Tribute Omega - Johnjae

ตอนที่ 1 : 00

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 75
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    17 มี.ค. 63

         







Intro





          ทุกๆปีหัวเมืองต่างๆที่ถูกตั้งเป็นเมืองขึ้นของเมืองหลวงต้องส่งบรรณาการไปยังเมืองหลวงที่เป็นผู้ปกครองทุกอาณาจักรในแผ่นดินนี้ หากหัวเมืองเหนือขาดการส่งบรรณาการเป็นครั้งที่สามภายในระยะเวลาสองปี เพราะหัวเมืองเหนือเป็นเมืองที่มีฤดูหนาวปกคลุมยาวนานกว่าหัวเมืองอื่นๆจึงทำให้การเกษตรและการเลี้ยงสัตว์เป็นไปได้ยากกว่าที่อื่นๆแม้จะพยายามปลูกพืชพันธ์ที่ทนต่อความหนาวเย็นแล้วก็ตามพืชพันธุ์พวกนั้นก็ยังคงล้มตายก่อนจะถึงฤดูเก็บเกี่ยวทุกครา นั่นเป็นปัญหาที่ผู้ปกครองหัวเมืองเหนือยังแก้ไม่ตก

 

 

สาส์นข้อความจากเมืองหลวงฉบับล่าสุดวางลงบนโต๊ะไม้แกะสลักอย่างดีของผู้ปกครองหัวเมืองทางเหนือ หากไม่มีบรรณาการส่งไปยังเมืองหลวงภายในสามวันนี้เขารู้อย่างแน่นอนว่า ว่าที่ผู้ปกครองเมืองหลวงที่กำลังจะถูกแต่งตั้งในเร็ววันนั้นจะทำอะไรกับหัวเมืองเหนือที่เขาปกครองอยู่ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเครียดของชายชราปรากฏขึ้นเด่นชัดกว่าเดิมเมื่อสาส์นสีแดงที่ผู้รับใช้ถือเข้ามานั้นหมายความว่าอย่างไร

 

 

 

ท่านผู้ปกครองเมืองขอรับ สาส์นสีแดงจากเมืองหลวงขอรับ.. ชายหนุ่มผู้ที่เป็นผู้รับใช้ยื่นสาส์นสีแดงไว้เหนือศีรษะก่อนที่มือของชายชราจะเอื้อมไปหยิบขึ้นมาอ่าน

 

 

 

 

 

เจ้าไปบอกยอจูลูกของข้าว่าเตรียมตัวให้พร้อม ข้าจะส่งนางไปพร้อมกับบรรณาการครั้งนี้ สิ้นคำสั่งชายผู้รับใช้เดินออกไปจากที่นี่ทันทีเพื่อแจ้งให้เตรียมพร้อมเรื่องของบรรณาการที่จะส่งไปเมืองหลวงในครั้งนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยของหญิงสาวผู้เป็นธิดาของผู้ปกครองหัวเมืองเหนือเมื่อเธอได้รู้ว่าพระบิดาของเธอนั้นจะส่งเธอไปเป็นบรรณาการให้กับเมืองหลวงที่อยู่ไกลแสนไกลจากบ้านเกิดของเธอ ข้าวของกระจัดกระจายเต็มพื้นห้องบรรทมของเธอ เสื้อผ้าสวยงามที่สาวรับใช้จัดไว้เพื่อเดินทางถูกรื้อออกมากระจัดกระจายและของใช้นั้นถูกทำให้พังไม่มีชิ้นดีเพราะความโกรธาที่เด็กสาวผู้นี้มี

ใจเย็นๆนะคะ ลูกสาวท่านผู้ปกครอง สาวใช้เข้ามาปรามเด็กสาวที่พยายามทำให้ทุกอย่างพังเพื่อที่จะให้นางไม่ได้เป็นเครื่องบรรณาการครั้งนี้

ใจเย็นๆบ้าบออะไรของเจ้า นังสาวใช้หัวขี้เลื่อย ! ” ตวาดออกมาเสียงดังเมื่อนางถูกขัดใจ

ลูกสาวท่านผู้ปกครองหัวเมืองเหนือ ได้โปรดฟังข้าก่อน สาวใช้พยายามใช้น้ำเสียงที่ใจเย็นเอ่ยวาจากับลูกสาวท่านผู้ปกครองหัวเมืองเหนือผู้สูงศักดิ์ตรงหน้า

จะให้ข้าฟังอะไร ! ”

ข้าเคยได้ยินมาว่า ว่าที่ผู้ปกครองเมืองหลวงไม่เคยสนใจบรรณาการที่ส่งไปเลยนะคะ เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาลงจนทำให้หญิงสาวตรงหน้าหยุดการทำลายข้าวของก่อนจะเดินเข้ามาใกล้เธออย่างสงสัย

เจ้าหมายความว่าอย่างไร ?

ก็ผู้ปกครองหัวเมืองตะวันตก หัวเมืองตะวันออก และหัวเมืองทางใต้เคยส่งทายาทที่เป็นลูกสาวไปหลายต่อหลายครั้งแล้วค่ะ แต่ว่า ว่าที่ผู้ปกครองเมืองหลวงไม่แม้แต่จะสนใจพวกนางเลย แถมพวกนางยังได้อยู่ดีกินดีมีเรือนพักเป็นของตนกันทั้งนั้น

มีเรือนพักเป็นของตัวเองแล้วยังไง ข้าอยากอยู่ที่นี่ไม่ได้อยากไปเป็นเครื่องบรรณาการบ้าบออะไรนั่น

แต่ลูกสาวท่านผู้ปกครองหัวเมืองคะ ท่านต้องทำหน้าที่ช่วยบ้านเมืองของเรานะคะเป็นเครื่องบรรณาการเมืองหลวงไม่ได้แย่เสียทีเดียว ข่าวลือที่ว่า ว่าที่ผู้ปกครองเมืองหลวงไม่เคยแม้แต่จะสนใจหญิงสาวที่ถูกส่งมาเป็นเครื่องบรรณาการ ข้าว่าเป็นเรื่องจริงอย่างแน่แท้  

เจ้าพล่ามอะไรของเจ้า หญิงสาวที่อารมณ์เริ่มเบาบางลงยืนมองสาวใช้ที่กำลังพยายามเกลี้ยกล่อมให้นางยอมเป็นเครื่องบรรณาการอยู่

ข้าได้ยินต่อๆกันมาจากพวกสาวใช้คนอื่นๆน่ะค่ะ ว่าท่านผู้นั้นไม่มีแม้แต่คู่หมาย ไม่สนใจแม้แต่หญิงสาวที่งดงามจากหัวเมืองไหนเลย ที่ท่านผู้ปกครองเมืองเหนือส่งท่านไปต้องมีจุดประสงค์อื่นด้วยแน่นอนค่ะ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาวผู้รับใช้ ถึงประโยคสุดท้ายจะไม่ได้ถูกหญิงสาวผู้เป็นธิดาของหัวเมืองเหนือเก็บไปใส่ใจ แต่ประโยคที่บอกว่า ว่าที่ผู้ปกครองเมืองหลวงไม่สนใจหญิงสาวที่ถูกส่งไปพร้อมกับเครื่องบรรณาการไหนเลยต่างหากเป็นที่สนใจของหญิงสาวผู้เป็นลูกสาวของผู้ปกครองเมืองเหนือ

 

ไปตามลูกของผู้ปกครองหัวเมืองเหนือคนก่อน ที่ท่านพ่อเลี้ยงไว้มาหาฉันเดี๋ยวนี้ นังสาวใช้หัวขี้เลื่อย

คะ ? ท่านว่าอย่างไรนะคะ ?

บอกให้ไปก็ไป อย่ามายียวนกับข้า ไปสิ

 

 

 

 

 

ก็ถ้าหัวเมืองต่างๆเคยส่งลูกสาวของตนไปเป็นเครื่องบรรณาการแล้วแต่องค์ราชาเมืองหลวงไม่มีท่าทีจะสนใจ หากนางจะส่งลูกพี่ลูกน้องของนางไปแทนก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน ไม่ว่าอย่างไรว่าที่ผู้ปกครองเมืองหลวงก็ไม่แม้แต่จะสนใจเครื่องบรรณาการเหล่านี้อยู่แล้ว ส่งลูกพี่ลูกน้องที่เป็นเพียงแค่บุตรชายเพียงคนเดียวของหัวเมืองเหนือที่บิดามารดาเคยเป็นผู้ปกครองเมืองนี้ไปเสียก็สิ้นเรื่อง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             บรรณาการแค่คิดก็ไม่อยากจะเป็นแต่หากเพื่อบ้านเมืองการเป็นเครื่องบรรณาการเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลยสำหรับเขา ร่างบางนั่งโอนเอนอยู่บนรถม้าที่เต็มไปด้วยของบรรณาการที่ผู้ปกครองหัวเมืองเหนือคัดสรรมาเพื่อมอบให้ว่าที่ผู้ปกครองทั่วทั้งแผ่นดินที่กว้างใหญ่นี้

อีกไม่กี่ชั่วยามก็จะถึงเมืองหลวงที่ชายหนุ่มที่ถูกวางตำแหน่งให้ปกครองแทนผู้เป็นบิดาแล้ว ใบหน้าเรียวก้มหน้าแทบจะชิดอกตลอดทาง หากการปลอมตัวมาเป็นเครื่องบรรณาการแทนบุตรสาวของผู้ปกครองหัวเมืองเหนือแล้ว อดีตผู้สืบทอดทายาทผู้เคยเป็นบุตรของผู้ปกครองหัวเมืองเหนือคนก่อนอย่างเขาที่ไม่ได้ถูกใครสนใจ จำเป็นที่จะต้องยอมจำนนทำตามคำสั่งนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว

 

               ลูกชายของไอ้ผู้ปกครองเมืองหลวงงี่เง่านั่นไม่สนใจเครื่องบรรณาการที่เป็นสตรีเพศที่ส่งมาจากเมืองไหนๆก็ตาม เพราะฉะนั้น จองแจฮยอน เจ้าต้องปลอมตัวไปอยู่ที่เมืองหลวงนั่นแทนข้า

               แล้วอย่าให้ใครจับได้ล่ะว่าเจ้าปลอมตัวมาแทนข้า อยู่แต่ภายในเรือนพักหัวเมืองเหนือก็พอ เจ้าเข้าใจไหม

 

 

               คำสั่งมากมายที่บุตรสาวของผู้ปกครองหัวเมืองทางเหนือและมารดาของเธอกำชับมาก่อนจะส่งเขาขึ้นรถม้ามาเพื่อเป็นของบรรณาการแก่เมืองหลวง มันน่าสมเพชไม่น้อยที่เขาไม่สามารถขัดคำสั่งเหล่านี้ได้เพราะเขาเป็นแค่เพียงทายาทของผู้ปกครองคนก่อนที่ถูกองค์ราชาหัวเมืองเหนือรับมาเลี้ยงอย่างไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่นัก หลังจากเหตุการณ์ลอบสังหารทั้งบิดาและมารดาของเขาเมื่อสิบปีก่อน แจฮยอนก็ถูกเลี้ยงมาไม่ได้ดีสมกับเป็นอดีตทายาทคนสุดท้ายเลยแม้แต่น้อย เขาถูกเลี้ยงและเติบโตมาพร้อมกับลูกสาวใช้ท้ายครัวด้วยซ้ำ ไม่ได้ถูกเลี้ยงมาราวกับว่าเป็นบุตรชายผู้สูงส่งแต่อย่างใด จนแทบลืมตัวตนของตัวเองไปแล้วว่าจริงๆแล้วนั้นเขาคือทายาทคนสุดท้ายของผู้ปกครองหัวเมืองเหนือที่มีสายเลือดบริสุทธิ์

 

รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าที่งดงามไม่แพ้หญิงงามแห่งเมืองเหนือเลยแม้แต่น้อย เขายิ้มให้กับตัวตนของเขาที่จะถูกจองจำอยู่แค่ในเรือนของหัวเมืองเหนือเท่านั้น แต่ก็ไม่เป็นไรจองแจฮยอน อย่างน้อยก็ทำเพื่อท่านลุงเขาเจ้า ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เคยได้รับการเลี้ยงดูที่ดีจากผู้ปกครองหัวเมืองเหนือเลยก็ตาม

 

 

 

 

 

 

               บรรณาการจากหัวเมืองเหนือขอรับ ทหารผู้ที่ขับรถม้ามาถึงประตูเมืองเอ่ยออกไปเพื่อให้ทหารยามเปิดประตูเมืองให้รถม้าคันนี้ขับเคลื่อนเข้าไปภายในตัวเมือง

 

               ข้าขอตรวจของบรรณาการของเจ้าก่อน เสียงทุ้มของชายหนุ่มพูดแทรกขึ้นมาก่อนจะดันไหล่ของทหารผู้ขับรถม้าให้พ้นทาง

 

 

 

             มือหนาเอื้อมเปิดประตูทางเข้าไปยังข้างในรถม้าคันนี้อย่างไม่รีรอทำให้ร่างบางที่นั่งก้มหน้าแทบจะชิดอกตกใจไม่น้อยเมื่อมีผู้บุกรุกเข้ามายังในนี้ อะไรกัน ไหนบอกว่าจะไม่มีการตรวจเครื่องบรรณาการก่อนเข้าเมืองหลวงไง อย่างน้อยผ้าคลุมหน้านี้ก็ช่วยให้เขาบดบังใบหน้าของตนเองได้และบดบังไม่ให้ผู้บุกรุกคนนี้รู้ด้วยว่าเขานั้นหาใช้สตรีเพศไม่

 

 

               ครั้งนี้หัวเมืองเหนือไม่ได้ส่งบุตรสาวมาเหมือนหัวเมืองตะวันตกและหัวเมืองตะวันออกหรอกหรือ ? รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าชายหนุ่มที่พึมพำกับตนเองเบาๆ

 

 

 

 

 

               ไปได้ ท่านทหารนำส่งเครื่องบรรณาการ เสียงทุ้มที่เปล่งออกจากลำคอหนาพูดก่อนจะผายมือให้ทหารหนุ่มขับเคลื่อนรถม้าเข้าไปยังตัวเมืองหลวง

 

 

 

 

 

 

               ท่านยองโฮไม่ควรเข้าไปในรถม้าขนของบรรณาการด้วยตนเองแบบนั้นนะขอรับ ทหารคนสนิทเอ่ยปรามผู้เป็นนายตรงหน้า ผู้ที่ไม่ยอมใส่ชุดลำลองออกตรวจเมืองหลวงตามหน้าที่อย่างเคยชิน

               ห่วงว่าข้าจะตายหรือไง เอ่ยยียวนคนอายุมากกว่าที่คอยปรามเขาอยู่เสมอตั้งแต่เขาถูกวางตำแหน่งให้เป็นว่าที่ผู้ปกครองเมืองหลวงที่ดูแลทั่วอาณาจักรนี้ต่อจากบิดาของตน

               ถูกต้องขอรับ

               ไร้อารมณ์ขันเสียจริงเจ้า ระบายยิ้มออกมาก่อนจะเดินนำทหารคนสนิทไป

               ท่านต้องโตได้แล้ว ว่าที่ท่านผู้ปกครอง เอ่ยปรามชายหนุ่มที่ตนสนิทมาตั้งแต่เยาว์วัยที่แม้จะใกล้ขึ้นรับตำแหน่งว่าที่ผู้ปกครองอาณาจักรแล้วก็ยังทำตัวหุนหันอยู่เสมอ

               ข้ารู้ ข้าเปลี่ยนไปมากเจ้าน่าจะรู้

               ข้ารู้ขอรับ.. อีกเรื่องหนึ่งที่ท่านพ่อของท่านคอยบอกกับข้าเสมอคือ ท่านควรหาคู่บอนด์ได้แล้วนะครับ

              

 

 

 

 

 

 

 

             “ อยากให้ข้าหาคู่บอนด์ของข้า? เอ่ยถามทหารคนสนิทที่เดินตามตนไปตามทางกลับเข้าไปในปราสาทที่พวกเขาให้ชีวิตอยู่เรื่อยๆอย่างสนใจ

               ใช่ครับ

               ถ้าอย่างนั้นเจ้าบอกให้เหล่าสาวใช้เตรียมเรือนรับรองหัวเมืองเหนือสำหรับคืนนี้ให้ข้าด้วย คืนนี้ข้าอยากจะยลโฉมบุตรสาวของผู้ปกครองหัวเมืองเหนือที่ส่งมาพร้อมเครื่องบรรณาการเสียจริงๆ รอยยิ้มที่เปลี่ยนไปปรากฏขึ้นบนใบหน้าของว่าที่ผู้ปกครองอาณาจักรอย่างเห็นได้ชัด ชัดจนทหารคนสนิทเริ่มสงสัยเสียแล้วว่าในรถม้าที่ส่งเครื่องบรรณาการจากหัวเมืองเหมือนนั้นมีอะไรที่น่าสนใจจนทำให้ซอยองโฮถึงกับต้องมีคำสั่งสั่งเช่นนี้

 

 

 

 

 

 

 

TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น