Necromancer zaki

ตอนที่ 6 : ฝันร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    29 ก.พ. 63

ณ เมืองหลวงแห่งหนึ่งขณะนี้เหล่าผู้กล้าที่ไม่มีอะไรทำก็ขลุกตัวอยู่ในห้องกัน ถายในห้องหนึ่งที่มีผู้กล้าอยู่กัน4คนนั่นก็คือ โทระ คิระ ทัสสึเมะ มาดาโอะ ตอนนี้ทุกคนกำลังเล่นไพ่ของโลกนี้เพื่อคลายเบื่ออยู่ มีเพียงแค่โทระเท่านั้นที่ไม่ได้เล่นกับคนอื่นๆเพราะขี้เกียจ โทระเดินไปที่เตียงพร้อมกันนอนลงไป

"เซ็งโว้ย "โทระพูด

"ทำไมไม่มาเล่นด้วยกันล่ะจะได้หายเซ็ง"คิระพูด

"หุบปากไปฉันง่วงละ ถึงเวลาข้าวเย็นละบอกฉันด้วยละกัน"โทระพูดพร้อมกับหลับไปทันที

"อะไรของหมอนั่นน่ะ หลับได้ทั้งวี่วั้งวัน"ทัสสึเมะพูด เพราะปกติเวลาว่างๆหรือขี้เกียจเขาจะหลับ หลังจาากที่ทัสสึเมะพูดจบก็เล่นไพ่ต่อ...

 

ทางด้านของซากิที่ตอนนี้กำลังลังเดินตามหลังพวกนักผจนภัยอยู่ จากที่ได้คุยกันระหว่างทางซากิก็ได้ทราบชื่อของทุกคนแล้ว หญิงสาวที่เป็นฮิลเลอมีชื่อว่าเอลล่า ส่วนแทงค์กับนักฆ่าก็ชื่อโจเซฟกับแบค หลังจากที่เดินกันมาได้ไม่นานทั้งสี่คนก็เดินทางมาถึงหมู่บ้านขนาดใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งมีผู้คนพลุกพล่านมากมาย พอทั้งสี่คนเดินมาสักพักก็มาถึงตึกขนาดใหญ่แห่งหนึ่งเมื่อเธอเหงือยหน้าขึ้นไปอ่านป้ายหน้าตึกก็พบว่ามันคือกิล ถึงจะเป็นภาษาที่เธอไม่รู้จักแต่เธอก็อ่านออก ทันใดนั้นทั้งสามก็พูด

"จะเข้าไปข้างในด้วยกันไป"เอลล่าพูดขึ้น ซากิที่ได้ยินก็ส่ายหน้าเบาๆพร้อมกับเดินไปนั่งที่เก้าอี้หน้ากิล เมื่อเอลล่าเห็นว่าซากิไม่เข้าไปด้วยก็ยิ้มให้ก่อนจะพูดขึ้น

"งั้นนั่งรอตรงนี้นะ เดียวพี่สาวจะรีบออกมา"เอลล่าพูดพร้อมกับรีบพาโจเซฟและแบคเข้าไปในกิลทันที ตอนนี้ก็เหลือเพียงซากิที่กำลังยืนนั่งรออยู่ข้างหน้ากิลโดยมีสายตารอบๆข้างจับจ้องมาที่เธอ

'อีกแล้ว สายตาพวกนั้นจ้องมาที่ฉันอีกแล้ว'ซากิคิดในใจพร้อมกับตัวสั่นเท่า เพราะเธอไม่ค่อยถูกกับคนเยอะแถมยังมีคนมองมาอีกชึ่งเมื่อก่อนตอนอยู่โลกเก่าเธอก็ถูกมองเป็นประจำ แต่พวกเขามองเห็นเธอเป็นเพียงแค่ตัวประหลาดพร้อมกับส่งสายตาที่บ่งบอกว่ารังเกียจเธอออกมาด้วย

'อยากจะกำจัดคนพวกนั้นจัง แต่ว่า...'เธอคิดในใจพร้อมกับมือสั่น แต่เธอตอนนี้ยังไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้กำลังมีอะไรบางอย่างกำลังแอบมองเธอจากบนท้องฟ้า

'กลัวที่จะฆ่าคนหรือเห็นคนตายสินะ แต่ถึงยังไงในวันข้างหน้าเธอก็ต้องได้ฆ่าอยู่ดี'บุคคลปริศนาพูดก่อนที่จะหายตัวไป....

ในระหว่างนั้นจู่ๆก็มีชายสามคนเดินตรงเขามาหาซากิพร้อมกับพูด

"น้องสาวกำลังนั่งรออะไรอยู่หรอจ้ะ"ชายที่อยู่ด้านหน้าสุดพูดขึ้น ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นหัวหน้าของคนพวกนั้น ซากิไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เธอนั้นกลัวคนพวกนี้อยู่หน่อยๆ เพราะพวกเขาดูน่ากลัวมีรอยแผลเต็มตัวไปหมด เมื่อเขาเห็นซากิไม่ได้ตอบเขาก็เริ่มหงุดหงิด ทันใดนั้นชายคนนั้นก็ง้างมือไปข้างหลังแล้วตบหน้าซากิอย่างแรงจนเธอหน้าหันเลย ทันทีที่เธอโดดตบเธอก็เริ่มตัวสั่น

"เป็นไบ้รึไง ถ้ามไม่ตอบ ไม่รู้หรอว่าฉนเป็นใคร ฉัน ไฮบ้า นะเว้ย"ชายคนนั้น เมื่อซากิได้ยินก็ตัวสั่นแล้วก็ก้มหน้า

"ขะ..ขอโทษ"ซากิพูดพร้อมกับเอามือไปจับที่แก้มของตัวเอง

'ชายคนนี้แข็งแกร่ง'ซากิคิดในใจ การโจมตีของไฮบ้านั้นรุนแรงมากถ้าเธอไม่โยกหัวถอยเธอก็คงจะสลบไปแล้ว หลังจากที่ไฮบ้าได้ยินซากิตอบกลับมาเขาก็หัวเราออกมาพร้อมกับพูด

"ฮ่าๆๆ ไม่ได้ใบ้นี่หว่า"ไฮบ้าพูด

"เอาล่ะสนใจมาเข้าปาตี้กับพวกเราไหม"จู่ๆไฮบ้าก็ชวนซากิเขาปาตี้ด้วย ซากิก็เงียบไปเพราะทำตัวไม่ถูกแล้วเธอก็กลัวอยู่ด้วย เธอสงสัยว่าทำไมพวกนั้นถึงจะพาคนที่ดูอ่อนแออย่างเธอเข้าปาตี้ด้วยแต่เธอก็ไม่กล้าถาม เธอก็กำลังจะปฏิเสธไปทว่าก่อนที่เธอจะได้พูดจู่ๆพวกโจเซฟก็ออกมาเห็นก่อน

"ไฮบ้า มีอะไรกับสมาชิกปาตี้ของฉันงั้นหรอ"โจเซฟพูดขึ้นทันทีเมื่อเห็นไฮบ้ากำลังยืนอยู่ข้างหน้าของซากิ พอเขามองไปที่ซากิก็เห็นรอยตบอยู่ที่แก้มของเธอนั่นทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าเป็นฝีมือของไฮบ้า แต่ถึงเห็นอย่างนั้นเขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีเพราะไฮบ้านั้นเป็นคนที่เเข็งแกร่งมาก

"คนในปาตี้ของแกงั้นหรอ นึกว่าไม่มีปาตี้ซะอีก น่าเสียดายจังนะ โทษทีๆ"ไฮบ้าพูดพร้อมกับเดินออกไปทันที หลังจากเดินออกไปได้สักพักไฮบ้าก็เหลือบมองมาทางซากิพร้อมกับกระซิบกับลูกน้องของเขา

"เฝ้าดูยัยเด็กนั่นไว้ หน้าตาแบบนั้นราคาสูงแน่ ถ้าได้โอกาศแล้วจับมนมาเลย"ไฮบ่าพูดพร้อมกับเดินออกไป...

"ไม่เป็นไรนะซากิ"เอลล่าพูดพร้อมกับใช้เวทฮิลให้กับซากิ เธอไม่ได้ตอบเอลล่ากับมา เธอเอาแต่ตัวสั่น เมื่อเอลล่าเห็นแบบนั้นก็เข้าไปนั่งข้างๆซากิพร้อมกับกอดเธอ

"ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องกลัว เดียวพี่สาวจะดูแลเธอเองนะ"เอลล่าพูดคำพูดของเธอนั้นได้ผล มันทำให้ซากิค่อยๆหายกลัว

'เด็กคนนี้ไปเจออะไรมากันนะ ทำไมเธอถึงกลัวคนแบบนี้'เอลล่าคิดในใจก่อนที่จะพาซากิลุกขึ้น จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันกลับที่พักของตัวเองเพราะมันไกล้ค่ำแล้ว ทุกคนแยกย้ายกันไปเหลือเพียงเอลล่ากับซากิ แล้วเอลล่าก็พาซากิกลับไปที่พักของเธอทันที เพราะซากิต้องอาศัยอยู่กับเธอไปอีกสักพัก...

 

ทางด้านของโทระ ขณะนี้เขากำลังยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้ากว้างขวางสุดลูกหูลูกตา เขายืนอยู่ตรงนั้นคนเดียว แต่ในระหว่างนั้นจู่ๆก็มีเด็กสาวคนหนึ่งวิ่งมาหาเขาพร้อมกับพูด

"โทระโทระ มาดูดอกไม้ด้วยกันสิ"เด็กสาวผมสีบลอนเงินพูดด้วยท่าทางที่ร่างเริง เมื่อเขาได้ยินก็พยักหน้าก่อนจะเดินตามเธอไป แต่พอเขาตามเธอไปสักพักจู่ๆก็มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งเข้าไปหาเด็กสาวพร้อมกับหันมาหาโทระ แล้วเขาก็ตะโกนขึ้น

"โทระคุง รีบๆมาสิ"เด็กหนุ่มพูด เมื่อโทระได้ยินก็รีบตามไปแต่พอตามไปสักพักก็พบว่าทั้งสองได้หายไปแล้ว

"เอ๋ หายไปไหนแล้วล่ะ"โทระพูดพร้อมกับหันมองรอบๆแต่ก็ไม่พบ

"ซาเบตะ!! ซากิ!! อยู่ไหน"โทระตะโกนหาเด็กทั้งสองแต่ก็ไม่มีเสียงใครตอบกลับมาเลย เมื่อโทระหันไปข้าหลังเพื่อที่จะเดินกลับทันใดนั้นเขาก็พบกับเด็กสาวที่กำลังยื่นอยู่ข้างหน้าเขาห่างจากเขาไปประมาณ20เมตร พอโทระกำลังก้าขาออกไปเพื่อที่จะไปหาเธอแต่ทันใดนั้นจู่ๆก็มีรถไฟพุ่งมาจากไหนไม่รู้พุ่งชนเธออย่างจังจนร่างเล็กๆของเธอแหลกละเอียดต่อหน้าเขา

"ไม่น่ะซาเบตะ!!!!"โทระตะโกนขึ้นสุดเสียงก่อนจะรีบวิ่งไปหาร่างของหญิงสาวที่แหลกละเอียดอยู่บนพื้น พอเขาหันไปมอที่รถไฟแล้วมองไปที่คนขับก็พบว่าคนขับคือเด็กหนุ่มคนเมื่อกี้ แถมสภาพของเด็กคนนั้นยังเปียกโชกไปด้วยเลือด

"ซากิ!!!"โทระพยายามวิ่งตามรถไฟไปเพื่อที่จะหยุดซากิร่างเด็ก แต่ทันใดนั้นจู่ๆเด็กสาวก็มาโผล่ข้างหน้าของเขาด้วยสภาพที่เละจนดูไม่ได้เลย แล้วเธอพูด

"รีบๆแก้แค้นให้ฉัน ฆ่าซากิเร็วๆ หรือว่านายไม่กล้าหรอ "เด็กสาวพูด

"หุบปาก!!!"โทระตะโกนออะมาพร้อมกับสดุ้งตื่นขึ้นทันทีพร้อมกับร่างกายที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

'อะไรกัน ฝันอีกแล้วหรอ'โทระคิดในใจพร้อมกับเอามือจับหนาผากหนึ่งข้าง ก่อนที่จะเหลือบไปเห็นเพื่อนร่วมห้องสามคนกำลังมุงเขาอยู่

"เป็นอะไรนายเนี่ยฝันร้ายหรอ ปลุกไม่ยอมตื่นเลย"คิระพูด

"นิดหน่อยน่ะ"โทระพูด

"ว่าแต่นายตะโกนชื่อใครออกมาน่ะแถมยังตะโกนชื่อซากิออกมาอีก"ทัสสึเมะพูด เมื่อโทระได้ยินก็นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมาทางทั้งสามคนพร้อมกับส่งสายต่าขู่พวกเขา

"หุบปาก อย่าพูกชื่อพวกนั้นให้ฉันได้ยินอีก แล้วก็อย่าพูดถึงเรื่องพวกนี้ด้วย อย่าหาว่าฉันไม่เตือน"โทระพูดด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่าจะฆ่าพวกเขาถ้าพวกเขาพูดชื่อทั้งสองชื่อนี้อีก ทุกคนที่ได้ยินก็พยักหน้าทันทีเพราะถ้าโทระทำร้ายพวกเขาจริงพวกเขาก็เอาไม่อยู่ จากนั้นทั้งสามก็ออกจากเตียงโทระไปพร้อมกับเดินไปที่ประตูห้อง ก่อนที่พวกเขาจะออกไปคิระก็หันมาหาโทระพร้อมกับพูด

"จริงสิ ได้เวลาอาหารเย็นแล้วนะ"คิระพูดก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปทันที......

.

.

.

.

จบตอนครับ555

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

111 ความคิดเห็น

  1. #10 ริมุรุ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:13

    ......
    #10
    2
    • #10-1 izuma(จากตอนที่ 6)
      29 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:02
      ......
      #10-1
    • #10-2 Absolute_0(จากตอนที่ 6)
      1 มีนาคม 2563 / 14:25
      ......
      #10-2