Necromancer zaki

ตอนที่ 39 : โรงเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

   ณ โรงเรียนดาร์กัสเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่และเป็นโรงเรียนหลักของอาณาจักรดาร์เชีย การที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนนี้ได้นั้นต้องผ่านคุณสมบัติหลายอย่าง เช่นต้องอยู่ในระดับ1ก่อนเข้าเรียน และต้องมีความรู้และทักษะพอสมควร ไม่รับคนที่มีอายุเกิน18ปีเข้าเรียน แต่ที่ยากกว่าการเข้าเรียนก็คือการเรียนให้จบภายใน5ปี โดยกฏของโรงเรียนนี้คือต้องสามารถขึ้นเป็นระดับ2ให้ได้ก่อนถึงจะสามารถจบได้ ซึ่งทำให้มีคนแค่10%ของโรงเรียนที่จะจบการศึกษาได้

  ภายในห้องเรียนแห่งหนึ่ง ตอนนี้มีกลุ่มเด็กๆอายุประมาณ13-15กำลังคุยกันอยู่ในห้องเพื่อรออาจารย์เข้ามาสอน หลังจากนั้นไม่นานอาจารก็เข้ามาในห้อง เธอเป็นอาจารย์หนุ่มล่ำบึกมีแผลที่ตาเป็นรอยดาบและหัวโล้น

  "นักเรียนทุกคน วันนี้มีนักเรียนย้ายเข้ามาเรียนใหม่กลางคัน เธอเพิ่งย้ายมาจากอาณาจักรที่แสนไกล เอาล่ะเข้ามาได้"อาจาร์ยล่ำบึกพูด นักเรียนคนอื่นๆที่ได้ยินก็รู้สึกประหลาดใจเพราะว่าโดยปกติแล้วไม่มีใครเคยย้ายมากลางเทอมแบบนี้ หลังจากที่อาจาร์ยพูดจบประตูห้องเรียนก็ค่อยๆเปิดออกเผยให้เห็นเด็กสาวน่าตาน่ารักสวมชุดนักเรียนประถม กำลังเปิดประตูและเดินเข้ามายืนหน้าห้อง

  "สะ..สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ ซากิ เพิ่งย้ายมาใหม่ ขอฝากตัวด้วยค่ะ"ซากิแนะนำตัวเองด้วยท่าทางอายๆ เธอไม่เคยมายืนพูดอะไรหน้าห้องเรียนแบบนี้มาก่อน นักเรียนคนอื่นๆที่เห็นก็นิ่งไปสักพักก่อนจะตะโกนขึ้น

  "โอ้ว น่ารักเป็นบ้า"

  "ตุ๊กตางั้นหรอ"

  "น่ารักสุดๆไปเลย"

  "มาเป็นของพี่เถอะน้องสาว"

  "มานั่งข้างๆผมไหมครับ"

  เสียงตะโกนของเด็กนักเรียนดังขึ้นแต่ทันใดนั้นจู่ๆก็มีใครบางคนยืนขึ้นบนโตะและพูด

  "เงียบซะพวกงี่เง่า"เสียงของเด็กหนุ่มดังขึ้น เมื่อชากิมองไปที่เด็กคนนั้นเธอก็ต้องประหลาดใจเพราะว่าเด็กคนนั้นก็คือบาร์ด คนที่ไปเดทกับเธอ

  "เธอคนนั้นเป็นผู้หญิงของฉันนะ"บาร์ดพูดด้วยท่าทางที่มั่นใจ ทุกคนที่ได้ยินก็ถอนหายใจออกมา เขาคิดว่านั่นเป็นการโกหกของบาร์ดแน่ๆ มันไม่มีทางที่เด็กสาวน่ารักเป็นผู้หญิงของบาร์ดได้

  "บาร์ดงั้นหรอ.."ซากิพูดด้วยท่าทางประหลาดใจก่อนจะวิ่งเข้าไปหาบาร์ด ทุกคนที่เห็นก็อ้าปากค้าง พวกเขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง พวกเขาคิดว่าบาร์ดแค่พูดเล่นเสียอีก

  "ไม่เจอกันนานเลยนะซากิ ไม่คิดเลยว่าเธอจะตามมาเพราะคิดถึงฉันแบบนี้"บาร์ดพูด ซากิที่ได้ยินก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอนั่งลงตรงที่นั่งข้างๆบาร์ดทันที

  "เอาละ สนิทๆกันเข้าไว้ล่ะ"อาจาร์ยพูดก่อนจะเริ่มสอนทันที

  หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงเวลาพักเที่ยง การเรียนภาคเช้าเป็นอะไรที่ง่ายมากๆสำหรับซากิเพราะว่าเธอมีความฉลาดจากร่างนี้มันเลยทำให้เป็นเรื่องง่ายๆ และด้วยความฉลาดของเธอทำให้บาร์ดขอลอกงานของเธอทั้งหมด

  เวลาพักเที่ยงแล้วพวกนักเรียนก็ต่างพากันเอาข้าวกล่องออกมา แต่ดูเหมือนซากิจะลืมเอาข้าวกล่องมา ที่จริงราชาบอกเธอไว้ก่อนแล้วว่าต้องเอาข้าวไปเองแต่ด้วยความเคยชินเวลาออกไปไหนมาไหนเธอไม่เคยห่อข้าวไปเลยเพราะทุกทีเอลล่าจะห่อข้าวให้เธอตลอด

  "ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ห่อข้าวมานะ กินกับฉันไหม"บาร์ดพูดพร้อมกับส่งข้าวมาให้ซากิ แต่ซากิปฏิเสธเนื่องจากข้าวของบาร์ดนั้นมีแต่ถั่ว

  "ฉันไม่ชอบกินถั่ว"ซากิพูด บาร์ดที่ได้ยินก็หัวเราะออกมาก่อนจะพูด

  "ถั่วอร่อยนะ จริงสิ ข้างล่างนี้มีร้านขายของอยู่นะ มันพอมีขนมขายอยู่ เธอไปชื้อมากินรองท้องก็ได้ เดียวฉันไปส่งเอง"บาร์ดพูด เมื่อซากิได้ยินคำว่าขนมตาเธอก็เป็นประกายทันที เธอพยักหน้า จากนั้นบาร์ดก็รีบกินข้าวและไปส่งเธอชื้อของ หลังจากที่ทั้งสองออกจากห้องไปก็มีเสียงซุบซิบกันดังขึ้น

  "อิจฉาชมัด"

  "เป็นแฟนกันจริงๆงั้นหรอเนี่ย"

  "ไม่นะ!!!"

  "อยากอัดหมอนั่นจริงๆ"

  "หมดนั่นใช้มนต์ดำรึเปล่านะ"

  เสียงชุบซิบกันดังขึ้นในห้อง หลังจากที่ทั้งสองลงมาชื้อขนมเสร็สซาโระก็หาที่นั่งและลงมือกินมันทันที ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาที่เห็นก็ต่างพากันมองทั้งสอง เพราะความน่ารักของซากิเลยทำให้เป็นเป้าสายตาของใครหลายๆคน หลังจากที่กินเสร็จทั้งสองก็เดินทางกลับห้องทันที ระหว่างทางที่กำลังกลับอยู่นั้นจู่ๆก็มีหญิงสาวปริศนาสวมผ้าคลุมปกปิดใบหน้า เห็นเพียงผมสีเงินของเธอเท่านั้นที่ยาวออกมาจาผ้าคลุม เธอเดินเข้ามาหาซากิอย่างช้าๆ ซากิสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาสารของเธอคนนั้น มันมหาสารมากเสียจนเธอคิดว่าถึงจะให้เธอแยกร่างสัก100คนก็ไม่สามารถชนะเธอได้ แต่ถึงเธอคนนั้นจะแข็งแกร่งซากิก็ไม่พบจิตสังหารจากเธอเลย

  "ซากิสินะคะ"หญิงสาวคนนั้นพูด ซากิที่ได้ยินก็พยักหน้าอย่างช้าๆ หลังจากที่ซากิพยักหน้าจู่ๆหญิงสาวคนนั้นก็หยิบจดหมายอะไรบางอย่างออกมาและพูด

  "จดหมายถึงคุณ ไว้คุณกลับบ้านเมื่อไหร่ค่อยเปิดดู"หญิงสาวพูด เมื่อเธอพูดจบเธอก็เดินออกไปทันที ปล่อยให้ซากิยืนงงอยู่

  "คนส่งจดหมายสินะ ว่าแต่ทำไมต้องใส่ผ้าคลุมกันละ"บอร์ดพูดด้วยท่าทางสงสัย ไม่นานทั้งสองก็เดินกลับห้องไป

  เมื่อทั้งสองเดินมาถึงห้องก็กลับไปนั่งที่และเริ่มเรียนทันที ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเข้าเรียนสาย

  หลังจากที่ซากิได้เรียนเธอก็รเข้าใจหึงหลักการใช้พลังมากขึ้น ถ้าใครไปถึงระดับ4ก็จะสามารถใช้สกิลอัลติเมทได้ อย่างเช่นของซากิที่มีปีกสีดำออกมาจากข้างหลังหรือหมาป่าของมิยะที่ขยายร่างได้ สกิลอัลติเมทเป็นอะไรที่แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ไม่ใช่ว่าคนระดับ4จะทำได้ทันทีเมื่อเลื่อนระดับ แต่มันต้องผ่านเงื่อนไขอะไรบางอย่างจึงจะใช้มันได้ ส่วนเงื่อนไขของซากิก็คือมีนักรบเงา30ซึ่งซากืก็มีครบแล้ว

  และแล้วในที่สุดก็ถึงเวลาเลิกเรียน มันเป็นเวลาที่ซากิรอคอยเนื่องจากเธอต้องการที่จะอ่านจดหมายที่บุคคลปริศนาส่งให้

  หลังจากนั้นไม่นานซากิก็ได้กลับมาถึงห้องพัก มันเป็นห้องพักนักเรียน มันไม่ได้กว่างมาก เมื่อมาถึงห้องซากิก็เก็บของก่อนจะหยิบจดหมายออกมาและนั่งบนเตียง เธอค่อยๆเปิดจดหมายดูอย่างช้าๆ เมื่อเธอได้อ่ายจนหมายเธอก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความชอค ความโกรธเริ่มครอบงำเธอ เธอไม่เคยรู้สึกโกรธอะไรขนาดนี้มาก่อน

  "ฉะ..ฉันจะฆ่าแก ไฮบ้า...

.

.

.

.

.

.

 

 

 

#กลับมาแล้วครับ!!!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

111 ความคิดเห็น