Necromancer zaki

ตอนที่ 16 : แก้แค้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    10 มี.ค. 63

ณ ป่าแห่งหนึ่ง ขณะนี้กำลังมีชายหนุ่มเดินถือกระเป๋าอยู่ตรงทางในป่า ระหว่างทางชายคนนั้นก็พูด

"หนอยเจ้าเด็กนั่นคิดจะให้ฉันมาตายในป่าสินะ แต่โทษทีฉันอยู่ระดับ1 มอนเตออ่อนๆแถวนี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ไว้กลับมาอีกทีฉันจะมาถล่มร้านแก"ชายคนนั้นพูดด้วยสีหน้าหงุดหงิดแต่ในระหว่างนั้นจู่ๆก็มีกอปลินตัวสีดำวิ่งมาทางเขาแถมยังมามือเปล่าด้วย พวกมันมากันห้าตัว

"กอปลินสีดำ? วาแต่เจ้าพวกนี้ัโง่ชะมัด "ชายคนนั้นพูดพร้อมกับหยิบดายออกมา

"ตายซะไอกระจอก"ชายคนนั้นพูดแล้วก็วิ่งเข้าใส่กอปลินห้าตัว แต่เมื่อเขาฟันลงไปจู่ๆกอบลินตัวเล็กๆพวกนั้นก็หยิบอาวุธออกมาจากไหนไม่รู้พร้อมกับโล่ อาวุธที่พวกมันใช้นั้นก็สภาพค่อนข้างดีใช้ได้เลย ชายคนนั้นเห็นก็ตกใจทันทีพร้อมกับฟันลงไปใส่กอปลินแต่ทันใดนั้นก็มีกอปลินถือโล่ใหญ่ที่ขนาดพอๆกับหน้าต่างออกมากันการโจมตีไว้ได้ แล้วทันใดนั้นก็มีกอปลินถือค้อนกระโดดข้ามหัวกอปลินโล่พร้อมกับฟาดค้อนไปที่หน้าของชายคนนั้นจนเขาล้มกลิ้งไปกับพื้นเลย จากนั้นเขาก็ลุกขึรแล้วก็ทำสีหน้าตกใจก่อนจะพูด

"มะ..มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย พวกกอปลินต่อสู้กันแบบนี้ได้ด้วยหรอ แถมยังน่าจะอยู่ระดับ1อีก"ชายคนนั้นพูด เพราะพวกกอปลินนั้นจะสู้กันแบบโง่ๆแถมมันยังมีระดับไม่ถึงหนึ่งด้วยซำ พลังของมันก็พอๆกับเด็ก เมื่อเขาพูดจบจู่ๆก็มีเวลลูกบอลไฟพุ่งมาทางเขา ขนาดของมันก็พอๆกับลูกบาสเลย เมื่อเขาเห็นแบบั้นก็หลบการโจมตีทันทีพร้อมกับหันไปมอง

"บ้าน่า กอปลินมีเวทด้วยหรอ"ชายคนนั้นพูด ในระหว่างนั้นจู่ๆก็มีลูกหน้าไม้เล็กๆปักไปที่ขาของเขา เมื่อเขาหันไปมองดูก็พบกับกอปลินนักธนูที่ใช้หน้าไม้

"โอ๊ย!! บ้าเอ้ย ไอกอปลินปาตี้พวกนี้มันอะไรกัน"ชายคนนั้นพูดก่อนที่จะกลั้นใจดึงลูกดอกออกจากขา จากนั้นเขาก็ได้วิ่งเข้าไปหาจอมเวทกับนักธนูทันทีพร้อมกับยกดาบขึ้นเพื่อจะฟันพวกมันทั้งสองแต่ในระหว่างนั้นก็มีกอปลินตัวหนึ่งมาโผ่ที่ข้างหลังของเขาก่อนที่จะใช้มีดสั้นเสียบไปที่หลังของชายคนนั้นจนเขาล้มลงไปเลย

"อ๊ากก บ้าเอ้ย เสร็จกัน ฉันแพ้ให้กอปลินห้าตัวงั้นหรอเนี่ย"ชายคนนั้นพูด พร้อมกับค่อยๆพยุงตัวเองขึ้น แต่ในระหว่างนั้นก็มีเวทบอลไฟพุ่งใส่เขาจนร่างกายนั้นมีแผลไฟไห้เต็มไปหมด ก่อนที่จะล้มลงไปอีกครั้ง แต่เขาก็ยังไม่หมดสติ

"ชะ..ช่วยด้วย ใครก็ได้"ชายคนนั้นพูด ทันทีที่เขาพูดจบจู่ๆก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น ทันทีที่พวกกอปลินมองไปทางคนที่กำลังเดินมานั้น จู่ๆมันก็ยืนเรียงแถวกันเป็นหน้ากระดานพร้อมกับคุกเข่าลงไป ชายคนนั้นที่เห็นพวกกอปลินคุกเข่าเขาก็หันไปมองคนที่เดินมา เขาที่เห็นก็ตกใจเพราะเธอคนนั้นคือซากิคนที่เขาจะให้กินอาหารบนพื้นนั่นเองเมื่อเขาได้ยินก็พูด

"ชะ..ช่วยด้วย ช่วยฉันที"ชายคนนั้นขอร้องซากิให้ช่วยแล้วก็ค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นมา แต่ในระหว่างนั้นจู่ๆซากิก็เอาเค้กออกมาจากไอเทมบอก แล้วเธอก็พูดขึ้น

"กินก่อนไหมค่ะ ฉันเอาจากร้านมาให้พี่ชายน่ะ"ซากิพูดพร้อมกับยื่นเค้กไปให้ชายคนนั้น เมื่อชายคนนั้นได้ยินก็ดีใจ เขาคิดว่าซากิมาช่วยเขาแล้วแถมยังให้ของกินอีก

'คิกๆโง่จริงๆ ฉันทำขนาดนั้นกับแกแกยังช่วยฉันอีกหรอ โง่เกินคำบรรยาย'ชายคนนั้นพูดพร้อมกับยื่นมือไปรับเค้ก แต่ระหว่างที่เขากำลังยื่นมือไปรับเค้กนั้นจู่ๆซากิก็เอียงจานเพื่อให้เค้กตกลงพื้นก่อนจะพูด

"โทษทีพี่ชาย ฉันทำตกน่ะ พี่ชายช่วยกินมันที่พื้นได้ไหม เค้กนี้ฉันอุส่าทำมาเลยนะ"ซากิพูด เมื่อชายคนนั้นได้ยินก็โมโหก่อนจะจับดาบแล้วลุกขึ้น

"หนอยแก คิดว่าได้กอปลินพวกนั้นเป็นสัตว์เลี้ยงแล้วจะให้ฉันทำอะไรก็ได้หรอ"ชายคนนั้นพูด แต่เมื่อเขาพูดจบทันใดนั้นก็มีเงาสีดำขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาข้างหลังของซากิพร้อมกับมีเงาอีกสี่อันโผล่ขึ้นรอบตัวเขา เมื่อชายคนนั้นเห็นก็หน้าซีดเผือกทันที เพราะมีเดธไนท์ตัวยักโผล่ขึ้นมาข้างหลังของซากิแถมยังมีออคนักสู้โผล่ขึ้นมาล่อมรอบเขาไว้ด้วย

"ไม่ได้นะ ฉันอุส่าทำมาอย่าสุดฝีมือเลย ถ้าพี่ชายไม่กินฉันจะรู้สึกแย่นะ "ซากิพูดพร้อมกับมองไปที่ชายคนนั้นราวกับว่าเขานั้นเป็นแค่แมลงเท่านั้น

"ขะ..ขอโทษครับ ผมจะกินมัน ได้โปรดไว้ชีวิตผมด้วย"ชายคนนั้นพูดจบก็กินเค้กทัน ที เมื่อเขากินเสร็จเขาก็พูด

"กะ..กิน สะ..เสร็จแล้วครับ หะ..ให้ผมไปได้รึยัง"ชายคนนั้นพูด แต่ว่าจู่ๆซากิก็ชี้ไปที่พื้นที่มีเศษเค้กตกอยู้ จากนั้นเธอก็พูด

"เลียให้หมดด้วยนะ"ซากิพูด เมื่อชายคนนั้นได้ยินก็ชงักไปพีกหนึ่งพร้อมกับมองไปที่เศษเค้กที่เต็มไปด้วยเศษดินและเศษหิน จากนั้นเขาก็ฝืนใจเลียมันทันที หลังจากที่เลียจนหมดแล้วซากิก็พู

"พี่ชายรู้สึกยังไงหรอเวลากินอาหารบนพื้น"ซากิพูดด้วยสีหน้าที่สงสัย ชายคนนั้นที่ได้ยินก็เหงื่อไหลออกมาก่อนที่จะตอบกลับไป

"อะ..อร่อย ดีนะครับ"ชายคนนั้นพูด ชากิที่ได้ยินก็พยักหน้าก่อนจะพูด

"งั้นหรอกหรอ ไว้คราวหน้าถ้าเจอกันฉันจะทำกับบ้าวมาให้กินบนพื้นนะ"ซากิพูดจบเธอก็เดินไปขึ้นหลังของเดธไนท์ตัวนั้นทันทีจากนั้นเดธไนท์ตัวนั้นก็เดินออกไปทันทีโดยมีออคนักสู้กับกอปลินเดินตามมาด้วย ปล่อยให้ชายคนนั้นนั่งอึ้งอยู่ตรงนั้นเพียงคนเดียว

หลังจากที่ซากิออกมาได้สักพักเธอก็ได้ทำการเชคค่าสถานะของตัวเอง

 

ชื่อ -ซากิ-

ฉายา -ราชันแห่งความตาย

ระดับ 2

Lv.21

Hp:1500+(500)

Mp:2750+(500)

Str 59+(50)

Vit 67+(50)

Int 189+(50)

Agi 70+(50)

 

ตอนนี้เลเวลของเธอนั้นก็เพิ่มมาเยอะแล้วเหมือนกันเพราะเวลาพวกโจเซฟสู้กับมอนเตอเธอก็จะได้ค่าประสบการด้วย จากนั้นเธอก็ลองเชคค่าสถานะของเงา

 

[อันเดธ] Lv.11

ระดับ 2

Str 88

Vit 157

Int 10

Agi 29

 

[กอปลินX5] Lv.9

ระดับ 1

Str 20 (+20ถาเป็นสายนักรบ)

Vit 20 (+20ถ้าเป็นสายแทงค์)

Int 20 (+20ถ้าเป็นสายเวทย์)

Agi 20 (+20ถ้าเป็นสายนักฆ่าหรือนักธนู)

 

[ออคนักสู้X4] Lv.12

ระดับ 2

Str 74

Vit 80

Int 1

Agi 36

 

เมื่อเธอเชคสถานะพวกมันแล้วก็รู้ได้ทันทีว่ายิ่งระดับสูงเลเวลยิ่งอัพยาก ดูจากอันเดธกับออคนักสู้ ถึงอันเดธจะได้มาก่อนแต่เลเวลออคนักสู้กลับนำ หลังจากนั้นซากิก็ได้ทำการเปิดหน้าร้านค้าออกมาพร้อมกับดูแต้มร้านค้าของตัวเองที่มีอยู่3000แต้ม ก่อนเธอจะเลือกชื้อสกิลใหม่ในราคาสกิลละ500 จากนั้นเธอก็เลือกชื้อกล่องสุ่มเช็ตชุดเกราะทันทีในราคา2000แต้ม เพรามันราคาถูกแถมอาจจะได้ของดี

 

ท่านไร้รับสกิลใหม่

[ก้าวไร้เงา]

-ความสามารถของสกิลนี้คือจะลบร่องรอยหรือพลังเวทออกไปพร้อมกับล่องหน แต่เมื่อท่านจะใช้สกิลโจมตีค๔่ต่อสู้สกิลนี้จะยกเลิกใช้งานทันที

[บัฟแห่งความตาย]

-เพิ่มพลังแห่งความมืดให้กับผู้ใช้และคนในปาตี้พลังเพิ่มตามพลังแห่งความตายของคนๆนั้น คนที่ไม่มีพลังแห่งความมืดจะไม่มีผลกับสกิลนี้

 

ท่านได้รับไอเทมใหม่ #ชุดเช็ต ระดับ3

[ชุดนักเรียประถมน้องหมีสีดำ]

-เพิ่มความเร็ว30% เพิ่มพลังธาตุมืด30% ต้านทานธาตุแสง-100%

 

[กระเป๋าน้องหมีสีดำ]

-เพิ่มพลังธาตุมืด20% โจมตีคริติคอล+5% ต้านทานธาตุแสง-100%

 

[รองเท้าน้องหมีสีดำ]

-เพิ่มพลังธาตุมืด20% เพิ่มความเร็วเคลื่อนที่ 30% ต้านทานธาตุแสง-100%

 

[ปลอกแขนผ้าน้องหมีสีดำ]

-เพิ่มพลังธาตุมืด 30% เพิ่มพลังโจมตี 30% ต้านทานธาตุแสง-100% #สามารเรียกบาเรียขนาดเล็กออกมาป้องกันยามฉุกเฉินได้ ความแข็งแกร่งของโล่ขึ้นอยู่กับพลังธาตุมืด

 

เมื่อเธอเห็นไอเทมสวมใส่ที่เธอได้มานั้นมันช่างเหมาะกับเธอจริงๆแต่ถ้าเธอเจอธาตุแสงนี่ก็คงจะไม่ไหว เพราะต้านทานธาตุแสงลบตั้งสี่ร้อย จากนั้นเธอก็ใส่มันทันที พอเธอใส่มันเธอก็รู้สึกว่าพลังของเธอนั้นเพิ่มขึ้นมาอย่างมาก แถวพวกเงาของเธอก็แข็งแกร่งขึ้นตามพลังของเธอด้วย ในระหว่างที่เธอกำลังนั่งบนบ่าของอันเดธเพื่อที่จะเดินทางกลับไปที่เมืองอยู่นั้นจู่ๆก็มีมอนเตอปริศนา เดินตรงมายังซากิ ร่างกายของมันนั้นเป็นสีดำ มาพร้อมกับชุดเกราะ แขนขาของมันนั้นเรียวเล็กแต่ความสูงของมันนั้นสูงเกือบๆสองเมตร มันเดินมาพร้อมกับมีสัน มันตรงดิ่งมาที่ซากิก่อนที่มันจะ.....

.

.

.

.

จบตอนแล้วครับ555

#หรือว่ามันจะก้มหัวให้ซากิแล้วก็ขอเป็นลูกน้องกันนะ555

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

111 ความคิดเห็น

  1. #95 CaraMel'Mel (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 23:35

    น-น้องหมีสีดำ!!! // ไอนั้นก็แค่น้อง...คนเขียนเม้นนี้ต่างหากคือพี่หมี!!!

    #95
    0
  2. #32 ริมุรุ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 14:49

    💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖
    #32
    1
    • #32-1 izuma(จากตอนที่ 16)
      10 มีนาคม 2563 / 19:49
      💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖
      #32-1