Necromancer zaki

ตอนที่ 13 : ปลดคำสาป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    7 มี.ค. 63

หลังที่มากิกับมิยะเดินทางมาได้สักพัก ระหว่างทางมากิก็ถามเรื่องที่เกิดขึ้น มิยะที่ได้ยินก็เล่าให้ฟัง เรื่องมีอยู่ว่าหลังจากที่มากิออกไปได้ไม่นานจู่ๆหมาป่าตัวนี้ก็ค่อยๆเดินมาหาเธอด้วยสภาพที่ได้รับบาดเจ็บปางตาย มันมาเพื่อที่จะโจมตีมิยะ แต่ว่ามันก็ล้มลงไปก่อนที่จัมาถึงมิยะ เมื่อเธอเห็นอย่างนั้นก็เข้าไปรักษามันทันที พอรักษาเสร็จแล้วมนก็ลุกขึ้นเพื่อที่จะโจมตีมิยะแต่ทันใดนั้นมิยะก็เข้าไปกอดมันทันทีพร้อมกับพูด เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามอนเตอตัวนี้กำลังจะกัดเธอ

"น่ารักจัง ขนนุ่มนิ่มด้วย"มิยะพูด ความกลัวของเธอได้หายไปหมดแล้วเมื่อเห็นขนปุกปุยของมัน เมื่อมันเห็นก็ไม่ได้ทำอะไรเพราะไม่พบจิตสังหารจากมิยะ มันพบเพียงความอ่อนโยนจากมือของมิยะที่กำลังกอดมันอยู่ ไม่นานมิยะก็เห็นโซ่สีดำที่มัดคอของมันอยู่ พอเธอมองไปที่โซ่สักพักจู่ๆก็มีหน้าต่างสถานะโผล่จึ้นมาที่โซ่

{โซ่คำสาป}

-ใช้ผนึกพลัง

เมื่อมิยะเห็นมันเธอก็พูดขึ้น

"จริงสิฉันมีสกิลคลายตำสาปนี่น่า"มิยะพูดพร้อมกับร่ายเวทใส่โซ่นั้น ทันทีที่โซ่โดนเวทนี้ไปมันก็สลายหายไปทันที เมื่อหมาป่าตัวนั้นเห็นว่าโซ่ที่คล้องคอมันได้หายไปแล้วมันก็ดีใจทันทีพร้อมกับกระโดดเลียไปที่มิยะทันที

"ฮ่าๆ จั๊กจี้นะ"มิยะพูด แล้วจากนั้นมิยะก็อยู่ในถ้ำกับมันเพื่อรอมากิ แต่ดูเหมือนว่ามากิจะกลับช้าเกินไปเธอก็เลยออกไปตามแล้วก็พบมากิที่กำลังสู้กับมอนเตอตัวนันอยู่...

"เรื่องมันมีแค่นี้แหละ"มิยะพูด

"งั้นหรอ เจ้าตัวนี้ก็แข็งแกร่งใช่เล่นนะเนี่ยที่สู้กับเจ้านั่นได้"มากิพูด จากนั้นไม่นานทั้งสองก็ได้เดินทางมาถึงเมืองเล็กๆแห่งหนึ่ง พอทั้งสองเห็นเมืองก็รีบเข้าไปที่เมืองทันที.......

 

ทางฝั่งของซากิ ตอนนี้เอลล่าซากิโจเซฟและแบคกำลังทำเควสกันอยู่ในป่า เควสที่พวกเขาทำนั้นก็คือกำจัดพวกกอปลินที่ชอบเอบเข้ามาทำลายไร่ของชาวบ้าน สาเหตุที่พวกเขาเอาซากิไปด้วยก็เพราะว่าถ้าทิ้งซากิไว้คนเดียวที่กิลไฮบ้าอาจจะแอบจับเธอไปอีกก็ได้ เพราะเหตุนี้จึงให้ซากิมาด้วย แต่เธอก็ไม่ได้สู้กับมอนเตอสักตัวเพราะว่าเอลล่าห้ามไม่ให้เธอสู้ เอลล่ากลัวว่ามิยะจะบาดเจ็บ เธอยังไม่รู้ถึงพลังของซากิเพราะตอนที่พวกเธอหนีออกมาก็มีเดธไนท์มาช่วยถ่วงเวลาให้เธอไม่รู้ว่านั่นคือพลังของซากิ โจเซฟกับแบคที่เห็นก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะงานนี้เป็นงานของพวกเขาซากิไม่ต้องช่วยก็ได้ เพราะเธอไม่ได้เป็นคนรับงานและไม่ได้ส่วนแบ่งด้วย แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ให้เงินกับซากิอยู่ดี ถึงจะเล็กน้อยแต่ก็พอชื้อขนมได้... หลังจากที่พวกเขาทำเคงสเสร็จแล้วก็กลับมาที่เมือง พอมาถึงก็พบว่าที่เมืองนั้นผู้คนต่างแตกตื่นกัน

"อะไรเนี่ย พวกเขาแตกตื่นอะไรกัน มีเรื่องอะไรงั้นหรอเนี่ย"โจเซฟพูด จากนั้นเอลล่าก็เดินไปหาคนเฝ้าประตูเมืองพร้อมกับพูด

"นี่ เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ"เอลล่าพูด เมื่อทหารยามได้ยินก็พูดขึ้น

"มะ..เมื่อกี้มีนักผจนภัยขี่หมาป่าตัวยักเข้าเมืองมาน่ะ พวกนั้นตรงไปที่กิลนักผจนภัย"ทหารพูด เมื่อทุกคนได้ยินก็ตกใจทันทีพร้อมกับรีบวิ่งไปที่กิลนักผจนภัยทันทีเพราะอยากเห็นหมาป่าตัวยัก เมื่อทุกคนมาก็เห็นหมาป่าตัวยักจริงๆขนาดตัวมันใหญ่พอๆกัยม้าเลยแต่ดูเหมือนจะตัวใหญ่กว่าม้านิดหนึ่ง ตัวมันมีขนปุกปุยสีขาว แล้วมันกำลังรอเจ้าของมันอยู่ข้างหน้ากิล ตอนที่ด้านหน้ากิลเต็มไปด้วยผู้คนที่ยืนมองดูมันอยูห่างๆเพราะพวกเขาเพิ่งเคยเห็นมอนเตอเป็นสัตวเลียงคนแบบเป็นๆเพราะปกติคนที่เลี้ยงมอนเตอได้นั้นหายากมากเพราะมอนเตอเป็นสัตว์ดุร้าย ในระหว่างนั้นจู่ๆซากิก็พูด

"อยากขี่มันจัง"ซากิพูดเหมือนเด็กที่อยากเล่นเครื่องเล่น เอลล่าที่เห็นแบบนั้นก็ตอบกลับมา

"ไม่ได้นะ เดียวมันกัดหรอก"เอลล่าพูด ทันใดนั้นจู่ๆซากิก็วิ่งออกไปทันที ทุกคนที่เห็นซากิวิ่งเข้าไปหามันพวกเขาก็ตกใจทันที

"แย่แล้วไปพาตัวเด็กออกมาเร็ว"

"ไม่นะหนูน้อย"

"อันตรายนะ"

เสียงผู้คนตะโกนขึ้น แต่เมื่อซากิเดินมาถึงข้างหน้ามันก็พบว่ามันแค่มองมาที่ซากิเฉยๆ จากนั้นซากิก็ค่อยๆไต่ขนปุกปุยของมันแล้วก็ขึ้นไปนั่งข้างหลังมันทันทีโดยที่มันไม่ทำอะไรซากิเลย

"เป็นไปได้ยังไงกัน"

"นึกว่าจะโดนกัดซะอีก"

"ปกตอมันดุไม่ใช่หรอ"

ผู้คนพูดขึ้น เพราะโดยปกติแล้วมอนเตอสัตว์เลี้ยงจะไม่ค่อยถูกกับใครนอกจากเจ้าของ ด้วยเหตุนี้เจ้าของเลยต้องดูแลพวกมันอยู่ตลอด ทันใดนั้นก็มีชายคนหนึ่งเดินออกจากกิลมาพร้อมเหลือบไปเห็นเจ้าหมาป่าสีขาวพร้อมกับซากิที่นั้งอยู่บนหลังของมัน

"โอ้ว ยัยหนู สัตว์เลี้ยงของเธองั้นหรอเนี่ย"ชายหนุ่มคนนั้นพูด เขาก็คือไฮบ้านั่นเอง เมื่อเข้าพูดจบก็เดินตรงดิ่งไปหาซากิทันที แต่ในระหว่างนั้นจู่ๆหมาป่าสีขาวตัวนั้นก็แยกเขี้ยวขู่ไฮบ้าทันที เมื่อไฮบ้าเห็นก็หยุดเดินพร้อมกับพูด

"ใจเย็นน่าๆ ถ้าแยกเขี้ยวใส่ฉันอีกนิดฉันบิดหัวหลุดนะ"ไฮบ้าพูดพร้อมกับส่งสายตาขู่กลับมาที่หมาป่าทันที จากนั้นไฮบ้าก็หัวเราออกมา

"ฮ่าๆ ล้อเล่นน่า ทำอย่างนั้นได้ที่ไหนล่ะ ฉันสู้แกไม่ไหวหรอกนะ งั้นก็ขอตัวละกัน"ไฮบ้าพูดก่อนที่จะเดินหันหลังแล้วก็ออกไปทันที พอมันเดินไปซากิก็จ้องมันไม่กระพิบก่อนที่จะลูบขนของหมาป่าตัวนี้แล้วก็คิดในใจ

'เขาสามารถบิดหัวหมาป่าตัวนี้ได้สบายเลยสินะ'ซากิคิดในใจ ก่อนที่พวกโจเซฟจะวิ่งมาหาซากิ แต่ว่าพวกเขาก็ดันโดนหมาป่าแยกเขี้ยวใส่เหมือนกัน

"ไม่นะ ทำไงดี ซากิรีบลงมาเร็ว มันอันตรายนะ"เอลล่าพูดแต่ซากิก็หันมามองแต่ไม่ได้ตอบอะไรพร้อมกับนอนกอดหมาป่าหน้าตาเฉย ป่าป่าที่เห็นซากิมันก็ไม่มีทีท่าว่าจะโจมตีซากิเลย

"ฉันว่ามนไม่น่าจะทำอะไรเธอนะ ดูเหมือนว่ามันจะถูกใจซากิด้วย ฉันว่าเราควรรอเข้าของมาแล้วช่วยพาซากิลงจากหลังมันดีกว่านะ"แบคพูด หลังจากแบคพูดจบจู่ๆก็มีหญิงสาวสองคนเดินออกมาด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด ก่อนที่ทั้งสองจะหันไปหาหมาป่าตัวนั้น เมื่อทั้งสองหันไปก็เบิกตากว้างเหมือนกับว่าพวกเธอนั้นเห็นอะไรบางอย่างก่อนที่เธอคนหนึ่งจะค่อยๆเดินไปที่หมาป่าพร้อมกับพูด

".......

.

.

.

.

จบตอนแล้วครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

111 ความคิดเห็น

  1. #27 ริมุรุ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 10:01
    ทำไม่ชอบต่อจบแบบนี้มันค้างคาวใจรู้ไหม
    #27
    1
    • #27-1 izuma(จากตอนที่ 13)
      7 มีนาคม 2563 / 17:32
      5555555
      #27-1
  2. #26 Erist (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 09:57

    ค้างงงง ส่งตอนต่อไปมาเดี่ยวนี่นะ!

    #26
    1
    • #26-1 izuma(จากตอนที่ 13)
      7 มีนาคม 2563 / 17:32
      555ต้องรอพรุ่งนี้เช้า
      #26-1