△FiC EX0▽Love Triangle รักสามหน่อ ll hh,cb,ks

ตอนที่ 4 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 พ.ย. 56











 

 

 

 



 

สองสัปดาห์ก่อน

            



             “อะ..ไอ้..คะ….คิมชะช่วยกะกูดะด้วยปลายสายพูดด้วยเสียงแหบพร่า หัวใจผมลงไปอยู่ตาตุ่มเพราะปลายสายนั้นคือโดคยองซู



 

             “เฮ้ย โด้มึงเป็นอะไร!! ใครทำไรมึง!! มึงอยู่ที่ไหน!!”

 

 

             “กะกู..อยู่ที่ตึกร้างข้างผับใต้ดิน..”

 

 

             “มึงรอกูแปบเดียว!!!”

 

 

             ผมตัดสาย มือหยิบกระเป๋าและวิ่งออกจากห้องซ้อมเต้นด้วยความไวแสงโดยไม่ทันได้บอกพี่โฮย่าคุณครูสอนเต้นของผมที่กำลังต่อท่าให้คนอื่นในห้องซ้อม  ผมสวมหัวกันน็อคก่อนที่จะสตาร์ทมอเตอร์ไซค์ตัวโปรดขับออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

             ผมจอดรถหน้าตึกร้างข้างๆผับ  แถวๆละแวกนี้ก็มีแค่ที่นี่ที่เดียวล่ะครับ เงยหน้ามองบนตึกก็พบว่ามีเพียงห้องเดียวที่แสงไฟลอดออกมา ไม่รอช้าผมวิ่งขึ้นไปบนตึกร้างนั่นโดยไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น

 

 

             “ไอ้โด้!!!!”

 

 

             และแล้วก็เจอคนตัวเล็กถูกมัดอยู่กับโต๊ะที่กลางห้องนั่น เลือดอาบเสื้อนักเรียนไม่มีผลต่อความกลัวของผม ผมรีบวิ่งเข้าไปหาคนตัวเล็ก แกะเชือกที่พันธนาการแขนเล็กอย่างว่องไวก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์โทรเรียกรถพยาบาล

 

 

 

             .

 

 

 

             “โด้มึงเป็นไงบ้าง บายดีป่าวว้ะ

 

 

             “ไอ้ห่าคิม บายดีพ่อมึงดิ ซี่โครงหักสองซี่ หัวแตก ปอดเกือบทะลุ ข้อมือช้ำ หน้าแหก มึงว่ากูยังจะบายดีอยู่มั้ง


 

             ผมขยี้หัวคนตัวเล็กที่กำลังนอนเถียงผมอยู่บนเตียงผู้ป่วย ใบหน้าเล็กมีรอยช้ำเต็มไปไปหมด  ผมนั่งข้างๆเตียงก่อนที่จะฟุบลงไปที่หน้าท้องของคนตัวเล็ก

 

 

              “โอ้ย  คิมเบาๆกูเจ็บแผลอยู่

 

 

             “สมน้ำหน้า…… แล้วมึงไปฟัดกับหมาที่ไหนมาเนี่ยถึงได้เจ็บตัวขนาดนี้

 

 

             “ก็ไอ้พวกแก๊งค์เกร….”

 

 

             “…..พวกมันรุมมึงทั้งแก๊งค์เลยหรอว่ะ

 

 

             “เปล่า….. กูตัวต่อตัวกับไอ้ลู่ฮาน

 

 

             “ลู่ฮาน ? เป็นใครว่ะ ? รุมมึงคนเดียวเนี่ยนะ ?”

 

 

             “โอ้ยเชี่ย กูขี้เกียจตอบคำถามมึงล่ะ เอาหัวออกไปไกลๆท้องกูเลยมือเล็กดันหัวผมห่างจากหน้าท้องนุ่ม

 

 

             “ครับบบบบบบบบบบ  งั้นกูกลับล่ะนะ

 

 

             “เออ กลับไปเลย  พรุ่งนี้ซื้อนมมาให้ก็แพ็คนึงด้วย

 

 

             “ครับ ซื้อมาให้แน่นอน กินนมเยอะๆจะได้สูงกว่ากูไวๆ

 

 

             “มึงหลอกด่ากูว่าเตี้ยอ่อ ! เชี่ย!”หลบม้วนทิชชู่ที่คนตัวเล็กเควี้ยงมา ผมเก็บม้วนทิชชู่วางไว้ข้างเตียงก่อนที่จะชิงหอมแก้มช้ำนั่น คนตัวเล็กแทบจะลุกมาถีบผมแต่ก็ต้องชะงักเพราะแผลที่ซี่โครงและที่แขน

 

 

               “ซุ่มซ่ามจริงๆเลย ..ไปก่อนนะครับ เจอกันพรุ่งนี้ครับตัวเล็กหอมแก้มฟอดใหญ่ก่อนที่จะรีบชิ่งออกจากห้อง ทิ้งคนตัวเล็กหน้าแดงด้วยความเขอะเขิน

 

 

               อ่อนโยน ใส่ใจ เป็นห่วงเป็นสิ่งที่จงอินมอบให้คยองซูมาตลอด ความสัมพันธ์ของเขากับจงอิน…..มันไม่ใช่คนรัก แต่มันอดคิดไม่ได้ที่จงอินทำดีกับเขาตลอดแถมหอมแก้มอะไรนั่นอีก ความรู้สึกดีๆเริ่มก่อตัวขึ้นตั้งแต่ได้รู้จักจงอิน เมื่อสามปีที่แล้ว

 

 






 

               เราเป็นเพื่อนกัน ??

 




 

               เพียงแต่ว่าคยองซูไม่ได้คิดว่าจงอินเป็นแค่เพื่อน

 

 




 

               ในอดีตคยองซูเคยเป็นเด็กที่มุ่งมั่นในการเรียน ไม่เคยคิดออกนอกลู่นอกทาง เรียกว่าเด็กเนิร์ดก็คงไม่ผิด จนได้มาเจอกับจงอิน .. มันทำให้เขาเปลี่ยนไป มันทำให้เขาคิดว่าไม่ต้องตั้งใจเรียนมากก็ได้ มันทำให้เขาเรียนรู้ชีวิตแบบวัยรุ่น ทำให้เขารู้สึกมีอิสระ แต่เขาไม่คิดว่าเขาจะติดนิสัยนักเลง(นิดๆ)มาจากจงอิน

 




 

               เขาไม่คิดว่าจะมีเรื่องกับลู่ฮานก็แค่พูดแซะนิดๆให้เพื่อนในห้องฟัง จนมีใครก็ไม่รู้ไปบอกไอ้นั่น ทำให้เขาต้องมานอนที่โรงพยาบาลแบบนี้ คยองซูคิดแล้วก็สมเพชตัวเองจริงๆ….

 

             

 

 

               .

 

 




 

ย้อนกลับไปวันเปิดเทอมวันแรก ณ ห้องเรียน

 

 

 

 

              “งั้นเดี๋ยวฉันพาไปโรงอาหารนะ หลบไป

 

 

               ผมกลับมานั่งบนเก้าอี้หลังจากที่ไอ้เซฮุนมันลากลู่ฮานออกไป คนนี้สินะที่รุมคยองซูจนสภาพเป็นขนาดนั้น หน้าตาน่ารักนั่น .. ทำเอาผมใจเต้นอยู่นิดๆ ไม่คิดว่าลู่ฮานขาโหดอะไรนั่นจะน่ารักขนาดนี้นี่…..

 

 

               หน้าตาน่าเต๊าะมาก  =.. =

 

 

               เฮ้ย ไม่เอาดิ ผมต้องใจเต้นกับไอ้โด้เท่านั้นดิ ไม่เอาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คือผมหมายความว่าผมน่ะก็ชอบไอ้โด้…..

 

 

               เขินป้ะให้ทาย 555555555555555555555555555555

 

 
 

               เอาจริง….ผมเพิ่งมารู้ตัวอีกทีว่าชอบไอ้โด้ก็ตอนที่เลิกกับแฟนเก่าและมันก็ไม่นานมานี้เอง และเพิ่งรู้ตัวว่าเป็นเกย์…..

 
 

 

               แต่ผมควรปิดกันโอกาสของตัวเองตอนนี้เลยมั้ย ? ขอตอบขอตอบเลยว่า ไม่ถึงแม้ผมจะชอบไอ้โด้ก็เถอะ ผมก็ไม่แน่ใจความรู้สึกของตัวเองเหมือนกัน ยิ่งมีลู่ฮานแล้วด้วย ผมไม่พลาดโอกาสนี้หรอก !

 

 

 

               คือผมก็รู้ตัวนะว่าตัวเองเพลย์บอยพอสมควร แต่ผมก็ไม่เคยคิดที่จะคบซ้อนสักนิด..

 



 

               ไม่ว่ายังไงก็ตาม….

 



 

               ผมต้องเต๊าะใครสักคนให้ได้ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 























 
==================================================




            ฮัลโลเอวี่บอดี้ >   _   < 

มาล่ะไคโด้ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ขอโทษทีทำให้รอนานคะ T  _  T มันอึนๆมึนๆตันยังไงก็ไม่รู้แฮะ เรารู้สึกว่ายิ่งแต่งไปทุกวันยิ่งเป็นรัก 4 เศร้าไปล่ะ ทั้งๆที่เรื่องมันควรจะเป็นสามเศร้า ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ ออกพล็อตไปเยอะมาก กำเบย แงร้ ตอนต่อไปเราจะมาดูกันว่าชานยอลจะทำยังไงเมื่อออกมาจากห้องน้ำนรกนั่น 5555555555555 แล้วพี่ลู่จะมีรอยสักรึเปล่า โปรดติมตามตอนหน้าาาา .เอคโค่.    

ขอบคุณสำหรับการอ่านครับ รักส์เอวี่บอดี้จุงเบย

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #15 *、ヅ ¹²。 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 19:42
    เพื่อออออออออออออออ จงอินต้องเต๊าะเราดิิิิ
    จงอินนอกใจเราได้ไงงงงงงง เหยยยยเราจะฟ้องโด้
    #15
    0
  2. #14 moo-flukky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 19:16
    หนุกๆๆๆ
    ชอบๆๆ
    รักๆ
    มาต่อเร็วเน้อไรท์ จุ๊บๆ 
    (เสี่ยวลู่โหดอ่ะ)

    #14
    0
  3. #13 เด็กแสงที่รัก<3 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 23:32
    เสี่ย. เลวและ แกต้องชอบโด้คนเดียวเดะ 
    #13
    0