END - SEXCRET [VMIN]

ตอนที่ 4 : ความลับที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 400 ครั้ง
    5 มี.ค. 63

ความลับที่ 3

 

#ficsxcret

By Shining Aun

[ทวิตเตอร์@Shining_Aun]

[Facebook Fanpage @ShiningAun]

 

 

 

“ผมว่าจะย้ายกลับมาอยู่บ้านครับ”

สิ้นเสียงทุ้ม นัยน์ตาคมกริบก็ละจากแม่เลี้ยงไปมองน้องชายคนกลาง จีมินก้มหน้างุด ริมฝีปากฉ่ำถูกขบกัดด้วยฟันซี่ขาวของเจ้าตัว สองมือบีบกันแน่นจนขึ้นรอยแดงระเรื่อเต็มไปหมด

“เอ...งั้นก็ต้องคุยกับพ่อเขาอีกทีนะจ๊ะ อาจจะเปลี่ยนจากห้องนอนแขกมาเป็นห้องลูกแทนก็ได้”

“งั้นระหว่างนี้ผมนอนกับจีมินไปก่อนแล้วกันนะครับ”

แทฮยองเอ่ยขึ้นเสียงดังฟังชัด ก่อนจะเคลื่อนรอยยิ้มจางๆ ที่ระบายให้กับเมียใหม่ของพ่อไปให้ลูกติดของหล่อนบ้าง

“ลูกไม่นอนกับจีฮุนแล้วเหรอ”

“ช่วงนี้น้องอ่านหนังสือสอบดึกน่ะครับ ถ้าผมอยู่กลัวจะรบกวนสมาธิน้อง”

“ตอแหล” จีมินกัดฟันกรอด หลุบตาลงต่ำเมื่อรู้สึกตัวว่าพูดเสียงดังเกินไปจนคนเป็นแม่ได้ยินเข้าให้แล้ว

“ลูกพูดว่าอะไรนะจีมิน” น้ำเสียงหวานแหววที่เคยใช้พูดกับลูกติดสามีใหม่หายไปแล้ว

“....” จีมินที่ว่าเลือกที่จะไม่ตอบ ก้มมองรอยแดงบนมือขาวทั้งสองข้างซ้ำแล้วซ้ำเล่า เริ่มรู้สึกได้ถึงความชื้นที่ซึมขึ้นมาบนขอบตาของเขา

“แม่ถามว่าลูกพูดว่าอะไร”

เมื่อน้ำเสียงของคนเป็นแม่เข้มขึ้น ภาพฝ่ามือขาวที่เป็นรอยแดงปื้นของตัวเองก็เริ่มเลือนราง ทั้งอกร้อนวูบวาบไปหมดอย่างคนโกรธระคนหวาดกลัว อยากจะตะโกนบอกทุกคนบนโลกว่ามันตอแหลแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านั่งเงียบ

ก็มันมีทั้งมีคลิปของเขา

มีทั้งแม่ของเขา

แล้วเขาที่แทบไม่มีตัวตนในบ้านหลังนี้เลยด้วยซ้ำจะเอาอะไรไปสู้มันได้ล่ะ

“เดี๋ยวผมจัดการเองครับแม่”

สิ้นเสียงทุ้มของลูกชายโต คนเป็นแม่ก็ถอนหายใจหนัก ปรายตามองลูกในไส้ที่เกิดจากสามีคนเก่าก่อนจะเดินออกจากห้องรับแขกไปโดยไม่พูดอะไรอีก

“ปากดีนักนะ”

“....” คนปากดีปาดน้ำตาที่คลออยู่ออกลวกๆ ปวดในอกตุบๆ ราวกับโดนกำปั้นพุ่งเข้าซัดจนจุกไปหมด

“คืนนี้ปากดีให้ได้แบบนี้ก็แล้วกันจีมิน”

เจ้าของเสียงขู่ขยับตัวลุกขึ้น เดินไปหาเด็กตัวเล็กที่ยืนรออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตำแหน่งที่ผู้เป็นแม่เคยยืนอยู่ก่อนหน้านี้ มือใหญ่ดันแผ่นหลังเล็กให้เดินออกไป ทิ้งความกดดันไว้ให้น้องคนกลางกับแขกคนสำคัญที่ดันกลับมาเยี่ยมได้จังหวะพอดี

จีมินยกแขนเสื้อข้างที่ไม่ได้ถูกพับขึ้นเช็ดน้ำตาอีกครั้ง ก้มหน้าร้องไห้เงียบๆ กับแขนของตัวเองไม่ยอมให้เด็กข้างๆ ได้ยินเสียงสะอื้น

ได้ยินเสียงยวบยาบของโซฟาหนัง รู้สึกได้ถึงไออุ่นของใครบางคนที่หยุดลงตรงหน้าเขา แขนข้างที่พยายามปิดบังน้ำตาเอาไว้ถูกประคองออกไปอย่างเบามือ นัยน์ตากลมสั่นระริกขณะที่เห็นรอยยิ้มอ่อนโยนของคนอายุน้อยกว่า

ซูบินกำลังย่อตัวลงเพื่อที่จะเงยหน้าขึ้นมองเขา

ส่งยิ้มในแบบที่ไม่เคยได้รับจากคนในบ้านหลังนี้มาให้ ก่อนจะเอ่ยขึ้น

“ผมอยู่ตรงนี้แล้วนะ”

สิ้นเสียงของเด็กม.ปลาย คนที่เรียนจบชั้นมัธยมไปแล้วก็โผเข้าหาเจ้าของเสียง เมื่อความคิดถึงจับมือกับความอุ่นใจหยดน้ำตาสีใสๆ ก็ไหลไม่หยุด แขนเรียวโอบรอบคอน้องไว้แน่น กัดริมฝีปากแน่นเช่นกันเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้

สัมผัสอุ่นใจที่แผ่นหลังบอกเขาว่าตอนนี้ร่างกายบอบบางนี่กำลังถูกกอด...

ถูกกอดด้วยความรักโดยที่ไม่จำเป็นต้องเอาอะไรเข้าแลกเลย

“อยากเล่าให้ผมฟังไหม”

คนตัวเล็กพยักหน้าหลังจากที่ผละออกมา ไหล่สั่นไหวเล็กน้อยจากแรงสะอื้น แขนเสื้อตัวยาวถูกใช้ปาดคราบน้ำตาอีกรอบ

“เดี๋ยวพ่อพี่ก็จะกลับมาแล้ว เราคงออกไปไหนไม่ได้ งั้นไปห้องพี่กันไหมครับ”

จีมินพยักหน้าเอออออีกรอบ ลอบมองรอยยิ้มอ่อนโยนจากเด็กตรงหน้าแล้วก็ได้แต่ขมวดคิ้ว

ไม่รู้ทำไมอยู่กับซูบินแล้วเขาถึงรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็ก

เหมือนคอยถูกเอาใจ คอยถูกดูแลโดยอีกคนอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่เขาโตกว่าตั้งสองปีแท้ๆ แต่ทำไมเด็กนี่ถึงได้ทำให้รู้สึกอยากอ้อนขนาดนี้กัน

สองร่างเดินตามกันขึ้นไปยังห้องนอนของจีมิน มือบางไม่ลืมที่จะลงกลอนประตูไว้หลังจากที่ทั้งตัวเองและอดีตน้องข้างบ้านเข้ามาในห้องแล้ว

“ห้องไม่เปลี่ยนไปเลยนะครับ” เสียงทุ้มดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่เจ้าของเสียงนั้นจะนั่งลงปลายเตียง เสี้ยวหน้าของเด็กม.ปลายกวาดมองไปทั่วห้องก่อนจะหันมาหาเจ้าของห้องในที่สุด

“นายก็ไม่เปลี่ยนไปเลยเหมือนกันนั่นแหละ”

“ไม่เปลี่ยนอะไรกัน ผมสูงขึ้นตั้งเยอะ”

“แล้วมีอะไรเปลี่ยนอีกบ้างล่ะตั้งแต่ย้ายไป” คนตัวเล็กเอ่ยถามขณะที่เดินไปนั่งข้างๆ ชเว ซูบิน รู้สึกได้ถึงความเปล่งตึงที่เปลือกตาขณะที่ต้องเงยหน้าขึ้นนิดหน่อยเพื่อมองหน้าน้อง

“ผมขอโทษนะที่ทิ้งพี่ไว้คนเดียว…”

“....” คนที่ถูกทิ้งตลอดอยู่แล้วคลี่ยิ้มจางๆ ส่ายหน้าไปมาขณะที่ถูกโจมตีด้วยความเจ็บปวด

“เขาทำอะไรพี่หรือเปล่าครับ ทำไมถึงดูกลัวเขาขนาดนั้นล่ะ”

มีเพียงความเงียบเท่านั้นที่เอ่ยตอบกลับไป เพราะดันรู้สึกละอายใจขึ้นมาเมื่อถึงคราวที่ต้องเล่า

ตากลมหลุบต่ำลง ความร้อนชื้นตีตื้นที่ขอบตาอีกครั้งเพียงแต่คราวนี้เขาพยายามเก็บมันได้ดีกว่า

ปากอิ่มเม้มเข้าหากันไปมาขณะที่สมองถกกันไม่หยุด

เขาจะกล้าเล่าออกไปได้ยังไงว่าเขากลัวคลิปนั่นจะถูกเปิดเผย

จะกล้าเล่าออกไปได้ยังไงว่าเขาพาจองกุกเข้ามาในห้องแล้วทำเรื่องอย่างว่ากันบนเตียงหลังนี้

จะกล้าเล่าว่านี่มันเป็นความผิดพลาดของเขาเหรอที่ยอมมีอะไรกับแฟนที่ไม่รู้ด้วยซ้ำผู้ชายคนนั้นรักเขาจริงๆ หรือเปล่า

จะต้องเล่ายังไงให้ซูบินเข้าใจล่ะว่าเขาก็แค่คนคนนึงที่โหยหาความรักมากจนไม่สนใจอีกต่อไปแล้วว่าร่างกายนี่จะต้องตกเป็นของใครบ้าง

ถ้าเล่าออกไปแล้วเขาจะโดนรังเกียจไหม

ถ้าเล่าออกไปอีกคนจะเปลี่ยนไปไหม

ถ้าเล่าออกไปแล้วจะยังอยู่ข้างเขาเหมือนเดิมไหม

เขาไม่มีใครจะให้เสียไปอีกแล้วนะ…

“ช่างมันเถอะ…” ในที่สุดเรื่องเล่าก็ถูกกลืนหายไป คนที่ถกเถียงกับใจตัวเองเสร็จแล้วปาดน้ำตาที่เอ่อคลอออกอีกรอบ เผยยิ้มกว้างที่เห็นชัดเจนว่ากำลังฝืนไปให้เด็กม.ปลาย

“...ผมไปหาโรงแรมนอนดีกว่า คืนนี้เขาจะได้กลับไปนอนกับจีฮุน”

“นายก็ได้ยินนี่ มันบอกแม่แล้วว่ามันจะนอนกับพี่ ต่อให้นายไม่อยู่ที่นี่คืนนี้หรือคืนไหนมันก็ไม่ปล่อยพี่หรอก”

“....”

“ไม่เป็นไรหรอก ทำห้องแค่สามสี่วันก็คงเสร็จแล้ว” เสียงเล็กเอ่ยออกไปให้คนเป็นน้องสบายใจ เอนหลังลงนอนบนเตียงนุ่มก่อนจะผ่อนลมหายใจยาวเหยียดออกมา

“พี่ไม่เปลี่ยนไปเลยนะครับ”

จีมินลอบมองเสี้ยวหน้าของคนพูด เห็นมือใหญ่ไหวๆ อยู่บริเวณท้องของเขาก่อนจะรู้สึกถึงเนื้อผ้าที่ถูกดึงลงไปปิดผิวกาย

“อยู่กับผมพี่ไม่ต้องเก็บอะไรไว้คนเดียวหรอกนะ”

“ก็ไม่ได้เก็บ...” ปากอิ่มขยับไปมา เคลื่อนสายตาไปมองฝ้าเพดานไร้ลวดลาย

“....”

“...แค่ไม่รู้ว่าถ้าเล่าไปแล้วนายจะเปลี่ยนไปไหม...”

“แล้วทำไมผมต้องเปลี่ยนไปด้วยล่ะ” ซูบินขมวดคิ้ว หมุนตัวมานั่งหันหน้าเข้าหาร่างที่นอนอยู่

คนขี้กลัวเม้มปาก ตากลมเคลื่อนไปสบกับนัยน์ตาที่ดูสงสัยก่อนจะละสายตาออกมาอีกรอบ

“ก็นายไม่ทักมาเลยนี่ตั้งแต่ย้ายไป”

“ผมเนี่ยนะไม่ทัก”

“อือ”

“พี่ต่างหาก พี่ไม่อ่านข้อความผมด้วยซ้ำ”

คนฟังขมวดคิ้วมุ่น พยุงตัวลุกขึ้นไปจ้องตากับคนเด็กกว่า พอรู้สึกว่าอีกคนมีสีหน้าจริงจังก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมา เลื่อนหาข้อความที่ยังไม่ได้อ่านแต่ก็ไม่เห็นสักข้อความที่ถูกส่งเข้ามาจากซูบิน

“ไม่มี” มือบางยื่นมือถือไปให้อีกคนดู เด็กม.ปลายเขี่ยๆ ขอดูก่อนจะขมวดคิ้วตามบ้าง

“ผมโทรหาพี่ไม่ติดด้วย”

“แต่พี่ไม่ได้เปลี่ยนเบอร์นะ”

“ทำไมผมอยู่ในลิสต์คนที่พี่บล็อกล่ะครับ”

จีมินรับโทรศัพท์คืนมา มองรายชื่อของคนที่ถูกเขาบล็อกตรงหน้าก่อนจะขมวดคิ้วมุ่นขึ้นกว่าเดิม คราวนี้นิ้วป้อมกดออกจากโปรแกรมแชทไปเข้าสมุดรายชื่อผู้ติดต่อ พิมพ์ค้นหาเจ้าของชื่อ ชเว ซูบิน ในรายชื่อผู้ติดต่อก็ไม่พบ

แต่กลับไปพบใน รายชื่อผู้ติดต่อที่ถูกบล็อก แทน

“พี่ไม่ได้บล็อกนายสักหน่อย” ปากอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นไปสบตากับคนที่ถูกเขาหรือใครสักคนบล็อกอย่างไม่ค่อยเข้าใจ

โทรศัพท์นี่อยู่กับเขาตลอดเวลา ถ้าไม่ใช่เวลาที่อยู่ในบ้านเขาก็ไม่เคยปล่อยให้ใครใช้สักหน่อยนี่

 

“นั่นแก้มเหรอ”

คนตัวเล็กเอ่ยถาม ขมวดคิ้วมุ่นส่งไปให้เด็กม.ปลายที่เอาแต่ยกยิ้มขำ

“ก็แก้มพี่เป็นแบบนี้จริงๆ”

“มันไม่ได้อ้วนขนาดนั้นสักหน่อย”

“งั้นถามจีฮุนแล้วกันครับ...พี่วาดเหมือนไหมจีฮุน” ซูบินหันไปถามเด็กมัธยมต้นที่นั่งยิ้มอยู่ข้างๆ บ้าง เด็กนั่นพยักหน้าไปมา อมยิ้มส่งให้แขกคนสนิทและพี่ชาย

“งั้นถ้านายวาดจีฮุนก็ต้องวาดแก้มอ้วนกว่านี้นะ แก้มมันเยอะกว่าพี่อีก”

จีมินบ่นอุบ เผลอเอื้อมมือไปบีบแก้มนุ่มของน้องก่อนจะชะงักไป

“ล...ลงสีให้ด้วยได้ไหม” พี่คนกลางเปลี่ยนเรื่อง ทำทีเป็นเอ่ยถามให้กับนักหัดวาดที่วาดรูปได้ดีกว่านักวาดบางคนที่เขารู้จักอีก

“ได้ครับ แต่ไว้ลงสีพร้อมกันนะ ผมขอวาดรูปจีฮุนก่อน”

“อือ”

จีมินตอบรับเบาๆ ขยับตัวลุกขึ้นไปนั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นบนชั้นสอง มองแผ่นหลังกว้างของอดีตเด็กข้างบ้านกับเด็กตัวเล็กก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาดิจิตอลบนผนัง

ตอนนี้สองทุ่มกว่าๆ แล้ว

หลังจากทานข้าวเสร็จพวกเขาสามคนก็พากันขึ้นมาข้างบน จีฮุนรบเร้าให้ซูบินวาดรูปให้ เขาเลยรบเร้าให้เด็กมัธยมปลายนั่นวาดรูปให้เขาบ้าง เพราะว่าไม่ได้นอนด้วยกันเด็กนั่นเลยบอกจะวาดรูปเขาก่อนแล้วค่อยวาดรูปให้จีฮุนต่อ

เหตุการณ์ก่อนหน้านั้นฉายย้อนเข้ามาในห้วงความคิด

แทฮยองบอกพ่อมันว่าตัวเองจะย้ายกลับมาอยู่บ้านด้วยข้ออ้างที่ว่าที่คอนโดมีปัญหา ทั้งที่พ่อมันเสนอว่าจะซื้ออีกที่ให้เพราะมีเพื่อนเปิดโครงการอยู่แต่มันกลับปฏิเสธ

บอกว่าเป็นห่วงน้อง อยากดูแลน้อง เหอะ!

ถ้ามันห่วงน้องมากขนาดนั้นจะมาเสียเวลาคอยจับตาดูเขาทำไม

เสียงเรียกเข้าทำเอาคนที่นึกนินทาใครบางคนอยู่ในใจสะดุ้งเฮือก จีมินหยิบโทรศัพท์ออกมาดูก่อนจะเดินออกไปนอกระเบียงเพื่อรับสายเพื่อนสนิท

“ฮัลโหล”

‘มึงเลิกกับพี่จองกุกแล้วเหรอจีมิน’

“ห้ะ เปล่าสักหน่อย” พอได้ยินชื่อจองกุกใจดวงน้อยก็กระตุกวูบวาบ สังหรณ์ใจไม่ดียังไงไม่รู้กับประโยคเกริ่นนำของเพื่อน

‘....’

“มีอะไรหรือเปล่าควานลิน” คนตัวเล็กเอ่ยเร่งเร้า เม้มปากเบาๆ ขณะที่มือข้างที่ว่างอยู่จับรั้วระเบียงไว้แน่น

‘...กูมางานปาร์ตี้วันเกิดเพื่อนพี่กู แล้วเห็น...พี่จองกุกมึง...เอ่อ…’

“....” ปากที่เคยเม้มเข้าหากันเล็กน้อยเผยอออก ลมหายใจตื้นๆ ถูกผ่อนออกมาก่อนที่เสียงตึกตักในอกมันจะดังขึ้นเป็นเท่าตัว

‘...พี่จองกุกเขาจูบอยู่กับใครไม่รู้ สรุปแล้วมึง—’

หูของคนฟังอื้ออึงและไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว ภาพของพี่จองกุกที่ว่าสะท้อนอยู่ในแววตาหม่นๆ แม้จะไม่เห็นกับตาแต่เขากลับรู้สึกราวกับว่าตัวเองเห็นภาพนั้นชัดเจนเหลือเกิน

รู้ตัวอีกทีภาพทิวทัศน์ยามค่ำคืนตรงหน้าก็ชัดเจนขึ้น แลกมาด้วยน้ำตาหลายหยดที่ทยอยไหลอาบแก้มเนียน

‘จีมิน ยังอยู่ไหม’

ปากอิ่มเผยอออก อ้ำๆ อึ้งๆ ราวกับอยากจะเอ่ยตอบทว่ากลับไม่มีแรงแม้แต่จะเปล่งเสียง

‘งั้นวันศุกร์จะพาไปทานข้าวแล้วกันครับ แค่นี้นะ’

เสียงสายลมในอากาศถูกแทนที่ด้วยเสียงสะท้อนของความเจ็บปวด ราวกับว่าร่างสูงนั่นกำลังกระซิบอยู่ข้างหูเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยที่มือของอีกฝ่ายกำลังพยายามกระชากหัวใจของเขาออกไปด้วย

“...มันเป็นใคร” ในที่สุดไฟร้อนในอกก็ถูกเติมเชื้อเพลิง แม้ว่าทั่วทั้งอกจะถูกแผดเผาแต่เขาก็จะไม่ยอมให้เชื้อเพลิงพวกนั้นมอดดับไป

‘กูไม่รู้…’

“มึงอยู่ที่ไหน” เขาได้ยินน้ำเสียงสั่นๆ ของตัวเอง แก้มรับรู้ได้ถึงฝ่ามือที่เอื้อมขึ้นมาปาดน้ำตาออก

‘คลับของพี่โฮซอก—’

มือบางตัดสายไปหลังจากที่รู้คำตอบ คราวนี้ปาดน้ำตาออกอีกรอบก่อนจะรีบตรงดิ่งเข้าห้องโดยไม่สนใจเสียงเอ่ยทักของคนในห้องนั่งเล่นเลยด้วยซ้ำ

พอเปิดประตูเข้ามาเจอคนที่อยู่ในห้องก่อนแล้วก็ทำเอาชะงักไปเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นไฟร้อนในอกก็ไม่ได้ชะงักการสร้างความแสบร้อนไปด้วยเลย จีมินเดินผ่านแทฮยองเข้าไปยังห้องแต่งตัว คว้าเสื้ออีกตัวมาเปลี่ยนโดยไม่คิดจะปิดประตู

“จะไปไหน”

เจ้าของนัยน์ตาคมที่ลอบมองร่างเล็กอยู่ตลอดเอ่ยถามขึ้น พอเห็นท่าทางว่าอีกฝ่ายจะเดินไปที่ประตู มือใหญ่ก็เอื้อมไปคว้าแขนเรียวไว้โดยอัตโนมัติ

“ปล่อย”

“กูถามว่าจะไปไหน” คนโตกว่าถามเสียงเข้มขึ้น คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นขอบตาแดงๆ กับคราบน้ำตาที่เปรอะแก้มใสอยู่

“กูจะไปไหนก็เรื่องของกู! จะมายุ่งทำไม! อยากนอนที่นี่นักก็นอนไปสิ!”

คนถูกตะคอกใส่ชะงักไปอีกรอบ ทั้งที่ควรจะกระตุกคิ้วด้วยความหงุดหงิดแต่กลับไม่มีความรู้สึกนั้นผุดขึ้นมาเลยสักนิด นัยน์ตาสีเข้มสบกับตากลมโตที่ช้อนขึ้นมามองเขา แววตาแข็งกร้าวนั่นแฝงทั้งความไม่พอใจและความเจ็บปวดอยู่เต็มไปหมด

“เป็นอะไร” ไม่รู้เขาคิดไปเองไหมว่าก่อนที่เสี้ยวหน้าหวานจะก้มลง ขอบตาสีระเรื่อของอีกคนนั่นชัดขึ้น

จีมินไม่ตอบแต่เลือกที่จะพยายามดึงแขนตัวเองออกไป ส่งเสียงไม่พอใจออกมาพร้อมกับเสียงสะอื้นเบา ๆ

“ทำไม อยากไปนอนกับไอ้คนในคลิปนั่นมากนักเหรอ” เสียงทุ้มดังขึ้นอีกรอบ ทั้งที่ตั้งใจจะถามเพราะความสงสัย แต่อยู่ดีๆ ในใจก็กลับเกิดความวุ่นวายขึ้นมา

ก่อนหน้านี้ตอนที่ขู่อีกคนไม่ให้ออกไปไหน เขาได้ยินเสียงคนตัวเล็กนี่คุยโทรศัพท์กับใครบางคน ดูแคร์คนในสายนั่นมากจนในที่สุดก็ร้องไห้ออกมา

“ไม่ใช่เรื่องของมึง!”

เสียงเล็กแข็งกร้าวนั่นสร้างความปั่นป่วนในใจของคนเป็นพี่ได้ไม่น้อย มือใหญ่จับแขนน้องแน่นขึ้น ออกแรงกระชากร่างเบาหวิวให้ถลาเข้ามาใกล้เขาแทนที่จะปล่อยให้เจ้าตัวพยายามปลดการเกาะกุมออกไป

“หึ...อยากมากถึงขนาดต้องออกไปหามันเองเลยหรือไง”

“...เจ็บ!”

“อยากให้สงเคราะห์ให้ไหมล่ะ เรียกไอ้เด็กซูบินมาช่วยด้วยเป็นไง ถึงใจดีไหม”

เผี๊ยะ!

แทฮยองกัดฟันกรอด แก้มแสบร้อนวูบวาบก่อนที่อาการปวดตุบๆ จะแล่นเข้ามาแทนที่ มือใหญ่บีบข้อแขนเล็กแน่นขึ้น มองสีหน้าที่บ่งบอกว่ากำลังเจ็บของน้องชายไม่แท้ก่อนจะเหวี่ยงคนตัวเล็กไปที่เตียงใหญ่

“กล้าตบกูเหรอจีมิน”

นัยน์ตาของจีมินสั่นระริก ร่างกายที่ทรุดลงอยู่ข้างเตียงก็สั่นเทาไม่แพ้กัน

เขาทั้งโกรธทั้งสับสน

ตั้งใจว่าจะออกไปตามจองกุกแต่ก็กลับมาเจอแทฮยองก่อนจนได้

“ฮึก…” คนกล้าที่กำลังหวาดกลัวกลั้นเสียงสะอื้นของตัวเองต่อไปไม่ไหวแล้ว

จีมินยกมือขึ้นปาดน้ำตา ลอบมองคนตรงหน้าที่ใกล้เข้ามาทว่ากลับถดตัวหนีไปไหนไม่ได้เลย

“ขอโทษ ฮึก…”

สิ้นเสียงเอ่ยขอโทษทั้งน้ำตา มือบางก็ถูกยกขึ้นไปปาดน้ำตาอีกครั้ง ทั่วทั้งร่างสั่นเทานั้นหนาวเหน็บ แม้ว่าภายในบ้านอากาศจะอบอุ่นแต่ไม่ใช่กับหัวใจของเขาเลย

“ให้กูไปเถอะนะ กูต้องไปหาเขา ฮื่อ…”

ภาพตรงหน้าเลือนรางไปอีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าตอนนี้แทฮยองกำลังมีท่าทีแบบไหน แต่เขารู้ว่าแค่ว่าเงารางๆ นั่นหยุดเคลื่อนไหวไปแล้ว

“ทำไม ถ้าไม่ไปหามันมันจะทิ้งมึงหรือไง”

“ฮึก”

“ถ้ามันจะทิ้งมึงเพราะเรื่องแค่นี้ก็ช่างหัวมันไปเถอะ”

คนที่กำลังจะถูกทิ้งกัดริมฝีปากแน่น ภาพตรงหน้าชัดขึ้นมากพอที่จะเห็นสีหน้าดุดันของคนที่มองมา มือบางกำเข้าหากันขณะที่เท้ายันกับพื้นเพื่อจะหยัดตัวให้ลุกขึ้นยืน ตวัดสายตาที่เอ่อคลอไปด้วยความจริงให้อีกคนได้สบกัน

“มึงก็พูดได้สิ! มึงมีทั้งพ่อ! ทั้งแม่กู! ทั้งจีฮุน!…”

“....”

“ฮึก! แล้วกูมีใครบ้างล่ะ!”

คนพูดแอบผิดหวังเล็กๆ ที่ท้ายประโยคเสียงของตัวเองดันแผ่วลง เมื่อสกัดกลั้นความสั่นเครือไว้ไม่ไหวหยดน้ำสีใสๆ ก็ไหลออกมาอีก

“แล้วมึงอยากมีคนที่ไม่แม้แต่จะเรียกชื่อมึงตอนเอากันไว้ในชีวิตมากนักเหรอ”

“....”

“อยากได้มันมากนักเหรอคนที่พออิ่มแล้วก็ออกไป ทิ้งมึงไว้คนเดียวน่ะ”

“อึก…”

“มึงมีค่าแค่นั้นหรือไงจีมิน” ไม่รู้เขาคิดไปเองไหมว่าน้ำเสียงเข้มๆ ของอีกฝ่ายเบาลง แทฮยองดูหัวเสียไม่น้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

จีมินเองก็เงียบไปบ้าง ก้มหน้าระลึกถึงความเจ็บปวดที่จอน จองกุกคนนั้นมอบมันให้กับเขามาโดยตลอด

นั่นสิ เขาก็เคยถามกับตัวเองเหมือนกันว่าเขามีค่าแค่นั้นจริงๆ เหรอ

มีค่าแค่ให้ถูกกอดและปลอบโยนตอนมีเซ็กส์เท่านั้นจริงๆ เหรอ

แต่ถ้ามันไม่จริงแล้วทำไมถึงไม่มีใครที่อยู่เคียงข้างเขาเลยล่ะ

ถ้ามันไม่จริงแล้วทำไมแม้แต่แม่ของเขายังไม่อยู่เคียงข้างเขาเลยล่ะ

...ทำไมล่ะ

“ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วมานอนซะ ไม่ต้องคิดจะออกไปไหนอีกนะ ไม่งั้นกูเอาจริงแน่” พี่คนโตเอ่ยเสียงเรียบ ส่งเสียงจิ๊จ๊ะออกมาเบาๆ เมื่อมือหนาสัมผัสเข้ากับแผลที่มุมปากของตัวเอง

แทฮยองนั่งลงบน Bean bagใกล้ชั้นหนังสือ เปิดแม็คบุคที่ถือขึ้นมาเพื่อทำงานที่พ่อฝากฝังไว้ต่อจากชั้นล่าง ตาคมเหลือบมองคนตัวเล็กที่ใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตา ได้ยินเสียงสะอื้นอีกสองสามครั้งก่อนที่เจ้าของเสียงนั่นจะเดินเข้าห้องน้ำไป

คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ทั้งที่หน้าจอเปิดไฟล์งานที่จะต้องทำแล้วแต่ในหัวยังติดอยู่กับคนในคลิปนั่น

อยากจะรู้จริงๆ ว่ามันมีดีอะไรนักหนา

เท่าที่ดูคลิปมาก็ธรรมดาฉิบหาย

เสียงถอนหายใจหนักดังขึ้นจากคนเป็นพี่ หงุดหงิดงุ่นง่านอยู่ในใจจนลูกติดแม่ใหม่ออกจากห้องน้ำมาแล้วแต่งานเขายังไม่คืบหน้าเลยสักนิด

ไม่ได้อยากจะปฏิเสธความคิดหรือความรู้สึกของตัวเองหรอกนะ

ไอ้เป็นห่วงน่ะมันก็ต้องห่วงอยู่แล้วเพราะยังไงจีมินก็เป็นน้องเขา แต่ไอ้ความ รู้สึกที่ว่าอยากจะเห็นหน้าไอ้เลวนั่นชัดๆ ว่ามันเป็นใครเนี่ยพ่วงมาด้วยทำไม

ตาคมละสายตาจากหน้าจอแม็คบุค วางมันลงบนพรมข้างๆ ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกา มันบอกเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้วแต่งานเขายังไม่มีทีท่าว่าจะไปต่อได้เลย

แทฮยองตัดสินใจพับจอปิด ยกแม็คบุครุ่นใหม่ล่าสุดไปวางบนชั้นวางทีวีก่อนจะหันไปหาเตียงบ้าง

เจ้าของร่างเล็กนั่นพลิกตัวมานอนตะแคงหันข้างเข้าหาเตียงพอดี เขาถึงได้เหลือบเห็นว่าแก้มขาวเปรอะน้ำตาอยู่เต็มไปหมด คนโตกว่าถอนหายใจอีกรอบ เดินไปดึงโทรศัพท์ออกจากมือน้องก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายบอบบางเอาไว้

เขากำลังจะวางโทรศัพท์ลงบนชั้นหัวเตียง แต่แล้วความรู้สึกอยากเห็นหน้าใครบางคนนั่นก็ผุดขึ้นมาอีก นิ้วหัวแม่มือจึงกดปุ่มเปิด/ปิดให้จอสว่างวาบ

หน้าจอขึ้นแอพที่เป็นรูปโทรศัพท์ที่อีกคนเปิดค้างไว้ เห็นว่ามีการโทรออกเป็นสิบๆ สายไปยังเบอร์ของ จอน จองกุก

ยังไม่ทันที่คิ้วหนาจะขมวดเข้าหากันดี โทรศัพท์มือถือก็สั่นครืด หน้าจอด้านบนสุดแสดงการแจ้งเตือนว่ามีคนส่งข้อความเข้ามาชวนให้ถือวิสาสะในการกดเข้าไปอ่าน พอเห็นว่าเป็นแชทของซูบินที่ทักมาบอกฝันดีเขาก็ไม่ได้สนใจนัก เลื่อนดูแชทอื่น ที่น่าจะเป็นของไอ้จองกุกอะไรนั่นก่อนจะเจอเข้าจนได้

แทฮยองกดเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ของเจ้าของแอคเคาท์ที่ใช้ชื่อว่าจองกุกด้วยตัวอักษรภาษาเกาหลี ทั้งที่อยู่ในชุดนักศึกษาแต่หน้าตาดูโตจนไม่นึกแปลกใจว่าทำไมจีมินถึงหลงมันนัก

เมื่อพอใจแล้วก็วางโทรศัพท์ของน้องลงไว้บนหัวเตียง

เดินไปล็อกกลอนที่ประตูห้องนอนก่อนจะปิดไฟให้มืดสนิทลง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 400 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,651 ความคิดเห็น

  1. #1574 minsugaaa1993 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 21:30
    เฟบไว้นานแล้ว แต่เพิ่งได้มาอ่าน มันดีมากๆเลย
    สงสารจีมินอ่ะ ฮือออ
    #1,574
    0
  2. #1443 ukpang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 00:28
    พอพี่แทฮยองอบอุ่นแล้วดูน่ารักเป็นบ้าเลย
    #1,443
    0
  3. #1313 Your_Galaxy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 11:24
    หน่วงสุดใจอยากกอดน้องมาก รู้ว่าพิแทดุนะแค่อ่านตอนนี้แล้วรับรู้ถึงความอบอุ่บเบาๆ แบบเบาๆเลยอ่ะน้อยมากแต่ยังพอมี55555
    #1,313
    0
  4. #873 W.PRYK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 15:48
    ไรท์เขียนดีมากก เรารักไรท์นะคะฮื่อ
    #873
    0
  5. #720 flyfly111 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 00:14
    เขียนได้ดีมากๆเลยค่ะ ร้องไห้ตามจีมินเลยเข้าใจถึงตวามเจ็บปวดจริงๆเลยค่ะ
    #720
    0
  6. #701 raiwawa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 16:09

    สงสารน้องมาก แต่ฉันน่ะ แอบดีใจที่น้องไม่ออกไป โล่งที่แทเข้ามาขวางไว้ ไม่อยากให้น้องออกไปเจ็บมากกว่านี้

    #701
    0
  7. #599 Mmeee.a (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 22:54
    ร้องไห้ตามดิส ไม่หวาย
    #599
    0
  8. #259 Ono SEiJi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 13:31
    พี่จ๋าดุมากแต่ก็ยังจะมาดูน้องตอนหลับ ฮื้ออออ จะย้ายทีมไปทีมซูบินนี่ก็ทำไม่ได้เลยยย
    #259
    0
  9. #204 toey29 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 17:47
    อห แค่วันเดียวจีมินร้องไห้มากกว่าสามรอบ แง เค้าก็จะร้องตามเลยค่ะ แบบมันเศร้าใจ พี่แทดูอบอุ่นขึ้นมาแล้ว
    #204
    0
  10. #196 OㅠO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 02:14

    น้องร้องไห้เยอะมากกกก โดนพี่แทดุใส่ น้อยใจคุมแม่ โดนพี่จกุกเท แงงงงงงงงงงง

    ไรท์ขา ขอบอกว่าแชปนี้ ตอนหลังๆชั้นกลัวใจมาก กลัวจะกลายเป็นแทกุก เหมือนพี่แทจะไปตามสั่งสอนนุกุกที่ทิ้งจีมิน ด้วยการทำนกุกให้เป็นเมียตัวเอง กรีดดดด

    #196
    1
    • #196-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      7 มีนาคม 2562 / 18:40
      เดี๋ยวน้าา 5555555 ขอบคุณนะคะ
      #196-1
  11. #190 สายรุ้งปลายฟ้า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 18:37
    ซูบินกะคือละมุนมากพ่อ
    แต่เราให้แทหะเป็นที่1นะเรื่องน้องจีมินอ่ะ ถึงพี่เขาจะปากร้ายก็เหอะ
    #190
    0
  12. #180 mintkikiw102 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 23:53
    คือนี่ร้องไห้ทุกตอนเลยอะ เอาโล่ดราม่าไปเลยค่ะฮืออ
    #180
    1
    • #180-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      5 มีนาคม 2562 / 05:56
      ฮื่ออออ ฉู้ๆ ขอบคุณนะคะ ^^
      #180-1
  13. #166 Chimtwo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 07:58
    พอเห็นชื่อน้องซูบินโผล่มาก่ะคือกี๊ดแตกเลยค่ะ แงงงงพระเอกตัวจริงมาแล้ว555555 พี่แทหะของเราก็แบบรว้ายๆแต่ก็รักนะเป็นห่วงน้องแหละที่อยากรู้หน้าจอนจองก่ะคือจะไปหาเรื่องใช่ป้ะๆแบบว่าเห้นายทำน้องเราเสียใจแล้วก็พลั่กต่อยม่างเลยไรงี้(มโนมาก) /ติดตามและเฝ้ารออยู่นะคะ สู่ๆค่ะ รักส์
    #166
    1
    • #166-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      4 มีนาคม 2562 / 21:09
      55555555 อาจจะเป็นงั้นก็ได้นะคะ ฮื่ออ ขอบคุณมากๆเลยน้าา
      #166-1
  14. #165 Noeywaan137 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 01:17
    พี่แทฮยองอบอุ่นเหลือเกินนนนน ถึงจะร้ายกับน้องแต่ก็มีมุมเป็นห่วงนะ จีมินน่าสงสารมากจริงๆ ลองคิดว่าถ้าเป็นเรา เราจะอยู่ยังไงกับการไม่มีใครอยู่ข้างเลย น้องซูบินพระเอกมากกกกกกกกก คือดีย์ ยกจีมินให้เลย อิอิ / สู้ๆนะคะไรท์
    #165
    1
    • #165-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      4 มีนาคม 2562 / 21:09
      ยกมีจินให้น้องซูบินไปเลยเนอะ 555555 ขอบคุณนะคะ <3
      #165-1
  15. #145 ibaboom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 10:52
    สงสารน้องจีมิน ;---; ถ้าพี่แทร้ายกาจกว่านี้จะ/ปขโมยน้องจีมินออกมา!
    #145
    0
  16. #144 ppawika (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 10:49
    งื้ออออ อ่านเรื่องนี้ทีไรบ่อน้ำตาแตกทุกทีเลย! ;-; สงสารน้องงงง อยากให้แทแทดีกับน้องกว่านี้ อย่าไปใจร้อนตามน้องเส่! โอ่ยยยยยย
    #144
    0
  17. #143 YamaLuffyijikO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 21:49
    แงงง อ่อนโยนกับน้องบ้าง สงสารน้องงงง
    #143
    1
    • #143-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      3 มีนาคม 2562 / 06:20
      เนอะๆ ขอบคุณนะคะ
      #143-1
  18. #142 sarinrin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 13:38
    ชอบตอนน้องจีมินเผลอจับแก้มน้องจีฮุน ฮื่อเดาได้มั้ยว่าตัวแปรสำคัญมากๆของเรื่องคือแม่ของน้องจีมินบางทีพี่แทฮยองอาจจะรู้อะไร โอ้ยไม่ไหวแล้ว50%หลังนี่มัน ดวงไทแดงหาดบไาเบหาแดส /รูดแป้น เวลาพี่แทหะเป็นไมโครเวฟนี่แบบ แง้ช่วยเราด้วย ไม่อยากให้จบตอนเลยค่ะพอถึงคำว่า 100% แล้วไม่ยอมๆๆๆๆอยากอ่านอีกๆๆๆๆ เป็นกำลังใจให้ค้าบคงยากมากๆสำหรับไรท์เตอร์จริงๆ ถ่ายทอดออกมาดีแล้วค่ะ สู้ต่อไปทาเคชิ❤️
    #142
    1
    • #142-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 15:17
      ขอบคุณน้าาา ดีใจที่มันออกมาดีนะคะ <3
      #142-1
  19. #141 cupidstar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 09:31
    จริงๆคือพี่แทอ่อนโยน น้องจีฮุนก็รักหนูรูก จองกุกทำร้ายรูกชั้นทำไม แสดงว่าคนที่บล็อคคือพี่แทแน่!!
    #141
    1
    • #141-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 11:29
      ฮฝากเป็นกำลังใจให้น้องจีมินด้วยน้าา ขอบคุณนะคะ
      #141-1
  20. #140 perchang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 09:16
    จริงๆพี่เเทอ่อนโยนมาก รักพี่เค้าเเง
    #140
    1
    • #140-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 11:28
      เนาะๆ ขอบคุณนะคะ
      #140-1
  21. #139 Nookys (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 05:57
    พี่แทจะเริ่มอ่อนให้น้องแล้วใช่ม้ายยยยย ฮือออ ใจฉันนน
    #139
    1
    • #139-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 08:00
      กุมใจกันค่ะ ฮื่อออ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
      #139-1
  22. #138 พวยไง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 00:53

    ไม่ชอบที่เห็นหนูเป็นแบบนี้เลย อย่าขอรักจากคนที่ไม่เห็นค่าหนูสิคะจมิงง มี๊รีกหนูทิ่สุด TT ตัยพังไปหมดแน้วว

    #138
    1
    • #138-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 08:00
      งื้อออ ขอให้น้องขอรักถูกคนไวไว~ ขอบคุณน้าา
      #138-1
  23. #137 🌊NAPHA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 00:05
    พี่แทอย่าใจร้ายกับน้องมากนะคะทำดีกับน้องเยอะๆน้า น้อนจีมินรู้กกกไม่เป็นไรนะคะ สักวันจะมีคนที่รักหนูจริงๆรักแบบไม่หวังอะไร และใช่ค่ะคนๆก้ะคือพิ่แทหะ55555 พี่แทหวงน้องจีมินใช่ไหมคะดูออกน้าาา
    #137
    1
    • #137-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 08:00
      พี่แทหะไม่เนียนเลยเนอะ 555555 ขอบคุณนะคะ
      #137-1
  24. #136 chimchimlover (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 00:00
    เห็นใจจีมินหน่อยย ฮือออไรท์เขียนดีมากเลยค่ะะะ
    #136
    1
    • #136-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 07:59
      ขอบคุณนะคะ ฝากเป็นกำลังใจให้เรากับน้องจีมินด้วยน้าา
      #136-1
  25. #135 CHOINUNYA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 23:54
    ทำมาเป็นบ่นเขา ด่าเขา ที่ไหนได้ก็แอบเป็นห่วงเขานี่เอง หึงด้วยอะ มันได้หรอคะคุณ จะทำไรก็ใจเย็นๆซะบ้าง สงสารน้องมัน เป็นห่วงก็แสดงออกบ้าง ให้เขารู้หน่อย แต่อยากกรี๊ดตอนดูคลิปน้องละบอกธรรมดา แหมคุณ จะบอกว่าตัวเองไท่ธรรมดาอะดิ ลองสิคะ อรุมๆๆๆ แต่ตอนจีมินเผลอบีบแก้มจีฮุนก็คือ ฮืออออ จริงๆแล้วก็เอ็นดูน้องอยู่ใช่มั้ยหล่ะ น่ารักมากกกก
    #135
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #135-2 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 07:59
      ชักอยากจะให้พี่ลองเร็วๆแลล้วสิคะ ฮื่อออ ขอบคุณน้าา
      #135-2
  26. #124 Mythical Painter (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 19:33
    ทำไมไม่มีใครเข้าใจพี่จีมเลยㅠㅠ ส่วนพี่เเทห่วงพี่จีมมากๆเดี๋ยวซักวันจะหลงพี่จีมเข้านะ 555
    #124
    1
    • #124-1 itnn / Shining Aun(จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 07:49
      555555 เชียร์ให้หลงไวไวเลยยย ขอบคุณนะคะ
      #124-1