ราตรีสวาสดิ์

ตอนที่ 4 : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16690
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 494 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61

 

อีกหนึ่งเดือนต่อมา...

                อัญเชิญพรกำลังยืนอยู่หน้าลิฟต์ในอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสูงเกือบสิบชั้น ตั้งอยู่บนถนนสายธุรกิจ บ่งบอกความมีเอกลักษณ์ด้วยรูปทรงแปลกตา 

ที่นี่คือทอยแอนด์คิดกรุ๊ป จำกัด มหาชน บริษัทผลิตของเล่น โดยเฉพาะของเล่นไม้ ถือเป็นยักษ์ใหญ่เบอร์หนึ่งของประเทศไทย และในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งเพื่อขายในประเทศและส่งออก และยังมีบริษัทในเครืออีกสามสาขาในต่างประเทศ

                นอกจากนี้ยังมีบริษัทลูกที่รับจ้างผลิตเครื่องเรือนไม้ให้แก่บริษัทเฟอร์นิเจอร์รายใหญ่สัญชาติยุโรปอีกสองแห่ง

                ว่ากันว่าอาณาจักรของเล่นแห่งนี้มีมูลค่ามากมายมหาศาล

                เธอตื่นตาตื่นใจตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องโถงชั้นล่างแล้ว คล้ายหลุดเข้ามาในโลกของเทพนิยาย ด้วยสีสันและรูปแบบการตกแต่ง ไหนจะของเล่นจากไม้ยางพาราสารพัดที่ประดับไว้เป็นจุดๆ

                สามสัปดาห์ก่อน หญิงสาวมาสมัครงานบริษัทนี้ด้วยใจมุ่งมั่น โดย ฐานัท เพื่อนรุ่นพี่ ส่งข่าวมาบอกว่าบริษัทนี้กำลังรับสมัครนักออกแบบของเล่น

                พูดถึงฐานัทก็นึกเห็นใจเพื่อนรุ่นพี่มาดเซอร์ ไม่รู้ป่านนี้จะทำใจเรื่องตุลญาณาได้หรือยัง เมื่อจู่ๆ เพื่อน

ทอมกลับใจของเธอโดนนายฉลามขาวงาบไปรับประทานเสียอย่างนั้น...แล้วรับรองว่าไม่มีชีวิตรักของใครจะพัลวันพัลเกเท่าเพื่อนเธอคนนี้อีกแล้ว

                ใครจะเชื่อว่าสาวหล่อกลับใจจะมีผู้ชายหล่อระเบิดสองคนมาแย่งกันให้จ้าละหวั่น

                แต่สุดท้ายอัญเชิญพรก็ร่วมยินดีปรีดากับชีวิตรักที่ลงเอยด้วยดีของเพื่อนรักอย่างตุลญาณา

                ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีทั้งสองรวมทั้งอลิสาเจนก็จะเป็นเพื่อนรักกันตลอดไปแม้ว่าตอนนี้เพื่อนสาวหล่อกลับใจของเธอจะเอาแต่ขลุกอยู่กับนายฉลามขาวจนน่าหมั่นไส้ก็เถอะ

                แต่กระนั้นฝ่ายนั้นกับอลิสาเจนก็ยังห่วงใยเธอเป็นอย่างมาก เรื่องที่เธอไปมีสัมพันธ์ชั่วคืนกับผู้ชายแปลกหน้า หลังจากคืนนั้นที่เธอพร่ำรำพันถึงความผิดพลาดของตัวเองที่ทาวน์เฮาส์ของตุลญาณา ต่างก็ไม่ได้ตอกย้ำอะไรเธอ แต่รบเร้าให้รีบไปตรวจว่าได้รับเชื้อเอชไอวีมาหรือไม่ ยิ่งอลิสาเจนแทบจะลากเธอไปโรงพยาบาลด้วยกันในเช้าวันรุ่งขึ้น

                ทั้งสองสาวเป็นเพื่อนที่แสนดีและจริงใจของเธอโดยแท้ นอกจากจะช่วยเธอลุ้นเรื่องผลการตรวจเชื้อ

เอชไอวีแล้ว ยังช่วยลุ้นเรื่องผลการสมัครงานด้วย เพราะต่างก็รู้ว่าที่นี่เป็นบริษัทในฝันของเธอเลย เธอวาดหวังจะได้ทำงานที่นี่ และเธอก็ได้มาทำงานที่นี่จริงๆ

                อัญเชิญพรขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นเจ็ด เมื่อออกจากลิฟต์ ก็เลี้ยวขวา ตรงไปยังห้องที่อยู่ซอกหลืบด้านในสุด เธอเปิดประตูเข้าไป

                ไม่ถึงสิบนาทีถัดมา                                         

                หญิงสาวก็ออกมาจากห้องนั้นอีกครั้ง เธอเปลี่ยนจากชุดเสื้อยืดสีน้ำเงินกับกางเกงยีนสีซีดเข้ารูป มาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตตัวหลวมแขนสั้นสีฟ้าอ่อน กับกางเกงขายาวสีดำทรงหลวมอีกเช่นกัน ซึ่งเป็น...ชุดแม่บ้านทำความสะอาดของบริษัทนี้!

                แถมมือข้างหนึ่งถือผ้าขนหนูผืนย่อม มืออีกข้างถือขวดน้ำยาทำความสะอาดกระจก

                เธอสูดลมหายใจลึกๆ สองสามครั้ง พูดสู้ๆ เพื่อเรียกกำลังใจให้ตน แต่พอก้มมองตัวเอง ก็คอตกไหล่ห่ออีกครั้ง

                แต่เอาเถอะ ทนๆ ทำไปก่อน อีกไม่ช้า คงจะมีบริษัทเกี่ยวกับด้านออกแบบของเล่นมาเรียกตัวเธอไปทำงานก็ได้ เพราะสมัครไว้หลายที่ แม้จะยังไม่มีที่ไหนเรียกไปสัมภาษณ์เลยก็ตาม

                เมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนอัญเชิญพรเพิ่งจะดีใจสุดขีด เมื่อเจ้าหน้าฝ่ายบุคคลของบริษัททอยแอนด์คิดกรุ๊ปโทร. มาแจ้งว่า เธอผ่านการคัดเลือกเป็นหนึ่งในสองจากผู้สมัครเจ็ดร้อยกว่าคนเพื่อเข้าทำงานในตำแหน่งนักออกแบบของเล่นของบริษัทนี้

                ตอนนั้นเธอกำลังช่วยขายอาหารในร้านของแม่อยู่ เธอแทบกรี๊ด ไชโยโห่ร้องจนเกือบเหมือนคนบ้า แล้วพอแม่รู้ แม่ก็ดีใจสุดฤทธิ์สุดเดชไม่แพ้กัน เพราะแม่ก็ลุ้นมานานเรื่องการหางานของลูกสาวคนเล็ก หลังจากเธอตกงานอยู่นานนับปี

                วันนั้นแม่ฉลองด้วยการให้ลูกค้ากินฟรีทั้งวัน แถมไปยืนประกาศปาวๆ ผ่านเครื่องขยายเสียงอยู่หน้าร้านอาหารขนาดสามคูหาว่า

                วันนี้วันดี กินฟรีทั้งวันจ้า ตัวเล็ก ลูกสาวฉันได้งานเป็นนักออกแบบของเล่นในบริษัทของเล่นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศๆๆ

                เท่านั้นยังไม่พอ แม่ยังเดินไปยังบ้านเพื่อนคู่กัดที่อยู่บ้านใกล้ๆ กันในซอยแห่งนั้น และฝ่ายนั้นก็มีลูกสาวคนเล็กวัยไล่เลี่ยกับเธอที่เรียนจบปุ๊บก็ได้งานปั๊บ เป็นพนักบัญชีในธนาคารแห่งหนึ่ง จึงชอบเกทับแม่ของเธอเป็นประจำ

                แล้วพอแม่ได้ที ก็เกทับกลับแบบไม่เผื่อเหลือที่ทางให้ความหน้าแตกเพล้งของตัวเอง

                แต่แม่จะไปรู้หรือว่าจะมีเรื่องพลิกผันเกิดขึ้น

                แม้แต่เธอก็ไม่คิดไม่ฝันเหมือนกัน

                หลังจากเธอดีใจจนเก็บเอาไปนอนฝันว่าได้เป็นนักออกแบบของเล่นชื่อก้องโลกอยู่ทั้งคืน เช้าวันรุ่งขึ้นก็เหมือนโดนถีบตกลงจากตึกสูง ร่างกระแทกแหลกเละอยู่บนบาทวิถีใกล้ๆ กับจุดทิ้งขยะ

                เหตุเพราะเจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลโทร. มาขอโทษขอโพยเสียงอ่อยว่า มีความผิดพลาดเกิดขึ้น เธอไม่ได้ผ่านการคัดเลือกเข้าทำงานที่นี่ แต่เป็นพนักงานอีกคนที่มีประสบการณ์การทำงานด้านนี้มาประมาณสี่ปี

                ตอนนั้นหญิงสาวอยากช็อกจนน้ำลายฟูมปาก ชักกระแด่วๆ ไปเสียเลย

                แต่ปัญหาน่ากังวลสุดในตอนนั้นก็คือ เรื่องแม่ของเธอ ถ้าท่านรู้ มีหวังได้มาถล่มบริษัทแน่ แล้วพอเธอบอกกับปลายสายไปถึงแนวโน้มการกระทำของแม่เธอ โดยหามีเจตนาข่มขู่ใดๆ ทั้งสิ้น

                คนในสายเลยคร่ำครวญว่าถ้าเจ้านายรู้ว่าหล่อนทำงานผิดพลาดอย่างไม่น่าอภัย หล่อนก็อาจโดนไล่ออกได้ แล้วหล่อนก็เป็นเด็กจบใหม่เหมือนกัน และความผิดพลาดที่เกิดขึ้นก็มาจากความไม่รอบคอบของเจ้าหล่อนเอง ด้วยผู้ที่ผ่านการคัดเลือกเข้าทำงานคนหนึ่งชื่อคล้ายกับเธอ คือ...เจริญพร

                เจริญพรกับอัญเชิญพร ฝ่ายนั้นเลยฟังผิด เข้าใจว่าเป็นเธอ

                กรรมไหมล่ะ!


ตัวเล็กรู้มั้ยมาทำงานบริษัทใครจ๊ะ 

ขอบคุณทุกกำลังใจ สุขสันต์วันคริสต์มาสด้วยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 494 ครั้ง

386 ความคิดเห็น

  1. #254 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 12:33
    โทรผิดจริงหรอ สรุปวันนั้นไม่ได้ไปผับใช่มั้ย
    #254
    0
  2. #26 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 11:58
    สงสัยบ้านนางเอกคงจะมีแตคนฮาๆใช่ไหมค่ะ
    #26
    0