ราตรีสวาสดิ์

ตอนที่ 26 : 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10889
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 373 ครั้ง
    17 ม.ค. 62

              

                หลังเลิกงาน อัญเชิญพรออกจากบริษัท พอจะแวะซื้อขนมรังผึ้งข้างทาง ก็พบว่าในกระเป๋าสตางค์มีเงินแค่ยี่สิบบาท เมื่อเช้าลืมหยิบเงินใส่กระเป๋า เธอไม่มีบัตรเอทีเอ็มหรือบัตรเครดิตกับใครเขา  

                ทีนี้จะกลับบ้านยังไงล่ะ

                ใจหนึ่งคิดจะนั่งแท็กซี่กลับ แล้วค่อยไปเก็บเงินที่บ้าน แต่ก็เสียดายเงิน  เพราะคาดว่าค่ารถคงร้อยกว่าบาทแน่ๆ รถติดขนาดนี้ ครั้นจะนั่งวินมอเตอร์ไซค์ เหลียวมองไปมา ผ่านมากี่คัน ก็มีผู้โดยสารทุกคัน ก็นี่เป็นช่วงเวลาเลิกงานนี่นา

                เธอเป็นคนประหยัดมัธยัสต์เกือบจะทุกเรื่อง ยกเว้นแต่เรื่องของเล่นที่พร้อมทุ่มไม่อั้น

                สุดท้ายก็ตัดสินใจจะเดินกลับ ตั้งใจว่าถ้าเดินไปได้สักครึ่งทาง อาจนั่งวินมอเตอร์ไซค์ต่อ ถือว่าประหยัดค่ารถไปด้วย

                ผ่านไปได้สักยี่สิบนาที...

ขณะอัญเชิญพรเดินผ่านร้านค้าสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง ก็ชะงักกึก เมื่อเห็นหนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินจูงมือกันออกมาจากร้านค้านั่น สองคนนั้นก็หยุดกึกเช่นกันเมื่อเห็นเธอ

วันนี้คงไม่ใช่แฟนเดย์ของเธอแต่เป็นแบดเดย์ เพราะดันต้องมาเจอไอ้พี่หมีกับแฟนใหม่ควงกันอี๋อ๋อต่อหน้าต่อตา

ไม่ใช่ว่าเธอยังรักและหึงไอ้พี่หมีหรอกนะ แต่มันเจ็บใจ เข้าใจมั้ย มันเจ็บใจโว้ย!

จะบังเอิญเจอหมูหมากาไก่ที่ไหนก็ได้ ทำไมต้องมาเจอสองคนนี้ด้วยว้า แถมสภาพของเธอในตอนนี้ก็โทรมมาก เพราะเดินมาเกือบยี่สิบนาที อากาศก็ร้อนอบอ้าว เหงื่อซึมทั้งตัว และรับรองว่าใบหน้าคงมันเยิ้ม

“ตัวเล็ก” พี่หมีเรียกชื่อเธอก่อน ด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเก้อๆ เจือความอึดอัดบ้าง ผิดกับสีหน้าของคนรักใหม่ ที่ไม่ได้ยิ้มระรื่นก็จริง แต่...ยิ้มเยาะแทน

อัญเชิญพรโกรธคนคู่นี้ จนเกือบเก็บสีหน้าท่าทางไม่อยู่ แต่ฝืนวางมาดไม่แยแส ประหนึ่งไม่สะทกสะท้านกับภาพบาดตา...อย่างไม่ค่อยแนบเนียนนัก

เธอได้แต่ภาวนาว่า หน้าของเธอคงจะไม่ซีดจนเกินไปด้วยความตกใจตั้งแต่เห็นคนทั้งสอง

“ตัวเล็กเป็นยังไงบ้าง” พี่หมีถามไถ่ต่อด้วยน้ำเสียงราวกับเป็นห่วงเป็นใยเสียเหลือเกิน

“สบายดี” เธอตอบเสียงเจือห้วน

“ตัวเล็กสบายดี พี่ก็ดีใจ”

อย่างน้อยก็ดีใจที่ตอนนี้ไม่มีไม้เสียบลูกชิ้นอยู่ในมือ ไม่อย่างนั้นเธออาจเอาไปเสียบก้นไอ้พี่หมีด้วยความลืมตัวได้

“ตัวเล็กกลับบ้านคนเดียว ไม่มีใครมารับเหรอ” คนรักใหม่ของไอ้พี่หมีถามขึ้นบ้าง ด้วยน้ำเสียงประหนึ่งมีน้ำจิตน้ำใจอย่างเสแสร้งพอกัน

แต่อัญเชิญพรเข้าใจดีถึงนัยในถ้อยคำ ฝ่ายนั้นกำลังเยาะหยันว่าเธอยังหาแฟนใหม่ไม่ได้ล่ะสิ หลังจากโดนไอ้พี่หมีทิ้งกลางอากาศ

“พอดีแฟนไม่ว่างมารับ” อัญเชิญพรจำต้องปด เพราะทนโดนหยามเหยียดไปกว่านี้ไม่ได้อีกต่อไป

ทว่าเจ้าหล่อนกลับยิ้มเยาะกันอย่างออกนอกหน้า ราวกับจับได้ว่าเธอกำลังโกหกคำโต

อัญเชิญพรโกรธจนไม่อยากเห็นหน้าสองคนนี้ เลยก้าวถอยหลัง เตรียมจะหันหลังกลับ แต่...ความซวยคงยังไม่หมด เพราะขาดันขวิด เลยสะดุดหกล้ม  ลงไปนอนแผ่กับพื้น

เธออับอายขายขี้หน้ามาก อยากเขกกะโหลกตัวเองที่ซุ่มซ่ามอย่างไม่น่าให้อภัย แล้วไม่ต้องหันไปมอง ก็แน่ใจว่าสองคนนั้นคงกำลังยิ้มขำเธออยู่เป็นแน่

ทันใดนั้น ฝนก็ตกซู่ลงมาหน้าตาเฉยอย่างไม่มีเค้ามาก่อน

“อุ๊ยฝนตกค่ะพี่หมี” คนรักใหม่ของไอ้พี่หมีบอกเสียงอ้อน

“มาหลบฝนตรงนี้ก่อนนะจ๊ะคนดี” น้ำเสียงเอาอกเอาใจของไอ้พี่หมีดังตามมาทันที

ตอนหน้าจะมีใครโผล่มา โปรดติดตามน้า ^^
อีบุ๊คน่าจะมาวันที่ 19 ม.ค. 62 นะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 373 ครั้ง

386 ความคิดเห็น

  1. #20 ajnj (@ajnj) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 18:02
    ดนไกลรออีบุ๊คค่ะ
    #20
    1