ราตรีสวาสดิ์

ตอนที่ 23 : 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 260 ครั้ง
    15 ม.ค. 62

เขานิ่งเงียบไป แต่สีหน้าและแววตายามมองมา ก็คล้ายสื่อว่าเธอดูประหลาด แต่เธอชินเสียแล้ว ที่ดูแปลกในสายตาใครๆ หากอย่างน้อยในสายตาของตุลญาณา อลิสาเจน และกวี เธอก็ไม่ได้ดูประหลาด

                “เจ้านายแกเหรอวะ ตัวเล็ก” หนุ่มหัวฟูถามขึ้นหลังจากกดวางสาย ด้วยน้ำเสียงห้าวๆ แต่ก็ไม่ได้ฟังดูกระด้างกระเดื่องหรือระคายหู

                “เจ้าของที่นี่ต่างหากล่ะ”

                อัญเชิญพรพูดไม่ทันขาดคำ เพื่อนหนุ่มก็ประนมมือไหว้ปรัชญ์ด้วยความนอบน้อมอย่างเห็นได้ชัด

                “สวัสดีคร้าบ” คนพูดคลี่ยิ้มแฉ่ง อวดฟันกระต่ายคู่หน้าที่ห่างกันจนเป็นร่อง

                กรรมการผู้จัดการแห่งทอยแอนด์คิดกรุ๊ปแค่พยักหน้าเล็กน้อยให้อีกฝ่าย สีหน้าก้ำกึ่งระหว่างความเป็นมิตรกับความไม่ไว้ใจ

                อัญเชิญพรหันไปพยักหน้าลาเขาทีหนึ่ง จึงเดินไปรับหมวกกันน็อกจากเพื่อนหนุ่ม ขึ้นคร่อมซ้อนท้าย กอดเอวคนขี่ และก่อนเวสป้าสีฟ้าตุ่นจะเคลื่อนออกไป คนขี่ก็หันมายิ้มแฉ่งให้เขาอีกหนึ่งรอบ

                ปรัชญ์มองตาม ผู้หญิงคนนี้มีอะไรแปลกๆ ให้เขาประหลาดใจไม่หยุดหย่อน พูดจาก็ทื่อๆ ราวกับไม่ใช่ผู้หญิง ดูก้ำกึ่งระหว่างเด็กและผู้ใหญ่

                ไม่บ่อยครั้งนักที่ชายหนุ่มอยากย้อนเวลากลับไปเพื่อแก้ไขเรื่องราวในอดีต และถ้ามีเครื่องย้อนเวลาได้ เขาก็จะย้อนกลับไปในค่ำคืนนั้น...

                แม้หญิงสาวดูไม่อนาทรร้อนใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ความละอายใจเหมือนจะติดอยู่ในใจเขาเมื่อหวนคิดถึงเรื่องนี้

                อัญเชิญพรไม่ได้ดูอ่อนต่อโลกอะไรนักก็จริง แต่เธอก็มีความไร้เดียงสาในแบบของเธอ ซึ่งแตกต่างจากความไร้เดียงสาแสนบอบบางเหมือนผู้หญิงคนอื่น

ไหนจะเรื่องที่เขาขอให้เธอลาออกกลายๆ อีก บางทีเขาก็อดคิดไม่ได้ว่า เขาเป็นคนเลือดเย็นไปรึเปล่า แต่มันช่วยไม่ได้จริงๆ 

ปรัชญ์กำลังจะสืบเท้าตรงไปที่รถยนต์ส่วนตัว เสียงฝีเท้าจากฝั่งซ้าย ทำให้เขาหันไปมอง จึงขมวดคิ้วน้อยๆ เมื่อพบ...อาชวิน

                หนุ่มหน้าตี๋เดินมาหยุดตรงหน้าเขา มองมาด้วยแววตากวนๆ เกรียนๆ            เหมือนเช่นเคย

                “นายยังไม่กลับอีกเหรอ” ปรัชญ์ถาม

                อาชวินยักไหล่ “ฉันลืมของ เลยแวะมาเอา ว่าแต่นาย ทำไมยังไม่กลับอีก”

                “ฉันอยู่ทำงานจนดึก กำลังจะกลับ” ปรัชญ์ทำท่าจะสืบเท้าตรงไปที่รถอีกครั้ง แต่ก็ต้องชะงัก เมื่ออีกฝ่ายถามขึ้นว่า

                “ขยันทำงานซะขนาดนี้ ไอเดียของเล่นยังโดนก็อปปี้อีกนะ น่าสงสารซะจริง”

                ปรัชญ์ขบกรามเล็กน้อย เพื่อข่มกลั้นอารมณ์ขุ่นเคือง

                “ก็ยังดีกว่านาย คงว่างจัดถึงได้มาแขวะชาวบ้าน มิน่าของเล่นคอลเลกชันล่าสุดถึงไม่มีจากทีมนายสักชิ้น”

                นัยน์ตาคมกริบของหนุ่มหน้าตี๋ฉายแสงวาวโรจน์ทันควัน “อย่านึกว่าตัวเองแน่นักเลย ระวังจะล้มหลักหักดังแป้กล่ะ”

                “ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองแน่หรอก คิดแต่สงสารเวทนานายมากกว่า”
                “นายพูดอะไรของนาย”

                “อิน ฉันเตือนด้วยความหวังดี ในฐานะที่เราเป็นเพื่อนกัน”

“ฉันไม่ใช่เพื่อนนาย”
ปรัชญ์ถอนหายใจอย่างอ่อนใจ “ก็แล้วแต่นาย ละกัน แต่ฉันยังถือว่านายเป็นเพื่อนฉัน แล้วฉันก็อยากจะ

บอกว่าฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนขโมยไอเดียคอลเลกชันของเล่นไปให้บริษัทคู่แข่ง ซึ่งถ้านายมีส่วนรู้เห็น ฉันก็อยากจะเตือนว่า อย่าทำมันอีก เพราะถ้ามีครั้งหน้า และฉันจับได้ ฉัน...เอาตายแน่”  

                อาชวินหัวเราะเสียงหยันในลำคอ “ก่อนคิดจะกล่าวหาใคร ช่วยหาหลักฐานก่อนจะดีมั้ยท่านเอ็มดี กล่าวหาสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้ มีแต่เด็กอมมือเขาทำกัน”
                “ตอนนี้ฉันยังไม่มีหลักฐานหรอก แต่อีกไม่ช้าฉันมีแน่”

                “งั้นก็รีบๆ แล้วกัน ก่อนไอเดียของเล่นทั้งบริษัทจะโดนขโมยไปหมด เมื่อนั้นตำแหน่งเอ็มดีของนายคงหลุดปิ๋ว”

                “นายคงอยากนั่งตำแหน่งเอ็มดีมาก”

                อาชวินประสานสายตากับปรัชญ์อย่างแน่วแน่ “เพราะตำแหน่งนี้มันควรเป็นของฉันมากกว่านายไง”

                ปรัชญ์ยิ้มหยันมุมปาก “เพ้อเจ้อไม่เลิกนะ”
                “งั้นเรามาคอยดูกันว่าฉันเพ้อเจ้อรึเปล่า”
                “ฉันรอดูมาหลายปีแล้ว รอจนเบื่อแล้วด้วย หวังว่านายคงไม่ดีแต่ปากนะ” ปรัชญ์ปรามาสเสร็จ ก็หันเดินไปขึ้นรถตัวเองและขับเคลื่อนออกไป

                อาชวินจ้องมองตามหลังรถคันหรูที่แล่นหายไปจนลับตาด้วยสายตาโกรธจัด

ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ ^^

รักกันพัลวัน
เชอริณ
www.mebmarket.com
เรื่องรักวายป่วงของอดีตสาวหล่อหน้าหวาน ซีอีโอหนุ่มมาดหรูสุดร้ายแห่งบลูซีเวิลด์ และสถาปนิกหนุ่มมาดเซอร์ผู้แสนดีเกิ๊น“แต่ฉันว่า เรื่องมันลงเอยแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว คุณจะไปกวนน้ำให้มันขุ่นทำไม” “ใครว่าลงเอยดี ลงเอยห่วยที่สุดต่างหาก” เมธากวินไม่พูดเปล่า แต่ถือวิสาสะสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างแน่นหนา ราวกับเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ 

กามเทพเล่นกล
เชอริณ
www.mebmarket.com
คุณลุงคับ มาเล่นด้วยกันมั้ยคับ” ไข่ตุ๋นหยุดวิ่งทันควันเมื่อเห็นเขา ถามด้วยรอยยิ้มสดใส สาวน้อยก็หยุดชะงักเช่นกัน ขมวดคิ้ว ประหลาดใจว่าเขามายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร “เล่นอะไร” เขานึกครึ้มถามกลับ “ก็เล่นวิ่งไล่จับจุ๊บไงคับ” “มันเป็นยังไง” มรุตถามเพราะข้องใจเกมวิ่งไล่จับจุ๊บของเจ้าหนูนี่จริงๆ “ฉะหนุกนะคับ ถ้าคนไหนแพ้ โดนจับได้ ก็ต้องโด


ตอนนี้หนังสือราตรีสวาสดิ์กำลังลดราคา สนใจอินบ็อกไปสั่งซื้อกับแฟนเพจด้านล่างได้เลยนะคะ 

   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 260 ครั้ง

386 ความคิดเห็น