ราตรีสวาสดิ์

ตอนที่ 17 : 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12581
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 276 ครั้ง
    7 ม.ค. 62

 

อัญเชิญพรถอนหายใจเนือยๆ “แกกลัวคนแถวนี้ไม่รู้เรื่องฉันหรือไงวะ พูดเบาๆ หน่อยก็ได้”

                “ก็แกทำฉันช็อกนี่หว่า แปลว่าแกต้องเฮิร์ตจากไอ้พี่หมีมาก”

                “แต่ตอนนี้ฉันลืมไอ้พี่หมีสนิทใจเลยนะ เหมือนมันเป็นอุนจิที่ฉันอึลงส้วม แล้วก็กดทิ้งลงท่อไป” อัญเชิญพรพูดอย่างสบายอารมณ์

                “เอ่อ ลืมไอ้เลวนั่นได้ก็ดีแล้ว ฉันกับตุลเห็นโหงวเฮ้งมันแต่แรก ก็คิดเหมือนกันแล้วว่าไม่น่าจะเวิร์ก ลูกตาโคตรลอกแลกเลย”

                “ตอนนั้นฉันหน้ามืดไปคว้าไอ้พี่หมี่ได้ไงก็ไม่รู้”

                “แกเลิกกะมันนะ ฉันแทบจุดพลุ”

“ถือว่าหมดเคราะห์หมดโศกกับมันซะที เห็นมั้ย ตอนนี้ฉันรู้สึกชีวิตลั้ลลามาก”

                “ว่าแต่แกจะไม่คิดถึงสิ่งที่แกเสียไปบ้างหรือไง” อลิสาเจนถาม

                “ฉันบอกแล้วเรื่องไร้สาระ อีกอย่างนะ อย่างกับฉันสวยตาย ได้เสียสาวกับผู้ชายหล่อๆ แบบนั้นดีกว่า ไปเสียให้ไอ้พี่หมีอีก”

                เพื่อนสาวมองด้วยความทึ่งแกมละเหี่ยใจอีกครา “แกมองโลกบวกมาก ฉันนับถือเลย”

                อัญเชิญพรฉีกยิ้มกว้าง อวดฟันซี่เล็กๆ เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ “แกก็รู้ว่าฉันคิดเยอะไม่เป็น”

                “เชื่อแล้วว่าแกคิดเยอะไม่เป็น คนอะไร ทำท่าเหมือนแค่เสียเงินไปห้าบาท ไม่ใช่เสียพรหมจรรย์”

                “ก็เสียไปแล้วจะให้ทำยังไงเล่า” โอเค อาจมีบางแวบที่เธอนึกเสียดายว่ากับสิ่งที่เสียไป แต่ก็ขอยึดคติประจำของแม่เช่นเดิม นั่นคือ ชีวิตมีแต่เดินหน้าไม่ถอยหลัง

                “จริงๆ ชีวิตแกเกือบจะเป็นนางเอกแล้วนะ มีวันไนต์สแตนด์กับพระเอก แล้วก็มาเจอกันในบริษัทพระเอก พระเอกเป็นเจ้าของบริษัท นางเอกเป็นพนักงานทำความสะอาด โคตรเน่าๆ เลยอะแก นี่ถ้าท้องอีกนิดนะ ใช่เลย”

                “แกก็รู้ว่าฉันท้องยากจะตาย แล้วนางเอกก็ต้องเปิดปุ๊บติดปั๊บ ครั้งเดียวท้อง เพราะฉะนั้นฉันก็เลยไม่ใช่นางเอก”

“ก็จริงของแก ว่าแต่แกไม่ได้คิดมากแน่นะ”

“คิดมากเรื่องอะไร”

“ก็เรื่องผู้ชายคนนั้นนั่นแหละ”

                อัญเชิญพรส่ายหน้าทันควัน “ทำไมฉันต้องคิดมากด้วย ฉันไม่ได้ชอบเขาซะหน่อย”

ใช่ เธอมั่นใจเช่นนั้น เพราะเธอไม่เคยคาดหวังว่าตัวเองจะเป็นเจ้าหญิงที่มาพบเจอเจ้าชายอย่างแน่นอน โดยเฉพาะในยุคที่เฟซบุ๊คกำลังครองโลก ผู้หญิงขึ้นคานกันเป็นว่าเล่น ผู้ชายดีๆ หายากยิ่งกว่าการการงมเข็มในมหาสมุทร และกรอบของชีวิตคู่ไม่ได้จำกัดแค่หญิงและชายอีกต่อไป

“ว่าแต่ช่วงนี้แกไม่ต้องออกจังหวัดบ่อยๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้วเหรอ” อัญเชิญพรเปลี่ยนไปถามเรื่องอื่น

                คนถูกถามพยักหน้า “ช่วงนี้ฉันทำฟรีแลนซ์ งานอยู่ในกรุงเทพฯ”

                “ฟรีแลนซ์อะไรอะ”

                “มีพี่คนหนึ่งชวนให้ไปช่วยหาข้อมูลเขียนสคริปต์เกี่ยวกับคลิปหลุด เห็นว่าจะทำเป็นสารคดีออนไลน์ ชื่อ รักคลิปหลุด”

                “คลิปหลุดอะไร พวกคลิปโป๊น่ะเหรอ”

                “ประมาณนั้นแหละ ทั้งถ่ายกันเอง โดนแอบถ่ายสารพัด คลิปหลุดเองแบบไม่ตั้งใจ หรือไม่ก็จงใจให้คลิปหลุด”

                “งานนี้มันดีเนอะ สงสัยจะได้ดูคลิปหวิวเยอะดี แถมไม่ต้องออกต่างจังหวัดด้วย ก็ดีนะ เราจะได้นัดเจอกันบ่อยๆ”

                “นั่นสิ ว่าแต่ตุลทำไมยังไม่มาอีก” อลิสาเจนเอ่ย

                “ตั้งแต่มีแฟน เจอตัวยากเหลือเกิน”

                “ฮัลโหล มาแล้ว เพื่อนเลิฟ” เสียงของตุลญาณาลอยมาก่อน เจ้าตัวจะโผล่มานั่งร่วมโต๊ะเสียอีก “นินทาฉันอยู่หรือไง” อดีตสาวหล่อที่ตอนนี้ผมยาวเกือบจะเป็นทรงบ็อบยิ้มกว้างกับเพื่อนๆ

                “เอ่อสิ ยังต้องถาม มาเลตเลยนะแก” อลิสาเจนหยอกเย้าไปตามประสา

                “แหม ขอโทษ ก็คุณเมธไม่ยอมปล่อยฉันมาซะที”

                “ทำไมเขาถึงไม่ปล่อยแกมา มัวทำอะไรกัน”

                “กะ...ก็...ประชุมกัน...แบบ...เคร่งเครียดม้าก” ตุลญาณาตอบเสียงสูงในตอนท้าย

                หากสองสาวจ้องมองอีกฝ่ายอย่างจับผิด เพราะตุลญาณาอ่อนหัดสุดเรื่องการเก็บความลับ ไม่มีครั้งไหนที่เพื่อนทั้งสองจะจับไต๋หล่อนไม่ได้

                “แน่ใจเหรอว่าประชุม” อลิสาเจนหรี่ตาน้อยๆ

                “เอ่อสิ พวกแกคิดว่าฉันทำอะไร”  คนพูดช่างไม่รู้ตัวว่า สีหน้าท่าทางมีพิรุธเอามากๆ

                “ตุล” อัญเชิญพรเรียกเพื่อน

                “อะไรอีก พวกแกจะจับผิดฉันไปถึงไหน”

                “เปล่า ฉันแค่จะบอกว่า แค่ติดกระดุมเสื้อผิด” 

ติดกระดุมเสื้อผิด ชัดดดดดด

รักกันพัลวัน
เชอริณ
www.mebmarket.com
เรื่องรักวายป่วงของอดีตสาวหล่อหน้าหวาน ซีอีโอหนุ่มมาดหรูสุดร้ายแห่งบลูซีเวิลด์ และสถาปนิกหนุ่มมาดเซอร์ผู้แสนดีเกิ๊น“แต่ฉันว่า เรื่องมันลงเอยแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว คุณจะไปกวนน้ำให้มันขุ่นทำไม” “ใครว่าลงเอยดี ลงเอยห่วยที่สุดต่างหาก” เมธากวินไม่พูดเปล่า แต่ถือวิสาสะสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างแน่นหนา ราวกับเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ 

กามเทพเล่นกล
เชอริณ
www.mebmarket.com
คุณลุงคับ มาเล่นด้วยกันมั้ยคับ” ไข่ตุ๋นหยุดวิ่งทันควันเมื่อเห็นเขา ถามด้วยรอยยิ้มสดใส สาวน้อยก็หยุดชะงักเช่นกัน ขมวดคิ้ว ประหลาดใจว่าเขามายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร “เล่นอะไร” เขานึกครึ้มถามกลับ “ก็เล่นวิ่งไล่จับจุ๊บไงคับ” “มันเป็นยังไง” มรุตถามเพราะข้องใจเกมวิ่งไล่จับจุ๊บของเจ้าหนูนี่จริงๆ “ฉะหนุกนะคับ ถ้าคนไหนแพ้ โดนจับได้ ก็ต้องโด
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 276 ครั้ง

386 ความคิดเห็น

  1. #5 nikename2 (@Nikename) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 21:43
    555ไม่เนียนเลยนะตุล
    #5
    0