ตอนที่ 7 : 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 346 ครั้ง
    11 ธ.ค. 61

                หล่อนส่งสัญญาณให้ลิ้นจี่ทำความเคารพ แต่ไร้ผล เพราะดวงตาของลิ้นจี่เชื่อมหวานราวกับตกอยู่ในห้วงความฝัน

                สวัสดีค่ะ ทำไม... ปุณฑริกทักทาย จะถามต่อว่าทำไมเขาออกจากบ้านแต่เช้า จะไม่กินอาหารเช้าก่อนเหรอ แต่ฉุกคิดได้ว่าผู้ชายห่ามๆ คนนี้ไม่ชอบให้ใครวุ่นวายจุ้นจ้านกับชีวิตเขา เลยชะงักคำถามไว้แค่นั้น

                ทำไมอะไร เสียงถามห้วนๆ จากคนห่ามๆ

                เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร หล่อนตอบอุบอิบ

                เขามองมาอย่างหงุดหงิด วันนี้ฉันมีธุระแต่เช้า เดี๋ยวฉันไปหากาแฟดื่มที่ออฟฟิศ เขาเตรียมจะเดินไป แต่กลับหยุดชะงักและถามว่า เด็กผู้หญิงที่อ้าปากหวอมือคาปากนั่น เพื่อนเธอรึเปล่า

                หล่อนพยักหน้าแทนการตอบรับ แววตาฉงน

                ท่าจะสติไม่เต็มเต็งนะ ดูเพี้ยนๆ

มรุตสาวเท้าตรงไปยังรถสปอร์ตคันหรูสีบรอนซ์เงิน สตาร์ตรถและขับออกไปอย่างคล่องแคล่ว

                หล่อนหน้ามุ่ยมองตามรถคันหรู รอจนรถคันนั้นแล่นหายไปลับตาก็บ่นพึมพำ คนนิสัยไม่ดี ยังไม่รู้จักก็ไปว่าคนอื่นเพี้ยน ตัวเองละสติดีนักนี่

                พอหันไปมอง ลิ้นจี่ยังอ้าปากหวอ มือคาปาก มองตามรถสปอร์ตตาค้าง นัยน์ตาเคลิ้มฝัน

                ลิ้นจี่ๆ หล่อนเรียกเด็กสาวเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ เพราะอีกฝ่ายไม่มีทีท่าจะได้ยิน

                หล่อ หล่อมาก...จนหนูอยากโดนเขาปล้ำจังเลยพี่...โอ้ มาย ก๊อด ลิ้นจี่พูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าใส่อารมณ์จนดูน่าตลก

อีกฝ่ายอดขำไม่ได้ คิดว่าสงสัยเขาจะพูดถูก ลิ้นจี่ท่าจะเพี้ยนจริงๆ

                พี่เขารับแม่บ้านเพิ่มอีกมั้ย ลิ้นจี่ถามเสียงอ้อน

                เธอนี่ท่าจะอาการหนักนะ แล้วจะบอกอะไรให้ เห็นรูปหล่ออย่างนั้น ดุอย่างกับอะไรดี ทั้งห่ามทั้งเถื่อน ไม่เห็นจะน่ารักเลย

                ว้าว สเปก พี่ สเปกเลย หนูช้อบชอบ หล่อแบบดิบเถื่อน ซาดิสต์หน่อยๆ ดูหนวดเขาสิ เท้เท่ เหมือนพระเอกหนังเลย เด็กสาวพูดไปทำนัยน์ตาชวนฝันไป

                หญิงสาวกลอกตา ขี้เกียจคุยกับคนเพี้ยน แล้วจะไม่รีบกลับหรือจ๊ะคุณลิ้นจี่ เดี๋ยวพ่อกับแม่กลับมาก็ดุเอาหรอก

                อุ๊ยตาย! กี่โมงแล้วนี่ ยังไม่ได้ซักเสื้อผ้ากองโตเลย เดี๋ยวแม่กลับมาด่าเป็นชุดแน่ คนเพี้ยนเพิ่งจะรู้ตัว จึงวิ่งออกไปพร้อมกับหันมาโบกมือให้ พลางฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี

                ปุณฑริกยิ้มขำกับความตลกของเด็กสาว แต่เพียงครู่เดียว ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มก็เปลี่ยนเป็นเปื้อนความกลัดกลุ้มแทน หันไปทางชายหาดอีกด้าน ยังเห็นไข่ตุ๋นกับไข่ต้มเล่นกันสนุกสนานอย่างเพลิดเพลิน

                คืนนี้ ตอนชายหนุ่มกลับมา จะลองคุยกับเขาดู ไม่รู้ผลจะออกหัวหรือก้อย

                สรุปวันนั้นทั้งวันเลยทำงานอย่างใจลอย เพราะคิดถึงแต่เรื่องที่จะต้องคุยกับเขาเย็นนี้

                ช่วงบ่ายแก่ๆ หลังจากหนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อน จึงจับไข่ตุ๋นไปนอนงีบอยู่ในห้องเล็กๆ ด้านหลัง ส่วนไข่ต้มงีบพักผ่อนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านพัก

                เวลาช่างผ่านไปเร็วนัก เผลอแวบเดียวก็ใกล้จะเย็นแล้ว หล่อนจัดแจงเตรียมอาหาร และหลังจากเตรียมตั้งโต๊ะ จัดจาน ช้อนส้อมไว้เสร็จสรรพ รอคอยนาทีระทึกใจอย่างใจจดใจจ่อ เหลือบมองนาฬิกาข้างฝาอยู่บ่อยครั้ง และแล้วเสียงไขลูกบิดก็ดังขึ้น หัวใจเริ่มเต้นระรัว กลืนน้ำลายอย่างเหนียวคอขึ้นมา พลางเดินเข้าไปในครัวเพื่อเตรียมตักข้าวใส่โถแก้ว

                มรุตเดินเข้ามาในสภาพไม่ต่างจากเมื่อวาน พอมาถึงก็โยนเสื้อสูทสีเทาเข้มลงบนโซฟา หันมามองหล่อนแวบหนึ่งด้วยสีหน้าเฉยเมย ก่อนเดินไปนั่งบนโซฟาตัวยาวประจำตัวเดิม เอนหลังพิงพนัก หงายศีรษะไปด้านหลังแนบกับด้านบนของพนัก หลับตาลง สองมือประสานกันตรงท้องน้อย สองขายกขึ้นไขว่กันวางพาดบนโต๊ะกลาง ท่าทางอ่อนล้า

                เอาเบียร์มาให้หน่อย...ไม่ต้องเปิดนะ ประโยคถัดมามรุตกำชับเสียงกระด้าง

                ไม่ทานข้าวก่อนหรือคะ

                ฉันยังไม่หิว

                หล่อนหยิบเบียร์จากตู้เย็นหนึ่งกระป๋อง เดินเอาไปให้โดยไม่เปิดฝา เพราะกลัวเหตุการณ์จะซ้ำรอยไม่ต่างจากเขา

                เขารับกระป๋องเบียร์ไป ซดเอาราวกับดื่มน้ำเปล่า ปุณฑริกยืนมองอยู่ห่างๆ อย่างกังวลใจ ผู้ชายคนนี้จะมีช่วงเวลาที่แสดงว่าอารมณ์ดีบ้างไหมหนอ สีหน้าเหมือนแบกโลกทั้งใบไว้ตลอดเวลา

                คนหน้าบูดบึ้งซดเบียร์หมดในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที เอาเบียร์มาเพิ่มหน่อย เอามาหลายๆ กระป๋อง

                ปุณฑริกยืนมองด้วยความกังวล ในใจอยากบอกว่าถ้าเขาซดเบียร์แบบนี้ คงได้เมาหลับอยู่ตรงนี้แน่

                ยังไม่ไปเอามาอีก ชายหนุ่มขึ้นเสียงเมื่อเห็นสาวน้อยยังยืนอยู่ที่เดิม หล่อนสะดุ้งและรีบไปหยิบกระป๋องเบียร์ใส่ถาด นำมาวางบนโต๊ะ

                มรุตซดเบียร์ไปอีกหนึ่งกระป๋อง เหลือบมองหล่อนพลางถามว่า มายืนเกะกะตรงนี้ทำไม ไม่กลับบ้านหรือไง ถ้าฉันหิว ฉันจัดการเองได้ น้ำเสียงเจือความรำคาญอย่างชัดเจน

                หล่อนมองเขาอย่างหวั่นๆ ในใจแอบบ่น...คนอะไร พูดจาดีๆ หน่อยก็ไม่ได้ พูดมาแต่ละครั้งหัวใจแทบร่วงไปอยู่ตาตุ่ม แล้วอย่างนี้เมื่อไรหล่อนจะกล้าพูดสักทีล่ะ...สูดลมหายใจลึกๆ เท่าที่จะลึกได้ เพื่อรวบรวมกำลังใจ และตัดสินใจพูดก่อนไข่ตุ๋นจะตื่น

                คุณมาร์คคะ หล่อนเรียกเขาเบาๆ

                เป็นครั้งแรกที่มรุตได้ยินสาวน้อยคนนี้เรียกชื่อเขา รู้สึกแปลกหู และหันไปมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเป็นคำถาม


ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 346 ครั้ง

689 ความคิดเห็น

  1. #176 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:58
    ดุเหมือน___เลย
    #176
    0
  2. #55 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:13
    ลุ้นแทน
    #55
    0