ตอนที่ 25 : 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 403 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61

ปุณฑริกกำลังตากผ้าอยู่นอกบ้าน ลิ้นจี่กลับไปได้สักพักแล้ว หางตาหล่อนเห็นใครบางคนกำลังเดินมา เมื่อหันไปมองก็ตกใจระคนแปลกใจ เมื่อคนตัวโตเดินมาในชุดกางเกงขาสั้นเหนือเข่าตัวเดียว ในมือถือเสื้อยืดสีขาวเปียกชุ่มกับหมวกแก๊ป ทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกโชกราวกับไปเล่นน้ำทะเลมา และที่สำคัญเขาเดินขากะเผลกมาข้างหนึ่ง

                เมื่อเดินเข้ามาใกล้จนเห็นหยดน้ำแพรวพราวเกาะทั่วแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตึงแน่น  หล่อนจึงเลี่ยงไปมองหน้าเขาแทน เพราะรู้สึกขัดเขินเมื่อเห็นแผงอกเปล่าเปลือยนั่น

                ขาคุณไปโดนอะไรมาคะ

                ไปเล่นสกีน้ำมา เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย เขาตอบเสียงห้วนๆ ปกติเขาเป็นคนระมัดระวังเรื่องอุบัติเหตุมาก แต่คราวนี้เกิดพลาด เสียหลักขณะเล่นสกีน้ำจนข้อเท้าแพลง อารมณ์เลยไม่ดี

                หญิงสาวเห็นสีหน้าเขา รู้ว่ากำลังหงุดหงิดเลยไม่กล้าถามต่อ ส่วนเขาก็ไม่พูดไม่จา เดินขากะเผลกเข้าบ้านไป

                เมื่อตากผ้าเสร็จ เดินเข้าไปในบ้าน ไม่เห็นเจ้าของบ้าน เดาว่าคงขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ชั้นบน...เขากินอะไรมาหรือยังนะ...เมื่อสักครู่อยากถาม แต่เห็นหน้าหงิกๆ แบบนั้นเลยไม่กล้า

                สักพักใหญ่ๆ มรุตก็เดินขากะเผลกลงมา หน้าบูดบึ้งขณะนั่งบนโซฟาในห้องรับแขก เปิดคอมพิวเตอร์แบบพกพาที่วางอยู่บนโต๊ะ อีกมือกดโทรศัพท์มือถือหาใครสักคน

                พิชัย ผมเห็นข้อความที่คุณฝากไว้แล้ว พรุ่งนี้ผมจะเข้าไปจัดการให้ บอกคุณพิภพไม่ต้องกังวล แค่นี้นะ ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเป็นงานเป็นการ สั่งการอย่างรวบรัด วางสายอย่างรวดเร็ว

                หญิงสาวกำลังเลื่อนโต๊ะตัวเขื่องกลับเข้าที่ด้วยท่าทางทะมัดทะแมง หลังจากเลื่อนออกมาเพื่อทำความสะอาดด้านใน เมื่อเห็นเขาขมวดคิ้วมองมาก็รีบยิ้มให้ทันที

                เธอทำอะไรของเธอ มรุตถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นสาวน้อยร่างบางเข็นโต๊ะตัวเขื่องที่น่าจะหนักเอาการ จนผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่น่าจะเลื่อนได้ แต่เจ้าหล่อนก็ดูตั้งอกตั้งใจเลื่อน ออกแรงสุดชีวิตจนเห็นหยดเหงื่อเม็ดเล็กๆ เกาะบริเวณไรผมตรงขมับ

                ด้านหลังโต๊ะนี่ฝุ่นเขรอะ ก็เลยลากออกมาทำความสะอาดด้านในค่ะ นี่ทำเสร็จแล้ว ก็เลยจะเลื่อนกลับเข้าที่เดิม พูดเสร็จคนตัวเล็กก็ออกแรงอีกเฮือก จนโต๊ะเลื่อนเข้าไปชิดกำแพงตามเดิม

                คราวหลังไม่ต้องเลื่อนโต๊ะตัวใหญ่แบบนี้อีก ผู้หญิงตัวเล็กๆ แค่นี้จะเลื่อนโต๊ะตัวใหญ่ได้ยังไง

                ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันทำไหว หล่อนตอบอย่างมุ่งมั่นและยิ้มให้อย่างจริงใจ

                อีกฝ่ายมองมาโดยไม่พูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง แววตาคมกล้ายากจะคาดเดาความรู้สึก

                คุณทานอะไรมาหรือยัง มีก๋วยเตี๋ยวผัด จะทานมั้ยคะ

                อือ

                แล้ว...ขา ดีขึ้นหรือยังคะ  คนถามถามไม่เต็มเสียง เพราะกลัวคนเจ็บขาจะอารมณ์เสียขึ้นมาอีก

                เขาเห็นความห่วงใยบนใบหน้าอีกฝ่ายจึงตอบว่า ดีขึ้นนิดหน่อย

                ข้อเท้าแพลงหรือคะ พอเห็นเขาอารมณ์ดีขึ้น ปุณฑริกเลยกล้าถามต่อ

                อือ เขาตอบพลางก้มมองข้อเท้าที่บวมปูดออกมา        

                ทายาหรือยังคะ หล่อนเดินเข้ามาใกล้ เหลือบมองข้อเท้าข้างที่แพลง คิ้วเริ่มขมวด มันบวมเยอะเหมือนกันนะคะ

                ทาแล้ว เขาตอบ ทว่าสายตาจดจ้องใบหน้าใสซื่อ เห็นดวงตาคู่สวยที่แสดงถึงความห่วงใยอย่างแท้จริง

                ฉับพลันหญิงสาวก็เงยหน้าขึ้น ประสานกับดวงตาคมอย่างไม่ทันตั้งตัว หัวใจเริ่มเต้นรัว จึงหลบตาคู่นั้นอย่างรวดเร็วก่อนพูดขึ้น ดิฉันไปเตรียมอาหารให้นะคะ หล่อนเดินเลี่ยงเข้าครัวไป

                ชายหนุ่มมองตามจนหล่อนหายเข้าไปในครัว สีหน้าครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ ก่อนหันมองคอมพิวเตอร์ตรงหน้า สักพักก็ลุกขึ้น เดินกะเผลกไปยังโต๊ะอาหาร

                ก๋วยเตี๋ยวผัดของแม่ครัวเขามีรสชาติดีมากจนเขากินไปสองจานเต็มๆ

                ปุณฑริกแอบยิ้ม...คงจะหิวน่าดูละสิ

                มรุตลอบมองแม่บ้านสาวทำงานบ้านด้วยท่าทางขยันขันแข็ง เหมือนคนที่ชินกับการทำงานเหล่านี้มาทั้งชีวิต เดี๋ยวยกนั่นยกนี่ ย้ายนั่นย้ายนี่  บางครั้งก็ยกของหนักด้วยท่าทางเซไปเซมา จนเขากลัวของจะหล่นโครมลงมา แต่ทุกอย่างก็รอดผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เขามองไปรอบๆ ตัว ทุกอย่างดูสะอาดสะอ้านไม่ต่างจากตอนที่ป้านวลอยู่

                หลังกินอาหารมื้อเที่ยงเสร็จ เขาก็ไปนั่งหน้าคอมพิวเตอร์พกพาตรงโซฟาเพื่อเริ่มทำงานต่อ โดยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน จนกระทั่งมีเสียงพูดขึ้น ดิฉันขอตัวไปรับไข่ตุ๋นก่อนนะคะ

                นี่กี่โมงแล้ว

                เกือบสามโมงแล้วค่ะ

                ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้โดยไม่พูดอะไรต่อ หล่อนจึงออกไปเพื่อขี่จักรยานไปรับลูก ส่วนเขาก็ก้มหน้าก้มตาทำงาน


ตอนหน้าจะพาไข่ตุ๋นมาร่ายมนต์ใส่คุณลุงนะค้า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 403 ครั้ง

689 ความคิดเห็น

  1. #187 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:28
    คุณท่านก็ยังคงเย็นชา
    #187
    0
  2. #73 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 20:51
    ชอบรสมือน้องละสิ
    #73
    0