กามเทพเล่นกล

ตอนที่ 19 : 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 408 ครั้ง
    23 ธ.ค. 61

หญิงสาวทิ้งผ้าในมือ วิ่งพรวดไปทางประตูหน้าบ้าน  เปิดผลัวะออกไปอย่างรวดเร็ว วิ่งเข้าไปหาคนทั้งสองโดยไม่สวมรองเท้า มาหยุดตรงหน้าเขา ได้ยินเสียงสะอื้นฮักของลูก รับรู้ได้ถึงอาการหอบตัวโยน มองไปยังขาป้อมข้างที่มีเลือดไหลเป็นทางจนหยดติ๋งลงพื้นทราย

                ดวงตาโตตื่นตระหนกกับภาพที่เห็น ถามเสียงสั่น เกิดอะไรขึ้นคะ

                แววตาคมกล้าแข็งกร้าวอยู่เป็นนิตย์ บัดนี้แทนที่ด้วยความกังวล เด็กโดนกระจกบาด แต่อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เลย พาเด็กไปหาหมอก่อน ฉันว่าแผลลึกมากทีเดียว

                ปุณฑริกพยักหน้าแทนการตอบรับ และรับเด็กน้อยมาอุ้ม ระวังไม่ให้โดนแผล รีบเดินไปยังจักรยานเก่าซอมซ่อ

                เธอจะไปไหนของเธอ เขาถามเสียงห้วน

                ก็จะพาไข่ตุ๋นไปหาหมอไงคะ หล่อนมองเขาอย่างแปลกใจ

                แล้วเธอเดินไปทางนั้นทำไม คนถามเริ่มหงุดหงิด

                ก็...จะไปเอาจักรยาน...ไงคะ หล่อนต้องตอบตะกุกตะกักทุกครั้งที่อีกฝ่ายเริ่มหงุดหงิด

                แล้วเมื่อไหร่จะถึง โรงพยาบาลไม่ได้อยู่ใกล้ๆ นะแม่คุณ เลือดเด็กได้ออกหมดตัวพอดี ตามฉันมานี่ เขาพูดจบก็เดินอ้อมไปอีกทาง

                หล่อนไม่รู้จะทำอย่างไร จึงเดินตามไป เมื่อเห็นว่าเขาเดินตรงไปยังรถสปอร์ตคันงามก็เลยชะงัก เริ่มลังเล จะไปคันนี้หรือคะ

                อือ

                เดี๋ยวรถคุณจะเลอะนะคะ ฉันไปจักรยานดีกว่า

                ริมฝีปากเขาเม้มเข้าหากันแน่นจนแนวขากรรไกรเป็นสันนูน ตามด้วยเสียงถอนหายใจอย่างแรงหนึ่งครั้ง และน้ำเสียงที่ฟังก็รู้ว่าพยายามระงับอารมณ์อย่างเต็มที่ ฉันบอกให้ขึ้นรถ

                หญิงสาวนิ่งเงียบทันที ไม่กล้าขัดอีก แต่ยังยืนละล้าละลัง ไม่กล้าขึ้นรถคันหรู

                มรุตเดินอ้อมมาเปิดประตูข้างคนขับให้ ออกคำสั่งด้วยแววตา หล่อนเลยจำต้องก้าวขึ้นรถ รู้สึกแปลกๆ เมื่อขึ้นมานั่ง ระวังไม่ให้เลือดเลอะเบาะ เขาปิดประตูรถให้ เดินอ้อมไปนั่งประจำที่คนขับ และบึ่งรถออกไปอย่างรวดเร็ว

                ไป...คลินิกที่ตลาดก็ได้นะคะ หล่อนเสนอขึ้นมาเสียงเบาๆ คิดว่าค่ารักษาในคลินิกคงถูกกว่าในโรงพยาบาล

                เขาตวัดสายตามองมาแวบหนึ่ง พ่นลมหายใจออกอย่างหงุดหงิด  ปุณฑริกจึงก้มหน้าและปิดปากเงียบ

                เพียงไม่นาน รถสปอร์ตก็จอดเอี๊ยดหน้าประตูทางเข้าของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง

                เธอพาลูกเธอเข้าไปก่อน ฉันจะไปจอดรถ แล้วจะตามเข้าไป เขาสั่งเสียงขรึม

                คุณกลับไปก่อนเถอะค่ะ ดิฉันรบกวนคุณมากแล้ว เดี๋ยวกลับเองได้ อีกอย่างคุณต้องไปทำงานด้วย คนพูดพูด เพราะความเกรงใจอย่างแท้จริง

                ฉันเป็นเจ้าของคอนโดนั่น จะเข้าไปเวลาไหนก็ได้ เขาพูดกระแทกเสียง แล้วก็พาเด็กเข้าไปหาหมอได้แล้ว

                หล่อนรีบลงจากรถทันที ไม่กล้าขัดอีก

                ด้านในของโรงพยาบาลค่อนข้างใหญ่โตโอ่โถง พยาบาลคนหนึ่งกับบุรุษพยาบาลเข็นรถมารับเด็กอย่างรวดเร็ว

                ขาโดนบาดมาใช่มั้ยคะ พยาบาลถามเสียงสุภาพขณะบุรุษพยาบาลช่วยรับเด็กไปนั่งบนรถเข็น แล้วเข็นเข้าไปในห้องปฐมพยาบาลฉุกเฉิน

                ขณะนั่งรออยู่ด้านนอก หล่อนรู้สึกตัวเล็กกระจิริดเมื่ออยู่ในโรงพยาบาลหรูหราใหญ่โตแบบนี้ ก้มมองสภาพตัวเอง เห็นคราบเลือดเปื้อนเสื้อยืดสีฟ้ากับกางเกงผ้ายืดขายาวสีครีมเป็นหย่อมๆ  ผมยาวรวบขึ้นเป็นมวยหลวมๆ บนศีรษะ ปอยผมบางส่วนหลุดลุ่ยเพราะต้องก้มๆ เงยๆ จากการทำงานบ้าน และเพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้สวมรองเท้ามาเมื่อก้มเห็นเท้าเล็กๆ เปลือยเปล่าของตัวเอง

                หางตาหล่อนเห็นรองเท้ากีฬาคุ้นตาเดินเข้ามาใกล้ แต่ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมอง แค่ช้อนตาขึ้นเพียงเล็กน้อย

                คนตัวโตมานั่งข้างๆ ปุณฑริกรู้สึกตัวเล็กลงไปอีก ไหล่ห่ออย่างไม่รู้ตัว และก้มหน้างุดต่อ

                จะก้มหน้าอย่างนั้นอีกนานมั้ย เขาถามเสียงห้วนตามเคย

                คนถูกถามเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเขาเหลือบมองเท้าเปล่าเปลือย สองเท้าเล็กๆ จึงหดชิดเข้าหากันอัตโนมัติ

                ลูกเธอสะดุดหกล้มตอนไปวิ่ง บังเอิญไปบาดเศษแก้ว เขาเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง

                ขอบคุณค่ะ

                ขอบคุณอะไร

                ขอบคุณที่...ช่วยไข่ตุ๋น แล้วยังพาเรามาโรงพยาบาลอีก หล่อนมองอีกฝ่ายด้วยแววตาซาบซึ้งจากใจจริง

                เธอคิดว่าฉันจะใจร้ายใจดำขนาดปล่อยเด็กให้เลือดไหลอยู่ตรงนั้นหรือไง

                ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ หล่อนรีบปฏิเสธทันที พลางก้มมองสองมือของตัวเองที่ประสานกันอยู่บนตัก

                แววตาคมเพ่งพิศสาวน้อย เห็นปอยผมบางส่วนตกลงมาระใบหน้าสวยใส หน้าผากนูนเกลี้ยงรับกับจมูกโด่งเรียวเล็ก ผิวหน้าเนียนละเอียด พวงแก้มแดงระเรื่อ

                อีกฝ่ายรับรู้ถึงสายตาที่กำลังจ้องมองมา รู้สึกประหม่ามากขึ้นอีก ในใจหวนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน แอบหวังว่าเขาจะเมามากจนจำมันไม่ได้


ลุงมาร์คทำเข้มให้สาวตายใจก่อน แล้วค่อยหวานทีหลัง ใครชอบแนว น่ารัก กุ๊กกิ๊ก อบอุ่น ตามอ่านกันต่อน้า ขอบคุณทุกกำลังใจค่า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 408 ครั้ง

689 ความคิดเห็น

  1. #277 muisy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:12

    สนุกมากค่ะ จนต้องซื้อ ebook

    #277
    1
  2. #67 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 20:16
    สนุกค่ะ
    #67
    0