ตอนที่ 11 : 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 307 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

                เจ้าเด็กปากตะไกร! เขาก่นประณามอยู่ในใจ โทสะเริ่มก่อตัว แต่เพียงสักพักก็ระงับมันได้ จึงถอนหายใจก่อนพูดห้วนๆ แล้วจะนั่งอยู่ตรงนี้อีกนานมั้ย รีบเข้าบ้านไปได้แล้ว แล้วก็หาอะไรให้ลูกเธอกินด้วย เขาจะได้พูดน้อยๆ หน่อย

เขาหันเดินไปไม่กี่ก้าวก็ชะงัก หันเสี้ยวหน้ามาเพียงเล็กน้อยก่อนสั่งว่า ฉันจะไปวิ่งออกกำลังกายสักพัก กลับมาฉันมีเรื่องคุยกับเธอ

                หล่อนมองตามงงๆ เพราะสับสนในพฤติกรรมของเจ้าของบ้าน เขาเป็นคนที่คาดเดาอารมณ์ได้ยากจริงๆ แต่อย่างน้อยก็ไม่มีการแสดงอารมณ์โกรธจัดเหมือนพายุคลั่งแบบเมื่อวานนี้ แต่มีเรื่องอะไรจะคุยกับหล่อนนะ จะไล่ออกหรือเปล่าเนี่ย แอบกังวลลึกๆ แต่คงต้องทำใจรับสภาพแล้วไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

                แม่เป๋อคับ ลุงชีอุยทำอะไรคับ

                เขาชื่อมาร์ค หนูต้องเรียกเขาว่าคุณลุงมาร์ครู้มั้ยครับ หล่อนสอนไข่ตุ๋น

                คับ คุณลุงมาร์คทำอะไรอยู่คับ แววตาใสมองตามคนโตตัวที่วิ่งเหยาะๆ ไปตามชายหาด

                ปุณฑริกจับเด็กน้อยให้ยืน ส่วนตัวเองค่อยๆ ลุกเพราะเหน็บกินเท้า ต้องรอสักพัก คุณลุงไปวิ่งออกกำลังกายครับ

                หนูไปวิ่งกับคุณลุงได้มั้ยคับ เด็กน้อยถามอย่างไร้เดียงสา ยังมองตามหลังมรุตตาไม่กะพริบ

                ไม่ได้ครับ เราต้องไปอาบน้ำกินข้าวกัน แม่มีงานต้องทำเยอะ แล้วไข่ตุ๋นก็ห้ามไปยุ่งกับคุณลุงด้วย รู้มั้ย คุณลุงไม่ชอบให้ใครไปวุ่นวายกับเขา

                คับ ไข่ตุ๋นทำหน้าละห้อย จนอีกฝ่ายแอบขำ

                หลังจากทั้งสองอาบน้ำเสร็จ ก็กำชับไข่ตุ๋นให้เล่นอยู่นอกบ้านแถวใต้ร่มไม้ เพราะนี่ยังเช้ามาก อากาศยังสดชื่น ไม่ร้อนมาก ส่วนหล่อนก็จัดแจงทำข้าวต้มทรงเครื่องเอาไว้ พอเสร็จก็ตักใส่ถ้วยเล็กหนึ่งถ้วย เพื่อเอาไปให้หนูน้อยกินนอกบ้าน ไม่กล้าให้ไข่ตุ๋นเข้ามาอยู่ในบ้านมากนัก กลัวเขากลับมาแล้วจะไม่พอใจอีก อีกอย่างก็กลัวเด็กน้อยจะพูดจาไม่เข้าหูเขาอีกด้วย

                หล่อนรู้สึกสดชื่นมากขึ้น ขณะรอเขากลับมาจากการวิ่ง อาจเป็นเพราะได้อาบน้ำสระผมก็เป็นได้ ผมยาวดำขลับยังไม่แห้งสนิทดี จึงปล่อยสยายเต็มแผ่นหลัง ปกติเจ้าตัวจะผูกอยู่เป็นประจำเพื่อความสะดวกในการทำงาน ใบหน้ารูปไข่เนียนใส พวงแก้มแดงระเรื่อ ซึ่งหาได้มาจากการแต่งแต้มเครื่องสำอางไม่ หลายคนมักบอกว่าหล่อนผิวสวย ทว่าไม่ค่อยได้มีเวลาใส่ใจกับตัวเองนักเพราะต้องทำงานแทบตลอดเวลา

                วันนี้หล่อนสวมเสื้อยืดตัวหลวมสีขาวกับกางเกงเลสีกาแฟชายยาวเลยหัวเข่าลงมาเล็กน้อย ดูสบายๆ คล้ายอยู่บนเกาะ เมื่อมองไปยังวิวภายนอกผ่านผนังบานกระจกใสก็เหมือนอยู่บนเกาะจริงๆ เพราะชายหาดสีขาวตัดกับน้ำทะเลสีฟ้าด้านนอกดูเงียบสงบ ไม่มีผู้คน มีเพียงบ้านพักสีขาวตั้งโดดเด่นเป็นสง่าเพียงหลังเดียว กับต้นลีลาวดีต้นใหญ่อีกสองต้นที่ปลูกอยู่ใกล้บริเวณบ้าน และอีกหลายๆ ต้นที่ปลูกไล่ไปตามชายหาดปะปนไปกับต้นมะพร้าว จนทำให้ชายหาดแถบนี้ดูสวยงามเป็นพิเศษ

                ระหว่างรอก็ขึ้นไปห้องนอนใหญ่ด้านบนเพื่อเก็บเสื้อผ้าในห้องลงมาซัก สังเกตว่าเจ้าของห้องเป็นคนมีระเบียบ ไม่วางเสื้อผ้าระเกะระกะ ชิ้นไหนใช้แล้วเขาจะวางลงในตะกร้า  เสียงหมุนลูกบิดดังขึ้น ประตูห้องเปิดเข้ามา ปุณฑริกสะดุ้ง เห็นชายหนุ่มเดินเข้ามา เหงื่อชุ่มตัว ผมสั้นตัดเข้ารูปชื้นไปด้วยเหงื่อ

                มรุตชะงักไปชั่วอึดใจเมื่อเห็นใครบางคนอยู่ในห้อง คิ้วเข้มขมวดมุ่น แต่พอสังเกตว่าอีกฝ่ายกำลังเก็บเสื้อผ้าเพื่อเอาลงไปข้างล่างก็เลยไม่ได้พูดอะไร เขาสาวเท้าเข้าไปในห้อง เปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหยิบผ้าขนหนูเตรียมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า หล่อนจึงรีบหิ้วตะกร้าเสื้อผ้าขึ้น และซอยเท้าเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็ว จนเท้าเกือบสะดุดแต่พยุงตัวได้ทัน

                รีบเดินซะขนาดนั้น เดี๋ยวก็ได้หน้าคะมำอีกรอบ เขาปรายตามอง บ่นงึมงำคนเดียวเบาๆ คิ้วเข้มยังขมวดเป็นปม

                เขาใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวไม่นานก็ลงมาด้านล่าง  สังเกตว่าไม่มีกระป๋องเบียร์ระเกะระกะเหมือนเมื่อเช้าแล้ว ห้องรับแขกได้รับการเก็บกวาดเช็ดถูอย่างสะอาด  จึงวางแฟ้มเอกสารไว้บนโต๊ะกลาง พาดเสื้อสูทไว้บนพนักโซฟา  เดินอ้อมไปยืนหน้าผนังกระจกใส ทอดมองไปยังวิวด้านนอกพร้อมติดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ต

                จะทานอาหารเช้าเลยมั้ยคะ ดิฉันทำข้าวต้มทรงเครื่องไว้ให้ หล่อนเดินเข้ามาถามเสียงเบาตามเคย สองมือประสานไว้ด้านหน้า ก้มหน้าลงเล็กน้อย

                อือ

                ชายหนุ่มกินข้าวต้มไปสองถ้วย ต้องยอมรับว่าแม่บ้านคนใหม่มีพรสวรรค์ด้านการทำอาหารทีเดียว 

                แล้วเธอล่ะทานข้าวหรือยัง ลูกเธอด้วย เสียงเฉยเมยดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จนคนเช็ดกระจกทำหน้างงๆ

                เรียบร้อยแล้วค่ะ หล่อนตอบแล้วก็หันไปทำงานตรงหน้าต่ออย่างขะมักเขม้น

                หลังจากมรุตกินอาหารเช้าเสร็จก็เดินมานั่งตรงโซฟาตัวยาว เหลือบมองแม่บ้านคนใหม่เช็ดกระจกอย่างขยันขันแข็ง ก่อนเบนสายตากลับมายังแฟ้มเอกสารตรงหน้า

                เธอจะเช็ดกระจกอีกนานมั้ย  ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย เขาถามขึ้นทั้งที่ยังมองเอกสารตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่คนถูกถามคิดว่ายียวน

แต่ปุณฑริกทำได้แค่รีบวางผ้าในมือลง และเดินอ้อมมาคุกเข่าตรงหน้าเขา แต่เว้นระยะห่างมากพอสมควร เนื่องจากไม่กล้าอยู่ใกล้รัศมีเขามากเกินไป ผู้ชายคนนี้เวลาโมโหน่ากลัวมาก


ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ^^

ตอนนี้ซื้อหนังสือหรืออีบุ๊คนำไปลดหย่อนภาษีได้ ตั้งแต่ 15 ธ.ค.61 - 16 ม.ค. 62 ฝากผลงานของเชอริณด้วยนะคะ ขอบคุณมากมาย 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 307 ครั้ง

689 ความคิดเห็น

  1. #59 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:34
    สนุกค่ะ
    #59
    0
  2. #4 Opop (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 09:43

    สนุก ชอบค่ะ ไข่ตุ๋นน่ารักมาก

    #4
    1