รักสุดจิต

ตอนที่ 5 : ข้างหลังภาพ 3/1 (รีไรต์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    19 ส.ค. 62

หลังจากคืนนั้นบนดาดฟ้าของอาคารเดอะบียอนไทยแลนด์ ก็ผ่านมาได้ราวสี่ห้าวันแล้ว

                อลิสาเจนกับรัตติราชไม่ได้พบกันหรือคุยโทรศัพท์กันเลย นอกจากเมื่อสองวันก่อน เธอทำทีเป็นส่งรูปถ่ายของเขาไปทางไลน์ เพื่อให้เขาเลือกว่าอยากให้เธอลงรูปไหนในคลิปรายการ อีสปอร์ตเดอะบียอน

                ทั้งสองสนทนากันอย่างเป็นกันเอง แต่ก็อยู่ในขอบข่ายของคนรู้จักกันธรรมดา ที่คงไม่เคยจูบกันหรือขึ้นไปชมท้องฟ้าบนดาดฟ้าด้วยกันตามลำพังยามค่ำคืน

                ความสัมพันธ์ที่เข้าขั้นก้าวกระโดดกลับมาอยู่จุดเดิมอีกครั้ง และเธอไม่เคยตกอยู่ในความสัมพันธ์ที่คลุมเครือแบบนี้มาก่อน

                ภารกิจที่เหมือนกำลังจะง่ายก็กลายเป็นยาก

                เธอเริ่มสับสนกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น ไม่รู้ว่าควรจะเดินไปในทิศทางไหนต่อดี

                ใช่ เธอกระวนกระวายด้วย ผู้ชายคนนั้นบุกรุกเข้ามาในห้วงความคิดของเธอค่อนข้างบ่อย

                อาจเป็นเพราะรัตติราชเป็นคนมีบุคลิกเฉพาะตัว เธอคาดเดาการกระทำของเขาไม่ได้เลย

                เธอมีผู้ชายมาติดพันหลายครั้งหลายหนนะ ประสบการณ์จากรักครั้งแรกสอนให้เธอรับมือกับสิ่งนี้ได้ดีพอสมควร ที่สำคัญทุกคนล้วนมีความชัดเจน และไม่มีใครแตะเนื้อต้องตัวเธอได้ ดังนั้นไม่ต้องคิดเรื่องจูบเลย 

                บางครั้งอลิสาเจนรู้สึกไม่ยุติธรรมเท่าไร รัตติราชอยากเข้าใกล้เธอเมื่อไร เขาก็ทำตอนนั้น แต่ถ้าเธออยากเข้าใกล้เขาบ้าง กลับทำไม่ได้ ถ้าเขาไม่ยินยอม

แต่เธอต้องหาทางเข้าใกล้เขาให้ได้

                ด้วยเหตุนี้อลิสาเจนเลยมาซุ่มอยู่บริเวณหน้าบ้านของรัตติราชในหมู่บ้านมีระดับแห่งหนึ่ง ตอนเย็นย่ำ

                เธอคงต้องทำความรู้จักรัตติราชมากอีกสักหน่อย เพราะนั่นอาจเป็นหนทางเดียวที่จะหาทางเข้าใกล้เขาได้มากกว่านี้

                เมื่อจดสายตาไปยังบ้านพักสองชั้นที่ออกแบบคล้ายบ้านกล่องที่อยู่ด้านหลังผนังปูนเปลือยสไตล์ลอฟต์และซี่รั้วเหล็กสีเทาหม่น ก็นึกชื่นชมรสนิยมเจ้าของบ้าน ที่พักของเขาเก๋ไก๋มีสไตล์มากพอๆ กับตัวเขานั่นแหละ

                อลิสาเจนใช้เวลาไม่นานในการสืบหาที่อยู่ของรัตติราช ก็นี่มันงานถนัดเธออยู่แล้ว การสืบหาข้อมูลและความจริง

                เมื่อปีก่อน หลังจากเธอช่วยรุ่นพี่คนหนึ่งเขียนสคริปต์เรื่อง รักคลิปหลุด ทางนั้นก็ชวนเธอมาทำงานเป็นพนักงานประจำของบริษัทเลสอีสมอร์มีเดีย ในฝ่ายผลิตคลิปรายการที่เผยแพร่บนช่องทางสื่อโซเชียล ทีมงานจะเลือกทำคลิปที่อยู่ในกระแสหรือกำลังเป็นประเด็นในโลกออนไลน์ อย่างตอน รักคลิปหลุด เธอก็ต้องไปหาข้อมูลเรื่องคลิปกึ่งเป็นนักสืบไปด้วย

หรือเมื่อไม่นานมานี้ บริษัทก็เพิ่งเผยแพร่คลิปรายการเจ้าลัทธิลวงโลก เกี่ยวกับหนุ่มวัยกลางคน ที่จริงๆแล้วเป็นสิบแปดมงกุฎ ก่อตั้งสำนักปฏิบัติธรรมเพื่อล่อลวงผู้หญิงไปล่วงละเมิดทางเพศ ตอนนั้นนอกจากเธอจะต้องไปสัมภาษณ์เหยื่อ ก็ยังต้องปลอมตัวไปร่วมปฏิบัติธรรมเพื่อเก็บข้อมูลและสังเกตการณ์อยู่หลายครั้ง  

                วันนี้อลิสาเจนลงทุนเอารถโฟล์กเต่าของตัวเองไปเปลี่ยนกับรถอีโคคาร์ของสุดเจริญชั่วคราวเพื่อการนี้โดยเฉพาะ สวมแจ็กเก็ตผ้ายืดมีฮู้ดคลุมศีรษะที่สวมหมวกแก็ปไว้อีกชั้น สวมแว่นกันแดดด้วย นั่งอยู่ในรถยนต์ที่ติดฟิล์มค่อนข้างทึบ

                พลันก็เห็นรัตติราชในชุดออกกำลังกายสีเทาเข้มเรียบง่ายแต่ดูดีมากเมื่ออยู่บนเรือนร่างสมส่วนของเขา

                เขากำลังวิ่งจ็อกกิ้งในหมู่บ้านอาบแดดยามเย็น แต่แดดก็ยังจัดจ้าพอสวมควร เขาสวมหมวกแก็ปด้วย มีหูฟังเสียบไว้ที่หู

                อลิสาเจนหยิบกล้องส่องทางไกลขนาดไม่ใหญ่นักที่วางอยู่บนเบาะรถข้างๆ ขึ้นมาส่องไปยังเป้าหมาย

                เมื่ออยู่ในชุดลำลองเสื้อยืดแขนกุดกับกางเกงวอร์ม อาภรณ์เหล่านี้ไม่อาจปิดบังเรือนร่างแข็งแกร่ง ไหล่กว้างตรงบึกบึน ตึงแน่นด้วยมัดกล้ามสวยงามของรัตติราชได้

                เขาต้องเป็นสปอร์ตแมนตัวยงแน่ๆ งานอดิเรกอันดับต้นๆ ของเขาต้องมีการออกกำลังกายรวมอยู่ด้วย

                เธอไล่มองไปตามท่อนแขนที่อาจจะใหญ่กว่าแขนเธอสักสามสี่เท่าผ่านกล้องส่องทางไกลอย่างเพลิดเพลิน คล้ายตอนเข้าไปชมงานศิลปะในงานนิทรรศการรูปวาดของศิลปินชื่อดัง ค่อยๆ ละเลียดกับรายละเอียดขององค์ประกอบเนื้องาน ตั้งแต่ลายเส้น แสงเงา รูปทรง ไปจนถึงลักษณะพื้นผิว

                บอกคำเดียวว่า ถ้ารัตติราชคือชิ้นงานศิลปะ เขาคือความสมบูรณ์แบบและคลาสสิก

                ถ้าอัญเชิญพรมาเห็นล่ะก็ คงต้องกรี๊ดหลายตลบ รายนั้นชอบผู้ชายรูปร่างงดงามมาแต่ไหนแต่ไร แต่ไม่ได้ชอบในเชิงชู้สาวนะ อัญเชิญพรแค่ชอบเขียนภาพ ถ้าเห็นอะไรที่มีฟีเจอร์สวยๆ ก็คันไม้คันมืออยากเขียนภาพทุกที ล่าสุดเจ้าหล่อนยังให้สามีผู้แสนดีเปลื้องเสื้อผ้าทั้งตัวเพื่อให้หล่อนวาดรูปภาพเปลือยในห้องนอนกันสองต่อสอง

                เสื้อยืดของชายหนุ่มชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ พอจินตนาการไปถึงกลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นบุรุษเพศของเขา ก็ต้องทอดถอนใจเบาๆ        

                มีเด็กชายอายุราวเกือบสิบขวบขี่จักรยานหกล้มค่อนข้างแรงอยู่ใกล้ๆ ตรงนั้น รัตติราชตรงเข้าไปช่วยยกจักรยาน ถามไถ่กันอยู่เล็กน้อย คงจะถามว่าเด็กเป็นอะไรหรือไม่ แต่เด็กส่ายหน้า ไหว้ขอบคุณ และขี่จักรยานหายไป

                รัตติราชวิ่งวนรอบถนนหมู่บ้านแล้วค่อยกลับเข้าไปในบ้านพัก

                อลิสาเจนก้าวลงจากรถไปซุ่มหลบแถวข้างๆ ต้นเล็บมือนางที่เลื้อยสอดส่ายตรงด้านหนึ่งของซี่รั้วเหล็ก เธอหยิบกล้องส่องทางไกลมาส่องเข้าไปในบ้าน เห็นรัตติราชกำลังเปิดประตูเดินหายเข้าไป แต่ไม่กี่นาทีต่อมา ก็เห็นเขาผ่านผนังกระจกของห้องฝั่งขวามือของเธอ ซึ่งเป็นห้องออกกำลังกาย เพราะเห็นอุปกรณ์ออกกำลังกายหลายอย่างตั้งอยู่

                เขาถอดเสื้อออก ตรงไปยังกระสอบทรายที่ห้อยอยู่มุมหนึ่งของห้องดังกล่าว เริ่มชกใส่กระสอบทรายรัวๆ สักพักเนื้อตัวเปลือยเปล่ากำยำก็ชุ่มโชกเหงื่อ จนเกิดแสงเงาน่ามอง

                อลิสาเจนกลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะเลื่อนกล้องส่องทางไกลออก ยกมือขึ้นพัดโบกใบหน้าเพื่อไล่ความร้อนผะผ่าว รอจนสักพักก็ยกกล้องส่องทางไกลขึ้นส่องต่อ แต่รัตติราชหายไปแล้ว

“หายไปไหนแล้ว”

                เมื่อรัตติราชหายไปจากคลองสายตา เธอก็เปลี่ยนไปส่องสำรวจรอบบ้านของเขา ตั้งแต่สวนที่จัดแต่งอย่างสวยงามเหมือนสวนสไตล์อังกฤษ ฝั่งซ้ายของหน้าบ้านเป็นสระว่ายน้ำ      

                ทุกอย่างรอบบ้านบ่งบอกถึงความสวยงามประณีตและเป็นระเบียบทุกกระเบียดนิ้ว ก็เหมือนบุคลิกและการแต่งกายของเขา

                หลังจากส่องสำรวจอยู่พักหนึ่ง เธอก็เลื่อนกล้องไปที่หน้าบ้าน ชะงักกึก เมื่อเห็นรัตติราชยืนอยู่ด้านหลังประตูกระจกสองบานโต กำลังคุยโทรศัพท์เคลื่อนที่อยู่ แต่สาระสำคัญอยู่ที่...เขานุ่งแค่ผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวปิดบังท่อนล่าง มิหนำซ้ำขอบผ้าขนหนูตรงขอบเอวก็ต่ำจนน่าหวาดเสียวว่าจะหลุดตอนไหน

                ถามจริง มันต้องต่ำขนาดนี้เลยหรือ

                เธอกลืนน้ำลายอีกครั้ง ตอนไล่มองไรขนอ่อนบนหน้าท้องที่เห็นซิกซ์แพ็กชัดเจนและค่อยๆ หายไปตามขอบผ้าขนหนู

                รัตติราชคงเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เพราะผมเปียกชื้นเล็กน้อย สักพักเขาก็เดินหายขึ้นไปชั้นบน อลิสาเจนก็เลยส่องเข้าไปในบ้านผ่านผนังกระจกใส หลายนาทีผ่านไป เสียงใครบางคนก็ดังขึ้น

                “คุณทำอะไร”

เสียงเข้มจัดของใครบางคนดังขึ้น อลิสาเจนสะดุ้ง หันขวับ ก็พบเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เธอรีบเก็บกล้องส่องทางไกลไว้ในกระเป๋าสะพาย  

                “เปล่าค่ะ กำลังจะกลับขึ้นรถพอดี”

                “เดี๋ยว ผมว่าคุณมีพิรุธนะ ปิดหน้าปิดตา มาทำอะไรตรงนี้”

                อลิสาเจนรีบเลื่อนฮู้ดออก ถอดหมวกแก็ปและแว่นกันแดดออกด้วย “ฉันไม่ได้เป็นผู้ร้าย ฉันมาสัมภาษณ์คน พี่ยามจำฉันไม่ได้เหรอ ฉันแลกบัตรกับพี่ไง”

                “จำได้ แต่ท่าทางคุณมีพิรุธ มาส่องอะไรบ้านคนอื่น ผมว่าคุณไปคุยกับหัวหน้าผมที่ป้อมยามดีกว่า”

                อยากจะบ้าตาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหมู่บ้านนี้ทำงานเต็มศักยภาพมาก

                “ฉันไม่ได้ทำอะไรอะไรจริงๆ นะคะพี่ยาม ฉันจะกลับพอดี เห็นบ้านหลังนี้สวย เลยแวะมองเท่านั้นเอง”

                “ผมไม่เชื่อหรอก” ชายหนุ่มมาดเข้ม ท่าทางดุดันยังยืนกราน “เชิญไปกับผม”

                “ทำไมต้องไป ฉันไม่ได้ทำผิดอะไรนะ”

                “ยังไงคุณก็ต้องไป” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเดินเข้ามาใกล้ เมื่อหญิงสาวเดินถอยหนี

                เธอเดินถอยหลังไปเรื่อย จนลงไปยืนบนพื้นถนนต่างระดับด้านล่าง พยายามครุ่นคิดหาทางหนีทีไล่ในสถานการณ์คับขัน

                “ว้าย!” เธอร้องอุทานด้วยความตกใจ เมื่อรถคันหนึ่งแล่นผ่านไปค่อนข้างเร็ว ล้อรถข้างหนึ่งทับแอ่งน้ำที่ขังอยู่บนพื้นถนน น้ำกระฉอกเข้าใส่เธอตั้งแต่ศีรษะจดเท้า เธอก้มมองสภาพตัวเองแล้วอยากเข่าอ่อน

                ทำไมซวยซ้ำซวยซ้อนแบบนี้

                “พี่ยาม เห็นมั้ย น้ำกระฉอกใส่ฉันเลย น้ำเน่ารึเปล่าก็ไม่รู้” เธอก้มดมหัวไหล่ข้างหนึ่ง ที่เนื้อผ้าบริเวณนั้นเปื้อนหย่อมน้ำ

                “ก็คุณจะหนีทำไมล่ะ”

                “ฉันไม่ได้จะหนีนะ”

                “งั้นก็ไปหาหัวหน้าผมเลย”

                อลิสาเจนมองอีกฝ่ายอย่างอัดอั้นตันใจ “โอเค ไปก็ได้”

                ใครบางคนเปิดประตูรั้วบ้านหลังงามออกมา รัตติราชนั่นเอง เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำเรียบกริบสอดชายเสื้อลงในกางเกงสแล็กสีดำในแบบที่เธอคุ้นตาอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้ไม่ได้สวมเนคไท

                เธอทั้งตกใจและดีใจที่เห็นรัตติราช เธอไม่ได้อยากให้เขาออกมาเห็นเธอเลยสักนิด แต่ ณ จุดนี้รัตติราชอาจช่วยเธอให้พ้นจากสถานการณ์ไม่พึงประสงค์ในตอนนี้ได้

                รัตติราชมีสีหน้าแปลกใจขณะเดินตรงมาหาเธอ “เกิดอะไรกันขึ้น คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ”

                เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเปลี่ยนท่าทางเป็นสุภาพนอบน้อมทันทีเมื่อเห็นชายหนุ่ม สองมือประสานไว้ด้านหน้า ค้อมศีรษะเล็กน้อย

                “คือฉันมาทำธุระ แต่ยามคนนี้จะพาฉันไปหาหัวหน้าเขาที่ป้อมยาม ฉันบอกเขาว่าฉันไม่ได้ทำอะไร เขาก็ไม่เชื่อ”

                เมื่อรัตติราชหันไปทางเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ฝ่ายนั้นก็รีบรายงาน “คือ ผู้หญิงคนนี้มีท่าทางลับๆ ล่อๆ ครับท่าน มาส่องเล็งอยู่หน้าบ้านท่านครับ”

                “เธอเป็นเพื่อนฉันเอง” รัตติราชตอบ

                เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมีสีหน้าเก้อทันควัน “ผมขอโทษครับ ผมไม่ทราบว่าเป็นเพื่อนท่าน ผมต้องขอโทษคุณผู้หญิงด้วยนะครับ” เขาค้อมศีรษะให้เธอ

                “ถ้าไม่มีอะไรก็กลับไปทำงานได้แล้ว” ชายหนุ่มเอ่ย

                “ครับท่าน”

                “ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉัน” เธอเอ่ย เมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยผละห่างออกไป

                “คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ” รัตติราชจับจ้องมองมา จนเธอไม่กล้าสบตาเขาเต็มตา

                “ฉันมีนัดสัมภาษณ์คนที่อยู่ในหมู่บ้านนี้ ขากลับผ่านบ้านหลังนี้” เธอพยักหน้าไปยังบ้านของเขา “เลยแวะดู เห็นมันสวยดี” พอดีว่าเพื่อนของคนรู้จักคนหนึ่งพักอยู่ในหมู่บ้านนี้พอดี เธอเลยใช้เป็นข้ออ้างเพื่อแลกบัตรกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตรงป้อมยามได้

                “ตัวคุณเปียก”

                “เมื่อกี้รถคันหนึ่งวิ่งผ่าน แอ่งน้ำตรงนั้นเลยกระฉอกใส่”

                “เข้าไปในบ้านผมก่อนมั้ยครับ เผื่อคุณจะอยากล้างเนื้อล้างตัว”

                หญิงสาวลังเลแค่ชั่วอึดใจ ก็พยักหน้าตอบรับ

                รัตติราชอาจจะมีกลิ่นอายความลึกลับ แต่นั่นยังน้อยกว่าแรงดึงดูดและความน่าสนใจในตัวเขา

                ไม่รู้ว่าเป็นการตัดสินใจผิดไหมที่เข้าไปในบ้านของเขา

                แต่ก็คงไม่ต่างจากตอนที่เธอต้องเข้าไปอยู่ในสถานการณ์สุ่มเสี่ยงเพื่อการหาข้อมูลมาประกอบการทำคลิปรายการต่างๆ

                เธออาจหวั่นใจบ้าง แต่ก็ไม่เคยถอยสักครั้ง ครั้งนี้ก็เช่นกัน

ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ ^^

อีบุ๊คจำหน่ายแล้วที่เมพ
รักสุดจิต
เชอริณ
www.mebmarket.com
อลิสาเจน...เธออ่อยเขาจนรถขนอ้อยคว่ำ...เธอล่อลวงเขาให้เป็นกิ๊ก...เธอโปรยเสน่ห์ให้เขาเคลิ้ม...เธอจะเป็นฝ่ายคุมเกม...และเธอห้ามตกหลุมรักเขาเด็ดขาด“ฉันชอบกอดของคุณ มันทำให้รู้สึกปลอดภัยและอบอุ่น”รัตติราช...เขาอ่อยเธอเงียบๆ...เขาล่อลวงไม่ให้เธอรู้ตัว...เขาโปรยเสน่ห์เธออย่างแนบเนียน...เขาถนัดเป็นฝ่ายคุม


อินบ็อกซ์สั่งซื้อรูปเล่มกับเพจเป็นหนึ่งสำนักพิมพ์ได้ค่ะ 
(วางแผงตามร้านหนังสือประมาณวันที่ 27 สิงหาคม 2562)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

338 ความคิดเห็น

  1. #168 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 10:47
    มาสุ่มดูหนุ่มแล้วโดนจับได้ มันก็จะเขินๆ อ่ะคร้า ☺️
    #168
    1
  2. #23 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 08:33
    รีบเลยค่ะ. เจน
    #23
    0