ปลาหลงฟ้า

ตอนที่ 4 : บท 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    20 พ.ค. 61

ก๊อกๆๆ

                คนที่นั่งอยู่บนฝาชักโครกและเล่นเกมในโทรศัพท์เคลื่อนที่อย่างเมามันส่งเสียงจึอย่างหงุดหงิด “อึอยู่ ใคร”

                “ฉันเอง” มัศยาตอบ

                “เฮ้ย! นี่มันห้องน้ำชายนะคุณ คุณเข้ามาทำไม” น่านฟ้าโวยวาย

                “ก็เข้ามาตามคุณไง คุณเข้าห้องน้ำมาเกินครึ่งชั่วโมงแล้วนะ เมื่อไหร่จะเสร็จ”

                “ก็คนมันท้องเสีย จะให้ทำยังไงล่ะ เดี๋ยวเสร็จ ผมก็ออกไปเองแหละ”

                “แน่ใจเหรอว่าท้องเสีย” มัศยาถาม

                “แน่ใจสิ คิดว่าผมแกล้งท้องเสียหรือไง”

                สิ้นเสียงตอบของน่านฟ้า เสียงปู้ด เสียงป้าด เสียงปุ๋ง ก็ดังสลับไปมาอย่างต่อเนื่องและดุเดือด ทว่านั่นเป็นซาวน์เอฟเฟ็คเสียงเลียนแบบฝีมือของน่านฟ้า

                “โอย เมื่อเช้าไปกินอะไรมาวะเนี่ย ข้าศึกบุกไม่หยุดขนาดนี้” เสียงอ่อนละโหยของน่านฟ้าดังตามหลังมา ก่อนที่เขาจะอุทาน “เฮ้ย คุณ! ” เมื่อเงยหน้าขึ้นแล้วเห็นหน้าของมัศยาลอยอยู่ด้านบนประตูห้องน้ำ “คุณทำอะไรของคุณ ปีนขึ้นมาทำไม”

                “ก็ปีนขึ้นมาดูคนโกหกไง ไหนบอกว่าท้องเสีย หนีมาเล่นเกมชัดๆ ” คนที่ยืนอยู่บนฝาถังน้ำใบโตหน้าประตูห้องน้ำมองโทรศัพท์เคลื่อนที่ในมือและใบหน้าอีกฝ่ายอย่างคาดโทษ

                น่านฟ้าปั้นหน้าเก้อไปหลายอึดใจ “ใครว่าผมโกหก ผมท้องเสียจริงๆ ”

                “แถไปได้อีกนะ ไอ้ที่คุณทำอยู่ตอนนี้เรียกว่าท้องเสียตรงไหน”

                “ก็ผมกำลังจะอึอยู่นี่ไง แต่ก่อนอึผมต้องอุ่นเครื่องด้วยการเล่นเกมก่อน ไม่งั้นมันอึไม่ออก” น่านฟ้ายิ้มยียวนกับอีกฝ่าย ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืน “แล้วตอนนี้ผมก็กำลังจะอึแล้วนะ”

                “เลิกลีลาได้แล้ว ฉันขี้เกียจฟังคุณโกหกอีก ออกมาได้แล้ว”

                “ผมจะออกได้ไง ก็ผมบอกแล้วไงว่าผม...ท้องเสีย” น่านฟ้าเน้นสองคำหลัง

                มัศยาปั้นหน้าระอา แบะปากอีกเล็กน้อย “ไหนล่ะท้องเสียของคุณ ฉันเห็นแต่คุณหนีมาเล่นเกมในห้องน้ำ”

                “ก็นี่ไง” ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอื้อมมือไปยังขอบกางเกง ค่อยๆ ปลดเข็มขัด ตามด้วยปลดกระดุมกางเกง

                “คุณคิดจะทำอะไร” มัศยาถามเสียงดุ

                “ก็คนจะอึ ก็ต้องถอดกางเกงน่ะสิ” จากนั้นเขาก็ค่อยๆ รูดซิบลงทีละนิด

                “อย่านะ! ” มัศยาร้องโวยวายพลางยกสองมือขึ้นปิดตา

                “ก็คนจะอึ จะมาห้ามได้ยังไง” น้ำเสียงห้าวทุ้มเจือความสนุกสนาน

                “คุณแกล้งฉัน คุณไม่ได้ปวดอึ” มัศยายังไม่ยอมละสองมือจากใบหน้า

                “แล้วแต่คุณจะคิด แต่ผมปวดอึจริงๆ ” น่านฟ้าฉีกยิ้มกว้าง นัยน์ตาคมกริบคู่สวยแฝงความซุกซนราวกับเด็ก “ว่าไง จะอยู่ดูผมอึรึเปล่า”

                “คุณเลิกทำอะไรบ้าๆ ได้แล้วนะ”

                “คนจะอึ เรียกว่าบ้าได้ไง ว่าไง จะอยู่ดูมั้ย ผมจะได้รีบๆ อึให้ดู” ชายหนุ่มท้าทาย

                หญิงสาวมีท่าทางลังเลแฝงความร้อนใจอยู่ชั่วครู่ แต่แล้วเธอก็ตัดสินใจเลื่อนมือออกจากใบหน้า จ้องมองคนในห้องน้ำอย่างเด็ดเดี่ยว “เอาเลย อยากทำอะไรก็ทำเลย”

                สองหนุ่มสาวประสานสายตากันอย่างท้าทาย จากนั้นน่านฟ้าก็กระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาเป็นประกายวิบวับราวกับเด็กน้อยที่สนุกสนานกับการเล่นเกม

                “ได้ เดี๋ยวจัดให้” น่านฟ้าเอ่ย พร้อมกับค่อยๆ รูดซิบกางเกงลงจนหมด

                มัศยาเบิกตากว้างอย่างตกใจ ก่อนจะลนลานปีนลงจากถังน้ำ จนเกือบสะดุดหน้าทิ่มคะมำ

                เสียงหัวเราะของน่านฟ้าดังขึ้นอยู่หลายวินาที “โธ่ นึกว่าจะแน่” เขาปรามาสหลังจากได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งซอยเท้าออกไปจากห้องน้ำ ตามด้วยเสียงปิดประตู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #2 fsn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 19:03

    สงสารนาง หุๆ


    #2
    0