ปลาหลงฟ้า

ตอนที่ 36 : บท 36

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    21 มิ.ย. 61

ชายหนุ่มทำหน้าเสียวสยอง พลางบ่นงึมงำ “ด่าเก่งฉิบเป๋ง”

                “บ่นอะไร”

                “เปล่า แล้วผมไม่เห็นแฟนเจ๊ นายสินธุโทร. หาเจ๊เลย” น่านฟ้าวกกลับมาถามไถ่เรื่องคนรักปัจจุบันของหล่อนอีก

                “ก็เขางานยุ่ง ไม่ได้ว่างงาน ลอยไปลอยมาเหมือนคุณนี่”

                “ผมว่างงาน ลอยไปลอยมาที่ไหน ไม่เห็นเหรอ ผมทำงานทั้งวันทั้งคืน” น่านฟ้าสวนกลับ

                “จะทำได้สักกี่น้ำก็ไม่รู้ เดี๋ยวน้องแอนนาอโนเร็กเซียโทร. มา ก็คงได้ทิ้งงาน แจ้นไปหาเธอ”

                “ไม่ต้องห่วง ช่วงนี้แอนนาคงไม่ว่างโทร. ตามอีกสามสี่เดือน” เขาตอบยิ้มๆ

                “ทำไมล่ะ หรือต้องไปรักษาโรคอโนเร็กเซีย”

                “เปล่า เธอไปรับงานถ่ายแบบที่สิงคโปร์ กว่าจะกลับมาคงอีกสามสี่เดือน”

                “น้องอโนเร็กเซียของคุณมีคนจ้างไปถ่ายแบบที่สิงคโปร์ด้วยเหรอ” มัศยาถามอย่างไม่เชื่อนัก หรือพูดให้ถูก คือ แอบอิจฉาสาวสวยหุ่นนางแบบนั่นอยู่ไม่น้อย ทำไมหนอ คนส่วนใหญ่ถึงได้ชอบผู้หญิงหุ่นผอมกะหร่องก่องแบบนั้น มองข้ามผู้หญิงหุ่นมีเนื้อมีหนังอย่างหล่อนกัน

                แต่ใช่ว่าหล่อนจะสน เพราะอย่างน้อยก็มีสินธุคนหนึ่งล่ะ ที่ไม่น่าจะชื่นชอบผู้หญิงหุ่นเพรียวบางขาดสารอาหาร ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่คบหากับหล่อนมาจนถึงสี่ปีหรอก

                “อิจฉาล่ะสิ” เขาถามอย่างรู้ทัน

                “ใครอิจฉา” มัศยาปฏิเสธทันควัน “ถ้าฉันหุ่นอโนเร็กเซียแบบนั้นนะ ฉันขอกลั้นใจตายดีกว่า”

                น่านฟ้ายิ้มขำพลางส่ายหน้า “ว่าเธอซะเสียหายเลย ผมว่าเราไปอาบน้ำที่ห้องทำงานผมกันก่อนดีกว่า ผมเหม็นเหงื่อตัวเองจะแย่แล้ว แล้วค่อยมาเถียงกันต่อ”

                มัศยายอมยุติกันการปะทะคารมกับเขาโดยไม่อิดออด เพราะอยากจะอาบน้ำใจจะขาดเหมือนกัน หล่อนตามเขาเข้าไปในห้องทำงาน น่านฟ้าเข้าไปอาบน้ำก่อน ตามด้วยหล่อน

                เขามีชุดทำงานชุดใหม่เปลี่ยน ส่วนหล่อนไม่มี ก็เลยเลือกไม่ใส่สูทสีเข้ม ใส่แต่เสื้อเชิ้ตแขนสามส่วนสีเทากับกระโปรงทำงานเสมอเข่าสีดำ และคิดว่าน่าจะพอกล้อมแกล้ม พรางตาคนอื่นได้บ้าง เพราะปกติ ชุดทำงานของหล่อนก็ดูคล้ายๆ กันไปหมด สีขรึมๆ เสียส่วนใหญ่

                มัศยาบิดต้นคอไปมา พลางหาวหวอดๆ

                “ผมว่าวันนี้เจ๊กลับไปพักผ่อนดีกว่ามั้ย” น่านฟ้าเสนอ

                “ไม่เป็นไร ฉันไหว แต่เมื่อยต้นคอมากเลย คุณนวดต้นคอให้ฉันหน่อยสิ”

                “ใช้งานผมเลย ผมเป็นเจ้านายเจ๊นะ” ชายหนุ่มยิ้มขำในแววตา

                “คุณลืมไปแล้วเหรอว่าคุณสัญญาว่าจะนวดต้นคอให้ฉันครึ่งชั่วโมง ชดเชยที่คุณปล่อยให้ฉันนอนคอห้อยทั้งคืน”

                น่านฟ้าเถียงไม่ออก “ยังไม่ลืมอีกเหรอ”

                “ใครจะลืม มานวดให้ฉันเลย ฉันปวดร้าวไปทั้งต้นคอแล้ว”

                “ถ้าป้าสมใจรู้ว่าเจ๊ใช้ผมนวดต้นคอให้เจ๊นะ เจ๊ต้องโดนสวดยับแน่”

                มัศยาค้อนเขา “คุณห้ามฟ้องแม่ฉันเลยนะ ถ้าฉันโดนแม่สวด ฉันจะด่าเจ็ดวันเจ็ดคืนแบบไม่ซ้ำจริงๆ ด้วย”

                น่านฟ้าทำท่าขนลุก “ผมไม่ฟ้องหรอก ขี้เกียจหูชา แค่ทุกวันนี้ผมก็ฟังเจ๊บ่นจนมึนแล้ว”

                “คิดแบบนั้นก็ดีแล้ว” หล่อนหลับตาพริ้ม พ่นลมหายใจช้าๆ พึงพอใจกับน้ำหนักมือของชายหนุ่มที่กำลังกดนวด

                “สบายมั้ย”

                “คุณไปฝึกนวดที่ไหนมา”

                “ก็ฝึกนวดกับสาวๆ นั่นแหละ แต่ละคนติดอกติดใจฝีมือผมทุกคนเลยนะ ระวังติดใจฝีมือผมจนถอนตัวไม่ขึ้นนะ” น่านฟ้าเย้าแหย่

                “ถ้าติดใจฝีมือนวดก็ไม่แน่ แต่ถ้าอย่างอื่นคงยาก”

                “ผมเห็นพูดแบบนี้ทุกราย สุดท้ายก็หลงผมจนหัวปักหัวปำทุกคน” เขาดูสนุกสนานกับการเย้าแหย่อีกฝ่าย

                “เอาไว้ชาติหน้าตอนบ่ายๆ แล้วกัน ฉันถึงจะหลงคุณหัวปักหัวปำ” มัศยาพ่นลมหายใจเบาๆ อีกครั้ง ยังหลับตาพริ้มอย่างสบายตัว

                “แล้วถ้าเจ๊หลงผมขึ้นมาล่ะ”

เสียงพร่าแผ่วของเขาดังอยู่ข้างหู ลมหายใจอุ่นๆ รินรดใบหู มัศยาหน้านิ่ว ลืมตาขึ้นช้าๆ เอียงศีรษะไปด้านหนึ่ง เห็นเขากำลังจ้องมองมาในระยะประชิด นัยน์ตาแพรวพราวของเขาส่องแสงเป็นประกายอย่างมีชีวิตชีวา

หล่อนฉีกยิ้มหวานให้เขา ก่อนจะกระทุ้งข้อศอกใส่ซี่โครงเขาเต็มแรงจนเขาตัวงอ

“โอ๊ย! เจ๊ทำผมทำไม” น่านฟ้าโวยวาย

                “ก็จะแค่เตือนว่าคราวหลังอย่ามากระซิบข้างหูฉัน ฉันรำคาญ เข้าใจมั้ย! ” หล่อนแหวใส่

                “ดุฉิบเป๋ง เอ่อ รู้แล้ว ผู้หญิงอะไรยังกับไม่ใช่ผู้หญิง นึกว่าอยู่กับทอม” น่านฟ้าบ่นงึมงำ

                “บ่นอะไร นวดต่อ เอาให้ครบครึ่งชั่วโมงนะ” มัศยาสั่งเสียงเข้ม และอีกฝ่ายก็ต้องทำตามอย่างไม่กล้าอิดออด

 *********

ตอนนี้กำลังเริ่มอัพนิยายเรื่อง วิวาห์ทอรัก...Our Wedding  (ตามลิ้งก์คลิกที่ชื่อนิยายเลยค่ะ) เรื่องเป็นต่อจากหวานหวาม ฝากด้วยนะค้าาา 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น