ปลาหลงฟ้า

ตอนที่ 35 : บท 35

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    20 มิ.ย. 61

ไพศาลค่อยๆ โผล่หน้าออกมา ยิ้มเจื่อน “ผมเองครับเจ๊ คุณน่าน”

                “แกมาทำอะไรที่นี่” มัศยาถาม

                “ผมจะมาช่วยเจ๊กับคุณน่านไง”

                “แกจะมาช่วยฉันทำไม ไม่กลัวพี่ภูริชกับคุณสุกิจรู้เรื่องหรือไง”

                “กลัวสิ ถึงได้รอจนทุกคนกลับไปหมดแล้วไง” ไพศาลรีบวิ่งซอยเท้าเข้ามาหาคนทั้งสาม และหันไปพูดกับน่านฟ้า “คุณน่านเข้าใจต๋องใช่มั้ย ต๋องอยากช่วยคุณน่าน แต่ต๋องตกอยู่ใต้อำนาจของคุณสุกิจ แล้วต๋องก็ไม่กล้าบ้าดีเดือดเหมือนเจ๊หยี”

                “ฉันเข้าใจ ไม่เป็นไรหรอก แล้วก็ขอบใจนะที่ต๋องอุตส่าห์มีน้ำใจมาช่วย”

                “ขอบคุณคุณน่านนะครับที่เข้าใจต๋อง” ไพศาลยกมือไหว้อีกฝ่าย

                “มีน้ำใจ หรือจะมาสอดแนมก็ไม่รู้ ระวังพวกนกสองหัวล่ะ” ป้ามะลิมองไพศาลด้วยสายตาหวาดระแวงเต็มพิกัด

                “เอ๊ย ป้า ต๋องไม่ได้เป็นนกสองหัวนะ ถามเจ๊หยีได้ ต๋องจงรักภักดีกับเจ๊หยีนะป้า”

                “ค่ะป้า ต๋องไม่มีทางหักหลังเราหรอก ถ้ามันกล้าหักหลัง หยีจะเอามันไปดองเค็มในโหลด้วยมือหยีเอง” มัศยาพูดแทรกขึ้น

                “ก็แล้วแต่หนูหยี แต่ป้าก็ยังไม่ไว้ใจหมอนี่เท่าไหร่”

                ไพศาลหน้าจ๋อย น่านฟ้าเลยพูดขึ้นบ้าง “ต๋องไว้ใจได้ครับป้า เชื่อผมเถอะ”

                หนุ่มร่างสันทัดฉีกยิ้มกว้าง “เห็นมั้ยครับป้า คุณน่านยังคอนเฟิร์มเลย”

                “เอ่อ ไว้ใจได้ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นมาช่วยดูเรื่องนวดแป้งให้ต่อสิ ป้าจะไปเตรียมส่วนผสมตัวอื่น” ป้ามะลิสั่ง ไพศาลจึงกุลีกุจอตรงไปยังเครื่องนวดแป้ง

                คืนนั้นกว่างานจะเสร็จก็เกือบเช้ามืดของวันถัดไป แต่ก็คุ้มค่า เพราะอย่างน้อยป้ามะลิก็นวดและนึ่งแป้งข้าวเกรียบเสร็จแล้ว เพื่อนำไปแช่ไว้ในตู้เย็นประมาณหนึ่งคืน

                ตอนจะกลับบ้าน ไพศาลอาสาไปส่งป้ามะลิที่ห้องพักในตึกใกล้ๆ บริษัท ซึ่งเป็นห้องพักที่น่านฟ้าจัดเตรียมไว้ให้ โดยเน้นทั้งเรื่องความสะอาด ปลอดภัย เดินทางง่าย และสะดวกสบาย

                ภายในโรงงานอันเงียบสงัด จึงเหลือเพียงสองหนุ่มสาว ยังไม่มีพนักงานมาทำงาน

                “สงสารต๋องเหมือนกันนะ ไม่ได้นอนทั้งคืนเลย กลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก็ต้องมาทำงานใหม่” น่านฟ้าเอ่ยขึ้น

                “แล้วคุณล่ะ ไม่กลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าหรือไง”

                “เดี๋ยวผมขึ้นไปอาบน้ำในห้องทำงานได้ แล้วคุณล่ะ อย่าบอกนะว่าจะซักแห้ง” น่านฟ้ากระเซ้า

                “ทำเป็นรู้ดีตลอดเลยนะ” มัศยาค้อนคนรู้ทัน

                “กะจะซักแห้งล่ะสิ ซกมกเป็นบ้า เดี๋ยวขึ้นไปอาบน้ำที่ห้องทำงานผมก็ได้”

                “มีน้ำใจก็เป็นนี่”

                “ผมกลัวอยู่กับคนตัวเหม็นต่างหาก ผมต้องทำงานอยู่กับเจ๊ทั้งวันเลยนะ” เขาแกล้งปั้นหน้าจริงจัง

                แต่หญิงสาวกัดฟันกรอดๆ “คุณตัวหอมตาย”

                “ลองดมดูสิ” เขายิ้มพราย

                “แหวะ” หล่อนแบะปากใส่เขา

                “แล้วไม่กลับบ้าน ลูกสาวเจ๊ไม่ห่วงเจ๊แย่เหรอ” น่านฟ้าเปลี่ยนไปเรื่องสนทนา

                “ไม่เป็นไรหรอก นะดีอยู่กับแม่ฉันได้ ไม่งอแงหรอก”

                “ผมดูไม่ออกเลยนะว่าเจ๊จะมีลูกสาวโตขนาดนี้ ตอนรู้อึ้งไปเป็นนาที”

                “ไม่เห็นแปลกเลย ฉันอายุ 29 แล้ว มีลูกสาวหกขวบแปลกตรงไหน”

                “แอบเปรี้ยวเหมือนกันนี่ มีลูกตั้งแต่ยังเอ๊าะ แล้วแฟนเจ๊ที่ชื่อสินธุ เขารู้เรื่องเจ๊เป็นแม่ม่ายรึเปล่า” น่านฟ้ายังไม่เลิกสนใจเรื่องมัศยากับบุตรสาวง่ายๆ

                “รู้สิ”

                “แล้วเขารับได้ใช่มั้ย”

                มัศยามองเขาพลางถอนหายใจละเหี่ย “พูดแปลก ทำไมจะรับไม่ได้ แค่เป็นแม่ม่ายลูกหนึ่ง ไม่ได้ไปฆ่าใครซะหน่อย อีกอย่างสินธุ เป็นสุภาพบุรุษ ใจกว้าง พร้อมจะดูแลฉันกับนะดี”

                “ผมก็ขออวยพรให้เขาดีอย่างที่เจ๊ว่าจริงๆ แล้วกัน”

                หล่อนมองเขาอย่างไม่ชอบใจ “ทำไมคุณชอบว่าสินธุเรื่อยเลย เขาแสนดีกว่าคุณเป็นร้อยเท่าพันเท่า แล้วถ้าคุณว่าเขาอีก ฉันจะตะกุยหน้าคุณแน่” ชูกงเล็บขึ้นทั้งสองข้าง เพื่อขู่

                “อ๊ะๆๆ ถ้าเจ๊ตะกุยหน้าผม ผมจะฟ้องป้าสมใจ”

                หล่อนตวัดค้อนพร้อมประชด “ฉันก็แค่ขู่เท่านั้นแหละ ใครจะกล้าไปตะกุยหน้าคุณชายเล็กกัน”

                “ประชดเก่งซะจริง อืม ขอถามเรื่องพ่อนะดีได้มั้ย”

                “คุณนี่ช่างถามเหมือนกันนี่ มีอะไรจะถามก็ว่ามา”

                “พ่อนะดีแย่มากเลยเหรอ” เขาถาม

                “ยิ่งกว่าแย่อีก ทั้งเลว งี่เง่า หน้าอุนจิ ปากหมา น่าตบ ถ้าฉันเจอมันเมื่อไหร่นะ ฉันจะเบิร์ดกะโหลกอีตานี่ให้หนักๆ ” หล่อนด่าไปก็ทำเสียงฮึ่มๆ ประกอบไปด้วย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น