ปลาหลงฟ้า

ตอนที่ 3 : บท 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,558
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    19 พ.ค. 61

“ไปห้องน้ำ หรือว่าไปห้องน้ำก็ไปไม่ได้”

                มัศยาปรายตามองเจ้านายหนุ่มอย่างระอา ก่อนจะยอมเปิดทางให้ “รีบหน่อยนะคะ คุณมีงานที่ต้องทำอีกเยอะ”

                “จะพยายาม” น่านฟ้าตอบเสียงกระแทกกระทั้น ก่อนจะเดินออกจากห้อง

                หญิงสาวส่ายหน้าอย่างระอาหลังจากประตูห้องปิดลง นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อบริษัทมีโชคและประธานโชคผู้ล่วงลับ หล่อนคงไม่ยอมรับหน้าที่สุดหินเช่นนี้หรอก และตอนนี้อนาคตของข้าวเกรียบมีโชคกำลังจะตกอยู่ในมือของลูกชายคนเล็ก...ที่ไม่เอาไหนของเจ้าของบริษัทแห่งนี้

                ดังนั้นทางเลือกเดียวของหล่อนคือ ทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขาพร้อมสำหรับตำแหน่งประธานบริษัท แม้จะยากเย็นแสนเข็ญ แลเห็นแสงรำไรแห่งความหวังเพียงน้อยนิด

                เสเพล ไม่เอาถ่าน ไม่เป็นโล้เป็นพาย เหล่านี้คือคุณสมบัติแค่บางส่วนของประธานบริษัทคนล่าสุดที่ทุกคนรู้กัน

                แต่หล่อนจะไม่มีทางยอมแพ้ จะต้องทำภารกิจนี้สำเร็จให้จงได้

                เพื่อประธานโชค ผู้มีพระคุณต่อหล่อนและครอบครัว

                ทว่าแค่เริ่มต้นภารกิจ บุตรชายคนเล็กของอดีตท่านประธานก็สร้างปัญหาไม่หยุดหย่อน

                มัศยาเหลือบมองไปยังนาฬิกาติดผนัง อีตานั่นไปห้องน้ำตั้งเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ยังไม่กลับมาอีก สงสัยจะสะดุดจนหน้าทิ่มชักโครกกระมัง

                “โอเค อยากเล่นกับเจ๊หยี ก็ลองดูกันสักตั้ง” มัศยากระตุกมุมปากเล็กน้อย ก่อนเดินจ้ำอ้าวออกไปจากห้อง

                ผ่านไปอีกสิบนาที...

                ขณะที่มัศยายืนรออยู่หน้าห้องน้ำชาย ลูกน้องหนุ่มร่างสันทัดที่ชื่อไพศาลก็เดินออกมาจากห้องน้ำชาย

                “ว่าไงไอ้ต๋อง”

                “คุณน่านไม่ยอมออกมาจากห้องน้ำอะเจ๊ อ้างแต่ว่าท้องเสีย”

                “แล้วท้องเสียจริงรึเปล่า”

                ลูกน้องหนุ่มส่ายหน้า “เขาปิดเสียงมือถือก็จริง แต่ผมได้ยินเขากดแป้นมือถือยิกๆ เลย เล่นเกมแหงๆ ”

                “แสบจริงๆ อีตานี่ อายุก็ไม่น้อยแล้ว ยังเหลวไหลเหมือนเด็ก” มัศยาบ่นอย่างหัวเสีย

                “แล้วเจ๊หยีจะเอาไงต่อ”

                หญิงสาวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เตรียมจะผลักประตูห้องน้ำชายเข้าไป

                “เฮ้ย! เจ๊จะเข้าไปตามเองเหรอ”

                “แล้วฉันมีทางเลือกหรือไง”

                “ก็จริงของเจ๊ ขอให้โชคดีนะเจ๊”

                มัศยาพยักหน้าให้หนุ่มร่างสันทัดทีหนึ่ง ก่อนจะหายเข้าไปในห้องน้ำชาย

                “เจ๊หยีของเราจะรับมือคุณน่านไหวเหรอว้า เอาเรื่องใช่เล่นที่ไหนรายนั้น” ไพศาลถอนหายใจดังเฮือก...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น