ปลาหลงฟ้า

ตอนที่ 27 : บท 27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 725
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    12 มิ.ย. 61

มัศยาหน้าเหลอ “อ้าวแล้วทำไมป้าทำข้าวเกรียบไม่ทันล่ะ”

                “ก็ฉันจะทำข้าวเกรียบก็ต่อเมื่อฉันมีอารมณ์ ถ้าไม่มีอารมณ์ฉันก็ไม่ทำ เข้าใจมั้ย” นางตอบเสียงดุ

                สองหนุ่มสาวสบตาและยิ้มเจื่อนๆ ให้กัน

                “จะเข้ามาชิมข้าวเกรียบก่อนมั้ย ฉันเพิ่งทอดเสร็จสดๆ ร้อนๆ ” ป้ามะลิเชื้อเชิญ

                เมื่อเข้าไปในบ้านของนาง มัศยาก็สังเกตรอบๆ บ้าน เห็นว่าภายบ้านได้รับการจัดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยและสะอาดสะอ้าน

                ทั้งสองนั่งรออยู่ที่ชุดรับแขกทำจากไม้ทั้งชุดเพียงไม่นาน ป้ามะลิก็ถือจานข้าวเกรียบสารพัดสี มีทั้งสีเหลืองอ่อน สีเขียว สีม่วง บ้างก็มีสีเขียวของวัตถุดิบบางชนิดแซมอยู่ทั่วข้าวเกรียบ มาบริการคนทั้งสอง “กินสิ”

                “นี่เป็นข้าวเกรียบรสอะไรบ้างคะ”

                “นั่นข้าวเกรียบฟักทอง ข้าวเกรียบอัญชัน ข้าวเกรียบใบเตย ส่วนที่มีเขียวๆ นั่น เป็นข้าวเกรียบผสมผักมีหลายอย่าง”

                สองหนุ่มสาวต่างหยิบข้าวเกรียบมาชิม และแค่คำแรก มัศยาก็รู้ได้ทันทีว่ารสชาติผ่านฉลุย หล่อนหันมองน่านฟ้าพร้อมกับชื่นชมผ่านสายตา

                ถ้าข้าวเกรียบมีโชคจะปรับปรุงรสชาติใหม่ ก็ต้องเป็นรสชาติแบบนี้แหละ

                “ตอนแรกนึกว่าสาหร่ายซะอีกค่ะ”

                “สาหร่ายก็เอามาทำได้ ฉันก็เคยทำ แต่ฉันขี้เกียจไปหาซื้อสาหร่าย ก็เลยใช้วัตถุดิบที่หาได้ง่ายๆ คะน้า กะเพรา ตะไคร้ อะไรพวกนี้” ป้ามะลิดูเป็นมิตรมากกว่าตอนแรกๆ

                สองหนุ่มสาวลอบสบตาอย่างรู้กัน

แววตาของมัศยาเต็มไปด้วยความหวัง และแอบสะกิดชายหนุ่ม เพื่อให้เขาเกริ่นเรื่องที่จะชวนหญิงสูงวัยไปช่วยดูแลเรื่องการทำข้าวเกรียบสูตรใหม่ แต่เขายังคงนิ่งเฉย แม้ว่าหล่อนจะสะกิดเขาอยู่หลายเที่ยว

“เป็นอะไรของเธอ ขยุกขยิกไม่หยุด” หญิงสูงวัยถามพลางขมวดคิ้ว

“เอ่อ คือ...” มัศยากำลังจะพูดแต่น่านฟ้าก็สะกิดหล่อน เลยหันมองเขาและเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม เห็นเขาส่ายหน้าน้อยๆ เป็นเชิงห้าม

“สองคนนี้เป็นอะไรกัน มีอะไรรึเปล่า” ป้ามะลิถาม

“เปล่าครับ ป้า ไม่มีอะไร” น่านฟ้าตอบ

“มีค่ะป้า” แต่มัศยาก็ตอบขึ้นมาพร้อมๆ กัน

สองหนุ่มสาวหันมองหน้ากันทันควัน ขณะที่หญิงสูงวัยหน้านิ่ว

“สองคนนี้มันอะไรกัน คนหนึ่งมองว่าไม่มี อีกคนบอกว่ามี สรุปมีหรือไม่มี”

“ไม่มีครับ/มีค่ะ” สองหนุ่มสาวตอบพร้อมกันอีกครั้ง แต่น่านฟ้าถอนหายใจดังเฮือก

“ฉันว่ามันต้องมีแน่ๆ ว่ามาเลยว่ามีอะไร” ป้ามะลิถามมัศยาอย่างข้องใจ

“คือ เรามาจากบริษัทผลิตข้าวเกรียบ เรากำลังหาคนช่วยดูแลเรื่องการทำข้าวเกรียบสูตรใหม่ และฝีมือการทำข้าวเกรียบของป้าหาตัวจับยากมากเลยค่ะ” มัศยาพูดเข้าประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อม สีหน้าและแววตามั่นอกมั่นใจว่าอีกฝ่ายจะต้องไม่ปฏิเสธข้อเสนอนี้แน่ๆ

“อะไรนะ” ป้ามะลิถาม คิ้วยังขมวดมุ่น

“ป้าไม่ต้องห่วงนะคะ เรามีเงินเดือนให้ป้าด้วย รับรองเราให้ไม่น่าเกลียดแน่นอนค่ะ” มัศยาตอบอย่างกระตือรือร้น

แต่แล้วหญิงสูงวัยก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ใบหน้ากร้านคล้ำบูดบึ้งถมึงทึงไม่ต่างจากยักษ์ขมูมี “ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ ทั้งสองคนนั่นแหละ! ” เสียงแหวของนางดังลั่นบ้าน

มัศยาอึ้งตะลึงงัน “ป้าเป็นอะไร ป้าไล่พวกเราทำไม”

“ไล่ไอ้พวกไว้ใจไม่ได้ไง บอกว่าจะมาสั่งข้าวเกรียบ ที่ไหนได้จะมาหลอกเอาสูตรฉัน ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้เลย! ” นางโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง

“ไม่ใช่นะคะป้า” มัศยาละล่ำละลัก

“ป้าใจเย็นๆ นะครับ พวกเราไม่ได้มีเจตนามาหลอกอะไรป้าเลยนะครับ” น่านฟ้าจำต้องช่วยอีกแรง

“ฉันไม่เชื่อ ออกไป ออกไป! ” ดีกรีความฉุนเฉียวของหญิงสูงวัยไม่ได้ลดน้อยลงแม้แต่นิดเดียว

“ทำยังไงดีล่ะคุณ” มัศยากระซิบถามน่านฟ้า

“จะทำยังไงล่ะ ก็ผมบอกว่าอย่า อย่า ก็ไม่ฟัง” เขากระซิบตอบอย่างละเหี่ยใจ

“ก็ใครจะไปรู้ล่ะ”

“จะออกหรือไม่ออก! ” เสียงตวาดของหญิงสูงวัยดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง

“ป้าครับ ใจเย็นๆ นะ เราค่อยๆ นั่งคุยกันก่อนดีมั้ยครับ” น่านฟ้าลองพยายามดูอีกครั้ง

แต่...นอกจากจะไม่ได้ผลแล้ว หญิงสูงวัยยังคว้าข้าวเกรียบในจานปาใส่ จนสองหนุ่มสาวหลบกันอุตลุด “จะไปหรือไม่ไป ไอ้คนลวงโลก!

“ป้า ค่อยๆ คุยดีมั้ยคะ”

“ยังไม่ไปใช่มั้ย ได้” หญิงสูงวัยเดินซอยเท้าหายเข้าไปในครัว ก่อนจะออกมาพร้อมกับสาก ทำท่าจะพุ่งเข้าไปตีคนทั้งสองด้วยอาวุธในมือ “ถ้ายังไม่ไปกัน พวกแกได้โดนดีแน่”

มัศยาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะโดนน่านฟ้าดึงมือ เพื่อพาวิ่งหนีออกไปจากบ้าน เกือบจะโดนหวดด้วยสากกระเบืออย่างหวุดหวิด

“ไปให้พ้นเลยนะ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ไป! ” หญิงสูงวัยตวาดส่งท้าย ก่อนจะปิดประตูตามหลังดังปัง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น