ธารรักสีเพลิง (วางจำหน่ายแล้ว/ รีปริ้นท์กับสนพ.ปองรัก)

ตอนที่ 15 : บทที่ 6/2 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    25 ม.ค. 61

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นใจให้ตัวเองขณะย่างเท้าก้าวลงบันไดวนทีละขั้น เจ้ารองเท้าส้นเข็มสูงปรี๊ด ก็ช่างทำให้เดินยากเย็น จนต้องกุมราวบันไดอย่างระมัดระวัง มิเช่นนั้น อาจได้กลิ้งหลุนๆ ดูไม่จืดแน่

 แต่ที่ทำให้ขาสั่นเทา หัวใจสั่นรัว คงเป็นสายตาของใครบางคนเบื้องล่างที่จับจ้องมองมาตาไม่กะพริบ นับตั้งแต่เธอย่างเท้าลงบันได สายตาต่างประสานกันนิ่ง ประหนึ่งมีแรงดึงดูดมหาศาลตรึงไว้ จนเธอไม่อาจถอนสายตาออกได้

สีหน้าตะลึงงันแกมชื่นชมของเพลิงพล ยิ่งทำให้ขาเธอสั่นเทามากขึ้น อยากจะขอร้องให้เขาหยุดจ้องมองมาอย่างนี้สักที ไม่อย่างนั้นคงเดินลงไปไม่ถึงชั้นล่าง อาจสะดุดฟุบลงไปเสียก่อน และคงได้ขายหน้า อับอายป้าแจ่มกับสาวใช้ทั้งสองที่ลงไปรอข้างล่างแล้ว ยืนลุ้นอยู่ใกล้ๆ เจ้านายหนุ่ม ส่วนใกล้ๆ ประตูหน้าคฤหาสน์ ก็มีหนุ่มฉกรรจ์ชุดดำ ร่างบึกบึนสองนายยืนจังก้า ในฐานะเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย หรือพูดให้เท่ๆ ก็คือ บอดีการ์ดนั่นเอง และแม้บอดีการ์ดทั้งสองจะวางมาดนิ่ง น่าเกรงขาม แต่ต่างมีอาการลุ้นไม่ต่างกัน

เหลือเพียงบันไดอีกสามขั้น นวลธารก็ผ่านพ้นบันไดวนที่ทอดยาวกว่าวันไหนๆ และหวังว่าตัวเองจะไม่ขาขวิดเหมือนนางเอกในละคร ซึ่งมักมีพระเอกขี่ม้าขาวมาประคองทัน ทว่า ณ ที่นี้ไม่มีพระเอกขี่ม้าขาว มีแต่ผู้ชายเขี้ยวลากดินคนนี้ ที่อาจจะหัวเราะขำท้องคัดท้องแข็งถ้าเธอร่วงตุ้บลงไป

แต่แล้วเท้าเจ้ากรรมก็สะดุดจนได้ จึงเสียหลัก ใบหน้าสวยตื่นตกใจ แต่ไม่มีเสียงร้อง ใจหายแวบที่ต้องหล่นไปนอนแอ้งแม้งที่พื้นเบื้องล่างในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า

สวรรค์ทรงโปรด เมื่อสองแขนแกร่งยื่นเข้ามาประคองทันท่วงที ก่อนสาวเจ้าจะหล่นตุ้บหมดสภาพ เพลิงพลกระชับรอบเอวบางแน่น ทั้งสองประสานสายตากันในระยะประชิด โลกทั้งโลกเหมือนหยุดหมุนไปชั่วขณะ

        วูบนั้นนวลธารนึกกังขาว่า เหตุใดสวรรค์ถึงได้ประทานความหล่อเหลาปานเทพบุตรให้กับคนชั่วร้ายพรรค์นี้หนอ หรือ ต้องการให้เขาใช้สิ่งนี้ล่อลวงอิสตรีให้ลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้นกัน...แต่เธอจะไม่มีทางเป็นหนึ่งในสตรีโง่เขลาเหล่านั้นเด็ดขาด 

ด้านแม่บ้านและสาวใช้ทั้งสองยิ้มเคลิ้มไปกับภาพตรงหน้า เช่นเดียวกับ สองบอดีการ์ด ที่แม้วางมาดเข้ม แต่มุมปากกระตุกยิ้มน้อยๆ ไม่ต่างกัน ทั้งหมดคิดตรงกันว่านี่ช่างเหมือนฉากในละครไทยสักเรื่องหนึ่ง

พอรู้สึกตัว นวลธารก็เบี่ยงกายออกจากอ้อมแขนแกร่งในบัดดล โมโหตัวเองที่ร้อนวูบวาบและเกือบเคลิ้มไปกับอ้อมแขนของคนบาป แสร้งตีหน้าเย็นชา ทั้งที่สองข้างแก้มร้อนผะผ่าว ยังเก้ๆ กังๆ กับสายตาที่จดจ้องมาไม่วางตา คนบ้า จ้องอยู่ได้ แอบบ่นในใจ เลี่ยงมองไปทางอื่น

เพลิงพลยอมคลายอ้อมแขนแต่โดยดี รอยยิ้มชวนให้หวั่นไหวยังคงแต่งแต้มบนใบหน้าไม่คลาย จะไม่ขอบคุณผมหน่อยหรือไง ถามเสียงนุ่มทุ้ม

ทำไมฉันต้องขอบคุณด้วย ที่ฉันต้องแต่งตัวแบบนี้ ใส่รองเท้าส้นสูงปรี๊ด จนเกือบตกบันได สาเหตุก็มาจากคุณทั้งนั้น นวลธารค้อนขวับ

หนุ่มหล่อยิ้มละมุน ไม่ได้รู้สึกหงุดหงิดที่เธอยังคงความปากกล้าเสมอต้นเสมอปลาย แถมยังอารมณ์ดีกว่าปกติด้วยซ้ำ ก็ยามนี้ ผู้หญิงตรงหน้าสวยชวนให้ตะลึงพรึงเพริด ปกติเวลาไม่แต่งหน้าแต่งตัว นวลธารก็ถือเป็นคนสวยคนหนึ่งอยู่แล้ว แต่ยิ่งแต่งองค์ทรงเครื่อง ความงามก็โดดเด่นสะดุดตา สวยยิ่งกว่าผู้หญิงที่ผ่านมาของเขาด้วยซ้ำก็คงจะจริงของคุณ เพลิงพลตอบยิ้มๆ ไม่อยากกวนโทสะ ให้คนสวยต้องหน้าหงิกหงอ

วันนี้มาแปลก สงสัยคงจะเพี้ยนนวลธารแอบค่อนขอดในใจ ปกติเขาต้องยียวนกวนประสาทให้เธอโมโหหน้าดำหน้าแดง งั้นจะไปกันหรือยัง อยากรีบไป และรีบกลับ ภารกิจจะได้จบสิ้นเสียที

เดี๋ยวก่อน เพลิงพลเดินไปหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงเข้มบนโต๊ะรับแขกกลางห้อง และเดินตรงไปหาเธอ ที่กำลังขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

ต่อตรงนี้นะคะ//////////////////////////////////////////////////////

 

เมื่อมาหยุดตรงหน้าสาวสวย ก็เปิดกล่องกำมะหยี่ขึ้น นวลธารจ้องมอง สร้อยเพชรกับต่างหูเพชรเข้าชุด อันแสนงดงามหรูหรา บ่งบอกถึงมูลค่าสูงลิบลิ่ว และรสนิยมอันมีระดับของผู้สวมใส่ ไม่ได้ใหญ่โตอลังการจนดูน่าตลกเหมือนที่เธอเคยเห็นเหล่าไฮโซไฮซ้อในหน้านิตยสารสวมใส่กัน

นี่อะไร เธอถามอย่างฉงนใจ

ก็ให้คุณใส่ไง จะใส่ชุดหรู แต่ไม่มีเครื่องประดับสักชิ้นได้ไง

ฉันไม่อยากเป็นตู้เพชรเคลื่อนที่ หญิงสาวตอบปฏิเสธ

 ผมบอกให้ใส่ ก็ใส่เถอะน่า ชายหนุ่มยังคงยืนยันเจตนารมณ์แน่วแน่

นวลธารถอนหายใจเบาๆ คร้านจะเถียงกับเขา เพราะถึงอย่างไร ก็ต้องแพ้อยู่ดี เลยยื่นมือไปหยิบต่างหูมาสวมใส่ทีละข้าง ถ้าหาย อย่ามาโทษฉันนะ ยังไม่วายขอบ่นงึมงำสักชุด

ไม่ต้องห่วงหรอกเรื่องนั้น ผมดูแลของๆ ผม ทุกชิ้นเป็นอย่างดี ไม่ยอมให้มันหายไปง่ายๆ หรอก ไม่ว่าจะสิ่งของหรือคน เพลิงพลจงใจทอดเสียงท้ายประโยค

รู้ว่าเขาจงใจหมายถึงอะไร ใบหน้าสวยตึงขึ้นมาทันควัน ความโกรธก่อตัวพร้อมกับความขมขื่นใจ ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ณ ตอนนี้ เธอก็เป็นแค่สิ่งของชิ้นหนึ่งของเขา พยายามสลัดความน้อยเนื้อต่ำใจทิ้งไป เอื้อมมือไปหยิบสร้อยเพชร แต่อีกฝ่ายหยิบขึ้นมาก่อน นวลธารเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

คุณใส่ไม่สะดวกหรอก ผมใส่ให้ การขันอาสานั่น ทำให้นวลธารงุนงงไปครู่ใหญ่

ระหว่างนั้น ป้าแจ่มกุลีกุจอ เดินมารับกล่องกำมะหยี่เปล่าอย่างรู้หน้าที่ ยังยิ้มในสีหน้า และแอบลอบมองสองหนุ่มสาวด้วยหัวใจกระชุ่มกระชวย เป็นครั้งแรกที่คุณเพลิงพลหยิบยื่นเครื่องเพชรสุดหรูหราขนาดนี้ให้ผู้หญิงสักคน ที่สำคัญ ขันอาสาสวมสร้อยให้ด้วย

หันหลังสิ เขาสั่งเสียงนุ่มละมุน

เธอนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหลังช้าๆ ตามเสียงสั่งนั่น ราวโดนสะกดจิต เริ่มจะเข้าใจหัวอกของอีฟแล้วว่า การปฏิเสธการล่อลวงจากซาตานร้ายหาใช่เรื่องง่าย

สะดุ้งวาบยามข้อนิ้วแกร่งไล้ผิวบริเวณท้ายทอย เธอไม่รู้จักและคุ้นเคยกับความรู้สึกเช่นนี้มาก่อนเลยในชีวิต แต่รู้ว่านี่คือความรู้สึกไม่เหมาะสมของคนที่เคร่งครัดในศีลห้าอย่างเธอแน่นอน จึงพยายามตั้งสติ ข่ม...อารมณ์บาปลงไปโดยด่วน

ตอนโดนเขาย่ำยี เธออยู่ในสภาพไม่ได้สติ จึงไม่ได้รับรู้ความรู้สึกใดๆ ในยามนั้น...ยามหนุ่มสาวใกล้ชิดสนิทสนมกันอย่างลึกซึ้ง จู่ๆ ก็จินตนาการภาพขณะเธอกับเขากำลัง...กันอย่างลึกซึ้ง คุณพระช่วย! เธอคิดเรื่องบัดสีแบบนี้ในหัวได้อย่างไรกัน แก้มนวลแดงระเรื่อขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ทำไมแก้มแดง เป็นอะไรรึเปล่า เพลิงพลถามยิ้มๆ เมื่อหันประจันหน้ากันอีกครั้ง และยิ้มกว้างขึ้น เมื่อสาวสวยส่ายหน้าปฏิเสธลูกเดียว แถมเอาแต่ก้มหน้า ทว่าประกายความสับสนในดวงตาคู่สวย ก็ไม่อาจหลุดรอดสายตาเขาไปได้

การรุกคืบอย่างเชื่องช้า เพื่อไม่ให้ไก่ตื่น สร้างความเร้าใจให้เขาอย่างยิ่งยวด เขาจะค่อยๆ ให้เธอเรียนรู้วิถีแห่งหนุ่มสาวไปทีละนิด อย่างไม่ให้กระโตกกระตาก เธอไม่ใช่แค่สาวอ่อนหัดทั่วไปในเรื่องอย่างว่า แต่เปรียบเสมือนเทพธิดาแห่งความบริสุทธิ์ผุดผ่อง ที่ท้าทายความสามารถคนบาปอย่างเขายิ่งนัก อะไรที่ยิ่งยาก ก็ยิ่งกระตุ้นความสนใจเขาจนถึงแก่น

ไม่รู้ว่าความคิดชั่วร้ายนี้เข้าครอบงำตั้งแต่เมื่อไรกัน จากที่ไม่เคยคิดจะแตะต้องเรือนร่างอรชรสมส่วนนี้มาก่อน ยามนี้กลับกลายเป็นเป้าหมายหลักอย่างหนึ่งในชีวิตเขา

แล้วเขาก็จะไม่ใช่วิธีบังคับขืนใจ หรือวางยาเธอเหมือนไอ้ชั่วกวินท์คนสิ้นคิดเด็ดขาด แต่จะค่อยๆ ล่อลวง ให้เธอเกิดความลุ่มหลง เว้าวอน เพรียกหา จนท้ายที่สุด ต้องพร่ำอ้อนวอนร้องขอ ให้เขานำพาเธอไปค้นหา...ความลับของจักรวาล จุดกำเนิดของมวลมนุษยชาติในโลกกลมๆ ใบนี้

**********

แก่นเรื่องนี้สงสัยจะเป็นเรื่องความลับของจักรวาล อิอิ

ขอบคุณที่ติดตามอ่าน พรุ่งนี้มาต่อค้าบ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

124 ความคิดเห็น

  1. #14 Chom-pp (@Chom-pp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 09:36
    คัยจะลวงคัยกันแน่ รอค่ะ
    #14
    0
  2. #13 หยั้มมา( ‵ᴗ′ ) (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 12:36
    รอคร้าาสาา
    #13
    0