หวานหวาม...My Sweet Sunshine (รีอัพ)

ตอนที่ 9 : บทที่ 5/1 หนุ่มขี้งอน สาวช่างง้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    6 ธ.ค. 60

หลายคนถามว่าจะเศร้ามั้ยดราม่ามั้ย เรื่องนี้ไม่ดราม่านะค้า ตั้งใจเขียนให้อ่านสบายๆ ยิ้มๆ สรุปคือ มันก็จะหวานๆ ซึ้งๆ เน่าๆ เพ้อๆ ต๊องบ้าง (สองข้อหลังเหมือนคนเขียนเลยค่า อิอิ)

*********


หญิงสาวพยักหน้า นานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยมีใครกอดเธอแบบนี้ คงตั้งแต่ย่าจากไป


              “ฉันจะกอดเธอบ่อยๆ”


              “เรานั่งอยู่ตรงนี้จนค่ำเลยได้มั้ย” ปณาลีถาม


              “ได้สิ อยากดูดาวเหรอ”


              “ค่ะ แล้วก็อยากดูทะเลสีดำด้วย หนูชอบทะเลตอนกลางคืน หนูว่ามันสวยกว่าตอนกลางวัน”


              “สวยยังไง”


              “มันดูเหงาๆ ดี แต่ก็ดูลึกลับน่าค้นหาด้วย”


              “ฟังดูมีเสน่ห์ดีนะ”


              “ค่ะ มีเสน่ห์เหมือนคุณ”


              “เหมือนฉันเหรอ”

              “บางทีคุณก็ดูเหงาๆ แต่บางทีก็ดูลึกลับ”


              “น่าค้นหาด้วยมั้ย”


              ปณาลียิ้มอีกครั้ง “ค่ะ”


              “คืนนี้เรามาค้นหาด้วยกันมั้ย”


              “ค้นหายังไงคะ”


              “ก็อาจจะคล้ายๆ ในสระน้ำเมื่อเช้า”


              “นั่นไม่ได้เรียกค้นหาซะหน่อย”


              เขายิ้มขำ “เพราะเธอทำให้ฉันมีชีวิตชีวามากเกินไป”          


              ใช่ เขาก็ทำให้เธอมีชีวิตชีวามากเกินไปเช่นกัน...มากจนเธอกลัวใจตัวเอง


              ทะเลตรงหน้าค่อยๆ กลายเป็นทะเลสีดำเช่นเดียวกับผืนฟ้ายามราตรีที่ประดับประดาด้วยดวงดาว บริเวณรอบๆ ไม่มีใครเลย นอกจากทั้งสอง จนบางทีที่นี่ ณ ห้วงเวลานี้ ก็เสมือนเป็นดินแดนมหัศจรรย์อันไกลโพ้นที่เธอเคยใฝ่ฝันหา


              “ทะเลเป็นสีดำแล้ว” ปณาลีกระซิบบอกกับแผงอกแกร่ง


              “อยากเล่นน้ำทะเลตอนกลางคืนมั้ย”

              “ก็อยาก แต่มันดูน่ากลัวเหมือนกันนะ”

              “มีฉันอยู่จะกลัวทำไม” ชายหนุ่มหยัดกายออกเล็กน้อย หงายมือ ยื่นมาทางเธอ “ฉันจะไม่ปล่อยมือเธอ ฉันรับรอง”


              ปณาลีค่อยๆ วางมือบนมือหนาแกร่ง เขาบีบกระชับมือเธอ เพื่อพาเดินลงไปในทะเลยามราตรี ทั้งสองเดินลงไปเกือบจะถึงเอวเธอ แม้ทะเลกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาจะดูเวิ้งว้างและมืดมิด แต่เธอกลับรู้สึกปลอดภัย หาได้รู้สึกกลัวสักนิด เหตุเพราะความอบอุ่นจากฝ่ามือแกร่งที่ไม่ปล่อยจากมือเธอแม้สักวินาที แม้เขาจะมองอะไรไม่เห็นก็ตาม


              เป็นช่วงเวลาแสนวิเศษล้ำ การเล่นน้ำทะเลยามค่ำคืน ใต้ผืนฟ้าเต็มไปด้วยแสงดาว กับผู้ชายตัวโตคนนี้


              เสียงหัวเราะแห่งความสุขเป็นระยะของเธอสอดรับกับเสียงคลื่น รอยยิ้มของเขาก็งดงามพอๆ กับดวงดาวที่เปล่งแสงสกาวที่สุด ณ มุมหนึ่งของฟากฟ้า


              ความสุขอิ่มล้นทักทายหัวใจปณาลีครั้งแล้วครั้งเล่า จนเธอแอบกลัวว่าความสุขนี้จะอันตรธานไปในสักวัน


              เธอชวนเขาขึ้นบ้าน เมื่อเล่นน้ำทะเลกันได้สักครึ่งชั่วโมง


              “อุ๊ย!” เธออุทานเบาๆ เมื่อชายหนุ่มช้อนกายเธอเข้าสู้อ้อมแขน พาเธอเดินขึ้นไปบนหาด “ทำอะไรคะ”


              “ก็อุ้มเธอเข้าบ้านไง”


              “หนูว่าหนูเดินเข้าบ้านเองจะดีกว่า”

              “ทำไม ไม่เชื่อมือฉันหรือไง”


              “เปล่าซะหน่อย” เธอกลัวเขาน้อยใจ แต่ลึกๆ ก็กลัวเขาจะสะดุดหกล้ม แต่ไม่ใช่เพราะเธอกลัวเจ็บนะ แต่กลัวเขาจะเจ็บมากกว่า


              “แค่เธอคอยบอกทางฉัน ฉันก็ไม่มีทางหกล้มแน่”

              ปณาลีคลี่ยิ้ม “ค่ะ หนูจะเป็นดวงตาชั่วคราวให้คุณ”


              “แล้วถ้าฉันต้องตาบอดตลอดไปล่ะ”

  

            “หนูภาวนาทุกวันทุกคืนให้คุณกลับมามองเห็นอีกครั้ง แต่ถ้ามันไม่เป็นแบบนั้น หนูก็พร้อมจะเป็นดวงตาให้คุณตลอดไป” ทุกถ้อยคำกลั่นออกมาจากส่วนลึกโดยแท้จริง


             ใบหน้าคมสันเปื้อนยิ้มบางๆ เขาค่อยๆ เดินตรงไปยังบ้านพัก โดยมีเธอคอยบอกทาง เขาอุ้มเธอเข้าบ้านได้สำเร็จ อาจจะช้าบ้าง เพราะต้องระมัดระวังมากกว่าคนตาดี


              แล้วเมื่อทั้งสองอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เสร็จเรียบร้อย  เธอก็ทำข้าวต้มทะเลเป็นมื้อเย็น หรือน่าจะเรียกมื้อค่ำมากกว่า พอกินอิ่ม ก็มานั่งด้วยกันบนโซฟาในห้องรับแขกต่อ เพื่อดูโทรทัศน์ด้วยกัน


              ปณาลีนั่งชันเข่าอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของเขา

        

      เขาจูบกระหม่อมเธออย่างแผ่วเบาและอ่อนโยนจนเธอต้องหลับตาลงช้าๆ ซึมซับความรู้สึกแสนงดงามล้ำค่าไว้ในทุกอณูพื้นที่ของหัวใจ...

(ต่อตรงนี้นะคะ)

วันนี้ปณาลี ต้องรบกวนป้าแม่บ้านอยู่ดูแลชาญในช่วงบ่าย เพราะว่าต้องไปกินข้าวกับพี่สาวสนิทที่กำลังจะเดินทางไปทำงานถ่ายรูปที่ออสเตรเลียต่อ เธอบอกกับชายหนุ่มว่าจะกลับมาช่วงบ่ายแก่ๆ แต่กว่าเธอจะกลับฟ้าก็มืด เพราะพี่สาวสนิทพาไปกินข้าวค่อนข้างไกล รถที่เช่ามาก็เกิดเสีย กว่าช่างจะมาซ่อมให้ก็รอกันเป็นชั่วโมงๆ

 

             พอรถจอด ปณาลีก็รีบไหว้ลาพี่สาว แทบจะวิ่งลงจากรถ เพราะห่วงชายหนุ่มและเกรงใจป้าแม่บ้านด้วย ไม่รู้ว่าเขาจะโกรธไหม เพราะแบตฯ สมาร์ตโฟนของเธอก็ดันหมดช่วงเย็น เลยติดต่อไม่ได้ไปพักหนึ่ง


              “กลับมาแล้วเหรอหนู เป็นห่วงแทบแย่ แต่ทำไมนานจัง”


              “รอช่างซ่อมจ้ะป้า กว่าจะมา รอเหง็กเลย...แล้วคุณชาญเป็นไงบ้าง”


“ท่าจะงอน ตั้งแต่บ่ายแก่ๆ ก็พูดน้อย เอาแต่ถามว่าหนูยังไม่กลับเหรอ พอฟ้ามืด ไม่พูดไม่จาเลย หน้าหงิกมาก ตอนเย็นก็กินข้าวไปนิดเดียว”

     

         “สงสัยจะโกรธน่าดู”


              “นั่นสิ ป้าอุตส่าห์บอกว่ารถหนูเสีย แต่คุณเขาก็ไม่หายงอนง่ายๆ ท่าทางเขาจะติดหนูน่าดูนะ”


              “คงเพราะตอนนี้เขาไม่มีใคร”


              “ก็จริง ป้าไปล่ะ”


              “ขอบคุณมากนะคะป้า” ปณาลียกมือไหว้หญิงสูงวัย


              พอเข้าไปในบ้าน ก็เห็นชายหนุ่มนั่งหน้าบึ้งอยู่ที่โซฟา ปณาลีรีบตรงไปนั่งข้างๆ ถามอย่างเอาใจ “เห็นป้าบอกว่าคุณกินข้าวเย็นไปนิดเดียว หนูทำอะไรให้กินมั้ย”


              แต่คนขี้งอนไม่ตอบ แถมยังผินหน้าไปอีกทาง


              “โกรธหนูเหรอ”


              “ทำไมเพิ่งกลับ” น้ำเสียงเขามึนตึงมาก


              “หนูขอโทษ รถมันเกิดเสียพอดี...” ปณาลีเล่าไปตามความเป็นจริง “...จริงๆ น้า หายโกรธหนูยัง” เธอง้องอนเต็มที่


              “ไม่”


              “โห หนูไม่ได้ตั้งใจกลับดึกแบบนี้จริงๆ นะ”


              “จริงๆ เธอก็ไม่ควรออกไปตั้งแต่ต้น”


              “พี่สาวคนนี้ดีกับหนูมาก เขาจะไปต่างประเทศ ไม่รู้จะมีโอกาสเจอกันอีกรึเปล่า หนูเลยต้องออกไปเจอเขา คุณเข้าใจหนูใช่มั้ย”


              เขาเงียบแทนคำตอบ สงสัยคงต้องง้อยาว


              “ต้องทำยังไงคุณถึงหายโกรธ อืม หนูอ่านหนังสือให้ฟังเอามั้ย”


              “ไม่” น้ำเสียงงอนและการมองเมินไปอีกทาง ฟ้องว่าเขายังไม่หายโกรธกันง่ายๆ


              “งั้นหนูนวดไหล่ให้นะ”


              เขาเงียบอีกครั้ง


              “เอ่อ งั้นเรามาเล่นเกมทายชื่อประเทศเหมือนวันก่อนมั้ย” เมื่อวันก่อนปณาลีชวนเขาเล่นเกมที่เธอเคยเล่นสมัยเด็กๆ กับเพื่อน นั่นคือ เกมทายชื่อจากตัวอักษร เช่น ทายชื่อดาราที่ขึ้นต้นด้วยอักษร อ.อ่าง หรือ ทายชื่อนักกีฬาที่ขึ้นต้นด้วย ก.ไก่ อะไรประมาณนี้


              “ไม่”


              “แต่คราวนี้จะเพิ่มกฎกติกาอีกนิด ถ้าใครแพ้ ก็ต้อง...ถอด...หนึ่งชิ้น”


              “ถอดอะไร” เขาหันมาถามขวับ หน้าตาดูกระตือรือร้นขึ้นมาทันที


********


เฮียแกหื่นนอกหน้ามาก ส่วนนางเอกก็แอบแซ่บเหมือนเคย แต่ตอนนี้นางยังอายุน้อยค่า เลยเปรี้ยวไปบ้าง อย่าถือสานางน้า พอนางโตเป็นผู้ใหญ่ ก็เปลี่ยนจ้า
ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่า ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ 

วันพุธมาอัพให้ต่อนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,035 ความคิดเห็น

  1. #1024 luckana (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 22:16

    โอ๊ยยย พระเอกช้านนน????????????

    #1,024
    0
  2. #214 Jinny Jintana (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 11:57
    เน่ะ!!ตาบอดจิงจิงชิมิ
    #214
    0
  3. #121 panadda (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 13:16
    ถอดเลยถอดเลย
    #121
    0
  4. #79 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 23:55
    แหมๆๆ ช่างหื่นๆจริงๆพ่อคุ้นนนนนนน
    #79
    0
  5. #67 SXRXCHXYX (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 02:41
    โอ้ยยยคุณพระเอกก55555555 แหมมมมม
    #67
    1
  6. #66 saveeva (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 20:16
    ขนาดตาบอดยังระริ้กระรี้ขนาดนี้ถ้าตาหายคงจัดเต็มน่าดูชม
    #66
    1
  7. #65 Kikyou (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 14:39
    ทีอย่างนี้รีบสนใจเลยนะคุณชาญ555
    #65
    1
  8. #64 satamsomtua (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 14:18
    555++สนใจขึ้นมาเชียวนะพ่อคนหื่น ถ้าน้องเขาถอดพี่ก็มองไม่เห็นอยู่ดี หรือว่าพี่มองเห็นแล้ว
    #64
    1
  9. #63 supaporn12345 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 10:34
    เคยอ่านนิยายในนามปากกาของ *อิสย่าห์* นานมาแล้วชอบนะคะ เรื่องนี้ ตอนแรกเห็นชื่อไม่กล้าอ่าน กลัวจะเป็นแนวอีโรติค แต่พอพี่รพัดแนะนำ ก็เลยลองมาอ่านดูชอบนะคะ
    อ่านสบาย ออกแนวพ่อแง่แม่
    งอน ไม่ใช่แนวชิงรักหักสวาท (รึปล่าว)ชอบตรงบอกว่าไม่มีดราม่านี่แหละ รอตอนต่อไป เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #63
    1
  10. #62 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 10:13
    พอบอกถอดหนึ่งชิ้นความหื่นก้อบังเกิดเล้ยนาจาาาาาา. รอมาต่อคร้าบบบพ้ม
    #62
    1
  11. #61 Crossbear (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 10:00
    เมื่อไหร่จะได้อ่านอีบุ๊ค รอไม่ไหวแว้วววววววววววว
    #61
    1
  12. #60 yuechan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 22:46
    หลอกให้หวานก่อนขมหรือเปล่า
    #60
    1
  13. #59 saveeva (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 21:06
    ช่วงที่สองนี้กลัวจะดราม่าจังกลัวการจากลา
    #59
    1
    • #59-1 เชอริณ (อิสย่าห์)(จากตอนที่ 9)
      14 สิงหาคม 2560 / 09:28
      ไม่ต้องกลัวดราม่าน้า เรื่องนี้ไม่ดราม่าค่า
      #59-1
  14. #58 fsn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 20:19
    ยั่วยวน หยอกเย้า แบบนี้ น่าจะทำให้เคลิ้มง่าย นะคะ เนี้ย สรุป เฮียเป็นเสือซุ่ม รอตะปปนี้เอง
    #58
    1
  15. #52 satamsomtua (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 13:02
    มีความรู้สึกดีๆต่อน้องเขาแล้วหล่ะสิ หวานละมุนเชียว
    #52
    1
  16. #51 gohl1010 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 12:15
    เพิ่งจะอ่านงานของไรท์จากการแนะนำของ รพัด

    ตามไปอ่านงานก่อนๆด้วยค่ะขอเป็น Fc ด้วยคนนะคะ

    #51
    1
    • #51-1 เชอริณ (อิสย่าห์)(จากตอนที่ 9)
      14 สิงหาคม 2560 / 09:26
      ขอบคุณมากๆ ค่ะ ยินดีต้อนรับเป็นอย่างยิ่ง
      ตอนแรกก็สงสัยว่าทำไมมีคนมาแอดเยอะจัง พอได้คุยกับคุณรพัดถึงรู้ คุณรพัดน่ารักมาก สงสัยต้องเอาขนมไปเส้นซะหน่อย อิอิ
      #51-1
  17. #50 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 10:16
    หวานไปอี๊กกกกกก ช่วงสองต้องเข้าสู่ความดราม่าแน่ๆๆๆเลยอ่าาาา
    #50
    1
    • #50-1 เชอริณ (อิสย่าห์)(จากตอนที่ 9)
      12 สิงหาคม 2560 / 11:16
      ก็ไม่ดราม่าน้า จะออกโรแมนติกหวาน ตลกหน่อยๆ มากกว่าค่า ^^
      #50-1
  18. #49 Kikyou (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 09:34
    อ่านแล้วยิ้มม
    #49
    1
  19. #48 ลูกแมว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 08:34
    รอค่ารอ
    #48
    1
  20. #47 SXRXCHXYX (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 02:47
    ละมุนนนเวอร์TT
    #47
    1