หวานหวาม...My Sweet Sunshine (รีอัพ)

ตอนที่ 4 : บทที่ 2/2 แนบสนิทกลางสายฝน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 161 ครั้ง
    6 ธ.ค. 60

                     “ดมกลิ่นฝนหรือตากฝน” ปณาลีถาม


                “นานๆ ตากฝนก็สนุกดีนะ”


                “แต่ตอนไม่สบายจะไม่สนุกเอานะคะ”


                “ก็แค่กินยา”


                หญิงสาวทอดมองคนที่หงายศีรษะลงบนพื้นหญ้า เขานอนนิ่งเพื่อให้สายฝนกระทบใบหน้าเขาจนเปียกชุ่ม เธอเห็นความผ่อนคลายบางๆ บนใบหน้าที่มักเครียดเป็นอาจิณ


                ปณาลีคิดว่าเขาคงอึดอัดกับการอุดอู้อยู่ในบ้านพัก มองอะไรก็ไม่เห็น เหมือนโดนกักขังไว้กลายๆ และการนอนอาบสายฝนกลางพื้นหญ้าก็อาจทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นอิสระจากอะไรสักอย่าง อาจจะเป็นอิสระจากความคิด หรืออะไรก็ตามที่เธอไม่อาจให้คำจำกัดความได้ในขณะนี้


                เธอตัดสินใจนอนนิ่งอยู่แบบนั้น เพื่อให้เขา...รวมทั้งเธอ ได้สัมผัสความเป็นอิสระในห้วงเวลานั้น


                “คุณชอบกลิ่นฝนเหรอ”


                “เมื่อก่อนฉันไม่รู้นะ แต่ตอนนี้ฉันว่ามันหอมมาก หอมเหมือน...ตัวเธอ”


                “ตอนนี้หนูก็ต้องหอมเหมือนสายฝนสิ ก็หนูเปียกฝนทั้งตัวเลยนี่”


                จู่ๆ เขาก็ผงกศีรษะขึ้น สูดกลิ่นใกล้ๆ แก้มเธอ จับปอยผมเปียกชื้นที่ผ่านการทำสีเทาหม่นไปแนบกับปลายจมูก เพื่อสูดดม เธอนิ่งงันทันที แต่ก็ไม่ได้ขยับหนี แถมเขายังเคลื่อนมืออีกข้างไปเกาะกุมบั้นท้ายเธอ


                ปณาลีคิดว่าควรลุกขึ้น แต่สมองกลับไม่สั่งให้ทำ เธอไม่รู้ว่ารู้สึกอย่างไรกับความแนบชิดสนิทแบบนี้ แต่ที่แน่ๆ ไม่มีความรังเกียจ


                “เธอหอมเหมือนสายฝนจริงๆ ด้วย” เขากระซิบเสียงแผ่ว ใกล้ๆ หูเธอ


                หัวใจปณาลีเต้นแรงขึ้นทันที เช่นเดียวกับความหวิวไหวก็แล่นพลิ้วทักทาย พลันสายฝนก็เริ่มเบาบางลง ก่อนจะหยุดไปดื้อๆ


                “ฝนหยุดแล้ว เข้าบ้านกันเถอะ”


                ปณาลีรีบเคลื่อนลงจากตัวเขา ค่อยๆ ประคองเขาให้ลุกขึ้นยืน พาเขาเข้าไปในบ้าน เพื่อไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ชั้นบน เธอพาเขาเข้าไปในห้องนอน หยิบเสื้อผ้ามาวางบนเตียงให้ และออกมาจากห้องเพื่อไปเปลี่ยนเสื้อในห้องตัวเอง


                แต่หลังจากเพิ่งจะใส่ชุดชั้นในชุดใหม่ทั้งชิ้นบนและล่างเสร็จ เขาก็เดินเข้ามาในห้อง เธอรีบยกมือปิดหน้าอก แต่ไม่กี่วินาทีก็นึกขึ้นได้ว่าเขามองไม่เห็นนี่นา แต่ก็รู้สึกเขินอยู่ดี


                “มะนาว มะนาว...เธออยู่รึเปล่า”


       “ค่ะ” ปณาลีตอบออกไป

         

                “ทำไมตอบช้า”

 

               “เอ่อ คือ...” เธอหยิบเสื้อกับกางเกงมาสวมอย่างให้เบาเสียงที่สุด กลัวเขาจะรู้ว่าเธอทำอะไร และนั่นก็หมายถึงเขาจะรู้ว่าเธอ...โป๊อยู่


                แต่คนมองไม่เห็นก็หูดีเหลือเกิน


                “เธอใส่เสื้อผ้าเหรอ”


                “ค่ะ”


                “งั้นเธอก็...โป๊อยู่สิ”


                เธอไม่ตอบ รีบสวมเสื้อกับกางเกงจนเสร็จ “ตอนนี้ไม่โป๊แล้ว” เธอไม่แน่ใจว่าเห็นเขายิ้มรึเปล่า “คราวหลังคุณควรเคาะประตูก่อน”


                “นี่บ้านฉัน ทำไมฉันต้องเคาะ”


                “แล้วคุณไม่คิดว่าหนู...โป๊อยู่หรือไง”


                “งั้นเธอก็ควรล็อกประตู”


                “ก็หนูคิดว่าคุณมองไม่เห็...” เธอชะงักไป


                “เห็นมั้ยล่ะ ถึงฉันเปิดมาเห็นเธอโป๊ ฉันก็ไม่เห็น แล้วเธอจะมีปัญหาอะไรกับการเคาะประตู”

(ต่อตรงนี้นะคะ)

               ปณาลีเถียงไม่ออก เลยหน้างอ

 

               “เงียบ หน้างอใส่ฉันอยู่ล่ะสิ”


                คนมองไม่เห็น แต่เหมือนมีตาทิพย์


                “เปล่าซะหน่อย” ปณาลีตอบไม่เต็มเสียง


                คราวนี้เขายิ้มมุมปาก เดินมาหยุดตรงหน้าเธอ เขายื่นหน้ามาเกือบเฉียดแก้มเธอ เธอเบี่ยงหลบ


                “คุณจะทำอะไร”


                “ฉันอยากรู้ว่าเดินมาอยู่ตรงหน้าเธอรึยัง เลยต้องดมกลิ่นเธอ”


                “คุณเป็นสมเสร็จหรือไง” เธออมยิ้ม


                “ก็ประมาณนั้น ฉันมองไม่เห็น เลยต้องใช้หูกับจมูกมากหน่อย”


                “แต่ถ้าหนูไม่ทำเสียง แล้วคุณก็เป็นหวัด จมูกใช้การไม่ได้ คุณจะทำยังไง”


                “ก็...ใช้สัมผัส” เขาไม่พูดเปล่า รั้งเธอเข้าไปแนบชิดด้วยแขนข้างหนึ่ง


                เธอเสียรู้เขาจนได้ แถมยังเป็นกับดักที่วางไว้เองแต่พลาดเองเสียด้วย “คุณแต๊ะอั๋งหนูอีกแล้ว” เธอเบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนเขา เขายอมปล่อยแต่โดยดี


                “พูดเหมือนฉันแต๊ะอั๋งเธอบ่อยๆ งั้นแหละ” น้ำเสียงเขาคล้ายอารมณ์ดี


                “ตอนตากฝนอยู่ข้างล่าง คุณ...จับก้นหนู”


                เขายิ้มเห็นฟัน ฟันเขาสวยเรียงรายเป็นระเบียบ ที่สำคัญเขายิ้มเต็มที่ก็ยิ่งดูดีขึ้นไปอีก


                “ก็แค่ก้นหวงอะไรนักหนา”


                “คุณก็พูดง่ายนี่”


                “เธอจับของฉันกลับก็ได้”


                ปณาลีมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อแกมขำ “หนูไม่เถียงกับคุณแล้ว”


               “ดีแล้ว ฉันอายุมากกว่าเธอ และเด็กไม่ควรเถียงผู้ใหญ่”


                น้ำเสียงและท่าทางของเขาค่อนไปทางแกล้งหยอกมากกว่าจะเอ็ด


                “หนูไม่ใช่เด็กแล้ว”


                “ฉันรู้”


                “รู้แล้วคุณยังหาว่าหนูเด็ก”


                “ฉันหมายถึงนิสัยเธอยังเด็ก แต่หุ่นเธอไม่เด็ก” เขายิ้มคล้ายกรุ้มกริ่ม


                “คุณทะลึ่งแบบนี้บ่อยๆ เหรอ”


                “แค่พูดถึงหุ่นเธอแค่เนี้ย ทะลึ่ง”


                “คุณไม่ได้แค่พูด” แกล้งทำเสียงขรึมให้ดูดุ แต่เธอหาได้โกรธเขาเลยสักนิด ไม่ว่าเขาจะแทะโลมเธอด้วยวาจาหรือสัมผัส


                “แต่เธอชอบ”


                “ใครว่าหนูชอบ” ปณาลีขึ้นสูงในตอนท้ายอย่างลืมตัว ก่อนจะรู้ตัวว่าพลาดเต็มเปา เมื่ออีกฝ่ายยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างรู้ทัน


                “อยากเห็นเธอตอนแก้มแดงจัง” เขาเอ่ยขึ้น


                คนบ้า รู้อีกว่าใบหน้าเธอกำลังร้อนผะผ่าวด้วยความอาย “คุณพูดเพ้อเจ้อขึ้นทุกวัน” หญิงสาวแกล้งพูดไปทางอื่น


                เขายิ้มเหมือนรู้ทันอีกครา “เธอดูหงุดหงิดจัง ฉันลงไปนั่งรอข้างล่างดีกว่า” แต่ก่อนออกไปจากห้อง ก็ต้องยืนทอดมองเธออยู่ครู่หนึ่ง


                พอเขาเดินออกไป ปณาลีก็มองตามหลังจนเขาหายไปจากห้อง


                หัวใจเธอยังเต้นถี่ระรัวไม่คลาย เพียงเพราะแววตาเมื่อครู่นี้


                น่าขำ เธอไม่เคยหวั่นไหวใจสั่นไปกับสายตาของผู้ชายคนไหนได้เท่านี้มาก่อน ทั้งที่พวกเขาตาดีกันทุกคน แต่ตอนนี้เธอกลับหวั่นไหวไปกับสายตาของผู้ชายที่มีปัญหาในการมองเห็น...


*********

เฮียแกไม่ธรรมดานะเนี่ย ถ้าเฮียมองเห็นคงร้ายกว่านี้ 

ขอบคุณที่ติดตามอ่าน ขอบคุณคอมเม้นต์และทุกโหวตค่ะ

                                                       ตอนต่อไปมาอัพวันศุกร์นะคะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 161 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,035 ความคิดเห็น

  1. #880 Sinny Chu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 11:05
    ตกลงเฮียแกมองไม่เห็นจริงป่ะเนี่ย
    #880
    0
  2. #634 MissPiggy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 20:45
    พอนางเอกแทนตัวเองว่าหนู มันทำให้รู้สึกว่านางเอกอายุน้อยกว่า 24 อ่ะคะ
    #634
    0
  3. #115 panadda (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 12:22
    555 น่ารักมากค่ะ
    #115
    0
  4. #74 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 23:35
    แอร้ยยยย เฮีย น่ารัก อ่ะ รู้ทันไปซะหมด
    #74
    0
  5. #55 fsn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 20:19
    เหมือนจะตีเนียนๆ นะ เฮีย
    #55
    0
  6. #20 Kikyou (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 17:48
    น่ารักจังง เขินนน
    #20
    1
  7. #19 Kikyou (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 13:01
    หูยยยยยย -///-
    #19
    1
  8. #18 sunisakakarndee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 10:44
    เขิลลลล
    #18
    1