หวานหวาม...My Sweet Sunshine (รีอัพ)

ตอนที่ 20 : บทที่ 7/5 ครูพี่ปีบ&เหมรัชชา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    6 ก.ค. 62

ผู้ชายในรูปมีหน้าตาเหมือนชาญที่เธอเจอที่กระบี่เมื่อเจ็ดปีก่อนไม่ผิดเพี้ยน เพียงแต่เขาสวมชุดสูทสากลประณีต ขณะที่ชาญจะสวมชุดลำลองเสียส่วนใหญ่

 

              พวกเขาเหมือนกันมากจนถ้าไม่เป็นคนๆ เดียวกัน ก็ต้องเป็นฝาแฝดกันเท่านั้น

 

              ทว่าบางสิ่งในส่วนลึกร้องบอกว่าพวกเขาน่าจะเป็นคนๆ เดียวกัน

 

              เธอจำได้ว่าหลายครั้งชาญพยายามเลี่ยงจะพูดถึงเรื่องส่วนตัว บางทีตอนนั้นเขาอาจมีเหตุผลอะไรบางอย่างที่ทำ

ให้ต้องใช้ชื่อปลอม เช่นเดียวกับเธอ

 

              ปณาลีเคยพยายามตามหาและติดต่อเขาอยู่ช่วงหนึ่ง หลังจากพ่อเลิกขังและคุมเข้ม ยอมปล่อยให้เธอกลับไปเรียนหนังสือต่อ แต่ก็ตามหาเขาไม่พบ ติดต่อก็ไม่ได้

 

              เธอคิดว่าจำเบอร์ของชาญได้ แต่พอโทร.ไป ปลายสายก็ตอบว่าไม่มีคนชื่อชาญ เธอกลับไปใช้โทรศัพท์เบอร์เดิม เพื่อรอให้เขาโทร.มาหา แต่รอแล้วรอเล่า เขาก็ไม่เคยโทร.มาหา หรือเขาอาจจะเคยโทร.หา แต่เพราะกว่าพ่อจะยอมให้เธอกลับมาใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่อีกครั้งก็กินเวลานานหลายเดือน เขาเลยเลิกโทร.หาเธอแล้วกระมัง

 

              เคยลองกลับไปที่กระบี่อีกครั้ง ก็พบว่าบ้านสีขาวหลังนั้นปิดตายไปนานแล้ว เธอเคยนั่งรถทัวร์ไปหาเขาที่กรุงเทพฯ ด้วย แต่เธอไม่รู้จริงๆ ว่าจะตามหาเขาที่ไหน เธอรู้แค่ว่าเขาชื่อชาญเท่านั้น ตอนนั้นเธอทำได้แค่เดินมองหาเขาตามท้องถนน แต่ก็ไร้วี่แววว่าจะพบเขาโดยสิ้นเชิง

 

              สุดท้ายหญิงสาวก็ถอดใจ ยุติการตามหาเขา กลับมาใช้ชีวิตของเธอตามปกติ

 

              ชาญอาจจะลืมเธอไปแล้วก็ได้

 

              ก็แค่คนแปลกหน้าสองคนมาเจอกันในช่วงเวลาสั้นๆ อ่อยกันไปอ่อยกันมา ก่อนจะจากลากันไปก็เท่านั้น

 

              แต่ตอนนี้เธอตามหาเขาเจอแล้ว อย่างไม่คาดหวังและไม่น่าเชื่อ เหมือนที่ใครบางคนกล่าวไว้ว่า เวลาของหาย ยิ่ง

เราพยายามตามหา กลับไม่พบ แต่พอเราเลิกตามหา ก็มักพบเจอโดยบังเอิญ

 

              “ทำอะไร”

 

              เสียงถามห้าวทุ้มดังมาจากเบื้องหลัง ปณาลีสะดุ้งน้อยๆ จนกรอบรูปเกือบหลุดมือ เธอหันมองไปยังเจ้าของเสียงที่เธอแน่ใจว่าสุดแสนจะคุ้นเคย

 

              ผู้ชายตรงหน้ากำลังขมวดคิ้ว มือหนึ่งล้วงในกระเป๋ากางเกง ยืนอยู่ตรงประตูห้อง จ้องมองมายังปณาลีไม่วางตาเช่นกัน

 

              ชายหนุ่มอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตและกางเกงสแล็กสีดำสนิทและเรียบกริบ ไม่ต้องถามก็รู้ว่าต้องเป็นของมียี่ห้อและมีราคา

 

              วินาทีนั้นปณาลีมั่นใจว่าพวกเขาคือคนๆ เดียวกัน

 

              เวลาเจ็ดปีคงนานมากพอจะทำให้ลืมไปว่าเขาหล่อเหลาและสูงใหญ่เหมือนยักปักหลั่นแค่ไหน

 

              แล้วไม่ว่าตอนนั้นหรือตอนนี้ เขาก็ยังมีลักษณะของความถือดีและคนที่ชินกับการออกคำสั่ง ผู้ชายแบบนี้เป็นได้แค่ผู้นำ ไม่ใช่ผู้ตาม

 

              เหมรัชชามองมาอย่างสื่อว่าเขาจำเธอไม่ได้

 

                แต่ก็ไม่แปลก เขาจะจำเธอได้อย่างไร ก็ตอนนั้นเขาไม่เห็นหน้าเธอ ไม่แม้แต่จะได้รู้จักชื่อจริงของเธอ

   (ต่อตรงนี้นะคะ)

           นี่เป็นครั้งแรกโดยแท้จริงที่ปณาลีได้ประสานสายตากับเขาโดยที่เขามองเห็นเธอ เธอรู้ว่าเขากลับมามองเห็นแล้ว ตั้งแต่ตอนกลับไปที่กระบี่ หลังจากผ่านไปได้หนึ่งปี ได้สอบถามคนแถวนั้น จนได้รู้ว่า ครั้งหลังที่ชายหนุ่มกลับไปที่นั่นเพื่อสอบถามถึงเธอ เขาสามารถมองเห็นแล้ว

 

              อย่างน้อยตอนนั้นปณาลีก็ดีใจที่เขากลับมามองเห็นได้อีกครั้ง

 

              เหมรัชชาหรุบมองกรอบรูปในมือหญิงสาว

 

              ปณาลีรีบวางกรอบรูปลงตามเดิม ดึงสติสตังกลับมาทันที “สวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้เขาอย่างสุภาพ

 

              เขายังคงไม่ได้แสดงสัญญาณใดๆ ว่าจำเธอได้แม้แต่เสียง ก็ผ่านมาแล้วตั้งเจ็ดปี ไม่ใช่แค่เจ็ดวันหรือเจ็ดสัปดาห์

 

              แต่ก็ดีแล้วที่เหมรัชชาจำเธอไม่ได้ เพราะจากสถานการณ์ในขณะนี้ คงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมารื้อฟื้นอดีตกัน

 

              ถ้าเขารู้ว่าเธอคือมะนาว เขาอาจจะผิดหวังก็ได้ จริงไหม

 

              อีกอย่าง มะนาวก็หนีหายไปดื้อๆ ถ้าต้องมานั่งเล่าเรื่องทั้งหมด แล้วเขาจะเชื่อไหม

 

              สู้ปล่อยให้เป็นแบบนี้คงจะดีเสียกว่า

 

              “เมื่อกี้ทำอะไร” 

 

              ดูเหมือนเขาจะไม่ยอมปล่อยอะไรผ่านไปง่ายๆ “ขอโทษค่ะ ดิฉันถือวิสาสะหยิบรูปขึ้นมาดู ดิฉันไม่ได้ตั้งใจค่ะ”

 

              “ครูพี่ปีบใช่มั้ย”

 

              “ค่ะ คุณเหม” ปณาลียิ้มตามมารยาท หัวใจยังสั่นระรัวภายในท่าทีสำรวมและมาดของคุณครูสอนกวดวิชา เช่นเดียวกับเขาก็อยู่ในมาดของเจ้าของบ้านผู้เคร่งขรึม ดูน่าภูมิฐาน จนผิดเป็นคนละคนกับผู้ชายสายหื่น เอาแต่ใจ อารมณ์แปรปรวน แต่บทจะหวานก็ทำเอาเธอละลายและระทวยคนนั้น

 

              ยามนี้เหมรัชชาไม่ต่างเจ้าชายรูปงามที่อยู่ไกลเกินกว่าที่ผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอจะเอื้อมถึงหรือมีโอกาสได้อยู่ในอ้อมกอดของเขาเสียแล้ว

 

              ตลอดเวลาที่ผ่านมา ปณาลีไม่เคยลืมผู้ชายคนนี้ ยังคงคิดถึงเขามากบ้างน้อยบ้าง แล้วแต่สถานการณ์ แม้ว่าเขาอาจจะแต่งงานมีลูกไปแล้วก็ได้ บ่อยครั้งที่คอยอธิษฐานให้เขามีชีวิตที่ดีงาม

 

              คำอธิษฐานของเธอสัมฤทธิผลเกินความคาดหมาย เขาไม่ได้มีแค่ชีวิตที่ดีงาม แต่เป็นถึงมหาเศรษฐี เจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

 

              “เอ่อ ดิฉันขอโทษนะคะ”

 

              “ขอโทษ?

 

              “ก็ที่เดินชมบ้านของคุณโดยไม่ได้ขออนุญาต” เมื่อเห็นอีกฝ่ายขมวดคิ้ว ปณาลีก็เสริมต่อ “คุณไม่ได้ตามดิฉันมาเพราะเรื่องนี้หรือคะ”

 

              “ผมไม่ได้ตามคุณมาเพราะเรื่องนั้น”

 

              “งั้นคุณมีอะไรกับดิฉันหรือคะ”

 

              เหมรัชชาเดินมาหยุดตรงหน้าปณาลี ห่างออกไปราวเมตรกว่าๆ หญิงสาวเฝ้ารอว่าเขามีธุระอะไรกับเธอกัน แต่เดาว่าอาจจะเป็นเรื่องการเรียนการสอนใจใสกระมัง

 

                “ถอดเสื้อผ้าออกซะ”

**************

คุณเหมจะทำอะไรค้า ><

ขอบคุณที่ติตตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ด้วยนะคะ  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,035 ความคิดเห็น

  1. #890 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 13:14
    ยังงี้ก็ได้เหรอคะ
    #890
    0
  2. #885 narisayaphune (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 04:36
    อยากได้หนังสือค่ะ
    #885
    1
    • #885-1 เชอริณ (อิสย่าห์)(จากตอนที่ 20)
      12 กรกฎาคม 2562 / 09:18
      หลังไมค์ไปที่เพจสนพ. ปองรัก ตามลิ้งค์นี้ได้เลยค่ะ
      https://www.facebook.com/PongRakBooks/
      #885-1
  3. #879 wanidatipmanee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:15

    รอค่ะ จะมาอัพต่ออีกมั้ยคะ
    #879
    1
    • #879-1 เชอริณ (อิสย่าห์)(จากตอนที่ 20)
      10 ธันวาคม 2561 / 08:38
      เรื่องนี้อัพจบไปเมื่อตอนต้นปี ต้องรอสักระยะ ถึงจะรีอัพใหม่ค่ะ ^^
      #879-1
  4. #217 goldpaddy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 13:46
    วอทททททททททททท มองหน้าหน้าครั้งแรก สั่งให้ถอดเสื้อ!!!!!
    #217
    0
  5. #200 goldensun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 19:06
    สรุปว่าคุณเหมจำได้รึเปล่าเนี่ย คำสั่งชวนโดน...
    #200
    0
  6. #199 YulSica (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 18:45
    เอ้าคุณเหม555555
    #199
    0
  7. #198 Aisa-Mee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 17:08
    อ่ะ!! งง สิคะ มาถึงสั่งคุณครูถอดเสื้อ จะถูกครูตบก่อนมั้ย คุณเหม
    #198
    0
  8. #197 satamsomtua (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 16:19
    เอ้า คุณเหมอะไรยังไง มาถึงก็บอกเขาให้ถอดเสื้อผ้า
    #197
    0
  9. #196 นุช นุชติยา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 14:17
    ค้าง อยู่ยอดไม
    #196
    0
  10. #195 J'Chat Ratananate (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 13:40
    เย้ยยยยยยยยยยยยยย... กะ หลับตาคล้ำ ระลึกสัมผัสหราาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #195
    0
  11. #194 อัศวินสืดำ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 13:15
    เออะ เหนือความคาดหมายประหนึ่งรถชนที่กั้นตกเหว
    #194
    0
  12. #193 Go_kang (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 12:20
    ทำไมไรท์มาตัดจบตรงนี้หละคะ  ทำร้ายมาก
    #193
    0
  13. #192 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 12:09
    เจอหน้าปุ๊บ ก้อสายหื่นเลยหรอคุณพี่เหมมมมมมม
    #192
    0
  14. #191 n_597 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 10:46
    สั่งแบบนี้จะยอมถอดไหม
    #191
    0
  15. #190 yuechan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 10:44
    เอ่อ คำพูดหลังเจอกัน 7 ปี น่าชวนโดนตบมากเลยพี่เหม
    #190
    0
  16. #189 ลูกแมว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 10:25
    ตายแล้ววววววว คุณเหมจะพิสูจน์อะไรหรือเปล่า ลุ้นๆๆๆกันต่อไป
    #189
    0
  17. #188 Natchonm /ชนม์ณัฐ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 10:09
    ห่ะ!!! ค่ะ!!! 55555
    #188
    0
  18. #186 fähïē (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 09:56
    หืมมมมมมมมมม
    #186
    0
  19. #185 Tsuki (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 09:51
    พี่เหมต้องจำได้อยู่แล้ว
    #185
    0
  20. #184 talay1121 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 09:49
    ว้ายยย พี่เหมพูดอะไรออกไปเพิ่งเจอหน้ากันอีกครั้งก็บอกน้องถอดผ้าแล้วเหรอค้าา  สนุกมากกกกก ลุ้นวนไปค่าา ^_^
    #184
    0
  21. #183 gibbsfreeenergy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 09:29
    วั้ยยย จำได้นี่นา
    #183
    0
  22. #182 kakfern23 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 09:27
    ห๊ะถอดเลยเหรอ
    #182
    0
  23. #181 Nickyvara (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 21:02
    ลุ้นมากกก
    #181
    0
  24. #180 satamsomtua (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:14
    เห้อออ!! จำกันไม่ได้ซะงั้น
    #180
    0
  25. #179 อัศวินสืดำ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:07
    ว้ายลุ้น ครูพี่ปีปจะทำตัวยังไงต่อไป
    #179
    0