หวานหวาม...My Sweet Sunshine (รีอัพ)

ตอนที่ 14 : บทที่ 7/1 ครูพี่ปีบ&เหมรัชชา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    6 ธ.ค. 60

ทักทายก่อนอ่าน...สวัสดีทุกคนค่า สบายดีกันมั้ย คิดถึงพระเอกนางเอกเรื่องนี้กันรึเปล่าค้า บทนี้เข้าสู่ช่วงสองแล้ว ไม่มีมะนาวกับคุณชาญแล้วจ้า มีแต่

ครูพี่ปีบกับคุณเหมรัชชา ขอให้เพลิดเพลินกับการอ่านกันน้า จุ๊บๆ

**********


หญิงสาวในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายสอดชายเสื้อลงในกางเกงสีดำทรงหลวมก้าวลงมาจากมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ชำระเงินเสร็จ ก็ไปกดกริ่งบ้านหลังหนึ่ง เพียงไม่นานก็มีคนมาเปิดประตูรั้ว


              “ดิฉันมาจาก เนิร์ดติวเตอร์ค่ะ” ปณาลีบอกกับหญิงรับใช้วัยกลางคนท่าทางเป็นมิตรที่มาเปิดประตูรั้วให้


              “คุณครูพี่ปีบใช่มั้ยคะ”


              “ค่ะคุณป้า”


              “ไม่ต้องเรียกคุณหรอกค่ะ เรียกป้าก็พอ”


              “ค่ะ งั้นป้าก็ไม่ต้องเรียกปีบว่าคุณก็ได้นะคะ”


              “ไม่ได้หรอก แต่คุณครูพี่ปีบน่ารักจังเลยค่ะ”


              “ขอบคุณค่ะ” ปณาลีคลี่ยิ้มอวดฟันขาวเรียงรายพลางขยับขาแว่นสายตา เธอเริ่มสายตาสั้นตอนเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย เคยลองใส่คอนแท็กเลนส์ แต่ระคายเคืองตา เลยเลือกใส่แว่นสายตาแทน แต่เธอไม่ได้สายตาสั้นมากนัก ถึงไม่ใส่ก็ดำเนินชีวิตไปตามปกติได้ เพียงแต่ถ้าใส่ก็จะมองเห็นชัดแจ่มขึ้น


              “คุณสุกับคุณหนูใจใสรออยู่ด้านในแล้วค่ะ”


              ปณาลีเดินตามหญิงรับใช้เข้าไปด้านใน เธอเบิกตากว้างอย่างทึ่งขณะมองบ้าน ไม่สิ น่าจะต้องเรียกว่าคฤหาสน์มากกว่า


              คฤหาสน์สีขาวสามชั้นสไตล์โมเดิร์นหลังนี้ ด้านนอกตกแต่งด้วยกระจกเกือบครึ่งหนึ่ง  มีสระว่ายน้ำติดกับตัวบ้านด้วย เหมือนบ้านที่ออกมาจากนิตยสารบ้านและสวนประมาณนั้น


              รอบๆ บริเวณร่มรื่นด้วยแมกไม้ที่น่าจะเป็นฝีมือของนักจัดสวนมืออาชีพ อาณาเขตของบ้านน่าจะกว้างขวางทีเดียว เพราะมองทะลุไปจากตรงนี้ก็ยังไม่เห็นรั้วด้านหลัง


              แถมโรงรถที่ตั้งห่างออกไปทางฝั่งซ้าย ก็มีแต่รถหรูๆ ราคาแพงลิบลิ่วเสียทั้งนั้น บางส่วนเป็นซูเปอร์คาร์


              แต่เพื่อนร่วมหุ้นโรงเรียนกวดวิชาเนิร์ดติวเตอร์ก็บอกไว้แล้วว่า ลูกค้ารายนี้รวยมาก แจ้งความประสงค์ตั้งแต่โทร. ติดต่อมาแล้วว่าพร้อมจะจ่ายค่าชั่วโมงเรียนในราคาเท่าไรก็ได้ แต่ต้องการเพียงครูสอนภาษาไทยมือหนึ่งเท่านั้น แถมยังต้องเป็นผู้หญิง และมีพฤติกรรมที่อยู่ในกรอบศีลธรรมอันดีงาม พูดง่ายๆ คือ เรียบร้อย ถ้าเปรี้ยวจี๊ดจ๊าดไปป้ายหน้าได้เลย


              ด้วยเหตุนี้ปณาลีเลยต้องรับงานลูกค้ารายนี้ไว้ในความดูแล เพราะนอกจากเธอจะเป็นมือหนึ่งด้านการสอนกวดวิชาภาษาไทยแล้ว ครูอีกคนก็เป็นผู้ชายเสียด้วย


              ส่วนเรื่องพฤติกรรมในกรอบศีลธรรมอันดีงามหรือความเรียบร้อยนั้น ทุกวันนี้เธอก็พอจะเข้าข่ายนั้น


              หลังจากเรียนจบระดับปริญญาตรี เข้าสู่ชีวิตทำงานอย่างจริงจัง ปณาลีก็แทบจะทิ้งสาวสก๊อย เปรี้ยวซ่าคนเดิมไว้เบื้องหลัง งานแรกของเธอคืองานเลขานุการในโรงงานอาหารกระป๋องแห่งหนึ่งในจังหวัดเพชรบูรณ์ ทุกวันทำงานต้องสวมชุดพนักงานบริษัททั่วไป ผมสีน้ำตาลธรรมชาติผูกเป็นหางม้าหลวมๆ ก็ไม่ได้ทำสีผมใดๆ เหมือนเมื่อก่อน วันไหนโทรมมาก ทำโอทีจนหน้ามันเยิ้ม ยังโดนเพื่อนร่วมงานล้อว่าป้าแว่นด้วยซ้ำ


              แต่ปณาลีไม่ได้สนใจ เธอเอาแต่มุมานะทำงานอย่างขยันขันแข่งเพื่อจะเก็บเงินได้มากๆ และส่งให้พ่อด้วย พ่อเธอออกจากงานแล้ว เพราะดื่มเหล้ามากไปหน่อย สุขภาพเลยทรุดโทรมเร็วกว่าคนอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน แล้วถึงพ่อจะไม่ไยดีเธอนักจนถึงทุกวันนี้ เธอก็ยังอยากทำหน้าที่ของลูกให้ดีที่สุด อยากพิสูจน์ให้คนบ้านนั้นเห็นว่า เธอมีชีวิตที่ดี ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ไม่ได้ต้องไปขายตัว ใจแตก เหลวแหลก เหมือนที่แม่เลี้ยง กับญาติพี่น้องของนางคอยประณามหยามเหยียดมาตลอด


              ยิ่งหลังจากเมื่อครั้งที่เธอโดนลากกลับมาจากกระบี่เมื่อเจ็ดปีก่อน ทั้งหมู่บ้านก็ลือกันหึ่งว่าเธอไปขายตัวที่กระบี่ เธอโดนพ่อจับขังอยู่ในห้องนอนหลายเดือน จนเธอต้องดร็อปเรียนไปหนึ่งเทอม โดนฟาดจนตัวลาย บางทีก็โดนล่ามโซ่ แม่เลี้ยงกับลูกๆ นางก็มีความสุขกับการเฝ้าเธอไม่ให้ออกไปไหน แล้วทั้งหมดนี้เป็นเพราะไอ้สารเลววันชาติคนเดียว


              แล้วหลังจากเธอทำงานได้เกือบสองปี ทุกอย่างก็มาสะดุด เมื่อไอ้วันชาติ หลานชายสุดกุ๊ยของแม่เลี้ยงเธอ ตามมารังควานเธอถึงที่บริษัท หลังจากมันสืบหาจนพบว่าเธอทำงานที่ไหน มันไปดักเธอที่หน้าบริษัท โวยวายฉุดกระชากลากถู ตะโกนบอกใครต่อใครว่าเธอเป็นเมียมัน เธอต้องยื้อยุดงัดง้างกับฝ่ายนั้น จนต้องขอให้พี่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาช่วย พนักงานคนอื่นมามุ่งดูกันด้วยความสนใจใคร่รู้


              แถมวันถัดมา วันชาติก็มาก่อกวนเธออีก คราวนี้เธอไปแจ้งความ แต่สุดท้ายวันชาติก็แค่โดนปรับ ไม่ได้ติดคุกอย่างที่เธอหวัง ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะวันชาติมีญาติเป็นนายตำรวจหรือไม่ แล้วพักๆ มันก็มาหาเรื่องเธอที่บริษัทอีก


              ในที่สุด ผู้จัดการของบริษัทก็มาพูดคุยทำนองว่า อยากให้เธอแก้ปัญหานี้ เพราะจะให้วันชาติมาก่อกวนที่บริษัทแบบนี้เรื่อยๆ ไม่ได้ หรือพูดให้ถูกคือทางบริษัท...อยากให้เธอลาออกซะ


              การที่ไอ้หมาบ้าวันชาติตามจองเวรจองกรรมเธอไม่เลิกรา เพราะนอกจากเธอจะไม่ยอมตกเป็นของมันง่ายๆ แล้ว เมื่อสามปีก่อน หลังจากเธอเรียนจบปริญญาตรีด้วยคะแนนเกียรตินิยม เพียงไม่นานก็ได้งาน แต่ไม่กี่วันก่อนเธอจะย้ายไปทำงานที่เพชรบูรณ์ วันชาติก็บุกเข้าไปหาเธอในห้องนอน ในวันที่ไม่มีใครอยู่บ้าน อ้อ มีแต่แม่เลี้ยง แต่รายนั้นก็มักหูตึงหรือไม่ก็หลับยาวไม่รู้ตัวเสมอ เวลาเกิดเรื่องราวไม่ดีกับเธอ


              วันนั้นปณาลีป้องกันตัวด้วยมีดคัตเตอร์ ระหว่างต่อสู้ มีดก็เฉือนนิ้วก้อยวันชาติ จนขาดทั้งนิ้ว เสียงกรีดร้องของมันดังลั่นเหมือนหมาโดนรถทับ จนแม่เลี้ยงเธอวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องเธอ ก่อนจะหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น


              เธออุตส่าห์ปิดบังที่อยู่ที่ทำงานและที่พัก เพราะรู้นิสัยหมอนี่ดี แต่วันชาติก็ยังอุตส่าห์ตามหาเธอจนเจอ


              ชาติที่แล้วเธอต้องเกิดเป็นเห็บหมัดเกาะขนมันแน่ และชาตินี้เธอก็เกลียดมันยิ่งกว่ากิ้งกือไส้เดือนหรือจะขี้หมาอะไรก็ตามแต่


              หญิงสาวจำต้องลาออกจากงานนั่นอย่างไม่มีทางเลือก ตัดสินใจย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ เพราะคิดว่าวันชาติไม่น่าจะตามเธอเจอง่ายๆ


              เธอเข้ามาใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ ด้วยเงินเก็บก้อนเล็ก พักอาศัยในหอพักเล็กๆ กับเพื่อนคนหนึ่ง


              งานแรกของเธอคือ พริตตี้เชียร์เครื่องดื่มน้ำผลไม้รสชาติใหม่ที่มาตั้งบูธเล็กๆ ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เธอรับงานนี้เพราะไม่ได้ต้องแต่งตัววับๆ แวมๆ เพียงแต่ต้องแต่งตัวและแต่งหน้าให้ดูดีสักหน่อย


              หญิงสาวอาจจะไม่ได้สวยเลิศระดับนางเอกละครหลังข่าว แต่ก็ห่างไกลจากความขี้ริ้วขี้เหร่ ถ้าได้แต่งหน้าแต่งหน้า ก็พอไปวัดไปวากับเขาได้ เคยมีเสี่ยมาชวนเธอไปเป็นเมียน้อยอีกด้วย แต่แน่นอนว่าเธอปฏิเสธไปแบบไม่ลังเล


              เธอไม่ได้คิดทำงานนี้ถาวร แค่ทำแก้ขัดไปก่อนระหว่างหางานประจำ แล้วก็โชคดีที่เธอได้เจอกับบงกช เพื่อนสนิทสมัยมัธยมต้น ฝ่ายนั้นย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ ได้หลายปีแล้ว แต่งงานทันทีหลังเรียนจบปริญญาตรี มีลูกสองคนแล้วด้วย แต่ก็เลิกรากับสามีไปแล้ว และกำลังร่วมหุ้นเปิดโรงเรียนกวดวิชากับเพื่อนรุ่นพี่อีกคน


              บงกชจำได้ว่าปณาลีเก่งภาษาไทยมาแต่ไหนแต่ไร เป็นติวเตอร์ให้เพื่อนประจำ แถมยังจบเอกภาษาไทยมาด้วยคะแนนเกียรตินิยมอันดับหนึ่งด้วย บงกชชวนเธอให้ไปเป็นหุ้นส่วนเล็กๆ ทั้งที่เจ้าหล่อนกับหุ้นส่วนได้เตรียมการเปิดโรงเรียนกวดวิชามาร่วมปีแล้ว จดทะเบียนโรงเรียนกวดวิชาและหลักสูตรใกล้จะเสร็จเรียบร้อยแล้วด้วย ตกแต่งอาคารก็แล้วเสร็จไปเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ปณาลีเกรงใจมาก แต่บงกชก็ยืนยันว่าอยากให้เธอเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนของที่นี่ บงกชมีน้ำใจแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร และเธอซาบซึ้งในน้ำใจเพื่อนคนนี้อย่างมาก


              แรกเริ่มหุ้นส่วนทั้งสามจะเป็นติวเตอร์หลักของโรงเรียนกวดวิชา ปณาลีสอนภาษาไทย บงกชสอนคณิตศาสตร์กับฟิสิกส์ หุ้นส่วนอีกคนสอนภาษาอังกฤษและเป็นครูใหญ่ด้วย


              โรงเรียนกวดวิชาแห่งนี้ชื่อว่าเนิร์ดติวเตอร์ เริ่มจากเหตุผลทางการตลาดของสมัยนี้ที่ทุกอย่างต้องมีคอนเซ็ปต์  ไม่เว้นแม้แต่โรงเรียนกวดวิชา และที่มาของชื่อก็มาจากการที่ติวเตอร์และหุ้นส่วนโรงเรียนทั้งสามสาวสวมแว่นเหมือนกัน ดูคล้ายๆ เด็กเนิร์ดแก่เรียนนั่นเอง


              ผลประกอบการโรงเรียนกวดวิชาเนิรด์ติวเตอร์งดงามมากตั้งแต่ครึ่งปีแรก ด้วยนักเรียนสมัยนี้นั้นล้วนต้องเรียนพิเศษกันทั้งนั้น น่าขำที่ปณาลีไม่เห็นด้วยกับค่านิยมนี้นัก แต่สุดท้ายก็มาเปิดโรงเรียนกวดวิชาเสียเอง


              อีกอย่างเนิร์ดติวเตอร์ก็รับสอนทุกรูปแบบ จะนักเรียนกลุ่มใหญ่ กลุ่มย่อย หรือตัวต่อตัว สอนทั้งในและนอกสถานที่ รายได้จึงมาจากหลายช่องทาง


              หลังจากเปิดเนิร์ดติวเตอร์ได้เกือบหนึ่งปี ปณาลีก็ตัดสินใจผ่อนคอนโดฯ ไว้ห้องหนึ่ง ทำเลดีมาก ติดสถานีรถไฟฟ้า แต่กว่าจะแล้วเสร็จก็อีกสองหรือสามปี ตั้งไว้ว่าถ้าผ่อนเสร็จก็จะไปอยู่เอง จะได้ไม่ต้องเสียค่าเช่าบ้านเดือนหนึ่งตั้งหลายพันบาทเหมือนทุกวันนี้


              แล้วเมื่อต้องสวมบทบาทเป็นติวเตอร์ ปณาลีก็ต้องแต่งกายเรียบร้อยมากขึ้นอีก 


              ยิ่งวันนี้ปณาลีก็ต้องแต่งกายให้เรียบร้อยหรือเป็นยายป้ามากเป็นพิเศษ เพื่อให้ลูกค้ารายนี้พอใจและตกลงเซ็นสัญญาให้เนิร์ดติวเตอร์สอนภาษาไทยให้แก่เด็กหญิงวัยสิบเอ็ดปีเป็นเวลาหกเดือน


              หกเดือนเชียวนะ เงินรายรับไม่ใช่น้อยๆ เลยแหละ


              แต่ลูกค้ารายนี้ก็มีเงื่อนไขมากกว่ารายอื่น ปกติหลังจากพูดคุยกันทางโทรศัพท์ ทางเนิร์ดติวเตอร์ก็จะส่งติวเตอร์ไปสอนได้เลย แต่สำหรับเคสนี้ต้องการขอสัมภาษณ์ครูผู้สอนก่อน


              เมื่อเดินมาถึงหน้าคฤหาสน์หลังงาม ก็มีสุนัขสองตัวนั่งอยู่ด้วยกัน สีขาวและสีน้ำตาล พวกมันเห่าทักทายเธอ ลุกมาคลอเคลียเล็กน้อย ดูเป็นมิตรและไม่ดุ


              “นั่งเลย ทองหยิบ ทองหยอด อย่ากวนครูพี่ปีบเขา”


              “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พวกมันดูน่ารักดี ฟังคำสั่งเป็นด้วย” ปณาลีลูบศีรษะสุนัขที่นั่งลงทันทีราวกับฟังหญิงรับใช้ออก


              “คุณเหมฝึกพวกมันน่ะค่ะ”


                “คุณเหม ใครหรือคะ”

**********
ครูพี่ปีบกับคุณเหมเจอกันจะเป็นยังไงน้า อิอิ
ขอบคุณที่ติดตามอ่าน ขอบคุณคอมเม้นต์ด้วยจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,035 ความคิดเห็น

  1. #883 Sinny Chu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 11:35
    ชีวิตครูปีปนี่น่าสงสารจริงๆ
    #883
    0
  2. #145 fsn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 22:53
    จะได้เจอกันแล้ว
    #145
    0
  3. #128 satamsomtua (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 17:19
    จะเจอกันแล้วสิ จะเป็นยังไงนะ
    #128
    1
  4. #127 saveeva (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 16:41
    คุณเหมจะหื่นเหมิอนคุณขาญป่ะแต่ต้องเหมือนสิคนเดียวกันนี่หรืออาจจะมากกว่า55555
    #127
    1
  5. #126 panadda (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 13:47
    โห้ 7 ปีเลยเหรอ พระเอก35 นางเอก26 แล้วมั้ง แก่เลยในบทเดียวอิอิ ไวเหมือนโกหก
    #126
    1
  6. #118 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 13:00
    อ้าวคุณชาญสายหื่นกลายเป็นคุณเหมแล้วหรอเนี้ยยยยย.
    #118
    1
  7. #111 Breeze (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 11:26
    สนุกมากกก รอ E-book ค่าา ต้องรออีกนานแค่ไหนน้าา แอบกดดันนิดๆค่ะ อิอิอิ
    #111
    1
    • #111-1 เชอริณ (อิสย่าห์)(จากตอนที่ 14)
      29 สิงหาคม 2560 / 08:58
      น่าจะปลายปีค่า ขอบคุณที่ติดตามอ่านน้า
      #111-1
  8. #110 แม่มดอาราเล่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 10:59
    ติดตามรออ่านค่ะ. อิอิ. ลุ้นต่อ. 55
    #110
    1
  9. #109 supaporn12345 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 10:43
    รอค่ะ มาบ่อยๆก
    #109
    1