หวานหวาม...My Sweet Sunshine (รีอัพ)

ตอนที่ 10 : บทที่ 5/2 หนุ่มขี้งอน สาวช่างง้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    6 ธ.ค. 60

ปณาลียิ้มกว้าง การง้อเขาไม่ใช่เรื่องง่ายนัก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยาก “ก็ถอดเสื้อผ้าหรืออะไรที่อยู่บนตัว”


              “โอเค เล่น” คนงอนตอบอย่างมีชีวิตชีวามาก อาการบูดบึ้งก่อนหน้านี้หายไปเป็นปลิดทิ้ง


              ดวงหน้าสวยยังเปื้อนรอยยิ้ม คนบ้าอะไรก็ไม่รู้ หื่นได้น่ารักจับใจเธอขนาดนี้


              เธอพาเขาขึ้นไปที่ลานกว้างกึ่งห้องนั่งเล่นบนชั้นสอง ทั้งสองนั่งประจันหน้ากัน


              “เอาล่ะนะ ประเทศที่ขึ้นต้นด้วย ป.ปลา”


              “ปากีสถาน” ชายหนุ่มตอบก่อนคนแรก


              “ปานามา”


              “โปแลนด์”


              “โปรตุเกส”


              “เปรู”


              “ปาปัวนิวกีนี”


              “ปารากวัย” ชาญยังคงตอบอย่างรวดเร็วมาก


              “เอ่อ...เอ่อ...” ปณาลีอึกอัก นึกไม่ออก


              “หนึ่ง...สอง...สาม...หมดเวลา ถอดหนึ่งชิ้น!


              เธอย่นจมูกใส่เขา “ไม่ค่อยหื่นเลยนะ”


              “ก็ต้องเล่นตามกฎกติกามารยาทสิ อย่าเบี้ยว”


              “ก็ได้” ปณาลีดึงที่รัดผมออกเป็นอย่างแรก


              หลังจากเล่นเกมทายประเทศจากตัวอักษรอยู่ราวครึ่งชั่วโมง ปณาลีก็เหลือแค่...ชุดชั้นในทั้งชิ้นบนและล่าง ขณะชายหนุ่มเสียเพียงแค่เสื้อยืดไปตัวเดียว ยามนี้เขาเลยเปลือยแค่ท่อนบน


              เขาเก่งมาก ทำเธอแพ้เกือบทุกรอบ แถมเฟอร์นิเจอร์เธอเต็มตัวด้วยนะ ตั้งแต่ที่ผูกผม ต่างหู สร้อยคอยันถุงเท้า เขาก็ยังทำเธอเหลือแค่ชุดชั้นในจนได้


              รอบต่อไปเธอจะแพ้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้น...


              แต่สุดท้ายเธอก็แพ้เขาอีกจนได้ คนชนะยิ้มกริ่ม ไม่สิ ยิ้มลามกมากกว่า ทั้งที่มองไม่เห็นนะ


              “เธอแพ้แล้ว”


              “รู้แล้ว” ปณาลีหน้างอ จำใจเอื้อมมือไปเพื่อจะปลดตะขอสายเสื้อชั้นในด้านหลัง


              เป็นครั้งแรกในชีวิตที่อยู่ในสภาพเกือบเปลือยต่อหน้าใครสักคน ยิ่งเพศตรงข้ามแล้วล่ะก็ อ้อ แต่ครั้งหนึ่ง เธอก็เกือบเปลือยต่อหน้าเขาแบบนี้ ตอนที่เขาเปิดประตูเข้ามาตอนเธอกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ตอนนั้นสถานการณ์ต่างกับตอนนี้


              แม้ปณาลีจะอายในสิ่งที่กำลังทำ แต่ไม่ได้รู้สึกไม่ดี  เธอยอมเปลือยเพื่อให้เขาหายงอน และสิ่งนี้คุ้มค่าอย่างแน่นอน เพราะผู้ชายคนนี้พิเศษกว่าใครทุกคนในชีวิตเธอ อีกอย่างเขาก็มองไม่เห็นเสียหน่อย


              “ถอดยัง”


              “ถอดอยู่ รอเดี๋ยวสิ” ก็ยอมรับว่าแกล้งถ่วงเวลาอ้อยอิ่ง 

 

             คนตามองไม่เห็นกวาดมองเรือนกายของเธอ ประกายนัยน์ตาวับวาว ราวกับไม่ใช่คนตามองไม่เห็น


              พลันก็มีดาวตกพุ่งพาดผ่านท้องฟ้ายามราตรีด้านนอกประตูกระจกระเบียงบานโต ปณาลีหันมองอย่างตื่นเต้น “ดาวตก อธิษฐานเร็วคุณ!


              “แต่เธอต้องถอดยกทรงก่อนนะ!” เขาโวยวาย


              “ดาวตกนานๆ มาที เราต้องรีบอธิษฐานก่อน”


              หญิงสาวรีบหันไปทางประตูระเบียง ประนมมือระดับอก หลับตา สักพักก็ลืมตาขึ้น จึงหันไปถามชายหนุ่ม “อธิษฐานแล้วเหรอคะ”


              “อือ เธออธิษฐานว่าอะไร” ชาญตอบเสียงเนือยๆ หน่อย


              “ก็ขอให้การผ่าตัดครั้งหน้าของคุณเป็นไปด้วยดี ให้คุณกลับมามองเห็นอีกครั้ง แล้วคุณล่ะ อธิษฐานอะไร”


              “ก็อธิษฐานให้รอบต่อไป เธอเล่นแพ้อีก”


              ปณาลียิ้มขำ ดูสิ ไม่สนใจไม่ห่วงอะไรเลย นอกจากอยากเห็นเธอโป๊ทั้งตัว เธอแกล้งหาว “แต่หนูง่วงแล้ว”


              “ง่วงได้ไง เธอยังไม่ได้ถอดยกทรงเลย”


              “พักก่อนไม่ได้เหรอ”


              “ไม่ล่ะ กำลังมัน”


              “มันหรือหื่นกันแน่”


              “ก็ทั้งสองอย่าง” เขาตอบกันตรงๆ


              “แต่หนูอยากนอนแล้ว”


              “ฉันยังสนุกอยู่เลย”


              “ทีวันก่อน ไม่เห็นคุณสนุกแบบนี้เลย”


              “ก็วันนี้มันสนุกจริงๆ” เขายิ้มกรุ้มกริ่ม


              “มองไม่เห็นยังสนุกได้อีก” เธอบ่นอุบ


              “ก็อาศัยจินตนาการเอา”


              “ถ้างั้นก็ไปจินตนาการต่อตอนนอน”


              “เธอเบี้ยว” น้ำเสียงเขากึ่งงอน


              “ก็หนูง่วงแล้วจริงๆ”


              “ไม่เล่นต่อจริงๆ เหรอ” ชาญออดอ้อน


              “ดึกแล้ว คุณก็ต้องพักผ่อนมากๆ คุณใกล้จะต้องไปผ่าตัดแล้ว นะๆๆ”


              “ใจร้าย”


              “ไว้คราวหลังมาเล่นกันต่อ คืนนี้คุณต้องเข้านอนแล้ว”


              “ก็ได้” เขาตอบเสียงยานคางอย่างจำใจมาก ทำเอาเธอยิ้มขำอีกรอบ 

(ต่อตรงนี้นะคะ)

วันเวลาแห่งความสุขที่คล้ายว่าปณาลีได้อยู่ในโลกอีกใบหนึ่งหมดลงในที่สุด

 

             พรุ่งนี้ชายหนุ่มต้องเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อผ่าตัดตาครั้งที่สอง


              หมอแจ้งว่าโอกาสที่เขาจะกลับมามองเห็นมีห้าสิบเปอร์เซ็นต์


              ลึกๆ เธอกลัวและห่วงเขามากว่าเขาอาจจะไม่มีโอกาสได้มองเห็นอีกครั้ง แต่ก็เลือกจะแสดงความเข้มแข็งออกมา เพื่อให้เขามีกำลังใจ


              “การผ่าตัดใช้เวลานานมั้ยกว่าจะรู้ผล” ปณาลีถามขณะเช็ดหน้าให้เขา หลังจากเพิ่งโกนหนวดให้เขาเสร็จ


              “อาจจะสองหรือสามอาทิตย์”


              “หนูอยากให้คุณมองเห็นอีกครั้ง”


              “ฉันรู้ ถ้าฉันมองเห็นอีก ฉันจะกลับมาหาเธอ”


              “คุณอยากให้หนูอยู่ที่นี่ต่อหรือคะ”


              “ฉันอยากให้เธอไปกรุงเทพฯ กับฉันด้วยซ้ำ แต่ยังมีบางสิ่งที่ฉันยังไม่แน่ใจ”


              “อะไรหรือคะ”


              “เอาไว้ฉันจะเล่าให้เธอฟังทีหลัง”


              ปณาลีไม่คิดรบเร้า เพียงแค่ยิ้มเศร้า


              “ทำไมเงียบไป” เขาถาม


              “หนูตื่นเต้นเรื่องที่คุณจะผ่าตัด”


              “ฉันก็ตื่นเต้น”


              “แต่คุณจะผ่านพ้นมันไปด้วยดี” หญิงสาวให้กำลังใจเขา


              “ถ้าฉันเคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อย ฉันจะกลับมารับเธอ”


              “ให้หนูไปดูแลคุณหรือคะ”


              “เปล่า แต่เธอเป็นผู้หญิงของฉัน”


              ปณาลีนิ่งเงียบไป ผู้หญิงของฉัน วลีนี้ทำให้หัวใจเธออบอุ่นและหวามไหวในคราวเดียวกัน ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของใครอย่างแท้จริง จนกระทั่งวินาทีนี้


              “ถ้าฉันมองเห็น ฉันจะโทร. มาบอกเธอทันที”


              “ค่ะ หนูจะรอฟังข่าวดี”


              “ไปกรุงเทพฯ คราวนี้ฉันคงคิดถึงเธอ”


              “หนูก็คิดถึงคุณ”


              ชายหนุ่มรั้งเธอเข้าไปกอด เธอกอดเขาแน่น ความอาลัยอาวรณ์พอกพูนในใจ


              วันนั้นทั้งวันเธอกับเขาทำกิจกรรมด้วยกันเหมือนทุกวัน เธอสระผมให้เขา ตัดเล็บให้ ทำอาหารให้ ไปเดินเล่นที่ริมหาด นั่งคุยกันบนโซฟาจนมืดค่ำ ก็ถึงเวลาเข้านอน


              เธอพาเขามาส่งถึงเตียงนอน พอเขานั่งที่เตียง ก็กระชับมือเธอไว้


              “คืนนี้นอนกับฉันนะ”


**********

นางเอกเราจะยอมมั้ยน้า?
ขอบคุณที่ติดตามอ่าน ขอบคุณคอมเม้นต์ด้วยจ้า

มาอัพต่อวันจันทร์นะคะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,035 ความคิดเห็น

  1. #122 panadda (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 13:24
    ลุ้นลุ้นลุ้น
    #122
    0
  2. #88 saveeva (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 15:46
    นอนแน่ๆๆเป็นเค้าเค้าก็นอน..อิอิ
    #88
    1
  3. #87 Aisa-Mee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 19:06
    ว้าว ขอไปนอนด้วยคนได้มั้ยคะ คุณชาญ
    #87
    1
  4. #86 Kikyou (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 18:55
    ขนาดมองไม่เห็นยังคิดขนาดนี้55555
    #86
    1
  5. #85 sunisakakarndee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 12:58
    คงไม่มีดราม่านะ

    #85
    1
    • #85-1 เชอริณ (อิสย่าห์)(จากตอนที่ 10)
      18 สิงหาคม 2560 / 14:05
      ไม่มีจ้า พระนางเค้ามีอีคิวนิดนุงค่า
      #85-1
  6. #84 satamsomtua (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 11:12
    มีชวนนอนด้วยกันอีก จะได้นอนไหม
    #84
    1
  7. #83 ลูกแมว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 10:43
    ลุ้นๆๆๆค่า
    #83
    1
  8. #82 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 10:35
    นั่นน่ะสินางเองจะยอมนอนมั้ยหน้ออออ. ลุ้นต่อปายคร้าบบบบบพ้ม
    #82
    1
  9. #81 saveeva (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 17:24
    โอ้ยจืนตนาการสมจริงยังกะคนตาดีเชียวน่ะพระเอกเรา
    #81
    1
  10. #80 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 23:58
    555555ขำ เฮีย เเก จริงๆ งอนได้อย่างหื่น เลย
    #80
    1
  11. #70 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 18:39
    นี่ขนาดมองไม่เห็นยังหื่นได้ขนาดนี้เลยน่ะเฮียยยยยย.
    #70
    1
  12. #69 supaporn12345 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 18:20
    น่ารัก
    #69
    1
  13. #68 Moonlight_597 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 18:16
    ฮืออออชอบพระเอก
    #68
    1