กลรักสกัดครองโลก (穿成炮灰之反派养成计划 ) สนพ.ไอริสบุ๊ค (นิยายแปลลิขสิทธิ์)

ตอนที่ 5 : ตอนที่5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,088 ครั้ง
    26 ต.ค. 61

ตอนที่ห้า

หลังจากเดินทางติดต่อกันมาสามวันก็ล่วงมาได้ประมาณครึ่งทางแล้วโชคดีที่เขตภูเขาแถบนี้ค่อนข้างแร้นแค้นไม่ค่อยมีพลังปราณ ดังนั้นจึงไม่มีสัตว์อสูรประเภทโจมตีขนาดใหญ่และขนาดกลางที่เป็นอันตรายเลย นอกจากนี้ซ่งเสี่ยวหู่และอวี้จือเจวี๋ยต่างก็มีประสบการณ์ในการเดินทางอย่างเต็มเปี่ยมจึงค่อนข้างราบรื่นมาตลอดทาง จนกระทั่งเข้าใกล้เมืองฉงหมิงในช่วงบ่ายของวันที่สาม

สิ่งที่ทำให้หลิงเซี่ยค่อนข้างรู้สึกสบายใจในหลายวันมานี้ คือท่าทีของอวี้จือเจวี๋ยที่ดีต่อเขาขึ้นมาบ้าง ก็เป็นเพราะเขาพยายามเข้าหาอย่างนิ่งสงบเป็นปกติ ถึงแม้อวี้จือเจวี๋ยจะยังชอบทำท่าเมินใส่ แต่อย่างน้อยก็ไม่แสดงสีหน้าชิงชังรังเกียจเหมือนแต่ก่อนแล้ว

ตำบลเล็ก ๆ ที่เป็นทางผ่านแห่งนี้ ดูเจริญกว่าตำบลหลงเฟยที่เคยอาศัยอยู่อย่างเห็นได้ชัด ของกินของเล่นก็ดูผิดแผกแปลกตากว่ามาก หลังจากที่บริโภคอาหารปิ้งย่างพื้น ๆ ติดต่อกันมาหลายวัน พอได้กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารปรุงสุกใหม่ ๆ หลิงเซี่ยเลยเผลอเลียปากแผล็บโดยไม่รู้ตัว ซ่งเสี่ยวหู่เองก็หันไปจ้องพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างอดใจไม่อยู่

ในดินแดนต่างมิติแห่งนี้ไม่มีหน่วยงานราชการคอยกำกับดูแล แต่มีค่ายพรรคใหญ่หลายพรรคแบ่งแยกกันปกครองอาณาเขตต่าง ๆ ทั้งแผ่นดินมีพรรคใหญ่ที่มีชื่อเสียงขจรขจายอยู่สิบกว่าพรรค และมีพรรคเล็ก ๆ อยู่นับไม่ถ้วนพรรคเส้าหยางที่ปกครองอาณาเขตเมืองฉงหมิงในรัศมีกว่าพันลี้นี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น ทว่าเป็นเพียงค่ายพรรคระดับกลางค่อนไปทางล่างเท่านั้นเอง

เหรียญเงินของที่นี่ก็ไม่ได้ทำจากทองคำ เงิน หรือทองแดงเหมือนอย่างในสมัยโบราณ แต่ผลิตจากผลึกวิญญาณขั้นต่าง ๆ ผลึกวิญญาณยิ่งมีระดับขั้นสูง เหรียญเงินก็จะยิ่งมีมูลค่าสูงตาม เหรียญที่พบได้บ่อยที่สุดก็คือเหรียญที่ผลิตจากผลึกวิญญาณขั้นต้นนั่นเอง แน่นอนว่าผลึกวิญญาณที่เก็บได้ก็สามารถนำไปแลกเป็นเหรียญเงินที่ใช้จ่ายหมุนเวียนกันอยู่ได้ตามโรงกษาปณ์ในแต่ละท้องที่

ผลึกวิญญาณมักพบได้ตามสถานที่ที่มีพลังปราณหนาแน่น ทั้งยังสามารถนำไปหลอมเป็นเวทศาสตรา ยาตานหรือนำไปเสริมพลังการฝึกปรือก็ได้ ยิ่งผลึกวิญญาณมีระดับขั้นสูงก็ยิ่งหายาก ระหว่างที่ หลิงเซี่ยเร่งเดินทางก็สอดส่องมองหาไปตามทางด้วย ทว่าแม้แต่ผลึกวิญญาณขั้นต้นสักก้อน ก็ไม่มีให้เห็น

หลิงเซี่ยมองเด็กน้อยสองคนข้างกาย เจ้าเสือหัวโตซ่งเสี่ยวหู่มีศีรษะค่อนข้างใหญ่ ส่วนอวี้จือเจวี๋ยผอมแห้งกว่าเด็กในวัยเดียวกันอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาต่างอยู่ในวัยที่ร่างกายกำลังเจริญเติบโต หากอยู่ในโลกปัจจุบัน คงยังเป็นเด็กประถมอยู่เลย! แต่ตอนนี้กลับขาดสารอาหาร กินแต่พวกปลาพวกกระต่ายที่ตัวเองล่ามา สารอาหารย่อมไม่เพียงพออยู่แล้ว

ระหว่างเดินผ่านเมืองหลิงเซี่ยถูกป้ายประกาศลายมือหวัด ๆ ที่แปะอยู่บนกำแพงดึงดูดความสนใจ ความว่ามีร้านแห่งหนึ่งอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง กำลังรับสมัครแรงงานชั่วคราว จ่ายค่าแรงเป็นผลึกวิญญาณขั้นต้นสิบก้อนต่อวัน ก็ประมาณหนึ่งร้อยหยวนในโลกของเขา

นัยน์ตาหลิงเซี่ยเป็นประกาย สิ่งที่ร่างกายของเขาไม่เคยขาดเลยก็คือเรี่ยวแรง เขาเคยลอบทดสอบดูแล้ว หินก้อนมหึมาที่มีน้ำหนักเป็นร้อย ๆ ชั่ง เขายังสามารถยกขึ้นได้อย่างง่ายดาย ร่างนี้อาจมีพลังราวกับมังกรพยัคฆ์อยู่ก็เป็นได้

แน่นอนว่าหากเปรียบกับพลังของพระเอกและตัวร้ายในอนาคตแล้ว ความสามารถนี้ย่อมไม่คณามือเลยสักนิด แต่ถึงอย่างไรก็นับว่าหาได้ยากยิ่ง ถ้าหากมีการฝึกฝนอย่างเหมาะสม ก็จะสามารถพัฒนาพลังฝีมือได้มาก

ส่วนเรื่องงานใช้กำลังเหมือนพวกแรงงานแบกหาม หลิงเซี่ยไม่เคยเกี่ยงอยู่แล้ว สมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเขามักจะออกไปทำงานรับจ้างแนะนำสินค้าหรือรับสอนพิเศษกับเพื่อน ๆ นักศึกษาช่วงสุดสัปดาห์เป็นประจำ ถึงอย่างไรการหาข้าวกินด้วย น้ำพักน้ำแรงตัวเอง ไม่เห็นจะน่าอายตรงไหน

หลิงเซี่ยรีบเรียกทั้งสองให้หยุดแล้วบอกกล่าวให้ฟังพลางแย้มยิ้ม ซ่งเสี่ยวหู่พลันตื่นเต้นระริกระรี้ ก่อนจะกล่าวอย่างดีอกดีใจ "งั้นข้าจะไปกับท่าน ข้าก็แรงเยอะเหมือนกัน!"

อวี้จือเจวี๋ยลังเลครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว "งั้นข้าไปด้วย"

หลิงเซี่ยรีบปฏิเสธ จะให้เด็กประถมไปทำงานใช้แรงงานได้อย่างไร เขาหัวเราะพลางลูบศีรษะของซ่งเสี่ยวหู่ "พวกเจ้าไม่ต้องไปหรอก ไปดูงิ้วตรงโน้นเถอะ ประเดี๋ยวข้าก็กลับมาแล้ว"

ตรงหัวมุมถนนมีเวทีงิ้วที่กำลังทำการแสดงอยู่ ลักษณะการแสดงคล้ายกับงิ้วปักกิ่ง แต่มีท่อนชวนหัวมากกว่า

ซ่งเสี่ยวหู่หันไปมองเวทีงิ้วที่คึกคักครึกครื้นอยู่หลายรอบอย่างนึกเสียดาย แต่ยังคงเดินตามหลัง หลิงเซี่ยต้อย ๆ อย่างดื้อรั้น อวี้จือเจวี๋ยไม่พูดไม่จา แต่ก็เดินตามไปด้วยอย่างเงียบ ๆ หลิงเซี่ยจนใจจึงได้แต่พาพวกเขาไปด้วย

เวลาทำงานเขาย่อมไม่สามารถให้เด็กน้อยที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะสองคนนี้ช่วยได้ จึงให้พวกเขารออยู่แถวนั้น เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น

สถานที่ก่อสร้างห้างร้านแห่งนั้นมีคนอยู่สิบกว่าคนกำลังทำงานอย่างขะมักเขม้น คนที่มีท่าทางเหมือนผู้รับเหมาคนหนึ่งกำลังตะโกนเรียกคนงานให้ยกแผ่นหิน หลิงเซี่ยให้เด็กสองคนนั้นยืนรออยู่ด้านข้าง ส่วนตนก็เดินเข้าไปเพียงลำพัง

เขาเริ่มต้นด้วยการยิ้มแย้มพลางกล่าวทักทาย ก่อนจะอธิบายเจตนาในการมาครั้งนี้อย่างไม่หงอแต่ก็ไม่กร่าง

ผู้รับเหมานั่นชายตามองเขาแวบหนึ่ง เห็นเขาใส่เสื้อผ้าเก่าขาดวิ่น สภาพผอมกะหร่อง จึงกล่าวตอบอย่างไม่ยี่หระในทันที "เด็กน้อย เจ้าไปเล่นที่อื่นไป อย่างเจ้าทำไม่ไหวหรอก"

หลิงเซี่ยมองไปรอบ ๆ ก่อนจะถกแขนเสื้อขึ้น แล้วเดินไปที่แผ่นหินชนวนสีเขียวแผ่นหนึ่ง ออกแรงยกแผ่นหินชนวนสีเขียวยาวประมาณหนึ่งเมตรกว้างประมาณครึ่งเมตรแผ่นนั้นขึ้นมาวางไว้อีกด้านหนึ่ง พยายามแสดงให้เห็นว่าตนเดินเหินได้อย่างคล่องแคล่ว

ตอนยกเขาก็มิได้รู้สึกเปลืองแรงอันใดมากมาย เพียงแต่ปริมาตรของแผ่นหินชนวนสีเขียวนั่นใหญ่ไปหน่อย จึงอดทุลักทุเลไม่ได้

โดยปกติแล้ว แม้ว่าคนงานคนอื่น ๆ ต่างก็เป็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำล่ำสัน แต่ก็ยังต้องใช้กำลังคนถึงสองคนจึงจะสามารถยกของหนักเช่นนี้ขึ้นได้อย่างทุลักทุเล เห็นเด็กหนุ่มรูปร่างผอมกะหร่องมีเรี่ยวแรงมากปานนี้ ก็อดรู้สึกทึ่งไม่ได้ จนต้องเอ่ยปากชม

ผู้รับเหมานั้นผ่านโลกมามาก พบเห็นผู้คนมามากมายหลากหลาย เด็กกลุ่มนี้ดูเผิน ๆ ไม่สะดุดตาอะไร ทว่ากลับมีพลังแฝงซ่อนเร้นอยู่ภายในร่างกาย ไม่แน่ว่าในอนาคตอาจจะได้เป็นศิษย์ค่ายสำนักใหญ่ ทันใดนั้นจึงบังเกิดความเกรงใจขึ้น เขายิ้มให้หลิงเซี่ยพลางกล่าว

"นึกไม่ถึงว่า เด็กหนุ่มอย่างเจ้าจะมีเรี่ยวแรงมหาศาล เอาเถอะ งั้นข้าคิดเงินค่าแรงให้เจ้าเพิ่มเป็นยี่สิบก้อนต่อวันแล้วกัน"

อันที่จริง เขาก็มิได้ขาดทุนอันใด หากดูจากสภาพการทำงานของหลิงเซี่ย คน ๆ เดียวก็สามารถทำงานได้เท่ากับคนถึงสองคน

ได้ค่าแรงเพิ่มขึ้นเท่าตัว หลิงเซี่ยย่อมดีใจเป็นธรรมดา เขาจึงรีบเข้าไปรวมกลุ่มทำงานกับคนงานคนอื่น ๆ อย่างกระตือรือร้น

หลังมองอยู่ครู่หนึ่งซ่งเสี่ยวหู่กับอวี้จือเจวี๋ยก็ปรี่เข้ามาช่วยหลิงเซี่ยยกบ้าง หลิงเซี่ยรีบโบกมือไล่ให้พวกเขาหลีกไปยืนอยู่ด้านข้าง ซ่งเสี่ยวหู่ลองยกหินก้อนหนึ่งอย่างไม่ยอมแพ้ ทว่าผ่านไปนานค่อนวันก็ไม่ขยับเลยสักนิด จึงได้แต่ยืนรออยู่ด้านข้างอย่างหงอย ๆ ส่วนอวี้จือเจวี๋ยเห็นสภาพของซ่งเสี่ยวหู่ คาดว่าตนก็คงจะยกไม่ขึ้นเช่นกัน เลยได้แต่แค่นเสียงฮึในลำคอทีหนึ่งแล้วถอยกลับไป

ออกแรงแบกหามอย่างสมบุกสมบันมาทั้งวัน จนกระทั่งถึงเวลาเลิกงาน ต่อให้หลิงเซี่ยยังเหลือเรี่ยวแรงอยู่เต็มเปี่ยม ทว่านิ้วมือก็เกร็งจนเป็นตะคริวหมดแล้ว พอผู้รับเหมาเห็นใบหน้าเขรอะฝุ่นและเสื้อผ้าชุ่มเหงื่อของเขา เลยเพิ่มเงินให้อีกสองเหรียญ

หลิงเซี่ยก็หาได้บ่ายเบี่ยงไม่ กล่าวขอบคุณแล้วเข้าไปรับ ในโลกแห่งนี้ เหรียญเงินสองเหรียญคงซื้อบะหมี่ได้สามสี่ชามเลยทีเดียว

เขาล้างหน้าล้างมืออย่างลวก ๆ ซ่งเสี่ยวหู่ก็วิ่งเข้ามาหา "พี่ใหญ่หลิง เหนื่อยมากไหม?"

หลิงเซี่ยส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มตอบ "เอาล่ะ ไปหาข้าวกินกันก่อน"

อวี้จือเจวี๋ยเผยอริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย เหลือบมองเหงื่อไคลชุ่มเต็มแผ่นหลังของหลิงเซี่ย แต่ก็มิได้กล่าวอันใด หลิงเซี่ยโยนเหรียญเงินเหล่านั้นบนมือดังกริ๊ก ๆ อยู่สองสามที หัวเราะคิกคักแล้วเอ่ยถามเขา "เจ้าอยากกินอะไร"

อวี้จือเจวี๋ยสูดหายใจฮึดฮัดเหมือนดูแคลน ทว่าน้ำเสียงกลับฟังดูแปลกแปร่งอย่างไม่เป็นธรรมชาติอยู่หลายส่วน "กินข้าว"

ซ่งเสี่ยวหู่เป็นพวกสัตว์กินเนื้อ เลยสั่งเพ่าหมัวเนื้อแพะชามโตมาหนึ่งชาม ส่วนอวี้จือเจวี๋ยสั่งข้าวสวยมาหนึ่งที่ หลิงเซี่ยดูรายการอาหารนั่นก่อนจะเลือกกับข้าวที่มีราคาเหมาะสมทั้งยังมีประโยชน์ต่อร่างกายมาสองสามอย่าง  อวี้จือเจวี๋ยก็ค่อย ๆ กินอย่างไม่รีบร้อน

แค่กับข้าวมื้อเดียวก็เสียเหรียญเงินชั้นต้นไปแล้วแปดเหรียญ พอนึกถึงหยาดเหงื่อเรี่ยวแรงที่ตนสูญเสียไป หลิงเซี่ยก็รู้สึกเจ็บปวดใจไม่น้อย แต่ถึงอย่างไรอีกไม่ไกลก็จะถึงที่หมายแล้ว เขาตัดสินใจอยู่ทำงานที่นี่อีกสองวัน เพราะแม้ไปถึงเมืองฉงหมิงแล้วก็ไม่แน่ว่าจะราบรื่น อย่างน้อยก็ต้องหาเงินซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ให้เด็กน้อยสองคนนี้ ยังมีเวลาอีกตั้งห้าวันกว่าที่พรรคเส้าหยางจะเปิดรับคน หากเร่งเดินทางจากตำบลเล็ก ๆ แห่งนี้ไปใช้เวลาแค่ประมาณหนึ่งวันก็ถึง เรื่องเวลาไม่มีปัญหาแน่นอน

หลิงเซี่ยเองก็ไม่มีความสามารถอย่างอื่น ก่อนหน้านี้เขาก็เป็นแค่หนุ่มไอทีคนหนึ่ง คุยแต่กับโปรแกรมทั้งวัน แต่ในโลกใบนี้ ของพวกนั้นแลกแม้แต่ผักสักต้นยังไม่ได้

ถึงแม้กฎของโลกใบนี้คือผู้แข็งแกร่งเป็นจ้าว แต่ตอนนี้เด็กน้อยทั้งสองต่างก็ยังเป็นคนธรรมดา สวมเสื้อผ้าเก่า ๆ ขาด ๆ เช่นนี้ย่อมต้องถูกคนเย้ยหยันดูแคลนอย่างเลี่ยงไม่ได้

ซ่งเสี่ยวหู่คาดว่าคงไม่ถือสาหาความด้วย ทว่าอวี้จือเจวี๋ยเจ้าเด็กยะโสโอหังนี่เกรงว่าคงจะไม่ได้ เหตุผลกลใดก็ตามที่จะทำให้อวี้จือเจวี๋ยเข้าสู่ด้านมืดจำต้องคิดหาทางหลีกเลี่ยงให้จงได้!

ทำงานติดต่อกันมาสามวันแล้ว ยามราตรีก็ขดตัวนอนใต้ชายคาบ้านคนอื่น สุดท้ายก็เก็บเหรียญเงินชั้นต้นได้ประมาณสี่สิบห้าเหรียญ พอจะสามารถซื้อเสื้อผ้าเนื้อธรรมดาได้สองชุด

หลิงเซี่ยจูงเด็กน้อยทั้งสองไปอาบน้ำให้สะอาดหมดจด ก่อนจะพาพวกเขาไปที่ร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่งที่มีเสื้อผ้าเด็กแบบสำเร็จรูป

เสื้อผ้าในโลกต่างมิติแห่งนี้ก็ดูทันสมัยเอามาก ๆ เหมือนกัน เสื้อผ้าแต่ละแบบดูแปลกพิสดาร ไม่ว่าจะแหวกหลังผ่าอกล้วนมีหมด คล้ายกับเสื้อผ้าแฟนตาซีที่พวกเน็ตไอดอลชอบใส่ ไม่นานซ่งเสี่ยวหู่ก็ได้เสื้อแขนสั้นสีน้ำเงินขลิบทองตัวหนึ่ง ใส่แล้วยิ่งหัวโตเหมือนเสือ ส่วนอวี้จือเจวี๋ยเลือกเสื้อผ้าป่านฝ้ายไร้ลวดลายที่สุดแสนจะธรรมดาตัวหนึ่ง ปกปิดลำคอเรียวเล็กขาวผ่องไว้ ดวงหน้าน้อย ๆ เลยยิ่งดูน่ารักโดดเด่น

หักค่าเสื้อผ้าสองชุดนั้นออกทั้งหมดเป็นเงินสามสิบหกเหรียญ หลิงเซี่ยรู้สึกพอใจมาก

ซ่งเสี่ยวหู่ถามอย่างประหลาดใจ "พี่ใหญ่หลิง แล้วท่านไม่เอาเหรอ"

อวี้จือเจวี๋ยก็อดกล่าวเสียงต่ำไม่ได้ "ถ้าเงินไม่พอ...ข้าก็ไม่เอา"

หลิงเซี่ยพลันรู้สึกตื้นตัน นี่เป็นช่วงเวลาเหมาะสมที่จะอบรมสั่งสอนเด็กเลยนะ! เขาทอดสายตามอง
อวี้จือเจวี๋ยด้วยแววตาของผู้ใหญ่ที่แสนอารีทันที กล่าวกับพวกเขาด้วยน้ำเสียงละมุนละม่อม "ข้าไม่ต้องซื้อหรอก เสื้อผ้าที่มีอยู่ยังพอใส่ได้"

เขาครุ่นคิด ก่อนจะกล่าวถ้อยความสะเทือนอารมณ์เพิ่มอีกหนึ่งประโยค "ข้าเป็นพี่ใหญ่ของพวกเจ้า ย่อมต้องดูแลพวกเจ้าให้ดีอยู่แล้ว"

ซ่งเสี่ยวหู่มองหลิงเซี่ยด้วยความรู้สึกบีบรัดหัวใจและตื้นตัน นัยน์ตาคู่โตสีองุ่นดำรื้นน้ำตาขึ้น ไม่เคยมีใครดีกับเขาเช่นนี้มาก่อน

อวี้จือเจวี๋ยผินหน้าไปอีกด้านอย่างขัดเขิน "ภายหน้าข้าต้องคืนให้เจ้าร้อยเท่าพันเท่าแน่นอน"

"ได้ ข้าจะจำเอาไว้" หลิงเซี่ยตบที่ไหล่ของอวี้จือเจวี๋ยเบา ๆ พลางเลิกคิ้วหลิ่วตาให้ ทว่าครั้งนี้ท่านจอมมารกลับไม่หลบตา เขาอดดีใจไม่ได้

ใช่แล้วล่ะ ข้าจะต้องเป็นพ่อแม่ที่ดีอบรมสั่งสอนตัวร้ายให้เป็นคนดีให้ได้เลย!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.088K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,215 ความคิดเห็น

  1. #1193 宁仙 หนิงเซียน >3< (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 22:02
    น่ารักกกกกกกับน้องน้อย
    #1,193
    0
  2. #1183 SRKM2E (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 22:27
    ขอโทษนะที่ตอนแรกคิดว่าน้องพระเอกกับน้องตัวร้ายจะได้คู่กัน เพราะคิดว่าน้องปุ๊กปิกเหมือนกันดี โง้ยยย
    #1,183
    0
  3. #1153 EntOo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 19:13
    ได้ใจตัวร้ายน้อยไปแล้วววว
    #1,153
    0
  4. #1146 Yok Poog (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 10:55
    ซื้อใจน้องงงงงงง ได้ใจเราด้วยค่ะ น่ารักกกกกกก
    #1,146
    0
  5. #1117 _jully_P🌼 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 22:27
    โง้ยยยยยน่ารักมากเลยพวกต้าววววว
    #1,117
    0
  6. #1036 hongma (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 17:31
    *เมียที่ดี
    #1,036
    2
    • #1036-1 icejimkim9568(จากตอนที่ 5)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:49
      นั่นสิคะ~><
      #1036-1
    • #1036-2 ion1412(จากตอนที่ 5)
      6 พฤษภาคม 2563 / 23:24
      โฮ๊ะๆๆๆๆ
      #1036-2
  7. #1031 x0HD7XfBMbZGguq (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 18:54
    อืออออ น่ารัก ไม่ไหวแล้วววววววว
    #1,031
    0
  8. #1008 wiliwrrnnnthkal (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 23:08
    พบคนเลี้ยงต้อยนึงea
    #1,008
    0
  9. #970 imavikur (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 13:44
    โอโห้ คืนแบบสบายๆมากพ่อ
    #970
    0
  10. #966 yamgnatp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:47
    วิธีเลี้ยงเด็กยังไงให้โตมาเป็นผั--แค่กๆ!
    #966
    0
  11. #911 PaulaPum (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 18:38
    ตอบแทนโดยการเป็นสามีที่ดี--
    #911
    0
  12. #662 [เสพศิลป์] (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:06
    ตอบแทนโดยการกดสินะ5555. ทำไมชั้นไม่คิดว่าพระเอกจะมีเมียเป็นสิบ
    #662
    2
    • #662-1 เจี้ยงจิงหยวน(จากตอนที่ 5)
      21 มีนาคม 2562 / 20:31
      อาจจะแบบโอ๊ยยยใจเรามันตรงกันจิงๆ555
      #662-1
    • #662-2 ยิปโซเองจ้าาา(จากตอนที่ 5)
      10 เมษายน 2562 / 20:30
      ....ทำไมดูๆเเล้ว...พระเอกน่านะมีผัวเป็นสิบๆมากกว่า ฮ่าๆๆๆๆๆ
      #662-2
  13. #501 Latte Hideyoshi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 08:42
    งื้ออออ 3p ใช่มั้ยค่ะ? คือออยากเก็บเขาไว้ทั้ง2 คนนน
    #501
    0
  14. #489 buabucharatana (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 11:20

    ชอบมาผมนี้รอเปย์เลยฮ่ะ

    #489
    0
  15. #363 d_nutss0648 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 21:36
    งื้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ♡
    #363
    0
  16. #321 ขอเวลาซุ่ม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 13:00
    เอาคืนโดนการกดลงเตียงร้อยครั้งพันครั้งใช่มั้ยคะอาเจวี๋ย55555555
    #321
    0
  17. #283 kaohom_d (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 11:36
    ก็คือการเริ่มปักธงดีๆนี่เอง5555
    #283
    0
  18. #274 manodcha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 17:27
    เอ็นดูน้องงงงง
    #274
    0
  19. #236 to-tree (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 02:10

    อนาคตข้าจะจับเจ้ากดเป็นร้อยครั้งพันครั้ง//ผิด



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 ธันวาคม 2561 / 02:12
    #236
    0
  20. #202 lunatic.august (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:21
    น่ารักจริงๆเลยเด็กพวกนี้ 5555

    จะว่าไปชื่อของตัวเอกซ่งเสี่ยวหู่ก็เป็นเสียงสามติดกัน ไม่ต้องเปลี่ยนเป็นซ่งเสียวหู่เหรอคะ ?
    #202
    0
  21. #115 Par_dao (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 22:46
    ภายหน้าจะคืนให้ร้อยเท่าพันเท่าเลยเหรอลูก พี่ใหญ่ต้องเตรียมตัวดีๆล่ะ งานนี้
    #115
    0
  22. #88 Konrafah (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 23:08
    น่ารักมากค่ะ เด็กน้อยทั้งหลาย
    #88
    0
  23. #57 เจ้าหนูฤดูฝน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 17:53
    สรุป ยิ่งโตยิ่งรัก ต่อไปก็แย่งกัน จนพังโลก 55555
    #57
    0
  24. #48 rumiOwO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 14:14
    น่ารักกกกกก พวกเด็กๆน่าเอ็นดูกันจริงๆ
    #48
    0
  25. #46 nantika966 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 13:51
    อัพถึงตอนที่เท่าไร่คะ
    #46
    1
    • #46-1 irisbook(จากตอนที่ 5)
      26 ตุลาคม 2561 / 14:10
      ประมาณ 19 ตอนค่ะ ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ในเพจนะคะ ><
      #46-1