กลรักสกัดครองโลก (穿成炮灰之反派养成计划 ) สนพ.ไอริสบุ๊ค (นิยายแปลลิขสิทธิ์)

ตอนที่ 21 : ตอนที่19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,677
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,615 ครั้ง
    18 ม.ค. 62

ตอนที่สิบเก้า

หลิงเซี่ยพลันรู้สึกกระอักกระอ่วนสภาพสะบักสะบอมของเขาในตอนนี้ให้คนอื่นเห็นคงไม่เป็นไร แต่ถ้าให้อวี้จือเจวี๋ยและซ่งเสียวหู่เห็นเข้าเขาย่อมรู้สึกไม่สบายใจเอามาก ๆ เพราะมันแสดงให้เห็นว่าพี่ใหญ่อย่างตนไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย... เขารีบดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นมาคลุมไว้อย่างตะขิดตะขวงใจใบหน้าร้อนผ่าว พลางเอ่ยอย่างรู้สึกละอายใจ 

"เพราะข้าทำผิดกฎเอง แผลนี่ดูเหมือนจะน่ากลัวนะ แต่จริง ๆ แล้วไม่เจ็บเลยสักนิด"

เขาบาดเจ็บจนต้องล้มหมอนนอนเสื่ออยู่หลายวัน บัดนี้แค่แหงนคอนานก็เมื่อยไปหมด จึงได้แต่ฟุบหน้าลง เสียงที่เปล่งออกมายังคงแหบแห้ง

ได้ยินหลิงเซี่ยกล่าวเช่นนี้ อวี้จือเจวี๋ยพลันรู้สึกบีบรัดหัวใจ และยิ่งรู้สึกโมโหขึ้นมาทบทวีความรู้สึกเดือดดาลที่อัดแน่นในอกจนแทบจะปะทุออกมานั้นไม่รู้ว่าจะหาทางระบายออกมาได้อย่างไร เขาสูดลมหายใจลึก ดึงผ้าห่มออกมาวางไว้ด้านหนึ่งอย่างดึงดัน

เรียวขาของหลิงเซี่ยทั้งเรียวยาวทั้งผอมบางอวี้จือเจวี๋ยเลื่อนสายตาขึ้นไปอย่างประดักประเดิด บริเวณสะโพกและช่วงต้นขาบางส่วนที่ถัดลงไปยังคงบวมปูดออกมา ผิวขาวนวลลออด้านล่างยิ่งขับเน้นรอยแผลและรอยฟกช้ำดำเขียวเหล่านั้นให้ดูน่าเกลียดน่ากลัวขึ้นไปอีก ด้านข้างยังมีคราบเลือดหลงเหลืออยู่ให้เห็น พอจะคาดเดาได้ว่าตอนถูกลงโทษมีสภาพเป็นที่น่าเวทนาปานใด

"ปาเข้าไปตั้งห้าวันแล้ว ข้าเอะใจว่าเหตุใดเจ้าถึงไม่มาหาข้าเสียที พอมาหาถึงได้เห็นสภาพเช่นนี้" อวี้จือเจวี๋ยพยายามสงบสติอารมณ์ ทว่าไม่สามารถข่มความรู้สึกเคียดแค้นที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงได้ "ใครเป็นคนทำ เดี๋ยวข้าจะไปถามผู้ดูแลที่นี่เอง!"

คำพูดตอนท้ายหลายคำแฝงความเกรี้ยวกราดอยู่หลายส่วน หลิงเซี่ยตกใจจนสะดุ้งโหยง รีบลนลานยันตัวขึ้นไปคว้าชายเสื้อของอวี้จือเจวี๋ยไว้อย่างทุลักทุเล

"อาเจวี๋ย อย่าไป!"

อวี้จือเจวี๋ยกลัวว่าเขาจะขยับจนไปกระทบบาดแผล จึงได้แต่ยืนนิ่งไม่ขยับ ซุกงำสีหน้าเคียดขึ้งก่อนจะหมุนตัวกลับไป "ช่างเถอะ เดี๋ยวข้าทายาให้เจ้าก่อน"

เขากล่าวพลางล้วงถุงเก็บของออกมาจากสาบเสื้อบริเวณเหนือบั้นเอว ก่อนจะล้วงขวดหยกอันเล็กขวดหนึ่งออกมา แล้วป้ายยาขี้ผึ้งสีขาวไว้บนนิ้วมือ เตรียมจะไล้ทาบนบาดแผลให้หลิงเซี่ย ถุงเก็บของและขวดยานี่ล้วนแต่ผลิตขึ้นมาใหม่ ตัวยาที่อยู่ในขวดก็เป็นตัวยาที่ดีที่สุดของพรรคเส้าหยางด้วย

หลิงเซี่ยรีบเอี้ยวตัวหลบ "เดี๋ยวข้าทาเอง" บริเวณที่มีบาดแผลเหล่านั้นน่ากระดากอายจะตายชัก ต่อให้เป็นคนที่สนิทสนมกันปานใดก็ยังรู้สึกตะขิดตะขวงใจอยู่ดีนั่นล่ะ

อวี้จือเจวี๋ยเองก็รู้สึกประดักประเดิดเช่นกันแต่พอเห็นท่าทางงก ๆ เงิ่น ๆ ของหลิงเซี่ยแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะกดแขนของเขาลง แล้วเริ่มไล้ทาให้ น้ำหนักมือของเขาทั้งเบาและสม่ำเสมอ หลิงเซี่ยขบเม้มริมฝีปากโดยไม่ส่งเสียงใด ๆ ด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่หลายส่วน เนื้อยานั่นเย็นซาบซ่าน บริเวณที่ถูกทาจึงเย็นสบายยิ่งนัก

โอ้ย! โคตรน่าอายเลย! นอกจากอาป๊าอาม้าแล้ว ไม่มีใครเคยได้เห็นก้นงอน ๆ ของเขามาสิบกว่าปีแล้ว หมดกันล่ะทีนี้ แต่ก็ยังดีกว่ามีคนมามุงดูเยอะแยะล่ะนะ...

ตราบจนอวี้จือเจวี๋ยทายาเสร็จ เพื่อเป็นการผ่อนคลายบรรยากาศที่ชวนอึดอัดใจอยู่นี้ หลิงเซี่ยเลยรีบเปลี่ยนประเด็น "เสียวหู่ล่ะ พวกเจ้าคงยุ่งน่าดูเลยสินะ"

"เขาไม่ว่าง" อวี้จือเจวี๋ยไม่อยากบอกว่าตนเองแอบลอบออกมา ระยะนี้ศิษย์บรรจุใหม่อย่างพวกเขาต่างก็ยุ่งวุ่นวาย เฟิงซูหมิงฝึกสอนอย่างเข้มงวดเป็นอย่างยิ่ง สั่งให้พวกเขาท่องจำตำราฝึกยุทธขั้นพื้นฐานตั้งสามเล่มให้ได้ภายในสิบวัน แถมให้เขียนบรรยายความรู้สึกอีกด้วย ซ่งเสียวหู่ไม่รู้หนังสือเลยสักตัว ยังดีที่มียัยเฟิงลั่วนั่นคอยช่วยเหลือ ทว่าในใจรู้สึกแปลกพึลึก เขากลับไม่อยากมาที่นี่พร้อมกันกับซ่งเสียวหู่ แต่ไม่นึกเลยว่าจะได้เห็นหลิงเซี่ยในสภาพน่าอเนจอนาถเช่นนี้...

หลิงเซี่ยกระแอมไอทีหนึ่ง "หลายวันมานี้พวกเจ้าอยู่ที่นั่นเป็นอย่างไรกันบ้าง คงไม่ถูกคนรังแกหรอกใช่ไหมพวกที่มาจากเมืองอวิ๋นเซียวนั่น...ไปแล้วหรือยัง"

อวี้จือเจวี๋ยเหล่มองเขาทีหนึ่ง เจ้าทึ่มนี่เจ็บตัวขนาดนี้ ยังจะบ่นเป็นยายแก่แม่เฒ่าเช่นนี้อยู่อีกหรือ เขาพยักหน้าตอบ "สองวันมานี้ไม่เห็นยัยบ้านั่นแล้ว คงจะไปแล้วล่ะ แล้วข้าก็ไม่เหมือนกับเจ้า ไม่มีทางปล่อยให้ใครมารังแกตามใจชอบอยู่แล้ว!"

ถ้อยคำนี้แฝงน้ำเสียงทะนงตนเหมือนเคย หลิงเซี่ยพลันหัวเราะออกมา ไม่เจอเจ้าเด็กนี่ตั้งหลายวัน ยังนึกหวังว่าจะโตขึ้นบ้างไม่มากก็น้อย ที่ไหนได้ พูดไปพูดมาก็ยังเป็นเด็กเหมือนเดิม

ทั้งสองคุยสัพเพเหระกันอยู่ครู่หนึ่ง ตัวยาก็เริ่มออกฤทธิ์อย่างช้า ๆ และแล้วหลิงเซี่ยก็ผล็อยหลับไปอย่างไม่รู้ตัว อวี้จือเจวี๋ยเก็บชายผ้าห่มให้เขา ทว่าสีหน้าพลันแปรเปลี่ยนในพริบตาก่อนจะเดินอาด ๆ ไปที่โถงหลักของหออิ๋งเซียนโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

 กว่างซวี่จื่อทราบเรื่องที่ศิษย์สายตรงของท่านประมุขมาเยือนจากปากของศิษย์ผู้เฝ้าประตูอยู่นานแล้ว ทั้งยังมาหาไอ้หลิงเซี่ยนั่นด้วย เขาร้อนใจจนเดินวกไปวนมาอยู่ในห้องอย่างกระวนกระวาย ใครจะรู้ว่าไอ้เด็กจน ๆ เช่นนั้นจะมีผู้หนุนหลังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ ฐานะยังสูงส่งกว่าซวีเหยี่ยนเสียอีก!

หออิ๋งเซียนของพวกเขามีฐานะต่ำที่สุดในพรรคเส้าหยาง บรรดาคุณชายเหล่านี้ เขาจะแตะต้องไม่ได้แม้แต่คนเดียว! เขาแอบร่ำร้องอยู่ในใจ หากเขารู้ตั้งแต่แรกก็ย่อมไม่กล้าลงมือหนักขนาดนี้หรอก ตอนนี้คงได้แต่คิดหาทางผลักเรื่องนี้ไปให้พ้นตัวแล้ว...

ทันใดนั้นที่ประตูพลันมีเสียงดังขึ้น เด็กน้อยสวมอาภรณ์สีดำผู้หนึ่งเดินทอดน่องเข้ามาอย่างไม่เร่งไม่ช้า ราวกับกำลังทอดทัศนาของประดับตกแต่งภายในห้องโถง กว่างซวี่จื่อเห็นขนาดตัวของอวี้จือเจวี๋ยแล้วก็คลายใจลงเล็กน้อย นึกในใจว่าไอ้เด็กบ้าปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนี่คงไม่คณนามือเขาหรอก จึงรีบแย้มยิ้มต้อนรับพลางเดินเข้าไปหา "ได้ยินว่าท่านประมุขรับยอดคนรุ่นเยาว์ที่มีฝีมือเหนือล้ำไว้เป็นศิษย์หลายคน วันนี้ได้พบศิษย์พี่อวี้ถึงทราบว่าเรื่องเล่าข่าวลือเหล่านั้นไม่แปลกปลอมเลยสักนิด! ช่างสูงสง่าสมคำร่ำลือจริง ๆ!..."

อวี้จือเจวี๋ยได้ยินแล้วขนลุกขนชันขึ้นมา ก่อนจะกล่าวตัดบทเขาอย่างเย็นชา "วันนี้ข้ามาหาผู้ดูแลกว่าง ด้วยมีเรื่องจะถามไถ่ หลิงเซี่ยพี่ชายของข้ามีวาสนาได้มาอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ไม่ทราบว่าตอนนี้พักอยู่ที่ใดหรือ พอจะให้พวกข้าพบหน้ากันได้หรือไม่"

"เอ่อ..." กว่างซวี่จื่อทราบดีว่าเมื่อครู่อวี้จือเจวี๋ยไปเยี่ยมเยือนมาแล้ว คาดว่าเขาคงมีเจตนาจะตีวัวกระทบคราด ทันใดนั้นพลันกล่าวอย่างกระอ้อมกระแอ้ม "หลายวันก่อนพี่หลิงเขา...ถูกศิษย์คนอื่น ๆ ฟ้องร้องว่ากระทำการละเมิดกฎ ต้องรับโทษโบยสามสิบไม้... อ้อ ผู้น้อยเห็นแก่ที่เขาทำผิดครั้งแรก เลยลดโทษให้กึ่งหนึ่งขอรับ"

อวี้จือเจวี๋ยพลันหัวเราะในลำคอ ดวงตาดำทะมึนคู่นั้นจ้องมองกว่างซวี่จื่ออย่างดุดันพลางเค้นถามต่อ "ไม่ทราบว่าพี่ชายข้าละเมิดกฎข้อใด ผู้ดูแลกว่างแจ้งให้ข้าทราบได้หรือไม่ และเหตุใดพี่ชายของข้ากลับต้องไปนอนในห้องเก็บฟืนเรื่องนี้กลับชอบกลยิ่งนัก เดี๋ยวข้าจะกลับไปเรียนถามท่านอาจารย์ดูว่า หออิ๋งเซียนยากจนข้นแค้นถึงขนาดไม่มีห้องว่างให้ซุกหัวนอนเชียวหรือ"

หญ้ามู่อ่ายแปลงนั้น ครึ่งเดือนค่อยรดน้ำทีหนึ่ง รดครั้งหนึ่งก็ต้องให้คนช่วยกันรดถึงสิบคน ส่วนลานด้านหลังก็ยังมีห้องว่างเหลืออยู่อีกสี่ห้าห้อง แอบกินอาหารก็แค่ถูกงดข้าวสามวันเท่านั้น... ตอนนี้กว่างซวี่จื่อถูกอวี้จือเจวี๋ยจับจ้องด้วยสายตาอำมหิตจนอ้ำอึ้งแม้แต่คำแก้ตัวสักคำก็พูดไม่ออก ตามศีรษะตามหลังมีเหงื่อเย็นผุดซึมออกมา

อวี้จือเจวี๋ยเองก็คาดเดาได้ว่าหลิงเซี่ยมาอยู่ที่นี่คงต้องถูกข่มเหงรังแกเป็นแน่ เขาอาศัยอยู่บนยอดเขาธิดาเทพมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก พฤติกรรมต่ำช้าของชนชั้นสวะฝ่ายธรรมะ เขาเห็นมานักต่อนักแล้ว บัดนี้จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมอยู่หลายส่วน พลันปรากฏผลึกน้ำแข็งที่ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นรูปสามเหลี่ยมขึ้นบนมือของเขา

 "เมื่อวานอาจารย์สอนให้ข้าแปรพลังธาตุน้ำในร่างให้กลายเป็นน้ำแข็ง ผู้ดูแลกว่างลองดูซิว่า ข้าใช้ถูกหรือไม่ ท่านเป็นผู้อาวุโสของที่นี่ ในเมื่อข้ามาเยี่ยมเยือนเป็นครั้งแรก คงต้องขอให้ช่วยชี้แนะแล้ว "

ผลึกน้ำแข็งนั่นแหลมคมเป็นที่ยิ่ง สะท้อนแสงรุ้งเลื่อมพรายใต้แสงสุริยง ขับเน้นฝ่ามือเรียวงามและเล็บมือเกลี้ยงเกลาราวกับหยกขาวของอวี้จือเจวี๋ยให้ดูน่าชมยิ่งขึ้น

บัดนั้นกว่างซวี่จื่อพลันขนหัวลุกอย่างหมดท่า อดตาลีตาเหลือกถอยหลังไปสองก้าวไม่ได้ "ศิษย์พี่อวี้ ท่าน...ท่านใช้วิชายุทธได้อย่างล้ำเลิศยิ่ง... เอ่อ ตอนนี้พี่หลิงบาดเจ็บสาหัส ร่างกายอ่อนแอ ผู้...ผู้น้อยจะให้ศิษย์ทั้งหลายดูแลเขาให้ดี ลานด้านหลังยังมีห้องว่างสะอาดสะอ้านเหลืออยู่ เดี๋ยวข้าจะให้คนไปทำความสะอาดปัดกวาดเช็ดถูให้พี่หลิงเข้าอยู่เดี๋ยวนี้เลย!"

"งั้นคงต้องรบกวนผู้ดูแลกว่างแล้ว" อวี้จือเจวี๋ยเชยชมผลึกน้ำแข็งอย่างไม่ยี่หระ หยีตามองแสงตะวันที่สาดส่องลงมา ทำท่าบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ไฝร่องน้ำตาสีแดงสดเม็ดนั้นยิ่งแดงฉานราวกับย้อมด้วยโลหิต

กว่างซวี่จื่อกลั้นลมหายใจพลางคารวะหนึ่งคำนับ ก่อนจะรีบออกไปจัดการเรื่องราวต่าง ๆ เหล่านี้ เขาเดินโซซัดโซเซจนแทบจะหกล้ม หากกล่าวตามความรู้สึก เขารู้ว่าถึงแม้อวี้จือเจวี๋ยอายุยังน้อย ทว่ากลับน่าหวั่นเกรงกว่าเจ้าซวีเหยี่ยนนั่นเป็นไหน ๆ...

ดังนั้นพอหลิงเซี่ยลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ยังนึกไปว่าตัวเองอยู่ในความฝันด้วยซ้ำ ห้องหับสะอาดสะอ้านเป็นระเบียบเรียบร้อย เครื่องเรือนพรั่งพร้อมครบครัน แสงตะวันยามเช้าสาดลอดผ่านลูกกรงหน้าต่างเข้ามา ให้ความรู้สึกเงียบสงบและอบอุ่นยิ่ง อวี้จือเจวี๋ยกำลังนอนคุดคู้อยู่ข้างกายเขา ทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก เขาแทบจะสัมผัสได้ถึงลมหายใจอันแผ่วเบาของอวี้จือเจวี๋ยที่เป่าคลอเคลียอยู่บนใบหน้าของตน

หลิงเซี่ยขยับตัวโก้งโค้งขึ้นมาอยู่ในท่ากึ่งหมอบคลานถึงรู้ว่าสภาพร่างกายในตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว บาดแผลครานั้นก็หายปวดเป็นปลิดทิ้งแล้วเช่นกัน

เขาอดไม่ได้ที่จะเหม่อมองอวี้จือเจวี๋ยอยู่ครู่หนึ่ง อวี้จือเจวี๋ยปิดเปลือกตาแนบสนิท บริเวณขอบตาดำคล้ำเล็กน้อย คงมิใช่ว่าเจ้าเด็กนี่ฝึกหนักเกินไปหรอกนะ...

อวี้จือเจวี๋ยเหมือนจะรู้สึกตัวแล้ว ขนตาสั่นไหวอยู่ไม่กี่ที ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตางดงามคู่นั้นเป็นประกายสุกใส หลิงเซี่ยอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบผมของเขา ก่อนจะกล่าวถามด้วยความสงสัย "เจ้าไปพูดอะไรกับเจ้ากว่างซวี่จื่อนั่นใช่ไหม ถึงทำให้ข้ามาอยู่ที่นี่ได้"

ครู่หนึ่งอวี้จือเจวี๋ยก็ลุกขึ้นนั่ง จัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมให้เรียบร้อย ก่อนจะหันไปมองหลิงเซี่ยแวบหนึ่ง แล้วเดินไปเปิดประตูห้องพลางกล่าว "เขาสำนึกได้ด้วยตัวเองต่างหาก! ข้าต้องรีบกลับไปแล้ว!"

หลิงเซี่ยรู้ว่าเขาไม่อยากบอก เลยยิ้มให้เขาพลางกล่าว "งั้นเจ้าก็ดูแลตัวเองด้วยนะ อย่าหักโหมเกินไปล่ะ ข้าหายดีแล้วเดี๋ยวจะไปหาเจ้า แล้วก็เสียวหู่ด้วย" เขายังจำคำพูดที่อวี้จือเจวี๋ยกล่าวเอาไว้ก่อนหน้านี้ได้ ที่บอกว่าห้าวันแล้วตัวเองยังไม่ไปหาเขาอะไรทำนองนั้น

แผ่นหลังของอวี้จือเจวี๋ยพลันแข็งทื่อเล็กน้อยไปครู่หนึ่ง หลังจากนั้นก็แค่นเสียงฮึทีหนึ่งแล้วผลักประตูเดินออกไป

หลังจากที่อาการของหลิงเซี่ยหายสนิทเป็นปลิดทิ้งแล้ว ท่าทีของกว่างซวี่จื่อที่มีต่อเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเลยทีเดียว ให้เขาทำแต่งานที่เบาที่สุดนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่กี่อย่าง แถมยังถามไถ่สารทุกข์สุกดิบอยู่บ่อยครั้งอีกด้วย อย่าว่าแต่หลิงเซี่ยเลยที่ไม่ชิน ศิษย์คนอื่น ๆ เองยังมองเขาด้วยสายตาริษยาอยู่หลายส่วน

หลิงเซี่ยวิตกจริตจนเหงื่อแตกซิกมีแต่ศิษย์ผู้ดูแลที่มีตำแหน่งหรือคุณวุฒิค่อนข้างสูงเท่านั้นถึงจะสามารถพักอยู่ห้องเดี่ยวได้ ศิษย์ใหม่อย่างเขาได้อยู่คนเดียวย่อมต้องถูกมองว่าแปลกแยกอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่เรื่องของเรื่องคือถ้าให้ไปอยู่กับคนอื่นก็คงไม่สะดวกอยู่ดี หลิงเซี่ยเลยได้แต่วางเฉยต่อสายตาแปลกแยกเหล่านั้นแล้วทนอยู่ต่อไป

ช่วงพักรักษาตัวหลายวันมานี้ เขาใคร่ครวญจนตกผลึกแล้ว อย่างไรตนก็ต้องพัฒนาตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้น! จะเอาแต่พึ่งเด็กทั้งสองคนไปเรื่อย ๆแบบนี้ต่อไปงั้นหรือหากเป็นเช่นนั้นพี่คนนี้คงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว!

ทันใดนั้นเอง จู่ ๆ หลิงเซี่ยก็พลันนึกถึงเจ้าสัตว์ตัวน้อยที่ตนเคยพบเมื่อตอนแอบย่างปลาอยู่บนเขาตัวนั้นเฮ้ย! ทำไมเขาถึงลืมเรื่องที่ซ่งเสียวหู่ได้เจอตอนมาอยู่ที่นี่ไปได้นะ

ความจริงแล้วเจ้าสัตว์น้อยตัวนั้นหาใช่สัตว์ป่าธรรมดาไม่ ทว่าเป็นถึงสัตว์อสูรเสวี่ยเหยียนขั้นเจ็ด! ในหุบเขาแห่งหนึ่งใกล้กับหออิ๋งเซียนแห่งนี้มียอดฝีมือของพรรคเส้าหยางผู้หนึ่งเร้นกายอยู่ในนั้น เนื่องจากเขาผู้นั้นนึกเอ็นดูซ่งเสียวหู่ผู้ใสซื่อเถรตรง จึงได้ชี้แนะเคล็ดวิชาให้เขานิดหน่อย แน่นอนว่า ตอนนี้ซ่งเสียวหู่ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว เนื้อเรื่องในตอนนี้ย่อมเกิดขึ้นมิได้

ทว่าในเรื่อง ซ่งเสียวหู่เหมือนจะนึกว่าเสวี่ยเหยียนเป็นแมวป่า เลยวิ่งไล่ตามปลาของตนที่ถูกขโมยไป ถึงได้พบกับยอดคนท่านนั้น ผู้อาวุโสท่านนี้จะมีนิสัยเกียจคร้านสันหลังยาว ไม่ยอมรับซ่งเสียวหู่เป็นลูกศิษย์ ต่อมารู้สึกวุ่นวายเลยย้ายหนีออกไป ในเรื่องได้กล่าวไว้เป็นน้ำจิ้มแค่นี้ แต่ยังถือได้ว่าเป็นอาจารย์คนแรกของพระเอก!

พึงทราบว่า เส้นทางของพระเอกเริ่มต้นขึ้นที่นี่!

หลิงเซี่ยรู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพรากที่โชคชะตาพาให้ตนมาอยู่ที่นี่ หรือว่าที่เป็นแบบนี้เป็นเพราะจะเพิ่มตนให้เข้าไปอยู่ในเนื้อเรื่องด้วยกันนะ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.615K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,215 ความคิดเห็น

  1. #1209 moonhug_ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 20:02
    แงงงง น้องเป็นห่วงก็บอกกก
    #1,209
    0
  2. #1168 Yok Poog (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 16:53
    แค่น้องมานอนข้างๆใจเราก็ไปแล้ว
    #1,168
    0
  3. #1137 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 19:39
    โอ๊ยฟิน
    #1,137
    0
  4. #573 MyPagan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 18:13
    มาต่ออีกนะค้าาาอัพเรื่อยๆจนกว่าจะหมดวันพรีได้ไหมงื้อออ
    #573
    1
    • #573-1 irisbook(จากตอนที่ 21)
      20 มกราคม 2562 / 18:52
      จะอัพให้ถึงตอนที่ 25 ค่ะ
      #573-1
  5. #549 bj vamtoon (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 11:51
    รอนะครับ
    #549
    0
  6. #548 Middle C. (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 08:25
    รอใจจะขาดแล้ววววว นับถอยหลัง
    #548
    0
  7. #543 uๅuะ~* (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 02:27
    หลิงเซี่ยคงต้องสวมรอยไปขอเป็นศิษย์แทนเสี่ยวหูแล้วล่ะ แต่จะเก่งได้แค่ไหนกัน มีความโนจากภาพหน้าปกว่ามีแต่อาเจวี๋ยต้องมาคอยปกป้องอยู่ข้างๆ

    ป.ล.นับถอยหวังเปิดพรี 20 มกราคมนี้แล้วต้องรอวันที่หนังสือออกจากสนพ.ถึงบ้านอีกกี้วัน
    #543
    0
  8. #540 Mercurymom (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 22:01
    อื้อหือพ่อคนซึน
    #540
    0
  9. #539 Whatever it is (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 21:56
    เย่ มาอัพแล้ว ขอบคุณค่ะ
    #539
    0
  10. #538 punch98line (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 21:53
    ฮือออออ อาเจวี๋ยวขนาดยังไม่โตนะเนี่ย!! สุดยอดไปเลย!! ส่วนพี่หลิวนี่กลายเป็นตัวละครสำคัญเเล้วเเน่ๆ ตื่นเต้นๆอยากอ่านต่อเเล้ว
    #538
    0
  11. #537 kwandairy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 20:20
    รอค่า สนุกมาก
    #537
    0
  12. #536 milk-m.g.m (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:56
    สู้เขาลูกกกกก
    #536
    0
  13. #535 KhimSF7 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:44
    ให้ได้มีสกิลกับเขาสักทีเถ้อออออ น่าสงสารเกินไปแล้ว! อาเจวี๋ยเท่มากกกกก
    #535
    0
  14. #534 MimiminMi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:30
    หนทางสู่การเป็นสุดยอดยิ่งกว่าพระเอกกก555
    #534
    0
  15. #532 palllll (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 18:22
    ดูแลดีจริงๆ
    #532
    0
  16. #531 ScalateKD (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 18:13
    อ่าาา ก้นงอน..เอ้ย ไม่ใช่
    พี่หลิงอาจจะไม่ได้เข้ามาเป็นตัวหลักในเรื่องโดยตรงแต่พี่หลิงเข้ามาเป็นตัวหลักในใจของอาเจวี๋ยแน่นวลค่ะ แอร้้้้้
    #531
    0
  17. #530 Zinezynner (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 17:41
    โอ๊ะ...งั้นก็มีสิทธิ์ได้รับการถ่ายทอดวิชากับอาจารย์เก่งๆสิ เข้าไปสวมรอยแทนศิษย์น้องเลย!อดใจรอไม่ไหวแล้วววว
    #530
    0
  18. #529 Aidan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 17:27
    เค้ามีนอนเฝ้ากันด้วยยยยย

    แต่ว่าใครเป็นคนพาท่านพี่เข้าห้องนะ?
    #529
    0
  19. #528 FAIRY3247 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 16:57
    สลับบทแน่เลยยย เป็นบทพระเอกไปแล้ววว
    #528
    0
  20. #527 ohjesus (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 16:11
    เอ๊ะ หรือจะได้เป็นพระเอกแทน55555
    #527
    0
  21. #526 Chatchaann1 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 15:42
    แสดงว่าสลับบทกะพระเอกไปซะแล้ว แน่ๆๆเลย
    #526
    0
  22. #525 Rhapsodies (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 15:10
    ว้าย เห็นก้นกันแล้ว 5555
    #525
    0
  23. #524 NOT2RUE (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 15:04
    เอาเลยค่ะ เอาเลยยยย สู้ๆน้าหนู
    #524
    0
  24. #522 ammykjd (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:33
    ไฝว้ค่ะ!!!!
    #522
    0
  25. #521 GFMB (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:07
    หนูเป็นตัวละครหลักไปกับเขาแล้วสินะ โชคดีเน้อออ
    #521
    0