กลรักสกัดครองโลก (穿成炮灰之反派养成计划 ) สนพ.ไอริสบุ๊ค (นิยายแปลลิขสิทธิ์)

ตอนที่ 1 : ตอนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,685 ครั้ง
    13 ต.ค. 61

หากชีวิตเหมือนดังแรกพบพาน  มีดวงมานดั่งแม่พระข้ามผ่านภพ

ตอนที่หนึ่ง

          ในนิยายแนวฮาเร็มเรื่อง “เย้ยใต้หล้าฝ่าแดนอธรรม” ที่ไม่ค่อยจะมีกระแสร้อนแรงในอินเตอร์เน็ตสักเท่าใดเหตุผลอย่างแรกคือความโคตรเทพเกินจริงของพระเอกอย่างที่สองที่เกินจริงเหมือนกันก็คือตัวร้าย

            ทุกครั้งที่ตัวร้ายเหิมเกริมอาละวาดขึ้นมา ก็มักจะถูกพระเอกโค่นล้มแล้วเก่งขึ้นทุกครั้งเสมอ

          ในด้านของตัวร้ายผู้มีความเจ้าเล่ห์เหมือนฮุยไท่หลาง ซึ่งพยายามตามราวีพระเอกอยู่ทุกครั้ง ได้ตั้งปณิธานว่าจะคว้าชัยชนะมาให้ได้ ตราบใดที่ชีวิตยังไม่สิ้นสุด ก็จะไม่หยุดผูกรักผูกแค้นกับพระเอกไปตลอดกาล

          คืนนี้จึงถือเป็นคืนสำคัญคืนหนึ่ง ในฐานะแฟนพันธ์แท้ผู้ภักดีต่อนิยายเรื่องนี้ หลิงเซี่ยแทบจะเฝ้าอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตลอดทั้งคืน กดรีเฟรชการอัปเดตนิยายล่าสุดรอบแล้วรอบเล่า

        ผู้แต่งบอกไว้ว่าคืนนี้จะโพสต์ตอนอวสานให้ตรงเวลา ซึ่งก็หมายความว่า หลังจากที่ติดตามมาเป็นเวลาหนึ่งปีสามเดือนในที่สุดการต่อสู้กันระหว่างพระเอกและตัวร้ายที่หักมุมไปมาก็ดำเนินมาถึงตอนไคลแมกซ์แล้ว!

            เพียงแต่... หลังจากที่เขาอ่านตอนจบซ้ำไปซ้ำมาแล้วสามรอบ ดวงตาทั้งสองข้างก็เบิกโพลงขึ้นจนแทบถลนออกมานอกเบ้า ราวกับไม่อาจทำใจเชื่อได้ แทบจะกระอักเลือดพุ่งใส่หน้าจอคอมพิวเตอร์

            ให้ตายเถอะ นี่ผมตามอ่านมาตั้งนาน สู้อุตส่าห์กดคูปองโหวตให้ทุกเดือน เพื่อไอ้ฉากจบที่แทบจะบรรลัยกันทั้งเรื่องแบบนี้เหรอวะ?!

            ใช่แล้ว ตอนสุดท้ายที่บอสใหญ่ฝั่งตัวร้ายถูกพระเอกโค่นล้มลงสำเร็จ ไอ้ท่านผู้แต่ง! ไอ้คนไร้มโนธรรม!

            ในตอนอวสานทั้งหมดห้าพันคำ ยอดคนเหนือโลกีย์ผู้เป็นอาจารย์ของพระเอกดับครับ!

            สัตว์อสูรสุดโมเอะที่สุดแสนจะน่ารักมุ้งมิ้งก็ดับครับ! บรรดาน้องชายผู้ติดตามพระเอกก็ไม่ต้องพูดถึง ตายเรียบครับ!

            แต่ที่โหดร้ายที่สุด สาวน้อยนางหนึ่งในฮาเร็มของพระเอก มู่หรงเสวี่ย ยอดพธูในดวงใจของเขา นางผู้งดงามปานเทพธิดา หยาดฟ้ามาสู่ดิน ก็พลีชีพเข้าไปขวางอยู่หน้าพระเอกแล้วตายครับ!

            ถ้าจะพูดให้ถูกต้องก็คือ นอกจากพระเอกและสาว ๆ ในฮาเร็มของพระเอกที่เหลือแล้ว ทั่วทั้งพิภพแดนอธรรมต่างถูกกองทัพหุ่นกลอันเกรียงไกรของฝั่งตัวร้ายทำลายสิ้นแทบไม่เหลือซาก!

        ด้วยแผนการทำลายล้างอันล้ำเลิศของตัวร้าย บวกกับการสั่นสะเทือนอันรุนแรงที่เกิดจากวงแหวนพลังแห่งแดนอธรรมส่งผลให้สรรพสิ่งบนพื้นพิภพสูญเสียความสมดุลท้ายที่สุดเป็นเพราะอานุภาพแห่งยอดศาสตราวุธ แผ่นดินพิภพแดนอธรรมถึงกับทรุดทลายแตกสะบั้นออกจากกันเป็นเสี่ยง ๆ เรียกได้ว่าเป็นหนัง 2012 วันสิ้นโลกม้วนหนึ่งเลยทีเดียว!

            เดชะบุญเพราะอาศัยพลังของวิชาดรรชนีทองคำพระเอกจึงสามารถพลิกเกมจากผู้แพ้ขึ้นมาเป็นผู้ชนะ กอบกู้ดินแดนผาสุกบางส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ไว้และช่วยเหลือบรรดาสาว ๆ ในฮาเร็มส่วนใหญ่ให้รอดมาได้

            และด้วยเหตุนี้เอง ขณะที่พระเอกหมดเรี่ยวสิ้นแรง ไม่สามารถต้านทานการโจมตีของฝั่งตัวร้าย มู่หรงเสวี่ยนางฟ้าในดวงใจของหลิงเซี่ยก็ได้ตัดสินใจเอาตัวเข้าขวางพระเอกไว้เพื่อรับการโจมตีอันรุนแรงสะท้านโลกันตร์แทนพระเอกโดยไม่นึกลังเลใจ จนต้องจบชีวิตลงเยี่ยงสุคนธ์สิ้นหยกสลาย

ให้ตายเถอะ การวางพล็อตเรื่องที่ผิดธรรมชาติแบบนี้โคตรไม่วิทยาศาสตร์เลย! ! !

            ครั้นเผชิญกับภาพผืนแผ่นดินที่ถูกถล่มจนราบเป็นหน้ากลอง และภาพอันน่าสยดสยองของซากศพที่นอนเกลื่อนกลาดเป็นป่าช้าเบื้องหน้านี้แม้ดวงใจจะยังคงร้าวระบมอยู่มากทว่าในที่สุดพระเอกผู้มีจิตใจงดงามดุจเทพเซียนก็ตัดสินใจกวาดล้างฝั่งตัวร้ายจนสิ้นซาก โดยในหนังสือพรรณนาไว้ว่า

            ม่านราตรีค่อย ๆ คลี่ลงปกคลุมทั่วท้องนภา จู่ ๆ บนท้องฟ้าก็มีเสียงคำรามกึกก้องพร้อมกับหยาดพิรุณขนาดเท่าเมล็ดถั่วที่ตกตามลงมา ซ่งเสี่ยวหู่ (พระเอก) ก้มหน้าลง ทอดสายตามองอวี้จือเจวี๋ย (ตัวร้าย) ที่นอนหายใจ รวยรินอยู่ในแอ่งโคลนด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์ แต่ก็ไม่เห็นแววยินดีแม้แต่น้อย

            อวี้จือเจวี๋ยเบิกดวงตาอันมืดมัวขึ้นช้า ๆ ทว่ามุมปากกลับฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มบาง

“ในที่สุด...ก็หลุดพ้น...โลกอันฟอนเฟะนี่...ทำลายมันให้สิ้น...”

            ทำลายบ้านแกสิ! ! !

            หลิงเซี่ยแทบจะล้มโต๊ะโครม โคตรอยากจะเข้าไปพ่นเลือดใส่หน้าไอ้คนแต่งเลย!

            แม่ง! ท่านผู้แต่งนิยายนี่จะตอบแทนสังคมแบบนี้ใช่ไหม!

            แล้วตอนท้ายที่พระเอกพาสาว ๆ ในฮาเร็มไปสร้างโลกใหม่นี่เปลี่ยนเป็นนิยายประโลมโลกไปเลยไหมครับ ทั้ง ๆ ที่สาวงามปานเทพธิดาที่แกรักที่สุดตายไปแล้วแท้ ๆ พระเอกแกจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกทำแป๊ะอะไร? ทำไมไม่ไปตายด้วยกันเลยวะ?!

            ช่องแสดงความคิดเห็นในเพจนิยายที่ปกติเงียบสงบพลันเดือดปะทุขึ้น บรรดาสาวน้อยที่ชื่นชอบตัวร้ายและพวกโอตะที่หลงใหลมู่หรงเสวี่ยทยอยกันเข้ามาก่อหวอดประท้วงโดยมีใจความหลักตรงกันว่าไม่สามารถยอมรับตอนจบแบบนี้ได้

            หลิงเซี่ยเองยังคงเศร้าใจปนโมโหอยู่ไม่น้อย สุดท้ายก็บันดาลโทสะจนทุบแป้นพิมพ์อย่างเกรี้ยวกราดอุตส่าห์ตามอ่านมาตั้งนานสิ่งที่เขาต้องการจะเห็นไม่ใช่โลกที่ถูกพวกวายร้ายจอมอหังการที่มีตรรกะบิดเบี้ยวทำลายจนวายวอด!สิ่งที่เขาอยากเห็นคือพระเอกพาเหล่าจอมใจจอมนางและเหล่าสหายศึกร่วมเยาะเย้ยแดนอธรรมเหมือนกับชื่อนิยาย! แล้วนี่ตายเกลี้ยงกันอย่างนี้จะให้มาเย้ยกับผีหรือไง! อย่างไรเสียเขาก็ไม่มีทางยอมให้มันจบแบบนี้เด็ดขาด!

            รับไม่ได้! รับไม่ได้โว้ย! !

            ติ่งนักอ่านนิยายเรื่องนี้มีจำนวนไม่มาก ปกติไอ้ท่านผู้แต่งก็เอาแต่เขียนนิยายอยู่เงียบ ๆ  ไม่ค่อยพูดคุยกับผู้อ่านสักเท่าไร ทว่าการประท้วงของหลิงเซี่ยในครั้งนี้กลับได้รับการตอบกลับจากผู้เขียนแทบจะในทันที

            “อวี้จือเจวี๋ยเป็นตัวร้ายที่เราชื่นชอบที่สุด ส่วนมู่หรงเสวี่ยเองก็เป็นตัวละครหญิงที่เราชอบที่สุดเช่นกัน ดังนั้นเราก็เลยให้มันจบแบบนี้แหละ _ จริง ๆ เราก็แค่เขียนเล่น ๆ อยู่แล้ว ไม่ต้องจริงจังมากนักหรอก หุ หุ โอ๋ ๆ นะ”

หุ หุ อะไรวะ! โอ๋ ๆ ประสาทรึไง!

            แกเขียนเล่น ๆ แต่ผมตามมาถึงตอนนี้นี่โคตรของโคตรจริงจังเลยนะเว้ย!

            รักตัวร้ายนักก็ทำให้มันเข้าด้านมืดแล้วบรรลัยไปพร้อมกับโลกอธรรมเลยสิวะ! เอานางฟ้าของข้าคืนมา!

            พึงทราบด้วยว่า แต่ก่อนเนื้อเรื่องกำหนดให้บรรดาวายร้ายไม่ว่าจะเล็กจะใหญ่แค่ไหน หากไม่ถูกพระเอกสยบจนราบคาบ ก็ล้วนกลับตัวกลับใจหันมาอยู่ข้างพระเอกทุกคน!

            ไอ้คนแต่งตรรกะบัดซบ ตอนจบหักหลังคนอ่านได้โรคจิตโคตร ๆ!

            หลิงเซี่ยถึงกับเลือดขึ้นหน้าหากเปรียบกับฉากจบที่บัดซบเช่นนี้ เขายอมให้ตอนจบพระเอกสามารถเปลี่ยนตัวร้ายให้กลับกลายเป็นคนดีจูงมือกันก้าวไปสู่อนาคตอันศิวิไลซ์ตามแบบฉบับนิยายน้ำเน่าเสียยังจะดีกว่า! เอาตอนจบโบรแมนซ์ก็ได้! แต่จบโศกนาฏกรรมแบบนี้รับไม่ได้!

            นี่มันเกินกว่าที่จะเรียกว่าเจ็บเพราะรักแล้วนะ มันเข้าขั้นเจ็บนี้จำไปจนตายแล้ว!

            หนุ่มไอทีอย่างผมจิตใจเปราะบางนะเว้ย!

            หลิงเซี่ยจ้องข้อความที่ผู้แต่งตอบกลับอย่างเข็ดเขี้ยวเคี้ยวฟัน อ่านอยู่หลายนาทีไม่นานเขาก็เลือกย้ายค่ายจากแฟนคลับตัวยงกลายเป็นแอนตี้แฟนไปเป็นที่เรียบร้อย

            เขาเริ่มต้นเขียนข้อความร้องเรียนที่มีอารัมภบทยาวเฟื้อยให้ตัดคะแนนผู้แต่งเป็นครั้งแรกด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวเป็นที่สุด ทั้งยังมีการเขียนอวยพรส่งท้ายข้อความอย่างตั้งอกตั้งใจอีกด้วย

            ไอ้คุณนักเขียนไร้มโนธรรมสำนึก ขอให้เวลากินมาม่า หาซองเครื่องปรุงไม่เจอ!

            ขอให้เวลาเข้าส้วมมีแต่ซองเครื่องปรุงมาม่าไว้เช็ดก้น!

            ขอให้ผู้หญิงที่ตามจีบเป็นเลสเบี้ยนกันให้หมด! ขอให้สุดท้ายแกกลายเป็นเกย์!

            ขอให้ดอกเบญจมาศของแกโดนเสียบเป็นพันรอบหมื่นรอบไปเลย!

            ขอให้แกทะลุมิติเข้าไปเป็นตัวประกอบพลีตัวตายถวายเถ้าปืนในแดนอธรรม! จะเข้าไปรับคมหอกคมดาบแล้วตายแทนพระเอกก็รีบไปให้ไว!

            หลังสิ้นเสียงเคาะแป้นพิมพ์ “แกร๊ก ๆ” ด้วยความเกรี้ยวกราดติดต่อกันตลอดครึ่งชั่วโมง จากนั้นคลิก “ส่งข้อความ” แล้วดูหน้าจอที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายอัศเจรีย์แห่งความเดือดดาล หลิงเซี่ยจึงค่อยกระดกเบียร์แช่เย็นขวดหนึ่งเข้าปาก ความคับข้องใจที่คับแน่นอยู่ในอกนับว่าได้ระบายออกมาบ้างเล็กน้อย ก่อนจะผล็อยหลับไปด้วยความคับแค้นแน่นอุรา

            แน่นอนว่า หากหลิงเซี่ยทราบชะตากรรมในภายภาคหน้าของตน เขาคงยอมสับอุ้งมือที่นำมาซึ่งความเสียใจในภายหลังนี้ทิ้ง และไม่มีทางเขียนข้อความวิจารณ์ที่นำมาซึ่งหายนะเช่นนี้ อย่างน้อยที่สุดคงจะตัดข้อความสาปแช่งให้ทะลุมิติไปพลีตัวตายถวายเถ้าปืนหรือโดนระเบิดดอกเบญจมาศพวกนั้นทิ้งแน่นอน

            เช้าวันต่อมา หลิงเซี่ยซึ่งถูกปลุกตื่นด้วยเสียงคนโหวกเหวกโวยวาย ก็ขยี้เปลือกตาตื่นขึ้นอย่างสะลึมสะลือ ทั้งยังนึกว่าตัวเองอยู่ในความฝัน เขายันตัวขึ้นนั่งอย่างงงงัน คราวนี้ถึงได้พบว่าตัวเองนอนอยู่บนฟางข้าวกองหนึ่งตรงมุมกำแพง หมาดำตัวหนึ่งกำลังยกขาหลังขึ้นเยี่ยวห่างจากตัวเขาไปไม่มาก

            เมื่อก้มหน้าลง หลิงเซี่ยถึงได้พบว่าร่างกายของเขาก็ผิดปกติไปจากเดิมเช่นกัน มือที่เห็นอยู่ตรงหน้าคู่นี้ดูเลอะเทอะเปรอะเปื้อน ทว่าผอมแห้งอย่างเห็นได้ชัด นี่มันไม่ใช่มือเรานี่หว่า!

            “...ฝันบ้านี่ออกจะพิลึกไปหน่อยนะ” หลิงเซี่ยคลึงขมับพลางบ่นพึมพำกับตัวเอง แต่หลังจากที่เขาหยิกตัวเองอย่างแรงทีหนึ่งแล้วกลับเจ็บจนแทบจะกระโดดเหยง   เชี่ย นี่เราหลุดมาที่ไหนวะเนี้ย?!

            ในฐานะหนุ่มไอทีที่ชอบสิงอยู่ในเว็บฉีเตี่ยนมาหลายปี เป็นเรื่องปกติที่หลิงเซี่ยจะเคยอ่านนิยายแนวทะลุมิติชื่อดังมาไม่น้อย เขารู้สึกเหยียดหยามพวกผู้ชายกิ๊กก๊อก ที่พอทะลุเข้าไปในดินแดนต่างมิติแล้วก็จับพลัดจับผลูได้ฝึกยอดวิชาจนกลายเป็นยอดยุทธ์พวกนั้นมาแต่ไหนแต่ไร นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาตามอ่านนิยายเรื่อง “เย้ยใต้หล้าฝ่าแดนอธรรม” เพราะพระเอกในเรื่องไม่ได้ทะลุมิติ

            พอทะลุมิติเข้ามาแล้วก็กลายเป็นยอดคนชนะสิบทิศเลย คือมันโคตรไม่วิทยาศาสตร์เลยอ่ะ! แต่ก่อนหลิงเซี่ยเห็นเรื่องจำพวกนี้ก็ได้แต่หัวเราะ “แหะ ๆ” สองที แต่พอถึงคราวที่ตัวเองทะลุข้ามมิติเหมือนกัน กลับหัวเราะแหะ ๆ ไม่ออก

            แม้ว่าในใจยังสับสนวุ่นวาย ทว่าชั่วครู่หลิงเซี่ยก็ลุกขึ้น เขาต้องยืนยันให้ได้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในสถานที่ใด พอเห็นเสื้อผ้าโกโรโกโสบนร่างของตน สีหน้าของเขาก็สลดลงทันที เห็นได้ชัดว่า สภาพของเขาที่ทะลุมิติเข้ามานี้ไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าใดนัก

            ขณะนี้ยังเป็นเวลาเช้าตรู่ บนถนนอันเวิ้งว้างไม่ค่อยจะมีคนเดินพลุกพล่านสักเท่าใด หลิงเซี่ยเสยผมเผ้าที่กระจุกเป็นก้อนบังปรกหน้าอยู่ไปข้างหลัง พอหันกลับไปก็เห็นอักษรตัวโตสี่พยางค์ตรงแผงขายของร้านหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกลเขียนว่า “เปี๊ยะทอดหลงเฟย” เข้าพอดี

            หลิงเซี่ยตะลึงงัน เขามั่นใจในการอนุมานของตนเป็นอย่างยิ่ง เพราะในตอนเปิดเรื่องได้เล่าไว้ว่า ระหว่างที่พระเอกเดินทางออกมาจากหุบเขาเร้นลับก็ระหกระเหินจนมาถึงตำบลแห่งหนึ่งในเมืองมนุษย์ ซึ่งมีชื่ออันสุดแสนจะเลอเลิศและอหังการว่า “หลงเฟย” (มังกรทะยาน) และพระเอกกับตัวร้ายก็ได้พบกันครั้งแรกที่นี่นั่นเอง หรือว่าเราเข้ามาอยู่ในโลกนิยายแล้ววะ

          ถ้าเป็นจริงตามที่คิด ตอนนี้ตัวเลือกที่มีคือ จะคอยดูเหตุการณ์ในเนื้อเรื่องอยู่ห่าง ๆ หรือจะเข้าไปร่วมอยู่ในเนื้อเรื่องดี พึงทราบว่าข้างกายพระเอกเป็นพื้นที่ซึ่งมีความเสี่ยงสูง โดยเฉพาะพระเอกในช่วงแรก พูดง่าย ๆ ก็คล้าย ๆ กับxxยอดนักสืบนั่นแหละ ไปอยู่ที่ไหนก็มีแต่เรื่องเสมอ หากไม่มีรัศมีของความเป็นพระเอกแล้วล่ะก็...

     หรือว่าควรไปนั่งดูอยู่ขอบสนามจะดีกว่า แต่ถึงจะหลบพระเอกอย่างไร สุดท้ายตอนจบก็หนีไม่พ้นต้องถูกฝั่งตัวร้ายถล่มจนวอดวายไปพร้อมกับโลกใบนี้อยู่ดี

            ประเด็นสำคัญที่สุดคือ ต้องรู้ให้ได้ว่าตอนนี้เนื้อเรื่องดำเนินไปถึงตอนไหนแล้วนี่สิ

            เฮ้อ! แต่ก่อนเขาก็เป็นแค่หนุ่มเนิร์ดคนหนึ่ง ช่วงว่าง ๆ นอกจากอ่านนิยายหรือคอนเทนต์ที่พวกชายโสดชอบอ่านกันในอินเทอร์เน็ตแล้ว เขาก็ไม่เคยทำเรื่องผิดศีลธรรมจรรยาใด ๆ เลย! กับอีแค่ประณามไอ้คนแต่งไร้จริยธรรม ตรรกะมีปัญหานั่นนิดเดียว ท่านเทพทะลุมิติถึงกับต้องเตะเขาเข้ามาในนิยายฮาเร็มสุดน้ำเน่าที่เต็มไปด้วยอันตรายเช่นนี้เชียวหรือ

            ท้องของเขาเริ่มส่งเสียงร้องโครกคราก กระเพาะลำไส้ที่ไม่รู้ว่าหิวอยู่นานแค่ไหนแล้วเริ่มบีบตัวรวมกัน หลิงเซี่ยลูบท้องที่ว่างเปล่าอย่างไร้เรี่ยวแรง จู่ ๆ ก็นึกไม่ออกว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี

            “เอ้อร์ต้าน เจ้าหิวหรือไม่? ข้าแบ่งขนมเปี๊ยะให้เจ้าก้อนหนึ่ง” มือเปรอะ ๆ ข้างหนึ่งโผล่เข้ามาตรงหน้า บนขนมเปี๊ยะสีเหลืองแก่ที่ถืออยู่มีรอยนิ้วมือดำ ๆ หลายรอยอย่างเห็นได้ชัด

           หลิงเซี่ยเงยหน้าขึ้นอย่างงงงัน พลันเห็นเด็กจรจัดอายุประมาณสิบขวบคนหนึ่ง แม้ว่าบนใบหน้าของเขาจะมีรอยกระดำกระด่าง เห็นรูปหน้าไม่ชัดเจน ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับดำขลับเหมือนหยดหมึก ทั้งยังเปล่งประกายเป็นพิเศษ แก้มยุ้ย ๆ เผยให้เห็นลักยิ้มทั้งสองข้างอยู่รำไร และเมื่อหลิงเซี่ยเห็นจี้สร้อยคอรูปสายฟ้าฟาดที่ร้อยด้วยด้ายแดงคล้องอยู่บนลำคอของเขา ก็ถึงกับหน้าเหวอในบัดดล เฮ้ย! พระเอก!

            พึงทราบก่อนว่า ตอนที่พระเอกในเรื่องออกโรง ถึงแม้จะอยู่ในคราบของขอทาน แต่สถานะที่ไต่ระดับขึ้นเรื่อย ๆ จนโคตรเทพในภายหลังนี่เทียบได้กับพระเอกการ์ตูนผู้ชายเลยนะ! แล้วจี้สร้อยคอเส้นนี้ก็คือหลักฐานสำคัญที่แสดงตัวตนของเขานั่นเอง ช่วงแรก ๆ ที่อ่านนิยายเรื่องนี้ พอถึงฉากต่อสู้ทีไร หลิงเซี่ยเป็นต้องลุ้นไปตบโต๊ะไปทุกที

            อีกอย่างแม้ว่ารูปโฉมของพระเอกจะห่างไกลจากตัวร้ายอยู่มาก แต่กลับมีดวงตาคู่สวยเย้ายวนชวนฝันที่ทำให้ทั้งนางฟ้าและนางมารหลงเสน่ห์จนโงหัวไม่ขึ้นทว่าบัดนี้เมื่อได้สบตากับดวงตาสีดำแวววาวราวกับลูกองุ่นดำตรงหน้าคู่นี้ หลิงเซี่ยก็ถึงกับอับจนคำพูด

            “เจ้าทึ่มเอ๊ย หิวแล้วยังไม่รู้จักหาอะไรกิน ให้มันไปก็เสียของเปล่า ๆ” เสียงใสกังวานของเด็กผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง น้ำเสียงเจือความรำคาญอยู่หลายส่วน

            หลิงเซี่ยหันไปมองด้านหลังอย่างทึ่มทื่อ ก็เห็นเด็กผู้ชายอีกคนใช้หางตาชำเลืองมองมาที่ตนอยู่ ลักษณะเสื้อผ้าอาภรณ์ไม่สกปรกเหมือนกับพระเอก ถึงแม้เสื้อผ้าของเขาจะดูเก่า ๆ ขาด ๆ เหมือนกัน ทว่ากลับดูได้รับการรักษาความสะอาดเป็นอย่างดี ใบหน้าเล็ก ๆ อันขาวสว่างที่ดูงดงามเกินชาย ก็ล้างจนสะอาดเกลี้ยงเกลา แต่เมื่อเห็นไฝสีแดงที่ร่องน้ำตาเม็ดหนึ่งบริเวณใต้หัวตาขวาของเขา จู่ ๆ ใบหน้าของ หลิงเซี่ยก็เปลี่ยนเป็นดำทะมึน รึว่า! นี่คือตัวร้าย!

            บรรดาสาว ๆ ที่เป็นติ่งนิยายบัดซบเรื่องนี้แทบจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ถึงแม้ตัวร้ายจะเลวต่าง ๆ นานา คลั่งความสะอาด เป็นโรคจิตหวาดระแวง ชอบทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ แต่ก็มีความน่ารักโมเอะ มีสุนทรียภาพทางศิลปะวรรณกรรม โดยเฉพาะไฝที่ร่องน้ำตาสุดเซ็กซี่เม็ดนั้น พูดง่าย ๆ ก็คือน่ารักมีเสน่ห์ในทุกอิริยาบถนั่นแหละ! (หลิงเซี่ย : ผมอยากจะอ้วกใส่หน้าอวี้จือเจวี๋ยจริง ๆ!)

            พอเห็นคู่ดูโอ้พระเอกกับตัวร้ายวัยเยาว์ที่รูปร่างนุ่มนิ่มเหมือนซาลาเปาในตอนนี้ หลิงเซี่ยก็แอบข่วนกำแพงเบา ๆ—จะให้เข้าฉากเร็วอย่างนี้ทำแป๊ะไรฟะ!  !  !

            ดูท่าเทพแห่งโชคชะตาคงจะเลือกทางเดินให้เขาไว้แล้ว แสดงว่าเขาต้องทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องนี้เพื่อมาเป็นประจักษ์พยานในเรื่องราวความรักความแค้นระหว่างพระเอกกับตัวร้ายเป็นแน่แท้...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.685K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,215 ความคิดเห็น

  1. #1142 Yok Poog (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 09:25
    ใจกระตุก ตรงคำว่าเจ้าข้าวเจ้าของ อืมมมมม เขิน แปลดีมากค่ะชอบ มีแววได้เสียตัง 555 ถ้าคนเขียนตอบแบบนั้นจริง มีร้องไห้ โอ๋ ก็ไม่หายหรอก อ่าที่พิมเข้าตัวเองหมดเลยสินะ สู้นะลูก
    #1,142
    0
  2. #1114 _jully_P🌼 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 21:35
    ภาษาดีมากเลยค่ะ อ่านลื่นนนนนปรื้ดๆ
    #1,114
    0
  3. #1113 thitimalakthong4 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 18:13
    เยาะเย้ยเเดนอธรรมนี่เป็นมุมมองตัวร้ายรึเปล่าเดา
    #1,113
    0
  4. #1112 nakakoolapinan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 18:48
    แปลเก่งมากกก ไหลลื่นจนนึกว่าแต่งเองเลยย
    #1,112
    0
  5. #1029 khwanAey (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 18:50
    omg แปลเหมือนไม่ได้แปล
    #1,029
    0
  6. #909 PaulaPum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 16:40
    ขอบคุณที่แปลให้ค่ะ
    #909
    0
  7. #892 rattanasrilay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 13:48
    แปลดีมากกกกกกกกกเลยค่ะ อ่านลื่นไหลไม่สะดุดเลยค่ะ
    #892
    0
  8. #886 fumio101 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:41
    สำนวนแปลอ่านลื่นไหลมากเลยค่ะ
    #886
    0
  9. #860 GokuH@y@ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:23

    แปลดี...

    #860
    1
    • #860-1 GokuH@y@(จากตอนที่ 1)
      27 เมษายน 2562 / 23:24
      ..ให้มันครบ6ตัว 555
      #860-1
  10. #434 โย้ช! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 06:18
    เป็นแนวย้อนเวลาที่น่าสนใจดีค่ะ ตอนแรกถึงว่าตัวเอกจะได้เจอกับตัวร้ายที่มาดเย็นชา แต่กลับเจอหนุ่มน้อยหน้าสวยซะได้
    #434
    0
  11. #423 moony+lilac (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 12:45
    แปลสนุกมากเลยค่ะ แง ไม่น่าเบื่อเลยสักติ๊ก อยากสอบถามว่าทางสำนักพิมพ์จะออกครบสามเล่มเลยหรือเปล่าคะ หรือออกทีละเล่มจนจบ ;-;
    #423
    0
  12. #281 kaohom_d (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 10:54
    แปลดีมากกกกกค่ะ พูดเลยว่าแปลดีมากๆ แง ในฐานะเด็กอักษรเราชื่นชมค่ะ แปลลื่นมาก ฉากที่ตัวเอกตัดพ้อกับตัวเองแบบตลกๆก็แปลดี
    #281
    0
  13. #206 nueng_cb (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 15:06
    ชอบภาษาการแปลมากเลยค่ะ มีคนแนะนำเรื่องนี้มา พอเราได้มีโอกาสเข้ามาอ่านก็รู้สึกว่าอยากขอบคุณคนๆนั้นที่ทำให้เราได้มาเจอนิยายแปลสนุกๆแบบนี้
    #206
    0
  14. #175 9494 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 11:48
    หรือความแค้นของพระเอก ตัวร้ายคือนายเอกกันคะ?55555555
    #175
    0
  15. #163 cantus1011 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:13
    แปลดีมากๆค่ะ
    #163
    0
  16. #150 ohjesus (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 22:03
    โอ้วว55555555
    #150
    0
  17. #87 Konrafah (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 22:36
    ติดตามค่ะ
    #87
    0
  18. #72 blackkozu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 20:24
    แปลดีคะ สนุกน่าติดตาม
    #72
    0
  19. #65 *--(เจ้าหญิงน้อย)--* (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:19

    วันละตอนได้มั้ยเนี่ยยยย รอไม่ไหววววว

    #65
    0
  20. #52 เจ้าหนูฤดูฝน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 17:14
    คำเปรียบเปรย ควรมีคำอธิบายนะครับ นิยายแปลจีน ต้นฉบับส่วนใหญ่ชอบอนุมานคำเปรียบเปรยเป็นตำนานต่าง ๆ เทพต่าง ๆ บลา ๆ

    แต่ หนูมาทะลุมิติในวัยเยาว์หรือเปล่าลูก แล้วเขาก็ก่อสงครามแย่งชิงหนูน่ะลูก
    #52
    1
    • #52-1 irisbook(จากตอนที่ 1)
      26 ตุลาคม 2561 / 18:06
      ในฉบับจัดพิมพ์จะมีเชิงอรรถของศัพท์เฉพาะให้ทั้งหมดค่ะ ทั้งชื่อหญ้า สำนวนจีน
      #52-1
  21. #28 l3oss_it (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 21:09

    ฮุ่ยไท่หลางแปลว่าอะไรเหรอค่ะ

    เห็นด้วยกับความคิดเห็นที่20 นะคะ อ่านแล้วมันแปลกๆจริงนะ

    #28
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #28-2 irisbook(จากตอนที่ 1)
      19 ตุลาคม 2561 / 23:05
      ขอแก้ไข้อีกครั้งนะคะ ตอนแรกตอบแล้วพิมพ์ชื่อภาษาจีนแต่มันขึ้นเป็นภาษาโค้ชแทน ไม่ขึ้นตัวจีน
      ฮุยไท่หลางเป็นชื่อหมาป่าตัวร้ายของอนิเมชั่นชื่อดังของจีนค่ะ ในไทยมีการ์เอาการ์ตูนเรื่องนี้มาแปล
      ในชื่อเรื่อง แกะน้อยสุดป่วนกับหมาป่าจอมป่วนค่ะ

      #ในเล่มวางจำหน่ายทางสำนักพิมพ์จะมีเชิงอรรถให้ทุกคำที่เป็นศัพท์เฉพาะค่ะ
      #28-2
  22. #20 Sopimzize (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 00:51
    แนะนำให้เปลี่ยนจากผม เป็นเขาให้หมดเลยน่าจะเวิร์คกว่าไหมคะ เดี๋ยวตัวเอกบรรยาย เดี๋ยวบุรุษที่สาม มันแปลกๆ อ่ะค่ะ หรือว่าในต้นฉบับจีนเขาเขียนมาแบบนี้หว่า ;-;
    #20
    0
  23. #17 kazuya nikki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 22:55
    ดอกเบญจมาศคืออะไรเหรอคะ
    #17
    2
    • #17-1 Sopimzize(จากตอนที่ 1)
      15 ตุลาคม 2561 / 00:48
      ขอตอบแทนนะคะ ดอกเบญจมาศในความหมายแบบพี่จีนคือช่องทางด้านหลังของผู้ชายจ้า
      #17-1
  24. #15 Eiei (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 22:22

    หื้อออ ชอบบบบบบบบบบบบ

    ชอบมากกกก โครตตลก555555

    แปลได้ไหลลื่นมากเลยค่ะ ใช้ศัพท์เข้าใจง่ายดีมาก ทำให้ตลกแบบธรรมชาติมากเลย คนแปลน่าจะแปลมาหลายเรื่องแล้วแน่ๆ 

    ชอบมากๆ ได้ซื้อแน่ๆค่ะเรื่องนี้ กำเงินรอแล้วค่ะ 555555

    จะออกประมาณเดือนไหนอ่ะคะ? แล้วมีกี่เล่มจบอ่า?

    #15
    1
    • #15-1 irisbook(จากตอนที่ 1)
      15 ตุลาคม 2561 / 11:19
      3เล่มจบค่ะ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดต้นปีหน้าค่ะ
      #15-1
  25. #9 UYou (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 22:11

    แปลดีมากเลยค่ะ อ่านแล้วสนุกมากกก

    รอติดตามนะคะ^^

    #9
    0