end ss1 [FIC ATTACK ON TITAN] The Miracle of Destiny (Levi x Teresa) #คุณสามีของเทเรซ่า

ตอนที่ 9 : Chapter8:เพราะไอแมวนี่ตัวเดียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,015
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 249 ครั้ง
    19 ต.ค. 62

Chapter 8 :เพราะไอแมวนี่ตัวเดียว


Levi Part


อาให้ตายสิทำไมขาของเขาถึงก้าวลงบันไดมาจนถึงชั้นใต้ดินได้กันนะ เขามาทำไมกันเนี่ย! 


ดึกแล้วป่านนี้คงคุยด้วยไม่ได้แล้วล่ะ 


หัวหน้ามาทำอะไรเหรอคะ?มือบางยื่นออกมาจากกรงเหล็กกระตุกแขนเสื้อของเขาเอียงคอมองมาด้วยความสงสัยปนดีใจที่เห็นคนตรงหน้าในขณะที่รีไวล์ทำหน้าเหวอตกใจใส่อีกฝ่าย 


!!!! 


จะมาคุยเรื่องขุนนางคาร์ลิสันหรือเปล่าคะ? 


เธอรู้? 


เก่งใช่มั้ยล่ะคะเทเรซ่ากระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างซุกซน บางครั้งเขาก็รู้สึกว่าหลายครั้งเทเรซ่ามีลับลมคมในชอบพูดจาเหมือนกับรู้อ่านใจคนอื่นได้จนทำให้เขาไม่ชินกับเธอ 


ขุนนางคาร์ลิสันนี่เป็นคนยังไงเคยเจอกันรึเปล่าคะ? 


ไม่รู้ไม่เคยจำ 


=_= 


ก็ขุนนางมันมีเป็นร้อยๆใครจะไปนั่งจำให้รกสมองกันล่ะ อีกอย่างยิ่งขุนนางที่ใกล้ชิดกับพระราชาพวกฉันก็ไม่เคยเห็นหรอกนะ หรือถ้าเคยก็จำไม่ได้อยู่ดีเพราะการจะเจอตัวมันยากจะตาย 


แบบนี้นี่เอง อ๊ะ!แล้วหัวหน้ามาจะถามอะไรหนูบ้างล่ะคะเกี่ยวกับขุนนางคาร์ลิสัน 


เธอไม่ได้คิดมากใช่มั้ย? 


คิดมากเรื่องอะไรคะ ถ้าหมายถึงเรื่องที่ต้องไปเจอใครๆก็ต้องคิดมากอยู่แล้วไม่ใช่รึไงคะแต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะไม่ว่ายังไงก็ต้องไปอยู่แล้ว หัวหน้าเองก็ได้ประโยชน์จากเรื่องนี้อยู่แล้วนี่คะเพราะอาจรู้อะไรเกี่ยวกับหนูมากขึ้น 


“…” 


ขนาดหนูเองยังไม่รู้เลยถ้าหนูไปอาจจะได้รู้เรื่องเพิ่มมากขึ้นก็ได้ เพราะฉะนั้นใช้ประโยชน์หนูล้วงข้อมูลให้เต็มที่เลยค่ะทั้งๆที่ตัวเด็กคนนี้เองก็รู้อยู่แล้วแท้ๆว่ากำลังโนใช้หาผลประโยชน์เพื่อตัวพวกเขาแต่ก็กลับไม่ว่าอะไรหรือแย้งเขาสักคำ 


เธอรู้ตัวดีว่าสถานะอย่างเธอไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรกับเขาทั้งสิ้น 


เทเรซ่าน่ะถึงจะดูขี้อ้อนและดูเหมือนจะเป็นเด็กเอาแต่ใจในสายตาของเขา แต่เธอก็ไม่เคยร้องขออะไรเขาสักอย่างหรือแย้งเขาสักค 


เพราะแบบนี้ไงเขาถึงกำลังรู้สึกผิด... 


ถ้าเกิดเทเรซ่าแย้งเขาสักคำหรือขอร้องเขาบางทีเขาอาจจะพิจารณาใหม่ก็ได้ เขาอาจจะหาทางออกเพื่อที่จะได้ไม่ไปพบกับขุนนางคาร์ลิสัน แต่เธอก็ไม่ทำ 


ยัยบ้าเอ๊ย 


หัวหน้าคะขอบคุณค่ะที่เป็นห่วงแต่หนูไม่เป็นไร 


ฉันไม่ได้เป็นห่วงไม่ได้เป็นห่วงยัยเด็กนี่สักนิดก็แค่มาดูแลตามหน้าที่เพียงเท่านั้นเอง คนอย่างเขาน่ะเหรอจะต้องมาเป็นห่วงนักโทษในคุก บ้อบอสิ้นดี! 


“…แฮะๆ ไม่ต้องรีบปฏิเสธทันควันก็ได้ค่ะหนูรู้อยู่แล้ว 


“…ฉันไปแล้วนะรีไวล์ตัดบทอย่างดื้อๆอยู่ๆก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก 


ค่ะ หัวหน้าอย่าลืมนอนพักด้วยนะคะเพราะว่าหนูน่ะเป็นห่วงหัวหน้าเสมอเลย 


“…” 


เธอนี่มัน...บ้าที่สุด 

. 

. 

รีไวล์ที่เดินมาทางหลังปราสาทเพื่อหามุมพักผ่อนประจำตัวของเขากลับต้องหยุดเดินเพราะเสียงบางอย่าง เสียงผู้หญิงแบบนี้มีอยู่คนเดียวเท่านั้นแหละ ยัยเทเรซ่า! ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้กัน 


เขารู้สึกเหมือนเป็นคนไร้มารยาทที่ยืนแอบฟังสิ่งที่เธอกำลังพูดอยู่ มาคุยกับใครกัน? 


ไม่ได้นะ ถ้าเกิดหัวหน้ามาเห็นล่ะก็แย่แน่ๆเลย 


นี่มันจั๊กจี้นะ! 


อ๊ะ! ยะ..อย่าเลียสิ 


!!!รีไวล์โผล่หน้าออกไปโดยอัตโนมัติ ขายาวก้าวเดินไปตรงหน้าหาเธออย่างรวดเร็ว บ้าไปแล้วยัยนั่นกำลังทำอะไรกับใครอยู่! 


เอ๊ะ?...หะ..หัวหน้าคือมันไม่ใช่อย่างที่คิดนะคะเทเรซ่าที่ได้ยินเสียงเหยียบกิ่งไม้กับใบไม้แห้งหันกลับไปมองบุคคลที่กำลังยืนทำหน้าตึงใส่แผ่รังสีมาพร้อมฆ่าใส่เธอได้ทุกเมื่อในตอนนี้ก็รีบแก้ตัวทันควัน 


เมี๊ยว~ 


แมวเหรอ? 


ไม่ใช่ผู้ชาย ไม่ใช่กำลังมาทำเรื่องอย่างว่าสินะแล้วให้ตายเถอะทำไมเขาถึงคิดอะไรแบบนั้นไปไกลได้นะ!! 


คือว่ามันลงจากต้นไม้ไม่ได้หนูก็เลยพามันลงมาค่ะ มันมีแผลด้วยนะคะน่าสงสารออกรีไวล์มองลูกแมวตัวสีขาวที่มีรอยแผลที่ขากับเทเรซ่าที่ยืนตาละห้อยมองลูกแมวในแขนของตัวเองสลับกับเขาไปมา 


เดี๋ยวมันก็หาย 


เราต้องทำแผลให้มันนะคะ อีกอย่างมันไม่มีแรงด้วย 


ไม่ให้เลี้ยงเหมือนรู้ว่าเทเรซ่ากำลังขออะไรรีไวล์จึงปฏิเสธเสียงแข็งทันควัน 


หัวหน้าขาแต่มันน่าสงสารมากๆเลยนะคะ มันเป็นลูกแมวตัวเล็กๆเองนะคะ อย่างน้อยๆแค่รอให้มันหายแล้วเราค่อยปล่อยมันไปก็ได้ค่ะ 


เธอคิดว่าพอปล่อยแล้วมันจะไปไหน เดี๋ยวมันก็กลับมาหาเธออีก 


แต่ว่า...แค่ทำแผลไม่ได้เหรอคะนะคะๆหัวหน้าแค่ทำแผลเองคนตัวเล็กลูบหัวแมวน้อยเบาๆช้อนตาขึ้นมองอย่างออดอ้อน 


นี่แหละนะเทเรซ่า ไอเรื่องที่ควรอ้อนดันไม่อ้อน ไอเรื่องที่ไม่ควรอ้อนนี่ก็อ้อนเสียจริง! 


นะคะหัวหน้า 


เออ!สุดท้ายรีไวล์ก็ต้องยอมเทเรซ่าอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง ให้ตายเถอะทำไมเขาถึงต้องมานั่งทำแผลให้เจ้าลูกแมวโง่ๆด้วยกันนะ 

. 

. 

เมี๊ยว~ 


เขากำลังเดินลงมายังชั้นใต้ดินอย่างไม่รู้ตัวอีกเช่นเคย และมักจะรู้สึกตัวอีกทีหลังจากได้คุยกับเทเรซ่าเสร็จ เขาเองก็ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไม แต่วันนี้ก็เช่นกันเขากำลังลงมาหาเทเรซ่าอีกแล้ว 


และเขาก็ได้ยินเสียงแมว=_= 


เมี๊ยว~ 


อย่าเสียงดังสิเดี๋ยวมีคนได้ยินหรอกน้องแมวน้อย 


ไม่ทันแล้วล่ะเพราะเขาได้ยินหมดแล้ว... 


นี่ถ้าเกิดโดนจับได้เดี๋ยวหัวหน้ารีไวล์จะฆ่าทิ้งนะ 


นินทาขนาดนี้ที่จะโดนฆ่าน่ะคงไม่ใช่แมวหรอกแต่เป็นยัยนี่เองแหละ! 


ยัยเทเรซ่า ฉันบอกไว้ว่ายังไง!!! 


กรี๊ดดดดดดเทเรซ่าถึงกับปล่อยลูกแมวในอ้อมกอดทิ้งแล้วมุดลงผ้าห่มทันที รีไวล์ไขประตูลูกกรงออกแล้วดึงผ้าห่มลงมาพร้อมกับตัวเธอ 


อันนี้มันคือตุ๊กตาค่ะไม่ใช่แมวจริงๆสักหน่อย 


เมี๊ยว~ 


จะร้องทำไมเนี่ยไอแมวบ้าเดี๋ยวหัวหน้าก็รู้หรอกว่าพวกเราโกหก!!เอาเข้าไปคิดว่าเขาโง่นักรึไงถึงดูไม่ออกว่าแมวจริงหรือแมวปลอม ยัยเด็กนี่ประสาทไม่ดีรึเปล่า 


ฉันบอกเธอว่าไงไม่ให้เลี้ยงใช่มั้ย? 


ค่ะ…” 


แล้วเธอก็ไม่ฟังฉัน รู้มั้ยว่าจะโดนอะไร? 


โดนทำโทษค่ะแต่หัวหน้าคะไม่เอาอะไรที่รุนแรงได้มั้ยคะหนูก็แค่อยากเลี้ยงแมวเอง 


มันเป็นภาระเข้าใจมั้ยเสียเวลาเธอคิดว่าเธอว่างมาเลี้ยงแมวเหรอเทเรซ่า? 


ไม่ว่างค่ะ งะงั้นเดี๋ยวหนูเอามันไปปล่อยพรุ่งนี้ก็ได้ 


ไม่ใช่พรุ่งนี้แต่ต้องเป็นตอนนี้!รีไวล์ยื่นคำขาดเขาอุ้มแมวขึ้นแล้วยืนเตรียมเดินออกไปจากห้อง 


หัวหน้าใจร้าย!ก็บอกว่าพรุ่งนี้ๆยังไงเล่า!เทเรซ่ากระโดดลงจากเตียงแข็งๆลงกับพื้นวิ่งเข้ามาพยายามแกะลูกแมวในมือของเขาออก 


เมี๊ยว~ 


เห็นมั้ยมันบอกว่าอยากอยู่กับหนู 


พูดตอนไหนวะแล้วแมวที่ไหนมันพูดได้กัน แล้วกะอีแค่ลูกแมวทำให้เธอกล้ามาขึ้นเสียงใส่เขาได้ยังไงกัน 


เพราะไอแมวนี่ตัวเดียว 


เห็นมั้ย ดูสิๆคนตัวเล็กยื่นหน้าเข้าไปหอมลูกแมวที่คลอเคลียอยู่ตรงต้นคอของเธอเองก่อนจะจุมพิตลงเบาๆ 


โอ๋ๆเดี๋ยวแม่จะพาเข้านอนเองน้าไม่ยอมให้คนไม่ดีเอาตัวไปได้หรอก!แล้วทำไมจู่ๆเขาถึงกลายเป็นไอคนไม่ดีในสายตาเธอไปได้ล่ะ ก็แค่ไม่ยอมให้เลี้ยงเพราะมันเป็นภาระแท้ๆ แล้วไหงอยู่ๆถึงสถาปนาตัวเองเป็นแม่ขึ้นมากัน ถามแมวมันบ้างมั้ยว่าอยากมีแม่อย่างยัยนี่ 


แล้วมาทำให้เด็กที่ปกติว่านอนสอนง่ายอยู่แล้ว(มั้ง)อย่างเทเรซ่าไม่เชื่อฟังเขาแบบนี้ 


เพราะไอแมวนี่ตัวเดียว 


เทเรซ่าอย่าให้ฉันต้องลงไม้ลงมือ 


นะคะหัวหน้า แค่วันเดียวเองนะไม่สิคืนเดียวด้วยซ้ำ หนูสัญญาเลยค่ะว่าจะเป็นเด็กดีมากกว่าเดิมคนตัวเล็กยังคงออดอ้อนเช่นเดิม แต่บอกเลยเขาไม่หลงกลลูกไม้แบบนี้ง่ายๆหรอก 


ไม่ก็คือไม่ 


หัวหน้าไม่สงสารเหรอคะมันหาแม่ไม่เจอต้องอยู่คนเดียว ให้หนูเป็นแม่มันสักวันนะคะ 


เธอมีลูกเป็นแมวได้ด้วยเหรอ 


หัวหน้าทำไมชอบขัด! 


อะไรก็บอกไม่ให้เลี้ยงไม่ให้เลี้ยงไงอย่ามาต่อรองกับฉันนะเทเรซ่ารีไวล์ที่เริ่มหงุดหงิดกับเทเรซ่าจึงดุเธอทั้งๆที่รู้ดีว่าเธอคงไม่ยอมเขาง่ายๆ 


เพราะไอแมวนี่ตัวเดียว 


เป็นผัวรึไงมาสั่งน่ะ!ใบหน้าหวานยื่นหน้าเข้าในระยะประชิดด้วยความท้าทายขมวดคิ้วเป็นโบว์มุ่ยหน้าใส่เขาลืมความเคอะเขินเวลาต้องอยู่ใกล้เขาสนิท 


อยากให้เป็นมั้ยล่ะ?! 


ยะอ๊ะ!...เอ่อo///oเหมือนคนตัวเล็กจะเพิ่งได้สติจึงถอยห่างออกจากรีไวล์ที่ยื่นหน้าเข้ามาท้าทายเธอเหมือนกัน คนตัวเล็กถึงกับทำตัวไม่ถูกอยากจะมุดหน้าลงดินเสียให้รู้แล้วรู้รอด 


หึก็เป็นคนเริ่มเองนี่ พูดจาไม่คิดจริงๆ 


สนุกดีเหมือนกันแหะแกล้งเด็กนี่ทีไรเขามักจะได้ปฏิกริยาที่น่าพึงพอใจทุกครั้ง อย่าเข้าใจพูดล่ะว่าเขาจะเป็นสามีเธอจริงๆ ก็แค่แหย่เล่นเท่านั้น.. 


เอาสิถึงกับไปไม่เป็นแบบนี้ส่งแมวนั่นมาซะสิ 


กะก็ต้องอยากอยู่แล้วสิ!! 


!!!! 


หนูอยากได้หัวหน้ารีไวล์เป็นคุณสามี! 


Levi End Part 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 249 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #234 holllll (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 16:44
    หึงได้กะทั่งแมว
    #234
    0
  2. #69 super_kk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 19:42
    หัวหน้านี่หึงแมวรึเปล่าคะ????
    #69
    1
  3. #9 Mahiruhiraki (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 19:51
    เทเรซาหนูจะไปบอกเขาตรงๆแบบนั้นไม่ได้นะลูกกก//เป็นกำลังใจให้ไรท์ในการสอบเหมือนกันนะคะ สู้ๆค่า
    #9
    1