end ss1 [FIC ATTACK ON TITAN] The Miracle of Destiny (Levi x Teresa) #คุณสามีของเทเรซ่า

ตอนที่ 56 : Chapter52:คลั่งรักอันดับหนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    8 มี.ค. 64

Chapter52:คลั่งรักอันดับหนึ่ง

.

.

นี่เธอนอนไปนานเท่าไหร่กันเนี่ย... 

คนร่างเล็กลืมตาพบว่าตัวเองถูกกอดเอาไว้ไม่ให้ห่างไปไหนจึงขมวดคิ้วรู้สึกลังเลแปลกๆไม่รู้ว่าควรแกะแขนเขาออกหรืออยู่แบบนี้ต่อไปดี เขาดูเหมือนกำลังหลับสนิทถ้าหากทำเขาตื่นคงไม่ดีเท่าไหร่แน่ 

เขาไม่ใส่เสื้อแบบนี้ไม่หนาวรึไงนะ เธอคิดในใจแล้วจิ้มไหล่ด้วยความอยากรู้ตัวเขากลับอุ่นไม่เหมือนกับที่เธอคิด แต่เมื่อเริ่มคิดถึงความอบอุ่นนั่นแล้วสิ่งที่ตามมาคือเรื่องเมื่อวานที่เพิ่งจะเกิดขึ้นก็รู้สึกอายขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ 

เทเรซ่าลูบหน้าตัวเองอย่างเหลืออดก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อเปิดเกมเล่นสงบสติอารมณ์แล้วรอเขาตื่นถึงค่อยลุก ลีวานนอนมองนิ่งๆรู้สึกตัวตั้งแต่โดนจิ้มไหล่เล่นแล้วแต่เธอไม่รู้ตัวว่าเขาตื่นจึงนอนมองว่าเธอจะทำอย่างไร 

อย่างกับเลี้ยงเด็กเลย น่ารักจัง ดูนิ้วที่กดหน้าจอโทรศัพท์กับปากที่เม้มเข้าหากันเพราะลุ้นกับกาชาที่กำลังสุ่มนั่นสิ จะน่าเอ็นดูอะไรขนาดนี้ 

"เกลืออีกแล้วคับ" 

เขาทำเป็นกอดเธอแน่นขึ้นเพราะรู้สึกได้รับความน่ารักของเธอกระแทกเข้าไปเต็มๆ เธอใช้เสียงสองคุยกับตัวเองบ่นงุ้งงิ้งอยู่คนเดียว น่ารักจัง หัวเสียอยู่แท้ๆแต่ทำไมยังดูน่ารักอยู่เลย 

ไม่ได้ตั้งใจจะละเมิดความเป็นส่วนตัวเธอหรอกแต่เธอออกจากเกมเพื่อแคปหน้าจอเกมที่สุ่มไม่ได้ไปลงในแอคเคาท์ของเธอเพื่อบ่นก่อนจะมีคนตอบกลับมาทันใด อันนี้เหรอที่เธอมีไว้ลงรูปแล้วเอ็ดเวิร์ดเคยเอามาให้ดู 

ทำไมต้องเครียดด้วยล่ะถ้าเธอไม่ได้อย่างที่เธอต้องการเธอก็ใช้เงินของเขาเติมเข้าไปเพื่อเล่นต่อสิ 

น่ารักจัง ให้ทุกอย่างเลยทำไมไม่ใช้ให้ฟุ่มเฟือยบ้าง อุตส่าห์บอกว่าไม่ต้องเกรงใจแท้ๆ แต่ว่าที่เธอไม่ยอมใช้เพราะความเกรงใจนี่มันน่ารักจัง เป็นเด็กดีตลอดเลย 

จะว่าไปแมวที่สั่งไปก็คงจะได้ภายในสัปดาห์นี้ ข้าวของอะไรก็เริ่มทยอยเอามาส่งแล้วถ้าเธอได้เลี้ยงต้องดีใจมากแน่ เห็นบ้างมั้ยเทเรซ่าว่าเขาตามใจเพื่อเธอมากแค่ไหน 

คนตัวเล็กปิดโทรศัพท์ลงหาวอีกรอบหันกลับมาหาเขาที่แกล้งหลับต่อ เธอคลอเคลียเขาราวกับลูกแมวที่กำลังออดอ้อนหัวถูไถไปตามอกเขาส่งเสียงน่ารักออกมาจนเขาถึงกับต้องแอบลืมตาขึ้นมาว่าทำอะไรกับตัวเขากัน 

อ่อ...เล่นกับตุ๊กตาแล้วหัวมาถูกับเขาเอง ไม่ได้อ้อนเขาสินะ 

ก็น่ารักอยู่ดี... 

"ยังไม่ได้ตั้งชื่อให้เลยชื่อว่ามิสเตอร์เพอร์เฟคมั้ย ชอบรึเปล่า" 

น่ารักจัง คุยกับตุ๊กตาได้ด้วยจินตนาการสูงซะจริง 

"ตั้งแต่ฉันเกิดมาก็ไม่เคยเจอใครน่ารักเท่านี้มาก่อนเลย เห็นแล้วหลงรักเลยล่ะ" 

หลงรักเลยเหรอ แค่น่ารักก็รักเลยเหรอ? 

เทเรซ่าจุ๊บตุ๊กตาตัวนั้นรัวๆด้วยความหมั่นเขี้ยว น่าอิจฉาจริงนะที่ถูกเธอรักได้ง่ายดายแบบนี้น่ะเขาเองก็อยากโดนทำอะไรแบบนั้นบ้างนะ  

"บอสจะตื่นตอนไหนกันนะ..." 

"ทำไมเหรอ" 

เขาถามกลับทันทีเมื่อได้ยินเธอพึมพำคุยกับตัวเองพร้อมกับขยับตัวกอดรัดเธอแน่นขึ้นจนขยับไปไหนไม่ได้เลย 

"อ๊ะ..ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ" 

"เธอเรียกก็ตื่นเลย" 

"คือ..คือว่าหนูกลัวคุณจะตื่นถ้าหนูขยับก็เลยไม่กล้าไปไหนแต่ว่า...หนูหิว" 

น่ารักจัง... 

"ทีหลังมีอะไรก็เรียกไม่ต้องเกรงใจ" 

"แต่ว่า..." 

"แต่ว่าอะไร" 

"ก็คนอื่นๆบอกว่าบอสจะอารมณ์เสียเวลาใครมากวนเวลานอนหรือปลุก" 

"ยกเว้นเธอ" 

ลีวานลูบหัวด้วยความเอ็นดูพรมจูบหลังคอเธอนับไม่ถ้วนก่อนจะลุกขึ้นมาอุ้มเธอกลับไปยังห้องแล้วปล่อยให้เธอทำธุระส่วนตัวไปก่อนส่วนเขาก็กลับไปอาบน้ำแล้วเก็บข้าวของที่กระจัดกระจายถูกปัดจากโต๊ะตกลงไปยังไม่ได้เก็บขึ้นมาให้เป็นระเบียบแล้วไปรอรับเธอที่หน้าห้องแต่เพราะรู้ว่าคงนานจึงเสียบคีย์การ์ดเข้าไปนั่งรอ 

"เอ่อ...คือว่า" 

คนตัวเล็กที่เห็นเขามาเร็วอีกเช่นเคยก็เหงื่อตกเพราะตัวเธอเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ เขาลุกขึ้นทันทีแล้วมองเธอที่ประหม่าอยากจะวิ่งกลับเข้าไปในห้องน้ำแต่ก็โดนเขาจับเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหนแล้ววางหัวบนไหล่เล็กคลอเคลียไปมาราวกับลูกแมวที่เธอชื่นชอบ 

"ตัวหอมจัง" 

"กะ..ก็หนูเพิ่งอาบน้ำเสร็จ" 

"เป็นแบบนั้นเหรอ" 

"หนูต้องแต่งตัวนะคะ..." 

"ฉันจะแต่งให้เธอเอง"ลีวานโดนหยิกแขนจนเป็นรอย แต่ถึงจะร้องออกมาแบบนั้นเขาก็ไม่ได้เข็ดเลยแม้แต่น้อยแต่กลับเรียกร้องความสนใจมากกว่าเดิมเสียอีก 

"ฉันก็ตัวแค่นี้ อย่าทำร้ายร่างกายฉันจะได้มั้ย" 

"ตัวแค่นี้? บอสตัวอย่างกับหมียังจะพูดแบบนี้อีกเหรอคะ" 

"เจ็บมากเลยจริงๆนะ" 

"ขอโทษค่ะ หนูไม่คิดว่าตัวเองจะหยิกแรงไปหน่อย..." 

"มันเป็นรอยเลย" 

"ไม่ต้องมาเป็นห่วงหรอกฉันตัวอย่างกับหมีอย่างที่เธอบอกนี่ เดี๋ยวก็หาย" 

"แต่ว่า..." 

"ช่างมันเถอะ" 

"โอเคค่ะ ถ้างั้นบอสช่วยปล่อยหนูก่อนได้มั้ยคะ" 

"เดี๋ยวสิก็บอกแล้วไงว่าจะแต่งให้" 

ลีวานเปิดตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยชุดเรียบง่ายสีเอิร์ทโทนเป็นส่วนใหญ่ก่อนจะจัดการหยิบชุดออกมาตามใจเขา เทเรซ่าถอนหายใจมองตามแต่ไม่ว่าอะไรเพราะที่เขาเลือกมันก็ไม่ได้แย่เลย 

"แบบนี้เธอชอบมั้ย" 

"ก็ดีนะคะ" 

"ก็ดี?" 

"หมายถึงดีมากน่ะค่ะ บอสเลือกเก่งจังค่ะ" 

"จริงเหรอ"ลีวานยังคงขมวดคิ้วอยู่เพราะไม่รู้จริงๆเธอชอบมันอย่างที่พูดรึเปล่า 

"ค่ะ เพราะงั้นหนูจะไปแต่งตัวตามชุดที่บอสเลือกนั่นแหละค่ะช่วยรอตรงนี้นะคะ" 

เทเรซ่าผลักเขาออกวิ่งไปแต่งตัวในห้องน้ำด้วยชุดที่เขาเลือกด้วยความตั้งใจ ที่เธอพูดมันดูเหมือนกับเธอไม่ค่อยชอบงั้นเหรอทำไมเขาถึงดูหงอยใส่เธออีก เธอถอนหายใจก่อนจะสำรวจความเรียบร้อยมองตัวเองในกระจกที่สวมเสื้อคอเต่าแขนยาวกับกระโปรงลายสก๊อตกับเสื้อคาดิแกนสีขาวแล้วเดินออกมาเห็นเขาที่ยืนมองด้วยความพอใจ 

"เธอน่ารักมาก ฉันจะถักเปียให้เอง" 

"คะ?" 

"ฉันถักเปียเป็นนะถึงจะไม่เก่งแต่ก็รู้วิธี" 

เธอยังไม่ทันพูดอะไรก็ถูกเขาจับมานั่งบนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วหวีผมให้ด้วยความทะนุถนอมอย่างเบามือกลัวเธอจะเจ็บ 

"เธอเจ็บมั้ย" 

"ไม่ค่ะ" 

"เธอน่ารัก" 

ยังไม่ทันทำอะไรเลย! เทเรซ่าตะโกนด่าในใจ 

มือหนาแบ่งผมออกเป็นสองฝั่งแล้วบรรจงถักด้วยความตั้งใจ เทเรซ่าลอบมองเขาจากกระจกด้วยความเกร็งและกำลังหน้าแดงโดยไม่รู้ตัว เธอทำตัวไม่ถูกเลยพอเขารุกหนักกว่าเดิมขนาดนี้ เขามีความสามารถเยอะขนาดนี้เลยเหรอไม่ว่าจะเป็นเซ้นส์ในการเลือกเสื้อผ้าหรือทำผมให้เธอ เหมือนกับเกิดมาเพื่อเอาใจเธอแท้ๆเลย 

"เธอคิดว่าฉันถักได้ดีมั้ย" 

"อื้อ" 

"เธอชอบถักเปียมั้ยล่ะฉันถักให้ทุกวันได้เลย" 

"หนูถักเองได้นะคะ" 

"แต่เธอมีฉันนะ เธอก็ให้ฉันถักสิ" 

"รู้วิธีถักเปียมาจากไหนเหรอคะ" 

"ฉันเคยถักให้แม่" 

"เป็นลูกที่ดีจังเลยค่ะ คุณแม่คงดีใจน่าดู" 

"ฉันเป็นได้มากกว่านั้น สามีที่ดีฉันก็เป็นได้" 

เทเรซ่าก้มหน้าลงไม่คุยกับเขาต่อ เธอกำลังคิดทั้งๆที่ต่อหน้าคนอื่นก็ดูเป็นคนเงียบแท้ๆจะบอกว่าเพราะอยู่กับเธอที่พิเศษกว่าคนอื่นเลยพูดมากก็ไม่ใช่ เขาทั้งแพรวพราวและดูออดอ้อนเก่งเหมือนกับชำนาญอยู่แล้วถึงได้เอาใจหรือทำอะไรให้เธอเขินไปหมดได้ หรือจริงๆแล้วในยุคนี้หัวหน้ารีไวล์เป็นคนเจ้าชู้กันนะ? 

"หืม?" 

ลีวานมองเธอที่อยู่ๆก็จ้องเขาเขม็งผ่านกระจก เขาถักเปียแน่นเกินไปเหรอแต่นี่มันก็กำลังพอดีนะ 

"มีอะไรรึเปล่า" 

"เปล่าค่ะ...แค่หิวแล้ว" 

"อยากกินอะไรล่ะ" 

"ออมเล็ตแฮมกับกุ้งผัดเนยค่ะ" 

เธอรู้ว่าเขาทำอาหารเป็น เขาเคยทำให้เธอมาแล้วในช่วงเวลาที่เขาตามติดเธอจนเริ่มจะคุ้นชินกับมันจึงพูดออกไปเมื่อถูกเขาถามเพราะรู้ว่าเขาทำได้ 

"ฉันจะรีบไปทำให้เธอ" 

"จริงๆแล้ว...หนูขอช่วยได้มั้ยคะ เพราะหนูให้บอสทำให้ตลอดเลย" 

"เด็กดี" 

เขาตบหัวเธอเบาๆหลังจากทำผมเธอเสร็จแล้วออกมาเป็นที่น่าพอใจสำหรับเขา เทเรซ่าเม้มปากเข้าหากันแน่นกำกระโปรงก้มหน้าไม่กล้าเงยขึ้นไปให้เขาเห็นว่าตอนนี้ตัวเองกำลังรู้สึกร้อนหน้าจนคงรู้แน่ว่าเธอกำลังเขินและประหม่าเขา เธอค่อนข้างอ่อนไหวกับคำนี้มาตลอดเมื่อถูกเรียก 

"เหลือถุงเท้าสินะ" 

เขาพูดกับตัวเองก่อนจะไปหาถุงเท้าในลิ้นชักมาให้แล้วก้มนั่งคุกเข่ายกเท้าของเธอขึ้นมาเล็กน้อย 

"หนูใส่เองได้นะคะ!" 

ไม่ทันขาดคำเขาก็ใส่ให้เรียบร้อยทั้งสองข้าง ลีวานเงยขึ้นมองคนตัวเล็กที่เขินแก้มแดงก็ก้มลงจูบกับหลังเท้าของเธอมืออีกข้างค่อยๆถกกระโปรงขึ้นไล้ใบหน้าขึ้นไปยังเข่าจนถึงขาอ่อน 

"บอส..." 

"ฉันแค่เช็คความเรียบร้อย" 

"นี่มันข้ออ้างไว้ลวนลามหนูต่างหาก" 

"ฉันทำแบบนั้นอยู่เหรอ" 

"คนลามก" 

"ฉันแค่เช็คความเรียบร้อยจริงๆนะ เธอยังไม่ใส่กางเกงซับเลยดูสิ" 

"..." 

"เห็นมั้ย ฉันแค่เช็คความเรียบร้อยจริงๆนะ" 

ลีวานจับข้อมือเล็กขึ้นมาจูบมองด้วยแววตาแพรวพราวราวกับจ้องจะกินเธอไปทั้งตัวและกำลังกลั่นแกล้งด้วยความสนุกที่เห็นเธอหน้าแดงแบบนี้จนไม่พูดไม่จา 

"โอเค ไม่แกล้งแล้วก็ได้" 

"ก็บอส...ได้แกล้งไปแล้วก็พูดได้สิ" 

"ถ้าเธอคิดว่าไม่ยุติธรรมเธอจะแกล้งฉันกลับก็ได้นะ" 

"หนูทำอะไรแบบนั้นไม่เป็นหรอก" 

"จริงเหรอ?"เขาทำเสียงเหมือนกับไม่เชื่อแล้วมองเธอที่ส่งสายตาขู่ฟ่อมาหาเขา คนร่างหนาลุกขึ้นมายืนคร่อมเธอแล้วไม่พูดอะไรต่อจนเธอยอมแพ้ดึงแขนเสื้อเขาราวกับอ้อนวอนขอให้เขาหยุดแกล้งเธอเสียที

“ขอร้องล่ะค่ะ หนูจะไม่ไหวแล้วนะคะ”

“เพราะเธอเป็นแบบนี้ไงถึงชอบถูกคนอื่นรวมถึงฉันแกล้ง”

“ไม่รักแล้ว"

“แต่เธอหน้าแดงนะ”

“จะไม่รักแล้ว!"

น่ารักจัง... 

ภรรยาของเขานี่มันโคตรน่ารักเลย 

. 

. 

"ฉันน่ะไม่เชื่อหรอกนะ" 

"นี่นายยังไม่หยุดพร่ำอีกเหรอเนี่ย" 

โอลิเวอร์เช็ดปากตัวเองหลังจากทานสเต๊กในจานหมดแล้วพูดเรื่องของบอสตัวเองอีกครั้ง แพทริเซียกับคนอื่นๆได้แต่ถอนหายใจกับความหัวรั้นของเพื่อนตัวเองที่ไม่ยอมรับอะไร บอสเอ่ยปากออกมาเองจะไม่เป็นเรื่องจริงได้ยังไงกัน 

"ถ้าบอสมีภรรยาจริงทำไมคนอื่นถึงบอกว่าไม่ใช่ล่ะ" 

"เขาคงไม่อยากให้ใครรู้ล่ะมั้ง บอสไม่ชอบความวุ่นวายหรือให้ใครมายุ่งนี่" 

"แต่กลับบอกพวกเรางั้นเหรอ" 

"ก็พวกเราเป็นลูกน้องที่สนิทนี่นา" 

"ถ้างั้นแล้วทำไมแม้แต่เจ้าพวกเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมถึงบอกว่าไม่รู้เหมือนกันล่ะ" 

"แล้วใช่หรือไม่ใช่ทำไมนายถึงต้องมีปัญหาเนี่ย" 

"เห็นกันอยู่ว่าเด็กคนนั้นน่ะร้ายกาจ" 

"นายยังไม่ทันได้รู้จักแล้วนายไปตัดสินเธอได้ยังไงกัน" 

"เซ้นส์ฉันไม่เคยพลาด" 

"นายไม่ใช่หมอดู" 

"บอกเลยว่าแม่นยำ" 

"นายมันหมอเดาชัดๆ บอสได้ยินเขาต้องด่านายแน่ๆที่ไปพูดถึงเธอแบบนั้น" 

"ฉันจะไปตักเตือนเองว่าเธอเป็นผู้หญิงร้ายกาจ" 

"เมื่อวานนายเพิ่งจะทำเธอร้องไห้ไปเองนะ เธอเป็นแค่เด็กเท่านั้นเอง" 

"มันคนละเรื่องกัน! บอสที่แสนดีคนนั้นไม่เคยมีประสบการณ์รักมาก่อนอาจจะหลงกลเธอก็ได้" 

"นายดูละครมากไปแล้ว" 

"บอสของเราน่ะถึงจะฉลาดแค่ไหนแต่เขาอาจจะตกหลุมพรางก็ได้เพียงเพราะเห็นว่าเธอเป็นเด็ก" 

"โอ๊ยให้ตายสิ" 

ไม่อยากจะเชื่อว่าเพื่อนเธอจะเป็นตุเป็นตะได้ขนาดนี้โอลิเวอร์กำผ้าเช็ดปากเมื่อครู่นี้ไว้แน่นเตรียมไปพบกับผู้เป็นบอสที่แสนเพอร์เฟคสำหรับเขา แพทริเซียเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีเหมือนกับรู้ตัวว่าต้องโดนด่ายับแน่จึงเลือกจะไม่พูดอะไรแล้วปล่อยให้เขาโดนแทน โตจนป่านนี้ยังเพ้อเจ้ออยู่ได้ 

"เธอไม่รู้หรอกว่าเมื่อวานฉันเจ็บใจมากแค่ไหนที่เห็นตุ๊กตาตัวนั้นเป็นของเธอ" 

"ก็พอจะรู้หรอกนะว่ามันเป็นของหายากที่นายชอบสะสมแต่ช่างมันเถอะน่า" 

"หึ" โอลิเวอร์หันหน้าหนีก่อนจะนั่งตัวตรงเมื่อเห็นบอสของเขาลงมายังเลานจ์ด้านล่างตามด้วยเด็กสาวที่เดินตามหลังมาอย่างใกล้ชิด 

"บอสครับ จะออกไปไหนเหรอครับ" 

"ฉันไม่ได้จะไปไหนแค่เอางานมาทำนอกห้อง" 

"มีอะไรที่ผมพอจะ---" 

โอลิเวอร์ถูกเหยียบเท้าโดยฝีมือแพทริเซียก่อนจะกัดลิ้นตัวเองจนเลือดออก 

"อ๊ะ...เป็นอะไรรึเปล่าคะ" 

"อย่าเพ้อเจ้อน่ะเรื่องแค่นี้ฉันไม่เป็นไรหรอก" 

คนอวดดีขยับสูทตัวเองยืดอกเก๊กมาดเข้มมองหน้าเธออย่างพิจารณาไม่ไว้ใจเธอ 

"เพิ่งจะเคลียร์งานตัวเองแล้วกลับมาก็ไปพักซะ" 

"บอสแสนดีเหลือเกินครับ แล้วแบบนี้ผมจะไม่อยากทำงานให้ได้อย่างไร" 

"เพ้อเจ้อ" 

"สวัสดีเป็นทางการนะ ขอโทษที่เมื่อวานทำเธอร้องไห้"โอลิเวอร์มองเทเรซ่าที่ยืนนิ่งเงียบๆเพราะไม่รู้จักใครก่อนจะยื่นมือออกไปทักทายให้เจ้าตัวเช็คแฮนด์กลับ 

"สวัสดีค่ะ...คุณ..." 

"โอลิเวอร์" 

"สวัสดีค่ะคุณโอลิเวอร์ เมื่อวานนี้หนูแค่อารมณ์ไม่ค่อยดีเองไม่ใช่เพราะคุณหรอกค่ะอย่าคิดมากเลยนะคะ" 

"เป็นเช่นนั้นก็ดี ฉันไม่อยากจะถูกบ่นทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิดหรอกนะ แต่เธอไม่คิดจะแนะนำตัวเองหน่อยเหรอ" 

"อ๊ะ...หนูชื่อเทเรซ่าค่ะ คือว่าเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นานคุณเอ็ดเวิร์ดเป็นคนพามาน่ะค่ะ" 

"ถ้ามีอะไรก็มาถามฉัน" ลีวานดึงมือเธอกลับ

"ภรรยาของบอสน่ารักจังครับ" 

"คะ?" 

โอลิเวอร์แกล้งพูดเพื่อดูปฏิกิริยาที่ตอบกลับมา หากใช่คงไม่ตกใจถามกลับด้วยท่าทางแบบนี้ ลีวานคิ้วกระตุกมองโอลิเวอร์ที่อยู่ๆก็ชมเธอขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ 

"คือว่า..หนูไม่ใช่..." 

"แต่บอสบอกว่านี่ภรรยาบอสนี่ครับ" 

"คะ?" 

เทเรซ่าหันหน้าไปหาลีวานที่ยังคงยืนนิ่งต่างจากเธอที่เลิ่กลั่กไปหมดสงสัยว่าเขาไปพูดอะไรกับลูกน้องตัวเอง จะว่าใช่มันก็ใช่แต่จริงๆมันก็ไม่ใช่สักหน่อย 

ไม่สิไม่ใช่เลยต่างหาก! 

แต่ว่า...ถ้าปฏิเสธอีกบอสก็จะอารมณ์เสียหรือเสียใจใส่เธออีก... 

แต่มันก็ไม่ใช่จริงๆนี่นาจะให้เธอตอบยังไงกัน! 

"เธอเป็นคนขี้อายน่ะเลยตกใจไปหน่อย" 

ถ้าโกหกก็ต้องโกหกต่อไปเรื่อยๆเขาคิดอะไรอยู่เนี่ย... 

ไม่สิเธอไม่เห็นต้องสงสัยเลยก็เขาชัดเจนมากเลยนี่ว่าอยากให้เธอเป็นภรรยาเขาจริงๆ 

"เป็นแบบนั้นเองเหรอครับ" 

"หรือนายมีปัญหาอะไร?" 

"ขอโทษด้วยนะคะแต่หนูไม่ใช่ค่ะ!" 

พูดออกไปแล้ว...แต่ก็ไม่ใช่จริงๆนี่จะโกหกไปได้ยังไงกัน 

"แต่ว่า...กำลังจะเป็นน่ะค่ะ" 

เธอควงแขนเขาเอาไว้แน่นเหงื่อตกทั้งกลัวว่าเขาจะเสียหน้าแล้วยังเสียใจจึงเลือกที่จะตอบความจริงไปแล้วพูดให้เรื่องเบาลงแต่ไม่ได้ปฏิเสธไปทั้งหมดว่าเธอไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขา 

"มะ..ไม่จริงน่ะ" 

"คะ?" 

โอลิเวอร์มองตาค้างเมื่อเห็นคนตัวเล็กควงแขนเขาแน่นจ้องตาคนอยากรู้อยากเห็นไม่กะพริบจนโอลิเวอร์คิดว่ากำลังถูกท้าทายอยู่ 

"นายคงจะช็อกมากสินะถึงทำหน้าทำตาแบบนั้น แต่ว่าฉันน่ะจะแต่งงานกับเธอ ดูสิว่าเธอน่ารักมากแค่ไหน" 

เทเรซ่ามุดหน้าหนีอายจนแทบไม่กล้าสู้หน้าใครดึงเสื้อคุมตัวใหญ่ของเขาขึ้นมาปิดหน้า ทำไมถึงได้อวดหรือพูดไปเรื่อยแบบนี้นะ 

"ครับ..." 

"ถ้าไม่มีอะไรก็แยกย้ายกันไปได้แล้ว ฉันจะทำงานส่วนพวกนายก็พักผ่อนให้เต็มที่" 

"จะดีเหรอครับบอสทำงานทุกวันแบบนี้ไม่เหนื่อยแย่เหรอ" 

"ฉันไม่เป็นไร" 

ลีวานโอบไหล่คนตัวเล็กเข้ามาใกล้หอมหัวเธออย่างรักใคร่ราวกับว่าเขาไม่เหนื่อยเพราะมีเธออยู่ข้างๆ โอลิเวอร์มองตาค้างเพราะเขาดูไม่ปกติจนมากเกินไปทั้งคำพูดและการกระทำแบบนั้น หรือว่าบอสจะถูกทำยาเสน่ห์ใส่! 

"บอสครับ!" 

"มีอะไร" 

"ยาเสน่ห์ครับ!" 

จะต้องบอกให้บอสรู้ตัว! 

"ยาเสน่ห์?"ลีวานขมวดคิ้วพูดตามโอลิเวอร์แม้จะไม่เข้าใจว่าต้องการสื่ออะไรก็ตาม 

"ใช่ครับ!" 

เทเรซ่าหันขวับมองโอลิเวอร์ตาแข็งคิดว่าลูกน้องของเขาเป็นบ้าตามบอสตัวเองคิดว่าโอลิเวอร์บอกวิธีแผลงๆให้บอสหามาใช้กับเธอ 

"คุณโอลิเวอร์คะหนูคิดว่าคุณเพ้อเจ้อไปกันใหญ่แล้วนะคะ" 

"นี่ยังไงล่ะเห็นรึยังครับบอส พอพูดถึงเรื่องนี้เธอก็ร้อนตัวขึ้นมาเลย!" 

"คะ? ร้อนตัวอะไรกันหมายความว่าอะไร" 

"ที่บอสเป็นแบบนี้จนดูแปลกไปก็เป็นเพราะเธอใช้ยาเสน่ห์ยังไงล่ะ!" 

"นี่จะบ้ารึไงกันคะ โตเป็นควายขนาดนี้ยังคิดอะไรแบบนี้อยู่อีก คุณโอลิเวอร์ดูหนังเยอะเกินไปแล้วค่ะ!!!" 

"หนอยแน่ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ!" 

ลีวานดึงคนตัวเล็กที่พุ่งเข้าไปเถียงให้กลับมา อยู่ๆเจ้าบ้าโอลิเวอร์ลูกน้องของเขาเป็นบ้าอะไรอีกถึงมาพูดเรื่องพรรค์นี้ เทเรซ่าพยายามแกะมือเขาออกจากแขนตัวเองชี้หน้ากลับอย่างไม่กลัวแล้วสวนไปทันที 

"ก็ว่าอยู่แล้วเชียวว่าทำไมถึงทำหน้าทำตาพูดจาแปลกๆใส่ที่แท้ก็คิดแบบนี้นี่เอง คุณโอลิเวอร์อิจฉาเหรอคะที่บอสของคุณสนใจคนอื่นมากกว่าน่ะ" 

"ฉันน่ะเหรออิจฉา ฉันแค่หวังดีเพราะบอสกำลังลุ่มหลงในตัวของเธอจนดูแปลกไปต่างหากใครๆก็บอกแบบนั้นว่าบอสแปลกไป!" 

"นี่คุณโอลิเวอร์กำลังด่าว่าบอสตัวเองไม่ปกติใช่มั้ยคะ!" 

"มะ..ไม่ใช่---อั่ก! นี่เธอกำลังทำให้ฉันแตกคอกับบอสงั้นเหรอ" 

"หยุดได้แล้วเจ้าพวกนี้นี่"ลีวานดึงเทเรซ่าที่เอาแต่สวนกลับไม่ยั้งให้หยุดแต่เจ้าตัวก็ฟาดเขากลับแล้วเถียงต่อ 

"เธอน่ะใช้ยาเสน่ห์ใช่มั้ยยอมรับมาซะดีๆ!" 

"ของพรรค์นั้นมันมีที่ไหนกันล่ะคะ ถ้ามันมีจริงล่ะก็หนูก็คงชุบเสน่ห์มาตั้งแต่เกิดแล้วค่ะเพราะไม่ทำอะไรเลยเขาก็มาเอง ขนาดหมาข้างทางยังตามเลย!" 

"นี่เธอกำลังจะหาว่าหมาข้างทางกับบอสคือหมางั้นเหรอ ดูเธอสิครับบอส! เธอหาว่าบอสเป็นหมา" 

หมางั้นเหรอ...นอกจากแมวเธอก็ชอบหมาด้วยนี่นะถ้าจำไม่ผิด 

"เป็นแบบนั้นเองเหรอ ถ้างั้นแล้วเธอคิดว่าฉันเหมือนกับพันธุ์อะไรล่ะ?" 

"โอ๊ยหนูถามจริงเลยนะ/บอสครับ!" 

เทเรซ่าอยากจะประสาทแดกตาย ลูกน้องก็เพ้อเจ้อไปเรื่อยพร่ำอะไรไร้สาระส่วนคนเป็นบอสก็เอาแต่งุ้งงิ้งใส่เธอ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย! เห็นได้ชัดเลยว่าบ้าๆแบบนี้คุณโอลิเวอร์คือหนึ่งในลูกน้องหน่วยหัวหน้ารีไวล์ที่ชื่อคุณออลูโอ้แน่นอนเลย 

"บอสครับ บอสต้องตั้งสติดีๆนะครับ" 

"นี่นายหาว่าฉันสติไม่ดีเหรอ?" 

"ไม่ใช่เลยนะครับ ใครจะปราดเปรื่องได้เท่าบอสอีกกัน แต่ว่าตอนนี้บอสกำลังถูกเสน่ห์ของผู้หญิงคนนั้นครอบงำอยู่ครับ!" 

"แน่นอน เพราะแบบนั้นถึงได้มีแต่พวกน่ารำคาญเข้ามายุ่งกับเธอไง" 

"บอสครับ!" 

"นายเพ้อเจ้อเกินไปแล้วโอลิเวอร์ ก็เมียฉันน่ารักมาตั้งแต่เกิดจะไม่ให้รักได้ยังไง" 

"บอสเป็นคนทำคลอดเหรอครับถึงได้รู้" 

"โอลิเวอร์" 

"ก็ผมสงสัย!" 

นั่นสิเธอก็สงสัยเหมือนกัน...ไม่ได้เห็นตั้งแต่เกิดสักหน่อยทำไมถึงเพ้อเจ้อเองแบบนี้ 

"ดูเธอสิ ไม่น่ารักรึไงกัน" 

"บอสกำลังถูกรูปลักษณ์ภายนอกหลอก!" 

"นายพูดแบบนี้นายกำลังไม่ให้เกียรติเธอและฉันนะ" 

"ผมเปล่านะครับ ก็เซ้นส์ผมบอกว่าเธอเป็นคนไม่ดีจริงๆ บอสก็รู้ว่าผมนี่เซ้นส์ดีมากเลย เธอมีไอทะมึนออกมาเพียบเลยนะครับ เธอเป็น---" 

"โอลิเวอร์" 

ลีวานเหยียบเท้าแล้วมองนิ่งๆไม่พูดอะไรต่อ เทเรซ่ากุมขมับเบื่อจะต้องยืนเถียงกับลูกน้องของเขารวมถึงบอสที่เอะอะก็เธอตลอดเวลาจึงเดินไปหาที่นั่งเงียบๆอยู่คนเดียวหนีจากความวุ่นวาย คนร่างหนาตบบ่าลูกน้องแล้วกระซิบข้างหูเสียงเรียบราวกับกำลังอารมณ์ไม่ดีแต่พยายามอดกลั้นไว้อยู่ 

"เธอแค่เคยตายแล้วกลับมามีชีวิตอีกครั้งนายถึงรู้สึกแปลกจากตัวเธอ" 

"อย่าทำให้เธอต้องรู้สึกว่าตัวเธอเป็นตัวประหลาดหรือปีศาจเพียงเพราะเธอไม่เหมือนคนอื่น" 

"เธอเป็นเด็กดีเข้าใจใช่มั้ย ฉันเลี้ยงของฉันมาเป็นอย่างดีฉันรู้ดีว่าเธอเป็นคนยังไง ฉันพอจะเข้าใจความเป็นห่วงของนายรวมถึงความขี้ระแวงแต่ไม่ต้องห่วง" 

"ฉันรักของฉันมาเป็นร้อยปี ไม่มีใครจะรู้จักเธอดีไปมากกว่าฉันอีกแล้ว" 

"ครับ?" 

"แค่พูดให้ฟังดูยิ่งใหญ่น่ะ" 

เขาเดินสวนโอลิเวอร์ที่พยายามประมวลผลกับสิ่งที่เขาพูดไปเมื่อครู่นี้ก่อนจะเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งเหม่อมองข้างนอกอยู่ โอลิเวอร์มองตามทั้งสองคนที่ความสัมพันธ์ดูประหลาดอย่างที่เขารู้สึกมาตั้งแต่ต้นด้วยทิฐิที่ลดลง หากบอสของเขาพูดแบบนั้นเขาก็คงว่าอะไรไม่ได้ 

ก็ถ้าบอสว่าแบบนั้นจะลองเปิดใจให้ดูหน่อยก็ได้... 

ไหนขอดูหน่อยละกันว่าชุบเสน่ห์มาตั้งแต่เกิดที่ว่านี่มันสักแค่ไหนกันเชียวบอสของเขาถึงได้คลั่งรักมากขนาดนี้ 

---------------------------------

Talk with writer

สิงทวิตอยู่ค่ะแม้ปากจะบอกว่าเรส เข้ามาทักได้นะคะ55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #296 zingerjj (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 มีนาคม 2564 / 00:23
    ตอนนี้คือมีncมั้ยคะ;-; เขินมากกกดกกกแงงง
    #296
    0
  2. #293 Palini145O (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 21:19

    กรี้ดดดดเอาดีๆนะไรท์ไรท์เขียนบทพวกนี้ดีม้ากกไอบทที่อ่านเเล้วเขิลนิ้วเเทบทะลุทรศ555หนุติดตามทวิตรไรท์อยู่น้าามีไปรีทวิตบ่อยๆ55

    #293
    1
    • #293-1 Little_fg(จากตอนที่ 56)
      9 มีนาคม 2564 / 15:22
      ขอบคุณค้าบบบ555555
      #293-1
  3. #292 dolphinsaysmeow (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 15:36
    แงงงง เขินมาก-///- ชอบทุกตอนเลย เนิบๆน่ารักๆแบบนี้ไปเรื่อยๆก็ไม่เบื่อเลยค่ะ ชอบมาก!>0<
    #292
    1
    • #292-1 Little_fg(จากตอนที่ 56)
      8 มีนาคม 2564 / 16:52
      แงงง ขอบคุณนะคับ
      #292-1
  4. #291 zingerjj (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 09:05
    เป็นกลจให้ตลอดนะค้า รอบอสกับน้องหนูอยู่นะอิอิ
    #291
    1
    • #291-1 Little_fg(จากตอนที่ 56)
      8 มีนาคม 2564 / 14:24
      ขอบคุณค้าบ
      #291-1
  5. #290 zingerjj (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 09:01
    อนากพูดคุยกะไรท์จุงงงง
    #290
    1
    • #290-1 Little_fg(จากตอนที่ 56)
      8 มีนาคม 2564 / 14:24
      55555ทักมาได้นะคะ
      #290-1
  6. #289 nut40938 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 06:57
    ฮืออเขินบอสมากนะคะ🥺
    #289
    0