end ss1 [FIC ATTACK ON TITAN] The Miracle of Destiny (Levi x Teresa) #คุณสามีของเทเรซ่า

ตอนที่ 53 : Chapter49:ชอบมั้ย ถ้าชอบจะตามใจอีก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    18 ก.พ. 64

Chapter49:ชอบมั้ย ถ้าชอบจะตามใจอีก

SOME - SOYOU&JONGGIGO

(เปิดฟังเพื่อเพิ่มอรรถรสในการรับชมนะคะ)

.

.

ไม่สนใจเขาจริงๆด้วยสินะ... 

ลีวานมองเด็กสาวที่พอเขาส่งอะไรไปให้ก็ยัดเข้าปากแล้วดูหนังต่อเหมือนกับเขาไม่มีตัวตนในสายตาเธอยกเว้นตอนที่เขาหาอะไรมาให้กิน แต่ทว่าเขาก็ไม่ได้มีปัญหากับมันหรอกเพียงแค่ถ้าเธอหันมาคุยกับเขาบ้างก็คงดีไม่น้อย 

ถึงจะไม่สนใจแต่ก็ไม่ไล่แค่นี้ก็ดีแค่ไหนแล้วเขาไม่กล้าที่จะโลภมากนักหรอก ถ้าหากทำให้คนข้างเขารู้สึกรำคาญใจขึ้นมาคราวนี้เขาคงต้องคลั่งจริงด้วยแน่ ความรู้สึกที่เคยถูกบอกว่าจะไม่รักรวมถึงผลักไสไล่เขายังคงอยู่ในใจและรู้สึกได้ตลอดเวลาเพราะกลัวจะเป็นแบบเดิมอีก 

“เธอกินเยอะจัง กินเยอะๆนะ”

คิ้วเรียวกระตุกขึ้นมาให้กับความย้อนแย้งของเขาที่พูดว่าเธอกินเยอะแต่ก็ยังส่งของให้เธอกินเรื่อยๆพร้อมกับบอกให้เธอกินมันเยอะๆ ไม่เข้าใจว่าเขาเป็นบ้าอะไรของเขา

“เธอไม่เจ็บตาเหรอร้องไห้มาทั้งคืนแล้วยังเพ่งตาดูหนังอีก”

“ไม่”

“จะออกไปข้างนอกมั้ย"

“ไม่ล่ะค่ะเมื่อวานไปมาแล้วไง”

“แต่เมื่อวานเธอไปกับเพื่อนของเธอนี่ แต่ฉันไม่ใช่"

“ทำไมล่ะคะ เพราะอายุห่างกันก็เลยเป็นเพื่อนไม่ได้เหรอ”

“ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น นี่เธอคิดว่าฉันเป็นคนยังไงกัน”

“คิดว่าไม่น่าจะอยากเป็นเพื่อนเพราะอยากเป็นอย่างอื่น”

“ฉันจะได้เป็นมั้ย”เธอส่ายหน้าแล้วดึงผ้าห่มมาห่อตัววดูหนังต่อไม่พูดอะไร การกระทำที่ไม่ชัดเจนดูเหมือนจะไม่สนใจแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธออกมาตรงๆทำให้เขากล้าที่จะเล่นกับเธอต่อก่อนจะยิ้มออกมาเพราะเธอแอบเหลือบตามองเขาแล้วหลบเมื่อถูกจับได้

“แต่ฉันอยากเป็นนะ”

โทรศัพท์ที่สั่นอยู่ข้างเตียงทำเอาคนที่มัวแต่จ้องคนร่างเล็กหยุดคิดในใจแล้วหันไปเปิดโทรศัพท์ก่อนจะเห็นว่ามีข้อความส่งมาจากลูกน้องของตัวเองเรื่องงานเร่งด่วนเขาจึงจำเป็นต้องหยิบแล็ปท็อปขึ้นมานั่งทำงาน เทเรซ่าชำเลืองตามองก่อนจะหันกลับไปดูหนังแล้วครุ่นคิดอยู่ภายในใจ ถ้าหากเธอไม่ได้ฝึกหรือเรียนหนังสือป่านนี้เธอจะไปทำอะไรนะหรือเป็นคนที่ว่างงานไร้จุดหมายในชีวิตรึเปล่า 

หนังบนหน้าจอเริ่มจะไม่น่าสนใจอีกต่อไปเมื่อคิดถึงอนาคตตัวเอง ที่ตอนนี้ได้อยู่ที่นี่ก็เพราะถูกรับเข้ามาดูแล แต่หลังจากนี้ต่อไปมันจะเป็นแบบนี้ตลอดไปคงไม่ได้ ถึงแบบนั้นเธอก็นังไม่รู้อยู่ดีว่าเธอควรจะใช้ชีวิตอย่างไร 

ทุกคนก็ดูเหมือนมีเป้าหมายในชีวิตและประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานหรือเรื่องที่ทำ แม้จะมีอีกหลายคนที่ไม่มีโอกาสหรือเป็นแบบนั้นเหมือนกับเธอแต่เธอก็ยังคาดหวังอยู่ดีแต่จะคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าควรใช้ชีวิตอย่างไรในเมื่อเธอไม่รู้ทั้งความฝันหรืออยากที่จะใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ ดังนั้นทุกอย่างจึงดูน่าเบื่อไปหมดสำหรับเธอเสียด้วยซ้ำ 

แต่จริงๆก็ไม่ใช่ว่าการมีชีวิตจะต้องทำเรื่องยิ่งใหญ่ให้รู้สึกว่าประสบความสำเร็จเสียหน่อย ไม่เห็นจะจำเป็นต้องมีทุกอย่าง แต่งงานมีครอบครัว มีตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดี บางทีการมีชีวิตอยู่แล้วนอนไปวันๆมันก็ไม่เลวเหมือนกัน 

เทเรซ่าลุกออกจากเตียงก้าวขาเดินออกไปแต่ลีวานขมวดคิ้วแล้วถามกลับทันว่าเธอจะไปไหน หญิงสาวกลอกตาก่อนจะตอบกลับไปว่าเธอแค่จะไปหยิบหนังสือจากห้องของตัวเองมาแล้วเดินออกไป หนังสือที่ตั้งวางทิ้งไว้บนโต๊ะถูกหยิบขึ้นมาเป็นแล้วเตรียมเดินกลับไปยังห้องเขาเพราะถ้าไม่กลับก็จะต้องเห็นใบหน้าหงอยเหมือนกับหมาที่เจ้านายไม่เล่นด้วย 

เพราะเป็นเหมือนสุนัขหรือแมวเหรอถึงได้ใจอ่อนยอมไปหมด... 

หรือเพราะเหมือนกับตัวเธออยู่แล้วเลยเข้าใจว่าอาการแบบนั้นเป็นเพราะคลั่งรักกันนะ? 

น่ารำคาญจัง...ทำไมเธอต้องคิดเยอะไปทุกเรื่องเลยนะ 

"นี่ไงเจอตัวแล้ว เทเรซ่ามาดูนี่เร็ว" 

"คะ?" 

เธอที่เดินออกมาจากห้องถูกจับเอาไว้จากคนที่คิดจะมาเรียกที่ห้องแต่เมื่อเห็นเจ้าตัวเดินออกมาก็รีบจับข้อมือแล้วพาไปทันที เธอมองเจฟที่พาไปยังข้างล่างไปหากลุ่มคนที่กำลังมุงอยู่พร้อมกับหมาไซบีเรียนที่ถูกสั่งมาแล้วเธอได้ยินมาเมื่อสัปดาห์ก่อนว่าพวกเขาจะซื้อสุนัขมาเลี้ยง 

น่ารักจัง... 

"ลองจับดูสิครับ!" 

สุนัขที่ถูกเล่นโดยอัลมัวร์เดินมาวนรอบๆตัวเธอที่ยืนแข็งทื่อ เธอพูดว่าเธอรักสัตว์แต่ในขณะเดียวกันเธอก็กลัวมันมากเพราะตอนเด็กๆเคยโดนสุนัขวิ่งไล่กัดนี่แหละ 

"เธอกลัวเหรอ" 

"ฉันชอบมันนะคะแต่ฉันก็กลัวน่ะค่ะต้องให้เวลาปรับตัวก่อน แล้วตั้งชื่อว่าอะไรเหรอคะ" 

"ฉันตั้งแล้วล่ะ!"ทุกคนหันไปทางซานิ 

"เธอคิดไว้แล้วเหรอ" 

"ใช่ ชื่อว่าแคทยังไงล่ะ!" 

เป็นหมาแต่ตั้งชื่อว่าแมวเนี่ยนะ เหลือเชื่อเลยจริงๆ 

"ทำไมชื่อมันโหลจังล่ะ นี่เธอตั้งใจตั้งมันจริงๆรึเปล่าเนี่ย"เมอร์ซี่ท้วง 

"งั้นเธอจะบอกว่าเธอมีชื่อที่ดีกว่านี้เหรอ" 

"เยอะแยะไป" 

"ผมตั้งให้เอามั้ยครับ ถ้าชื่อว่าอัลมาสก็คงดีนะ" 

"อะไรเนี่ยนี่มันหมาของพวกเรานะทำไมนายเอาชื่อนายขึ้นข้างหน้าล่ะ ไม่ยุติธรรมเลย"โคดี้หยิกหูของอัลมัวร์ 

ทะเลาะกันเรื่องชื่อหมาเนี่ยนะ... 

"งั้นแอชลีย์ล่ะเป็นไง"อลันแยกทั้งคู่ที่กำลังทะเลาะกันเรื่องชื่อหมาแล้วเสนอชื่อของตัวเองลงไป 

"มันเพศผู้นะ" 

"ก็แล้วมันยังไงล่ะ" 

กลายเป็นว่าจากที่แยกสองคนนั้นเขาก็ทะเลาะกับเจฟเสียเองซะงั้น แค่ตั้งชื่อยังต้องทะเลาะกันเลยเหรอ 

"ลองเขียนชื่อที่ตัวเองอยากตั้งดีมั้ยคะแล้วสุ่มจับขึ้นมา" 

"แบบนั้นก็ไม่เลวนะ" 

จริงจังกันจริงๆด้วยคนพวกนี้ ตอนจะซื้อทำไมไม่ตกลงชื่อกันตั้งแต่แรกเล่าขนาดเธอเองยังตั้งไว้ตั้งแต่ยังไม่มีสัตว์เลี้ยงเป็นของตัวเองเลย 

"เธอเองก็มาเขียนด้วยสิ" 

"ได้เหรอคะ" 

"มาเถอะน่าตัวเลือกจะได้เยอะๆ"พวกเขาหยิบกระดาษจากเคาท์เตอร์มาแบ่งกันเขียนชื่อลงไปเธอจึงเขียนชื่อที่ตัวเองคิดว่าจะเข้ากับสุนัขตัวนี้แต่ผลออกมาชื่อที่ได้ก็เป็นชื่อที่คุณซานิคิดขึ้น 

"เธอหิวเหรอ สเต๊กเนี่ยนะ"เจฟมองกระดาษที่สุ่มขึ้นมาได้แล้วหัวเราะ 

"จะมีปัญหากันเหรอในเมื่อสุ่มได้ชื่อนี่ก็ต้องยอมรับผลสิ"ซานิดึงกระดาษของเธอกลับไปแล้วลูบหัวสุนัขที่เพิ่งได้ชื่อมาอย่างเอ็นดู 

น่ารักจัง... 

อยากเลี้ยงสัตว์บ้างแฮะ หรือเธอควรจะขอเขาเลี้ยงแมวดีนะ? 

"เทซ" 

เทเรซ่าขมวดคิ้วเมื่อถูกเสียงทุ้มต่ำเรียกพร้อมกับหันกลับไปเจอคนที่ควรจะนั่งทำงานอยู่ในห้องลงมาข้างล่างเพียงเพื่อมาตามเธอ 

"อะไรคะ" 

แค่ลงมาด้านล่างหรือห่างเขาเพียงแค่แป๊บเดียวจำเป็นต้องทำหน้าหงุดหงิดแบบนั้นด้วยรึไง... 

หญิงสาวมองตามสายตาที่หยุดอยู่บนไหล่ของตนถูกโอบไหล่โดยเจฟก่อนจะเข้าใจแล้วกอดไหล่กลับตบหลังเบาๆหัวเราะออกมาหันไปทางอื่นต่อพยายามลดความกลัวแล้วเอื้อมมือไปลูบหัวมันอย่างกล้าๆเกร็งๆแล้วยิ้มออกมา 

"พวกนายซื้อหมามางั้นเหรอ" 

ลีวานเดินเข้าไปแหวกแล้วแทรกกลางทั้งสองคนก่อนจะก้มลงแล้วลูบหัวมันเล่นเหมือนกับคุ้นชินกับสัตว์ เจฟเหล่ตามองเทเรซ่าก่อนจะถอยห่างออกมาเหมือนกับรู้ว่าบอสจงใจ เขารู้ว่าบอสเขาไม่ชอบใจเพราะบอสชอบเทเรซ่า เขารู้มาสักพักแล้วเพราะเขาต้องไปนั่งคุยกับบอสทุกวันถึงรายงานการฝึกกับอาหารที่กินในแต่ละวัน คนบ้าอะไรจะถามอาหารสามมื้อทุกวันรวมถึงอย่างอื่นอีกทั้งที่ไปถามเองก็ได้แต่ก็ไม่ยอมถาม แค่นี้ก็เดาได้ไม่ยากแล้ว 

"บอสอนุญาตแล้วไม่ใช่เหรอครับทำไมถามอะไรแบบนั้นล่ะ"อัลมัวร์ยิ้มถามทั้งๆที่เขาเป็นคนไปขอบอสเองว่าเดี๋ยวจะสั่งสุนัขมาเลี้ยงที่นี่ 

"ชื่ออะไร" 

"สเต๊กค่ะ!"เขาเงยหน้ามองซานิก่อนจะขำออกมาเหมือนกับเดาได้ว่าชื่อนี้ใครเป็นคนตั้ง 

"ถ้าเลี้ยงแมวมันจะกัดกันหรือเปล่านะ..." เทเรซ่าถามเมอร์ซี่ที่เลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ 

"เธอจะซื้อแมวเหรอ" 

"อ๊ะ...แค่ถามเฉยๆน่ะ" 

"ถ้าเลี้ยงดีๆมันก็อยู่ด้วยกันได้" 

"งั้นเหรอ พอได้ยินแบบนั้นก็โล่งอกขึ้นไปทีเพราะฉันชอบมันมากๆเลยล่ะค่ะ" 

"ก็เหมาะกับเธอดี" 

เมอร์ซี่จับคางเธอแล้วมองหน้าแล้วว่าไปตามจริงเพราะมองยังไงก็เหมือนกับแมวไม่มีผิด 

"ขอบคุณนะคะ รู้สึกเหมือนเป็นคำชมเลยล่ะค่ะ" 

ลีวานที่เอาแต่เล่นกับสุนัขเพราะดูเหมือนแค่เพียงแป๊บเดียวมันก็เลือกที่จะเล่นกับเขาเพียงคนเดียวเสียแล้วทั้งที่ยังไม่คุ้นชินกับใครที่นี่เลยสักคนยังคงเงี่ยหูฟังแล้วเหลือบตามองพลางคิดในใจว่าสนิทกันขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ 

แต่ดูเหมือนจะอยากเลี้ยงแมวจริงๆสินะ... 

เขายืนขึ้นมาก่อนจะแยกกลับขึ้นไป เหลือเพียงเทเรซ่า แม้เขาจะไม่ได้พูดอะไรแต่เพราะกลัวถูกหาว่าทิ้งเขาจึงรีบตามขึ้นไปด้วยก่อนที่ลิฟต์จะปิด ลีวานมองเธอที่ยืนห่างจากเขากับกล้องที่อยู่ในลิฟต์ก่อนจะรอให้ถึงชั้นบนแล้วเดินออกมาตามมาด้วยเทเรซ่าที่เดินอย่างเงียบๆไม่พูดอะไร 

"ถ้าอยากเลี้ยงจะให้เลี้ยง" 

"คะ?" 

"แมวน่ะ" 

"...ถึงจะพูดแบบนั้นแต่การเลี้ยงสัตว์มันก็ยาก แค่อยากเลี้ยงหรือเล่นกับมันไม่ได้หรอกค่ะเพราะว่าต้องรับผิดชอบชีวิตของมันอีก ถึงจะอยากเลี้ยงแต่ก็กลัวเลี้ยงได้ไม่ดีน่ะค่ะ" 

"ก็ช่วยกันเลี้ยงสิ" 

"คุณว่างเหรอคะ" 

"ฉันไม่ได้ทำงานวันละ20ชั่วโมงหรอกนะ แค่เวลาเลี้ยงแมวฉันมีอยู่แล้ว" 

"แต่ว่า---" 

"ฉันเลี้ยงเป็น" 

"เคยเลี้ยงเหรอคะ" 

"ใช่ แต่ของแม่น่ะ" 

เทเรซ่ามองเขาที่พูดถึงแม่ก่อนจะหลุดถามออกไปด้วยความสงสัย"แล้วคุณแม่..." 

"ซื้อบ้านเดี่ยวอยู่ ยังไม่ตายทั้งแม่ทั้งแมว" 

ทำไมเขาถึงรู้ล่ะว่าเธอจะถามอะไร? 

"ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก ตอนนี้ฉันมีทุกอย่างยกเว้นเธอ" 

"ทำไมถึงรู้ล่ะคะว่าจะถามอะไร" 

"เพราะว่าเธอ..."ลีวานดึงคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ก่อนจะยิ้ม"ทำหน้าเหมือนเป็นห่วงฉันอยู่ไง" 

"ก็แค่ถาม" 

"สรุปอยากเลี้ยงมั้ย ฉันช่วยเลี้ยงหรือสอนไปด้วยได้นะ" 

เทเรซ่าก้มหน้าลงใช้ความคิดอย่างหนัก ถ้าหากเขาพูดแบบนั้นล่ะก็คงโล่งอกไปได้เลยแล้วเขาสามารถสอนเธอได้อีกด้วยงั้นจะลองดูดีมั้ยนะ 

"อยากค่ะ" 

"เธออยากเลี้ยงอะไร" 

"เอ่อ...สก๊อตติชโฟลด์ค่ะ" 

"แน่นอน เธอจะได้มันแน่" 

"มีหนังสือบอกวิธีเลี้ยงมั้ยคะว่าควรเลี้ยงหรือเตรียมตัวยังไงจะได้อ่านเอาไว้ก่อน ตอนที่ได้มันมาจะได้พอทำอะไรได้บ้าง" 

ลีวานมองเด็กสาวที่กระตือรือร้นขึ้นมาด้วยความเอ็นดู พอเห็นถึงความใส่ใจที่มีต่อทุกสิ่งก็อดคิดไม่ได้ว่าน่ารักขนาดไหน แววตาที่ดูเป็นประกายยามเห็นสิ่งที่ชอบนั่นดูใสซื่อและบริสุทธิ์เหลือเกิน หากมองมาที่เขาแบบนี้บ้างคงดีไม่น้อย 

"ไว้ค่อยพาไปดูที่ร้านหนังสือหรือจะอ่านในเน็ตไปก่อนก็ได้" 

"ขอบคุณมากนะคะ" 

เธอหลุดยิ้มออกมาให้เขาด้วยความลืมตัว ลีวานทำหน้าเหลือเชื่อราวกับฝันไปแต่ก็ไม่คิดจะทักอะไรเพราะกลัวเธอจะหุบยิ้มลงเสียก่อน รอยยิ้มที่บริสุทธิ์แบบนั้นเขาชอบมันมากเหลือเกินอยากจะเห็นรอยยิ้มแบบนี้ทุกวันเรื่อยไป 

"ไม่เป็นไร ฉันชอบแมว" 

"แต่ชอบเธอมากกว่า"เส้นผมสีดำอมน้ำตาลถูกเกี่ยวทัดหูด้วยมือของเขาก่อนที่ใบหน้าคมจะเข้ามาใกล้ เทเรซ่าเหมือนกับเหวอไปพักใหญ่ สิ่งเดียวที่เธอคิดคือไม่นึกว่าเขาจะเป็นเอามากขนาดนี้ถึงจะบอกว่านี่คือหัวหน้ารีไวล์ก็ตามแต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือโดยเฉพาะอยู่กับเธอจนเธอไม่ชินเลยสักนิด 

แบบนี้มันเกินไปแล้ว... 

เธอรับเขาที่แพรวพราวแบบนี้ไม่ได้... 

ขืนเป็นแบบนี้เธอต้องใจแตกอีกแน่ๆ จะรักง่ายๆไม่ได้นะ แค่บอกว่าจะเดินไปข้างหน้าแล้วอยู่กับปัจจุบันแต่ถ้าจะหวั่นไหวเร็วขนาดนี้มันไม่ได้ 

ถ้าชอบขึ้นมาตอนนี้ทั้งที่ยังหวนคิดเรื่องในอดีตอยู่ก็จะมีแต่ทำให้เขาลำบากใจ เธอควรจะค่อยๆเป็นค่อยๆไปแต่เขาก็รุกหนักจนเธอคิดหนักไปหมดเลย 

"คือ..." 

"หรือจะบอกว่าตัวเองไม่เหมือนกันล่ะ?" 

"ช่วยอย่ามาจีบหนูจะได้มั้ยคะ!"ลีวานถูกผลักออกพร้อมกับเสียงโวยวายของคนตรงหน้า 

"ฉันทำแบบนั้นเหรอ" 

"คุณกำลังทำอยู่ค่ะ!" 

"แล้วไม่ได้เหรอ" 

"หนูไม่ชอบให้ใครมาเข้าหาหนูค่ะ อย่าล้ำเส้นจะได้มั้ยคะ" 

"แล้วที่ให้กอดล่ะ" 

"ปกติคนเราก็กอดกันอยู่แล้วค่ะกับคนอื่นหนูก็กอด" 

"ฉันไม่ได้กอดทุกคนนี่"ลีวานเสียงอ่อนลง"แล้วแบบไหนถึงจะไม่ล้ำเส้น" 

"ไม่ต้องมาทำอะไรเลยถ้าอยากจะเข้าหาเดี๋ยวหนูก็เข้าไปหาเองแหละน่าไม่ต้องมาวอแวตลอดเวลาจะได้มั้ย" 

เขาทำให้เธอรำคาญขึ้นมาอีกแล้วงั้นเหรอทั้งๆที่เมื่อเช้ายังอยู่ดีๆอยู่เลยแท้ๆเขาทำอะไรผิดไปอีกแล้วงั้นเหรอลีวานใจแป้วแล้วตาละห้อยมองคนร่างเล็กที่ยืนชี้หน้าบ่นเขาจริงจังเหมือนกำลังโกรธอยู่ 

"แต่มัน..." 

"แต่อะไรอีก มันทำไมอีกคะ" 

"ขอโทษแล้วกันถ้าทำให้เธออึดอัดใจ แต่มันไม่เหมือนเมื่อก่อนนี่" 

"ก็เธอไม่ได้ชอบฉันเหมือนเมื่อก่อน ถ้าเธอไม่เข้าหาแล้วฉันไม่ทำอะไรเลย แล้วมันจะ..." 

ลีวานน้อยใจที่ความพยายามของตัวเองดูน่ารำคาญในสายตาแต่พอย้อนคิดกลับไปก็อายตัวเองที่พูดจาอะไรน้ำเน่าแบบนั้นเหลือเกิน มันไม่ได้เหมาะกับเขาเลยสักนิด 

"ทำไมถึงได้อารมณ์แปรปรวนแบบนี้นะเดี๋ยวก็อารมณ์เสียเพราะหึง เดี๋ยวก็มาทำตัวคลั่งรักเหมือนพระเอกนิยายรักหวานแหววแล้วเดี๋ยวก็หงอยเป็นหมา บอสเป็นอะไร" 

"ก็มันช่วยไม่ได้นี่..." 

"ก็ฉันชอบเธอมากเลยนี่นา" 

ทำไมเหมือนกับเธอกำลังรังแกเขาอยู่เลย พอเห็นคนตัวใหญ่กว่ากำลังยืนคอตกทำหน้าเศร้าส่วนเธอยืนชี้หน้าบ่นเขามันเหมือนกับว่าเธอกำลังด่าเขาชัดๆทั้งๆที่มันเป็นแบบนี้เพราะตัวเขาเองต่างหากไม่ใช่เพราะเธอสักหน่อย 

"พอเธอยอมก็เลยได้ใจไปหน่อยแต่ถ้าเธอไม่ชอบทีหลังฉันจะไม่ทำแบบนี้อีก" 

"แม่เขาให้กินอะไรนะถึงได้โตมาน่ารักขนาดนี้..."

ถ้าเป็นแบบนั้นฉันต้องแพ้แน่เลยพวกคนที่เหมือนกับสุนัขหรือแมวน่ะฉันแพ้อะไรแบบนั้นมาตลอด ตอนเป็นหัวหน้ารีไวล์นานๆทีถึงจะได้เห็นแต่พอเป็นแบบนี้แล้วมันเกินไปจนรับไม่ได้จริงๆ" 

ใช่ คุณจะได้ใจเกินไปแล้วค่ะ 

ลีวานทำหน้าราวกับประหลาดใจตาโตเหมือนหางกระดิกไปมาเมื่อถูกชมเช่นนั้นก่อนจะยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน นึกว่าเธอจะโกรธแต่คงไม่สินะ เธอคงจะเขินและไม่ชินถึงได้บ่นเขาแบบนั้น ตัวเขาเองก็ไม่ชินเหมือนกันแต่คงไม่มีปัญหาอะไรสินะถ้าหากเขาจะทำแบบนี้ต่อไป 

"ขอบคุณนะ" 

"หือ?" 

"พอเป็นเธอชมแบบนั้นฉันกลับรู้สึกดีใจมากเลย" 

"คะ?" 

"ถึงมันจะดูน่าอายไปบ้างแต่ถ้ากับเธอฉันไม่เป็นไรหรอก" 

"หมายถึงอะไรนะ..." 

"ฉันชอบเธอมากกว่าใครบนโลกใบนี้เทเรซ่า" 

อะไรอีกล่ะเนี่ย... 

"ถ้าเป็นเธอล่ะก็ฉันเป็นให้ได้ทุกอย่างเลย" 

เขาเป็นบ้าอะไรอีกล่ะ 

น่ารำคาญจริงๆ... 

-----------------------------------------

Talk with writer

ตอนนี้เบาสมองเป็นยังไงกันบ้างคะ! กลัวทุกคนจะเครียดกันเกินไปน่ะค่ะ ยังไงก็ตามฝากนิยายเรื่องใหม่ไว้ด้วยนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #275 แงงง (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:40

    นางจะกลับไปหารีไวล์ไหมมาต่อหน่อยนะคะมันค้างคาใจยังไงไม่รู้ง่าาาาาา

    #275
    0
  2. #274 dolphinsaysmeow (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:11
    แงๆๆ คืนดีกันๆๆๆ
    #274
    0
  3. #273 แมวกำลังมอง (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:52
    รีไวล์ป๋าอะ เทเรซ่าอยากได้ไรก็ให้5555
    #273
    0