end ss1 [FIC ATTACK ON TITAN] The Miracle of Destiny (Levi x Teresa) #คุณสามีของเทเรซ่า

ตอนที่ 26 : Chapter25:ผู้ชายปากแข็งกับการกระทำที่ขัดแย้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 204 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

Chapter25:ผู้ชายปากแข็งกับการกระทำที่ขัดแย้ง


 

 

"เธอคิดว่าฉันจะปล่อยเธอกลับไปเหรอเทเรซ่า?” 


 

“อ้าว? ก็หัวหน้าต้องทำงานต่อนี่คะ” 


 

“ไม่เป็นไรฉันจะนอนแล้ว” 


 

นอนตอนนี้ เวลานี้เนี่ยนะ? เทเรซ่าได้แต่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัยทำงานมาจนจะถึงเช้าวันใหม่แล้วจะมานอนอะไรเอาป่านนี้ 


 

สงสัยจะอยากนอนกับเราแน่ๆเลย 


 

“แต่ว่า…หัวหน้าจะงานไม่เสร็จเอานะคะ”เทเรซ่ายังคงทำตัวเกรงใจใส่รีไวล์ทั้งๆที่ใจจริงก็อยากจะโดดตีลังกาด้วยความดีใจที่หัวหน้ายอมโยนงานทิ้งแล้วเลือกมานอนกับเธอ 


 

คนอะไรน่ารักจริงๆ 


 

“ก็บอกว่าช่างมันไง ก็เธอจะนอนกอดฉันไม่ใช่เหรอ?” 


 

ไม่ไหวแล้วอยากได้หัวหน้ารีไวล์เป็นคุณสามีตอนนี้เลย อยากแต่งงานมีลูกมีหลานแล้ว ทำไงดีหัวหน้ารีไวล์ทำไมน่ารักขนาดนี้ บอกเลยมีสามีแบบนี้ใครๆก็อิจฉา 


 

ทุกคนตอนนี้ก็คงกำลังอิจฉาอยู่แน่ๆเลยค่ะแต่ที่บ้านไม่มีรีไวล์ก็ต้องทำใจหน่อยนะคะ อิๆ 


 

เพราะรีไวล์อยู่กับเทเรซ่าจ้า~ 


 

“ก็…ที่จริงห่มผ้าก็ได้นะคะ แล้วหัวหน้าก็ทำงานต่อไปได้” 


 

“อยากนอนแล้ว ง่วง” 


 

แหม…ที่จริงอยากนอนกับเทเรซ่าคนนี้ก็บอกมาเถอะไม่ว่าอะไรหรอก เอิ๊กๆ 


 

ร่างบางที่ถูกวางลงบนเตียงกลิ้งห่มผ้าห่มเป็นเหมือนรังดักแด้ด้วยซุกซนแต่ใครจะรู้ว่าที่ทำแบบนั้นไปเพราะเขิน 


 

“ห่มขนาดนั้นงั้นคงไม่ต้องกอดเเล้วเนอะ”เทเรซ่าเมื่อได้ยินก็กลิ้งอีกรอบให้ผ้าหjมนั้นคลายออกก่อนจะลุกขึ้นมาใหม่ 


 

“เอาผ้าห่มออกแล้วค่ะ”ท่าทางที่ดูน่าตลกและน่าเอ็นดูของเทเรซ่าทำให้รีไวล์ชวนอมยิ้มไม่น้อยแต่ก็เก๊กทำมาดเข้มเข้าไว้ เดี๋ยวคนตรงหน้าเห็นจะได้ใจเอา 


 

รู้หรอกน่ะว่าตัวเองกำลังโดนอ่อย ไม่ได้โง่นะ 


 

ถึงจะยังงงๆอยู่ว่าทำไมเทเรซ่าถึงทำแบบนี้ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เพิ่งบอกว่าจะเลิกชอบเขาแถมยังบอกเขาอีกว่าไม่ได้ชอบเขาขนาดนั้นแท้ๆ 


 

หงุดหงิดชิบหายแต่พอเป็นแบบนี้แล้วก็ไปต่อไม่ถูกเลย 


 

ขนาดรู้ตัวว่ากำลังโดนมารยาคนตัวเล็กเล่นงานใส่เขาก็ยังยอม 


 

ไม่ต้องมาถามว่าเขารู้ได้ยังไง เขาอยู่กับเธอมาเป็นเดือนๆ อยู่ด้วยกันเกือบทุกวัน เทเรซ่าเองก็ตามติดแต่เขา ดูก็รู้ว่าแบบนี้มันต่างจากปกติชัดๆ 


 

แต่นิสัยต๊องๆนี่จะตอนนี้หรือตอนนั้นนี่เสมอต้นเสมอปลายเสียจริง 


 

“หัวหน้ามานอนเร็ว~ง่วงไม่ใช่เหรอคะไม่รีบนอนเดี๋ยวพอเช้าก็ไม่มีเวลานอนแล้วนะคะ”เด็กสาวเขยิบที่ไปชิดริมเตียงจนแทบจะตกพื้นแล้วตบฝั่งตรงข้างๆเป็นเชิงให้เขาลงมานอน 


 

รีไวล์ทิ้งตัวลงมานอนยืดขาอย่างสบายๆ เทเรซ่าเห็นดังนั้นก็มองตามด้วยความเขินอายจึงมุดตัวลงผ้าห่มกัดนิ้วกรี๊ดดังๆอยู่ในใจ 


 

เทเรซ่ากำลังจะได้นอนกับหัวหน้ารีไวล์เป็นครั้งแรกค่ะ!!! 


 

“คลุมโปงแบบนั้นหายใจออกรึไงเทเรซ่า เดี๋ยวเถอะ”ผ้าห่มผืนหนาถูกดึงออกมาจนเห็นใบหน้าเล็กมุดอยู่ใต้หมอนของเขาที่มีอยู่แค่ใบเดียว 


 

“ขึ้นมานอนบนหมอนดีๆเดี๋ยวก็ปวดคอหรอก” 


 

“เอาหมอนไปเลยค่ะแล้วปล่อยหนูให้อยู่แบบนี้ต่อไปอย่ามายุ่งกับหนูเลยนะคะ>///<” 


 

“ไหนบอกว่าหนาว?” 


 

“หนูมีผ้าห่มแล้ว” 


 

“ไหนบอกอยากให้กอด?” 


 

“หนูจะกอดตัวเอง!” 


 

“ไม่อยากกอดฉันแล้วเหรอ?” 


 

“…”ฮื้อ!!!แย่แล้วโดนหัวหน้าแอคแทคแรงมากๆ ใครจะไม่อยากกอดกันเล่าแต่ว่าถ้าได้กอดหัวหน้ารีไวล์จริงๆจะต้องตายแน่ๆเลยค่ะ ได้นอนด้วยกันแล้วยังได้กอดกันอีก 


 

“ใครมันพูดนะว่าผ้าห่มก็สู้ฉันกอดไม่ได้” 


 

เอ๊ออออ เทเรซ่าคนนี้พูดเองแหละค่ะ แหมคาดคั้นถามจังเลย จริงๆอยากกอดเราเหมือนกันก็บอกมาเซ่บอกมา บางทีถ้าบอกว่าอยากกอดเหมือนกันต่อให้เทเรซ่าคนนี้ต้องหัวใจวายตายก็อาจจะยอมพิจารณาให้ก็ได้ 


 

“ใครนะติดหมอนข้าง…:)”ร่างแกร่งยังไม่ทันจบก็กระตุกยิ้มเป็นที่พอใจทันทีที่คนตัวเล็กเลิกมุดใต้หมอนหันมาซุกเขาแทน 


 

“หนูเองค่ะ.///.” 


 

รีไวล์ไม่พูดอะไรแต่ลูบหัวเบาๆด้วยความเอ็นดูกับท่าทางน่ารักของเทเรซ่าที่ไม่ว่าจะทำอะไรในสายตาของเขา เขาก็จะมองว่ามันน่ารักเสมอ 


 

“ซุกแน่นขนาดนั้นหายใจออกรีไงเทเรซ่า” 


 

“อื้อหายใจออกค่ะ คือมันแบบว่าพอได้กลิ่นของหัวหน้าหนูก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ไม่อยากเลิกซุกเลยค่ะ>///<” 


 

“เด็กบ้า”รีไวล์ยิ้มบางๆออกมา จะมีสักกี่ครั้งกันที่เทเรซ่าไม่ทำให้รีไวล์ยิ้มออกมาได้ ก็เพราะเธอเป็นคนแบบนี้เขาถึงได้เอ็นดูแล้วยิ้มตามทุกครั้ง ถึงเธอจะไม่เห็นก็ตามถ้าหันมามองเขา เด็กคนนั้นคงจะเห็นว่าสายตาของเขาน่ะอ่อนโยนขนาดไหนเวลาที่ได้มองเธอ 


 

ถึงจะไม่เข้าใจเท่าไหร่ว่าอะไรคือการที่เทเรซ่าชอบกลิ่นตัวของเขา แต่เขาคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องผิดปกติสักเท่าไหร่ เพราะเขาเองก็ชอบกลิ่นของเทเรซ่าเหมือนกัน 


 

“ร้อนจัง”คนตัวเล็กที่ซุกอกเขาจนเริ่มมีเหงื่อเม็ดใสผุดขึ้นตามบริเวณหน้าผากเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าใบหน้าของเธออยู่ห่างจากเขาเพียงแค่นิดเดียว 


 

“อืม…ร้อน”รีไวล์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆเหมือนไม่ได้ใส่ใจแต่สายตาของเขากำลังจับจ้องไปยังร่างที่อยู่ใต้อาณัติเขาอย่างไม่วางตา 


 

“หนูกำลังมองหัวหน้าอยู่รู้ตัวมั้ยคะ” 


 

“ฉันก็กำลัง…มองเธออยู่เหมือนกัน” 


 

เขากำลังมองไปในดวงตาของเธอ 


 

และเธอกำลังมองเข้าไปในดวงตาของเขา พอมองเข้าไปในสายตาของเขามีแต่ใบหน้าเธอบ่งบอกได้ชัดว่าเขากำลังมองมาที่เธอเพียงผู้เดียวจริงๆ 


 

“หนูคิดว่าหนูคงไม่ได้ชอบหัวหน้าแล้วจริงๆค่ะ” 


 

“…”เป็นคำตอบที่ทำให้รีไวล์หยุดหายใจไปชั่วขณะเหมือนหัวใจหล่นวูบกองลงไปอยู่กับพื้น นี่มันยังไม่ถึงวันด้วยซ้ำเทเรซ่าจะเลิกชอบเขาได้ยังไง 


 

หรือเทเรซ่าต้องการจะสื่อถึงว่าไปคิดทบทวนมาแล้วว่าจริงๆเธอไม่ได้ชอบเขา 


 

“เพราะว่าหนูรักหัวหน้ารีไวล์ต่างหาก” 


 

“…”แล้วจู่ๆก็เหมือนเธอทำให้เขาหัวใจหยุดเต้นไปอีกครั้งก่อนจะเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ รีไวล์แทบไม่รู้ตัวเลยว่าตอนที่ฟังเทเรซ่าเขาทำสีหน้ายังไงออกไปบ้าง 


 

“หัวหน้าพูดถูกแล้วล่ะหนูเลิกชอบหัวหน้ารีไวล์ไม่ได้หรอก ก็หนูน่ะคิดไปไกลกว่านั้นแล้วตั้งเยอะ” 


 

“ที่มาหาวันนี้หนูแค่อยากจะมาขอ” 


 

“…” 


 

“ถ้าเกิดหนูจะขออนุญาตรักหัวหน้ารีไวล์จะได้มั้ยคะ?” 


 

“…” 


 

คนตัวเล็กนิ่งเงียบไปด้วยความใจหายเธอไม่รู้เลยว่าในหัวของรีไวล์ตอนนี้จะก่นด่าว่าอะไรบ้าง แต่ก็ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังต้องการคำตอบจากเขา ไม่จำเป็นต้องชัดเจนก็ได้แค่อนุญาตเธอก็พอแล้ว 


 

“พูดแล้วนะ”ใบหน้าคมก้มลงมาชนกับหน้าผากที่มีหน้าม้าบางๆกั้นไว้อยู่แล้วเอ่ยปากขึ้น คนตัวเล็กพยักหน้าตอบรีไวล์จึงเลื่อนใบหน้าตนไปกระซิบข้างหูเธอ 


 

“อย่าให้เห็นว่าเลิกรักฉันละกัน” 


 

คนตัวเล็กได้ยินดังนั้นก็ใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก รู้แต่ว่าตัวเธอกำลังโน้มเข้าไปหาเขาเรื่อยๆ 


 

อยากจูบหัวหน้ารีไวล์ 


 

ไม่มีทางอยู่แล้วที่เธอจะเลิกรักเขา ดูสิถ้าเลิกรักได้คงไม่มาหาเขาถึงที่ห้องหรอก 


 

อยากเจอ อยากอยู่ด้วยตลอดเวลา อยากสัมผัสร่างกายเขา…. 


 

ริมฝีปากบางประกบเข้าที่ริมฝีปากหนาด้วยความลืมตัว แขนเล็กยื่นไปโอบที่รอบคอของรีไวล์ให้โน้มลงอยู่พอดีกับใบหน้าของเธอก่อนจะถอนริมฝีปากออกมาช้าๆด้วยความเขินอาย 


 

“เธอนี่มันชอบฉวยโอกาสคนอื่นจริงๆเลย เทเรซ่า”รีไวล์ไม่รอให้อีกฝ่ายได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมาแต่รีบชิงริมฝีปากนั้นครอบครองไปด้วยรสจูบของเขา รีไวล์มองคนใต้ร่างของเขาไปด้วยความรู้สึกหลายๆอย่าง นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ที่เขาจูบเด็กคนนี้ 


 

ถ้าหมายถึงเหตุการณ์ครั้งนี้นับเป็นครั้งที่2ที่เขาจูบเธอหลังจากคืนวันนั้น 


 

ถ้าหมายถึงตั้งแต่เขาได้จูบเธอเขาจูบไปแล้วกี่ครั้งบอกเลยว่านับไม่ถ้วน 


 

เทเรซ่าก็ยังคงเป็นเทเรซ่าอยู่วันยังค่ำ เป็นแค่เด็กอายุ17ตัวน้อยๆที่ไม่ประสีประสากับเรื่องพวกนี้ ถึงจะจูบตอบเขาแบบเงอะๆงะๆแต่เขาก็ชอบความรู้สึกแบบนั้น 


 

น่ารักดี… 


 

และนี่คงเป็นครั้งแรกของเทเรซ่าที่จูบกับเขาแบบมีสติสัมปะชัญญะครบถ้วน ไม่ใช่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอลล์หรืออะไรทั้งสิ้น 


 

รีไวล์จับตัวเทเรซ่าพลิกขึ้นมาอยู่บนร่างของเขา แล้วยันตัวลุกขึ้นมาดูดเม้มเล่นกับริมฝีปากของเธอก่อนจะไล้ขึ้นไปจุมพิตที่หน้าผากมนของเทเรซ่า 


 

“หัวหน้า…” 


 

“ว่ายังไงครับหืม?”รีไวล์จูบซับเหงื่อตามใบหน้าแล้วถามด้วยน้ำเสียงที่ชวนน่าหลงใหล 


 

“.///.”เด็กสาวส่ายหน้าเป็นพัลวันก้มต่ำมองไปทางอื่น รีไวล์ใช้มือหนาของตนประคองเข้าที่ใบหน้าของเธอให้หันกลับมามองที่เขาด้วยความอ่อนโยนก่อนจะเชยคางขึ้นให้มองหน้าเขา 


 

“มองมาที่ฉันเร็วเด็กดี” 


 

“ไม่…”ถึงคำพูดจะเป็นไปในเชิงปฏิเสธแต่น้ำเสียงของเธอกลับไม่หนักแน่นตามคำพูดเสียเลย เทเรซ่าพยายามหลบสายตาเขาทุกทางเพราะเต็มไปด้วยความเขินและความไม่เข้าใจในการกระทำของเขา 


 

ถะ..ถึงจะเรียกแบบนั้นแต่คนอย่างเธอไม่ใจง่ายขนาดนั้นหรอก! 


 

ไม่มีคนที่ไหนรู้สึกใจเต้นแรงไปกับแค่มีคนมาเรียกว่าเด็กดีหรอก ไม่มี! 


 

“เป็นเด็กดีของหัวหน้ารีไวล์ไม่ใช่เหรอครับ?” 


 

ฮื่อ!!!มาทั้งคงมาทั้งครับเลย แทนตัวเองว่าหัวหน้ารีไวล์ด้วย น่ารักๆๆทำยังไงดีคุณสามีของเทเรซ่าน่ารักมากๆ ใจสั่นระดับ10ริกเตอร์ไปเลยค่ะ 


 

ไม่ได้ๆเทเรซ่าจะมายอมให้โดนหัวหน้ารีไวล์โจมตีใส่ไม่ได้ เป้าหมายของเราคือการโจมตีหัวหน้ารีไวล์ต่างหาก! 


 

ต้องจีบหัวหน้ารีไวล์ แต่ว่าดูเหมือนจะโดนแอคแทคจากหัวหน้ามากเกินไปจนไร้เรี่ยวแรงไปหมดแล้ว แงงงง 


 

“หนูเป็นเด็กดีของหัวหน้ารีไวล์อยู่แล้วนะคะ…แต่ตอนนี้อยากเป็นคุณภรรยาของหัวหน้ารีไวล์ต่างหาก”คนตัวเล็กเลื่อนสายตากลับมาและช้อนตามองเขาด้วยความน่ารัก และเต็มไปด้วยความเขินอาย ถึงจะกระดากปากจนอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ตายไปแต่ก็รู้สึกว่ามารยาที่เธอใช้ต้องได้ผลกับเขาไม่มากก็น้อยเลยทีเดียวเชียว 


 

“…” 


 

“คุณสามี…อื้อ!”เสียงหวานถูกกลืนไปภายในพริบตา รีไวล์รัดเอวบางแล้วกดลำตัวลงมาให้แนบชิดกับอกเขา มืออีกข้างกดศีรษะของเทเรซ่าลงมาให้แนบกับริมฝีปากของเขา ลิ้นหนาถูกดันเข้าไปในโพรงปากเล็กๆที่หวานฉ่ำ แม้จะลองกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ เขากำลังขาดสติทั้งหมดเพียงเพราะเด็กสาวตัวน้อยๆที่ยั่วเขาอยู่ตรงหน้านี้ 


 

เขาแพ้เธออย่างสมบูรณ์แล้ว 


 

เขาแพ้ทางเธอทุกอย่าง… 


 

เขาแทบอยากจะกลืนกินเธอไปทั้งตัวเลยแม่งเอ้ย! 


 

“คุณสามี…”เมื่อรีไวล์ถอนจูบออกมาคนตัวเล็กก็กอบโกยอากาศสูดเข้าให้เต็มปากพร้อมเรียกชื่อเขาออกมา 


 

รีไวล์อยากจะบ้าตายเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองคิดแต่เรื่องบ้าๆอยู่ในหัว แต่พอจะทำจริงๆดันปอดแหกขึ้นมาซะได้เพราะคนตรงหน้าเขามีสติอยู่ครบถ้วน เธอจะมองเขาเป็นคนยังไงกัน 


 

“คุณสามี ร้อนเหรอคะทำไมเหงื่อชุ่มเต็มเสื้อขนาดนี้?”เด็กสาวเผลอวางมือทาบที่แผ่นอกกว้างของรีไวล์ที่ชุ่มเหงื่อจนแนบติดไปกับผิวของเขา 


 

“ถอดเสื้อให้ฉันสิ”มือหนากุมเข้าที่ฝ่ามือเล็กแล้วเลื่อนให้มาอยู่ที่คอปกเสื้อเชิ้ตตัวดำของเขา รีไวล์มองดูการกระทำเงอๆงะๆปนไปด้วยความตื่นเต้นและหน้าแดงๆของเธอก็ยิ้มมุมปากกระแอมขำเรียบๆในลำคอ 


 

“>///<”คนตัวเล็กหลับตาปี๋เมื่อถอดกระดุมมาจนถึงเม็ดสุดท้ายอย่างอ้อยอิ่ง ทั้งๆที่หลับตาเหมือนไม่กล้ามองแต่ก็แอบลืมตาขึ้นมาแล้วก้มหน้างุดๆลงไปอีกให้เขาขำเล่นๆ 


 

น่ารักจริงๆเด็กคนนี้ 


 

ต้องหยุดตัวเองตั้งแต่ตอนนี้ จำเอาไว้ว่าเทเรซ่าเป็นเด็ก เป็นแค่เด็ก เป็นแค่เด็กตัวน้อยๆเท่านั้น 


 

แต่เป็นเด็กตัวน้อยๆที่โคตรน่าฟัด! 


 

ใจเย็นไว้รีไวล์ใจเย็นไว้… 


 

“นอนได้แล้วเด็กดี ไม่แกล้งแล้วครับ” 


 

“งื้อออ อีกชั่วโมงเดียวก็ตีห้าแล้วไม่ต้องนอนก็ได้มั้งคะ” 


 

“อยากให้ทำต่อ?” 


 

“ปะ…เปล่าค่ะ ก็เปล่าสักหน่อย.///. นอนก็ได้ค่ะ” 


 

“หึๆ นี่เทเรซ่าจำเอาไว้นะ” 


 

“???อะไรเหรอคะ” 


 

“ฉันแค่อยากจะบอกว่าปกติฉันไม่พูดครับกับใครนอกจากพวกผู้บัญชาการหรือคนระดับสูง แต่ฉันพูดกับเธอ” 


 

“ฉันไม่ชอบให้ใครมาวอแวฉัน แต่ฉันไม่เคยรำคาญเธอ อ่า…อาจจะแค่ช่วงแรกๆแต่หลังๆฉันไม่รู้สึกแบบนั้นเลยสักนิด” 


 

“ฉันพูดมากแค่กับคนที่ฉันสนิทเท่านั้น กับคนอื่นฉันรู้สึกรำคาญทุกครั้งที่ต้องสนทนาด้วย แต่ฉันกลับไม่ค่อยรำคาญเธอ” 


 

“ฉันชอบฮันซี่แต่ในหัวฉันตอนนี้มีแต่เรื่องของเธอ” 


 

“ฉันไม่เคยจูบฮันซี่ แต่ฉันจูบเธอ” 


 

“…” 


 

“ฉันไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าฉันชอบเธอรึเปล่า แต่ตอนนี้ฉันมีแค่เธอ” 


 

“…” 


 

“ถ้าตอนนี้ฉันให้คำตอบได้แค่นี้เธอพอจะรับได้มั้ย เทเรซ่า?” 


 

“…ไม่เห็นต้องถามเลยนี่หัวหน้ารีไวล์” 


 

“เพราะหนูรักหัวหน้าไปแล้วก็ต้องรับได้อยู่แล้วสิคะ” 


 

“บอกให้รู้ไว้ก่อนนะเทเรซ่า ฉันไม่ได้ชอบเธอ” 


 

“ค่ะ รู้อยู่แล้ว:)” 


 

ผู้ชายคนนี้นี่มันน่ากัดปากให้หายแข็งจริงๆ 

อีกด้านนึง 


 

“พ่อผมอยากกลับบ้านแล้ว ทำไมยังต้องอยู่ที่พักรับรองแขกอยู่อีกล่ะครับ”โลแกนโวยวายแอบทำสีหน้าไม่พอใจนิดๆถึงแม้ที่นี่จะกว้างขวางอยู่พอสมควรแต่เขาก็ยังอยากกลับบ้านตัวเองอยู่ดี 


 

“อย่าเอาแต่ใจสิโลแกนพ่อบอกว่ามีธุระต้องทำไง”คนเป็นพ่อถอนหายใจออกด้วยความเบื่อหน่ายในตัวลูกชายแต่ก็ยังคงพูดจาดีๆ 


 

“ก็ให้ผมไปช่วยซะสิงานจะได้เสร็จไวๆแล้วเราจะได้กลับบ้านไง อยู่นี่เดินผ่านไปผ่านมาก็มีแต่พวกทหารน่ากลัวชะมัด” 


 

“ก็แค่ทหาร” 


 

“แต่ทหารคนนั้นคือหัวหน้ารีไวล์ที่เขาลือกันว่าแข็งแกร่งที่สุดในมวลมนุษยชาติเชียวนะพ่อ” 


 

“แล้วยังไง? คนเราแข็งแกร่งไม่ได้ความว่าเขาจะแข็งแกร่งทุกเรื่องสักหน่อย” 


 

“แหมมันก็จริง อีกอย่างผมเท่กว่าเขาตั้งเยอะ แต่ทำไม๊ทำไมผู้หญิงนางผู้นั้นถึงไม่เลือกผม” 


 

“ผู้หญิง?” 


 

“ใช่ มากับพวกทีมสำรวจไม่รู้ว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใครแต่น่ารักมากๆเลย แต่แสบใช่ย่อย เห็นว่าชื่อเทเรซ่านี่แหละ คนอะไรแค่ชื่อยังเพราะเลย แต่หัวรุนแรงจริงๆมือไม้นี่หนักเป็นบ้า” 


 

“อ๋อ…ชื่อเทเรซ่างั้นเหรอ?” 


 

“ใช่แล้ว น่ารักมากๆพ่อถ้าเห็นแล้วพ่อก็ต้องคิดเหมือนผม” 


 

“ชักอยากเจอซะแล้วสิ เทเรซ่า:)” 

 

------------------------------------------------


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 204 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #91 Lucy Fairy Tail (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:59
    เดาว่าพ่อโลแกนนี่น่าจะคาร์ลิสันแน่ๆเพราะไรท์ใส่อีโม:)
    #91
    0
  2. #87 kasikarnn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 20:55

    เขินจะตายยอยู่แล้ววววน่ารัก
    #87
    1
  3. #86 polytome (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 18:25
    สู้ๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ จะรออ่าน
    #86
    1
  4. #82 Naja180849 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 21:18

    อ่านไปกัดหมอนไปจิกหมอนไปหมอนจะขาดทั้งห้องแล้วค่ะอัพต่อเรื่อยเรื่อยเลยนะคู่นี้หวานมาก
    #82
    1
  5. #80 Aum2550 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 12:39

    อัพต่อนะ
    #80
    1