end ss1 [FIC ATTACK ON TITAN] The Miracle of Destiny (Levi x Teresa) #คุณสามีของเทเรซ่า

ตอนที่ 22 : Chapter21:หัวหน้ารีไวล์เป็นคนเจ้าเล่ห์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,770
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 236 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

Chapter21:หัวหน้ารีไวล์เป็นคนเจ้าเล่ห์

 


 

“ปวดหัว…T^T”ร่างบางคลุมโปงตัวเองงอแงออกมาอยู่ในห้องคนเดียวเพราะตื่นมาก็พบกับอาการที่เรียกกันว่าเมาค้างเป็นครั้งแรกในชีวิตในรอบ17ปี แถมตื่นมายังไม่มีใครสักคนเลยด้วยฮือออออ 


 

ว่าแต่เมื่อวานทำไมจำอะไรไม่ได้เลยนะแล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ไง? 


 

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นค่ะ!เพราะอย่างน้อยๆก็ไม่ได้ไปเมาแอ๋ใส่ใครหรือนอนอยู่กลางงานข้างถนนเสียหน่อยมีคนแบกมาก็ดีแค่ไหนแล้ว 


 

เดินออกไปจากห้องตอนนี้จะไปหาใครดีล่ะไม่รู้ทางสักหน่อยทำไมไม่เป็นห้องรวมแล้วให้นอนกับมิคาสะและซาช่ากันนะแบบนั้นให้ฉันนอนพื้นก็ได้ ทำไมต้องนอนคนเดียวทั้งๆที่ฉันอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ไม่คุ้นชินสถานที่อีกด้วย! 


 

ไหนๆก็ไม่มีคนมาตาม… 


 

งั้นนอนต่อนะเทเรซ่าไม่ไหวจริงๆค่ะT^T 


 

ว่าแต่ทำไมหน้าต่างถึงปิดไม่สนิทกันนะ? 


 

ฉันฝืนลุกขึ้นเดินไปดึงผ้าม่านเข้ามาแล้วปิดหน้าต่างใหม่ให้เรียบร้อยอีกครั้ง เดี๋ยวนะถ้าเกิดนี่เป็นหนังสืบสวนแบบนี้แสดงว่ามีคนจงใจทำไว้เพื่อให้เปิดเข้ามาจากด้านนอกได้ง่ายๆ ระ..หรือว่าห้องนี้จะมีโจร? 


 

‘คิดไปเองน่ะเทเรซ่า'คนตัวเล็กได้แต่ขำให้กับความคิดบ้าๆของตัวเองก่อนจะลงมือล็อคกลอนหน้าต่างลงแต่ถูกดึงเอาไว้ก่อน 


 

“!!!!” 


 

“เธอจะล็อคทำไมเนี่ยเทเรซ่า ล็อคแล้วฉันก็เข้าไม่ได้พอดี” 


 

“หัวหน้ารีไวล์?”คนตัวเล็กมองด้วยความตกใจและความประหลาดใจรวมกันเต็มไปหมด ทำไมหัวหน้ารีไวล์ต้องปีนหน้าต่างเข้ามากัน? 


 

“เออ!ถอยไปฉันจะเข้า”ร่างแกร่งดันให้เด็กสาวที่ยืนงงอยู่ออกเบาๆก่อนจะปีนเข้ามาในห้องแล้วปิดหน้าต่างลงแทนให้ 


 

“หัวหน้ามาทำอะไรคะ แล้วหน้าต่างหัวหน้าก็เป็นคนจงใจทำให้มันเปิดจากด้านนอกเหรอ?” 


 

“เออ…เมื่อวานฉันปีนมาล็อคประตูห้องให้แล้วออกไปทางหน้าต่างก่อนจะทำให้มันดึงออกจากข้างนอกจะได้เข้ามาได้” 


 

“งง…คือยังไงคะหัวหน้าพูดอะไรอะ” 


 

“เมื่อวานฉันมาส่งเธอที่ห้อง…แล้วหลังจากนั้นเธอก็หลับเป็นตาย แล้วเข้าใจมั้ยว่าเธอเป็นผู้หญิงนอนไม่ล็อคห้องมันไม่ปลอดภัยฉันก็เลยเดินออกจากห้องแล้วปีนเข้ามาอีกทางมาล็อคประตูให้เธอไง เข้าใจรึยัง?” 


 

“เอ่อ…ก็เข้าใจก็ได้ค่ะ”เทเรซ่าพยักหน้าแต่สายตาเต็มไปด้วยความมึนงงอาจเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ตกค้างทำให้สมองประมวลผลช้าเช่นนี้ แต่ถึงยังไงก็งงจริงๆอะก็แล้วถ้าปีนออกไปทำไมต้องทำให้มันกลับมาได้ด้วยอะงง 


 

หรือจริงๆแล้วฉันแค่โง่? 


 

“ว่าแต่แล้วหัวหน้ามาทำไมคะ?” 


 

“ก็มาหา” 


 

“ปีนระเบียงข้ามมาเนี่ยนะคะ? นี่มันชั้น3นะถ้าตกขึ้นมาจะทำไง!” 


 

“แค่ชั้น3ใครๆก็ปีนได้มั้ยล่ะ” 


 

ไม่ใช่กับเทเรซ่าคนนี้ค่ะอีเวร! 


 

“แล้วหัวหน้ามาหาทำไมคะ หรือว่าหัวหน้าจริงๆแล้วคิดจะมาทำอะไรหนูเหรอคะ!” 


 

“…เพ้อเจ้อน่ะแต่มาดูว่าตื่นรึยัง” 


 

“แล้วทำไมหัวหน้าไม่เคาะประตูล่ะคะ”เทเรซ่าล่ะงงจริงๆประตูก็มีทำไมไม่เคาะเรียกจะทำให้มันยุ่งยากทำไม! 


 

“…เฮ้อ!” 


 

“???”ทำไมหัวหน้าต้องถอนหายใจทิ้งด้วยล่ะเนี่ยก็คนมันไม่รู้ ไม่เข้าใจจะให้ทำยังไง! 


 

“เธอเนี่ยนะซื่อบื้อจริงๆ” 


 

“…ถ้าเป็นปกติหัวหน้าจะด่าหนูโง่เดี๋ยวนี้ไม่ด่าแล้วเหรอคะ?” 


 

“ทำไมต้องขี้สงสัย” 


 

“เอ้า!หนูผิดเหรอคะเขาว่ากันว่าคนขี้สงสัยคือคนฉลาดนะ” 


 

“แต่เธอโง่”นี่มันต้องแบบนี้ถึงจะสมกับเป็นหัวหน้ารีไวล์ ต้องด่าแรงๆเก้วกราดใส่นี่แหละฮะท่านผู้ชมหัวหน้ารีไวล์ตัวจริงเสียงจริง! 


 

“ใช่หนูโง่แล้วก็ขี้เกียจด้วยขอไปนอนต่อนะคะ”เทเรซ่าว่าเทเรซ่าเสียเวลามามากพอแล้วถึงคนตรงหน้าจะเป็นหัวหน้ารีไวล์ก็เถอะแต่ว่าปวดหัวไม่ไหวแล้วใครอย่ามาห้ามเทเรซ่าจะนอน! 


 

“ปวดหัวใช่มั้ย?กินข้าวแล้วกินยาตามค่อยมานอนต่อดีกว่ามั้ย” 


 

“อยากนอนทำไมหัวหน้าไม่เข้าใจ!”คนตัวเล็กอมลมพองในปากสร้างความเหนื่อยใจให้กับรีไวล์เป็นอย่างมากดื้อแล้วยังแสบอีกนะเมื่อคืนน่ะทิ้งเขาไปดื้อๆ! 


 

“หัวหน้าขมวดคิ้วทำไมโกรธหนูเหรอหนูก็แค่อยากนอนเอง” 


 

“เธอทิ้งฉัน” 


 

วอท???ทิ้งอะไรใครทิ้งก็แค่จะนอนเพราะปวดหัวนี่ทิ้งตรงไหนไม่เข้าใจ แล้วหัวหน้าเป็นอะไรไปทำไมถึงต้องแผ่รังสีทะมึนออกมาด้วยเนี่ย 


 

“หัวหน้าเป็นอะไรคะไข้ขึ้นรึเปล่า?” 


 

บางทีหัวหน้าอาจจะเริ่มไม่สบายเลยเพี้ยนๆไปหน่อย 


 

“เปล่า…จะนอนก็นอนเถอะเดี๋ยวให้คนเอาข้าวมาให้” 


 

“แต่ถ้าหัวหน้าจะออกไปตอนนี้ก็ต้องออกทางหน้าต่างนะคะถ้าออกทางประตูแล้วมีคนมาเห็นเข้าเขาจะมองว่าหัวหน้าทำมิดีมิร้ายหนูแน่เลยค่ะ” 


 

“…”รีไวล์ที่อยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกได้แต่อึดอัดอยู่ในใจแต่ก็ไม่พูดออกมาไม่รู้เพราะตัวเองกลัวหรืออะไรกันแน่ 


 

เขาจูบเทเรซ่าตอนเธอเมาเธอคงจะรู้ตัวหรอก.. 


 

ถึงแม้ส่วนนึงเขาจะคิดว่าดีแล้วก็ตามที่เทเรซ่าจำไม่ได้ก็ตามแต่เขาก็อยากให้จำได้นี่เขาสับสนอีกแล้วเหรอเนี่ย 


 

“หัวหน้างั้นหนูนอนก่อนนะคะ” 


 

“อ่า…นอนสิ” 


 

“หัวหน้าจะไปเลยรึเปล่าคะ?”ร่างเล็กดึงแขนเสื้ออีกฝ่ายเอาไว้ ถ้าเกิดว่าหัวหน้ารีไวล์ไปใครจะอยู่กับเธอกันล่ะทางก็ไม่รู้มีแต่คนไม่รู้จักอีก 


 

“อยากให้อยู่?” 


 

“ถ้าเกิดไม่ได้ก็ไม่เป็นไรค่ะรบกวนเปล่าๆ”เทเรซ่าชั่งใจอยู่สีกพักก่อนจะทำหน้าหงอยออกมาก็หัวหน้าถามแบบนี้แสดงว่าไม่ได้ตั้งใจจะอยู่อยู่แล้วแน่ๆถึงได้ถามออกมา 


 

“ไม่อ้อนฉันล่ะ?” 


 

“อ้อน?...อ้อนได้เหรอคะ?” 


 

“อ้อนฉันสิ” 


 

ตึกตักๆๆเสียงหัวใจของฉันกำลังเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูกทำไมกันนะหัวหน้าถึงพูดจาอะไรแปลกๆ แล้วทำไมฉันถึงต้องตื่นเต้นเพียงเพราะเขากำลังต้องการให้ฉันอ้อน 


 

หรือเป็นเพราะว่าฉันมักอ้อนอยู่แล้วแต่พอไม่อ้อนหัวหน้าเลยต้องการให้อ้อนงั้นเหรอ 


 

งง? 


 

แล้วทำไมต้องอ้อนอะ… 


 

คนอย่างหัวหน้ารีไวล์ไม่น่าจะชอบให้ใครมาเซ้าซี้จนน่ารำคาญนี่นา ไม่ทำก็คือไม่ทำแล้วจะขอเราทำไมกัน? 


 

“งั้นฉันไปแล้วนะ” 


 

“อ๊ะ!ใครบอกให้ไปกันเล่า”ชั่วพริบตาที่รีไวล์ทำท่าจะเดินไปทางหน้าต่างเทเรซ่าก็คว้าตัวไว้ได้ทันและเหมือนแอบเหลือบเห็นรอยยิ้มปรากฏอยู่ครู่นึง 


 

คิดไปเองมั้ง 


 

“ทำไมหัวหน้าต้องทิ้งหนูที่ปวดหัวด้วย ถ้าเกิดหนูจะอ้วกขึ้นมาจะทำไง!”เล่นใหญ่แล้วต้องเล่นให้สุดเทเรซ่า 


 

“บางทีฉันก็สงสัยว่าเธอเมาค้างจริงรึเปล่า” 


 

เออ…ฉันก็สงสัยตัวเองเหมือนกันหรือว่าจริงๆแล้วที่ฉันอาการไม่หนักมากเพราะฉันมันวันเดอร์วูเเมน ซุปเปอร์เทเรซ่าไรงี้ 


 

เอเลนมีพลังไททันส่วนเทเรซ่ามีพลังสามารถฟื้นชีพได้อย่างน่ามหัศจรรย์ไรงี้! 


 

แต่ความเป็นจริงก็ใกล้ตายแล้วค่ะที่เห็นๆนี่ฝืนทั้งนั้น 


 

เห้ยบ้า!ความจริงแล้วเทเรซ่าว่าเทเรซ่าไหว 


 

“แต่ไข้ก็ยังมีอยู่แต่ตัวเย็นเฉียบซีดเลยนะนี่ฝืนอยู่รึเปล่า”รีไวล์แปะมือลงบนหน้าผากเบาๆแล้วไล่ลงมาจับที่ต้นคอก่อนที่คนตัวเล็กจะย่นคอหลบด้วยความจั๊กจี้แต่รีไวล์กลับไม่รู้แล้วเอาแต่มองรอยแดงที่เขาสร้างเอาไว้ 


 

'โชคดีจริงๆที่ห้องนี้ไม่มีกระจก' 


 

“???หนูก็ว่าหนูไหวนะ” 


 

“ถ้าไหวงั้นฉันไปเพราะคงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง” 


 

“หนูไม่ไหวแล้วค่ะหัวหน้ารีไวล์ ทำไงดีคะรู้สึกเหมือนจะตายเลย” 


 

“หึ”รีไวล์หัวเราะในลำคอก่อนจะลูบหัวเทเรซ่าด้วยความเอ็นดูและบอกให้นอนลงไปก่อนที่มันจะเริ่มสายจนพระอาทิตย์ขึ้นแล้วทหารเวรคงมาตามแล้วเทเรซ่าก็คงต้องเดินเป็นศพทั้งๆที่ยังต้องการนอนต่อ 


 

“นอนซะแล้วเดี๋ยวค่อยตื่นมาเตรียมตัวกลับบ้าน ไม่ได้อยากอ้วกอะไรใช่มั้ย” 


 

“ไม่ค่ะ…ฝันดีนะคะหัวหน้ารีไวล์” 


 

รีไวล์รู้สึกตลกอยู่นิดๆทั้งๆที่มันก็เช้าแล้วถึงจะยังเป็นเช้ามืดอยู่ก็เถอะแต่การมาบอกฝันดีตอนนี้มันก็รู้สึกแปลกยังไงชอบกลแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร 


 

ตัวแสบเอ๊ย…ไม่ไหวแล้วยังอวดดีอีกศูนย์รวมคำว่าเด็กดื้อจริงๆ 


 

เมื่อคืนก็ทิ้งเขาไว้แต่พอคิดแล้วเป็นแบบนั้นอาจจะดีกว่าก็ได้ถ้าเขาหยุดตัวเองไม่ทันตอนนั้นป่านนี้จะเป็นยังไงนะ? 


 

จะมองหน้ากันติดหรือเปล่า… 


 

เป็นแบบนี้ดีแล้วถึงเขาจะอยากให้มากกว่านี้ก็เถอะ 


 

เดี๋ยว…มากกว่านี้งั้นเหรอนั่นเด็กอายุ17เองนะยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ 


 

แต่ถ้าเกิดแต่งงานตอนนี้เทเรซ่าก็จะบรรลุนิติภาวะ 


 

ใช่มันก็เข้าท่าดีนี่ถ้าเกิดเทเรซ่าแต่งงานแล้วให้พวกทหารที่ปลอมหลักฐานการมีตัวตนได้อยู่แล้วทำให้เท่ากับเทเรซ่าจะได้ถือว่ามีตัวตนที่โลกนี้แบบสมบูรณ์ ปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ไม่มีที่มาที่ไปก็จะคลายลงไปบ้าง 


 

เพราะถ้าเกิดไม่ทำแบบนั้นเขาก็แทบคิดไม่ออกเลยว่าถ้าอยู่ต่อไปแบบนี้เรื่อยๆจะเป็นอย่างไร ให้อยู่ในสถานะของของรัฐบาลเป็นแค่เหมือนสมบัติทางหลวงที่ไม่มีชีวิตส่วนตัวเป็นของตัวเองถามจริงใครเขาอยากจะทนอยู่อย่างนั้นกัน 


 

พ่อของเอเลน เยเกอร์ก็เป็นคนจากนอกกำแพงแต่นั่นมันอีกกรณีนึงคนที่รู้เรื่องคือครูฝึกคีธที่คุมฝึกทหารหน้าใหม่แถมยังปิดบังมาเป็นเวลาเกือบ20ปีกว่าพวกเขาจะรู้เข้าก็นานเอาเหมือนกัน 


 

และอีกอย่างนี่ไม่ใช่คนนอกกำแพงแต่คือคนต่างโลก เอาเข้าจริงเขารู้สึกกระดากปากด้วยซ้ำที่ต้องพูดแบบนี้แต่ถ้าจะให้เขาหาคำพูดที่ดูเข้าท่ากว่านี้มาเขาก็หามาไม่ได้อีก 


 

แล้วทำไมเขาต้องมานั่งคิดมากเรื่องนี้ด้วยในเมื่อมันก็ไม่ใช่เรื่องของเขาสักหน่อย 


 

ไม่เกี่ยวกับเขาสักนิด 


 

รีไวล์หยิบนาฬิกาเรือนที่เทเรซ่าฝากไว้กับเขาออกมาเปิดดูหลายครั้งที่เขาดูก็ได้แต่สงสัยในนาฬิกาเรือนนี้ 


 

ทำไมมันถึงเดินถอยหลังกันนะ... 

“หัวหน้าทุกคนบอกมีรอยแดงๆอยู่ตรงคอหนูเต็มไปหมดเลยมียาทามั้ยคะ!” 


 

ร่างเล็กวิ่งหน้าตาตื่นมาแต่ไกลก่อนจะรัวคำถามใส่เขาที่มองมาด้วยความเหนื่อยใจในความใสซื่อของเด็กตรงหน้าที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไร 


 

ก็ลืมไปว่าถึงเจ้าตัวจะไม่สังเกตแต่ลูกน้องเขาน่ะตาไวมาก 


 

“ไหนเอามาดูซิว่าเป็นยังไง”รีไวล์เองก็เนียนตามน้ำเทเรซ่าไปในเมื่อเจ้าตัวจำไม่ได้เขาก็ทำเป็นเนียนเข้าไว้อย่าให้มีพิรุธอะไรออกมา 


 

“ไม่รู้อะว่ามันอยู่ตรงไหนหัวหน้าดูเองละกัน”เทเรซ่าบอกปัดๆไปก็รู้อยู่หรอกว่าตรงคอแต่มันอยู่ตรงจุดไหนบ้างคนตัวเล็กก็ไม่รู้เหมือนกัน 


 

“เข้ามาใกล้ๆสิ”เด็กสาวเดินเข้าไปใกล้ๆรีไวล์ก่อนที่รีไวล์จะรวบผมเทเรซ่าขึ้นเผยให้เห็นซอกคอขาวที่เต็มไปด้วยรอยแดงเป็นจ้ำๆที่เขาทำเต็มไปหมดก็กระหยิ่มยิ้มร่าอยู่ในใจก่อนจะปลดกระดุมเสื้อคนตัวเล็กออก 


 

“หัวหน้าปลดกระดุมเสื้อหนูทำไม ลามก!”เทเรซ่าถอยกรูดออกมาติดกำแพงร้องโวยวายเสียงหลงหน้าแดงเพราะเขินและโกรธในเวลาเดียวกัน 


 

“…ฉันแค่จะดูว่ามันแดงอีกรึเปล่า” 


 

“ตอแหล!...เอ่อคือเมื่อกี๊…”รีไวล์ถึงกับสะดุ้งจนมือหลุดออกจากกระดุมที่กำลังปลดออกเมื่อโดนด่าอย่างไม่ทันตั้งตัว 


 

เทเรซ่าเมื่อกี๊เธอพูดอะไรออกไป!!!!! 


 

“เดี๋ยวนี้เริ่มด่าฉันแล้วเหรอเทเรซ่า” 


 

“นะ..หนูไม่ได้จะหมายความว่าอย่างนั้นT^T”เทเรซ่ารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะชะตาขาดในไม่ช้านี่เป็นครั้งแรกที่เธอด่ารีไวล์แรงขนาดนี้แต่ว่าไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะก็แค่…ก็แค่หลุดออกมาอะ! 


 

“เด็กดีเขาไม่พูดแบบนี้กันหรอกนะ” 


 

“หนูขอโทษ หนูไม่ได้ตั้งใจก็อยู่ๆหัวหน้าทำอะไรก็ไม่รู้” 


 

“ฉันแค่จะดูว่ามันแดงอีกมั้ยถ้ามันลามลงมาเธออาจจะแพ้อะไรสักอย่าง” 


 

ที่จริงเขาเองก็ไม่มีสิทธิ์ไปโกรธเทเรซ่าในเมื่อเขาตอแหลอย่างที่เธอว่าจริงๆนั่นแหละ ขนาดนี้แล้วเขายังโกหกใส่เธอต่อเลย 


 

“ค่ะ!ขอโทษค่ะ!หนูผิดไปแล้วค่ะให้อภัยหนูด้วยเถอะนะคะ ตะ..แต่ว่าเดี๋ยวหนูให้มิคาสะดูก็ได้นะคะไม่เป็นไรค่ะ” 


 

“มานั่ง!” 


 

“T^T”ทำไมหัวหน้าต้องบังคับด้วยเทเรซ่าไม่เข้าใจก็มันน่าอายนี่นาแถมทำไมหัวหน้าสั่งแล้วต้องตบตักตัวเองด้วยล่ะ ไม่เอาไม่นั่งตักมันล่อแหลมเกินไปแล้ว! 


 

บางทีหัวหน้าอาจจะไม่ได้คิดอะไรแต่เทเรซ่าคนนี้คิดเจ้าค่ะ เหมือนคุณป๋าที่กินเด็กในนิยายแนวโคแก่กินหญ้าอ่อนเลยเด็กแก่แดดอย่างเทเรซ่าคิดดีไม่ได้จริงๆ 


 

“ไม่นั่งตักหัวหน้าค่ะ ไม่เอา!” 


 

“รังเกียจฉัน?” 


 

“ไม่ค่ะๆๆ แต่ว่ามันไม่เหมาะสม” 


 

ถึงใจจริงจะอยากนั่งก็เถอะ! 


 

“แล้วไงก็ฉันอนุญาต อีกอย่างที่นี่ไม่มีใครนอกจากเราสองคนไม่มีใครเขาเห็นหรอก” 


 

“…”นี่มันเหมือนหัวหน้ารีไวล์กำลังเชื้อเชิญอยู่เลยค่ะทำไงดีเทเรซ่าจะห้ามใจตัวเองไม่ไหวแล้วทำไมหัวหน้ารีไวล์ต้องกร้าวใจขนาดนี้กันนะ 


 

“เร็วๆเดี๋ยวเป็นอะไรขึ้นมาไม่รู้ด้วยนะ….ต้องแบบนี้สิเด็กดี”รีไวล์ที่ยังไม่ทันพูดจบเทเรซ่าก็นั่งลงบนตักของเขาทำให้เขามีแต่ความคิดเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นในหัวเต็มไปหมด 


 

“หัวหน้าจะไม่ทำอะไรหนูใช่มั้ยคะT^T”เทเรซ่าใจไม่ดีเลยที่หัวหน้ารีไวล์มองด้วยสายตาแปลกๆคงไม่ได้คิดจะโทษที่เผลอด่าไปเมื่อกี๊ใช่มั้ยตอบ! 


 

“…ก็ไม่แน่” 


 

“มะ..ไม่เอาหัวหน้า หนูไม่ได้ตั้งใจ”คนตัวเล็กดิ้นไปมาจนรีไวล์ต้องรั้งเอวไว้ไม่ให้หงายหลังลงไปแต่ก็ยังคงไม่หยุดดิ้นเพื่อหนีเขา 


 

“อยู่นิ่งๆ!” 


 

“หัวหน้าดุอีกแล้ว…”ใบหน้าหวานเบ้ปากใส่คนตรงหน้าที่มองด้วยความหงุดหงิดตัวเองอยู่จึงพยายามผ่อนคลายลงแล้วลดน้ำเสียงที่แข็งกระด้างให้คนตรงหน้าไม่งอแง 


 

“อยู่นิ่งๆครับเด็กดี” 


 

“!!!!”ได้ผลนอกจากมันจะทำให้เด็กสาวหยุดนิ่งได้แล้วยังไม่กล้าจะกะพริบตาแม้แต่น้อยแถมยังหน้าเห่อร้อนขึ้นมาจนเผลอกำแขนของร่างแกร่งแน่น และเพราะมัวแต่นิ่งและจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวมือหนาข้างนึงที่รั้งเอวจึงค่อยๆเลื่อนต่ำลงไปอยู่ที่ขาอ่อนจนอีกฝ่ายกระตุกยิ้มแล้วเลื่อนใบหน้าไปกระซิบบางอย่างที่ข้างหู 


 

“แบบนั้นแหละคนเก่ง:)” 

 


 

“หัวหน้ารีไวล์บ้าที่สุดเลย…” 


 

-------------------------------------------

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 236 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #303 Parada0616 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2564 / 23:11

    ช่วยด้วยเขินมาก ดิ้นจนที่นอนยับเลย ฮือออออ
    #303
    0
  2. #266 Khanthnu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:26
    หัวหน้าลวนลามเด็ก !
    #266
    0
  3. #243 DamonicLuck (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 22:53
    เขินมาก เขินหนักมาก ตาย ตายค่ะ ตาย!!!!!
    #243
    0
  4. #236 holllll (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 18:18

    ่ยดกานกดาดยาเสเ
    #236
    0
  5. #192 อยากกินบิงซู (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 01:44

    พ-พูด'ครับ'ด้วย//// แพ้..ฉันแพ้ทางนี้....แล้วที่บอกว่า'เธอทิ้งฉัน'นี่คือ คิดไปไกลมากๆแล้ว
    #192
    0
  6. #124 Aitokacuteboy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 04:12
    หมอนขาดไปหลายใบแล้วค่ะ จิกจนบิดไปทั้งตัวเลย (เขินมากๆ55555)
    #124
    1
  7. #53 kasikarnn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:28

    ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ ไรท์แต่งได้ดีมากๆเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #53
    1
  8. #52 janeny4944 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 01:01

    ถึงจะไม่ได้...แต่เจอแบบนี้หนิเล่นสักเขาใจละลายเลยอ่าาาา~~0/////0 #ละลายทั้งเทเรซ่าและรีดทั้งหลาย
    #52
    2
  9. #51 Lucy Fairy Tail (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 21:28

    ขำนางตอนด่าว่าตอแหล55555555555 นั่นคุณสามีหนูไงลูก
    #51
    1
  10. #50 นางเอกคนสวย(?) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 18:33

    อารายยยยย เค้าเขินอะไรท์! จินตนาเกินว่าตัวเองเป็นางเองกรี๊ดดดด!!!
    #50
    1
  11. วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 18:08

    อยากได้รีไวล์เป็นสามีอะทำไงดีแต่งเองอยากแย่งพระเอกเองหนักใจว่ะ เห้อ...
    #48
    0