Fated Film l Oasis in Desert #nielong

ตอนที่ 1 : CH. 0

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    15 ม.ค. 62




Chapter 0



     เม็ดฝนตกโปรยปรายลงสู่พื้นถนนของเมืองใหญ่ ในยามดึกดื่นที่มีเพียงไฟถนนและรถยนต์บางตา แท็กซี่คันหนึ่งจอดเทียบกับฟุตบาท ประดูด้านหลังฝั่งผู้โดยสารถูกเปิดออกมาพร้อมกับร่มพลาสติกสีม่วงที่ถูกกางออกบังฝน


รองเท้าผ้าใบสีเข้มเหยียบถนนราดยางที่ชื้นแฉะจนน้ำกระเซ็น


ปึก



เขาปิดประตูรถแท็กซี่แล้วก้าวเข้าไปในอาคารแห่งหนึ่ง



ร่มสีม่วงใสถูกดึงเก็บแล้ววางไว้ที่วางร่มของห้องสมุดเล็ก ๆ ประจำเมือง


ชายหนุ่มวัยย่างยี่สิบค้นกระเป๋าเป้ตัวเอง เขาหยิบหนังสือออกมา ก่อนจะเปิดกระเป๋าสตางค์เพื่อหยิบบัตรนักศึกษา


...”


เขาชะงักเมื่อมองรูปภาพของคนสองคนที่ถ่ายเมื่อนานมากแล้ว ในรูปนี้มีเขาแล้วก็แม่ ทุกทีที่มองมันเขาจะชะงักทุกทีไม่รู้ว่าเพราะอะไร ใจมันโหวงแปลก ๆ 


เขาเลิกสนใจแล้วมือหยิบบัตรนักศึกษาออกมาก่อนจะพับกระเป๋าเก็บ หยิบหนังสือพร้อมกับแนบบัตรนักศึกษาให้บรรณารักษ์


คืนหนังสือไม่ต้องใช้บัตรค่ะ”


อ๋อ ครับ” ซองอูในชุดไปรเวทกระชับแว่นแล้วยิ้มให้ มองบัตรนักศึกษาที่ไม่ใช่ของตัวเองแล้วก็ได้แต่หัวเราะ


เรียบร้อยค่ะ”


ขอบคุณครับ”



ชายหนุ่มเดินออกมา ยังไม่ทันได้เก็บบัตรนักศึกษาก็มีใครบางคนโทรมาก่อน



แดฮวี’


เจ้าของบัตรนักศึกษานั่นเอง


ยอโบเซโย” ซองอูรับโทรศัพท์ขณะเดินเข้าไปยังส่วนในของห้องสมุด พยายามพูดเบาที่สุดเท่าที่จะเบาได้



คืนหนังสือให้ยัง”


คืนแล้ว”


ขอบคุณมาก ฮือ วานอะไรอีกหน่อยสิ”


จ้า ว่ามา” ซองอูพูดสบายๆ


หาหนังสืออ้างอิงให้หน่อย เดะส่งชื่อไปให้ในกาเกา ด่วนๆเลยนะ ไม่งั้นไม่ทันส่งแน่”


แล้วให้ยืมไปเลยหรอ”


อื้อๆๆ ขอบคุณมากๆเดี๋ยวเลี้ยงขนม”


โอเคๆ เดี๋ยวยืมให้”


เอามาให้ที่หอคืนนี้เลยน้า”


อืมมม”


โอเค ขอบคุณมากๆๆๆ”


ครับผม”

ซองอูกดวางสายจากแดฮวีแล้วเก็บมือถือเข้ากระเป๋า 


คนใช้ห้องสมุดในช่วงภาคเรียนฤดูร้อนดูบางตากว่าปกติ



ซองอูไม่ได้ลงเรียนซัมเมอร์ แต่แดฮวีลงเรียน เขาผ่านมาทางนี้เลยถูกวานให้เอาหนังสือมาคืน


แดฮวีต้องนั่งปั่นงาน...เขาที่ว่างๆไม่มีอะไรทำเลยช่วยเพื่อนสักหน่อย



ซองอูวางกระเป๋าเป้ลงกับเก้าอี้ แล้วเดินไปที่โซนของหนังสือที่แดฮวีเพิ่งส่งข้อมูลมาให้



ปรัชญาตะวันตก..?”


.

.

.

.

.

.




คนไข้กระดูกร้าวนะคะ ตอนนี้งดใช้แขนไปก่อน”


คุณหมอบอกคนไข้ที่ใส่เฝือกแขน ก่อนจะเชิญให้ออกไปรอรับยาด้านนอกพร้อมกับเพื่อนที่พามาด้วย



ดงโฮที่ใส่เฝือกไว้ที่แขนขวานั่งลงกับเก้าอี้อย่างหมดแรง ใบหน้ามีรอยบาดแผลเนื่องจากอุบัติเหตุจักรยานยนต์ล้ม


กูจะร้องไห้”


มึงนี่นะ ทำไมไม่ระวังวะ ก็รู้ว่าตรงนั้นถนนลื่น มอเตอร์ไซค์มันก็อันตราย โว๊ะ”


มึงก็พูดได้นี่ นั่งบีเอ็มอ่ะ”


ดงโฮจิกกัดคนที่เพิ่งด่าเขาไป


เดี๋ยวกูตบคอหักซะหรอก” เพื่อนตัวขาวด่าดงโฮอย่างเหลืออด ก่อนจะก้มหน้ากดพิมแชทยิกๆเพราะต้องคอยรายงานสถานการณ์ให้เพื่อน ๆ ทั้งวงได้รับรู้


แบบนี้จะหามือกลองที่ไหนมาตีแทนกูล่ะวะ” คนแขนเดี้ยงบ่นกระปอดกระแปด แล้วแบบนี้น้องแดฮวี ฮือ ไม่รักกูแน่ กูจะจีบติดไหม”



ห่วงตัวเองก่อนเถอะมึง” แบคฮยอนทำหน้าเหม็นเบื่อรุ่นน้อง ก่อนจะทำหน้าเคร่งเครียด แบบนี้แม่งแย่เลย ถ้าไม่มีมือกลองจะไปหาจากไหนวะ ฟอร์มวงมาตั้งสองปีจนมึงใกล้จะจบแล้ว มึงทำไมต้องมาแขนเดี้ยงตอนนี้เนี่ย”


โอ๊ย ก็ใครมันอยากแขนเดี้ยงล่ะ! ” ดงโฮพูดเสียงดัง จนพยาบาลมองแรง


เขาทั้งสองยิ้มแหยแก๋แล้วมาเถียงกันต่อ


มึงก็รู้ป่ะว่าปีสุดท้ายมันคือช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ กูไม่ตายก็ดีแค่ไหนแล้ว” ดงโฮกัดฟันกระซิบกระซาบ


มึงหุบปากเลยนะ ไม่สำคัญว่ามึงจะตายตอนไหน แต่ถ้ามึงไม่ขึ้นช่วงนี้มึงตายแน่ ไอวงใหม่แม่งกำลังรุ่ง ถ้าเราร่วงตอนนี้ มันมีหวังได้มาแทนที่เราแน่"

ดงโฮถอนหายใจอย่างเครียดๆ "ทำไงได้ ก็มันคืออุบัติเหตุนี่นา ถือซะว่ามันคือคราวเคราะห์ของกูแล้วก็พวกมึงเถอะ อิอิ" คนแขนเดี้ยงหัวเราะปิดท้ายจนแบคฮยอนเกือบวางมือถือมามือทำร้ายคนเจ็บ


ติ๊ง!


ไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อ เสียงแชทของใครเด้งขึ้นมาจากมือถือของดงโฮ


พระเจ้าช่วย” เจ้าของมือถืออุทานพร้อมทำตาถลน



อะไร!” คนที่นั่งข้างๆหันมาถามเพราะตกใจตาม


น้องแดฮวี”



แบคฮยอนกรอกตามองบน ก็นึกว่าอะไร


ตอบให้กูหน่อยเร็ว”


มึงไม่ได้นิ้วกุดซักหน่อยแค่แขนหัก”


ไม่ได้หัก! กระดูกมันร้าว”


บยอน แบคฮยอนกอดอกทำท่าทีไม่สนใจ



เร็ว บอกหน่อยว่ากูรถล้มเจ็บหนักมากกกกกก เผื่อน้องรีบแจ้นมาหากู” ดงโฮว่าจริงจัง เมื่อเห็นว่ารุ่นพี่ไม่ตอบก็พูดต่อ “สนับสนุนน้องหน่อยดิ ตอนมึงหนีซ้อมไปกกผัวยังไม่มีใครว่าเลย”


ไอ้ดงโฮ!”


"นะ มือซ้ายพิมไม่ถนัดอ่ะ" 


แบคฮยอนถอนหายใจแล้วคว้ามือถือดงโฮมา  เขาพิมแชทตอบเด็กที่ชื่อแดฮวีอย่างรวดเร็ว



ดงโฮรถล้มนะ ตอบไม่ได้ นี่พี่แบคเอง’



กริ๊งงงงง!


พอข้อความขึ้นว่าอ่านแล้ว คนในแชทก็โทรมาทันที


เห่ลโล๋ที่รัก” ดงโฮยื่นหน้าเอาไปพูดในขณะที่ใช้แบคฮยอนถือมือถือให้



เป็นไรมากมั้ย” เสียงแดฮวีเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง


เป็นนน เจ็บมากเลย ต้องหาคนมาป้อนข้าวต้มซะแล้ว น้องแดฮวีมาหาพี่หน่อยๆนะๆๆๆ”



ผมทำงานอ่ะพี่ พี่ก็มีพี่แบคอยู่แล้วนี่”


เหยย ไอ้นี่มันมีแฟนแล้วอย่าไปยุ่งกับเขา เรานี่แหล่ะมาดูแลพี่”


แล้วผมเป็นไรอ่ะครับ ต้องไปดูแลพี่” แดฮวีพูดพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังมาตามสาย


แบคฮยอนพลันหัวเราะตามอย่างเยาะเย้ย เขาชักมือกลับมาแล้วไปพูดกับแดฮวีซะเอง


เออนี่ แดฮวีพอรู้จักมือกลองคนไหนไหม ดงโฮมันแขนเดี้ยงแบบนี้คงไปแสดงที่ร้านกับพี่ไม่ได้สักพัก”


อ๋อ มือกลองหรอ ผมขอคิดก่อนนะ เอ้อ ผมรู้จักคนนึงนะ เพื่อนผมเอง”


เหรอ เขาชื่อไรอ่ะ”


อง ซองอู”

.

.

.

.

.




ชายหนุ่มยังคงยืนอยู่ในห้องสมุดดังเดิม เขาตามหาหนังสืออ้างอิงของแดฮวีไม่เจอเลย



ดวงตาดำขลับสอดส่องไปทั่วทั้งชั้นหนังสือ



เมื่อครู่ไปถามบรรณารักษ์จนได้โซนที่เก็บหนังสือมาแล้ว แต่ก็ไม่เจออยู่ดี


อ้ะ” ซองอุสะดุดตากับหนังสือเล่มหนึ่ง ทว่าเครื่องมือสื่อสารของเขาก็สั่นอีกแล้ว


ชายหนุ่มหยิบขึ้นมาดู เป็นคนเดิมที่เพิ่งวางสายไปไม่นาน


มีอะไรหรอ” เขากระซิบเบา ๆ


ซองอูเดี๋ยวมีคนไปหานะ ชื่อพี่แบคฮยอน พอดีพี่ดงโฮเขาแขนหักเลยจะหามือกลองใหม่อ่ะ”


เห นายแนะนำฉันไปหรอ” เขาถามอย่างแปลกใจ


อื้อ ก็เห็นว่าตอนมัธยมนายตีเก่งจะตาย ตอนนั้นแสดงกับใครบ้างนะ สี่คนป่ะ”


สี่..? บ้า สามไม่ใช่หรอ”


เอ้าหรอ นึกว่ามีสี่คนซะอีก”


มือเบสว่างอ่ะตอนนั้น ไม่มีคนเล่น”


อ้อ ช่างเหอะ แต่พี่เขาจะแวะไปหา เห็นว่าอาจจะให้เล่นพรุ่งนี้เลย”


รีบขนาดนั้นเลยหรอ”


อื้อ ก็เลยรีบไปหานายไง อาจจะพาไปซ้อมคืนนี้”


ฉันไม่น่าไหวนะ ไม่ได้เล่นมาเกือบสองปีแล้วอ่ะ” ซงอูบอกออกไป พอเข้ามหาลัยความอยากเล่นกลองมันหายไปไหนหมดก็ไม่รู้เหมือกัน



เชื่อใจตัวเองน่า เดี๋ยวไปหาอะไรกินก่อนนะ ส่วนหนังสือถ้าพี่แบครีบมากก็ไปกับพี่เขาก่อนก็ได้”


อือ ใกล้หาเจอแล้วแหล่ะ เดี๋ยวแวะเอาไปให้ ไม่นอนเร็วใช่ป่ะ”


ไม่หรอก”


โอเค เจอกันๆ”



ซองอูกดวางสายแล้วแหงนหน้ามองหนังสือเล่มที่เขาสะดุดตาอีกครั้ง



พจนานุกรม…



หน้าปกหนังสีเข้มพร้อมกับแผ่นกระดาษสีเหลืองทำเอาเขาต้องขมวดคิ้ว มันดูเก่าแถมยังอยู่ผิดหมวดอีก


ทำไมพจนานุรมถึงมาอยู่กับหมวดปรัชญาได้ล่ะ



เขาเปิดมันออกดูด้วยความสนใจ




ติ๋ง



หยดน้ำจากเหนือหัวของเขาหยดลงมากระทบลงบนหนังสือพอดี ซองอูขมวดคิ้วเงยหน้าขึ้นไป


มันคือน้ำฝนที่ซึมลงมาจากฝ้าเพดานของห้องสมุด


เขาละสายตาจากฝ้าแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง ฝนก็ยังคงตกอยู่…


อากาศชื้นๆยิ่งทำให้กลิ่นหนังสือแรงขึ้น เขาใช้นิ้วแตะๆซับน้ำแล้วอ่านคำอธิบายด้านใน


หนังสือคือประตูที่นำพาผู้อ่านไปสู่โลกอันกว้างใหญ่ ...บางคราก็เป็นประตูที่นำไปสู่โลกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน...”


อืม” ซองอูหรี่ตาขณะเปิดไปหน้าต่อไป เขาชอบหนังสือเก่าซะด้วยสิ ชอบจับเฉยๆ ไม่ชอบอ่านหรอก


อะไรเนี่ย” เขาอุทานออกมาเมื่อเจอกับสัญลักษณ์คล้ายกับเขาวงกต ลวดลายคดเคี้ยวน่าเวียนหัวใหญ่เต็มหน้ากระดาษ


แต่น่าประหลาด...เขาละสายตาจากมันไม่ได้


ปึง


วี่


อ๊ะ”


หน้าต่างเปิดออกลมพัดพาเอาไอความชื้นเข้าจมูก 


!


.

.

.

.



แบคฮยอนลงมาจากรถ เขารีบก้าวเข้าห้องสมุดอย่างเร่งรีบ


เช็ดรองเท้าที่เปียกกับพรมเช็ดเท้าแล้วเดินตามหาใครบางคนในห้องสมุด




     ซองอู อง ซองอู  เขาท่องชื่อนี้ไว้ในใจ




.

.

.

.




ลมพัดได้ไม่นาน แสงสว่างก็วิบวับเข้าตาซองอู เขากะพริบตาและเผลอละสายตาออกจากสัญลักษณ์ประหลาดนั่น


พลันเสียงบางอย่างก็ดังขึ้นมาในหัว


มาสิ’



!!



แล้วแสงวิบวับก็กลายเป็นแสงจ้า ดวงตาเขามืดบอดมองไม่เห็นสิ่งใดนอกจากแสงสว่างขาว ๆ และลมร้อนที่โอบรอบกายเอาไว้




และนั่น....คือสิ่งสุดท้ายที่ซองอูรับรู้


ก่อนที่เขาจะไปโผล่ที่ใดสักแห่ง…..ที่ไม่มีอยู่บนโลกใบนี้



โครม!!!!!






!


.

.

.



แบคฮยอนที่กำลังเดินอย่างเร่งรีบอยู่ในห้องสมุดหันขวับไปยังทิศที่มีเสียงดัง ขาวิ่งไปทางนั้นทันทีอย่างมิได้ไตร่ตรองอันใด


เขาหยุดเมื่อมาถึงที่หมาย


!



กองหนังสือล้มระเนระนาดหล่นออกมาจากชั้นได้อย่างไรก็ไม่รู้ นัยน์ตากลมมองมันด้วยความฉงนและตกใจ


เขาเดินเข้าไปใกล้อย่างระมักระวัง




ไม่มีใครถูกหนังสือหล่นทับ



แบคฮยอนถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ต้องเอียงคออย่างสงสัย



     ว่าแต่…. เขามาที่ห้องสมุดตอนนี้ทำไมกันนะ?




เฮือก!


แบคฮยอนหันหลังขวับเมื่อรับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติที่อยู่ทางด้านหลัง





เขาขมวดคิ้วเมื่อเจอใครบางกำลังยืนอยู่ด้านหลังและทำท่าทางแปลกประหลาด




นายเป็นใคร?”




.....................................



ชายหนุ่มผมดำนอนคว่ำหน้าไม่ได้สติ ลมหายใจรดผิวดินที่มีพื้นผิวนุ่มแต่กลับร้อนระอุและแห้งจัดจนนอนต่อไม่ได้



ซองอูขมวดคิ้ว ดวงตากระพริบปริบๆ... แสงแดดเปรี้ยงปร้างเสียจนเหงื่อผุดออกมาเป็นดอกเห็ด



เขายันตัวเองให้ลุกขึ้นจากท่านอน ปัดเศษอะไรบางอย่างที่ติดตัวแล้วมองไปรอบ ๆ






อะไรกันเนี่ย…





ซองอูยกมือขยี้ตาอย่างไม่เชื่อตัวเอง


"โอ๊ย"



มือที่เปื้อนทรายทำให้วัตถุเม็ดเล็กๆเหล่านั้นเข้าตาจนแสบ




เขาขมวดคิ้ว มองมือตัวเองพลางพลิกไปพลิกมา


กระพริบตาถี่ๆแล้วเงยหน้ามองออกไปรอบ ๆ อีกครั้ง




ไม่ผิดแน่ ไม่ได้ตาฝาด



ทะเลยทรายสุดลูกหูลูกตาปรากฎสู่ครรลองสายตาของชายหนุ่ม


เขาลุกขึ้นยืน แล้วพึมพำ



นี่มันบ้าอะไรเนี่ย”





TO BE CONTINUED


- Oasis in Desert -




Talk:

5555 ตอนแรกมักจะมาไว ตอนที่2นั้นอาจจะอีกนานสักหน่อยนะคะ

เรื่องนี้ไม่ยาวอ่ะ ว่าจะสัก12-14ตอนจบ

อ่ะ หมาป่าก็วางไว้15ตอนนะตอนแรก เราหวังว่าเรื่องนี้จะไม่ยาวเลยเถิด ฮือออ

ฝากติดตาม หรือคอมเม้นติชมด้วยนะคะ ตอนนี้...ก็เปิดปมเยอะแยะแล้วนะ อิ้อิ้อิ้อิ้

เรื่องนี้ศิลปินฟีทเอสเอมทาวน์นะเคอะ ตื่นเต้นประ


ตอนนี้ลงเพราะมีคนเม้นรอเยอะแยะรุย เปิดมาตั้งแต่เดือนเจ็ดปีก่อนละ มันก็ต้องลงแร้วววววววว



รักน้าาาาาาาาาาา

#OinDfic #ffilmfic

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #23 Boonboo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 14:25
    สนุกมากค่ะ แบคฮยอนลืมว่าจะมาทำอะไรที่ห้องสมุดแบบนี้ หรือเป็นลางว่าซองอูจะถูกลบตัวตนบนโลกใบนี้ออกไป? เดาๆ รอติดตามต่อไปนะคะ
    #23
    0
  2. #22 Monthira26948 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:03
    อยากอ่าน~~~ช่วยต่อเร็วๆด้วยนะคะ
    สนุกสุดๆน่าติดตามค่ะ ต่อด้วยนะคะ
    รีบๆนะติดใจสุดๆ 😘
    #22
    0
  3. #21 `rosie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:45
    ว้าวซ่ามากค่ะ แดเนียลจะเป็นท่านชีคหรือเปล่าคะ 555555555
    รอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่อนะคะ <3
    #21
    0
  4. #20 Kvinna (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:06

    ฮืออออ ตั้งตารอเลยค่ะ

    #20
    0
  5. #19 ลาลาล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 13:30

    กี๊ดๆๆๆๆ มาแล้ววววว

    #19
    0
  6. #18 happyyeolli (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 00:35
    เหหหห อะไรวะน่ะ เปิดมาอ่านแล้วก็งงจริง เกิดไรขึ้นนน 55555555 แค่ตอนแรกก็สงสัยหนักมาก รอนะคะคุมไรท์
    #18
    0
  7. #17 rapsterx_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:22
    ว้าวชอบบบบ เมนเราทั้งคู่เลยทั้งแบคฮยอนทั้งซองอู55555555555555 ติดตามค้าบ
    #17
    0
  8. #16 สุดหล่อสะท้านฟ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 00:37

    รอติดตามเลยค้าบ หวังว่าพี่จะเจอคนไวๆนะ

    #16
    0
  9. #15 sebartain (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 23:17
    รออออนะคะะะ
    #15
    0
  10. #14 kwaster (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:03
    เรื่องน่าสนใจมากก มาต่อไวๆน้าาา
    #14
    0
  11. #13 mingyu_wonwoo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 21:52
    ตามคับ ชอบงานเขียนไรต์มากคับจะรอนะคับ
    #13
    0
  12. #12 kimkarin26 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 10:48
    เย้ตอนแรกลงแล้วววววววววว ดีใจ
    #12
    0
  13. #10 Snowice39 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:26
    สู้ๆนะคะคุณไรท์
    #10
    0
  14. #9 โล่เด็กยักษ์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:06
    เรารอเสมอนะคะ เราชอบงานเขียนขอคุณไรมากๆๆ
    #9
    0