เสน่หาพยัคฆินทร์

ตอนที่ 32 : แผนลับจับนางสิงห์ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    30 พ.ค. 62



เกสรีเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจเมื่อไปถึงร้านกาแฟที่เป็นสถานที่นัดหมายแล้วพบว่าอีกฝ่ายมานั่งรออยู่ก่อนแล้ว เธอยกแขนขึ้นมองนาฬิกาข้อมือโดยอัตโนมัติ เนื่องจากกลัวว่าตัวเองจะสาย ทั้งๆ ที่ค่อนข้างแน่ใจว่าไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น เพราะก่อนออกจากบ้านก็เผื่อเวลาไว้มากพอสมควร ตั้งใจจะมานั่งเตรียมใจและเตรียมบทพูดกับศารทูล แถมยังคิดว่าอาจจะต้องเป็นฝ่ายที่ต้องมารอเขาด้วยซ้ำไป


ศารทูลยืนขึ้นและส่งยิ้มให้ด้วยความยินดีเมื่อเห็นว่าเกสรีเดินเข้ามาในร้าน เขาตื่นเต้นก็เลยมาก่อนเวลา ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายก็เหมือนกัน เสือเมืองกรุงคิดเป็นตุเป็นตะ


“สวัสดีครับเกรซ” ชายหนุ่มทักทายอย่างกระตือรือร้นเมื่อคนตัวเล็กเดินมาถึงโต๊ะ


“หวัดดี ฉันไม่ได้มาสายใช่ไหม” สิงห์สาวแห่งไร่ภูพญาถามย้ำอีกที เผื่อว่าตัวเองจะจำเวลาผิด


“เปล่าครับ ไม่สายหรอก ผมมาก่อนเวลาเอง ตื่นเต้น อยากพบคุณ” เสือหนุ่มหยอดคำหวานที่เคยทำให้สาวๆ หัวใจอ่อนระทวยมาหลายต่อหลายคนแล้วอย่างแคล่วคล่อง


คนถูกหยอดไม่อ่อนระทวยแถมทำหน้าพิพักพิพ่วน แม้จะไม่มีประสบการณ์รักใคร่ แต่แน่ใจว่ากำลังถูกจีบ อดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายช่างขี้หลีสิ้นดี


นี่เกสรีไม่ใช่ลอร่า ขอร้องว่าอย่ามาอ่อยเสียให้ยาก จึงได้แต่เอ่ยกับคนที่มาก่อน “เอ่อ...ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันขอนั่งนะ”


ศารทูลรีบพยักหน้าพร้อมกับฉีกยิ้มให้อีก เอ่ยขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ “เชิญครับ เชิญเลย โอ๊ย! ผมนี่เสียมารยาทชะมัดเลย”


เกสรียิ้มแหย ไม่ได้คิดว่าอีกฝ่ายเสียมารยาทแต่อย่างใด ความจริงแล้วเธอก็คุ้นเคยกับพวกผู้ชายห่ามๆ ดีอยู่แล้ว บรรดาเพื่อนพ้องก็ไม่ใช่สุภาพบุรุษที่จะมัวมากังวลเรื่องมารยาทเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ ถ้าจะพูดตามตรงก็คือ แม้แต่ตัวเธอเองก็เช่นกัน นี่ถ้าเธอไม่พยายามคิดหลอกล่อให้เขามาตกหลุมแล้วละก็ เมื่อกี้ก็คงนั่งลงเองแบบไม่ต้องขออนุญาตแล้ว เพราะเวลาอยู่กับพวกเพื่อนๆ ก็มักจะทำแบบนั้น


“ดื่มอะไรดีครับ” ศารทูลรีบถามเมื่ออีกฝ่ายนั่งลงเรียบร้อยแล้วก่อนยกมือส่งสัญญาณให้บริกรมารับออร์เดอร์


เกสรีกวาดตามองเมนูก่อนจะตอบ “โกโก้เย็นก็แล้วกันค่ะ”


“เอาอย่างอื่นด้วยไหม เค้กที่นี่อร่อยนะครับ” เสือหนุ่มนำเสนออีก พยายามเอาใจอย่างสุดฤทธิ์


แหม...รู้ดีจริงนะยะ ไม่รู้ว่าพาสาวมากินกี่คนแล้ว ไอ้คนกะล่อน


เกสรีเหล่ตามองคนนำเสนอนิดหนึ่งพร้อมทั้งแอบค่อนขอดอยู่ในใจ แต่ก็ไม่อยากจะใส่ใจอะไรนัก เพราะใช่ว่าเธอไม่เคยรู้เมื่อไรว่าผู้ชายคนนี้คือแรดระดับแถวหน้า หันไปใส่ใจกับเมนูขนมแทน “เอาเค้กมะพร้าวอ่อนกับเค้กฝอยทองอย่างละชิ้นค่ะ”


บริกรรับออร์เดอร์แล้วก็ถอยฉากไป ไม่นานนักก็นำเครื่องดื่มและขนมตามที่เธอสั่งมาวางไว้ตรงหน้า และเกสรีก็ละเลียดกินอย่างมีความสุข แทบจะลืมไปเลยว่าตัวเองมาที่นี่ทำไม


ศารทูลมองคนตัวเล็กที่กินเค้กสลับกับดูดโกโก้ด้วยแววตาอ่อนเชื่อม จะว่าไปนอกจากเวลาที่พาบุณฑริกกับตระการตามาเลี้ยงขนมแล้ว ก็ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนมานั่งกินอะไรต่อหน้าเขาอย่างแสนสุขแบบนี้เลย คู่ควงของเขาล้วนแต่ทำราวกับว่าการกินขนมสักชิ้นเป็นอาชญากรรมที่ไม่น่าให้อภัย ทำเอาคนชอบกินขนมแบบเขาเซ็งไปเหมือนกัน พอมาเห็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์นั่งจ้วงเค้กเข้าปากอย่างเมามันจึงอดเอ็นดูไม่ได้


อย่างนี้สิถึงจะสมเป็นเนื้อคู่กระดูกคู่ของเขา ที่เขาแนะนำเธอเมื่อครู่ไม่ใช่เพราะพาสาวมากินบ่อย แต่ตัวเขาเองนี่ละที่ชอบกิน


เกสรีที่กำลังดื่มด่ำกับรสชาติของขนมถึงกับสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อประสานสายตาหยาดเยิ้มของอีกฝ่ายที่มองมาราวกับอยากกินอะไรสักอย่าง หรือว่าอีตานี่หิวเค้ก แล้วทำไมไม่สั่งมากินแต่แรกเล่า!


แม้จะขัดใจ แต่ก็ยอมชักชวนตามมารยาท “คุณอยากกินเหรอ ลองหน่อยไหม”


“อืม อยากกิน” ศารทูลเออออ แต่สายตาไม่ได้มองเค้กเลยสักนิด จับจ้องอยู่ที่กลีบปากอิ่มสวยราวกับว่านั่นต่างหากคือสิ่งที่อยากจะกลืนกิน เล่นเอาคนถูกมองวางตัวแทบไม่ถูก


สายตาแปลกๆ ของอีกฝ่ายทำให้เกสรีเลียริมฝีปากโดยอัตโนมัติ เพราะไม่แน่ใจว่ามีอะไรติดหรือเปล่า เขาถึงได้จ้องเอาๆ แบบนั้น


ปลายลิ้นสีชมพูที่เห็นอยู่วับแวมทำให้ดวงตาของศารทูลวาววับขึ้นตามอารมณ์ที่ถูกกระตุ้นให้ร้อนรุ่มยิ่งกว่าเก่า เขายังจำรสชาติของลิ้นนุ่มๆ ของคนตรงหน้าได้ดี และยังปรารถนาอยู่ไม่รู้วาย


“เอ้อ...ตกลงจะกินไหมเนี่ย” เกสรีพยายามข่มความอายด้วยการเอาเสียงเข้าข่ม ไม่อยากยอมรับว่าหัวใจเต้นรัวเร็วจนผิดปกติ


“กิน! ยังไงก็ต้องกินแน่นอน!” ศารทูลตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น บอกกับตัวเองว่ายังไงก็ต้องจับเกสรีมากินให้สมอยากให้ได้


“อะ...เอ้า! เอาไป” คนจะถูกกินเข้าใจไปอีกทาง รีบเลื่อนจานเค้กที่กินไปบ้างแล้วให้ เพราะอีกฝ่ายทำเสียงขึงขังเหลือเกิน


“ผมว่าเรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า” ศารทูลเสนอขึ้น อยากจะกินก็หมายความว่าต้องทำให้เธอมาเป็นของตัวเองไวๆ


อะไรของเขาวะ? เกสรีบ่นอยู่ในใจ เพราะคนที่ทำท่าหิวอยู่เมื่อครู่กลับเปลี่ยนเรื่องหน้าตาเฉย แต่ก็ไม่อยากจะทักท้วงอะไรคนที่ไม่อยู่กับร่องกับรอย เข้าเรื่องเลยก็ดีเหมือนกัน เธอก็เบื่อจะอยู่กับอีตานี่นานๆ เหมือนกัน คุ้มดีคุ้มร้ายคล้ายๆ คนประสาท!


“ก็อย่างที่ฉันเกริ่นกับคุณไว้เมื่อคืนนั่นแหละ”


“คุณต้องการให้ผมเคลียร์เรื่องปิ๊กให้เรียบร้อย แล้วก็ต้องช่วยคุยให้ผู้ใหญ่เข้าใจว่าพวกเราทุกคนเข้าใจกันดี แต่งงานแล้วปิ๊กต้องไปอยู่กับพี่ชายคุณ สองคนนั้นช่วยกันดูแลงานที่ไร่ ส่วนคุณกับผมช่วยกันดูแลงานด้านโรงแรมกับรีสอร์ต ผมเข้าใจถูกต้องหรือเปล่า” ศารทูลไม่อ้อมค้อม สอบถามตรงๆ เพื่อไม่ให้มีอะไรคลาดเคลื่อน


เกสรีพยักหน้ารับ อดชื่นชมไม่ได้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจอะไรง่ายๆ และตรงประเด็น “คุณคิดว่ายังไง มีอะไรขัดข้องหรือเปล่า”


“ผมไม่มีอะไรขัดข้องหรอก ถ้าคุณยังจำได้ ก็น่าจะรู้ว่าผมบอกพ่อแม่คุณว่ายอมทุกอย่างแต่แรกแล้ว” ศารทูลเอ่ยอย่างหนักแน่น ขอแค่มีหนทางให้ได้เกสรีมา เขาจะยอมทุกอย่าง ส่วนเรื่องอื่นๆ เอาไว้แก้ปัญหากันทีหลัง แต่เขาเชื่อว่าไม่น่าจะยากเกินไป อย่างน้อยเมื่อมีบุณฑริกเป็นตัวแปรอีกอย่าง ถึงสีหราชไม่อยากช่วย แต่ก็จำเป็นต้องช่วยให้เขาสมหวังกับเกสรีอยู่ดี ต่างคนต่างก็รู้ดีว่าต้องพึ่งพาอาศัยกันและกัน


“งั้นก็ดีเลย ฉันจะได้บอกพี่ราชให้เดินหน้าเต็มที่ แต่คุณต้องถอยจริงๆ นะ” เกสรีขอคำมั่นอีกครั้ง


“ผมสัญญา” ศารทูลเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น


“ดีมากกก...” เกสรีลากเสียงยาว บ่งบอกให้รู้ว่าพึงพอใจมากเพียงใด ดวงตาคู่งามพราวระยับด้วยความยินดี ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มกว้างยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ตั้งแต่พบกันมา


“แล้วผมก็อยากให้คุณสัญญาด้วย”


ประโยคนั่นทำให้รอยยิ้มของเกสรีค่อยๆ หุบลง สบตาคนที่กำลังมองเธอเขม็งราวกับรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะอ้อมแอ้มตอบบ้าง “อืม ฉันสัญญา”


“ดีมากกก...” ศารทูลลากเสียงไม่ผิดกับที่เกสรีทำเมื่อครู่


ทำเอาอีกฝ่ายอยากจะลุกขึ้นมาบีบคอเขาด้วยความหมั่นไส้เพราะรู้สึกว่าถูกล้อเลียน แต่ยังไม่ทันได้ยื่นมือออกไปอย่างที่คิด เขาก็เป็นฝ่ายยื่นมือออกมาก่อน แถมไม่ยื่นมาเปล่าๆ แต่ถือซองเอกสารเอาไว้อีกซองหนึ่งด้วย


“อะไร” หญิงสาวถามพร้อมกับขมวดคิ้ว


“สัญญาไง” ศารทูลตอบยิ้มๆ


“สัญญา?”


“อื้ม”


“สัญญาอะไรของคุณ”


“เปิดดูเองก็แล้วกัน” ศารทูลเอ่ยพร้อมทั้งพยักพเยิดให้เธอรับซองในมือไป


เกสรียอมรับซองนั้นมาเปิดดูแต่โดยดีเพราะสงสัยอยู่ไม่น้อย แต่พออ่านข้อความในเอกสารก็ทำหน้าปั้นยาก เงยหน้าขึ้นมองคนที่กำลังยิ้มเผล่อยู่ทันที


“เป็นไง มีตรงไหนไม่เข้าใจหรือเปล่า ผมร่างเอง ก็เลยไม่แน่ใจว่าภาษาเป็นยังไงบ้าง แต่ก็คิดว่าครอบคลุมทุกเรื่องอยู่นะ” ศารทูลถามเสียงระรื่น


“นะ...นะ...นี่มัน” เสียงของเกสรีตะกุกตะกัก ต่างกันลิบลับกับความระรื่นของอีกฝ่าย


“ก็สัญญาไง” ศารทูลเอ่ยพร้อมกับทำหน้าไร้เดียงสาราวกับว่านี่คือเรื่องธรรมดาสามัญ


เกสรีก้มหน้าลงอ่านข้อความในกระดาษอีกครั้งเพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป ยอมรับว่าเธอเพิ่งเคยเห็นอะไรแบบนี้เป็นครั้งแรก ไอ้ที่เขาว่ามันครอบคลุมทุกเรื่องก็ใช่อยู่ แต่ดูเหมือนมันจะเป็นเรื่องที่เขาต้องการมากกว่า

 

ข้าพเจ้า นางสาวเกสรี พัฒนามนตรี บัตรประจำตัวประชาชนเลขที่...ที่อยู่... ได้ลงนามในสัญญาหมั้นหมายกับ นายศารทูล สินธวรัตน์ บัตรประจำตัวประชาชนเลขที่...ที่อยู่...

โดยมีเงื่อนไขที่ตกลงร่วมกันคือ นายศารทูล สินธวรัตน์ จะต้องจัดการพันธะเรื่องการหมั้นหมายกับนางสาวบุณฑริก สุรเดชา ให้สิ้นสุดลงให้เรียบร้อย รวมถึงต้องเจรจาให้ผู้ปกครองของนางสาวบุณฑริก สุรเดชา เกี่ยวกับการช่วยดูแลกิจการของครอบครัวสุรเดชาร่วมกับนางสาวเกสรี พัฒนามนตรี ด้วย

เมื่อนายศารทูล สินธวรัตน์ ปฏิบัติตามเงื่อนไขดังกล่าวเรียบร้อยแล้ว ข้าพเจ้า นางสาวเกสรี พัฒนามนตรี จะเข้าพิธีหมั้นกับนายศารทูลโดยไม่มีการบิดพลิ้ว

อนึ่ง ถ้านายศารทูลปฏิบัติตามเงื่อนไขทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว แต่ปรากฏว่านางสาวเกสรีไม่ทำตามสัญญาดังกล่าว นายศารทูลสามารถเปลี่ยนจากพิธีหมั้นเป็นพิธีแต่งงานได้ทันที


ฮ่าๆๆ พี่น้องพัฒนามนตรีโดนซ้อนแผนเข้าแล้วค่ะ

งานนี้สิงห์สาวจะหลุดบ่วงของเสือหนุ่มได้หรือเปล่า เรามาลุ้นกันต่อนะคะ

สำนักพิมพ์เปิดจองหนังสือแล้วนะคะ ใครรอคู่นี้อยู่ไปจับจองได้เลยค่ะ

มีของที่ระลึกเป็นที่คั่นน่ารักมากค่ะ ตามรูปด้านล่างนี้เลย  จำนวนจำกัดนะคะ ใครจองก่อนมีสิทธิ์ได้รับก่อนค่ะ

อย่าลืมโหวต เมนต์ และแอดแฟนเสือเดียวด้วยนะคะ เดี๋ยวมีสุ่มแจกรางวัลค่ะ

รักมากมาย >< ยามาระตี



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #217 malatee2499 (@malatee2499) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 23:39
    รักในความฉลาดของเสือ
    #217
    0
  2. #216 Larwan (@Larwan) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 19:59

    5555 ร้ายกายมากอิคุณเดียว

    #216
    0
  3. #215 Lalisafan (@Lalisafan) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 18:25
    จ้าาา555
    #215
    0