เสน่หาพยัคฆินทร์

ตอนที่ 17 : เข้าถ้ำเสือ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    15 พ.ค. 62



เสือหนุ่มรีบก้าวขึ้นไปคร่อมจักรยานยนต์คันเก่งที่ใครๆ ก็คงคิดไม่ถึงว่าเขาพิสมัยเจ้าพาหนะชนิดนี้เสียยิ่งกว่ารถยนต์หรูๆ เสียอีก ตั้งท่าจะสตาร์ตเครื่องเพื่อขับตามอีกฝ่ายไป แต่พอคิดถึงจุดประสงค์ที่ตัวเองเดินทางมาที่นี่ก็พลันชะงักกึก ก่อนอื่นเขาต้องจัดการเรื่องบุณฑริกกับตระการตาให้เรียบร้อยก่อน เพราะทุกคนทางกรุงเทพฯ กำลังร้อนใจกันอย่างมากที่ดูเหมือนสองสาวจะเที่ยวเพลินจนไม่คิดกลับบ้านกลับช่อง


ศารทูลถอนหายใจอีกครั้งเมื่อต้องปล่อยคนที่อยากเจอมาตลอดไปอีกครั้ง แต่อย่างไรก็ตาม ผู้หญิงคนนี้เป็นคนแรกที่ทำให้คิดถึงเรื่องพรหมลิขิตอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อน ถ้าอย่างนั้นเขาก็จะเชื่อในสิ่งนั้น ในเมื่อครั้งนี้ยังมีโอกาสได้เจอเธอโดยไม่คาดคิด ก็หวังว่าพรหมลิขิตจะทำให้ได้พบกันอีกครั้ง


คิดอย่างนั้นแล้วก็ตัดสินใจสตาร์ตรถและมุ่งหน้าไปยังจุดหมายเดิมที่ตั้งใจจะไปแต่แรก นั่นก็คือไร่ภูพญา

 

เกสรีขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นรถจักรยานยนต์คุ้นๆ ตาจอดอยู่หน้าบ้าน ถ้าจำไม่ผิดเธอคิดว่าเพิ่งเห็นรถคันนี้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้เอง หญิงสาวคิดพลางดับเครื่องยนต์ ก่อนจะลงจากรถแล้วเดินเข้าไปดูรถจักรยานยนต์คันนั้นใกล้ๆ สิงห์สาวแห่งไร่ภูพญากวาดตามองจนมั่นใจว่าไม่น่าจะจำผิด รถคันนี้น่าจะเป็นของอีตาเดียวอะไรนั่นแน่ๆ


นาทีนั้นเกสรีไม่ได้ฉุกใจเลยว่าเธอเองก็จำชื่อของอีกฝ่ายได้ขึ้นใจโดยที่เขาก็ไม่ได้แนะนำตัวเช่นกัน


คิ้วของหญิงสาวขมวดแน่นกว่าเดิม หลังจากแยกกับอีกฝ่าย เธอก็ไปธุระตามที่ตั้งใจไว้แต่แรก ไม่คิดเลยว่าพอกลับมาจะพบว่าอีตานั่นตามมาจนถึงบ้านเธอ อย่าบอกนะว่าคิดจะมาใส่ร้ายว่าเธอเป็นต้นเหตุให้เขาเกิดอุบัติเหตุและเรียกร้องค่าเสียหาย


ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโหที่พลเมืองดีอย่างเธอกำลังถูกแบล็กเมล์ นึกแล้วเชียวว่าอีตานั่นต้องนำความซวยมาให้ เกสรีสันนิษฐานพลางเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโมโห เพราะนอกจากสาเหตุนี้แล้ว เธอก็ยังไม่เห็นเหตุผลอย่างอื่นที่อีตานั่นจะมาที่นี่เลย ก่อนจะก้าวฉับๆ เข้าไปในบ้าน กะจะไปเอาเรื่องอีกฝ่ายให้หายโมโห


พอเข้าไปในบ้านก็เห็นว่าเป้าหมายนั่งอยู่กับบิดามารดาของเธอพร้อมด้วยตระการตาและนฤเคนทร์ สีหน้าของแต่ละคนมองดูแล้วค่อนข้างเคร่งเครียดจนเธอคิดว่าอีตาคนเลวนั่นต้องเล่าความเท็จให้คนในครอบครัวเธอฟังแล้วแน่ๆ ใบหน้าสวยๆ จึงถมึงทึงยิ่งกว่าเดิม


“นายมาทำอะไรที่นี่!


น้ำเสียงขึ้งเครียดของเกสรีทำให้ทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียวกัน ต่างก็งุนงงว่าเธอเป็นอะไรไป ถึงได้ใช้น้ำเสียงอย่างนั้นกับแขกแบบศารทูล ทำราวกับแค้นกันมาสักสิบชาติ จะว่าโกรธแทนสีหราชก็ดูจะเกินไปหน่อย


ในขณะที่คนอื่นงุนงง คนโดนตะคอกอย่างศารทูลกลับเบิกตากว้าง ในใจโห่ร้องด้วยความยินดีจนแทบบอกไม่ถูก โอ๊ย! แบบนี้ไม่เรียกพรหมลิขิตแล้วจะเรียกอะไรได้อีก


เกสรีไม่สนใจความงุนงงและความยินดีของใครทั้งนั้น เดินปรี่เข้าไปหาคนที่คิดว่าเป็นพวกชอบแบล็กเมล์ทันที


“ทำคุณบูชาโทษ โปรดสัตว์ได้บาป ฉันคิดไว้แล้วเชียวว่านายมันต้องไม่ใช่คนดี ไม่นึกเลยว่าลางสังหรณ์จะแม่นขนาดนี้”


“เอ่อ...คือ...”


ทั้งศารทูลและแม่เลี้ยงรินรดาได้แต่พูดจาอึกๆ อักๆ ขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย เพราะไม่แน่ใจว่าเกสรีกำลังเกรี้ยวกราดเรื่องอะไร


“ว่าไง ที่แท้นายวางแผนไว้ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม ไม่งั้นจะตามมาถึงบ้านฉันได้ไง ฮึ! มาเหนือเมฆนะยะ นายบังคับกระต่ายให้ออกมาถูกจังหวะได้ไง นายมันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ด้วย โอ๊ย! ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเสียรู้ใครอย่างนี้มาก่อนเลย นายแน่มาก!” เกสรีรัวเป็นชุด ไม่คิดไม่ฝันว่าระวังตัวขนาดนี้แล้วยังเสียรู้คนอื่นเข้าจนได้


“กระต่าย?” คนอื่นๆ อุทานขึ้นมาพร้อมกัน เพราะไม่รู้ว่ากระต่ายมาเกี่ยวข้องตรงไหน


คนอื่นๆ มัวสนใจเรื่องกระต่าย แต่คนที่ถูกมองว่าเป็นคนร้ายแบบศารทูลกลับสนใจเรื่องอื่นมากกว่า “บ้านคุณ? คุณบอกว่าที่นี่บ้านคุณงั้นเหรอ” เสือเมืองกรุงถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น


หลังจากที่ศารทูลเป็นฝ่ายกะพริบตาปริบๆ มาหลายรอบแล้ว คราวนี้ก็เป็นทีของเกสรีบ้าง สิงห์สาวแห่งไร่ภูพญาถึงกับกะพริบตาปริบๆ เมื่ออีกฝ่ายทำราวกับไม่รู้ว่าที่นี่คือบ้านของเธอ ถ้าไม่รู้แล้วมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน


“ก็ใช่น่ะสิ นี่บ้านฉันเอง” เกสรียืนยัน ก่อนจะถามแบบไม่ค่อยเต็มเสียงนัก “ตกลงนายไม่ได้มาบอกพ่อแม่ฉันว่าฉันทำให้นายรถล้ม แล้วก็จะมาเรียกร้องค่าเสียหายหรอกเหรอ”


ศารทูลถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ ความดีใจที่ได้พบเธออีกครั้งลดลงฮวบฮาบจนเกือบติดลบ เกิดมาเป็นตัวเป็นตนจนป่านนี้ ไม่เคยมีใครมองว่าเขาเป็นมิจฉาชีพเลยสักครั้ง เพิ่งมีเธอเป็นคนแรกนี่ละ


ปัดโธ่! หล่อรวยครบสูตรขนาดนี้จะเป็นโจรได้ยังไงล่ะแม่คู้ณ! คนหล่อตัดพ้ออยู่ในใจ


“นี่เกรซรู้จักคุณศารทูลด้วยหรือลูก” แม่เลี้ยงรินรดาถามแทรกขึ้นมา เพราะฟังๆ ดูแล้วสองคนนี้เหมือนจะรู้จักกันแต่ก็เหมือนคุยกันคนละเรื่องอย่างไรชอบกล


“ศารทูล?” เกสรีทวนคำมารดาแบบงงๆ


“อ้าว ก็เห็นมาถึงก็ตรงดิ่งมาคุยกับเขาก่อนเลย ตกลงไม่รู้จักกันหรอกเหรอ” คนเป็นแม่ถามแบบงงๆ ไม่แพ้กัน


“คุณชื่อศารทูลเหรอ” เกสรีหันไปถามคนที่เจอกันแล้วสองหน แต่ก็ยังไม่รู้จักกันเป็นเรื่องเป็นราวเสียที


ได้ยินเกสรีถามศารทูลแบบนั้น ทุกคนก็มั่นใจว่าทั้งคู่คงจะไม่รู้จักกันมาก่อน หรือถ้ารู้ก็คงจะผิวเผินเต็มที ขนาดว่าอีกฝ่ายชื่อเสียงเรียงนามว่าอย่างไรก็ยังไม่รู้


“เอาละ งั้นก็มารู้จักกันไว้ซะ” แม่เลี้ยงรินรดาตัดบท เพราะถ้าปล่อยให้ศารทูลกับเกสรีคุยกันเองก็ไม่รู้ว่าวันนี้จะรู้เรื่องกันหรือเปล่า จึงหันมาแนะนำให้ทั้งคู่รู้จักกันเป็นเรื่องเป็นราว


“”นี่ยายเกรซค่ะ เกสรี ลูกสาวคนเล็กของดิฉันเอง” แม่เลี้ยงรินรดาแนะนำเกสรีให้ศารทูลรู้จักก่อนในฐานะเป็นเจ้าของบ้าน ก่อนจะหันไปเอ่ยกับลูกสาวบ้าง “นี่คุณศารทูลจ้ะเกรซ เป็น เอ้อ...เป็น คุณศารทูลมาหาหนูปิ๊กกับหนูจุ๊บน่ะลูก”


แม่เลี้ยงรินรดาอึกๆ อักๆ ไม่รู้จะแนะนำสถานะระหว่างชายหนุ่มผู้นี้กับบุณฑริกอย่างไร แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าอีกฝ่ายเป็นใคร เกี่ยวพันกับบุณฑริกแบบไหน แต่ก็ไม่อยากพูดออกมา เพราะรู้ว่าสถานะของชายหนุ่มผู้นี้จะทำให้ลูกชายคนโตของเธอเสียใจมากเพียงใด แม้สีหราชจะไม่ได้อยู่ตรงนี้ แต่เธอก็ไม่อยากพูดคำนั้นออกมาอยู่ดี


แม้มารดาจะไม่พูดออกมาตรงๆ แต่น้ำเสียงอึกอักและสีหน้าลำบากใจของท่านก็ทำให้เกสรีเข้าใจได้ทันทีว่าอะไรเป็นอะไร อีตาศารทูลนี่จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากว่าที่คู่หมายของบุณฑริกที่มารดาเคยเล่าให้เธอฟังนั่นเอง


พอแน่ใจว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ดวงตากลมโตที่เมื่อสักครู่ฉายแววขัดเขินเพราะปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อก็เปลี่ยนเป็นวาวโรจน์อีกครั้ง


คนถูกมองอย่างศารทูลถึงกับงงงวย เพราะไม่รู้ว่าตกลงเธอกำลังอยู่ในอารมณ์ไหนกันแน่ เขาเคยรู้จักคนที่เป็นโรคไบโพลาร์ แต่รู้สึกว่าอาการก็ยังไม่หนักหนาเท่ากับเกสรี


จ้ะ!! ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นมิจฉาชีพไปอีก

ฮ่าๆๆ ชีวิตของนุ้งเดียวช่างรันทดเหลือเกิน  ประกาศไปเลยลูกว่าหนูเป็นพระเอก

เอาใจชช่วยพระเอกสุดอาภัพแบบนุ้งเดียวด้วยนะคะ

ฝากโหวต เมนต์ แล้วมาเป็นแฟนเสือเดียวกันนะคะ

รักมากมาย >< ยามาระตี

 


หนามรักกามเทพ
ยามาระตี
www.mebmarket.com
สาวน้อย ‘อสมา  ภาวรักษ์’ จะทำเช่นไร เมื่อกงล้อแห่งโชคชะตาหมุนให้เธอต้องกลับมาพบกับ ‘เซร์คิโอ อารีอัส’ ชายหนุ่มผู้เป็นรักแรกและรักเดียวของเธออีกครั้ง เทพบุตรแห่งอารีอัสผู้ซึ่งทำลายหัวใจของเธอให้พังภิณท์ลงไปด้วยการประกาศว่ามีลูกชายอยู่หนึ่งคนทั้งๆ ที่เธอจดทะเบียนสมรสเป็นภรรยาของเขาอย่างถูกต้องทุกประการ!และการกลับมาในครั้งนี้เขายังพาหนามยอกอกตัวน้อยมาพัวพันในชีวิตของเธอ ประกาศสิทธิ์เหนือตัวเธอทั้งพ่อและลูก เรียกร้องให้เธอกลับไปทำหน้าที่ ‘เมีย’ และ ‘แม่’ อย่างสมบูรณ์“ฉันถามว่าคุณทำแบบนี้ทำไม ต้องการอะไร!” อสมาไม่สนสิ่งที่เขาพูดตอนนี้เธออยากจะรู้แค่ว่าเขากลับมาวุ่นวายกับชีวิตเธอทำไม“ผมต้องการเมียของผม แม่ของลูก” เซร์คิโอตอบเสียงหนัก“แต่ฉันไม่ใช่!”“อยากให้ผมเอาทะเบียนสมรสของเรามายืนยันด้วยไหม ตัวเล็กคงจะลืมไปว่าจนถึงวันนี้เราก็ไม่เคยหย่ากัน ภรรยาของผมคืออสมา อารีอัส! แม่ของลีโอก็คือตัวเล็กนั่นแหละ!”“ไม่จริง! ฉันไม่ใช่! คุณจะเอาเรื่องนี้มาอ้างไม่ได้!” หญิงสาวตวาดกราดเกรี้ยว“จะให้ผมสำเนาทะเบียนสมรสมาแจกทุกคนในบริษัทเลยไหมล่ะ แล้วถามพวกเขาดูว่าคิดเหมือนตัวเล็กหรือเปล่า” เซร์คิโอคำรามบ้าง“คนเลว! คุณเป็นคนทรยศฉันแล้วยังจะทำลายชีวิตของฉันแบบนี้อีกเหรอ!” หญิงสาวตวาดถามทั้งน้ำตา“ผมไม่เคยทรยศตัวเล็ก! ไม่เคยมีสักครั้งที่ผมคิดจะนอกใจคุณ”“คุณไม่ได้คิด แต่คุณทำ!”ปฏิบัติการตามรักคืนใจของสองพ่อลูก กามเทพตัวน้อยที่จะประสานรอยร้าว เยียวยาหัวใจให้กลับมาเต้นเป็นจังหวะแห่งรักอีกครั้ง คนหนึ่งหนี อีกสองคนรุกไล่ แล้วใครจะกำชัยชนะ!*** เรื่องนี้เคยวางจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์ฟอร์จูนบุ๊คนะคะ ตอนนี้หมดสัญญา E-book แล้ว ยามาระตีจึงนำมาวางจำหน่ายเองค่ะ ใครที่เคยโหลดแล้วไม่จำเป็นต้องโหลดใหม่นะคะเพราะนอกจากการขัดเกลาให้สละสลวยขึ้นแล้วไม่ได้มีการแก้ไขหรือเพิ่มเติมเนื้อหาแต่อย่างใดค่ะ แต่สำหรับท่านที่ยังไม่เคยโหลดก็ฝากไว้ให้พิจารณาด้วยนะคะ
เสน่หาสะการะ
ยามาระตี
www.mebmarket.com
‘ถ้าคุณชอบดอกไม้คุณจะเด็ดมัน แต่ถ้าคุณรักดอกไม้คุณจะรดน้ำมัน’นิยามนั้นอาจถูกสร้างมาเพื่อผู้ชายอย่าง ‘จินตวีณ์’ เพราะเขารักดอกไม้ดอกเล็กๆ ที่ชื่อ ‘สะการะ’ เสียจนไม่กล้าเด็ดเธอมาเชยชม ได้แต่ฟูมฟักเลี้ยงดูอยู่ในอาณาจักรหัวใจของตนเอง หวงแหนกีดกันไม่ให้ใครมาร่วมชื่นชม ความผูกพันยาวนานเสียจนไม่เคยถามหัวใจตัวเองว่าสิ่งที่รู้สึกกับดอกไม้เล็กๆ นั้นคืออะไร เขารู้แต่ว่ารัก และเธอก็คือน้อง รู้แต่ว่าโลกของ ‘พี่จิน’ ต้องมี ‘น้องเอิง’“แม่ครับ นั่นน้องเอิงนะครับ นั่นเจ้าหญิงน้อยของผมนะครับ”“แล้วจินรักเจ้าหญิงไม่ได้หรือลูก ใครห้ามลูกไม่ให้รักน้อง หรือจินห้ามตัวเอง”“ผม...ผมไม่รู้“ถามใจตัวเองดูสิลูก จินรักใครอย่างที่รักน้องเอิงไหม จินคิดถึงใครเท่าที่คิดถึงน้องเอิงหรือเปล่า ลูกรู้สึกทุรนทุรายที่ไม่ได้พบใครเหมือนอย่างที่ลูกกำลังรู้สึกอยู่ตอนนี้ไหม และจินจะทนได้ไหมถ้าน้องเอิงต้องไปเป็นของคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง”“ไม่ครับแม่...ได้โปรดอย่าพูดแบบนั้น น้องเป็นของผม...ของผมคนเดียว อย่าพูดว่าน้องจะไปเป็นของคนอื่น ผม...ผมทนไม่ไหว...” เสียงของจินตวีณ์คล้ายกับจะสะอื้นสิ่งที่เก็บกดมาตลอดชีวิตคล้ายจะถูกคำพูดของมารดาถอดสลักออก ภาพความชิดใกล้นับร้อยนับพันจะวิ่งวนเข้ามาในความทรงจำ มันคือความรักความผูกพันที่เขามีต่อน้องน้อยมาตลอดชีวิต เขาเหมือนถูกปลดปล่อยออกมาจากสิ่งที่เรียกว่า ‘ความเหมาะสม’ ชีวิตที่เหลือของเขานับจากนี้จะสามารถมอบความรู้สึกที่ลึกซึ้งดื่มด่ำเช่นนี้ให้ใครได้อีกหากไม่ใช่สะการะ...
อรัญญิกายอดรัก
ยามาระตี
www.mebmarket.com
“ฉิงโน้ย น้องก๋าจะเอาแบบน้าน” นิ้วเล็กๆ กลมป้อมชี้ไปยังแท่นพิธีซึ่งคู่บ่าวสาวกำลังกล่าวคำสาบานกันอยู่พร้อมทั้งแหงนเงยใบหน้ากลมขาวเหมือนซาลาเปาขึ้นออดอ้น‘ฉิงโน้ย’ หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ ‘สิงห์น้อย’ ลีโอนาร์โด อารีอัส ถอนใจเฮือกใหญ่ มองร่างกลมป้อมในชุดขาวฟูฟ่องของเด็กหญิงอรัญญิกาที่อยู่ในความรับผิดชอบของตนเองในวันนี้ด้วยความอ่อนใจ ผ้าในมือถูกยื่นไปซับน้ำลายที่ทำท่าจะไหลย้อยเพราะเจ้าตัวควบคุมไม่ค่อยได้เนื่องจากฟันหลอไปหลายซี่อย่างเบามือพร้อมทั้งรับปาก “ก็ได้ แต่น้องก๋าต้องไม่ดื้อ ต้องทำตัวน่ารักๆ อีกหน่อยก็จะได้เป็นเจ้าสาวเหมือนกันนั่นแหละค่ะ”“จริงเหรอ สัญญานะ” นิ้วก้อยเล็กๆ ถูกยื่นออกไปอย่างไรเดียงสา ปากเล็กๆ ก็คลี่ยิ้มด้วยความชอบใจ“จริงสิคะ พี่สัญญา” เขาตอบยิ้มๆ พร้อมทั้งยื่นนิ้วก้อยแข็งแรงของตนเองไปเกี่ยวนิ้วเล็กๆ นั้นไว้แนบแน่นพญาสิงห์แห่งอารีอัสเรียลเอสเตรท อย่าง ‘ลีโอนาร์โด’ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะคำสัญญาในโบสถ์เมื่อครั้งเยาว์วัยหรือไม่ที่ทำให้เขาไม่อาจมีสายตาไว้มองใครนอกจาก ‘อรัญญิกา’ แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าเธอเหมือนสิ่งต้องห้าม และแม้แต่คำว่า ‘ไม่อาจครอบครอง’ ก็ไม่อาจต้านทานเสียงเรียกร้องของหัวใจ มากกว่าคำว่ารัก เหนือกว่าคำว่าผูกพัน เพราะสำหรับเขานั้นเธอคือยอดดวงใจ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #264 PimchanokKhanun (@PimchanokKhanun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 22:52
    5555555555555สะใจโว้ยยยย
    #264
    0
  2. #102 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 20:48
    ชะตาเกือบขาดแล้วยังจะคิดเรื่องพรหมลิขิตอีกกกกกก
    #102
    1