สุดที่รัก ( ตีพิมพ์กับ ส.น.พ. Sugar Beat )

ตอนที่ 6 : ไฟสวาท อัพ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    3 เม.ย. 55


 



         

 ตอนที่ 6 ไฟสวาท อัพ100%

 

หญิงสาวผู้อ่อนเดียงสา กับชายหนุ่มผู้ช่ำชอง และไม่ยอม ที่จะเสียโอกาสทองแม้แต่นาทีเดียว เขากระชับอ้อมแขนข้างหนึ่งไว้รอบกายบาง มืออีกข้างหนึ่งประคองก้มเธอไว้กันการบ่ายเบี่ยง อกนุ่มทาบทาบนอกกว้าง ริมฝีปากอุ่นยังคงบดเบียด มอบความหวานซ่านซึ้งลงในอกสาว กลิ่นกายบุรุษเพศเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง ที่ตราตรึงอยู่ในความรู้สึกของเธอ สมองสับสนอึงอล กับวิทยายุทธเหนือชั้นของฝ่ายตรงข้าม อ้อมแขนที่รัดรึง จนกายแทบเป็นเนื้อเดียวกัน สร้างความสะท้านสั่นไหว ให้กับหัวใจดวงน้อย

 สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในอกขณะนี้ คือความรักใช่มั้ย ......หญิงสาวเฝ้าถามตนเอง ไม่ใช่......ความรู้สึกแบบนี้เขาเรียกว่าความใคร่ต่างหาก มันเป็นธรรมชาติที่ถูกปลุกเร้า ขึ้นมาไม่ใช่หรือธิรักษ์ แต่มันก็หวาน มีความสุขมากเหลือเกิน รสสัมผัสแบบนี้ใช่มั้ย ที่ชายหญิงต่างถวิลหา......

กายหนาหนักทาบทา ลงบนกายบางให้เอนลงนอนบนโซฟา ริมฝีปากละไล้เคลียลงบนริมแก้ม เม้มลงบนใบหูเบาๆ

“ ที่รัก ......“

เสียงกระเส่ารำพันแผ่วที่ริมแก้ม มือหนาโลมไล้ลงบนบัวคู่งาม จนกายบางสะท้านหวิวไหว แต่เมื่อมือหนาลอดใต้ชายเสื้อ สัมผัสลงบนเนื้อนวล ซุกซนซอกซอนปลายมือ ลงบดปลายนิ้ว กายบางได้สติพรวดพราดเบี่ยงกายหนี ทำให้คนทั้งคู่กลิ้งลงมาจากโซฟา ตกลงบนพื้นพรมเสียงดังตึ่ก! กายเธอที่ยังถูกรัดรึงไว้แน่น จึงคร่อมอยู่บนร่างเขา

“ ปล่อยยย “

เสียงหวิวหวั่นไม่ได้แข็งขันอย่างทุกครั้ง ด้วยอารมณ์ยังเตลิดเพริด และผู้ที่ช่ำชองกว่าก็รู้ดี เมื่อใบหน้าหวานของเธอแดงระเรื่อ ขัดเขิน กายยังสั่นสะท้าน พยายามเบี่ยงกายหนี เขาจึงรวบร่างงามลงกับพื้น พลิกกายโถมทาบ เข้าเฟ้นฟอนกอดรัด เป็นการโอ้โลมที่ทำให้หญิงสาว ใจเต้นระทึก เรี่ยวแรงที่เคยมี เหมือนจะหายไปจากเรือนกาย จนคล้ายจะเป็นลม

“ พอก่อน ฉันจะเป็นลมแล้ว “ เธอเอ่ยบอกเสียงสั่น เบือนหน้าหนีจูบ ที่พรมพราย บนปากแก้มคิ้วคาง

“ ที่รัก......เธอน่ารักมากเหลือเกิน เราเป็นของกันและกันเถอะนะ ฉันทนไม่ได้ “ เสียงเขากระซิบถึงความต้องการสั่นพร่าอยู่ที่ข้างแก้ม

“ ไม่.....ไม่ได้นะ อย่าเพิ่ง “ เสียงปรามระริก จากลมหายใจกระชั้น มือบางพยายามดันอกเขาไว้ เมื่อหญิงสาวรู้สึกว่า ชายหนุ่มกำลังเอื้อมมือลง ปลดเข็มขัดตนเอง

สุทธิรักษ์หวาดหวั่น ใจเต้นระทึก กายร้อนวูบวาบ และเริ่มดิ้นรนอีกครั้ง ร้องบอกเขา

“ นายเกรท อย่าเพิ่งเลยนะ ไว้แต่งงานกันก่อนสิ ฉันจะยอมนายทุกอย่าง แต่วันนี้ฉันไม่พร้อมน่ะ ฉันขอร้อง......อือๆๆ “ เธอร้องผัดผ่อนและดิ้นแรงขึ้น

เสียงมารดาที่บอกเขาว่าอย่ารังแกเธอ ถ้าเธอไม่เต็มใจ เพราะจะทำให้ธิรักษ์มีความรู้สึกที่ไม่ดีด้วย ทำให้ชายหนุ่มจำต้องกกกอดเธอไว้แน่น แต่หยุดที่จะรุกราน ทำให้หญิงสาวรู้สึกได้ ถึงเสียงหัวใจเขาที่เต้นถี่ระทึก ด้วยอกที่บดเบียดอยู่ด้วยกัน เขาโอบกอดกายเธอพาขึ้นไปนั่งบนโซฟากอดไว้นิ่งๆ

“ ที่รัก.....ตัวเธอสั่น “ เขาพึมพำเบาๆ

เธอยอมให้เขากอดนิ่งๆ ทั้งๆที่อีกใจหนึ่ง อยากจะผลักเขาออกและวิ่งหนีไป แต่การที่เขาปรานีไม่รุกรานอย่างไม่ยอมฟังอะไร ก็ทำให้เขาได้ความรู้สึกดีๆจากเธอไปไม่ใช่น้อยเลย

“ เอิ่ม......เราจะให้สัมภาษณ์ ว่าเราเป็นรักแรกพบดีมั้ย “ เสียงเขาเอ่ยถามที่ริมแก้มเบาๆ

“ ก็ได้ “ เธอตอบเพียงสั้นๆ

“ เรียกฉันว่าพี่เกรทสิ เธออายุน้อยกว่าฉันนี่ “ เขาวอนเสียงอ่อน

“ ก็ได้ “ เสียงตอบกลับยังคงห้วนๆ และเป็นคำเดิม

“ ฉันจะแทนตัวเองว่าพี่ กับเธอนะดีมั้ย แล้วเธอก็แทนตัวเองว่ารักษ์ โอเค “ เสียงเอ่ยทุ้มนุ่มที่ข้างแก้ม มือหนาละไล้ลงบนแผ่นหลังเบาๆ  

“ ก็ได้ “

“ งั้นพี่จะเมคเลิฟ กับรักษ์ตอนนี้เลยดีมั้ย “ เขาเอ่ยยั่ว เมื่อเห็นเธอตอบอยู่เพียงคำเดียว

“ ฮื้อ.....” หญิงสาวทำเสียงขึ้นจมูก และสะบัดกายทันที

“ ทำไมไม่ตอบว่าก็ได้ล่ะหึๆ “ เขาเอ่ยถามด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ ทำให้เธอเริ่มดิ้นรนดันอกเขาออก เสียงของชายหนุ่มจึงเอ่ยเบาๆขึ้นที่ใบหู พร้อมทั้งจดจูบเบาๆ

" ที่รักอย่าดื้อสิ เรากำลังปรึกษาหารือกันอยู่นะ บอกพี่สิว่าพรุ่งนี้เราจะทำยังไง ให้คนอื่นเห็นว่าเรารักกัน “ เสียงเขาเตือนและเอ่ยถาม ทั้งที่ยังกอดเธอไว้แน่น

หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นลงในอกทันที กับคำที่เขาเรียกตนเองว่าพี่ และทำให้เธอเงยมองหน้าชายหนุ่ม ต่างคนต่างทอดสายตาสบประสานกันนิ่งๆ

“ รักษ์......น้องเข้าใจคำว่า ความรักมากแค่ไหนบอกพี่สิ “

เธอส่ายหน้าน้อยๆ แก้มแดงระเรื่อ ตาสวยยังมีแววหวาดระแวง และยังยกมือดันอกเขาไว้เบาๆ

“ น้องยังสับสนระหว่างหญิงรักหญิง หญิงรักชายอยู่ใช่มั้ยบอกพี่สิ “

คำถามเขาทำให้เธอเลือดฉีดแรง จนกายร้อนวูบวาบขึ้นทันที ด้วยความในใจที่สับสนอลหม่าน ทำให้เธอส่ายหน้าแรงๆ และผลักอกเขาออก เบี่ยงกายหนีลุกขึ้นพรวดพราด วิ่งหนีขึ้นข้างบน และมีชายหนุ่มตามไปติดๆและเมื่อเข้าไปถึงห้องนอน เขาก็เข้ารวบกายเธอไว้จากทางด้านหลัง

“ ธิรักษ์ ..... พี่เชื่อว่าเธอไม่ได้เป็นทอม บอกพี่สิว่าเธอไม่ได้เป็น “

“ ก็บอกไปหลายหนแล้วนี่ ว่าไม่ได้เป็น เอ่อเพียงแต่......ปล่อยนะ ปล่อยสิ “ เธอเอ่ยไม่หมด แต่ดิ้นรนหนี พยายามปลดมือหนา ออกจากเอวตนเอง เขาจึงรวบกายพยศให้หันมาและรวบกอดไว้ พาเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียงเธอ แล้วหัวเราะขัน กกกอดร่างเธอไว้นิ่งๆ เชยคางเธอขึ้นมองสำรวจสีหน้า

“ รักษ์......พรุ่งนี้ต่อหน้าสื่อ มองพี่ด้วยสายตาแบบนี้นะ และพี่ก็จะมองรักษ์ด้วยสายตาแบบนี้ “ เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม ทอดสายตาหวานกรุ้มกริ่มมองเธอ และทำให้เธอก้มสายตาหนี

“ รักษ์ในเมื่อคุณพ่อคุณแม่ ท่านใช้ความพยายาม ทำทุกอย่างเพื่อให้เราสองคนได้อยู่ด้วยกัน ซึ่งพี่คิดว่าท่านมีความสุข และเราก็ไม่ได้ต้องฝืนใจอะไร เราก็ควรทำให้ท่านมีความสุขไม่ใช่เหรอ มันไม่ใช่เรื่องยากสักหน่อย พี่อาจจะทำให้คุณแม่ไม่สบายใจ เรื่องการที่พี่ชอบแข่งรถ แต่พี่ก็คิดเหมือนกันนะ พี่อาจจะแข่งรถให้น้อยลง และก็มาช่วยงานท่าน แต่ครั้งนี้พี่ตั้งใจ อยากไปคว้าแชมป์ ที่ต่างประเทศจริงๆ “เขาเอ่ยบอกความในใจ

คำพูดเขาทำให้สุทธิรักษ์นึกทึ่ง ในความคิดเขาขึ้นมานิดหนึ่ง จนต้องมองหน้าสำรวจความในใจ ว่าเขากำลังพูด เพื่อให้เธอคล้อยตามหรือไม่ แต่ในเมื่อไม่พบเล่ห์เหลี่ยมใดๆ เธอก็เอ่ยถามขึ้น

“ นายอยากได้เงินไม่ใช่เหรอ ที่ยอมให้ท่านบังคับแบบนี้น่ะ “

“ เรียกพี่สิ “

“ ก็บอกเหตุผลจริงๆมาก่อนสิ อย่ามาทำเป็นโอ้โลมเลย ยังไงฉันก็ต้องแต่งงาน กับนายอยู่ดีน่ะแหละ “

“ ไม่เปลี่ยนสรรพนาม จะโดนทำโทษนะรักษ์ “ เขาขู่ด้วยสีหน้านิ่งๆ

ธิรักษ์รู้สึกเก้อเขิน เกินกว่าที่จะเรียกได้ในขณะนี้ และทำหน้าบึ้งใส่ ทำให้เขาฉกจูบลงบนแก้ม

“ นายไม่พูดความจริง จ้างฉันก็ไม่เรียกหรอก “

“ เด็กดื้อ......พี่อาจจะไม่ใช่คนดิบดีอะไรก็จริงนะ แล้วเรื่องเงินน่ะใครไม่อยากไดบ้างล่ะหือ เราจะได้มีเงินส่วนตัวบ้างไงล่ะ ทุกวันนี้ยังแบมือขอเงินคุณแม่อยู่เลย “

“ ก็ทำงานสิ......โตจนจะตายแล้ว ยังคิดไม่ได้อีกเหรอไงล่ะ “ เธอเอ่ยเสียงสะบัดๆ

“ ก็พี่บอกอยู่นี่ไงล่ะ ว่าจะขอไปแข่งรถที่อเมริกา อีกแค่ครั้งเดียว แล้วพี่ก็จะกลับมาเริ่มต้นทำงาน แต่งงานแล้วก็ต้องทำมาหากิน เลี้ยงเมียอยู่แล้วละน่า “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งจับปลายคางเธอเขย่าแรงๆ

นายเกรททำท่าเหมือนจะดีอยู่เหมือนกันแฮะ.....หรือว่าทำดี หลอกให้เราตายใจกันแน่นะ แต่เขาก็ดีอยู่อย่างหนึ่งที่ไม่ข่มขืนเรา ทั้งๆที่หลายครั้งเขาทำได้แน่ อืม......นายก็ดีอยู่ตรงนี้แหละ อย่างอื่นคงต้องให้เวลา เป็นเครื่องพิสูจน์สินะ

ตาโตสวยมีแววครุ่นคิด ......ทำให้เขาเห็นความใสๆแต่ร้ายกาจของเธอ ธิรักษ์เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนไหน ที่ฉันเคยเจอะเจอ ทำให้ฉันใจอ่อน จนรังแกเธอไม่ลง แต่ก็ยังไม่ใช่ความรักหรอกน่า อืม.......หรือว่าจะใช่นะ เพราะยัยตัวแสบ ยิ่งเฮี้ยวก็ยิ่งน่ารัก น่าปราบ น่าต่อกรด้วย ชายหนุ่มถามตนเอง ในใจเงียบๆ ทำให้สายตาคมหวาน ร้ายกาจจ้องเขม็ง

“ นี่มองฉันแบบนี้ นายกำลังคิดอะไรชั่วร้าย อยู่ใช่มั้ย รีบลงไปนอนข้างล่างเลยนะ ไปสิ “ เธอขมวดคิ้วมองแล้วรีบไล่

ทำให้ชายหนุ่มรีบแกล้งหลับ และทำเสียงกรน ทำให้สุทธิรักษ์คลี่ยิ้มขันๆ .....อืมแฮะ....นายเกรททำอะไรตลกได้น่ารักดีจัง ดูหน้าเขาสิ มีไรหนวดเขียวเหนือริมฝีปาก และก็ข้างแก้ม ปากบางๆหยักสวย ผมยุ่งๆย้อยลงมาปรกหน้าผาก ความจริงเขาก็จัดได้ว่าหล่อมาก เชอะ......ก็หล่ออย่างนี้น่ะสิ ถึงได้มีสาวๆห้อมล้อมเป็นข่าวกันอยู่หลายคน อืม.....และถ้าแถลงข่าวออกไป ว่าจะแต่งงานกับเรา เหตุการณ์ต่อไปล่ะ จะเป็นยังไง จะมีใครมาราวีมั้ยนะ ..

“ ธิรักษ์มองอะไรพี่ “ เขาลืมตาขึ้นและเอ่ยถาม

“ เอ่อเปล่านี่ ก็หน้านายอยู่ตรงหน้าฉัน แล้วจะให้มองอะไรล่ะ “

เธอรีบปฏิเสธ และรีบหันหลังให้ ชายหนุ่มจึงกอดร่างบางไว้หลวมๆและการที่เขาไม่หักหาญน้ำใจ ทำให้เธอคลายความเคร่งเครียดลง แต่กลับเป็นความวาบหวาม ลงในหัวใจดวงน้อย ต่างคนต่างเหนื่อยล้าเกินกว่าที่จะทะเลาะกันอีก และต่างคนต่างคิดจนผล็อยหลับไป

 

เสียงกริ่งที่ชั้นล่าง ดังแว่วขึ้นมาหลายครั้ง ทำให้หญิงสาวลืมตาขึ้น แสงแดดยามเช้า ส่องผ่านผ้าม่านสีสวยเข้ามา เธอมองนาฬิกาที่ผนังห้อง อย่างรู้สึกตกใจ และพรวดพราดลุกขึ้น และทำให้ร่างหนาตกใจตื่น

“ ฮึ๋ย.......แปดโมงเช้าแล้ว ใครมาเรียกก็ไม่รู้ สงสัยคุณพ่อให้มาตามไปทานเช้าแน่เลย เฮ้อ.....ทำไมเราถึงได้ตื่นสายขนาดนี้เนี่ย “ เธอเอ่ยจบวิ่งตึงๆลงไปข้างล่างทันที

เช้าแห่งความวุ่นวายได้เริ่มขึ้น เมื่อสายใจมาตาม บอกว่าช่างเสื้อนำเสื้อผ้ามาให้ลอง ทำให้หญิงสาวตกใจที่ตนเองยังไม่ได้จัดการกับตัวเอง เธอฉวยกระเป๋าถือที่วางไว้เมื่อคืน วิ่งกลับขึ้นไปข้างบน และยังเห็นว่าที่สามี นอนหนุนแขนตัวเอง มองเพดานอยู่ ก็รีบเอ่ยบอก

“ เอ่อนี่.....ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ เฮ้อ......ช่างเสื้อพวกนี้มาทำไมกันแต่เช้านะ เมื่อคืนไม่ได้นอน หรือยังไงก็ไม่รู้ แถลงข่าวตั้งบ่าย แล้วจะมาทำไมกันป่านนี้ล่ะ แย่ชะมัดเลยแฮะ “ เธอเอ่ยบ่นพึมพำ เดินเข้าไปอีกห้องที่อยู่ติดกัน ซึ่งเป็นห้องน้ำ และห้องเก็บเสื้อผ้า ห้องแต่งตัว พร้อมสรรพอยู่ในห้องนั้น

เกรทมองท่าทาง ของว่าที่ภรรยาอย่างขันๆ ที่เธอไม่เหมือนสาวๆ ที่ทำท่าเหนียมอายกับว่าที่สามี เขาลุกขึ้นมานั่งมองไปรอบๆห้องนอน ที่กว้างหรูหราไฮโซ และนิ่งคิด.......ทำไมธิรักษ์ถึงไม่อยู่ตึกใหญ่นะ ตึกออกจะใหญ่โตโอฬาร และเรือนนี้น่าจะเป็นเรือนรับรอง เสียมากกว่า แปลกจริงแฮะ .....หรือเพราะว่าแม่สาวจอมดื้อ จะแอบพาสาวๆมาทำอะไรกัน แบบไม่อยากให้ใครเห็น ก็น่าจะนะ ไม่งั้นเด็กรับใช้จะพูดเหรอว่า ผู้ชายแซ่บกว่าผู้หญิง

เขาลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้า และหาผ้าขนหนูที่พับวางอยู่ผืนหนึ่งพันกายท่อนล่างไว้ เดินไป เลื่อนประตูกระจกออกไปที่ระเบียง ชมสวนสวยด้านข้างตัวตึกอยู่ครู่หนึ่ง และเมื่อเดินกลับเข้ามา เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น ทำให้เขาเหลียวหาที่มาของเสียง และมันก็ดังไม่หยุด อยู่ในกระเป๋าถือใบโตของสุทธิรักษ์ ที่วางอยู่บนโซฟา เสียงหยุดไป และกระหน่ำโทรเข้ามาอีกหลายครั้ง ทำให้เกรทตัดสินใจ ควานหาโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อ และกดรับสาย

“ สวัสดีครับ “ เสียงปลายสายอึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่พูดไม่จาพร้อมทั้งวางสายลง และก่อนที่เขาจะเก็บเข้าที่เดิม เบอร์เก่าก็โทรเข้ามาอีก

“ สวัสดีครับ “

“ เอ่อ......ขอโทษนะคะ มันเกิดอะไรขึ้นก็ไม่ทราบ ฉันจะโทรหาแฟน แต่ดันมาติดเบอร์นี้น่ะค่ะ หรือว่าเครือข่าย มันเป็นอะไรก็ไม่ทราบ ฉันโทรเมื่อวานเป็นร้อยสายก็ติดต่อไม่ได้ พอวันนี้ติด ก็มาติดเบอร์คุณ ขอโทษนะคะ เฮ้อ.....บ้าชะมัด “ เสียงหญิงสาวเอ่ยด้วยเสียงหงุดหงิด และก่อนที่เธอจะวางสาย เกรทก็เอ่ยถามขึ้น

“ คุณโทรหาสุทธิรักษ์ใช่มั้ยครับ ถ้าใช่ก็ไม่ผิดหรอกครับ นี่เบอร์ธิรักษ์ “

“ เอ่อ......” เสียงปลายสายเหมือนจะตกใจ และเอ่ยรัวถามห้วนๆขึ้น “ แล้วคุณเป็นใคร ที่บังอาจมารับโทรศัพท์แทนแฟนฉันล่ะ “

เกรทยิ้มเยือนขันๆในสีหน้าก่อนจะตอบ “ ธิรักษ์นี่เป็นผู้หญิงนะครับไม่ใช่ผู้ชาย คุณคงเข้าใจอะไรผิดแล้วละครับ และตอนนี้ธิรักษ์ภรรยาผม ก็กำลังอาบน้ำแต่งตัวอยู่น่ะครับ “

“ กรี๊ดๆๆๆนี่นายเป็นใคร อย่ามาล้อเล่นกับฉันนะ ฉันจะพูดสายกับธิรักษ์ “ เสียงกรี๊ดๆพร้อมทั้งเอ่ยรัวกระชั้น ของหญิงสาวปลายสาย บอกอารมณ์ที่สุดขีด

“ อ้าวนี่คุณ ผมก็บอกอยู่นี่ไง ว่าผมเป็นสามีธิรักษ์ เขากำลังอาบน้ำแต่งตัวอยู่น่ะ เดี๋ยวผมให้เขาโทรกลับละกันนะครับ ผมแสบหูทนไม่ไหว สงสัยแก้วหูผม คงจะอักเสบก็วันนี้แหละ “

สุทธิรักษ์ออกมาจากห้องน้ำ ได้ยินเสียงเขาพูดอยู่ในห้องนอน เธอใจหายวาบ ลืมตัวว่ากระโจมอกด้วยผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว วิ่งผ่านห้องเข้ามาทันที

“ นี่นายพูดโทรศัพท์กับใคร นายรับโทรศัพท์ฉันงั้นเหรอ เวรแล้วมั้ยล่ะ “ เธอถามหน้าตื่นแต่เกรทกดสายลงแล้ว

“ ใครก็ไม่รู้โทรกระหน่ำไม่หยุด พี่รำคาญก็เลยรับให้ไงล่ะ เขาบอกว่าเป็นกิ๊กน้องนะ พี่ก็เลยบอกว่าพี่นี่แหละเป็นสามี เขาก็เลยกรีดร้อง เป็นบ้าไปแล้วละ “ เขาเอ่ยด้วยสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แต่ทำให้หญิงสาว ทำสีหน้าปั้นยากขึ้นทันที และวิ่งเข้ามาโถมทุบเขาอั่ก!!!!!

“ นี่ๆๆๆไอ้นายเกรท นายมันปากมอม ปากเสียจริงๆ ใครใช้ให้นายพูดอย่างนี้ นายบ้าเหรอเปล่า เดี๋ยวไอ้เจ้ามุกมันก็จะได้ฆ่าตัวตาย หรือไม่มันก็จะแล่นมาที่นี่ ฉันน่ะสงสารมันเข้าใจมั้ย มันเป็นคนที่มีปัญหาครอบครัว ที่ฉันเพียงแต่ต้องตามใจมันเท่านั้น”

ชายหนุ่มเบี่ยงกายหลบ และจับข้อมือเธอไว้เอ่ยยั่ว “ ตามใจทำหน้าที่สามี ปลอบใจคนมีปัญหาเหรอธิรักษ์หรือว่าเธอก็ชอบที่จะเป็น อย่าคิดที่จะทำอีกนะ ฉันไม่อยากมีเมียเป็นทอม “

“ ไอ้ๆๆๆ ไอ้บ้า.......”

เธอกรีดเสียงด่าออกมา และตกใจสุดขีด เมื่อปมผ้าขนหนูคลายหลุด เลื่อนออกจากกาย ลงไปกองอยู่ที่พื้น และทำให้ชายหนุ่มช้อนกายเธอ โยนลงไปบนเตียงและเข้าโถมกายลงกกกอดไว้ หญิงสาวดิ้นรนสุดฤทธิ์ เตะถีบจนผ้าพันกายของชายหนุ่มหลุดออก และต่างคนต่างเปลือย เนื้อแนบเนื้อบดเบียด คลุกเคล้า กอดปล้ำกันอยู่บนเตียง แรงหญิงหรือจะสู้แรงชาย

“ ปล่อยฉันนะ ปล่อยสิ บ้าไปเหรอเปล่า ปล่อยก่อน หายใจไม่ออก “

แต่แล้วกายบางก็หยุดดิ้น ร่างที่ดิ้นรนระทวย เมื่อโดนประกบปากปิดเสียงด่า และยังมือหนาที่ไล้โลมบีบกระชับ เลื่อนไล้ไปตามเรือนกาย จากความรู้สึกของชายหนุ่มที่แคลงใจ ในตัวตนของหญิงสาว และอารมณ์แหนหวง ที่เกิดขึ้นในอกอย่างไม่รู้ตัว อีกทั้งธรรมชาติในกาย ดังกองเพลิงที่ถูกจุดลุกโชนขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า และจำต้องปล่อยให้มันมอดดับ แต่คราวนี้เปลวไฟสวาท มันลุกโลมโหมกระหน่ำ จนเกินกว่าที่จะยับยั้งใจได้อีกแล้ว

*สุทธิรักษ์รู้สึกได้แต่เพียงว่า ผิวที่สากระคาย ด้วยขุมขนได้บดเบียดลงบนเรือนกาย ลมหายใจอุ่นละไล้ลงบนทรวงอกอิ่ม จดริมฝีปากลงดื่มด่ำเนิ่นนาน หนวดที่ปลายคาง เสียดสีลงบนเนื้อนวล หน้าท้องแบนราบถูกพรมพรายด้วยปลายจมูก ละเลงไล้ด้วยริมฝีปาก กายร้อนวาบ ลมหายใจสะท้อนถี่ ธรรมชาติในกายสาว ได้ถูกปลุกขึ้นมา เพื่อรองรับความปรารถนา มือบางไขว่คว้ากอบกำริมหมอนไว้แน่น

ขุนศึกร่างกำยำฉวยโอกาส ที่ข้าศึกตกอยู่ในความสับสนอลหม่าน กระเสือกกระสนหาทางหนี เข้าโจมตีจุดยุทธศาสตร์ อย่างไม่ยอมให้ตั้งตัว เสียงครวญในลำคออย่างทรมาน ทำให้รู้ได้ว่า เขาไม่ควรที่จะทำให้ข้าศึกตัวน้อย ต้องทนทุกข์นานเกินไป เมื่อธรรมชาติดุจกระแสธารได้บอกความพร้อม และยินยอมให้ประหัตประหาร

ลมหายใจของหญิงสาวขาดลงเป็นห้วงๆความรู้สึกในสมองสับสน และสั่งการอย่างไร้ทิศทาง กายเธอเพียงแต่อิดเอื้อนบิดไปมา แต่กลับไม่ถอยหนี เหมือนดังยินดียอมรับความทรมาน อันหฤหรรษ์ จนต้องเปล่งเสียงอยู่ในลำคอ และเมื่อกายถูกแทรกด้วยคมอาวุธ ร่างบางสะท้านไหวระริก และเพียงแต่เผยอริมฝีปากกรีดร้อง มือบางจิกรั้งผ้าปูที่นอนกำไว้แน่น

ขุนศึกผู้ช่ำชองการศึกขั้นเทพ รับรู้ได้ในทันที ว่าข้าศึกตัวน้อย ไม่เคยผ่านสมรภูมิใดๆมา ด้วยการรุกรานของตนเอง เป็นไปด้วยความยากลำบาก ทั้งยังถูกบีบรัดจากกำลังรอบกาย ที่ทำให้การรบต้องใช้ความอดทนเป็นที่ตั้ง ไม่เช่นนั้นอาจจะพ่ายแพ้ลงกลางคัน และจำต้องใจเย็น ที่ค่อยๆตีฝ่ารุกคืบไปอย่างช้าๆ

ความรู้สึกที่อึงอล กับความเจ็บปวดในทุกอณูของร่างกาย ที่เธอเป็นฝ่ายยินยอมโดยไม่ได้ขัดขืน เปิดประตูค่ายให้ข้าศึกล่วงล้ำเข้ามา และเริ่มกระถดหนี เมื่อรู้รสชาติแห่งความพ่ายแพ้ ที่ถูกตีฝ่าเข้ามาอย่างเหี้ยมเกรียม เป็นการยอมแพ้อย่างหมดทางสู้ ด้วยความประมาทฝ่ายตรงข้ามเกินไป และเริ้มดิ้นรนหนีในเฮือกสุดท้าย

เสียงปลอบประโลม เมื่อเห็นความทรมานของเธอ กระเส่าพร่า ดังขึ้นที่ริมแก้ม เมื่อเขาโน้มกายลงกกกอด

“ ที่รัก......เราจะผ่านไปด้วยกัน อย่าดิ้นนะคนดี “

น้ำตาแห่งความเจ็บปวด จากความพ่ายแพ้ โกรธตนเองที่ไม่ได้ตั้งสติให้ดีกว่านี้ รินไหลลงทางหางตา แต่ความรัญจวนจากความรู้สึก หวิวหวาน ก็เกิดขึ้นในอก เป็นการผสมผสาน ความรู้สึกขัดแย้ง ที่สุทธิรักษ์แยกไม่ออก ว่าความรู้สึกไหนมีมากกว่ากัน แต่มือบางของเธอก็เลื่อนขึ้นประคองแก้ม ที่รุกรานลงบนทรวงอกหลับตาแน่น รับสัมผัสซ่านหวาน

เสียงเขาแผ่วเข้ามาในโสต บอกความสุขจากการได้จู่โจม เข้ามาครอบครอง และกำลังจะกำชัยชนะอยู่เหนือกายเธอ ขุนศึกกระแทกสเปอร์ ลงบนสีข้างอาชา ให้ฮึกเหิมควบไปข้างหน้า อย่างไม่อาจรั้งรอเวลาให้เนิ่นนานไปกว่านี้ และก็ทำให้ข้าศึกตัวน้อย กรีดร้องขึ้นในลำคอ มือบางบีบลงบนต้นเขนหนาไว้แน่น ยินยอมรับการจู่โจมที่เร่งกระชั้น จนถึงขีดสุดแห่งชัยชนะ

ร่างบางดึงผ้าห่มนวมมา คลุมร่างเปลือยของตนเองไว้ หันหลังให้กับร่างหนาที่เข้าโอบกอด ร้องไห้เงียบๆและได้ยินเสียงถอนหายใจ ของชายหนุ่มเบาๆ เริ่มคิดโทษแรงผลักดันจากผู้ใหญ่ โทษโชคชะตา โทษศรัณพัฒน์ และสุดท้ายโทษตนเอง .....  

“ ที่รัก.......เราควรลงไปทานเช้า แล้วคุณก็ต้องไปลองเสื้อผ้า เผื่อว่าต้องแก้ไข ช่างเขามารอแล้วนะ “ เสียงเอ่ยเบาๆอยู่ที่ซอกคอ พร้อมทั้งจดริมฝีปากลงหลังใบหูเบาๆ

“ ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น ใครอยากทำอะไรก็ทำไป ฉันจะนอนอยู่อย่างนี้แหละ ฮือๆๆๆ “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งร่ำไห้เสียงดังออกมา

“ ที่รักทำไมต้องโกรธด้วยล่ะ วันนี้หรือว่าวันไหน ไม่เกินเจ็ดวันนี้ รักษ์ก็ต้องเป็นเมียพี่ เพราะพี่ไม่ใช่พระอิฐพระปูน เป็นคนที่มีเลือดเนื้อ และไม่ได้เซ็กเสื่อม ที่อยู่กับผู้หญิงแล้วนั่งเป็นรูปปั้น เห็นใจพี่เถอะนะ พี่ทนไม่ได้จริงๆ “ เขาสารภาพออกมาตรงๆ

“ อย่ามาพูดเกรียนๆเลยน่า นายมันร้ายกาจเห็นแก่ตัว ฉวยโอกาส ฮือๆ “ เธอก่นด้วยเสียงสะอื้น

“ โอเคพี่ยอมรับผิดทุกข้อกล่าวหา แต่พี่ก็ไม่ได้ทำเพราะฉวยโอกาสนะ รักษ์ก็รู้นี่ว่าถ้าพี่จะทำ ก็ทำไปตั้งแต่เมื่อคืนวานนี้แล้วไม่ใช่เหรอ “ เขาอธิบายให้เหตุผล

เธอหันขวับมารัวทุบพร้อมทั้งก่นด่า “ นี่ๆๆๆอย่ามาพูดเพื่อให้ตัวเองดูดีเลยน่า คนเราถ้าทนได้คืนแรก มันก็ต้องทนได้ตลอดไปสิ นายมันเฮงซวย จำไว้ว่าฉันจะไม่ไปแถลงข่าว ไม่ทำอะไรน้านนนน ฮือๆๆ“

เขาจับข้อมือที่รัวเร่งไว้ ยื่นหน้าไปจุ๊บแก้ม ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้มยั่ว

 “ เด็กดื้อ.......ไม่ไปจะอยู่แต่บนนี้ก็ตามใจ ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้มีเวลาปรับตัว เข้าหากันทั้งวันเลยไงล่ะ “  

“ ฮึ๋ย......นายน่ะแหละไปจัดการทุกอย่างเอง แล้วถ้าคิดจะมาปรับตัวกับฉัน คราวนี้ฉันจะฆ่าล้างเผ่าพันธ์นาย รับรองนายสูญพันธ์แน่ “ เธอเอ่ยขู่ด้วยสีหน้าโกรธจัด พยายามดึงข้อมือออก

“ รักษ์......เลิกวีนเสียทีเถอะนะ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว พี่ความสุขมากนะที่พี่มีรักษ์ ยังไงๆเราสองคนก็ไม่มีวันพรากจากกัน เราจะต้องผูกพันกันไปตลอดชีวิต ยอมรับเสียเถอะนะที่รัก “

เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น และยังของเขาก็ดังตามเร่งเร้ามาอีกด้วย ทำให้ทั้งคู่หยุดทะเลาะกัน และมองหน้ากันนิ่งๆ เหมือนจะตัดสินใจว่าจะรับดีหรือไม่ และเกรทก็ค่อนข้างแน่ใจ ว่าคนนอกกำลังทำลายบรรยากาศ ที่เขากำลังต้องการปราบพยศ ภรรยาจอมดื้อ

“ วันนี้เราจะไม่ออกไปจากห้องนอน เราก็จะไม่รับโทรศัพท์ใครทั้งนั้น เราจะไม่ติดต่อกับโลกภายนอก จนกว่าเราจะเข้าใจกันโอเค “

ธิรักษ์......เราแพ้อย่างหมดทางสู้ ในบ้านของตัวเอง และในห้องนอนของตัวเอง เพราะเราไม่เคยมีประสบการณ์ ในการคบค้ากับผู้ชาย เราไม่ทันเกมเขา และยังดันเป็นเมียเขาก่อนแต่ง ทำไมแย่อย่างนี้นะ มันช่างน่าอับอายสิ้นดี แล้วตอนนี้เราก็รู้สึกเจ็บร้าวไปหมดทั้งตัว เพราะไอ้บ้าหน้าหื่นนี่คนเดียว.......คอยดูนะ เราจะหนีไปให้ได้ ใครจะเป็นยังไงก็ช่าง อยากมาบังคับเราเองนี่......

เขาปล่อยมือเธอและเชยคาง ใบหน้าที่บึ้งตึงขึ้นมอง แก้มแดงใสเนียน จดปลายจมูกเคลียลงบนคราบน้ำตา

“ คิดอะไรอยู่เหรอ “

“ เรื่องของฉัน “ เธอตอบพร้อมทั้งก้มสายตาลง

ทำให้เขาจดริมฝีปากลง บนแพขนตาที่ยังชื้นด้วยน้ำตาเบาๆ “ อย่าดื้อเลยนะรักษ์ แล้วก็อย่าคิดอะไรให้มันมากเกินไป เราสองคนก็เพียงให้เวลาเป็นตัวช่วย โดยจูงมือกันเดินไปเรื่อยๆ ปรับตัวปรับใจ ปรับความคิดไปด้วยกัน ก็แค่นั้นเอง “  

น้ำตาของหญิงสาวยังซึมปริ่มขอบตา ความเจ็บปวดเมื่อเห็นมารดาทุกข์ทรมาน จากความเข้าใจว่าบิดามีภรรยาน้อย จนกินยาปลิดชีวิตตนเอง ยังเป็นความรู้สึกเจ็บปวด อยู่ในความทรงจำ ในขณะที่เธอย่างเข้าสู่วัยรุ่น ยังไม่เคยเสื่อมคลายไปจากความรู้สึก แม้เวลาจะล่วงเลยมานานแล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังฝังใจ อย่างที่ไม่เคยมีใครรู้ แม้กระทั่งคุณเจริญบิดาของตนเอง และเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอ มีความรู้สึกไม่ได้กับผู้ชาย และไม่เคยคิดที่จะสนใจผู้ชายคนไหน และแยกตนเอง มาอยู่ที่เรือนรับรองหลังนี้ และมีปฏิกิริยาต่อต้านบิดามาโดยตลอด.......

* เหตุการณ์จะเป็นยังไงต่อไป ที่รักจะหนีหรือไม่ มาติดตามความวุ่นวายที่แสนจะน่ารักน่าลุ้นกันค่ะ*

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

371 ความคิดเห็น

  1. #371 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2556 / 09:54
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #371
    0
  2. #370 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 12:43
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #370
    0
  3. #369 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 15:49
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #369
    0
  4. #368 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 14:45
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #368
    0
  5. #367 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 13:38
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #367
    0
  6. #366 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 12:51
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #366
    0
  7. #365 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2556 / 21:36
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #365
    0
  8. #364 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2556 / 23:06
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #364
    0
  9. #363 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2556 / 14:19
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #363
    0
  10. #362 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 21:18
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #362
    0
  11. #361 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2556 / 15:50
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #361
    0
  12. #360 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2556 / 15:21
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #360
    0
  13. #359 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2556 / 15:50
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #359
    0
  14. #358 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2556 / 15:56
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #358
    0
  15. #357 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2556 / 15:25
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #357
    0
  16. #356 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2556 / 12:07
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #356
    0
  17. #355 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 22:21
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #355
    0
  18. #354 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 22:29
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #354
    0
  19. #353 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2556 / 13:13
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #353
    0
  20. #352 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2556 / 11:13
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #352
    0
  21. #351 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2556 / 10:01
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #351
    0
  22. #350 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 17:34
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #350
    0
  23. #349 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 17:05
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #349
    0
  24. #348 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 16:57
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #348
    0
  25. #347 lullana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 09:08
    เอากำลังใจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #347
    0