สุดที่รัก ( ตีพิมพ์กับ ส.น.พ. Sugar Beat )

ตอนที่ 4 : หรือจะไม่รอด อัพ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    26 มี.ค. 55

 
  

         ตอนที่ 4 หรือจะไม่รอด อัพ100%

 

ร่างของหญิงสาววิ่งตึงๆ ขึ้นบันไดบ้านและพรวดพราดหนี เข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูล้อคแน่นหนา และมองสำรวจตนเองบนกระจกเงา ร่างที่เปียกปอน ผมยาวที่รวบไว้เป็นหางม้าเปียกลู่รุ่งริ่ง เนื้อตัวหน้าตามีแต่ทรายด้วยการลงไปกลิ้ง อยู่กับเขาบนชายหาด ตัวตนของเธอจึงเหมือนกุ้งที่คุกขนมปังป่น ก่อนจะลงกระทะทอด และทำให้เธอก่นด่าขึ้นเบาๆ

“ฮึ๋ย......ไอ้นายหน้าปลาจวด นายข่มขู่บีบบังคับฉันเกินไปแล้วนะ ตั้งแต่ฉันเกิดมา ยังไม่เคยมีใครกล้า ทำกับฉันแบบนี้เลยสักคน คอยดูนะ......ถึงทีฉันเมื่อไหร่ นายกระอักแน่ “

ก๊อกๆๆ “ นี่เธออย่าคิดว่า จะหนีฉันไปนอนอยู่ในห้องน้ำนะ เพราะถ้าฉันพังประตูเข้าไป เธอโดนเบิ้ลแน่ “

“ ไอ้บ้า......อย่ามาพูดอะไรทุเรศๆนะ “ เธอตะโกนกลับออกไป

“ นี่ยัยทอม......อย่าคิดลึก เร็วๆฉันจะอาบน้ำ หรือจะให้ฉันเข้าไปอาบด้วยล่ะ “

“ ก็กำลังอาบอยู่นี่ไงล่ะ เรื่องมากชะมัด ห้องน้ำอีกห้องหนึ่งก็ไปอาบสิ จะต้องมาเข้าคิวรออะไรล่ะ “ เสียงเธอตะโกนออกมา และรีบจัดการถอดเสื้อผ้าตนเอง อาบน้ำสระผม

ชายหนุ่มได้ยินเสียงเธออาบน้ำ เขาก็เร่งทำเวลา เข้าไปอาบน้ำอีกห้องหนึ่งทันที ด้วยไม่ต้องการคลาดสายตาจากสาวเจ้าเล่ห์ หญิงสาวซักเสื้อผ้าที่มีแต่ทราย และบิดหมาดพาดไว้ หยิบชุดคลุมผ้าขนหนูมาสวม เช็ดผมจนแห้ง อ้อยอิ่งอยู่ในห้องน้ำ นึกถึงการที่ตนเองรับปากกับเขา แล้วเหยียดมุมปากออก พ่นลมหายใจ สีหน้ามีกังวลหวาดหวั่น ......

ก๊อกๆๆ “ เสร็จเหรอยัง ฉันพร้อมแล้วนะ “

“ พร้อมอะไร “ เธอตวาดถามออกไป

“ อ้าว.......ก็ขึ้นเตียงไงล่ะ ขอเองไม่ใช่เหรอ  “

เธอกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก และคิดในใจ......ก่อนฉันจะยอมเป็นเมียนาย นายก็ต้องเตรียมตัวเจ็บเสียก่อนเถอะ ไอ้หน้าปลาจวด.....เธอคิดก่อนที่จะ ค่อยๆเปิดประตูออกมา และพบว่าเขายืนเท้าเอวจังก้า อยู่หน้าห้องน้ำ ทำให้เธอจ้องมองเขาอย่างตกตะลึง ถอยหลังมาก้าวหนึ่ง จับจ้องร่างในผ้าขนหนู ที่พันท่อนล่างไว้เพียงแค่ผืนเดียว อวดซิกแพกและไรขนบนหน้าอก ที่ระเรื่อยลงมาถึงหน้าท้องแบนราบ

“ เอ่อ......นา....นายจะไม่สวมอะไร อย่างอื่นอีกเหรอ ฉันว่ามันหมิ่นเหม่มากเลยนะ “ เธอเอ่ยเสียงสั่นน้อยๆ

ชายหนุ่มกลั้นหัวเราะไว้เต็มที่ เพราะคำพูดจากสีหน้า ท่าทางแหยๆของหญิงสาว ซึ่งจะเรียกว่า เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาเคยสัมผัส ได้ถึงความรู้สึกอินโนเซนส์แบบนี้

“ อ้าวจะให้ฉันใส่อะไรล่ะ เธอจับฉันเหวี่ยงลงในน้ำแบบนั้นน่ะ ตอนนี้เราก็ต่างเจ๊ากัน เธอก็ไม่มีเสื้อผ้า ฉันก็ไม่มีอะไรจะสวมใส่ เพราะฉะนั้นเราก็คงต้องอยู่กันแบบนี้แหละ และจนกว่าเสื้อผ้าจะแห้งด้วยจริงมั้ย “

“ อ๋อ......ฉันรู้แล้ว ที่นายจับฉันโยนน้ำ ก็เพราะมีแผนการชั่วร้ายนี่เอง นายมันเจ้าเล่ห์ห่วยแตกที่สุด “

“ อย่ามาพูดมาก ไปขึ้นเตียงได้แล้ว “ เขาเอ่ยเสียงห้วนๆ

“ เอ่อ......ให้ฉันเตรียมใจก่อนได้มั้ยล่ะ ฉันยังไม่เคยมีอะไรกับใครเลยสักครั้ง ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย ฉันใจสั่นน่ะ “ เธอเอ่ยบอกตรงๆ และทำให้เขากลั้นยิ้มไว้ในสีหน้า แต่รอยยิ้มนั้นปรากฏออกมาทางแววตา

“ ได้......ไปนอนฟังเสียงคลื่นกันก่อน อย่างอื่นค่อยตามมาทีหลังก็ได้  อย่ามาโอ้เอ้ และอย่าคิดขัดขืนตอบโต้ ฉันไม่อยากใช้กำลัง “ เขาเอ่ยขู่จบแล้วเดินมา คว้าข้อมือเธอจูงไปที่เตียง ช้อนกายบางที่ยืนนิ่ง ไม่กล้าขัดขืนให้นอนลง

คำขู่ของเขาทำให้หญิงสาว ซึ่งก็รู้ตัวว่าตนเองนั้น อยู่ในชุดที่ล่อแหลม ไม่มีชั้นนอกชั้นใน เกินกว่าจะตอบโต้อะไร และเมื่อหลังแตะที่นอน เธอก็รีบดึงผ้านวมขึ้นมาพันร่าง และคู้กายเซฟตนเองไว้เป็นอันดับแรก ร่างหนาทอดกายลงนอนเคียง มองหน้าหญิงสาวที่จ้องเขม็งมองเขา ตาโตสวยตื่นๆทำให้เกรทนึกสงสาร แต่ก็แสร้งตีหน้าขรึมตะแคงร่างหันมามองเธอ ทำให้หญิงสาวรีบกระชับผ้าห่มกอดไว้แน่น

“ ธิรักษ์......ถามจริงๆเธอเป็นทอมเหรอเปล่า “

“ ไม่ได้เป็นนี่ ถามทำไมล่ะ “

“ แต่เธอไม่เห็นเหมือนผู้หญิง “

“ ไม่เหมือนตรงไหน “ หญิงสาวยื่นหน้ามากระแทกเสียงถาม

“ อืม......ใช่ฉันลืมไป ว่าเธอมีอะไรๆเหมือนผู้หญิงทุกอย่าง และเอ่อ.......อวบอึ๋มอีกต่างหาก อย่างที่เขาเรียกว่าซ่อนรูปไงล่ะ ฉันชอบนะ หึๆ“ เขาเอ่ยพร้อมทั้งคลี่ยิ้มยั่ว

“ ไอ้ๆๆๆ” หญิงสาวเผยอกายขึ้นอย่างลืมตัว แก้มแดงก่ำไปจนจดใบหู ยกมือชี้หน้าเขาทำท่าจะด่า

“ อย่าด่าฉันนะ “ เขาเอ่ยขู่ด้วยสีหน้าเข้มๆ ทำให้เธอรีบเงียบสงบ แต่อกสะท้อนถี่ด้วยความโกรธ ที่พยายามระงับ นอนมองเขานิ่งๆและรีบเตือนตัวเอง.....อย่าปากเสียไปด่าเขา เพราะไอ้หน้าปลาจวด จะถือโอกาสรวบรัดเร็วขึ้น ธิรักษ์ใจเย็นไว้......

ต่างคนต่างมองกันนิ่งๆ ชายหนุ่มมองดวงหน้าสวย เครื่องหน้าเข้ม ที่ปล่อยผมรุ่ยร่าย ดวงตาโตคู่งามคมดุ มองเขาอย่างหวาดระแวง มือหนาเอื้อมมือไปวางบนไหล่เธอเบาๆและกระชับมือลง หญิงสาวไม่กล้าสะบัด และลอบกลืนน้ำลายลงคอ

“ ธิรักษ์......เราจะมาคุยกันดีๆนะ เราจะแต่งงานกัน เพราะเราไม่ควรหลีกเลี่ยงอีก จะเพื่ออะไรก็ตาม เราก็น่าจะทำเพื่อคุณพ่อคุณแม่บ้าง เพราะฉันเชื่อว่าท่านทั้งสอง ตั้งความหวังไว้กับเรามาก แล้วถ้าเราสองคนไปกันไม่ได้ ค่อยหย่ากันทีหลัง เธอว่าไงล่ะ “ ชายหนุ่มเอ่ยหารือ

“ แหม......นายพูดซะเหมือน จะเป็นคนดีเชียวนะ แต่มันก็ไม่ดี ตรงที่เจตนาของนายทำเพราะเงิน ไม่ได้ทำเพราะความกตัญญู และฉันก็รู้ว่าเราไปกันไม่รอดหรอกน่า กว่าจะหมดสัญญาห้าปี ก็แก่ตายไม่ต้องไปหาใครแล้วละ เอ่อ......แต่นายอย่าเพิ่งทำอะไรนะ ฉันกำลังคิดอยู่น่ะ “  

เขาชักสีหน้าไม่พอใจ และพ่นลมหายใจออกมาพรืดหนึ่ง “ อย่ามาพูดเถลไถลนอกเรื่องนะธิรักษ์ จำไว้ว่าฉันรู้เท่าทันความคิดเธอ “

เสียงโทรศัพท์เขาดังขึ้น ทำให้เขาลุกขึ้นนั่งหยิบมาดูเบอร์ และนิ่งคิดว่ารับดีหรือไม่ แต่แล้วเขาคลี่ยิ้มกว้างความคิดบรรเจิดขึ้นทันที เขาปรายตามองเธอนิดหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินห่างออกไปและรับสาย

“ ครับ “ เขาเอ่ยเพียงสั้นๆ และนิ่งฟังปลายสายก่อนจะเอ่ย

“ ผมอยู่กับน้องครับคุณแม่ และเอ่อผมขอโทษนะครับ คือผมนอนอยู่กับน้องที่บ้านเรือนขาว ที่พัทยาและเราก็เอ่อ......ตกลงใจ ว่าคืนนี้เราจะนอนฟังเสียงคลื่น ด้วยกันน่ะครับคุณแม่ เราเข้าใจกันแล้วครับ และเราก็ตกลงกันแล้วว่า จะแต่งงานกันครับคุณแม่ เอ่อ....คุณแม่ช่วยเรียนคุณพ่อ ของน้องด้วยนะครับ ว่าผมรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้นครับ “

เธอนอนฟังเสียงคำแรกที่เขาเอ่ยเงียบๆ แต่พอมาขึ้นประโยคหลัง สุทธิรักษ์ก็ใจหายวาบ ตัวชาดิก ร้องเสียงหลง และโดดผลุงลงจากเตียง ตรงไปที่เขาทันที

“ เฮ้ย......เฮ้ย......นายพูดอะไรน่ะ อย่าพูดอย่างนี้นะ “

เขารีบเดินหนี เสียงเธอกรีดดัง จนเขาต้องใช้มือปิดลำโพงไว้ เธอวิ่งเข้ามาโถมทุบ เขาเข้าแย่งโทรศัพท์เขาทันที พร้อมทั้งก่นด่า เกรทรีบกดปิดโทรศัพท์ทันที

“ เอาโทรศัพท์มานะ นายพูดอย่างนี้ได้ยังไง นายอย่ามาใช้อุบายสกปรก นายมันเลวสิ้นดี ฉันยังไม่ได้ตกลงใจอะไรด้วย และก็ยังไม่ได้เป็นอะไรกับนาย เอาโทรศัพท์มา ไม่นายก็โทรกลับไปบอกท่านใหม่ อย่ามาพูดมั่วแบบนี้ ฉันเสียหายเข้าใจมั้ย นี่ๆๆๆ“ เธอทั้งร้องทั้งด่ารัวทั้งโถมทุบอย่างแค้นเคืองไม่ยั้ง

เกรทจับข้อมือสุทธิรักษ์ไว้แน่น ทำให้เธอยกขาเตะ แต่รีบเอาลงเมื่อรู้สึกเย็นวาบไปถึงข้างใน และทำให้เขาหัวเราะขันๆ แสร้งเบิ่งตาโตมองความโป๊ของเธอ ร่างบางฮึดฮัดร้องกรี๊ด!!!โกรธจัด ใช้กายเข้ากระแทกเขา

ชายหนุ่มจึงอ้าแขนรวบกาย และรัดไว้แน่นจนเธอดิ้นไม่หลุด ดันร่างเธอไปจนติดผนัง ทาบทาท่อนร่างไว้แนบกายเธอ

“ อยากโดนเบิ้ลใช่มั้ย “ เขาเอ่ยจบแล้วเบิ้ลจูบ ลงบนแก้มเธอแรงๆหลายครั้ง แขนที่เขาหนีบรัดไว้ แต่มือยังเป็นอิสระ ทำให้เธอจิกเล็บลงบนแผ่นหลัง เรียกว่าทุกรูปแบบที่จะคิดออก และทำให้ชายหนุ่มต้องจับแขนเรียวมารวบตรึงไว้กับผนัง เธอจึงหมดฤทธิ์

“ ไอ้คนตลบตะแลง จำไว้ว่าฉัน ไม่มีวันแต่งงานกับนายหรอก “

“ ธิรักษ์ฟังฉันนะ การที่ฉันบอกคุณแม่ว่า ฉันรับผิดชอบเธอทุกอย่าง เพราะยังไงเราก็ต้องค้างกันอยู่ที่นี่ด้วยที่ตอนนี้เรามีแต่ตัวล่อนจ้อน และเธอเองก็บอกฉันว่า เราจะนอนฟังเสียงคลื่นด้วยกัน ฉันผิดตรงไหน ฉันตลบตะแลงตรงไหน ตอบมาสิ ตอบอย่างมีเหตุผลนะ อย่าตะแบงข้างๆคูๆล่ะ ตอบมาสิ “ เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แววตาระริกกร้าว และกระชั้นเสียงถาม

“ ก็ฉันยังไม่ได้มีอะไรกับนายนี่ “

“ แล้วการที่ผู้หญิงกับผู้ชาย ล่อนจ้อนเปลือยกายอยู่ด้วยกัน ข้ามคืนข้ามวัน จะให้ใครเขาเชื่อล่ะ ว่าไม่มีอะไรกันน่ะ และคืนนี้เราก็จะทำให้มันมีไงล่ะน้องสาว “

คำพูดของเขาทุกคำและยังคำขู่ ทำให้เธอไม่กล้าเถียง หรือใช้ถ้อยคำรุนแรง ด้วยกายที่ทาบทากันไว้ และใบหน้าเขาก็ไม่ได้ห่าง จากเธอแม้แต่น้อย และยังโน้มเข้ามาจนชิด ทำให้เธอเบือนหน้าหนี จมูกเขาจึงจดลงบนแก้มนวล    

“ ฉันจะโทรไปบอกคุณแม่ ให้จัดการแต่งงาน ให้เราอย่างด่วนที่สุด เร็วที่สุด และให้ท่านเอาเสื้อผ้ามาให้เราที่นี่โอเค "

“ เป็นทีของนายแล้วนี่ อยากทำอะไรก็ทำเสียสิ ทำได้เลย วันพระไม่ได้มีหนเดียวเสียหน่อย “ เธอเอ่ยเสียงสะบัดห้วน

ทำให้เขาช้อนกายไว้ในอ้อมแขน พาเธอไปที่เตียง และโยนลงบนที่นอน ทาบกายลงทาบทากกกอดไว้

“ ธิรักษ์.....เราจะแต่งงานกัน และจะปรับตัวเข้าหากัน ในเมื่อเธอก็ยังไม่มีใคร และฉันก็ไม่ได้มีใครที่ฉันจริงจังด้วย เชื่อเถอะว่าเราจะไปกันได้ดี “

“ ได้......ฉันจะแต่งงานกับนาย และกรุณาลงไปจากตัวฉันได้แล้ว “

“ ว้าว.......นายเกรทจะได้เมียแล้ว ดีใจชะมัดเลย “ เขาเอ่ยจบลุกไปหยิบโทรศัพท์โทรออกไปหามารดา

“ คุณแม่ครับ......บอกพ่อตาผมละยังครับ “

เสียงมารดาตอบกลับ “ บอกแล้ว คุณเจริญบอกให้แก พาลูกสาวเขากลับมาได้แล้ว จะได้มาตกลงกันเรื่องงานแต่ง “

“ ผมกลับไม่ได้ เพราะผมกับเมียผม ไม่มีเสื้อผ้าใส่ ต้องรอให้มันแห้งก่อนน่ะครับ เราเปียกกันทั้งคู่เลยน่ะครับคุณแม่ หรือไม่พรุ่งนี้เช้าให้ใครขับรถ เอาเสื้อผ้ามาให้ผมกับน้องด้วยนะครับ “

“ ฉันรู้นะว่าที่ต่างคนต่างเปียกอย่างนี้ ต้องมีเรื่องอะไรกันใช่มั้ย ฉันถามแกจริงๆว่าแกข่มขืนเขาเหรอเปล่า “ เสียงมารดาคาดเดาและคาดคั้นถาม

“ เปล่านะครับคุณแม่ “

“ ดี.....อย่าข่มขืนผู้หญิง แม่ไม่ชอบ แกต้องทำให้เขาเต็มใจ อย่าให้เขารู้สึกว่าต้องแต่งงาน กับพวกหื่นกาม เขาจะมีความรู้สึก ที่ไม่ดีกับแกไปจนตลอดชีวิต พรุ่งนี้ฉันจะให้เจ้าสอน เอาเสื้อผ้าของแกกับหนูธิรักษ์ไปให้ “

“ คุณแม่ครับ......ผมจะต้องไปถึงกรุงเทพฯ แล้วแต่งทันทีเลยนะครับ “

“ ทำไมล่ะ แกบอกว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ “  

เขารีบเดินออกไปนอกห้อง ปิดประตูห้องนอน และเอ่ยบอกมารดา ด้วยการหรี่หลอดเสียงลง

 “ คุณแม่ครับ....ฟังนะครับ ยัยที่รักฤทธิ์เยอะ เขาไม่อยากแต่งงานกับผม และถ้าชักช้า ยัยตัวดีก็หนีน่ะสิครับคุณแม่ ผมคงคลาดสายตาไม่ได้ จนกว่าจะส่งตัวเข้าหอเรียบร้อยนะครับคุณแม่ “  

“ อืม......ฉันเข้าใจ.....เดี๋ยวฉันจะจัดการเอง และฉันจะบอกแกให้อย่างหนึ่งนะ ทำดีกับเขาให้มากที่สุด อย่าทำอะไรห่ามๆผู้หญิงทุกคนอยากได้ความรักความจริงใจ ฉันสงสารหนูธิรักษ์ เขาเป็นเด็กดีและฉันก็อยากได้เขามาเป็นลูกสะใภ้ ถ้าแกรักฉัน แกต้องทำดีกับเขาที่สุด อย่าข่มเหงเขาเป็นอันขาดนะจำไว้ “  

“ คร๊าบ.......เดี๋ยวผมจะปูผ้ากราบยัยตัวแสบ ของคุณแม่เลยละครับ “ เขาเอ่ยประชดมารดา และเมื่อเดินกลับมาที่ประตูห้องนอน หญิงสาวก็ล้อคกลอนในเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มถอนหายใจพรืด กับความร้ายกาจของหญิงสาว

 

การกลับมากรุงเทพฯด้วยกันในวันรุ่งขึ้น หลังจากที่คุณหญิง ให้คนขับรถนำเสื้อผ้ามาให้ สุทธิรักษ์นั่งเงียบเฉยมาตลอดทาง ครุ่นคิดหาทางบ่ายเบี่ยงเรื่องการแต่งงาน และสรุปในใจว่า......ฉันจะหนีไปอเมริกาให้เร็วที่สุด จ้างให้ ฉันก็ไม่แต่งงานกับนายหรอก .......

ส่วนชายหนุ่มตีสีหน้าเงียบขรึม คิดถึงแผนที่จะต้องจัดการ กับความร้ายกาจของสุทธิรักษ์ เพราะแน่ใจว่าหญิงสาว ต้องมีแผนการร้ายอยู่ในใจ และเขาก็บอกมารดาไปแล้ว

คุณหญิงนพวรรณและคุณเจริญ จึงจัดแจงจัดฉาก วางแผนไว้อย่างเรียบร้อย เมื่อศรัณพัฒน์ขับรถเข้าไปจอด ที่หน้าคฤหาสน์หลังงาม และเห็นรถของมารดาจอดอยู่ หญิงสาวหันมาเอ่ย

“ นายกลับไปได้แล้ว ฉันจะพักผ่อน แล้วค่อยให้ผู้ใหญ่จัดการ เรื่องของเราทีหลัง วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์ที่จะคุยอะไรกับใครอีก เอากุญแจรถฉันมาได้แล้ว ...... “ เธอเอ่ยไล่อย่างได้ที

แม่บ้านลงมายอบตัวเมื่อสุทธิรักษ์ และศรัณพัฒน์ลงมายืน และรีบเอ่ยเรียนเชิญ

“ คุณรักษ์ขา......คุณท่านกับคุณหญิงนพวรรณ ให้มาเรียนเชิญคุณๆไปที่ห้องรับแขกค่ะ “

ธิรักษ์จึงปรายตาไปมองรถเบนซ์คันนั้น ขมวดคิ้วมุ่น เมื่อรู้ว่าเป็นของคุณหญิง และพ่นลมหายใจออกมาอย่างหนักใจ ส่วนศรัณพัฒน์ยืนนิ่งๆ มองหน้าเธอเหมือนจะรอคำตอบ หญิงสาวเหลือบค้อนนิดหนึ่ง และเดินขึ้นบันได ทำให้เขาเดินตามขึ้นไปทันที เขามองร่างสูงโปร่งในกางเกงยีนส์ เสว็ตเตอร์สีดำแขนยาว รวบผมหางม้าไว้ด้านหลัง ร่างงามสมส่วนของหญิงสาวน่ามอง

หญิงสาวเดินนำเขาผ่านห้องโถงใหญ่ ที่ตบแต่งอย่างหรูหราอลังการ คนรับใช้สาวอีกคนที่รออยู่ยอบกายลงนิดหนึ่ง เปิดประตูห้องรับแขกให้ สุทธิรักษ์เดินเข้าไปโดย ไม่หันมามองเขาแม้แต่นิดเดียว หญิงสาวรีบกระพุ่มมือไหว้คุณหญิงนพวรรณทันที

“ สวัสดีค่ะคุณอาหญิง “

ส่วนศรัณพัฒน์รีบทำความเคารพคุณเจริญ “ สวัสดีครับคุณอา “

“ ฮื่มสวัสดีนั่งสิ......จะว่าไงกันนี่ พ่อเกรทที่พาลูกสาวอา ไปค้างอ้างแรมกันแบบนี้ มันไม่ถูกไม่ควรนะ พ่อแม่เปิดโอกาสให้ไปคุยกัน แต่กลับพากันไปเหมือนเด็กใจแตก แล้วเสียหายขนาดนี้จะให้ทำยังไงกันล่ะ “ คุณเจริญเอ่ยเสียงเข้มทันที เมื่อว่าที่ลูกเขยนั่งลง

“ คุณพ่อคะมันไม่ใช่อย่างที่คุณพ่อเข้าใจนะคะ เราเพียงแต่เสื้อผ้าเปียก และรอให้มันแห้งก่อนเท่านั้น รักษ์ยังไม่ได้......” เธอยังเอ่ยไม่ทันจบ บิดาก็ยกมือห้ามขึ้น

“ ไม่ต้องพูดอะไรนะรักษ์ เราเป็นผู้หญิง เป็นฝ่ายเสียหาย ถึงหนูจะรักพ่อเกรท หรือยินยอมพร้อมใจยังไง แต่การทำตามใจตัวเองแบบนี้ มันไม่ถูกต้อง พ่อเสียใจนะรักษ์ “ บิดาเอ่ยตำหนิเสียงรัว ด้วยสีหน้าบึ้งตึง คุณหญิงทอดสายตามอง ไปที่ลูกชายนิ่งๆ

สุทธิรักษ์อ้าปากค้าง และรีบเอ่ย “คุณพ่อคะฟังรักษ์ก่อนสิคะ “

สายตาของมารดาทำให้เขารีบเอ่ย “ คุณอาครับผมผิดเองครับ อย่าไปโทษน้องเลยครับ” เขาเอ่ยจบรีบลุกเดินไปที่คุณเจริญ คุกเข่าลงตรงหน้าท่าน พนมมือกราบลงบนเข่าของว่าที่พ่อตา

“ คุณอาครับ......ผมขอรับผิดชอบน้องทุกอย่าง เรารักกันครับ และก็ไม่อาจห้ามใจ ผมกราบขอโทษครับ ที่ทำให้น้องต้องมัวหมอง ผมจะจัดการทุกอย่างตามประเพณีครับ “

“ เฮ้......นายเกรท......ฉันรักกับนายตอนไหน อย่ามาพูด.......” เธออ้าปากร้องค้านเสียงลั่น แต่ยังไม่ทันจบ คุณหญิงก็เอ่ยขัดขึ้น

“ หนูรักษ์ไม่ต้องไปแก้ตัวแทน เจ้าตัวดีเลยนะลูก เดี๋ยวแม่จะจัดการทุกอย่างให้เอง ไอ้เจ้านี่มันร้ายนัก มันรังแกหนูใช่มั้ยลูก ไหนมาหาแม่สิ มาบอกแม่สิจ๊ะ “ คุณหญิงไม่ได้รอให้เธอมาหา แต่ลุกเดินเข้าไปนั่งข้างเธอ โอบเธอเข้ากอดไว้ และเอ่ยต่อ

“ โถ......แม่น่ะดีใจ ที่จะได้หนูมาเป็นสะใภ้ แม่จะรีบไปตระเตรียมขันหมาก ยกมาขอหนูอย่างสมเกียรติสมหน้าตา และแม่ก็ขอฝากไอ้เจ้าตัวดีไว้ที่นี่ก่อนนะจ้ะ หนูจะจัดการอบรมสั่งสอนอะไรมันก็ได้ จนกว่าจะแต่งงาน ซึ่งแม่จะจัดให้เร็วที่สุด ภายในอาทิตย์นี้ คุณเจริญคะ........อิฉันฝากพ่อตัวดีไว้ที่นี่เลยนะคะ “ ท้ายประโยคท่านเอ่ยขึ้นกับบิดาของเธอ และทำให้หญิงสาวรู้สึกตกใจรีบร้องปฏิเสธ

“ เอ่อคุณอาหญิงคะ ไม่ได้นะคะ คือหนูกับเอ่อ......นาย..... ”

“ ไม่เป็นไรครับคุณหญิง ดีเหมือนกัน จะได้ให้พ่อเกรทช่วยดูแล จัดบ้านช่อง รับขันหมาก แล้วเช้าวันแต่งคุณหญิงก็มารับลูกชายไป ก็แล้วกันนะครับ ผมก็ไม่อยากแยกผัวแยกเมียเขา “ คุณเจริญตัดบทสนับสนุนคำของคุณหญิงขึ้นทันที

“ ใช่ค่ะคุณเจริญ.....คนรักกันใหม่ๆ แยกกันก็เหมือนจะขาดใจ ดิฉันน่ะเข้าใจดีค่ะ “ และคุณหญิงก็เสริมคำของคุณเจริญขึ้นด้วย

สุทธิรักษ์ทั้งมึน ทั้งสับสน กับคำพูดของคุณพ่อเธอ และคุณหญิงนพวรรณ และมองไปที่เขาอย่างขอความเห็น แต่กลับเห็นชายหนุ่มยกมือไหว้คุณพ่อเธอ เอ่ยขึ้นอย่างหน้าตาเฉย

“ เอ่อ.....ผมกราบขอบคุณ คุณอาเจริญครับ ที่กรุณาเห็นใจผม ผมรักลูกสาวคุณอาจริงๆครับ “

“ เรียกพ่อได้แล้วนะตาเกรท จะไปเรียกคุณอาได้ยังไงล่ะลูก ฝากเนื้อฝากตัวกับท่านซะ แล้วเย็นนี้แม่จะให้ตาสอนเอาเสื้อผ้า มาส่งให้ก็แล้วกัน หนูรักษ์พาพี่เขาไปพักผ่อนไปลูกไป แม่จะคุยกับเรื่องงาน กับคุณพ่อหนูสักหน่อยน่ะ “

“ เอ่อ.....คุณอาหญิงคะ คือว่าไม่ต้องให้เขาเอ่อ.....มานอนที่นี่หรอกนะคะ แต่งแล้วค่อยมาอยู่ดีกว่าค่ะ คือหนูไม่สะดวก และหนูกับเขาก็ยัง....... “ เธอเอ่ยยังไม่ทันจบบิดาก็สวนขึ้น

“ รักษ์......ผัวกันเมียกัน จะพูดอย่างนี้ได้ยังไงล่ะลูก ผัวย้ายเมียแยก เขาไม่ทำกันหรอกนะ มันไม่ดีน่ะลูก “ คุณเจริญเอ่ยเสียงเข้มๆ

“ คุณพ่อคะฟังรักษ์บ้างสิคะ รักษ์ยังไม่ได้เป็น......” เธอเอ่ยยังไม่ทันจบ คุณเจริญก็ตบเข่าตนเอง เสียงดังฉาด! พร้อมทั้งเอ่ยดุเสียงกร้าว

“ รักษ์......อย่ามาพูดให้พ่อเครียดได้มั้ย พ่อมีอย่างอื่นต้องทำ ผู้ใหญ่ต้องตระเตรียมงานกันกะทันหัน เพราะเด็กๆทำให้เป็นเรื่อง หนูยังจะมาปฏิเสธเรื่องอะไรอีก เวลาทำไม่เห็นคิด หนูไปค้างอ้างแรมกับผู้ชายมา จะให้พ่อทำยังไง ในเมื่อเราเป็นฝ่ายผู้หญิง และหนูก็เป็นลูกนายเจริญ คนที่มีหน้ามีตาในสังคม ถ้าพ่อจะปล่อยไป แล้วผู้ชายเขาไม่รับผิดชอบ แล้วถ้าเกิดท้องขึ้นมาล่ะ จะให้พ่อเอาปี๊บคลุมหัวงั้นเหรอ พาพี่เขาไปที่เรือนเราได้แล้ว “ คุณเจริญเอ่ยเสียงดุเสียงกร้าว

ลูกสาวมองหน้าบิดา หน้าคว่ำ ปากงอนเชิดขึ้นอย่างน้อยใจ เพราะเกิดมาไม่เคยโดนดุรุนแรงขนาดนี้ จนน้ำตารื้นขึ้น

“ ทำไมคุณพ่อไม่ฟังเหตุผลของรักษ์ ฟังรักษ์บ้างสิคะ ฮือๆๆ “ เธอเอ่ยด้วยเสียงสะอื้น ยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตา ทำให้เกรทเดินเข้าไปประคองไหล่

“ อย่าคิดมากนะครับรักษ์ ให้คุณพ่อคุณแม่คุยกันก่อนนะ นะครับ “

เขาเอ่ยเสียงอ่อน ด้วยใจจริงก็สงสารเธอนัก แต่ทุกคนก็รู้ว่าอิทธิฤทธิ์ ของสุทธิรักษ์นั้นขนาดไหน ถ้าไม่ทำอย่างนี้ คุณเจริญเองก็รับรองกับมารดาเขาว่า เธอจะหายเข้ากลีบเมฆไปในทันที

สุทธิรักษ์มองหน้าชายหนุ่ม ด้วยสีหน้าแค้นเคือง สะบัดไหล่เบาๆ แต่ก็ไม่กล้าออกฤทธิ์ เมื่อเห็นสายตาเข้มดุของบิดา ที่มองเธอด้วยสายตานิ่งๆ และไม่เคยเลยสักครั้ง ที่ท่านจะปึงปังใส่ขนาดนี้ ซึ่งในที่สุดเธอก็ต้องจำยอม ลุกขึ้นยืน เดินออกไปจากห้องนั้น และยังร้องไห้ฮือๆป้ายน้ำตาบนแก้ม เหมือนเด็กๆโดนขัดใจ และทำให้หนุ่ม   เกรทต้องรีบเดินตามร่าง ที่กำลังออกอาการ ทั้งโกรธทั้งน้อยใจ

และเมื่อเดินออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ ที่มีทางเดินเชื่อมถึงกัน มาที่เรือนหลังสวยของเธอ ที่ปลูกอยู่ในบริเวณเดียวกับตึกใหญ่ และเมื่อเปิดประตูบ้านก้าวเข้ามา สุทธิรักษ์ก็หันมามองเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึง และเปิดฉากต่อว่าทันที

“ เป็นแผนของนายใช่มั้ย “ เธอกระชากเสียงถาม

“ เป็นแผนของกามเทพมากกว่ามั้ง ฉันจะไปวางแผนอะไรได้ล่ะ นี่มันเรื่องของผู้ใหญ่แล้วนะ “ เขาเอ่ยด้วยสีหน้าขรึมๆ

“ นายมันจอมวางแผน และวางแผนให้มันเป็นอย่างนี้ไงล่ะ “ เธอยื่นหน้ามาก่นใส่ ทำให้เขาจับปลายคางเธอเขย่านิดหนึ่ง ก่อนจะเอ่ย

“ น่า......เราสมกันดีออกนะที่รัก รับรองถ้าเรามีลูกด้วยกัน ต้องออกมาแบบเรียกว่า ถ่ายทอดพันธุกรรมของพ่อกับแม่ ออกมาอย่างเป๊ะๆเลยละ แม่ก็ก็ยั่วสวาท พ่อก็หื่นกาม สมกันอย่างกับกิ่งทองใบตำแย หึๆ “ เขาเอ่ยยั่วด้วยเสียงหัวเราะ

“ นายมันห่วยแตก พูดอะไรกรากๆ นี่แน่ะ “ สุทธิรักษ์เอ่ยอย่างแค้นเคือง พร้อมทั้งยกขาเตะ เข้าที่สีข้างเขาดังป้าบ! ซึ่งทำให้ชายหนุ่มรับแข้งคมๆ อย่างจังและรู้สึกเจ็บจริงๆ

“ โอ้ย......พอถึงบ้านแล้วเก่งกล้า เป็นเท่าตัวเลยนะ “ ชายหนุ่มร่างสะเทือน และร้องออกมาเบาๆ

“ แค่นี้อย่าทำเป็นเจ็บเลยน่า นายรู้ฤทธิ์ฉันน้อยไป ถ้านายอยู่กับฉัน จำไว้ว่านายอ่วม “ เธอเอ่ยอาฆาต พร้อมทั้งยักคิ้วให้ด้วยท่าทางกวนๆ

“ น่า......จิ๊บจ๊อยแค่นี้ฉันทนได้ แต่ถึงทีฉันบ้าง ก็อย่าร้องละกัน “ เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเย้ยๆ เหยียดมุมปากออกอย่างกวนๆ

เขาไม่ได้สนใจกับคำก่นด่าที่ตามมา แต่เริ่มครุ่นคิดถึงวิธีปราบพยศ และกราดสายตามอง ภายในชั้นล่างของตัวเรือน ที่สะอาดเรียบร้อย มีห้องรับแขกเล็กๆ ที่จัดหมู่โซฟาไว้ ที่ริมผนังกระจกบานสูง มีม่านบางเบาโรยรอบไว้พลิ้วพราย คนรับใช้เปิดเครื่องปรับอากาศ ไว้รอจนเย็นฉ่ำ ห้องเล็กๆที่เขาเห็นมีคอมพิวเตอร์ตั้งไว้ บนโต๊ะทำงาน ซึ่งคงเป็นห้องทำงานส่วนตัวของเธอ และยังห้องครัวทันสวยหรู และบันไดที่ทอดขึ้นไปยังชั้นบน   

หญิงสาวแน่นอกด้วยความขัดใจ หันรีหันขวาง หันไปหยิบตุ๊กตาบนชั้น มาถือไว้และยกขึ้น แต่ชายหนุ่มเห็นเงา จึงก้มลงหลบและเข้ากอดเธอไว้ ตุ๊กตาเรซิลตัวนั้นจึงตกลงบนพื้นพรม เสียงดังตึ่ก และถ้ามันประเคนลงบนศีรษะเขา ไม่โนก็ต้องแตก

“ คิดจะทำร้ายผัวให้เจ็บ ตั้งแต่วันแรกเลยใช่มั้ย “

เขาเอ่ยเสียงรอดไรฟัน กายบางที่หันหลังหนีอย่างว่องไว จึงโดนตะหวัดช้อนไว้ในวงแขน พาเดินไปที่โซฟา เธอออกแรงดิ้นรน เอ่ยขู่เสียงดัง

 “ ปล่อยฉันนะ ไม่งั้นฉันร้องให้คนช่วย “

“ ร้องสิ ร้องดังๆด้วย คนใช้บ้านนี้จะได้รู้ว่า เราเมคเลิฟกันตั้งแต่เข้าประตูมาเลย เรียกว่าความต้องการมันเรียกหา จนรอไม่ได้แล้วไงล่ะ “

ปากที่อ้าเผยอรีบหุบลง ไม่กล้ากรีดร้อง แต่กลับรัวทุบลงบนอกเขา และรัวเสียงด่า

“ ไอ้บ้า!!!! นี่ๆๆๆ “

 “ ฉันบอกเธอแล้วนะ ว่าถ้าเธอทำร้ายฉัน ฉันก็จะทำโทษเธอ “

อ้อมแขนหนาวางเธอลงบนโซฟาตัวยาว จู่โจมเข้ากกกอดและทำโทษ ด้วยจูบอันดื่มด่ำนิ่งนาน เมื่อเธอดิ้นมือหนาก็กอบกำ บนความชูชัน เมื่อท่อนล่างขยับ กายหนาก็กดสะโพกลงบดทาบไว้ จนเธอรู้สึกได้ว่าความเป็นชายของเขา ตื่นอยู่บนกายเธอ ซึ่งทำให้หญิงสาวกายร้อนวาบ ใจสั่นระริก มือบางดันร่างหนาหนักไว้ แต่ไม่เป็นผล

ความช่ำชองของชายหนุ่ม ดึงสเว็ตเตอร์พรืดเดียวปลิวหายไป หญิงสาวตกใจแทบสิ้นสติ ที่บัดนี้ อกอิ่มถูกเขาฝังปลายจมูก ลงบนระหว่างบัวคู่งาม และยังสอดมือปลดตะขอ บนแผ่นหลังจน ความอวบอิ่มเป็นอิสระ และถูกกอบกำอยู่ในอุ้งมือหนา ที่ซุกไซ้ปลายจมูกลงเฟ้นฟอน และยังดื่มด่ำลงบนเม็ดทับทิมแดงระเรื่อ ชายหนุ่มเพิ่งมีความรู้สึกว่า กายงามของหญิงสาวใต้ร่าง ช่างเย้ายวนมีเสน่ห์ จนไฟปรารถนาของเขาลุกโชน เสียงที่เธออิดเอื้อนร้องในลำคอ และกายที่ดิ้นรนหนี ยิ่งทำให้เขาหมดความอดกลั้น จนเจียนจะทะลักทะลาย


*น้องที่รักจะโดนทำโทษซะก่อนแต่งงานมั้ยนะ เซียนจะปราบเซียน ใครจะแพ้จะชนะ และจะรักกันได้เมื่อไหร่มาติดตามกันค่ะ ว่าในที่สุดแล้วคู่นี้จะเป็นยังไง ยังมีตัวแปรรอเข้าคิวทดสอบอยู่อีกหลายค่ะ รับประกันความร้าย ความมัน ความฮา และความหวาน*

 

  

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

371 ความคิดเห็น

  1. #53 tungkn4841 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 19:59

    สุดที่รักจะรอดมือนายเกรทไหมนิ .......

    #53
    0
  2. #34 lullana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 00:22
    เอากำลังใจจจจจจจจจจจจจจมาฝากจ้าพี่บุษ
    #34
    0
  3. #33 lullana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 14:10
    เอากำลังใจจจจจจจจจจจมาฝากกกกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #33
    0
  4. #32 tookta (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 13:12
    ลุ้นๆ ส่งกำลังใจมาค่ะ
    #32
    0
  5. #31 lullana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 11:49
    เอากำลังใจมาฝากกกกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #31
    0
  6. #30 gemarco (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 05:43
    ยังไม่มีท่าทีว่าใครจะยอมใครเลย
    #30
    0
  7. #29 lullana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2555 / 21:48
    เอากำลังใจจจจจจจจจจจจจจจจจมาฝากกกกกกกกจ้าพี่บุษ
    #29
    0
  8. #28 jeabkiss (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2555 / 21:36
    สุดที่รักของนายเกรทจะช้ำก็งานนี้แหละเดี๋ยวกอดเดี๋ยวหอมนะนายเกรท
    #28
    0