สุดที่รัก ( ตีพิมพ์กับ ส.น.พ. Sugar Beat )

ตอนที่ 3 : คำตอบคือบนเตียง อัพ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,020
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    23 มี.ค. 55


 
       
          ตอนที่ 3 คำตอบคือบนเตียง อัพ100%

 

หญิงสาวทั้งโกรธทั้งแค้นทั้งหวาดหวั่น มองใบหน้ายิ้มกริ่มที่ก้มต่ำลงมาใกล้ รีบยกมือยันอกเขาไว้อย่างแข็งขัน เอ่ยต่อรองเท่าที่คิดได้ในขณะนั้น

“ นายเกรท......ฉันว่ามันไม่ยุติธรรมนะ อย่างน้อยนายก็ควรไปตรวจเลือดก่อน ว่าเป็นเอดส์เหรอเปล่า นายมั่วออกจะตาย ฉันไม่อยากตายอย่างทรมาน เพราะติดเชื้อเอชไอวี นี่ “

“ เฮ้.......เธอนี่สุดยอดจริงๆเลยแฮะ หาเรื่องพูดเอาตัวรอดได้อย่างน่าฟัง แต่จะบอกให้นะ ว่าคุณแม่ฉันบังคับให้ฉันไป ตรวจเลือดมาเมื่ออาทิตย์ก่อนนี้เอง เพราะท่านรู้ว่ายังไง ฉันก็ต้องแต่งงานกับเธอ คุณแม่ฉันรอบคอบเสมอแหละ ไม่เชื่อก็โทรไปถามได้นะที่รัก หึๆ “

เขาเอ่ยด้วยเสียงหัวเราะ และไม่ทันระวังจึงโดนหญิงสาวงอเข่า และยันเปรี้ยงจนหงายหลัง ร่างบางวิ่งพรวดออกนอกประตูห้องนอน ไปเขย่งปลายเท้าถอดกลอนประตูมือไม้สั่น แต่กลับโดนแขนแข็งแรงพรวดเข้ามา กอดเอวไว้แน่น เอ่ยเสียงเข้มขึ้นที่ริมแก้ม

“ ฉันบอกเธอแล้วนะธิรักษ์ ว่าถ้าเธอยิ่งพยศ ฉันก็ยิ่งหื่น และวันนี้เราจะไม่คุยกันอีก เธอต้องเป็นเมียฉันสถานเดียว เธอมันร้ายกาจที่สุด “

“ ไม่นะ.....ก็นายบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าแต่งงานกันแล้ว จะไม่แตะต้องฉัน แยกห้องนอนกันก็ได้ไงล่ะ “ เสียงเอ่ยทอดอ่อนลง

“ ตกลงเธอยอมแต่งงานแล้วใช่มั้ย “ เสียงห้วนๆเอ่ยถาม

“ คงงั้นมั้ง “

สิ้นคำที่เอ่ยอย่างเสียไม่ได้ ร่างบางจึงถูกจับขึ้นพาดบ่า พาเดินเข้าไปในห้องนอนอีกครั้ง หญิงสาวไม่กล้าดิ้นรนออกฤทธิ์พยศ แต่สมองกลับทำงานหนัก หาวิธีเอาตัวรอด ร่างเธอถูกวางลงบนที่นอนและกกกอดไว้แน่น

“ ฉันยอมตกลงแต่งงานแล้วนี่ นายจะเอายังไงอีกล่ะ “ เสียงอ่อนเอ่ยขึ้นเบาๆ

ชายหนุ่มไม่ตอบ แต่กอดเธอไว้แล้วนิ่งคิด ........ยัยตัวแสบร้ายกาจ อย่างคาดไม่ถึง เจ้าหล่อนรับปากเพราะยอมจำนน และถ้าเราพาเธอกลับไปตอนนี้ รับรองว่ายัยสุดที่รักต้องเบี้ยวแน่ๆ เราจะทำยังไงกับเธอดีนะ ความจริงแล้วผู้ใหญ่ก็เปิดไฟเขียว ให้ผ่านตลอดอยู่แล้วนี่ ถ้าจะรวบรัดเลยล่ะ จะดีมั้ยนะ......

ไอ้หน้าปลาจวด......ต้องคิดมิดีมิร้ายกับเราแน่เลย โธ่เวรกรรมชะมัด เราจะทำยังไงดีนะ ที่จะพูดให้เขาใจอ่อน การเจรจาเท่านั้น ที่เราจะรอดตัวออกไป โดยยังบริสุทธ์ผุดผ่อง เราจะต้องใจเย็น อย่างที่ผู้ใหญ่พูดว่า เอาน้ำเย็นเข้าลูบ เขาบอกเราว่า เขาชอบผู้หญิงหวาน......แล้วไอ้หวานๆนี่มันทำยังไงหว่า......

“ เอ่อ......นี่คุณ......ฉันตกลงแต่งงานกับคุณแล้ว ยังจะเอาอะไรอีกล่ะ เรากลับบ้านกันดีกว่านะ เอ่อ.....นะคะ “ เธอทอดเสียงให้ฟังอ่อนหวาน

เขายังคงไม่ตอบอะไร และหลับตาเงียบ ทำให้หญิงสาวมองหน้า ที่รายล้อมด้วยเคราเขียว อย่างหวาดหวั่น ในความนิ่งของเขาอีกครั้ง น้ำหอมกลิ่นสปอร์ตกรุ่นหอม จากกายหนาที่เธอยังคงอยู่ในอ้อมแขน สร้างความรู้สึกแปลกใหม่ ใจสั่นระทึก จนเกรงว่าหัวใจเธอ ที่อกยังแนบอยู่กับอกเขา จะส่งเสียงไปให้เขารับรู้ และค่อยๆใช้มือดันเบาๆ

“ นอนนิ่งๆสิที่รัก “

เธอพ่นลมหายใจออกมาให้เขาได้ยิน และเริ่มใช้วิธีเจรจาอีกครั้ง “ คุณจะเอายังไงก็บอกมาสิ จะนอนนิ่งๆอย่างนี้ได้ยังไงล่ะ นี่มันหกโมงเย็นแล้วนะ คุณพ่อฉันจะเป็นห่วง ให้ฉันโทรบอกท่านก่อนได้มั้ยล่ะโทรศัพท์ฉันอยู่ในรถน่ะ “

เสียงรถมอเตอร์ไซด์มาจอด เสียงร้องตะโกนเรียกดังอยู่ที่นอกรั้ว “ คุณเกรทครับ คุณเกรท ผมเอาข้าวมาส่งครับ “

เขาลุกพรวดขึ้น ทำให้เธอลุกตามมาติดๆ ชายหนุ่มหันมาเอ่ย “ ไม่ต้องออกไปหรอกนะธิรักษ์ เดี๋ยวนายเหมือนจะเข้าใจผิด คิดว่าเธอเป็นสาวไซด์ไลน์ ที่ฉันหิ้วมา “

คำของเขาทำให้เธอชะงักเท้า และเห็นจริงอย่างที่เขาพูด ไม่กล้าเดินตามเขาออกไป และรอจนกระทั่งเสียงรถมอร์เตอร์ไซด์ ขับกลับออกไป และเขากลับเข้ามาพร้อมปิ่นโต และถุงใส่ข้าวของหอบใหญ่ และยังเปิดไฟจนสว่างไสว เมื่อแสงอาทิตย์ได้ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว แสงภายในบ้านจึงหม่นมัวลง

“ อ่ะ......เป็นหน้าที่ของภรรยา ไปจัดการได้แล้ว เรียนรู้ไว้ก่อนแต่งงานก็ดีนะ ว่าควรจะปรนนิบัติสามียังไง “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งส่งปิ่นโตให้

“ ไม่......ฉันไม่ทำ ฉันไม่กิน และฉันก็จะกลับบ้าน นี่มันค่ำแล้วนะ นายอย่ามาทำมึนพูดไม่รู้เรื่องหน่อยเลยน่า ฉันรับปากว่าจะแต่งงานกับนายแล้ว นายยังจะถ่วงเวลาอะไรอีกล่ะ เซ็งชะมัด “ เธอเอ่ยด้วยสีหน้าบึ้งตึง ไขว้มือไว้ข้างหลัง เมินหน้าหนีไม่ยอมรับปิ่นโตจากเขา

“ ฉันไม่อยากโมโหหิว แล้วกินเธอก่อนกินข้าวหรอกนะ เรามาช่วยกันจัดก็ได้ “ เขาเอ่ยจบคว้าข้อมือเธอเดินเข้าไปในครัว วางของบนโต๊ะกลางห้อง และเอ่ยสั่ง

“ เอากับข้าวในปิ่นโต ถ่ายใส่จาน แล้วก็ตักข้าวใน ปิ่นโตใส่จานด้วย “

“ ทำไม่เป็น......ไม่เคยทำ “ หญิงสาวสะบัดเสียงใส่ ยืนหน้าคว่ำ

“ ถ้าไม่เคยจะให้ฉันสอนใช่มั้ย ฉันถนัดอยู่แล้วนะที่รัก เราจะมาเปิดบทเรียนหน้าแรกกันเลย“ เขายื่นหน้ามาเอ่ยอย่างมีนัย ฉกจมูกลงหอมแก้มบนหน้าบึ้งๆ และด้วยความว่องไวคว้ากายเธอจับวางบนโต๊ะ และเข้ากอดไว้ กายเขาจึงอยู่ในระหว่าง ขาเธอที่อ้าออก

“ ฮี๋ย.....นายทำอะไรเนี่ย บ้าเหรอเปล่า ไอ้บ้าหน้าปลาจวดนี่ “ เธอเอ่ยแล้วพร้อมดันร่างเขาออก แต่เขากลับกอดไว้แน่น

“ นี่ธิรักษ์......ถ้าเธอยังดื้อ ฉันจะเมคเลิฟกับเธอ บนโต๊ะในครัวนี่แหละหึๆ“ เสียงเขาขู่อยู่ที่ข้างหู ขยี้จูบลงบนริมแก้มแรงๆ

สุทธิรักษ์ยกมือถูแก้มตนเอง กัดริมฝีปากไว้ อย่างอึดอัดขัดใจ “ ปล่อยสิฉันจะไปจัดกับข้าว “

ชายหนุ่มหัวเราะหึๆและย่อมปล่อยแต่โดยดี หันไปหยิบอาหารออกมาจากถุง ออกมาวางเรียง ซึ่งมีทั้งไข่ไก่ ขวดเซเว่นอัพ ซุปไก่สกัด เครื่องดื่มบำรุงกำลัง รายเรียงบนโต๊ะให้เธอเห็น เขาปรายตามองหน้าแหยๆของธิรักษ์ ที่มองข้าวของ อย่างนึกขันในใจ

“ นี่นายสั่งไอ้ของพวกนี้มา ทำไมเยอะแยะ ฉันไม่อยู่นั่งกินนอนกิน อยู่ที่นี่หรอกนะ เดี๋ยวพอกินข้าวแล้ว เราก็ควรจะกลับ ป่านนี้คุณพ่อฉันเป็นห่วงแล้วด้วย แล้วท่านก็จะต้องไปเล่นงานคุณแม่นาย เพราะท่านรู้ว่าฉันมาพบนาย ก็ต้องหายมากับนาย ” เธอรัวเสียงใส่เป็นชุด

“ แล้วไงอีก “

“ คุณพ่อฉันก็ต้องออกตามหาฉัน เพราะโทรหาฉันไม่ติด และก็อาจจะแจ้งความก็ได้นี่ เพราะฉะนั้นกินข้าวแล้ว เราก็จะกลับกรุงเทพฯ แล้วพรุ่งนี้ค่อยบอกให้คุณพ่อฉัน กับคุณแม่นาย เตรียมงานแต่งของเราไงล่ะ “ เธอแพลนงานให้เขาฟังเป็นช่องเป็นฉาก

“ ใครบอกว่าฉันจะพาเธอกลับ เราต้องเป็นผัวเมียกันก่อน และฉันก็บอกเธอแล้วว่า เราจะเล่นเกมรักกันทั้งวันทั้งคืน ฉันก็เลยซื้อของบำรุงกำลัง สำหรับเราสองคนมาเตรียมไว้ ในกรณีหมดแรงไงล่ะ และเธอก็ไม่ต้องกลัวหรอกนะ ว่าคุณพ่อเธอจะมาจับลูกเขย เข้าตะรางน่ะ“ เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย้ย

สุทธิรักษ์โกรธจนลืมตัว และไม่พูดพล่ามทำเพลง เข้ากระชากคอเสื้อชายหนุ่ม ง้างหมัดต่อยแต่เมื่อเขาจับข้อมือเธอไว้ หญิงสาวก็ยกขาเตะ เขาจึงเข้ารวบร่างและจับแขนเธอมาไขว้หลัง หญิงสาวเจ็บจนไม่อาจทำอะไรได้ นอกจากก่นด่าอย่างเจ็บใจ

“ เจ็บนะ....นายมันไอ้คนปลิ้นปล้อน ลิ้นสองแฉก นายบอกฉันว่าถ้าฉันตกลงแต่ง แล้วก็จะพาฉันกลับ พอฉันตกลง นายก็คิดจะฉวยโอกาสทองใช่มั้ยล่ะ ไอ้คนเฮงซวย ไอ้หน้าปลาจวดดดด “

“ สุทธิรักษ์......เธอถามตัวเองก่อนดีมั้ย ว่าเธอเองก็คิดปลิ้นปล้อนเหรอเปล่า เพราะถ้าฉันพาเธอกลับ ฉันก็รู้ว่าเธอต้องเบี้ยว เธอแสดงความร้ายกาจให้ฉันเห็นขนาดนี้ แล้วเธอนึกว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอ “ เขาเอ่ยบอกเธอที่ข้างแก้ม

“ นายอย่ามาพ่นอะไรแมวๆเลยน่า ฉันไม่ได้คิดอย่างที่นายพูดเสียหน่อย นายมันจ้องหาเรื่องหื่นอยู่แล้วนี่ “

“ เธอมันน่าหื่นตรงไหน สวยก็ไม่สวย ขายาวอย่างกับนกกระยาง หน้าตาก็แป้นแล้น หลงตัวเองไปเหรอเปล่า “ เขาโต้กลับด้วยเสียงหัวเราะเย้ยๆ

“ แล้วนายคิดอุบาทจ์จะเมคเลิฟกับฉันทำไมล่ะ “

“ ฉันเมคเลิฟได้หมดละ หน้าตาแย่กว่าเธอ ก็ยังกล้ำกลืนมาแล้วเลย จะกล้ำกลืนกับเธออีกสักคนจะเป็นไรไปล่ะ “ ศรัณพัฒน์ตอกกลับด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม

“ ฮึ๋ย........ปล่อย ฉันหิวข้าว ฉันจะเป็นลมแล้วนะ “ เธอโอดขึ้น และทำให้ชายหนุ่มนึกขันที่เธอเปลี่ยนอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว เขาจึงปล่อยแขนเธอออก

สุทธิรักษ์ หันมาตักข้าวในปิ่นโตใส่จาน เทอาหารลงจานและชาม อย่างกระแทกกระทั้น ด้วยสีหน้าบึ้งตึง และยกออกไปวางที่โต๊ะทานข้าวเล็กๆ ที่มุมห้องโดยไม่พูดไม่จา แต่นิ่งคิด......คืนนี้เราต้องโดนไอ้หน้าปลาจวด เมคเลิฟด้วยแน่เลย เราน่าจะหาทางญาติดีกับเขา ปะเหลาะไงล่ะ ....... น่า.....ทนสะอิดสะเอียนเอาหน่อย เพื่อความอยู่รอด เราต้องทำได้สิ......

หญิงสาวคิดแล้วรีบหยิบจานข้าว วางลงตรงข้ามกับตนเอง จัดจานอาหารให้เข้าที่เข้าทาง

“ ทานข้าวสิคะ คุณหิวไม่ใช่เหรอ “

ชายหนุ่มซึ่งยืนพิงประตูครัว มองเธอนิ่งๆ เดินเข้ามานั่ง และทำให้เธอรีบเลื่อนจานข้าวให้

“ เอ่อ......ธิรักษ์ไปรินน้ำมาให้นะคะ” เธอเอ่ยเสียงหวานและด้วยรอยยิ้มทอดไมตรี เดินเข้าไปในครัว หาแก้วน้ำมาวางรินน้ำให้ และยังตักผัดผักใส่จาน แถมให้อีกช้อนหนึ่ง และตักใส่จานตนเองเคี้ยว

“ อืม.....อร่อยดี ลองต้มยำหน่อยมั้ยคะ ต้มยำกุ้งซะด้วย อ่ะ....รักษ์ตักให้ “ เธอเอ่ยแล้วตักต้มยำให้อย่างเอาใจ “ ไข่เจียวมั้ยคะยังร้อนอยู่เลยค่ะ รักษ์ตักให้นะ “ เธอเอ่ยเสียงใสหน้าตาเฉย ตักไข่เจียวให้อีกช้อนหนึ่ง

ชายหนุ่มนั่งทานเงียบๆ ......ยัยตัวแสบกำลังคิด แผนการชั่วร้ายอยู่แน่ๆ ฉันไม่มีวันตกหลุมพรางเธอหรอกน่า......กลัวจะเสียสาวละสิ.......เพิ่งเตะฉันอยู่แหม่บๆ ร้ายจริงๆ

เชอะ!ทำเป็นตีมาดขรึม หวังจะหาเรื่องเคลมฉันงั้นเหรอ มันไม่ง่ายนักหรอกน่า ไอ้นายหน้าปลาจวด ฉันจะพยายามใจเย็น กับนายให้มากที่สุด และนี่ก็ที่สุดในชีวิตฉันแล้วละ.....เธอคิดพร้อมทั้งรีบเอ่ย

“ เอ่อ.......ความจริง เรานอนฟังเสียงคลื่น กันสักคืนก็ดีเหมือนกันนะ รักษ์ไม่ได้เห็นทะเลมาตั้งนานแล้วละ เดี๋ยวทานข้าวแล้ว คุณพารักษ์ไปเดินเล่นริมทะเลหน่อยนะคะ ท่าทางมันคงจะเวิร์คดี นี่ถ้ารักษ์เอาเสื้อผ้ามานะ รักษ์จะลงไปเล่นน้ำ น่าเสียดายเหมือนกันนะ ที่มาทะเลทั้งทีไม่ได้ลงเล่น แต่ไม่เป็นไร พอเราแต่งงานกันแล้ว เราก็มาฮันนีมูนกันก็ได้นี่เนาะ “

เขาฟังเสียงเจื้อยแจ้ว ด้วยสีหน้านิ่งๆ และตักข้าวเข้าปาก ไม่เอ่ยคำใด แต่สายตาเขาทำให้ ธิรักษ์แทบจะหมดความอดทน ด้วยมีรอยเยาะ และยังมีรอยยิ้มขันปรากฏขึ้นน้อยๆ แล้วก้มสายตาลงสนใจกับจานอาหารตรงหน้า ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ

ยัยธิรักษ์กล้าเอ่ยปาก จะนอนค้างคืนกับเรา .......ฉันรู้น่า ว่าเธอกลัวฉันจนแทบขาดใจ ยามที่ฉันกอดจูบ เธอตัวสั่นเป็นลูกนก หึ.....เพราะความที่เจ้าหล่อน จบเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยดังที่สุดของประเทศ และยังได้เกียรินิยมอีกด้วย ก็เลยเป็นจอมวางแผนสินะ ฉันไม่ใช่ทรัพยากร ที่จะให้เธอมาวางแผนจัดการ กับฉันหรอกน่า ......

 

หลังอาหารชายหนุ่มดึงชายเสื้อ ออกไว้นอกกางเกง หยิบขวดเซเว่นอัพ มาเทลงแก้ว ตอกไข่ใส่ลงไปแล้วยกขึ้นดื่ม เพียงเพื่อเป็นการขู่ขวัญหญิงสาว

ธิรักษ์มองเขาดื่ม และกลืนน้ำลายลงตาม .....เขากินมันทำไมนะ หรือว่าก่อนเมคเลิฟต้องกิน แต่เราไม่เคยได้ยินว่าผู้ชายต้องทำแบบนี้ ก่อนมีอะไรกับผู้หญิงเลยนี่ เอิ่ม......เขาอาจจะซาดิสม์อย่างที่เขาว่า และก็......เอ่อ.....ต้องใช้กำลังมากกว่าปรกติ ใช่มั้ยนะ.....เราทำไมถึงโง่กับเรื่องเซ็กส์นักนะ ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง แย่ชะมัด......เธอคิดแล้วรีบเอ่ยชวน

“ พารักษ์ไปเดินเล่นริมทะเลหน่อยสิ “

“ ไปสิธิรักษ์ พื้นทราย สายลม เสียงคลื่น และท้องฟ้ายามราตรี ให้บรรยากาสดีนะ” เขาเอ่ยลอยๆแล้วเดินไปเปิดประตูหันมามองเธอ

ธิรักษ์ฟังคำพรรณนา และยืนนิ่งๆ......นายเกรทพูดแบบนี้หมายความไงหว่า หรือว่าคิดจะไปเมคเลิฟกับเราที่ชายหาด น่าจะใช่แน่เลย ขนาดบนโต๊ะในครัว เขายังคิดได้เลยนี่ ไอ้คนบ้ากาม....คิดได้ทุกที่แหละน่า.....  

“ มาสิ.......เธอเก่งออกจะตาย กลัวอะไรล่ะบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าจะนอนฟังเสียงคลื่นกับฉันน่ะ ” เขาหันมาเอ่ย เลิกคิ้วขึ้นนิดหนึ่ง

“ เอ่อ.......นอนในที่นี้หมายถึง นอนเฉยๆนอนนิ่งๆ ฟังเสียงธรรมชาติ ไม่ใช่นอนในความหมายของนาย เอ่อ......ของคุณนะ “ เธอรีบทอดเสียงอ่อนในตอนท้าย

“ จะไปเหรอไม่ไป พูดมากชะมัด “ เขาเอ่ยบ่น และเหลือบตามามอง

หญิงสาวเดินตามเขาลงไป เดินเล่นที่ชายหาดยามราตรี ที่สายลมพัดแผ่วพลิ้ว แตะต้องผิวกายเสียงคลื่นกระทบชายหาดครืนครั่นเบาๆ ที่ทำให้หญิงสาวเบิกบาน อย่างรู้สึกผ่อนคลายขึ้น และเดินทอดน่องไปกับเขาเอื่อยๆ เงยมองดวงจันทร์ข้างขึ้น ที่ทอแสงกระจ่างลง ฉาบทาชายหาดสีขาว และโปรยแสงลงบนยอดคลื่น สะท้อนวิบวับดังเกล็ดเพชร

อืม......คนที่มีแฟน มาเดินด้วยกันแบบนี้ ก็คงมีความสุข เหมือนที่เพื่อนๆเคยบอกเรา ผู้ชายให้ความรู้สึกแปลกๆดีเหมือนกันแฮะ ทำไมนะ.....เราถึงไม่เคยเปิดใจ ที่จะยอมรับผู้ชายดูบ้าง เราน่าจะมีแฟนเป็นผู้ชายมาตั้งนานแล้ว กลิ่นกายเขาก็หอมดี เอ่อ......แล้วยังจูบอีกล่ะ จูบให้ความรู้สึกแบบนี้นี่เอง แต่จูบมันน่าจะมาจาก ความรักไม่ใช่เหรอ..... ความรัก ไอ้คำว่ารักนี่ ไม่เคยมีอยู่ในสมองเราสักหน่อย ......

“ เฮ้อ......บ้าว่ะ “ จู่ๆเธอก็ตะโกน ออกมาจากความคิด

เขาหันมามองเธอ ที่ตะโกนลั่นออกมา และเอ่ยขึ้น “ อืม......ฉันว่าน่าจะจริงนะ “

“ จริงอะไร.......” เธอหันไปแหวใส่

“ เธอบ้าจริงๆน่ะสิ ฉันยังไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนบ้า เหมือนเธอเลยสักคน สงสัยฉันจะมีเมียบ้าเสียแล้วละ เฮ้อ......คุณแม่อยากได้ลูกสะใภ้โรคจิต แปลกดีแฮะ หึๆ “ เขาแสร้งยั่วเมื่อคิดแผนออก

หญิงสาวหยุดกึก หันไปเขม่นมองหน้าชายหนุ่ม และลืมตัวที่คิดว่าจะอดทน พูดดีกับเขาลงทันที เธอก้มลงกำทรายเปียก และขว้างใส่เขา

“ ฮึ๋ยนี่แน่ะ ปากดีนักไอ้หน้าปลาจวด นี่แน่ะๆๆๆ “ หญิงสาวก้มลงกำทรายขว้างอย่างไม่นับ

เขาได้ทีเข้าช้อนกายเธอ และวิ่งไปโยนลงในน้ำเสียงดังตูม!ตามแผนที่วางไว้ในใจ และตะโกนตามลงไป

“ โดนน้ำเข้าไป หายบ้าละยัง ห่ะๆๆ “

ธิรักษ์สำลักน้ำทะเล ทะลึ่งพรวดขึ้น และรีบลุกขึ้นยืนในน้ำแค่เอว ลุยขึ้นมาและนั่งคุกเข่าก้มหน้าลงร้องไห้ฮือๆๆ ทำให้หนุ่มเกรทใจอ่อนยวบลง เดินเข้าไปหา และตกหลุมพรางเธอทันที ที่ลุกพรวดขึ้น จับคอเสื้อเขาลากลงไปในทะเล อย่างไม่ให้ทันตั้งตัว ทั้งยังออกแรงผลักเขาสุดแรงเกิด ร่างหนาหงายท้องลงในน้ำทะเล เสียงดังตูม!

“ เป็นไงโดนน้ำแล้วเป็นยังไงบ้าง หายบ้าละยังล่ะ เอิ๊กๆๆ “ เธอเอาคำเขามายอกย้อน และรีบวิ่งหนีขึ้นมาบนหาด ออกวิ่งเราะเรียบกลับไปยังบ้านพัก

เกรทออกวิ่งตาม ด้วยพละกำลังของหนุ่มฉกรรจ์ และขาที่ยาวกว่า เข้ารวบกายเธอไว้ได้ หญิงสาวดิ้นพรวดออกจากอ้อมแขนเขา แต่โดนเหนี่ยวกายและล้มลง ทั้งคู่จึงล้มกลิ้งอยู่ด้วยกัน ชายหนุ่มกดกอดร่างบางไว้ใต้ร่าง มือหนาจับปลายคางเธอไว้แน่น จดจูบบดขยี้ริมฝีปากทำโทษ เธออึกอักในลำคอดิ้นรน เขาก็ยิ่งจดจูบตรึงร่างเธอลงกับพื้นไว้แน่น ปลายจมูกละไล้เลื่อนลงมา บนเนินอกอิ่ม เฟ้นฟอนบัวคู่งามไม่ยั้ง

“ ฉัน......ฉัน ยอมแพ้แล้ว ฉันยอมแล้ว “ ธิรักษ์ดิ้นรนและ หลับหูหลับตาร้อง เมื่อเห็นฤทธิ์ของชายหนุ่ม

“ ยอมจริงนะ......จะยอมตรงนี้ หรือบนเตียงบอกมา “ เสียงเขาคาดคั้น

“ บนเตียง “ เธอเอ่ยบอกสั้นๆห้วนๆ

“ แล้วอย่าคิดเบี้ยวเป็นอันขาด ไม่งั้นเธอยับเยินแน่ “ เสียงเขาข่มขู่

 

คุณเจริญมองนาฬิกาที่ผนังห้อง เดินกลับไปกลับมา หลังจากที่โทรหาลูกสาวไม่ติด และตัดสินใจโทรหาคุณหญิงนพวรรณ

 “ คุณหญิงครับ.....ผมต้องขอโทษนะครับ ที่โทรมารบกวนดึกๆดื่นๆ คือว่ายัยธิรักษ์ยังไม่กลับ ผมโทรตามก็ไม่รับ ผมเป็นห่วงน่ะ แล้วพ่อเกรทของคุณหญิงล่ะครับ กลับเหรอยัง “

“ ยังค่ะ......อืม.....แปลกจัง หรือเขาจะยังอยู่ด้วยกันคะ นี่ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว ดิฉันคิดว่าเขาอาจจะตกลงปลงใจกันแล้วก็ได้นี่คะ ก็เลยอยู่คุยกัน ปรับความเข้าใจกัน อย่างคู่รักที่พากันไปขับรถเล่น กินลมชมวิว หรือว่าอาจจะพากันไปฟังเพลง ในบรรยากาศซึ้งๆ เป็นการเริ่มต้นที่ดีไงคะ “ คุณหญิงวาดฝันให้คุณเจริญฟัง ด้วยรอยยิ้มกริ่ม  

“ เฮ้อ.......ผมไม่คิดไปในแนวโน้ม อย่างนั้นเลยนะครับ ผมรู้จักยัยธิรักษ์ดี กลัวแต่จะไปออกฤทธิ์ออกเดชเสีย ซะจนลูกชายคุณหญิงทนไม่ไหว จะปราบพยศเข้าน่ะสิครับ “

“ แต่ดิฉันก็คิดว่าดีนะคะ ถ้าเขาเกิดมีการปราบพยศกัน เราก็จะได้ตีขลุม จับแต่งงานเสียเลยไงคะ แต่เดี๋ยวดิฉันจะลองโทรตาม ตาเกรทก่อนก็แล้วกันนะคะ แล้วยังไงดิฉันจะรีบโทรกลับไปบอกค่ะ “ คุณหญิงรีบเอ่ยบอกคุณเจริญ

*มาตามลุ้นกันค่ะ ว่าสุดที่รักของนายหน้าปลาจวด จะรอดหรือไม่รอด *     

 

  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

371 ความคิดเห็น

  1. #51 tungkn4841 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 18:45

    งานนี้ถูกผู้ใหญ่คลุมถุงชน สมใจนายเกรทแน่เลย  ....

    รอไรเตอร์มา up ต่อ

    #51
    0
  2. #26 jeabkiss (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 20:11
    สุดที่รักของนายหน้าปลาจวดจะมีแผนอะไรน้า
    #26
    0
  3. #22 tookta12 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 11:25
    มาส่งกำลังใจให้ค่ะไรเตอร์ เวลาอ่านเรื่องนี้ต้องเนียนๆ เราต้องลดอายุลงมา 20 ปีต้นๆ 555 สนุกค่ะ น่ารักน่าหยิกนางเอก 55
    #22
    0
  4. #21 ming-ming (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 09:50
    แสบซ่าได้ใจค่ะ
    #21
    0
  5. #20 gemarco (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 04:53
    ไม่มีใครยอมใครเลย หญิงทอมกับนายปลาจวด
    #20
    0