สุดที่รัก ( ตีพิมพ์กับ ส.น.พ. Sugar Beat )

ตอนที่ 2 : เล่นเกมรัก อัพ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    22 มี.ค. 55



            
   

 


           ตอนที่ 2 เล่นเกมรัก อัพ100%

 

สุทธิรักษ์ปรายตามองหน้าชายหนุ่ม .....นายทึ่มหน้าแหลมนี่แหละ........ที่ข่าวสังคม และเพื่อนๆพวกเซเลบของเรา เม้าท์ว่าเขาเป็นขวัญใจสาวๆ พอๆกับดารา มีแฟนคลับเปิดเพจให้บนเฟสบุ้ค และไม่ว่านายคนนี้ จะไปปรากฏตัวงานไหน ก็มีสาวเข้ามากรี๊ด ก็น่าอยู่หรอก หุ่นใช้ได้หน้าตาดี แถมเป็นแชมป์แข่งรถ ระดับประเทศ และกำลังบ้า ที่จะไปแข่งในต่างประเทศ เขาควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แต่ไม่ควงใครจริงจัง มีผู้หญิงตั้งแต่ เซเลบแถวหน้า ดารา ไล่ดะมาจนถึง พริตตี้ โคโยตี้ แล้วคิดเหรอ ว่าฉันจะแต่งงาน กับคนกะล่อนร้ายกาจอย่างนาย ฉันไม่แต่งจะทำไม ใครก็บังคับฉันไม่ได้หรอกน่า ฉันจะกลับไปบอกให้คุณพ่อฉัน ไปขอแม่นายแต่งงาน จะได้ไม่ต้องกลัวมรดกจะตกหล่นไปไหน เบื่อผู้ใหญ่ชะมัดเลย......

“ ฉันหล่อใช่มั้ยล่ะ ที่มองไม่วางตาแบบนี้ แล้วไอ้ที่บอกว่าไม่ชอบผู้ชายน่ะ อย่าพูดอีก มันขัดแย้งกับสายตาที่เธอมองฉัน ชอบก็บอกว่าชอบเถอะน่า ตำรวจไม่จับหรอก ดีซะอีกที่ไม่ผิดธรรมชาติ ไปเป็นนักดนตรีชอบตีฉิ่งตีฉาบ “ เขาปรายตาหันมาเอ่ยถาม พร้อมทั้งคลี่ยิ้มยั่ว

“ ห่ะๆๆหลงตัวเองไปเหรอเปล่า ที่ฉันมองนายแบบนี้ ฉันไม่ได้คิดว่านายหล่อ หรือว่าเริ่ดเลอเพอเฟกต์หรอกนะ แต่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่รู้มั้ย “

เขาปรายตาขวับมามอง ทำให้เธอเชิดหน้าคลี่ยิ้ม พร้อมทั้งไหวไหล่น้อยๆ ก่อนจะเอ่ย

 “ คนอะไรหน้าเหมือนปลาจวด “

สุทธิรักษ์กระแทกเสียงเอ่ย พร้อมทั้งยิ้มในสีหน้าอย่างสะใจนัก ที่เห็นเขานั่งนิ่ง สีหน้ามึนตึง มองตรงไปข้างหน้า ไม่ตอบโต้อะไรกลับมา ทำให้หญิงสาวเริ่มสนใจป้ายบอกทาง และหันมาเอ่ยถาม

นี่นายจะกินอะไร ก็หาร้านกินเสียทีสิ เลยร้านอาหารทะเล มาเป็นสิบเป็นร้อยแล้วนะ นายคงไม่ไปกินถึงมัลดิฟหรอกมั้ง หญิงสาวเอ่ยประชดหน้างอคว่ำ

สำหรับฉัน ต้องหาร้านที่รสเลิศ บรรยากาศต้องหรูหราไฮโซ ไม่งั้นกินไม่ลง ทนหน่อยน่า เดี๋ยวพาไปเองแหละ ทำหน้างอเป็นม้าหมากรุกไปได้ และถ้างอมากกว่านี้ รับรองเป็นแก้วหน้าม้าแน่ๆ เฮ้อ..ไม่สวยอยู่แล้ว ทำหน้าแบบนี้ ยิ่งแย่เข้าไปอีกนะน้อง เขาหันมาเอ่ยเย้ย ยักคิ้วให้แผลบหนึ่ง   

เธอเข้าโถมทุบเขาอั่ก!!!! อย่างฟิวส์ขาดทันที ไอ้บ้าๆๆๆ นายบังอาจมาวิจารณ์ฉันงั้นเหรอ ปากมอม จอดรถเลยนะ จอดสิ .......

ล้อเล่นน่า เธอเชื่อมั้ยฉันมองผู้หญิงสวย ทุกคนเลยละไม่มีคนไหนไม่สวย สำหรับฉันหรอก สำหรับเธอนะสุดที่รักเรียกว่า พาไปวัดตอนสายๆได้เชียวละหึๆ เขาเอ่ยด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ  

ไอ้ทุเรศ หยุดพูดได้แล้วนะ หยุดก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว และอย่ามาเรียกฉันอย่างนี้ด้วย เธอแผดเสียงใส่ อกสะท้อนถี่ มองเขาด้วยสายตาที่แทบลุกเป็นไฟโกรธจนกายบางสะท้าน

โอเคๆ สุดที่รัก

เขารับคำแล้วยิ้มกริ่มบางๆ มองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก เสียบสมอลทอร์ค แล้วเอ่ยกับปลายสาย

เฮ้ยไอ้กร กูเองนะ เดี๋ยวไปหานะเว้ย เขานิ่งไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ย

อืม.......เรื่องนั้นแหละ เดี๋ยวกูไปหา เอางี้........มึงสั่งอาหารไว้รอกูด้วย กูหิวว่ะ แค่นี้นะโว้ยเดี๋ยวเจอกัน

เขาหยิบหูฟังวางลงแล้ว และทำให้เธอหันมาเขม่นมองหน้า แล้วเอ่ยเน้นๆ นี่.......นายถือวิสาสะยังไง ที่จะมาพาฉันไปหาคนอื่น นี่รถฉันนะ และฉันก็บอกแล้วว่า ฉันไม่ได้มีเวลา มาเที่ยวมาเล่นกับนาย นายมันนิสัยแย่ ห่วยแตก ไร้มารยาท คอยดูนะ ฉันจะกลับไปฟ้องคุณพ่อ ให้บอกคุณแม่นาย ที่ทำกับฉันอย่างนี้

ห่ะๆๆๆ ทำเป็นเด็กเจ็ดขวบไปได้ โตจนมีสามีได้แล้ว ยังจะฟ้องพ่ออีก ไหนๆก็มาแถวนี้แล้ว ไปหาเพื่อนฉันแป๊บหนึ่ง เพื่อนคนนี้เป็นเนวิเกเตอร์ของฉัน ฉันมีเรื่องปรึกษาเขาน่ะอย่าโวยวายสิน้องสาว ทำแบบนี้ไม่น่ารักนะจ๊ะ

เขาเอ่ยด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ และหันมามองเธอ ที่กำลังทำท่าฮึดฮัดขัดใจ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันและหันมากระแทกเสียงใส่

“ ไอ้คนบ้าระห่ำ....อย่ามาเรียกฉันว่าน้องสาวนะ ฉันไม่มีวันนับญาติกับคนอย่างนาย “

“ นี่ที่รัก.....ทำหน้าแบบนี้เดี๋ยวก็แก่เกินวัย ต้องไปฉีดโบท๊อกซ์ยกกระชับหรอก “ เขาเอ่ยยั่ว และมองตรงไปข้างหน้า

หญิงสาวโกรธจนต้องหันขวับมาทุบให้อั่กหนึ่ง พร้อมทั้งก่นด่า “ หุบปากได้แล้วนะ ถ้านายวิจารณ์ฉันอีกจะได้เห็นดีกัน “

“ โถๆๆที่รัก ฉันเพียงแต่กลัวว่าเพื่อนฉัน จะนึกว่าฉันพาป้ามาด้วยเท่านั้นแหละ ทำหน้าสวยๆสักนิดสิ....จะถึงแล้วนะ “  

ชายหนุ่มเอ่ยแล้วกลั้นยิ้มไว้ หญิงสาวหันรีหันขวาง ฮึดฮัดสะบัดกาย  กำหมัดไว้แน่นและพร้อมชก ทำให้ศรัณพัฒน์เอ่ยขึ้น

“ ผู้โดยสารโปรดทราบ.....อย่าบังอาจทำร้าย คนที่กำลังขับรถให้ท่านนั่งเป็นอันขาด เพราะเขาอาจจะตกใจพารถสปอร์ตคันงามของท่าน ไปเสยกับต้นไม้ข้างทางได้อย่างง่ายดาย แล้วท่านจะเสียใจน้ำตาเช็ดหัวเข่า “

เขาเอ่ยด้วยเสียงเรียบๆ มองตรงไปข้างหน้า และเหยียบรถรถพุ่งทะยานเร็วขึ้น หญิงสาวสะบัดหน้าพรืดกลับมา ยกหมัดที่เตรียมจะทำร้ายเขาลงบนตัก สะกดอารมณ์ที่พุ่งพล่านไว้ในอก ทั้งที่อยากจะชกเปรี้ยงใบหน้ากวนๆนั้นสักหมัด และเตือนตนเอง......เราต้องอย่าโกรธ โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า......แล้วค่อยเอาคืนทีหลัง ก็ยังไม่สายหรอกน่า คอยดูนะกลับถึงบ้านเมื่อไหร่ นายจะได้เห็นฤทธิ์ฉัน .......

ชายหนุ่มปรายตามองหญิงสาว ที่นั่งเงียบ เม้มริมฝีปากไว้แน่น ไม่กล้าแผลงฤทธิ์.....ยัยธิรักษ์โกรธจนหน้าเขียว คิดจะออกแม่ไม้มวยไทยกับเรา ฉันจะปราบพยศเธอให้อยู่หมัด .....

เขาเหยียบคันเร่ง จนเลยออกนอกเมืองพัทยาไป และเพียงไม่นาน เขาก็ชะลอความเร็วลง และเลี้ยวเราะเรียบลงถนนริมทะเล เข้าไปยังบ้านพักตากอากาศ ที่เป็นของบิดา

ทำไมบ้านเพื่อนนาย เข้ามาลึกขนาดนี้ล่ะ เงียบเชียบไม่เห็นมีบ้านคนเลย  หญิงสาวขมวดคิ้วเอ่ยถาม พร้อมทั้งกวาดสายตามองไปรอบๆ

ก็เป็นหาดส่วนตัวนี่ ไม่ลึกหรอกน่า แค่สองกิโลเอง อีกนิดก็ถึงแล้ว โน่นไงเห็นรั้วขาวๆมั้ย นั่นแหละ...“

หญิงสาวมองไปตามมือเขา พร้อมทั้งพ่นลมหายใจ อย่างขัดอกขัดใจ เสียงคลื่นแผ่วๆแว่วเข้ามา เห็นทะเลสีฟ้านิดๆจากข้างทางที่รกครึ้ม และเมื่อรถพ้นป่าละเมาะ ก็เห็นทะเลสวยเต็มตา หาดทรายขาวตลอดแนวยาว แต่หาดว่างเปล่าไร้ผู้คน

“ ทำไมไม่เห็นมีคนเลยล่ะ อย่างกับหาดร้างแน่ะ “ เธอหันมาเอ่ยถามด้วยสีหน้าแปลกใจ  

“ ธิรักษ์....ฉันได้ยินว่ากิตติศัพท์เธอน่ะ เก่งกล้าออกจะตาย แค่นี้ทำปอดกระเส่าไปได้ กลัวฉันเหรอ หึๆ

“ นายหน้าปลาจวด นายมีอะไรที่ฉันต้องกลัว ก็แค่ทีใครทีมัน ถึงทีของฉันบ้าง นายก็จะรู้ว่านรกมีจริง “ หญิงสาวยื่นหน้าบึ้งๆมาเอ่ยอาฆาต

“ คร้าบ......กลัวแล้วคร้าบ ยังไม่อยากเห็นนรกหรอกนะคร้าบ อยากเห็นสวรรค์มากกว่า “

“ นายหมายความว่ายังไง “ หญิงสาวหันมาถามด้วยสีหน้าตื่นๆขึ้นนิดหนึ่ง ทำให้ศรัณพัฒน์นึกก่นด่าตนเอง ที่ทำให้ไก่ตื่น รีบหยิบโทรศัพท์มาโทรออก

“ เฮ้ย......ฉันจะถึงบ้านแกแล้วนะโว้ย “ เขาเอ่ยแล้วนิ่งฟัง

“ อ๋อ......เหรอ ไม่เป็นไร ฉันมีกุญแจ รีบกลับล่ะฉันหิว จนจะกินคนข้างๆได้แล้วนะเว้ย “

ชายหนุ่มเอ่ยจบ รถก็ถึงรั้วบ้านพอดี เขาจอดรถและลงไปไขกุญแจ เปิดประตูรั้ว ขับรถเข้าไปจอด และรีบลงจากรถก้าวยาวๆกลับมาปิดประตูรั้ว คล้องโซ่และใส่กุญแจไว้ตามเดิม และทำให้สุทธิรักษ์ ซึ่งลงมายืนที่ข้างรถ หันมาเบิ่งตาค้างมองเขา

“ นี่เดี๋ยวเพื่อนนายก็มา ใส่กุญแจทำไมล่ะ “ เธอเอ่ยท้วงและรีบกวาดตา มองไปรอบๆ ทุกอย่างเงียบสงัด บ้านพักที่เขาบอกว่าเป็นบ้านเพื่อน ถูกปิดเงียบเชียบ เธอหันขวับมาทันที และก่อนที่หญิงสาวจะเอ่ยอะไร เขาก็เข้าจู่โจมรวบกายเธอแบกขึ้นพาดบ่า

เราจะขึ้นไปคุยกันบนบ้าน

อ้ายยยย นายคิดจะทำอะไร นี่ๆๆๆๆ เธอแผดเสียง ดิ้นรน พร้อมทั้งรัวกำปั้น ทุบลงบนแผ่นหลังเขาไม่นับ นายหลอกฉันใช่มั้ย ปล่อย ปล่อยฉันนะ ไอ้หน้าปลาจวด ไอ้บ้าๆๆๆ

แต่ร่างหนาไม่ได้สะเทือนกับกำปั้นน้อยๆ แบกร่างที่ทั้งโถมทุบ และดิ้นรนขัดขืนเต็มที่ ขึ้นบันได ไขกุญแจบ้านพาเธอเข้าไป เอียงกายใช้ไหล่ตนเอง กระแทกประตูปิด แบกร่างบางที่ดิ้นรนสุดกำลัง เดินอาดๆพาเธอไปวางลงบนโซฟา

พอร่างหญิงสาวแตะโซฟา เธอก็ลุกผึงขึ้นทันที ทำให้เขาซึ่งรู้ทางอยู่แล้ว รีบรวบกายบางกอด ตวัดร่างเธอไว้จากทางด้านหลัง และรัดไว้แน่น เธอยิ่งดิ้นรนสะบัดขัดขืน เขาก็ยิ่งรัด

นายทำบ้าแบบนี้ทำไม บอกฉันมานะ

หึๆก็เราจะเป็นผัวเมียกัน แล้วจะได้แต่งงานกันไงล่ะ เข้าใจเหรอยัง แม่จอมดื้อ เขาเอ่ยด้วยเสียงกลั้วหัวเราะอยู่ที่ข้างแก้ม

นายมันเลว เลวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ฉันตายเสียดีกว่า ที่จะแต่งงานกับนาย อย่ามาใช้วิธีสกปรกแบบนี้กับฉันนะ

นี่......ฉันขอแต่งงานกับเธอดีๆนะสุทธิรักษ์  แต่เธออยากไม่ตกลงเองนี่

อ๋อก็เลยใช้วิธีกักขังหน่วงเหนี่ยว ใช่มั้ย ฉันเอานายเข้าคุกแน่ เธอเอ่ยอาฆาตด้วยเสียงเกรี้ยวกราด พร้อมทั้งดิ้นรนไม่หยุด 

แล้วก็ข่มขืนกระทำชำเรา อีกข้อหาหนึ่งด้วยนะน้องสาว แจ้งข้อหาให้หมดสิ เขาเอ่ยยั่ว ที่ทำให้เธอแผดเสียงขึ้น อย่างโกรธจัด

กรี๊ด!!!!ไอ้คนเฮงซวย ไอ้จิตทราม ไอ้บ้าหื่นกาม ไอ้คนฉวยโอกาส กะล่อนปลิ้นปล้อน หลอกลวง ชั่วช้า เลวอย่างหาอะไร ที่เลวมาเปรียบไม่ได้ ปล่อยฉันนะ หญิงสาวรัวด่าไม่ยั้ง

เขาจับร่างบางให้หันมา จับปลายคางเธอไว้ ประทับริมฝีปากลงบดขยี้ แต่ไม่กล้าล่วงล้ำ ร่างของหญิงสาวจึงสงบลง กับจูบแรกในชีวิตสาว ใจสั่นระทึก แกมร้อนวาบ และเผลอไผล เมื่อจูบเขาละมุน ด้วยที่ศรัณพัฒน์ลืมตัวไปชั่วขณะ กับรสสัมผัส ที่ตนเองเป็นคนก่อ และเกิดความวาบหวามขึ้นในอก

แต่แล้วสุทธิรักษ์ก็ได้สติ ผลักอกเขาออกอย่างแรง และวิ่งปราดไปที่ประตูบ้าน แต่ก็ช้ากว่าชายหนุ่ม ที่พรวดมายืนขวางประตูไว้ เธอจึงรัวกำปั้นลงบนแผ่นอกเขาไม่นับ แต่ร่างหนาหุ่นยุโรปของเขาไม่สะเทือน เธอจึงกำหมัดต่อย

ฉันจะกลับบ้าน ปล่อยฉันนะ นี่แน่ะ เธอเอ่ยพร้อมทั้งกำหมัดต่อย ชายหนุ่มหลบวูบ แต่ก็ยังเฉี่ยวโดนปลายคาง

มือแข็งแรงราวกับคีม จึงรวบจับข้อมือบางไว้แน่น เธอโถมกายเข้าใช้เข่ากระแทก ลงบนท้องน้อยจนร่างหนารู้สึกจุก

“ อุ๊บ โอ้ย “

เข่าคมของเธอ เฉียดจุดยุทธศาสตร์ไปเพียงนิดเดียว ชายหนุ่มร้องออกมาอย่างทั้งเจ็บ ทั้งใจหาย เสียววาบกับกล่องดวงใจ และทำให้เขาต้องรวบกายเธอหมุน จับเธอแนบไว้กับบานประตู ตรึงข้อมือทั้งสองข้างไว้ และแนบกายท่อนล่าง กดไว้บนกายบาง เพื่อเซฟตนเอง จากเข่าของหญิงสาว

ฤทธิ์เยอะจริงๆนะเธอน่ะ อยากให้ฉันปราบพยศเหรอไง เขายื่นหน้าไปเอ่ยถามจนปลายจมูกชนปลายจมูกโด่งรั้นของหญิงสาว จ้องมองตาเธอ ด้วยสายตากรุ้มกริ่ม เหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างผู้มีชัย

ก็ปล่อยฉันสิ ฉันจะกลับบ้าน เธอเอ่ยพร้อมทั้ง เมินหน้าหนีใบหน้าชายหนุ่ม

ตกลงเราจะแต่งงานกันใช่มั้ย

สุทธิรักษ์หันมาจ้องหน้าเขานิ่งๆ ก่อนจะเอ่ยเจรจา นายพาฉันมาที่นี่ เพราะอะไร

ฉันอยากแต่งงานกับเธอ เราจะแต่งงานกัน ฉันไม่แตะต้องเธอก็ได้ แต่เราไม่ควรเสียโอกาส ทั้งเงินยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์รายเดือน และอีกหลายอย่างที่จะตามมา เธอรู้มั้ยว่า.....ทรัพย์สินตรงนั้นเฉียดพันล้านเชียวนะ

นายหิวเงินมากนักเหรอ แม่นายก็รวยจะตาย ฉันไม่เข้าใจ

นี่........อย่าปัญหามากได้มั้ย ฉันไม่เคยขอใครแต่งงานเลยนะ เธอน่าจะภูมิใจ ที่คนอย่างฉันอยากแต่งงานกับเธอน่ะ

หึๆ คนอย่างนายวิเศษวิโสตรงไหนเหรอ ฉันจะบอกให้นะ ว่านายไม่เคยเป็นผู้ชาย ที่อยู่ในสายตาของฉันเลย คิดผิดคิดใหม่ซะนะนายหน้าปลาจวด  เธอยื่นหน้าไปเอ่ย พร้อมทั้งค้อนให้อย่างหมั่นไส้                                               

งั้นคืนนี้เราก็จะอยู่ที่นี่ด้วยกันทั้งคืน หรือไม่ก็มีต่ออีกสักสามคืน ฉันก็ไหวนะ เราจะไม่กินไม่นอน เล่นเกมรักกันทั้งวัน แล้วฉันก็จะปล่อยเธอออกไปแจ้งความ ว่าฉันนายศรัณย์พัฒน์ ได้ข่มขืนนางสาวสุทธิรักษ์ ลูกสาวหุ้นส่วนใหญ่โรงแรมดัง รับรองได้เป็นทอล์คออฟเดอะทาว์นแน่ๆ หึๆเขาเอ่ยด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

ฮึ๋ยๆๆๆ นายมันชั่วช้าจริงๆ เธอเอ่ยพร้อมทั้งดิ้นรนขึ้นอีก

 ชายหนุ่มดันกลอนบนบานประตูสูงขึ้น จับข้อมือเธอลากมาที่โซฟา อ่ะ......นั่งสงบสติอารมณ์เสียก่อน หิวเหรอเปล่า เดี๋ยวฉันจะสั่งให้คนเอาข้าวปลาอาหารมาส่ง ไม่ให้อดหรอกน่าน้องสาว เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มเยือน พร้อมทั้งจับปลายคางเธอบีบเบาๆ

สุทธิรักษ์มองหน้าเขานิ่งๆ ต่างทอดสายตาสบกัน เธอสะบัดหน้าหนี แต่เขาจับปลายคางเธอไว้แน่น.........ตาโตสวยคม จึงจ้องหน้าเขานิ่งไม่หลบอีก สายตาเขากราดมองใบหน้าเธอ

สุทธิรักษ์......ความจริงเธอสวยไม่เบาเลยนะ แต่พยศเยอะไปหน่อย ผู้หญิงน่ะควรจะอ่อนหวานไม่ใช่เหรอ ฉันชอบผู้หญิงหวานๆ แต่กวนๆแรงๆอย่างเธอ ก็เร้าใจดีเหมือนกัน เสียงเอ่ยของเขาทอดอ่อน

เธอปัดมือเขาออก ก่อนจะเอ่ย อย่ามาตบหัวแล้วลูบหลัง นายจะเอายังไงก็บอกมา

เราก็จะค้างคืนกันที่นี่ไงล่ะ

เขาเอ่ยจบลุกขึ้นยืน และโทรศัพท์ออกไปสั่งอาหาร กับคนงานที่เฝ้าบ้าน

นายเหมือนให้แม่แจ่ม ทำอาหารเย็นมาส่งฉันด้วยนะ ฉันมาค้างอยู่ที่เรือนขาว เป็นอาหารสำหรับสองคน อืม......แล้วก็เอาเป็นพวกอาหารบำรุงกำลัง มาด้วยล่ะ เป็นเซเว่นอัพกับไข่ไก่ กระทิงแดง ถ้ามียาโด๊ปอะไรเจ๋งๆก็เอาติดมาให้ด้วยก็ละกัน ....... เขาเอ่ยพร้อมทั้งปรายตาไปมอง ใบหน้าที่จืดเจื่อน ของหญิงสาวนิดหนึ่ง

 

*ในระหว่างที่เขาพูดโทรศัพท์ เธอเริ่มกวาดสายตามอง ไปรอบๆเรือนพัก ที่มีห้องนอนถึงสามห้อง บ้านทั้งหลังทาสีขาวสะอาดตา รวมทั้งเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้น พื้นเรือนขัดมันวาว ทุกอย่างสะอาดสะอ้าน ด้วยมีการดูแลเป็นอย่างดี หน้าต่างสูงสองด้าน เป็นกระจกโรยไว้ด้วยม่านสีสวย ห้องเล็กอีกห้องเป็นครัวเล็กๆ ที่มีเครื่องครัว เครื่องใช้ไฟฟ้าพร้อมสรรพ ร่างสูงสมาร์ทของเขา เดินไปที่ห้องนอนห้องหนึ่ง เปิดประตูเข้าไปดูความเรียบร้อย และหันมาเอ่ยบอกเธอ

คืนนี้เราจะนอนห้องนี้กัน ในห้องน้ำมีผ้าขนหนู มีเสื้อคลุมอาบน้ำ ทุกอย่างพร้อมสำหรับเรา เฮ้อ......แค่คิดก็มีความสุขชะมัด ความจริงฉันยังไม่เคย พาผู้หญิงมาค้างที่นี่เลยนะ เธอเป็นคนแรก เอิ่ม......แต่ก็โอเคนะธิรักษ์ คืนนี้ที่นี่มันเป็นสวรรค์สำหรับเรา

สุทธิรักษ์กลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก เขม่นมองหน้าเขานิ่งๆ ......ธิรักษ์......เราต้องตั้งสติให้ดีสิ ก็แค่รับคำ ขอแต่งงานกับเขาก็หมดเรื่อง และพอเขาพากลับออกไป เราก็กลับคำ แค่นั้นเองไม่เห็นจะยาก

ฉันแต่งงานกับนายก็ได้ เธอยื่นหน้าไปเอ่ยสะบัดๆ

เขายืนมองเธอนิ่งๆ แยกยิ้มออกมาจนเห็น ฟันสวยเรียงเป็นระเบียบ และเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเยือน

          แน่ใจนะ

แน่ใจ ฉันปลื้มจนตัวลอย ที่มีคนสูงส่ง ดีเลิศประเสริฐศรี ระดับนายมาขอแต่งงาน จะไม่รีบรับได้ไงล่ะ เธอยื่นหน้าไปเอ่ยประชด พร้อมทั้งเหยียดมุมปากออก ไหวไหล่น้อยๆ

ก็ดี.......ฉันจะได้รีบโทรบอกคุณแม่ และให้ท่านบอกคุณพ่อของเธอ ให้ท่านเตรียมงานได้เลย เราจะแต่งกันแบบสายฟ้าแลบ เอิ่ม.......พรุ่งนี้เลยก็ได้นี่ ในเมื่อผู้ใหญ่อยากให้เราแต่ง เราก็จะทำแบบเรียบง่าย แค่ยกขันหมากไปขอ สวมแหวน แล้วก็ส่งตัวเข้าหอ แค่นี้ก็เรียบร้อยโรงเรียนจีน คำของเขาทำให้เธอมีสีหน้าแหยๆ กัดริมฝีปากนิ่งคิด

ไม่......จะบ้าเหรอไง อะไรมันจะด่วนขนาดนั้นล่ะ ฉันเป็นคนมีญาติโกโหติกานะ ฉันจะกลับไปบอกคุณพ่อฉันเอง เธอเอ่ยแล้วรีบลุกขึ้นยืน และเหมือนชายหนุ่ม จะรู้เท่าทันความคิดของเธอ ผันกายมายืนขวางหน้าเธอไว้

ใครบอกล่ะที่รัก ฉันจะต้องโทรบอกคุณแม่ฉัน ให้ท่านรู้ว่าเราโอเคกันแล้ว เพราะฉันเป็นฝ่ายผู้ชาย ฉันจะได้ให้คุณแม่ฉัน เรียนคุณพ่อของเธอ และท่านจะได้ตระเตรียมสินสอดทองหมั้น แบบหมั้นเช้าแต่งเย็นก็ได้นี่ รับรองว่ามีเวลาบอกญาติโยมเธอแน่ เขาพูดหน้าตาเฉย งั้นโทรเลยดีมั้ย คุณแม่ฉันจะได้โทรไปบอกคุณพ่อเธอเลยไงล่ะ เขาเอ่ยแล้วยกโทรศัพท์ขึ้น ทำให้เธอรีบร้องห้าม

เฮ้ๆๆ........บ้าเหรอเปล่า ทำไมจะต้องรีบขนาดนั้นด้วยล่ะ อย่าเพิ่งโทรนะ

โอเค.........ถ้าเธอยังโยกโย้ เราก็ยังมีเวลานอนคิด ด้วยกันอีกทั้งคืน คิดไปเรื่อยๆ จนกว่าจะคิดออกก็ได้นะ ดีเหมือนกัน ฉันไม่เคยนอนฟังเสียงคลื่น กับสาวๆเลยสักครั้ง เฮ้อ.......ราตรีนี้คงชื่นมื่นดีชะมัดเลยแฮะ

สุทธิรักษ์โกรธจนฟิวส์ขาด วิ่งปราดเข้าหาเขา และโถมเข้าต่อย พร้อมยกขาเตะเข้าที่ลำตัวเขาดอกหนึ่ง ป้าบ! ส่วนหมัดวืดผ่านหน้าที่รีบก้มต่ำลง

  นี่ๆๆๆนายกำลังบีบคั้น ข่มขู่ฉันทุกอย่าง ฉันทนไม่ไหวแล้วนะเว้ย

ชายหนุ่มได้ทีจึงโดนรวบกายบาง ของนักมวยสาวแบกขึ้นบ่า พร้อมทั้งยกมือขึ้นฟาดลงบนก้น ป้าบ!!!แบบไม่นับ

“ บังอาจเตะว่าที่สามี เก่งนักใช่มั้ยนี่ๆๆๆๆ “

“ เฮ้ย.....ปล่อยนะเว้ย บอกให้ปล่อยไงล่ะ เจ็บนะเจ็บบบบ .....“

หญิงสาวทั้งดิ้นทั้งร้อง ประเคนกำปั้นรัวทุบลงบนหลังเขาไปด้วย ชายหนุ่มแบกร่างที่กำลังออกฤทธิ์เดินเข้าไปในนอน และโยนเธอลงบนเตียง พร้อมทั้งโถมทาบกายลงกกกอดไว้

ไอ้บ้าๆๆๆ ปล่อยฉันนะ อึ๋ย หื่นเหรอไง

เขาเพียงแต่หัวเราะ และกดร่างเธอไว้แน่น ไม่ให้ทำร้ายเขาได้ และเอ่ยเบาๆด้วยสีหน้ายิ้มยั่ว

ถ้าเธอไม่ดิ้น ฉันก็ไม่หื่น ฉันซาดิสม์นะที่รัก ยิ่งเห็นผู้หญิงขัดขืน ด่าทอ แล้วยิ่งมีอารมณ์น่ะ ความจริงวันนี้ ฉันไม่มีแส้ แต่เข็มขัดก็ได้ รับรองเธอจะกลายเป็นซาดิสม์ ไปกับฉันด้วยเลยละ ลองดูมั้ย ยิ่งดิ้นฉันก็ยิ่งชอบนะ“

สิ้นคำเขาหญิงสาวหยุดดิ้นในทันทีทันใด “ ไอ้บ้า.....ไม่ดิ้นแล้ว ปล่อยสิ “

“ ยอมแพ้แล้วละยัง “ เขาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเย้ย

“ ยอมก็ได้ “

“ ยอมก็นอนซะ ดิ้นจนเหนื่อยแก้มแดงแล้วนี่ เขาเอ่ยมองแก้มแดงก่ำอย่างขันๆ ทั้งที่ยังคร่อมร่างบางไว้แน่น เซฟตนเองจากเข่าของแม่สาวน้อย

ก็อย่ากอดสิ หายใจไม่ออกนะ เธอเอ่ยบอกพร้อมทั้งดิ้นรนฮึดฮัด อยู่ใต้ร่างหนา

ก็อย่าพยศอีก ไม่งั้นฉันปราบเธอแน่  เสียงขู่หนักแน่นจริงจัง

ก็ได้ ไม่ดิ้นก็ได้ ลงไปซะทีสิ ตัวหนักชะมัด เสียงเขียวขุ่นรีบอ่อนลง และหยุดดิ้นรน

“ ผัวเมียเขาไม่เกี่ยงน้ำหนัก กันหรอกน่าที่รัก “

“ พูดจาลามก สกปรก “

“ เอ้า......พูดเรื่องจริงนะ เธอไม่เคยเห็นเหรอ ผู้ชายอ้วนหนักเป็นร้อย มีเมียตัวนิดเดียว บางคนเมียสูงกว่าผัว แต่มันเป็นอะไรที่เมื่อถึงเวลา ก็จะเข้ากันได้ดีน่ะหึๆ “ เขาเอ่ยยั่วด้วยเสียงหัวเราะหึๆ  

“ ถ้านายยังไม่หยุดพูดเรื่องแบบนี้ ฉันจะชกให้ปากแตก ลองดูก็ได้ “ เธอเอ่ยขู่เสียงเขียว แก้มแดงจัด  

“ โอเคๆ ไม่พูดก็ได้ “

เขาคลายวงแขนออก แต่ยังคงกอดไว้หลวมๆ มือเธอแตะอกเขายันไว้ ใบหน้าเธอกับเขาจดจ่อไม่ห่างกันนัก แววตาขันๆทำให้เธอแก้มร้อนผ่าว และเมินสายตาหนี

หลับซะสิเด็กดื้อ เสียงอ่อนเอ่ยบอก มือหนาเก็บผมบนใบหน้าให้เบาๆ มีรอยยิ้มเยือนอ่อนโยนบนใบหน้าคมสันสายตามีประกายขันทำให้เธอสะบัดเสียงใส่ตาคว่ำ  

ฉันไม่ง่วงนี่

แต่ฉันง่วงแล้วละ เมื่อคืนฉันดึกไปหน่อยน่ะ

เขาเอ่ยจบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน ตะแคงร่างลงนอน และหลับตาเงียบๆ ทำให้เธอได้มีโอกาส ได้พิจารณาเขาอีกครั้ง ตาสวยคมหลับพริ้ม จนเห็นเพียงแพขนตางอนบางๆ จมูกโด่งจวนเจียนจะจดลงบนแก้มเธอ ริมฝีปากบางหยักสวยแดงเข้ม เรียวหน้าประดับเคราเขียว จากข้างแก้มจดปลายคาง กลิ่นกายของบุรุษเพศกรุ่นอ่อน ทุกอย่างที่ประกอบเป็นตัวตนเขา ทำให้หัวใจของสาวน้อยเต้นระทึก เพราะตั้งแต่เกิดมา จนเรียนจบปริญญาตรี ยังไม่เคยถูกผู้ชายกอดจูบ อย่างนี้เลยสักครั้ง ......และก็ไม่เคยปลื้มผู้ชายเลยสักคน

เราจะทำยังไงดี แต่งงานกับนายบ้านี่เหรอไง เขาบ้าระห่ำ เอาแต่ใจ เห็นแก่ได้ เพราะในสมองเขามีแต่เรื่องไปแข่งรถสินะ  เหตุการณ์รุมเร้ามากมาย ทั้งคุณพ่อก็อยากให้เราแต่งงานกับเขา และเขาก็โดนแม่บังคับให้แต่งงานกับเรา เขาก็คงโดนบีบบังคับเหมือนกับเรา คนไม่ได้รักกัน จะอยู่กันได้เหรอไงล่ะ ผู้ใหญ่ทำไมไม่คิดถึงข้อนี้บ้างนะ ตายไปวันนี้พรุ่งนี้ จะหอบเงินหรือมรดกพกห่อไปได้สักนิดหรือก็เปล่า แต่ถ้าในที่สุดที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และฉันต้องแต่งงานกับนาย ฉันจะต้องปราบนายให้อยู่หมัด ........

เธอค่อยๆเบี่ยงกาย  ออกจากอ้อมแขนเขา แต่เขากลับกระชับฝ่ามือลง บนแผ่นหลังเธอ เข้าไปแนบกาย ทำให้เธอหยุดนิ่ง และดันอกเขาออกเบาๆ

อย่ากอดสิอึดอัดนะ

เขากอดเธอไว้นิ่งๆ ไม่เอ่ยตอบ .......ธิรักษ์......เธอน่ารักกว่าที่ฉัน เห็นเธอในรูปเสียอีก ถึงจะเป็นทอมก็ทอมสวย  เราสองคนจะแต่งงานกัน ความจริงเราก็คงรักกันได้ ไม่ยากนักหรอกน่า ความใกล้ชิดที่พอแต่งงานแล้ว ต้องอยู่ด้วยกันทุกวัน มันก็คงทำให้เราไปกันได้  เพราะถ้าเธอไม่ดื้อไม่รั้น ฉันก็ทนเธอได้ เธอรู้มั้ยว่าฉันเกลียดสาวเจ้าพยศ และฉันนี่แหละจะปราบพยศเธอให้ราบคาบ

“ นี่นายเกรท ......ฉันว่าเราควรกลับบ้านกัน ก่อนเถอะนะ แล้วพรุ่งนี้ค่อยปรึกษากันอีกทีก็ได้นี่ ฉันต้องทำงานฉันไม่หนีไปไหนหรอก  “ เธอเอ่ยปรึกษาหารือ ด้วยเสียงทอดอ่อน

“ อืม........ทำการบ้านมาดีนี่ รู้ชื่อเล่นฉันด้วย เรียกฉันว่าเกรทก็ได้นะ จะได้ไม่ต้องเรียกว่าที่สามีว่านาย เมียเรียกผัวว่านาย น่าเกลียดชะมัดเลยรู้มั้ย “ เขาเอ่ยทั้งที่ยังหลับตา

“ นี่........นายจะไม่กวนสักครั้งจะได้มั้ยหึ นี่ๆๆ” เสียงเอ่ยด้วยความโมโห พร้อมทั้งเล็บแหลมจิก และบิดลงบนอกกว้างแรงๆ

กายหนาจึงถือโอกาสขึ้นโถมทาบ กอดรัดฟัดเหวี่ยง ระดมจูบไม่เลือกที่ หญิงสาวร้องกรีดอย่างตระหนก

“ อย่านะ พอแล้ว ไอ้บ้าๆๆๆ “

“ เธอทำร้ายฉัน ฉันก็จะทำร้ายเธอแบบนี้ เราจะแลกกันอย่างยุติธรรม “

เสียงชายหนุ่มเอ่ยพร้อมทั้งฉกปลายจมูกหอมแก้ม เธอเป็นของแถมทำให้ทอมสาวแก้มแดงจัด โกรธจนอยากเข้าโรมรันพันตรู ให้รู้แพ้รู้ชนะ แต่ก็ไม่กล้าเพราะรู้ว่าตนเอง ไม่มีทางเอาชนะพละกำลังเขาได้......เราต้องใช้วิธีเจรจาเท่านั้น......เธอบอกกับตนเอง

“ ฉันว่าเรามาตกลงกันดีๆดีกว่านะ “

“ คำตอบที่ฉันต้องได้จากเธอ  ก็คือแต่งงานกันเร็วที่สุด เรื่องอื่นไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว “ เขายื่นคำขาด

“ ได้ทีขี่แพะไล่เลยใช่มั้ยล่ะ นายมันก็ดีแต่รังแกผู้หญิง เถื่อนชะมัด “

“ รังแกเหรอ.......ฉันทำอะไรเธอเหรอยังธิรักษ์ แล้วถามตัวเองดูซะ.....ว่าไอ้ที่ทั้งทุบทั้งหยิก เตะต่อยเข่านี่ ใครทำใครก่อน “ เขาย้อนถามด้วยสีหน้ายิ้มเยาะน้อยๆ

“ ก็นายหลอกฉันมาทำไมล่ะ ”

“ ก็มาทำรักกันไงล่ะ เดี๋ยวนี้เขาก็เป็นผัวเมีย กันก่อนแต่งทั้งนั้นแหละ พอแต่งกันแล้ว อีกสักหกเดือนก็คลอดลูกเลยไงล่ะ ฉันว่าเรามาเป็นผัวเมียกันก่อน พรุ่งนี้ค่อยไปแต่ง มันน่าจะดีกว่านะ เพราะคนอย่างเธอ ไม่ตรีตราจอง ก็คงลื่นหนีไปได้เรื่อยๆ เพราะเธอกะล่อนไม่เบาหรอก หึๆ “ เขาเอ่ยด้วยเสียงหัวเราะหึๆ อย่างรู้เท่าทันทัน


* ต่างร้าย ต่างแรง  ต่างฉลาด  คมเฉือนคม ยกแรกใครจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ มาติดตามกันในตอนหน้าค่ะ ว่าสุดที่รัก จะโดนนายหน้าปลาจวด ตีตราจองหรือไม่ *

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

371 ความคิดเห็น

  1. #25 milan-tee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 12:08

    ตีตราแล้ว ยังต้องตีตรวนไว้ด้วยนะนายเกรทไม่งั้น "หลุด" แน่

    #25
    0
  2. #24 tookta12 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 10:15

    น่ารัก  น่าหยิกทั้งคู่เลย 555   สนุกค่ะ

    #24
    0
  3. #23 gemarco (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 03:54
    ทั้งสองคนพอๆกันเลย ไม่มีใครยอมใคร
    #23
    0
  4. #18 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 15:05
    เจ้าเล่ห์จริงๆ
    #18
    0
  5. #16 gemarco (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 05:17
    มีลุ้นแน่ๆ จะสำเร็จหรือไม่มารอคะไรเตอร์
    #16
    0
  6. #14 นัควัต (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 21:48

    รออ่านต่อค่าา

    #14
    0
  7. #13 jeabkiss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 19:50
    สุดที่รักของนายปลาจวดจะรอดหรือเปล่าน้า
    #13
    0
  8. #12 kano2540 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 14:30
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบมากกกกกกกกกกกกกก พระเอกกับนางเอกเข้ากันดีเนอะ 5555
    #12
    0
  9. #11 milan-tee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 13:01

    ร้ายกาจจริง เลยนายปลาจวด

    #11
    0
  10. #9 tookta12 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 12:40
    สนุกค่ะ ส่งกำลังใจมาให่ค่ะ
    #9
    0