คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น

ตอนที่ 9 : รักหรือเพียงแค่ปรารถนา อัพ100%


     อัพเดท 3 ต.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวานสามเส้า หวานซึ้ง ........
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 6 mem(s) ]
This month views : 8 Overall : 34,430
373 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 84 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 9 : รักหรือเพียงแค่ปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2123 , โพส : 12 , Rating : 97% / 12 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


พบกันในรูปเล่ม








  

    

 

 

 

 

ตอนที่ 9 รักหรือเพียงแค่ตอนปรารถนา อัพ100%

 

ขวัญใจชะม้ายตาสวย มองค้อนเขานิดหนึ่งและเมินกลับ สายตาหวานสวยแบบนี้ ยิ่งทำให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นระทึก แต่ก็ไม่กล้าบุ่มบ่าม ตามนิสัยสุขุมของเขา เพียงแต่โอบร่างบางมากอดไว้นิ่งๆ และจับแขนเธอให้โอบรอบกายเขาไว้  ให้ใจแนบใจบอกความหวานหวามแก่กัน

ขวัญใจนิ่งคิด..........การเดินทางมาจากต่างจังหวัด เพื่อมาเรียนที่กรุงเทพฯ โดยกู้เงินทุนรัฐบาลเรียน และอยู่หอโทรมๆเล็กๆ เพราะตนเองเป็นลูกกำพร้า ที่อาศัยอยู่กับอา ซึ่งมีอาชีพเกษตรกร ที่พอจะส่งให้หลานได้ใช้บ้าง ก็เดือนละไม่กี่พันบาท เธอจึงกระเบียดกระเสียน ที่จะกินจะใช้ และไม่อาจซื้อหาอะไรที่เกินตัว และกลายเป็นคนมีโลกส่วนตัว คบค้ากับเพื่อนแค่ในกลุ่มที่รู้ใจไม่กี่คน เพราะตนเองไม่อาจฟุ้งเฟ้อ เหมือนเพื่อนบางกลุ่ม บางคนที่มีฐานะ แม้แต่วิกรที่ใครๆก็เห็น ว่าเขามีฐานะดีพอสมควร มีรถขับมาเรียนหนังสือ และเธอก็ไม่เคยคิดว่า คนอย่างเขาจะมาสนใจคนอย่างเธอ

" ขวัญ .........เราสองคนจะค้างที่นี่กันนะ ........" เขาตัดสินใจเอ่ย และลอบพ่นลมหายใจเบาๆ อย่างโล่งอกที่ได้ตัดสินใจพูดออกไปแล้ว

ความขัดแย้งในอกเกิดขึ้นอย่างรุนแรง ให้เธอต้องตัดสินใจ " อย่าเพิ่งเลยนะกร ขวัญยังไม่พร้อม ให้เวลาขวัญคิดบ้างสิ "

วิกรเชยคางเธอขึ้น สบตาก่อนจะเอ่ยถาม " ขวัญ........สี่ปีแล้วยังจะให้กรรอต่อไป อีกเมื่อไหร่ล่ะ หรือว่าขวัญไม่เชื่อใจกร  กลัวกรจะแค่เห็นขวัญเป็นของเล่น กรเป็นคนกะล่อนในสายตาของขวัญงั้นเหรอ "

" กรต้องการให้เราทดลอง อยู่กันก่อนไม่ใช่เหรอ ขวัญคิดว่าความคิดนี้มันไม่แฟร์ สำหรับผู้หญิงไทยหรอกนะ เรามีจารีตมีประเพณีอันดีงาม ถึงแม้อีกใจหนึ่งขวัญจะเห็นด้วย แต่พอจริงๆแล้ว ขวัญก็รับไม่ได้น่ะกร ขวัญบอกตรงๆนะ ว่ามันเหมือนกับเรา แค่มีความปรารถนา ที่มาก่อนความรัก และความรักมันดูด้อยค่าเกินไปน่ะกร ขวัญรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ" เธอเปิดเผยความในใจ ออกมาให้ชายหนุ่มได้รับรู้

" โอเค........กรเข้าใจในความคิดของขวัญนะ และก็ดีใจที่ขวัญมองว่า ความรักมีค่ามากกว่าความใคร่ ความจริงแล้วกร ก็ไม่ได้คิดแต่เพียงว่า ต้องการได้ตัวขวัญ หรือว่าทดลองอยู่ด้วยกันก่อน ที่กรพูดไป เพราะความรักความต้องการ มันมากมาย มันรอมานานเกินไป พอได้อยู่ใกล้ชิด มันก็จะทะลักทะลายน่ะขวัญ มันเกินจะหักห้ามใจแล้ว ถ้าไม่ได้พูดออกมา อกมันจะแตกน่ะ เห็นใจกรเถอะนะ "

เขาตีแผ่ความรู้สึกออกมาตรงๆ ทั้งทางสีหน้าและแววตา ที่บอกความรู้สึก ทั้งรักทั้งปรารถนา ที่เธอแน่ใจว่าเขาพูดออกมาจากใจ แต่ความจริงจากใจ ก็มีคำวิงวอนอยู่ในที ที่ทำให้ขวัญใจยิ่งสับสน

" กร........เราก็ยังไม่ควรมีอะไรกันนะจ้ะ มันเร็วเกินไปน่ะ "

" กรแล้วแต่ขวัญจ้ะ........ขวัญพอใจมั้ย เอ่อ......เราไปนั่งคุยกันข้างในดีกว่านะ นั่งตรงนี้นกแอบมองเราน่ะ นั่นไงเห็นมั้ย หึๆ" เขาชี้นกที่เกาะที่กิ่งไม้ เอียงคอมองคนทั้งคู่ แล้วหัวเราะขันๆ

เขาโอบร่างบางเดินเข้ามาในห้อง  กระท่อมหลังน้อย ที่ภายในตบแต่งไว้อย่างน่ารัก กรุผนังทุกด้านไว้ด้วยแผ่นเรียบลายไม้สวย ประดับประดานกที่แกะสลักจากไม้ กำลังกางปีกบินถลาขึ้นหลากสีสันไว้ที่ผนัง เครื่องนอนบนเตียงไม้ สะอาดสะอ้าน ติดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ วิกรรู้สึกว่ามือบางที่เขากุมไว้เย็นเฉียบ และสั่นน้อยๆ จนเขาต้องเอ่ยปลอบ

" ขวัญ.........กลัวเหรอ กรไม่ทำอะไรขวัญหรอกนะ ถ้าขวัญไม่ก็ไม่สิ กรเพียงแต่อยากอยู่ ตามลำพังกับขวัญ กอดขวัญไว้อย่างที่อยากกอด จูบขวัญอย่างที่อยากจูบ แค่นี้กรก็มีความสุขจนล้นหัวใจแล้วละ " เสียงนุ่มเอ่ยประโลมใจให้คลายความหวาดหวั่น รอยยิ้มบางๆและประกายตาเย้าเจือความขัน ที่ทำให้ขวัญใจเก้อเขิน และนึกถึงพระเอกในนิยาย ในบทรักหวานโรแมนติค ที่เธอเคยหลงใหล แก้มจึงแดงก่ำถึงใบหู

เขาประคองร่างบาง ให้นั่งลงที่ริมขอบเตียง เชยคางเธอขึ้น ประกายตาเขากรุ้มกริ่มวิบวับ บอกทั้งรักและปรารถนาอย่างโจ่งแจ้ง ปลายมือหนาประคองแก้มนวลไว้เบาๆ และค่อยๆจดริมฝีปาก แตะลงบนกลีบปากบาง  มืออีกข้างแตะแผ่นหลัง ให้กายบางแนบลงกับแผ่นอกกว้าง และครั้งนี้เป็นครั้งแรก ที่สองหนุ่มสาวได้อยู่กันตามลำพังสองต่อสองในที่ลับตา ที่ไม่ต้องหวาดระแวง สายตาของเพื่อนอีก ริมฝีปากอุ่นเริ่มบดเบียดลง อย่างหนักหน่วง ปลายลิ้นซุกซนควานหา ปลายลิ้นเธอรัดไล้ไว้ ใจสาวระทึกดังใครมารัวกลองในอก เมื่อมือหนาเริ่มระรานลงบนทรวงอกอิ่ม

 ความรักและความปรารถนา กำลังเดินทางมาพร้อมกัน อย่างปฏิเสธไม่ได้ และสองความรู้สึก มันก็แทบจะแยกแยะไม่ออกแล้วว่า ความรู้สึกไหนมีมากกว่ากัน เพราะมันได้ผสมผสานกัน จนเป็นความรู้สึกเดียว เพียงแต่รอให้กายได้หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเท่านั้น

กายบางสะท้านหวั่นไหว หัวใจหวานหวามดื่มด่ำ จนอารมณ์ใกล้จะเตริดเพริด ความยั้งคิที่ครองตัวมาถึงยี่สิบสองปี แล่นเข้ามาในสองที่กำลังอึงอล มือบางที่ทาบอยู่บนอกหนา ตัดสินใจดันออกเบาๆ เสียงร้องปรามสะท้านหวิวไหว

" กรพอแล้วขวัญจะเป็นลม ใจสั่นน่ะ กลับกันเถอะกร เราไม่ควรอยู่กันตามลำพังนะ แล้วให้ขวัญตัดสินใจก่อนนะกร "

เสียงปรามและท่าทีนี้ ทำให้ชายหนุ่มรวบร่างงาม เข้ามากอดรัดไว้แน่น วงแขนหนาวางกายเธอลงบนที่นอนนุ่ม กายหนาขึ้นทาบทับ และซุกไซ้กอดจูบอย่างหื่นโหย  เลือดหนุ่มเดือดพล่าน จนสมองเขาสับสนไม่ได้ยินเสียงห้ามปรามไม่หยุด ด้วยความรู้สึกทั้งรัก และปรารถนาของเขา เจียนจะทะลักล้น ร่างบางอิดเอื้อนเบือนกายขัดขืน

" กร........ไม่นะกร พอแล้ว ขวัญจะตายแล้ว " เสียงห้ามสั่นสะท้าน

" ขวัญ.......เห็นใจกรเถอะนะ กรรักขวัญ กรทนไม่ได้แล้ว เราจะแต่งงานกัน หรือไม่พรุ่งนี้เราจะไปจดทะเบียนสมรสกันไว้ก่อนนะขวัญ นะจะ......."

 เสียงเขาเร่งเร้าแผ่วกระเส่า อยู่ที่ริมแก้ม เสื้อยืดแขนยาวสีครีม ถูกดึงรั้งออกไปจากาย อย่างรวดเร็ว ใบหน้าคมเข้มซุกซบ ลงบนทรวงอกอิ่ม มือหนาสอดไปปลดตะขอ ปลดปล่อยความชูชันอวบอิ่ม ออกอวดสายตา ที่ทำให้ขวัญใจผู้อ่อนต่อโลกย์ แทบตามไม่ทันกับซีนอารมณ์ของชายหนุ่ม ที่เขาเปรียบดังไฟที่ร้อนเร่า และโลมเลียลงบนกายเธอ ให้ระทวยอ่อน ยินยอมให้เขาแผดผลาญ สมองของหญิงสาวอึงอลสับสน ความปรารถนาตามเธอมา เมื่อไม่เหลืออาภรณ์ใดบนกาย และเขายังซอกซอนรุกราน ไปทุกตารางนิ้ว

" กร........กร " เสียงเธอสั่นพร่ำเรียก เมื่อเขาปลุกธรรมชาติในกายสาว จนเธอถึงกับครางครวญเสียงแผ่วไม่ต้องตัดสินใจอะไรอีกแล้ว ในเมื่อความรักและความปรารถนา จู่โจมจนกายจำต้องยินยอม

ร่างงามได้สัดส่วน เปลือยเปล่าดังประติมากรรมชิ้นเอก ที่ผู้รังสรรค์กำลังบรรจง แต่งเติมให้ออกมาสมบูรณ์แบบ มือหนาไล้ไปตามส่วนโค้ง ส่วนเว้า ซอกซอนลงในหลืบ เพื่อปั้นแต่งอย่างพึงพอใจ และยังจดจูบ อย่างบรรจงด้วยความหลงใหล ในความงดงามตรงหน้า ความปรารถนามาพร้อมกับความรักแล้วจริงๆ เมื่อกายและใจไม่อาจปฏิเสธ

ความรู้สึกเจ็บปวด เข้ามาแทรกในอารมณ์หวั่นไหว ที่เธอหลับตาซ่อนอาย อย่างไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว เสียงกรีดร้องถูกปิสนิทลงด้วยริมฝีปากหนา กายบางกระถดหนี ส่ายหน้าน้อยๆน้ำตารินพรากลงทางหางตา เสียงปลอบกระซิบพร่า อยู่ที่ริมแก้มแผ่วๆ

" ขวัญเราจะเป็นของกันและกัน กรรักขวัญนะ รักขวัญมากเหลือเกิน "

ดวงตาเรียวสวยลืมตาฉ่ำชื้นขึ้นมองใบหน้าเข้ม สายตาเธอบอกความทรมาน ริมฝีปากเม้มเข้าหากัน ผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ เมื่อความเจ็บปวดแทรกลงทุกอณูของร่างกาย มือบางจับต้นแขนหนาไว้แน่น เมื่อเขาพยายามพาเธอข้ามเวลานี้ไป อย่างใจเย็นที่สุด

ไฟรักเริ่มลุกโหมรุนแรงขึ้นตามลำดับ ด้วยอารมณ์หนุ่มที่มิอาจยับยั้งอารมณ์ ยิ่งกายบางอิดเอื้อนกระถดหนี กายหนาก็ยิ่งทรมานเจียนขาดใจเช่นกัน มือบางควานหาที่ระบายความเจ็บปวด จิกรั้งผ้าปูที่นอนกำไว้แน่น ลมหายใจของหญิงสาว เหมือนจะขาดลงเป็นห้วงๆ ชายหนุ่มเองก็เช่นกัน เขาไม่ได้เจนศึกจนถึงกับจะทน ให้ข้าศึกได้ยั่วเย้าได้นานนัก และจำต้องเผด็จศึกให้เบ็ดเสร็จเด็ดขาด  เมื่อสุดที่จะเก็บกลั้นไว้ได้อีก ........

 

รัชนีที่นอนห้องเดียวกับขวัญใจ และรู้สึกตัวลืมตาขึ้นน้อยๆ เมื่อได้ยินเสียงไขประตูห้อง และมองนาฬิกาที่ฝาผนัง ที่บอกเวลาว่าล่วงเลยวันใหม่ มาแล้วเกือบครึ่งชั่วโมง เมื่อเพื่อนรักเปิดประตูห้องเข้ามาเงียบๆ โคมไฟที่หัวเตียงหรี่แสงจนอ่อนสุด แต่รัชนีนอนนิ่งไม่ขยับตัว และมองเพื่อนรักในแสงสลัว ขวัญใจวางกระเป๋าสะพายลงที่หน้ากระจก และเดินไปยืนทอดอารมณ์ มองออกไปที่นอกหน้าต่างๆนิ่ง รัชนเพ่งสายตามองเพื่อนรัก และมั่นใจว่าเธอร้องไห้ เพราะอาการที่ยกมือขึ้น ปาดน้ำตาบนแก้มหลายครั้ง และยังกำมือทุบลงบนผนังเบาๆ เหมือนจะระบายความในใจบางอย่าง  อืม........หรือว่า........เสร็จไปแล้วอีกคู่หนึ่งวะ ....... ทำไมความรักความใคร่นี่ มันช่างทำให้มนุษย์วุ่นวายกันจริงกันจังนะ........วันนี้นายวิญย์ก็เหมือนกัน จู่ๆก็โผล่มาเหมือนขอมดำดิน และยังทรงเสื้อผ้าอยู่ในชุดเก่า ทำหน้าตาทะเล้นบ้องแบ๊ว ยิ้มร่าเมื่อเปิดประตูห้องทำงานเข้ามา เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และที่แปลกยังเข้ามายั่วยัยเพลงเล่น ต่อหน้านายพี  เหมือนเมื่อตอนยังไม่มีอะไรกัน อย่างหน้าตาเฉย ........

" เพลง........ทำอะไรอยู่เหรอ ไม่ต้องทำอะไรมากหรอกน่า อีกไม่นานก็ได้เป็นเถ้าแก่เนี้ย นับแบงค์ให้ไอ้พีแล้วนี่ จริงมั้ยวะไอ้พี " เขาเอ่ยยั่วเย้าคนทั้งคู่ขึ้น เหมือนเมื่อก่อนที่ชอบแซวเพลงพิณ รพีภัทรเองก็ยังอึ้ง เพื่อนทุกคนเหวอ แล้วหันหน้ามามองกัน และทุกสายตาก็เบนจับจ้องไปที่เขา

" เฮ้........ฉันพูดอะไรผิดเหรอ ทำไมต้องมองฉันอย่างนี้ด้วยล่ะ "

เขาเอ่ยพร้อมทั้งลากเก้าอี้ตัวหนึ่ง คร่อมร่างลงนั่ง สองแขนวางบนพนัก ใกล้ๆกับที่เพลงพิณนั่งอยู่  หยิบปากกาในมือเธอ ดึงมาเคาะเล่น ที่ทำให้เพลงพิณ ตวัดมือมาดึงปากกากลับไป เขม่นมองหน้าเขาบึ้งๆนิดหนึ่ง

" ยัยเพลงขี้งก " เขาเอ่ยพร้อมทั้งเลื่อนเก้าอี้หนี เมื่อเพลงพิณลุกขึ้นมา ยกกำปั้นน้อยไล่ทุบ

" นายวิญย์บ้า นี่ๆๆๆ "

เขาจับข้อมือทั้งสองข้างเธอไว้ ยื่นหน้าพร้อมทั้งฉีกยิ้มกว้าง " โถแม่ยอดยาหยี ใจร้ายกับวิญย์อีกแล้วนะ ไม่อยากเป็นนางฟ้าแล้วเหรอ อ้อ.......สงสัยติดเชื้อนางยักษ์ มาจากยัยรัชแน่เลย  เชื้อแรงชะมัดเลยแฮะ " เขายื่นหน้ามาเอ่ย จนเกือบชิดใบหน้าเธอยิ้มเย้า  

" ไอ้นายวิญย์ ทะลึ่งอีกแล้วนะ ปล่อยๆ "

เพลงพิณร้องและพยายามสะบัดข้อมือออก และปรายตามาที่รพีภัทร เหมือนจะขอความช่วยเหลือ ด้วยสีหน้าอ้อนๆ รพีภัทรเองก็ยังอยู่ในอาการตกตะลึง เหมือนกับทุกคน เพลงพิณผลักร่างชวิญย์ออกแรงๆ และเดินหน้าคว่ำกลับไปนั่งทำงานที่โต๊ะ  

รัชนีจำได้ว่าเธอโพล่งถามเขาออกไป อย่างคนปากไว " นายวิญย์หายไปคืนหนึ่ง  กลับมาแล้วเพี้ยนไปขนาดนี้เลยเหรอ หรือว่าไปกินอะไรผิดสำแดงมา "

" เพี้ยนยังไง " เขาเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัย และเลื่อนเก้าอี้หมุนไปใกล้เพลงพิณ ทำเสียงอ้อน "  เพลงจ๋า.......พวกนางยักษ์ว่าวิญย์อีกแล้วน่ะ ช่วยวิญย์ด้วยสิ "

แต่เพลงพิณ เพียงแค่ชำเลืองค้อน อย่างที่เคยทำกับชวิญย์ในอดีต รพีภัทรมองคนทั้งคู่นิ่งๆ อย่างคนที่ใช้สมองคิด ย่นหัวคิ้วเข้าหากันนิดหนึ่ง  ชวิญย์ยื่นหน้าไปหยอกเย้าเพลงพิณอีก

" อย่าเครียดๆ ทำหน้าแบบนี้เดี๋ยวแก่เร็วนะจ้ะ อืม........วิญย์ร้องเพลงให้ฟังนะดีมั้ย........" เขาเอ่ยจบเอื้อนเอ่ยโก่งคอร้องเพลงย้อนยุค ขึ้นมาเสียงลั่นห้อง พร้อมทั้งออกท่าเต้นแนวร็อค  

" มอง.......เธอสาวเธอสวยฉันจึงได้มอง  หากเธอไม่สวยฉันจะไม่มอง หากเธอไม่แจ่ม ฉันจะไม่จ้อง ฉันจะไม่มองให้หัวใจเต้น พักตร์เธอสวยเด่นดั่งจันทร์เพ็ญ ฉันแทบช็อคตายเพราะใจเต้น ........" เขาร้องยังไม่จบ เพลงพิณหยิบอะไรสักอย่าง บนโต๊ะยกขึ้นจะขว้าง และทำให้ชวิญย์ หลบแว่บหนีออกไปจากห้องนั้น

และเมื่อหัวค่ำที่โต๊ะอาหาร ชวิญย์ก็ยังรื่นรมย์ หน้าบาน หยอกเย้าเธอและเพื่อนๆทุกคน ในขณะที่รพีภัทรใช้สายตามองชวิญย์เงียบๆ และเพลงพิณก็แปลกไปด้วย ที่เอาอกเอาใจรพีภัทร ตักอาหารใส่จานให้ ยิ้มแย้มแจ่มใส เอาอกเอาใจป้อนยาใส่ปากให้ พร้อมทั้งจ่อแก้วน้ำให้ที่ปาก และทำให้รพีภัทรมีสีหน้าที่แจ่มใสกว่าทุกวัน หรือว่า........เวลามันย้อนกลับไป แบบที่เรียกว่าย้อนกาลเวลาไปนะ บ้าชิบ........มันเป็นไปไม่ได้ แต่เกิดอะไรขึ้นล่ะนี่ ที่วิญย์กับยัยเพลง ทำเหมือนว่าเขาทั้งสองคน คือเพื่อนที่เพียง มีความในใจแก่กันเท่านั้น เราต้องหาทางเค้นเอาความจริงจากใครสักคนให้ได้ ไม่จากยัยเพลงก็นายวิญย์ แล้วยังขวัญใจอีกล่ะ ที่ร้องไห้กระซิกแบบนี้ ไอ้นายกร มันคงละเมิดอธิปไตย ล่วงล้ำกล้ำเกิน แล้วใช่มั้ย........พรุ่งนี้น่ะ เราจะต้องรู้ความจริงให้ได้ ..........รัชนีหมายมั่นไว้ในใจ และหลับผล็อยลงไปอีกครั้ง เมื่อเห็นขวัญใจ เปลี่ยนเสื้อผ้าเดินเข้าห้องน้ำ

 

*วันรุ่งขึ้นขวัญใจบอกรัชนีว่าไม่สบาย ขอไม่ลงไปทำงาน เธอจึงแตะหน้าผากเพื่อนเบาๆ ก็รู้สึกว่าขวัญใจมีไข้ตัวร้อน และรีบหายาให้กิน และนั่งมองหน้าเพื่อนรัก เอ่ยปากถามถึงสิ่งที่เพื่อนๆทุกคนรอลุ้น

" อืม........ตกลงงานไม่สำเร็จเหรอขวัญ ทางเจ้าของรีสอร์ทเขาไม่โอเคใช่มั้ย พวกเรารอลุ้นกันทั้งวัน โทรไปทั้งสองเบอร์ ก็ไม่มีคนรับสายเลยน่ะ "

ขวัญใจอุบอิบเอ่ย " เขาตกลงจ้ะรัช และจะตามมาทำสัญญาเร็วที่สุด เพราะเขารีบที่จะเปิดรีสอร์ทให้ทันไฮท์ซีซั่นน่ะ "

" กรี๊ด!!!!!! ว้าว........แล้วทำไม ไม่โทรมาให้พวกเรา ดีใจกันบ้างวะ โธ่เอ้ย.......อุบเงียบอยู่ได้ เป็นงานใหญ่งานแรกของบริษัทเราเลยนะ ทำมั้ย ทำไม แกสองคนถึงได้ใจจืดใจดำ ไม่โทรมาบอกให้เพื่อนรู้ หรือว่าแกไปแอบฉลองกันสองคน จนดึกดื่นวะเนี่ย ฮูเล่ ฮูเล่ ห่ะ ห่ะ อย่างนี้ต้องมีเฮ........ " รัชนีลุกขึ้นร้องกรีดวี๊ดว้าย เต้นส่ายร่าง ยกมือยกไม้ และเอ่ยด้วยความดีใจ โดยที่ไม่คิดว่าจะไปกระทบใจ เพื่อนสาวอย่างจัง และยังก้มหน้าลงมาถามย้ำ

" ยัยขวัญ........แกกับนายกร อุบไว้ทำไมวะ ไหนบอกหน่อยสิ กลัวเพื่อนหัวใจวายเหรอไง แล้วไปไหนกันมากลับมาเสียดึกเชียว โฮ้ย........ฉันตื่นเต้นว่ะ อย่างนี้ต้องรีบขยายความด่วนเสียแล้ว " รัชนีเอ่ยถามเพื่อนรักอีกครั้ง แต่ด้วยความดีใจ และไม่ทันสังเกตุอาการเพื่อน

" เอ่อ........เปล่า เราเพียงแต่ .........." ขวัญเอ่ยอุบอิบเบาๆ หลับตาซ่อนพิรุธลงทันที

รัชนีหยุดส่งเสียง ขมวดคิ้วแล้วนั่งลง อย่างนึกได้ว่าเมื่อคืน เธอเห็นเพื่อนร้องไห้ อืม.......เราก็มัวแต่บ้าดีใจ เมื่อคืนยัยขวัญมันร้องไห้นี่หว่า มันต้องมีเรื่องอย่างที่เราคิดแน่เลย เพราะแทนที่เมื่อคืน มันจะรีบมากรีดร้อง บอกให้เราดีใจปลุกคนทั้งบ้านให้ตื่นมาฟังข่าวดี .........มันกลับร้องไห้ จนเราเองเห็นอาการมัน ก็ยังลืมถามเลย.......รัชนีคิด และลูบลงบนแขนเพื่อนรักเบาๆ

" ขวัญ........มีอะไรเกิดขึ้นกับแกใช่มั้ย บอกฉันสิ " เธอเอ่ยถามเสียงอ่อน

ขวัญใจผู้ที่กำลังสับสนวุ่นวายในความคิด เธอลุกขึ้นและโถมเข้ากอดรัชนีไว้ ร้องไห้สะอื้นอยู่นาน จนเพื่อนสาวต้องเอ่ยปลอบ

" ขวัญ.........ตั้งสติให้ดีน่า แกมีฉัน มีเพื่อนๆนะ แกคิดอะไรมากไปเหรอเปล่า เล่าให้ฉันฟังได้มั้ย "

ขวัญใจยังคงกอดร่างอวบของรัชนีไว้ ร่ำไห้สะอื้นอยู่ที่ซอกคอเพื่อนรัก  " ขวัญ......ฉันจะพูดให้แกฟังอย่างหนึ่งนะ แค่คำเดียว สิ่งที่อันตรายที่สุดของอารมณ์แกในขณะนี้ ก็คือการคาดหวัง "

ขวัญใจรู้ทันทีว่ารัชนี ผู้มีสายตายาวไกล มีความคิดแบบผู้ใหญ่ เพราะมีบิดามารดาเป็นครู และได้รับความคิดดีๆที่ถูกสั่งสมมามากมาย และเป็นเพื่อนที่มีโลกทัศน์ได้เดาเรื่องราวของเธอ ได้อย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

" รัชฉันไม่เข้าใจ แกหมายความว่ายังไง อันตรายยังไง บอกฉันหน่อยได้มั้ย ฉันสับสน ฉันบอกไม่ถูกน่ะ " ขวัญใจเอ่ยถาม พร้อมทั้งจับจ้องหน้าเพื่อนรัก

" ขวัญอันตรายจากการคาดหวังก็คือ  เราก็อย่าไปคาดหวัง ว่าจะต้องเป็น จะต้องได้ ในสิ่งที่คิดไงล่ะ เราก็จะได้ไม่ต้องไปเครียดยึดติด ปล่อยให้มันเป็นไปตามครรลอง ดูมันไปก่อน แกไปคิดให้ปวดหัวทำไม ในเมื่อมันเป็นไปแล้ว ฉันว่านายกรเขาก็โอเคนะ "

" รัช.........มันเร็วเกินไปใช่มั้ย ฉันไม่เคยรักใคร เพราะฉันเจียมตัวเองอยู่เสมอ แต่พอเขาบอกรักฉัน ฉันก็เริ่มสนใจเขาและก็รักเขาอย่างง่ายดาย ฉันรักกรนะรัช แต่ฉันไม่ควรยินยอมเขาแบบนี้ใช่มั้ย ฉันโง่เหรอเปล่า ที่ปล่อยตัวปล่อยใจแบบนี้น่ะ  มันไม่มีศักดิ์ศรี ไม่มีราคาเลยใช่มั้ยรัช " เธอเอ่ยพร้อมทั้งร้องไห้กระซิกๆ

" เอาละๆฉันถามแกสักอย่าง แล้วนายกรเขาพูดว่ายังไงบ้างล่ะ มันไม่รับผิดชอบอะไรเลยเหรอ หรือมันทำลายแกทั้งใจทั้งกาย มันพูดว่าอะไรบ้าง ฉันจะได้เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้อง ในฐานะเพื่อน พูดกับมันให้รู้เรื่อง คนเราไม่ใช่คนอื่นนี่หว่า ทำเกินไปก็ต้องคุยกันบ้างละ เสียเพื่อนก็เป็นเสียสิวะ " รัชนีเอ่ยด้วยหน้าตาขึงขังขึ้นมาทันที

" เขาบอกว่าแล้วแต่ฉัน จะไปจดทะเบียนกันไว้ก่อนก็ได้ และก็ให้ฉันบอกกับอา ว่าจะแต่งงาน ถามอาว่าจะให้จัดงานแบบไหน ที่บ้านฉันหรือที่กรุงเทพฯ แล้วเขาจะได้บอกพ่อเขาน่ะ เขาขอหมั้นฉันไว้ก่อน เขาสวมแหวนให้ฉัน  เอ่อ.........ก่อนที่เขาจะ....... ฮือๆๆๆๆ " เธอยื่นมมือข้างที่สวมแหวนให้รัชนีดู และร้องไห้โฮออกมาอีก

รัชนีมองหน้าเพื่อนรัก อ้าปากค้างนิ่งๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยพร้อมทั้งหัวเราะจนลั่นห้อง

" เหอะๆๆ ฉันอยากจะหัววเราะให้ฟันหลุดเลยว่ะ โฮ้ย.........ตรูมีเพื่อนปัญญาอ่อนโว้ยยยยยย "  

" ฮือๆๆ ใช่ฉันมันโง่ ฉันมันปัญญาอ่อน ฉันหลงคารมเขา และยังดันยอมเดินเข้าไปนั่งที่เตียง แล้วทำให้เขา............ฮือๆๆๆ " ขวัญใจเอ่ยและร้องไห้หนักขึ้น

" นี่ๆๆๆยัยขวัญ ฉันเห็นแกร้องไห้ เป็นวรรคเป็นเวร ตั้งแต่เมื่อคืน นึกว่านายกรมันสะบึม แล้วทำเป็นเฉย ไม่รับผิดชอบ ฉันกำลังคิดว่าวันนี้ ฉันจะจัดการด่าๆๆๆๆมัน และถ้ากระทืบมันได้ ฉันก็จะกระทืบๆๆๆๆๆมันด้วย เออ.........ตกลงแกร้องไห้เรื่องอะไรวะ ฉันฟังแกแล้วยังมึนอยู่เลย  "

" ก็ฉันกลัวว่าเขาดูถูกฉัน ว่าใจง่ายน่ะรัช ฮือๆๆ"

รัชนีมึนและนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ย " อีบ้า.......ก็ไอ้กรมันก็แสดงความจริงใจหมั้นหมาย แล้วก็จะจดทะเบียนด้วย แต่งงานด้วย มันก็รักแกเต็มเปาแล้วละ ผู้ชายถ้ามันยอมให้ผูกมัดแบบนี้ มันก็จริงจังไม่ใช่จิงโจ้ ส่วนที่มีอะไรกันน่ะ มันเป็นเรื่องของหัวใจแล้วโว้ย ถ้ามันไม่ได้แสดงความจริงใจอะไร แล้วจูงมือแกขึ้นเตียง แกก็ยอม มันถึงจะเรียกว่าใจง่าย ไอ้คนที่มีหัวใจตรงกัน ไปอยู่ในที่ลับตา แล้วกลับออกมาอย่างบริสุทธิ์ผุดผ่องน่ะ แสนหนึ่งจะมีสักคู่หนึ่งหรือเปล่าเถอะ เป็นฉันนะ..........แค่แสดงความจริงใจ ชวนฉันไปจดทะเบียน แล้วฉันก็รักเขาจนสุดหัวใจ ฉันก็จะจูงมือนายคนนั้น ขึ้นเตียงเองเลยละยัยขวัญ ห่ะๆๆๆ  " รัชนีเอ่ยอย่างขันๆ อย่างต้องการปลอบใจเพื่อน

" แกคิดอย่างนั้นจริงเหรอรัช "

" โลกมันเปี้ยนไป๋ แล้วแกกับไอ้กร ก็รู้จักกันมานานแล้ว ไม่ใช่เพิ่งรู้จักกัน  ฉันคิดว่าแกอย่ามาคิดเรื่องนี้เลยว่ะ ไร้สาระปัญญาอ่อนชะมัด มันก้าวผ่านมาเวลานั้นมาแล้ว มันจะคิดยังไง แกก็เป็นเมียมันแล้วละ ทางที่ดีที่แกจะต้องทำ ก็คือ แกรีบไปจดทะเบียนกับมันไว้ก่อน ความคิดนี้จะแจ๋วกว่านะเพื่อน ก้าวไปข้างหน้า ให้วันข้างหลัง เป็นแค่บทเรียน ไว้สอนลูกสอนหลานเถอะว่ะ " รัชนีให้ข้อคิด ซึ่งขวัญใจก็เห็นด้วย

" แล้วถ้าเกิดกรเขาเปลี่ยนใจ ไม่อยากจดแล้วล่ะ ฉันจะทำยังไง เขาได้ฉันแล้วนี่  " ขวัญใจเอ่ยเสียงอ่อยๆ

" งั้นแกนอนอยู่บนนี้ ไม่ต้องลงไป เพื่อนจัดให้ ........และจะจัดให้หนักเลยละ และห้ามรับโทรศัพท์ใครเป็นอันขาด เข้าใจ๋ ........."

รัชนีลงมาข้างล่างหาอาหารเช้าทาน ซึ่งแล้วแต่ใครอยากทานอะไร ก็ทำกันเอง เธอพบเพลงพิณกำลังทำอาหารเช้าง่ายๆอยู่ในครัว โดยทอดไข่ดาว เบคอน และปิ้งขนมปัง และมีชวิญย์ช่วยเป็นลูกมือ โดยมีรพีภัทรยืนพิงโต๊ะตัวกลางมองเงียบๆ

" วิญย์........ค่อยๆสิ เดี๋ยวไข่แดงแตกไม่น่าทานนะ เพลงว่าวิญย์ไปคอยทานดีกว่า เพลงทำได้ " เพลงพิณท้วงเมื่อเห็นท่าทาง ของชวิญย์ตักไข่ดาวในกะทะ

"  น่า.........วิญย์อยากช่วย เดี๋ยวมีเมีย วิญย์จะได้ช่วยเมียทำเป็นไงล่ะ  ซ้อมๆไว้ก่อน " เขาเอ่ยและก้มหน้าก้มตาบรรจงตักไข่ออกจากกะทะเทปล่อน แล้วร้องด้วยท่าทางดีใจเมื่อทำสำเร็จ " แจ๋ว.......ทำได้อย่างนี้ แม่ยายรักเนอะ "

รัชนีจึงแกล้งมึนตาม " เมียยังหาไม่ได้  คิดไปถึงแม่ยายโน่นแน่ะ นายวิญย์ "

" เฮ้อ........นางฟ้าจ๋า........นางยักษ์จิกวิญย์อีกแล้วน่ะ " เขาทำเสียงอ้อนเพลงพิณ

เสียงหมั่นไส้จากรพีภัทรจึงตามมา " นั่นสิ ........แกกำลังอ้อนแฟนฉันอยู่นะไอ้วิญย์ "

ชวิญย์ยักไหล่เบะปากน้อยๆ " แฟนแกแต่เพื่อนฉันนี่หว่า เนอะเพลงเนอะ เพลงเข้าข้างวิญย์ใช่มั้ย วิญย์น่าสงสารออกนะ มีแต่คนรุมทึ้ง สงสารวิญย์นะเพลงนะ "

" ฮื้อ........ไม่ต้องช่วยแล้ว ออกไปคอยที่โต๊ะไป ทั้งวิญย์ทั้งพีน่ะแหละ รำคาญ พูดมากกันชะมัดเลย " เพลงพิณทำเสียงดุ ที่ทำให้ชวิญย์ทำสีหน้าล้อเลียนใส่ และเมื่อเพลงพิณยกตะหลิวขึ้น เขาก็ยิงฟันขาว แล้วหลบแว่บคว้าแขนเพื่อนรักเดินออกไป

" ไปว่ะพี เดี๋ยวเด็กเสริฟตามไป เราไปนั่งคอยดีกว่าว่ะ "

" ไอ้นายวิญย์ปากดีนักนะ เดี๋ยวจะอด " เพลงพิณตะโกนไล่หลังไป

รัชนีมองปฏิกริยาที่ทั้งสามคนที่มีให้กัน อย่างพยายามวิเคราะห์ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น และได้แต่ขมวดคิ้ว จนเพลงพิณตักเบคอนใส่จานสามจาน และหันมาเอ่ยกับเธอ

" รัช........ทานแบบนี้มั้ย เพลงทอดให้ "

" ฮึ........เห็นแล้วอ้วนย่ะ ไม่ไหว ฉันต้องรักษาหุ่นเสียด้วยสิ  อิๆๆ "

" จ้า........แล้วขวัญล่ะ กำลังรอฟังข่าวเรื่องงานอยู่ เป็นไงบ้างก็ไม่รู้ เจ้าของเขาโอเคเหรอเปล่า หรือว่าต่อรองราคายังไง ติชมตรงไหนบ้าง ก็ไม่เห็นบอกเลย นายกรก็ยังไม่มา ขวัญบอกว่าไงบ้างจ้ะ อยากรู้จังเลย  " 

" เขาโอเคทุกอย่างจ้ะ และจะรีบมาทำสัญญาด้วย ฮิ้วๆๆๆ "

" ว้ายกรี๊ด !!!!!! " เพลงพิณกรีดร้องเสียงลั่นตึก อย่างดีใจ และรีบละมือจากกะทะ วิ่งเข้ามากอดรัชนีไว้อย่างดีใจ

สองหนุ่มตกใจเสียงกรีดร้องวิ่งถลันกลับเข้ามาในครัว เพลงพิณ ผละจากรัชนี วิ่งเข้าไปกอดชวิญย์ อย่างลืมตัว

" งานผ่านแล้ววิญย์ ดีใจจังเลย " ชวิญย์ก็ลืมตัวเช่นกัน รวบเอวเพลงพิณ ขึ้นเหวี่ยงไปรอบๆอย่างดีใจ ทั้งสองได้สติ เมื่อเห็นสายตาขุ่นเขียวของรพีภัทร ชวิญย์รีบวางเธอลง เพลงพิณวิ่งเข้าไปจับแขนรพีภัทรเขย่า

" พี.........งานแรกของเราสำเร็จแล้ว ดีใจมั้ยพี "

รพีภัทรถือโอกาสรั้งกายเธอเข้ามากอดไว้ " ดีใจจ้ะเพลง "

ชวิญย์เดินมาหยิบจานอาหาร และเดินกลับไปห้องทานข้าว เอ่ยลอยๆ " กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ไปโซ้ยกันเถอะ จะได้รีบเตรียมงานไว้ล่วงหน้า ถ้าเขามาทำสัญญา เราก็จะได้พร้อมลุยไงล่ะ "  

รัชนีเห็นสายตาขื่นๆของชวิญย์นิดหนึ่ง แต่เขาเก็บอาการได้ดีมาก อย่างที่รัชนีก็เคยเห็นอาการแบบนี้มาตลอดสี่ปี ยัยเพลง.........ก็ทำท่าอึดอัด แต่เหมือนพยายามฝืนใจยิ้มแย้ม เดินกลับมายกจานอาหาร ส่งให้รพีภัทร ทำให้เขาเดินกลับออกไป

 รัชนีเอ่ยถามขึ้น " เพลง.........เธอกับวิญย์ เล่นเกมอะไรอยู่เหรอ "

อีกไม่รู้เมื่อไหร่  และเราสองคนจะมาทดสอบความรักของเรา ว่าจะมั่นคงกันแค่ไหน พิสูจน์รักแท้ไงล่ะ อิๆ " เธอเอ่ยพร้อมทั้งหัวเราะเบาๆ แต่รัชนีก็เห็นแววตาแว่บหนึ่งหม่นเศร้า

รัชนีเชื่อว่าเพลงพิณพูดความจริง แต่อาจจะไม่ทั้งหมด  แต่เธอก็เข้าใจเพื่อน ว่าเพื่อนน่าจะเก็บบางสิ่งบางอย่างไว้กับตนเองบ้าง เพราะเพลงพิณไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้ว เธอมีชวิญย์อยู่เคียงข้าง รัชนียอมรับในน้ำใจของเพื่อนทั้งสอง ที่เสียสละ เพื่อความสุขสุดท้ายของรพีภัทร ต้องยอมเจ็บยอมขมขื่น ยอมห่างกัน

ในขณะที่ทุกคนทานอาหารเช้ากันอยู่ วิกรก็โผล่เข้ามา ร้องทักทายทุกคนอย่างอารมณ์ดี และกวาดสายตาไปทั่วๆ



*มาติดตามความรักอีกคู่หนึ่งของรัชนี กับใคร.........ทั้งหมดจะสมหวังลงเอยกันอย่างไร



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 9 : รักหรือเพียงแค่ปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2123 , โพส : 12 , Rating : 97% / 12 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 157
เฮ้อ  เพิ่งมาอ่านค่ะ  วันนี้ขออ่านแค่นี้ก่อนละกันเนอะ

แล้วพุ่งนี้จะมาอ่านต่อ เป็นกำลังใจให้พี่บุษนะคะ

PS.  ชอบอ่านนิยายที่สุดใน 3 โลก วันไหนไม่ได้อ่านจะนอนไม่หลับ เพราะฉนั้น อัพทุกๆวัน นะคะ ไรเตอร์ ขาาาา
Name : nah bfc love P' Bie makmai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nah bfc love P' Bie makmai [ IP : 115.87.85.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2554 / 00:16
# 11 : ความคิดเห็นที่ 156

มาทักทายอีกตอนค่ะ  พี่บุษสุดสวย

Name : bambanimma < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bambanimma [ IP : 58.11.42.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2554 / 16:15
# 10 : ความคิดเห็นที่ 155


รัชนีทำตัวเหมือนศิราณี ช่วยแก้ และเป็นที่ปรึกษาของเพือนๆๆ แถมยังช่วยทำให้เพื่อยังสามัคคีกันอยู่ไม่แตกแยก
กันด้วยเรื่องบ้าน เช่นรักสาวคนเดียวกัน 

รอไรเตอร์มา up ต่อ
PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 208.48.53.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 เมษายน 2554 / 12:51
# 9 : ความคิดเห็นที่ 154
เป็นกำลังใจให้หนูเพลงกับวิญนะคะ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 210.246.186.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 เมษายน 2554 / 12:30
# 8 : ความคิดเห็นที่ 153
เรียบร้อยไปอีก 1 คู่ สู้นะจ๊ะวิชญ์กะเพลง
Name : cornetto-milk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cornetto-milk [ IP : 110.77.187.23 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2554 / 22:17
# 7 : ความคิดเห็นที่ 152

อยากรู้จังรัชนีคู่ใคร


PS.  Could have been forever now we have reached the end~
Name : 『SugarCafe』 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 『SugarCafe』 [ IP : 125.27.209.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2554 / 21:27
# 6 : ความคิดเห็นที่ 151
สงสัยงานนี้รัชนีได้เป็นคุณนายของรีสอดท์แน่ๆๆเลย 555
Name : ตาล แฟนใหม่ [ IP : 118.174.208.125 ]

วันที่: 25 เมษายน 2554 / 20:48
# 5 : ความคิดเห็นที่ 150

เรียบร้อยไปอีก 1 คู่ แม้จะพยายามห้ามใจกัน ให้รู้จักความผิดชอบชั่วดี แต่ก็ไม่สามารถสกัดกั้น ความรัก ที่แต่ละคนมี

รอไรเตอร์มา up ต่อ


PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 113.53.144.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2554 / 02:34
# 4 : ความคิดเห็นที่ 149
เรื่องของหนุ่มสาวเกินห้ามใจ
PS.  Could have been forever now we have reached the end~
Name : 『SugarCafe』 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 『SugarCafe』 [ IP : 125.27.208.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2554 / 18:43
# 3 : ความคิดเห็นที่ 148
ขอบคุณนะคะไรเตอร์ ที่จัดให้ ดีใจค่ะที่รัชนีจะมีคู่ คนคิดดี รักเพื่อน ก็ต้องมีสิ่งดีๆๆตอบแทน แล้วอะไรมันจะดีเท่ากับ ความรักระหว่างชาย หญิง ล่ะคะ 5555
Name : ปาล์ม ปาม [ IP : 118.174.208.214 ]

วันที่: 24 เมษายน 2554 / 11:15
# 2 : ความคิดเห็นที่ 147
มาลุ้นให้รัชนีพบเนื้อคู่ค่ะอยากรู้ว่าเนื้อคู่รัชนีจะเป็นคนอย่างไรน้าจะบ๊องหรือจะห้าว
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 61.90.68.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2554 / 18:59
# 1 : ความคิดเห็นที่ 146
มาอัพเร็วนะคร้า
PS.  มาอัพเร็วนะคร้า *-*
Name : Mr.nut < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.nut [ IP : 49.48.26.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2554 / 16:41
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android