คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น

ตอนที่ 4 : รำพันรัก อัพ100%


     อัพเดท 4 เม.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวานสามเส้า หวานซึ้ง ........
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 6 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 34,416
373 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 84 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 4 : รำพันรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2305 , โพส : 19 , Rating : 100% / 16 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




ตอนที่ 4 รำพันรัก อัพ100%

 ชวิญย์เปิดม่านและทอดสายตา มองออกไปนอกหน้าต่าง ฝนยังคงตกหนาเม็ด จนมองไม่เห็นอะไร ถึงจะสายแล้วก็ตาม ท้องฟ้าก็ยังไม่เปิด อากาศเย็นเยือก เพลงพิณทานอาหารเช้า ที่เพลงชวิญย์วิ่งกางร่มไปหามาให้ และต้องยังคงห่มผ้านอนซึม อย่างรู้สึกจะเป็นไข้ เธอนอนนิ่งๆเริ่มคิดถึงบิดาและคร่ำครวญในอก........คุณพ่อขา ป่านนี้คุณพ่อจะรู้มั้ยคะ ว่าเพลงติดอยู่บนเกาะนี้ คุณพ่อไม่เคยใส่ใจ เพลงมานานมากแล้ว เป็นปีก็ว่าได้ เพลงไม่รู้ว่าคุณพ่อเป็นอะไร คุณพ่ออารมณ์เสียใส่เพลง จนเพลงเข้าหน้าไม่ติด จนเราสองคนพ่อลูก แทบจะเป็นคนอื่นไปแล้ว คุณพ่อขา........ไม่สงสารลูกแล้วเหรอคะ คุณพ่อเคยบอกเพลงเสมอว่า สงสารที่เพลงกำพร้าแม่ตั้งแต่ยังเล็กนัก ........แต่เดี๋ยวนี้คุณพ่อ ไม่เมตตาเพลงอีกเลย เพราะอะไรล่ะคะ เพลงไม่เข้าใจ ......เธอคิดพร้อมทั้งปาดน้ำตาบนแก้ม

ชวิญย์เดินมานั่งลงข้างเธอ ก้มลงรั้งกายเพลงพิณขึ้นมากอดไว้ เอ่ยถามด้วยเสียงอาทร “ เพลง.........อย่าโกรธวิญย์เลยนะ  วิญย์ไม่สบายใจเลย ที่เห็นเพลงเป็นอย่างนี้ พูดกับวิญย์สักคำหนึ่งสิ นะ........พูดอะไรก็ได้ ด่าวิญย์ก็ได้นะ แต่อย่าเงียบแบบนี้เลย วิญย์ขอร้องนะจ๊ะ “

“ วิญย์........เพลงกลัว“ เธอเอ่ยขึ้นเบาๆ

“ กลัววิญย์ไม่จริงจัง กับเพลงงั้นเหรอจ๊ะ “ เขาเชยคางเธอขึ้นเอ่ยถาม

“ ไม่รู้สิวิญย์ เพลงคิดไม่ออก กลัวไปหมดทุกอย่าง เพลงไม่มีใครเลยนะ ทุกวันนี้เพลงเหมือนตัวคนเดียว คุณพ่อของเพลง ไม่เคยสนใจเพลงเลย ไม่รู้ว่าท่านเป็นอะไร คุณพ่อดื่มแต่เหล้า แล้วก็อารมณ์เสีย จนพิณเข้าหน้าไม่ติด เป็นอีกเรื่องหนึ่งนะวิญย์ ที่เพลงอยากไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ เพลงเบื่อบ้าน “ เธอเอ่ยด้วยเสียงเครือ น้ำตาคลอคลองขึ้นอีก และเป็นครั้งแรกที่เพลงพิณ เอ่ยความในใจ ให้เขาได้รับรู้ และทำให้ชวิญย์ถึงกับขมวดคิ้ว ก่อนจะเอ่ยถาม

“ เพลง.........คุณพ่ออาจจะมีปัญหาอะไรก็ได้นะ ที่ท่านไม่บอกกับเพลงน่ะ “

“ เพลงก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน คุณพ่อไม่ค่อยไปบริษัท พอเพลงถาม คุณพ่อก็โกรธและด่าเพลง บางครั้งท่านอารมณ์เสีย ก็หยิบอะไรที่ใกล้ตัวขว้างเพลง เพลงก็เลยไม่กล้าถามอะไรอีกเลยน่ะ “ เธอเอ่ยเล่าด้วยเสียงสะอื้นกระซิกๆ

“ เพลงสังเกตุความผิดปรกติ อะไรอย่างอื่นบ้างเหรอเปล่าล่ะ อย่างเช่นงานท่าน หรือว่าการเงินของท่านน่ะ ท่านอาจจะอารมณ์เสีย เพราะมีปัญหาเรื่องงานก็ได้นะ “

“ เพลงก็สังเกตุนะวิญย์ และก็รู้สึกว่า คุณพ่ออาจจะมีปัญหาเรื่องการเงินก็ได้ แต่ท่านไม่ยอมบอกอะไรให้เพลงฟังเลย จนบางครั้งเพลงอึดอัด ความจริงเพลงอยากจะช่วยไปทำงานให้ที่บริษัท พอบอกท่าน ท่านก็ตวาดเพลง ไม่ให้เพลงยุ่ง จนเพลงไม่อยากสนใจอีก บางทีก็คิดว่าอะไรจะเกิด ก็ต้องเกิดน่ะวิญย์ “ เพลงพิณเอ่ยด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย ปาดน้ำตาบนแก้มตนเองทิ้ง ทำให้เขาดึงกายเธอเข้ามากอดไว้

“ เพลงอย่าคิดมากเลยนะ ต่อไปนี้เพลงมีวิญย์แล้วนะจ๊ะ วิญย์จะดูแลเพลงเอง เรื่องของผู้ใหญ่ ถ้าท่านไม่อยากให้ยุ่ง เราก็คงไปยุ่งไม่ได้หรอก ท่านอาจจะกำลังเครียด และคิดหาทางแก้ปัญหาอยู่ก็ได้นี่ “

“ คุณพ่อเพลงเคยไปต่างประเทศ เพื่อไปดูของที่สั่งซื้อบ่อยๆ ปีละนับครั้งไม่ถ้วน แต่ตอนนี้คุณพ่อไม่ไปเลยนะวิญย์ หลายเดือนแล้วด้วย และเพลงรู้ว่าคุณพ่อกำลังเครียดมาก ท่านคงมีปัญหาเรื่องธุรกิจมั้งนะ “เธอเอ่ยเล่าด้วยสีหน้าหม่นเศร้าลง  

“ ท่านอาจจะไม่อยากบอกเพลง เพราะกลัวเพลงจะคิดมากก็ได้นะ เพลงอย่าโกรธท่านล่ะ “

“ เพลงไม่ได้โกรธคุณพ่อหรอกนะ เพียงแต่ไม่เข้าใจ น้อยใจ และก็รู้สึกอ้างว้าง เพราะเรามีกันแค่สองคนพ่อลูกเท่านั้น แต่ตอนนี้ท่านเหมือนทิ้งเพลงเลยนะวิญย์ “

“ เพลงก็มีวิญย์แล้วไงล่ะ วิยญ์จะเป็นทุกอย่างให้เพลงเอง เป็นเพื่อน เป็นพี่ แล้วก็เป็นพ่อทูนหัวให้เพลงด้วยไงล่ะ ดีมั้ย “ เขาเอ่ยเสียงใส ทำหน้าทะเล้นถาม ยื่นริมฝีปากมาจุ๊บแก้มเธอนิดหนึ่ง ทำให้เพลงพิณพยักหน้าน้อยๆ แนบแก้มลงกับแก้มเขา และเอ่ยด้วยเสียงน้อยใจ

“ เพลงจะแต่งงานกับวิญย์ แล้วก็ไปจากบ้าน เพราะคุณพ่อไม่รักเพลง ไม่ต้องการเพลงแล้ว “

“ ได้จ้ะเราจะไปซื้อบ้าน หลังเล็กๆอยู่ด้วยกัน สร้างตัวด้วยกัน แต่วิญย์ไม่อยากให้เพลงงอนคุณพ่อหรอกนะ เราต้องดูแลท่าน ถึงท่านจะยังไง ก็โกรธท่านไม่ได้หรอก ท่านแก่แล้วนะเพลง “ เขาเอ่ยด้วยเสียงทอดอ่อน ลูบหลังเธอเบาๆ  

“ วิญญ์จ๊ะ.......วันที่เพลงจะมาเที่ยว เพลงเข้าไปหาคุณพ่อบอกท่าน ท่านถามแปลกๆนะวิญย์ ท่านถามเพลงว่า เพลงไปเที่ยวกับรพีภัทรใช่มั้ย ไปกันสองคนเหรอ มีอะไรกันเหรอยัง แน่ใจว่าจะแต่งงานกับเขาแล้วใช่มั้ย เพลงงงมากเลยนะ และพอเพลงปฏิเสธ ว่าไม่ได้รัก ไม่ได้มีอะไรกับพี และก็ไม่ได้คิดจะแต่งงานพี ท่านก็โกรธหาว่าเพลงโกหก ท่านหยิบหนังสือขว้างใส่เพลงด้วยนะวิญย์ “

“ คุณพ่อรู้เรื่องพีด้วยเหรอเพลง “ ชวิญย์ขมวดคิ้วถามด้วยเสียงประหลาดใจ  

“ เพลงก็ไม่แน่ใจนะวิญย์  เพราะเพลงก็พาเพื่อนๆ ไปบ้านพร้อมๆกันเป็นกลุ่มทุกที และไม่เคยพาพีไปคนเดียวเลยนะ แต่คุณพ่อเอ่ยถามถึงพี เรียกชื่อรพีภัทรด้วยน่ะ จนเพลงงงมาก แต่พอถามท่านว่าท่านไปเอาเรื่องนี้มาจากไหน ท่านก็ตวาดเพลง ไล่เพลง และหาของจะขว้างเพลงอีก เพลงก็เลยรีบวิ่งหนีออกมา เพลงก็เลยไม่รู้ว่า คุณพ่อทำไมถึงถามเรื่องพี แบบนี้น่ะจ้ะ “เธอเอ่ยเล่าด้วยสีหน้าขมวดมุ่นให้เขาฟัง  

ชวิญย์มีสีหน้าครุ่นคิดขึ้นทันที ก่อนที่เอ่ยขึ้น “ เพลง........วิญย์จะบอกเพลงอย่างหนึ่งนะ ว่านายพีรักเพลงมาก และมันจะทำทุกอย่าง เพื่อได้เพลงมาครอบครอง ยิ่งเพลงบอกไม่รักมัน มันก็ยิ่งกลัวจะเสียเพลงไป และยิ่งอยากได้เพลงมากขึ้น อาจจะเป็นไปได้นะเพลง ว่าเจ้าพีมันแอบไป พบคุณพ่อของเพลง และบอกเรื่องเพลงกับมันน่ะ “

“ วิญย์........พีจะบ้าขนาดนั้นเลยเหรอ เขาจะกล้าขนาดที่จะไปบอกคุณพ่อ ของเพลงว่ารักเพลงเหรอวิญย์ เพลงไม่อยากจะเชื่อเลย “ เธอเอ่ยถามชวิญย์ด้วยสีหน้าตระหนก

“ อย่าลืมสิเพลง ว่าไอ้พีมันลูกมหาเศรษฐีนะเพลง มันไม่เคยกลัวอะไรหรอก การที่มีเงินมากมายล้นฟ้า ทำให้คนเรา เหมือนมีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง กล้าคิดกล้าทำ อยากได้อะไรต้องได้ เพลงก็น่าจะรู้นิสัยมันดีนี่ “

“ แต่เพลงไม่ชอบที่พี ชอบใช้เงินซื้อ แม้กระทั่งเพื่อนบางคน อยากจะทำอะไร ก็ใช้เงินเป็นที่ตั้งเสมอ เพลงรู้สึกว่า เขาเหมือนมาเฟียในหนังน่ะวิญย์ ที่มีเงินไว้จ้างสมุน มาเป็นลิ่วล้อ “

“ หึๆไม่ถึงอย่างนั้นหรอกเพลง ไอ้พีมันก็มีส่วนดีมากนะ  มันใจกว้างใจดี ชอบช่วยเพื่อน ซึ่งเป็นข้อดีของมัน เพื่อนๆก็เลยโอเคกับมันน่ะ วิญย์ก็ยอมรับนะ ว่าไอ้พีมันเป็นคนมีน้ำใจ เพื่อนบางคนไม่มีเงินลงหน่วยกิต มันก็ยังออกให้เลย บางคนยิ่งรวยยิ่งงกไม่คิดจะช่วยใคร แต่เจ้าพีน่ะมันเท่าไหร่เท่ากัน เลี้ยงเพื่อนผู้หิวโหย ให้อิ่มได้ทุกคนเลยละ คนเราก็อย่างนี้แหละ มีทั้งด้านมืด และด้านสว่าง “

เพลงพิณมองหน้าชวิญย์ด้วยสายตาชื่นชม ........เขาทำให้เธอยอมรับ เขาไว้ในหัวใจ มานานมากแล้ว ก็เพราะตัวตนของเขา ที่ไม่เคยให้ร้ายเพื่อนเลยสักครั้ง ทั้งๆที่รู้ว่ารพีภัทรให้ร้ายตัวเองบ่อยๆ และเป็นคนที่ปากกับใจตรงกันเสมอ ที่เธอได้รับรู้และสัมผัส ด้วยตัวเองมาแล้วหลายครั้ง

“ วิญย์........เราจะบอกเรื่องเรากับพีใช่มั้ยจ๊ะ “ เธอเอ่ยถามเขาด้วยสีหน้าใคร่รู้

ชวิญย์คลี่ยิ้มแล้วหัวเราะหึๆ จับคางเธอเขย่าเบาๆ ก่อนจะเอ่ย “ แม่สาวน้อยอินโนเซนท์ไม่ต้องบอกใคร เขาก็รู้ได้ด้วยตัวเองจ้ะ เราสองคนรักกันเพื่อนๆรวมทั้งนายพีก็รู้ แล้วมาติดเกาะอยู่บนเตียงด้วยกัน ใครจะอดใจได้ล่ะ เราสองคนก็เหมือนแม่เหล็กสองขั้ว ที่ยังไงก็ต้องวิ่งเข้ามาหากันอยู่ดี “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งล้มกายนอนเคียง และกอดรัดเริ่มซุกไซ้ อย่างหยอกเย้า

เพลงพิณกำมือทุบเขา “ นี่แน่ะ !พูดทะลึ่งอีกแล้วนะวิญย์ “

เขาพลิกายมาคร่อมร่างเธอ จับข้อมือไว้ ยื่นหน้ามายิ้มเย้า จดปลายจมูกลงหอมแก้ม “ โธ่ป่านนี้........เพื่อนๆก็ต้องจินตนาการ กันจนตาร้อนผ่าวบ้างแล้วละน่า แต่ก็ดีนะ......เรารีบแต่งงานกันก่อน และพอเรามีลูก เราก็จะให้ลูกเรา เรียกพวกนั้น ว่าคุณลุงคุณป้าไงล่ะ“ 

“ วิญย์........วิญย์คิดอะไรได้บ้าชะมัดเลยนะ วิญย์ไม่รู้ร้อนรู้หนาวเลยเหรอ เราจะกลับกันไปยังไงเมื่อไหร่ก็ยังไม่รู้เลยนะ เราน่าจะออกไปดูข้างนอกดีกว่านะ ไปถามที่ฟร้อนท์ดูมั้ย ว่าฝนฟ้าจะหยุดตกเมื่อไหร่ “

“ วิญย์ไม่อยากให้เพลงไปโดนละอองฝนน่ะ ตัวเพลงร้อน เพลงมีไข้ รู้ตัวมั้ยจ๊ะ “

“ ก็วิญย์น่ะแหล่ะรังแกเพลง เพลงถึงเป็นอย่างเงี้ย “ เธอเอ่ยบ่นเบาๆ แก้มแดงก่ำขึ้น

“ เพลงจ๋า........รักเพลงออกอย่างนี้ จะอดใจได้ซะที่ไหนล่ะ พูดมากจะโดนรังแกอีกนะ “ เขาเอ่ยด้วยสายตากรุ้มกริ่มวิบวับ

“ ไม่แล้วนะวิญย์ “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งเมินหน้าหนีอาย

“ ไม่ก็ไม่สิจ๊ะ คนดี  วิยญ์รักเพลง หวงเพลงมากนะ ต่อไปนี้เราจะไม่คลาดสายตาจากกันจ้ะ “ เขาเอ่ยรำพันรัก ด้วยแววตาหวานรักกรุ้มกริ่ม จูบเคลียที่ริมแก้มเบาๆ ที่ทำให้เพลงพิณ แก้มร้อนผ่าวหวาดหวั่นขึ้นอีกครั้ง ทำให้เขาคลี่ยิ้มกว้างออกมา และเอ่ยบอก  

“ เมื่อเช้าที่วิญย์ไปเอาอาหารเช้ามาให้เพลงน่ะ พวกนักท่องเที่ยวที่ติดอยู่ ก็พยายามทวิตเตอร์ ติดต่อกับคนที่ฝั่งอยู่นะ คลื่นลมแรงอย่างนี้ เผลอๆเราคงต้องติดอยู่ที่นี่ อีกคืนสองคืนแน่เลย เพลงรู้มั้ยว่าคลื่นสูงมาก เขากลัวว่าน้ำจะท่วมที่นี่ด้วยซ้ำ แต่ถ้าวันนี้ฝนหยุด ก็คงจะค่อยยังชั่วน่ะ เรายังมีเวลารักกันใช่มั้ย หึๆ สาวน้อยติดเกาะ ........”

“ วิญย์บ้า “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งรัวทุบ เขาโถมกอดเคล้าเคลีย หยอกเย้าด้วยเสียงหัวเราะ

 

เพื่อนๆทุกคนพากันไปอออยู่หน้าห้องไอซียู เพื่อนสาวปาดน้ำตาบนแก้ม กอดกันร้องไห้ เพื่อนชายต่างนั่งก้มหน้านิ่งๆ บางคนเดินเกร่ไปมายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู

รัชนีเอ่ยขึ้นด้วยเสียงสะอื้น “ เราไม่น่ามาเที่ยวกันเลยนะ ดูสิ.......เพื่อนหายไปในทะเลคลั่งตั้งสองคน อย่างไม่รู้ชะตากรรม อีกคนก็เครียดจนโรคกำเริบ เวรกรรมอะไรก็ไม่รู้ ฮือๆๆๆ “

“ ขวัญใจเอ่ยขึ้น “ รัช.......ทำใจดีๆน่ะ แกร้องไห้จนตาบวมแล้วนะ “

“ นายพีต้องผ่าตัดเหรอเปล่าเนี่ย “ สินีเอ่ยถามขึ้น

“ เตี่ยมันโทรมาไม่ให้ผ่า เขาจะเอามันเข้าไปรักษาในกรุงเทพฯ แกรีบนั่งเครื่องมา บ่ายนี้คงถึงแล้วละ แกบอกให้หมอทางกรุงเทพเอาฮ.มารับน่ะ “ รัชนีเอ่ยบอกด้วยเสียงสะอื้น  เพราะเธอเป็นคนเดียว ที่ติดต่อกับเตี่ยของรพีภัทร

“ ไอ้พีมันเป็นโรคอะไรเหรอรัช “ เพื่อนชายคนหนึ่งเอ่ยถาม

“ เนื้องอกในสมองน่ะ ฮือๆๆๆ “ รัชนีเอ่ยพร้อมทั้งร้องไห้โฮออกมา ด้วยความสงสารเพื่อน

เพื่อนๆหันมาร้องอุทานอย่างตกใจ เพื่อนชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น  “ ห๊ะ........จริงเหรอรัช ถึงว่าสิ.......มันถึงได้ปวดหัวบ่อยๆพกยาอื้อเลย “

“ อืม........มันเป็นอย่างนี้ละมั้ง  เตี่ยมันถึงไม่ให้ไปเมืองนอก และก็โอ๋อย่างกับไข่ในหิน แสดงว่ามันต้องรู้ ตัวว่าเป็นอะไร แต่ไม่เคยปริปากบอกใครเลย เพราะอะไรวะ......“ เพื่อนชายอีกคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

 

* ค่ำนั้นทุกคนกลับมา อยู่ที่รีสอร์ทอีกครั้ง เมื่อเตี่ยของรพีภัทร มาจัดการพาลูกชายไปรักษาตัวใน โรงพยาบาลที่ทันสมัย ที่สุดในกรุงเทพฯ เพราะเขามีประวัติการรักษาประจำอยู่ที่นั่น ทุกคนเงียบเหงาจับเจ่าดูข่าวในทีวี ฝนยังคงตกต่อเนื่อง ถึงแม้จะเบาลง แต่คลื่นลมในทะเลก็ยังแรงมาก เรือเล็กยังมีคำเตือนห้ามออกทะเล

 ขวัญใจนั่งพิงผนังห้อง ห่มผ่าคู่กับรัชนีบนที่นอน เอ่ยด้วยกระซิบขึ้น “ รัช........ถ้าสมมุติว่า นายวิญย์กับยัยเพลงไปติดเกาะอยู่ที่ไหนสักแห่งหนึ่ง แกว่าเขาสองคนจะเอ่อ.........มีอะไรกุ๊กกิ๊กกันมั้ยวะ “

“ ฉันน่ะอยากให้มันไปติดเกาะด้วยกันจริงๆน่ะสิ ขออย่าให้มันเป็นอย่างอื่นเลย และฉันบอกให้นะ........ถ้าไปติดกันสองคน และอยู่ในรีสอร์ตตามเกาะน่ะ อย่างน้อยฉันว่าก็ต้องมีบ้างแหละน่า เขาว่าตามเกาะทุกเกาะไม่มีไฟฟ้าใช้ บางที่ก็มีเครื่องปั่นไฟ เขาก็ต้องประหยัดน้ำมันไว้เผื่อฉุกเฉิน แกลองคิดดูก็แล้วกัน ว่ามันจะมีอะไรเกิดขึ้น “ รัชนีเอ่ยพร้อมทั้งฟาดฝ่ามือลงบนแขนขวัญใจ แย้มยิ้มออกมานิดหนึ่ง

ขวัญใจเอ่ยกระซิบด้วยท่าทางฝันๆขึ้น “ มันก็ต้องมีกอดกัน เพราะหนาวใช่มั้ย และเอ่อ........ต้องมีจูบกันเพราะรักอีกด้วย และที่แน่ๆคงต้องค้างด้วยกัน อยู่อีกคืนหนึ่ง หรืออาจจะเป็นสามคืนล่ะไม่อยากจินตนาการต่อว่ะ มันสยิวกิ้ว อิจฉาตาร้อนด้วยน่ะอิๆๆ“

“ ฉันภาวนาขอให้มันเป็นอย่างนั้นแหละ อย่าให้มันเป็นอย่างที่เรากลัวก็แล้วกัน “ รัชนีเอ่ยตอบ

“ อืม.........ช่าย และนายวิญย์กับยัยเพลง ก็สมกันราวกับพระเอกนางเอก เวลาทำอะไรคู่กัน สายตาที่มองกันมันก็ฟ้องคนทั้งมหาลัย จนสาวๆของนายวิญย์ริษยายัยเพลง จนแทบจะกรี๊ดอกระเบิด ส่วนนายพีก็หงุดหงิดงุ่นง่าน ทำท่าจะคลั่งและพาลเอากับคนอื่น คิดแล้วก็สงสารนายพีเหมือนกันนะ มันคงเครียดคิดจนโรคกำเริบน่ะ “

“ ก็นายพีมันรักยัยเพลงมาก จะเรียกว่าหลงเสียด้วยสิ สี่ปีเชียวนะที่นายพีไม่เคยเปลี่ยนใจไม่สนใครทั้งๆที่ก็มีผู้หญิงสนใจนายพีเยอะแยะ และยัยเพลงเขาก็ไม่ได้สนใจ ว่าใครจะมาติดพันทอดสะพานให้ แถมยังสนับสนุนเชียร์ให้ชอบ คนโน้นคนนี้เสียอีก “

“ อืม........เขาว่าผู้ชาย มันก็เหมือนแมวน่ะแหละ พอดึงหางไว้มันก็จะดันไปข้างหน้า ยิ่งเขาทำท่าไม่รัก ก็ยิ่งอยากได้ แต่นายพีมันก็ดีตรงนี้แหละ ที่มันรักจริงหวังแต่ง และก็ซื่อสัตย์กับยัยเพลง “

“ เฮ้ย.....นายวิญย์มันก็รักยัยเพลงมากเหมือนกันนะ แต่มันไม่รู้จะทำยังไงมากกว่า เรียกว่าได้แต่มอง ฉันว่ายัยเพลงมันโชคดี ที่มีผู้ชายดีๆมาชอบตั้งสองคน บางทีฉันนะอิจฉ้า อิจฉายัยเพลงมันว่ะ “

“ มีรักแบบสามเศร้านี่นะดี มันจะลงเอยกันยังไง ก็ยังไม่รู้เลย ถ้าสองคนนั่นปลอดภัยกลับมา และนายพีฟื้นสติดีละก็ มีปัญหาแน่ แกไม่เห็นนายพีมันอาละวาดเหรอ เรียกว่าแทบไม่หลับไม่นอนเกือบทั้งคืน จนมันเป็นอย่างนี้ มันไม่มีวันยอมหรอก มันก็บอกแล้วว่า มันให้เตี่ยเจรจาสู่ขอกับพ่อของยัยเพลงแล้วด้วย และมันก็น่าจะจริงว่ะ แกไม่ได้ยินเสียงเตี่ย มัน ที่ถามถึงเพลงเหรอ  อาเพลงล่ะคนไหน.......จะได้ไปกรุงเทพฯพร้อมกันซะเลย อาพีมันจาได้มีกำลังจาย “ รัชนีเลียนเสียงเตี่ยของรพีภัทร ในประโยคท้ายๆ

“ จริงด้วยว่ะ อย่างนี้มันจะเรียกว่า เวรกรรมได้มั้ยนะ ที่เพื่อนรักกันต้องมาชิงรักหักสวาทกันน่ะ คิดแล้วกลุ้มว่ะ นายพีกับนายวิญย์น่ะ มันก็รักกันดีในฐานะเพื่อนสนิท แล้วก็ยอมถอยให้เพื่อนมาตลอด แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วว่ะ หรือว่ามันผิดที่พวกเราวางแผน ให้มันได้มีโอกาสเปิดใจกันเหรอเปล่าวะ แกลองคิดดูสิว่า......อย่างนี้มันก็ต้อง มีใครคนหนึ่งละ ที่ผิดหวังจริงมั้ย เฮ้อ........คิดแล้วกลุ้มว่ะ“  

“ นั่นสิ.........เพื่อนกันทั้งนั้น แล้วจะเข้าข้างใครได้วะนี่ “

 

*ทั้งคู่ยังต้องอยู่ร่วมกันชะตากรรม กันต่อไปในเมื่อพายุยังไม่สงบ ความรักมีอานุภาพที่สามารถ ทำให้เหตุการณ์ที่รายล้อมรอบกาย ที่ผู้ติดเกาะอื่นต่างหวาดวิตก แต่ทั้งสองหนุ่มสาว เหมือนจะลืมความทุกข์ ความกลัว จนแทบไม่หลงเหลืออยู่ในหัวใจ เพลงพิณอบอุ่นเป็นสุขที่ชวิญย์  มอบความมั่นใจให้กับเธอ ในขณะที่เธอต้องการอย่างที่สุด จากชายที่เธอมีใจปฏิพัทธ์มาแสนนาน ส่วนชายหนุ่มรู้สึกสุขสมหวัง เหมือนดังได้ของรัก ที่ตกตมหายไปกลับคืนมา ทั้งคู่ตกอยู่ในอารมณ์รักหวานหวาม ฝันถึงอนาคตอันแสนสุขด้วยกัน

อีกหนึ่งราตรี ที่ต่างก็ตระกอดกอดกันไว้ มองสายฝนที่โปรยสายลงที่หน้าต่าง แม้จะบางเบาลงมากแล้ว แต่ลมและคลื่นก็ยังไม่สงบ

“ นอนเถอะนะเพลง  เขาบอกว่าพรุ่งนี้พายุจะอ่อนกำลังลง และจะมีเรือใหญ่เข้ามาช่วยเรา เรือที่เราขับมาน่ะ ลอยหายไปแล้วละ แต่เพลงไม่ต้องกลัวหรอกนะจ๊ะ“ ชวิญย์เอ่ยปลอบ

ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืด ไม่มีแม้แต่แสงเทียน นอกจากแสงของฟ้า ที่แลบแปลบปลาบเข้ามาเป็นระยะๆ เขากอดตระกองเธอไว้ในอ้อมแขน พาเธอทอดกายลงนอน กายแนบกายให้ไออุ่น แต่หัวใจสองดวงกลับเต้นระทึกขึ้นอีกครั้ง เมื่อต่างก็มีกันและกันไว้ในอ้อมกอด ธรรมชาติในกาย ต่างก็ถูกปลุกให้ตื่นเมื่อได้รสสัมผัส จากการได้อิงแอบกัน ฝ่ามือหนาประคองแก้มบาง ไล้ปลายมือลงแผ่วๆ

“ เพลงจ๋า...........วิญย์รักเพลงมากเหลือเกิน รักจนบอกไม่ได้ว่ามากแค่ไหน แต่นับจากนี้วิญย์ขาดเพลงไม่ได้จ้ะ “

เสียงประจบวอนที่ริมแก้ม จดริมฝีปากลงจุมพิตบนใบหูเบาๆ และละไล้พรมลงบนแก้มเนียน ประทับลงบนกลีบปาก บดเบียดนิ่งนาน มือบางแตะลงบนอกกว้าง เผยอริมฝีปากรับจูบ ด้วยหัวใจเปี่ยมรัก เพลิงรักลุกโชนขึ้นท่วมกาย แขนหนาโอบรัดร่างบาง เข้ามาแนบอก ให้หัวใจสองดวงได้กระซิบรำพันแก่กัน เลือดในกายหนุ่มเดือดพล่านร้อนเร่า ดุจเพลิงผลาญ กายสาวสะท้านหวั่นไหว เมื่อเขารุกราน บัวคู่งามถูกเชยชม ด้วยอารมณ์พิศวาส

“ วิญย์..........วิญย์จ๋า .........ไม่นะ “ เสียงปรามแผ่วรอดออกมา จากริมฝีปากอิ่มสวย ดวงตาคู่งามหลับพริ้ม สองมือบางเลื่อนมาประคองแก้มเขาไว้ ครางในลำคอเบาๆ

กลิ่นหอมกรุ่นจากกายสาว ทำให้อารมณ์หนุ่มกระเจิดกระเจิง มิอาจหักห้ามความปรารถนาที่ล้นเปี่ยม กายบางถูกปลดเปลื้องอาภรณ์จนเปลือยเปล่า แสงจากฟ้าสว่างวาบเข้ามาเป็นระยะ ที่หญิงสาวระทึกกับสรีระงดงามของชายหนุ่ม ที่อวดความมาดแมน แข็งแกร่ง และเขาก็กลายเป็นพายุที่ก่อตัวขึ้น และไม่มีสิ่งใดจะห้ามได้ เสียงคร่ำครวญเร้าระทึก เมื่อเกลียวคลื่นเริ่มเข้าโถมชายฝั่ง

“ เพลงจ๋า.........” เสียงครวญรำพันหวิวไหวเบาๆ เมื่อเขามอบหัวใจให้ กายสาวไหวเฮือกรับรัก อันหวามไหว สองแขนหนารัดรึงกายงาม ซุกซนซอกซอนปลายจมูกลง ไล้โลมเรือนกายบางอย่างลืมตัว

พายุเริ่มพัดจากเพียงแผ่ว เร้าแรงขึ้นตามลำดับ มือบางจับต้นแขนหนาไว้แน่น ดังจะเกรงกลัวและห้ามปรามอย่างหวาดหวั่น เมื่อพายุเข้าโถมโรมแรง ม้วนตัวเข้าซัดฝั่ง และถอยห่างเพื่อเข้าซัด ครั้งแล้วครั้งเล่า และมิฟังคำวอนใดๆ แสงฟ้าสว่างวาบเข้ามา ทำให้หญิงสาว เห็นเงาหนาบนผนังห้อง งดงามด้วยสรีระกำยำดังรูปปั้นเปลือย ของเทพบุตรกรีก เงาสวยวูบไหวกระชั้น เสียงสายลมและเกลียวคลื่น ครางครวญแข่งกับเสียงสายฝน ที่ตกกระหน่ำกระชั้นถี่ และเมื่อฟ้าฟาดเปรี้ยงลง เงานั้นกลับสะท้านเฮือกไหวระริก ฟ้าร้องครางเสียงลั่น จนแผ่นดินสะท้านสะเทือน ร่างหนารวบกายบางกกกอดไว้แน่น

สายของวันรุ่งขึ้น ฝนหยุดตกแล้วฟ้าเริ่มเปิด ให้เห็นแสงว่างรำไรขึ้นบ้าง มือหนาเกาะกุมมือบาง พาเดินออกมาสำรวจ รอบรีสอร์ต ที่นักท่องเที่ยว ต่างก็มีสีหน้าที่สบายใจขึ้น ต่างคนต่างเก็บสัมภาระ ลงมากองไว้ เพื่อรอเรือมารับ อย่างใจจดใจจ่อ  สองหนุ่มสาวตกอยู่ในภวังค์รัก สายตาที่ทอดสบกันหวานไหว หญิงสาวยังสะเทิ้นเขินอาย สองดวงใจเปี่ยมรัก เปี่ยมสุขจนเกินรำพัน ชายหนุ่มมองเธอ และรำพึงในอก ..........เพลงน่ารักเหลือเกิน เธอเขินอายยามสบตากัน แก้มบ่มแดงระเรื่อขึ้น และเมินหน้าหนี ความรักความปรารถนาที่มีให้กัน เป็นสายใยที่ก่อเกิดความผูกพัน อย่างบอกไม่ถูกว่ามากมายขนาดไหน ความรู้สึกทั้งรักทั้งเสน่หา ผูกพันลึกซึ้ง ก่อให้เกิดความรู้สึกหวงแหน เหมือนเธอเป็นสมบัติส่วนตัวที่เลอค่า เกินจะให้ใครได้อีก ไอ้พี.........ฉันกับเพลงแยกกันไม่ได้แล้ว.........เขาเป็นเมียฉัน ที่แกจะต้องเข้าใจ .........

ชวิญย์พาเธอเดินกลับ มายืนทอดสายตามองท้องทะเล ที่สงบลง ที่ระเบียงของรีสอร์ต และเอ่ยขึ้น

“ เพลง........ถ้ากลับไปและพบกับเจ้าพี วิญย์จะบอกถึงเรื่องของเรานะจ๊ะ และถ้ามันจะโกรธ และตัดขาดจากความเป็นเพื่อน วิญย์ก็แล้วแต่มัน “

เพลงพิณพยักหน้าน้อยๆ ทำให้เขาโอบร่างงามเข้ามากอดไว้จูบเบาๆบนหน้าผากเธอ เอ่ยขึ้นอีก

“ วิญย์อยากให้เพลงเกริ่นกับคุณพ่อ เรื่องที่วิญย์จะให้คุณแม่ส่งผู้ใหญ่มาสู่ขอ กำหนดวันแต่งงานให้เร็วที่สุด เพลงทำได้มั้ย บอกท่านว่าเรารักกัน และถ้าท่านรู้ว่าเราอยู่ด้วยกันที่นี่ตั้งสองคืน ท่านก็ต้องเข้าใจน่ะ “

“ เราจะรีบกันขนาดนั้นเลยเหรอจ๊ะ เพลงกลัวคุณพ่อน่ะ “

“ เพลงจ๋า.........ความจริงก็ต้องเป็นความจริง วันยังค่ำนะเพลง ต้องรีบที่สุดจ้ะ.........วิญย์มีเมียแล้ว และวิญย์ก็ไม่อยากนอนคนเดียวแล้วละ จะทนคิดถึงเพลงทุกคืนได้ยังไงล่ะ ขืนชักช้าวิญย์ก็ขาดใจตายน่ะสิ “ เขาเอ่ยเสียงออด สายตาหยอกเย้าหวานวาม

คำว่าเมียของเขา และคำพูดตรงไปตรงมา กับรอยหวานวิบวับ กรุ้มกริ่มของเขา ทำให้เธอกำมือบางทุบเขาเบาๆ

“ วิญย์..........ทะลึ่งอีกแล้วนะ “ 

“ เพลงจ๋าเราเป็นผัวเมียกันแล้ว  ถ้าเกิดเพลงท้องล่ะ จะช้าได้ยังไงล่ะจ๊ะเด็กโง่  “ เขาให้เหตุผล ที่เธอเองก็หวาดหวั่นอยู่ในใจ 

“ เพลงจะบอกคุณพ่อ และถ้าคุณพ่อไม่ยอมหรือถ้าท่านโกรธ และตีเพลง เพลงก็จะมาอยู่กับวิญย์เลยนะจ๊ะ  “ เธอเอ่ยบอกด้วยสีหน้าที่เป็นทุกข์

“ เพลงพูดกับท่านให้เข้าใจก่อนนะ ถ้าท่านไม่ยอม วิญย์จะไปพูดกับท่านเอง และถึงที่สุดเพลงก็ตัดสินใจได้เลยจ้ะ “ เขาเอ่ยบอกเพลงพิณ กอดเธอไว้ในอ้อมแขน

เพลงพิณและชวิญย์ได้รับการช่วยเหลือ ให้กลับมาถึงฝั่ง ในตอนบ่ายของวันนั้น ท่ามกลางความดีใจของเพื่อนๆ ที่ต่างเข้ากอดกัน ร่ำไห้ออกมา และเมื่อทราบข่าวรพีภัทร ทั้งคู่ก็เพียงมองหน้ากันและนิ่งซึม อย่างนึกสงสารรพีภัทร ชวิญย์รีบโทรไปบอกมารดา ที่กำลังเดินทางมาหาให้กลับ เพราะเขาปลอดภัยดี และจะตามกลับบ้านไปทีหลัง เพลงพิณติดต่อไปหาบิดา แต่ท่านไม่รับสาย ทำให้เธอมีสีหน้าปริวิตก และเริ่มร่ำไห้ อย่างเป็นห่วงบิดา เพราะทั้งโทรศัพท์บ้านก็เงียบ ไม่มีคนรับสาย

“ เราหารถกลับกันเถอะ คุณพ่อเป็นอะไรเหรอเปล่าก็ไม่รู้ ทั้งเบอร์บ้าน เบอร์มือถือก็ไม่มีใครับสายเลย ธรรมดานวล หรือว่าปู ก็น่าจะอยู่รับสายที่บ้านน่ะ แปลกจังเลยที่ที่บ้าน เหมือนไม่มีใครอยู่ เพลงห่วงคุณพ่อเสียแล้วละ กลัวว่าท่านจะอาละวาด จนสองคนนั่นลาออก แล้วท่านก็อยู่คนเดียว สองคนนั่นยิ่งบ่นๆอยู่ด้วย “  

รัชนีเอ่ยปลอบเพื่อนสาวขึ้น “ เพลงใจเย็นๆสิ ท่านอาจไปต่างประเทศ และคนรับใช้อาจจะลาไปบ้านก็นี่ เดี๋ยวให้ทางรีสอร์ต ติดต่อรถให้เราก็ได้ พวกเราก็อยากกลับ กันทุกคนแหละ อย่าร้องไห้สิ “

ขวัญใจเอ่ยถามขึ้น “ ลองโทรไปถามญาติๆสิเพลง “

“ คุณพ่อมีพี่ชายคนเดียว คุณลุงกับคุณพ่อทะเลาะกัน เรื่องสมบัติคุณย่า ท่านไม่ติดต่อกันนานแล้วละ และก็อย่างที่เพลงบอกน่ะแหล่ะ ว่าเรามีกันแค่สองคนพ่อลูกเท่านั้น ฮือๆๆ “

วิญย์เดินเข้ามาหาเพลงพิณ ดึงเธอไปกอดต่อหน้าเพื่อนๆ เอ่ยปลอบ “ เพลงอย่าร้องไห้ เดี๋ยวเราจะกลับกันเลย และเพื่อนๆและวิญย์จะไปส่งเพลง ที่บ้านก็แล้วกันนะ จะได้ดูด้วยว่าถ้าคุณพ่อป่วยอยู่คนเดียว เราจะได้ช่วยกันไงล่ะ วิญย์และก็ทุกคนไม่ทิ้งเพลงหรอกจ้ะ“

“ ใช่จ้ะเพลง “ เพื่อนทุกคนเอ่ยให้กำลังใจ

รถตู้พาทุกคนมาถึงหน้าบ้านหลังใหญ่ของเพลงพิณ ในเนื้อที่สองร้อยตารางวา เมื่อค่ำมากแล้ว ทุกคนลงมาจากรถ พร้อมทั้งกระเป๋าเสื้อผ้า บ้านหลังใหญ่มืดสนิททั่วบริเวณ ที่เพลงพิณรีบไขประตูรั้ว ชวิญย์เงยหน้าขึ้นพบใบแปะจากทางราชการ และเอ่ยบอกเพลงพิณ

“ เพลง.........เดี๋ยวก่อน มาดูนี่สิ มีใบอะไรแปะที่กำแพงบ้านด้วยละ มีตราครุฑด้วยน่ะ “

เพื่อนอีกคนหยิบไฟฉายขึ้นมาส่อง ทุกคนกรูกันเข้าไปอ่าน เพลงพิณอ่านจบกรีดเสียงร้องร่ำไห้โฮออกมา เมื่อเป็นหมายศาลประกาศยึดบ้าน

“ เพลงทำใจดีๆ เข้าไปในบ้านก่อนดีกว่า บ้านเงียบกริบเลยน่ะ  หรือว่าคุณพ่อไม่อยู่ “ รัชนีเอ่ยบอก ชวิญย์หยิบกุญแจจากมือเธอไปไขแต่ประตูบ้านด้านข้างไม่ได้ล็อค

“ ประตูไม่ได้ล็อคนี่เพลง แปลกจัง “ ชวิญย์เอ่ยขึ้นอย่างแปลกใจ และเปิดปรตูเข้าไป

 เพลงพิณวิ่งซอยเท้าขึ้นไปบนตึกตึก ที่ประตูบ้านปิดไว้เฉยๆไม่ได้ล็อคด้านใน เธอควานหาสวิทย์ และเปิดไฟทุกดวงขึ้น ข้าวของบางอย่าง รวมทั้งแจกันดอกไม้แห้ง ที่วางประดังที่มุมห้อง ตกแตกกระจายเกลื่อนเต็มพื้น เพลงพิณมองสภาพบ้านแล้วยิ่งใจหาย เธออกวิ่งขึ้นไปชั้นบน ที่ชวิญย์และเพื่อนๆ ต่างวิ่งตามขึ้นไปเป็นเพื่อน เมื่อรู้สึกว่ามีสิ่งผิดปรกติ

“ คุณพ่อ คุณพ่อขา คุณพ่อ ..........”

 เธอร้องร่ำเรียกหาบิดา เปิดประตูห้องนอนของท่านวิ่งเข้าไป เมื่อไม่พบก็วิ่งออกมา และเปิดดูทุกห้อง แต่ก็ไม่มี และรีบวิ่งลงมาข้างล่างอีกครั้ง วิ่งไปเปิดประตูห้องทำงาน กลิ่นบางอย่างคละคลุ้งโชยวูบออกมา เพลงพิณเปิด สวิทย์ไฟที่ผนังห้อง เมื่อไฟสว่างพรึ่บขึ้น เพลงพิณก็ยืนเบิ่งตามอง นิ่งตะลึง และกรีดร้องขึ้นสุดเสียง สติดับวูบลงทันที ชวิญย์พรวดเข้ารับร่างเธอไว้ ก่อนที่จะฟาดลงกับพื้น เพื่อนหญิงร้องกรีดขึ้นพร้อมกัน และวิ่งผละกลับออกมาและหันมากอดกันไว้ ทุกคนอยู่ในอาการตระหนกสุดขีด เมื่อภาพของนายบัญชาพ่อของเพลงพิณพิงร่างกับพนักเก้าอี้ มือห้อยลงทั้งสองข้าง เลือดและมันสมองกระจาย เต็มพื้นห้อง ปืนพกตกอยู่ที่พื้น

 


 
*มาติดตามความรักของคนทั้งสามกันค่ะ เรื่องนี้ไม่ได้เศร้าจนเกินไป เพราะอยู่ในหมวดหวานแหววแต่เป็นความรัก  ในหลากหลายรูปแบบมากกว่าค่ะ*

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 4 : รำพันรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2305 , โพส : 19 , Rating : 100% / 16 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 19 : ความคิดเห็นที่ 91
โอ้ ชีวิตเพลงน่าสงสารมากมายเลยค่ะ
Name : ศกุนิชญ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ศกุนิชญ์ [ IP : 110.174.236.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2554 / 04:19
# 18 : ความคิดเห็นที่ 90
เริ่มรื่องก็เศร้าเลยนะคะพี่บุษ
Name : ก็ว่าจะไม่รัก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ก็ว่าจะไม่รัก [ IP : 180.210.216.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2554 / 20:12
# 17 : ความคิดเห็นที่ 89
มาทักทายอีกตอนแล้วนะคะ พี่บุษสุดสวย
น่าสงสารเพลงจังเลยนะคะ
Name : bambanimma < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bambanimma [ IP : 61.90.80.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2554 / 17:21
# 16 : ความคิดเห็นที่ 88
ตะลึงคะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 118.172.236.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2554 / 19:57
# 15 : ความคิดเห็นที่ 87
น่าสงสารหนูเพลงจัง คุณพ่อไม่น่าคิดสั้นแบบนี้เลย ><"
สู้ๆ นะ
PS.   " จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง"
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.219.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2554 / 17:53
# 14 : ความคิดเห็นที่ 86

สงสารเพลงจัง

เป็นกำลังใจให้พี่บุษค่ะ


PS.  เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด (ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาBlythe)
Name : ม่านเมฆา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ม่านเมฆา [ IP : 180.180.106.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2554 / 22:03
# 13 : ความคิดเห็นที่ 85

เงาของอุปสรรคกำลังฉายแววให้เห็นแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นกับวิญช์ และเพลิงหรือปล่าว

รอไรเตอร์มา up ต่อ
PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 208.48.53.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2554 / 17:35
# 12 : ความคิดเห็นที่ 84
สงสารหนูเพลิงจังเลยต้องเหลือตัวคนเดียวแล้ว
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.62.188 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2554 / 19:54
# 11 : ความคิดเห็นที่ 83

มาให้กำลังใจพี่บุษค่ะ


PS.  Could have been forever now we have reached the end~
Name : 『SugarCafe』 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 『SugarCafe』 [ IP : 101.108.190.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2554 / 19:26
# 10 : ความคิดเห็นที่ 82
 แวะมาส่งกำลังใจค่ะพี่บุษ..

Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 182.53.181.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2554 / 18:52
# 9 : ความคิดเห็นที่ 81
สงสารเพลงมากเลย
Name : plalawan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ plalawan [ IP : 118.172.203.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2554 / 18:35
# 8 : ความคิดเห็นที่ 80
ตามมาสมัครเแฟนเรื่องต่อๆๆ ไป
Name : venus-yu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ venus-yu [ IP : 119.31.86.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2554 / 17:42
# 7 : ความคิดเห็นที่ 79
พี่บุษค่ะ เอ่อ บรรทัดรองสุดท้ายพี่พิมพ์เป็นหฤทัยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะพี่บุษ
Name : cornetto-milk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cornetto-milk [ IP : 61.7.132.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2554 / 16:39
# 6 : ความคิดเห็นที่ 78
ไรเตอร์จ๋า ขอสารภาพผิดไว้ก่อนนะคะ คงต้องนอกใจไรเตอร์เรื่อง สามหัวใจหนึ่งรัก ทั้งๆๆที่ทั้งซื้อนิยายของไรเตอร์ทุกเล่ม ทั้งติดตามอ่านในเน็ตไม่เคยพลาดสักเรื่อง ขอพลาดเรื่องนี้สักเรื่องนะคะ มันรู้สึกอึดอัด อ่านแล้วต้องลุ้นมากๆๆ กดดันค่ะ เพราะตัวแปร ตัวร้ายที่เป็นเพื่อนรัก เป็นผู้ชาย เรื่องคงหนักหนาสาหัส เฉือนหัวใจตัวเองให้เพื่อนรักที่ร้ายลึก แถมมีโรคประจำตัวร้ายแรง เป็นเครื่องต่อรอง ปกติตัวร้ายเป็นหญิงก็ร้ายมากแล้ว แต่นี่เป็นชาย แล้วเป็นเพื่อนรักกันด้วย อ่านแล้วอินเกินไป ตัวเราเลยแย่ไม่อยากลุ้น เลยต้องขอโทษไรเตอร์ไว้ก่อนค่ะ ว่าจะไม่เข้ามาอ่านนะคะ ต้องบอกก่อนแอบกลัวไรเตอร์คิดถึง 5555 แต่เรื่องคุณนายปลัดยังเป็นแฟนคลับเหนียวแน่นเหมือนเดิมค่ะ สงสัยไรเตอร์แต่งเหมือนชีวิตจริงๆเกินไป เลยอ่านต่อไม่ไหว 5555
Name : ปาล์ม ปาม [ IP : 118.174.207.63 ]

วันที่: 3 เมษายน 2554 / 10:02
# 5 : ความคิดเห็นที่ 77
เอ๊า....กรรม นายพีกลายเป็นผู้น่าสงสารซะอย่างงั้น...วิญย์ต้องเสียสละอีกแน่เลย เฮ้อออ รักสามเศร้าก่อเกิดของแท้เลยทีนี้
PS.   " จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง"
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.218.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 20:01
# 4 : ความคิดเห็นที่ 76
ปัญหาเริ่มก่อตัวเสียแล้ว  ความฝันที่หวาดฝันไว้ของเพลงกับวิชญ์จะลงตัวหรือปล่าว
รอไรเตอร์มา up ต่อ
PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 182.53.31.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 12:28
# 3 : ความคิดเห็นที่ 75
วิชย์กับเพลงจะต้องแยกกันหรือเปล่าหนอ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 61.90.96.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 11:40
# 2 : ความคิดเห็นที่ 74
เรื่องเศร่าจังเลยสงสารทั้งสามคนเลยค่ะ
PS.  Could have been forever now we have reached the end~
Name : 『SugarCafe』 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 『SugarCafe』 [ IP : 182.53.83.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 07:46
# 1 : ความคิดเห็นที่ 73
มาให้กำลังใจพี่บุษค่ะ
Name : cornetto-milk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cornetto-milk [ IP : 61.7.131.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2554 / 22:37
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android