คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น

ตอนที่ 3 : รักและปรารถนา อัพ100%


     อัพเดท 31 มี.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวานสามเส้า หวานซึ้ง ........
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 6 mem(s) ]
This month views : 9 Overall : 34,431
373 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 84 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 3 : รักและปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2903 , โพส : 20 , Rating : 100% / 17 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 3 รักและปรารถนา อัพ 100 %

 

ทั้งสองวิ่งหลบฝนที่ไล่หลังขึ้นบันได เข้าไปที่ฟร้อนท์ของรีสอร์ท ซึ่งพนักงานต่างช่วยกัน เก็บข้าวของที่ล้มระเนระนาด และเมื่อหันมาเห็นคนทั้งคู่ ต่างก็มีสีหน้าแปลกใจ ทำให้ชวิญย์รีบบอกว่า เขาหนีพายุและมาจอดเรืออยู่ที่ท่าน้ำ พนักงานผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น

“ โอว.........โชคดีจังนะครับ ที่คุณขึ้นฝั่งได้ทัน สงสัยพายุใหญ่ เสียด้วยนะครับ ตอนนี้ไฟดับหมดทั้งเกาะเลย คุณอาจจะต้องติดอยู่ที่นี่ สักคืนแล้วละ เพราะเขาห้ามเรือออกจากฝั่งแล้วนะครับ “

“ หมายถึงเราต้องติดอยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยน่ะเหรอ “ เพลงพิณเงยหน้าขึ้นถามชวิญย์ ด้วยสีหน้าแหยๆทันที

ชวิญย์ยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา ซึ่งเพิ่งบ่ายกว่าเท่านั้น และเอ่ยถามพนักงาน“ เย็นนี้พายุน่าจะสงบมั้งครับพี่ “

“ ก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ แต่เราเพิ่งฟังพยากรณ์อากาศ ตอนนี้ห้ามเรือเล็กออกจากฝั่งแล้วนะครับ ความจริงก็มีคำเตือนตั้งแต่เมื่อวานแล้วละคุณ แต่ฟ้าก็โปร่งดีตั้งแต่เมื่อคืน จนถึงเช้าไม่มีท่าทาง ว่าจะมีพายุเลย แต่อย่างว่าละครับ อากาศช่วงนี้ปรวนแปร เอาแน่เอานอนไม่ได้เลย “

“ นั่นน่ะสิพี่ เมื่อเช้าท้องฟ้าก็โปร่งดี คนที่ผมเช่าเรือมา ก็ไม่เห็นบอกเลยว่า จะมีพายุ หรือว่าเขาไม่ได้ฟังพยากรณ์อากาศก็ไม่ทราบ “ ชวิญย์เอ่ยบ่น  

ฝนเริ่มเทกระหน่ำลงอย่างหนัก ละอองฝนฝอยๆโปรยพัดตามแรงลมเข้ามา อากาศเย็นลงจนเพลิงพิณ ต้องยกแขนขึ้นกอดอกห่อตัวไว้ ชวิญย์มองฟ้ามองฝน แล้วถอนหอนหายใจ อย่างหนักหน่วง เอ่ยกับพนักงาน

“ แล้วมีห้องว่างมั้ยครับ ผมคงต้องขอสักห้องแล้วละ“

“ ห้องเต็มนะครับ มีว่างเป็นหลังอยู่สองหลังครับ “

“ เป็นหลังก็ได้ครับพี่ ผมคงไม่ค้างหรอกครับ ถ้าเย็นๆฝนหาย ผมก็คงต้องกลับ เพราะเพื่อนๆรออยู่ฝั่งโน้น ป่านนี้คงเป็นห่วงเราแย่แล้วด้วย “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งถอนหายใจ หันไปมองเพลงพิณ ที่ยืนสั่นสะท้านด้วยทั้งลมที่พัดพาละอองฝนเข้ามา แม้เขาเองก็ยังเย็นสะท้าน  

“ ได้ครับ........เดี๋ยวผมหาร่มให้นะครับ “

ทั้งคู่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังสวยเล็กๆ ที่เฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างเป็นสีขาวสะอาดตา และตัดด้วยผ้าม่านสีเขียวตองอ่อน เครื่องนอนสีเขียวตอง ตัดด้วยสีขาว เพลงพิณมองหน้าชวิญย์ ด้วยสีหน้าที่แย่เลง ถอนหายใจออกมาน้อยๆ

“ วิญย์พวกเพื่อนคงห่วงเราแย่แล้วละ “

“ นั่นสิ..........โดยเฉพาะนายพี ป่านนี้มันคงก่นด่าวิญย์ยับ จนอยากจะฆ่าวิญย์แล้วมั้ง “

เพลงพิณเดินไปแง้มม่านหน้าต่าง ออกดูอากาศภายนอก ที่มองไม่เห็นอะไรเลย นอกจากสายฝน หนำซ้ำอากาศขมุกขมัวลง เสียงคลื่นโถมเข้าซัดฝั่งดังทะเลคลั่ง ชวิญย์จุดเทียนเล่มใหญ่ ที่พนักงานถือติดมือมาให้พร้อมทั้งไฟแชค

“ วิญย์.........อีกนานมั้ย..........กว่าฝนจะหายน่ะ “ เธอหันมาเอ่ยถาม

“ วิญย์ก็ไม่ได้เป็นพระพิรุณ เสียด้วยสิจ๊ะ ก็เลยไม่รู้น่ะ “ เขาเอ่ยตอบด้วยสีหน้ายิ้มทะเล้น

เพลงพิณหันทำหน้าบึ้งใส่ “ วิญย์.........พูดเป็นงานเป็นการสิ เพลงกลัวนะ “

เขาเดินเข้าไปใกล้เธอ เมื่อเห็นสีหน้างอนๆ เอ่ยเสียงอ่อน “ เพลงจะกลัวอะไรล่ะ มีวิญย์อยู่ทั้งคนไม่ต้องกลัวหรอกนะ เดี๋ยวฝนหายแล้ววิญย์จะพากลับ ขับเรือบรื๋อเดียวก็ถึงแล้ว อย่าทำหน้าอย่างนี้สิ “

เพลงพิณบอกไม่ถูกว่าเธอกลัวอะไร กลัวพายุฝนที่เหมือนจะรุนแรงมาก ทั้งเสียงคลื่นเสียงลมและนึกถึงซึนามิ และยิ่งเวลาผ่านไป ไม่มีท่าทีว่าฝนจะบรรเทาลง อากาศรอบตัวก็ขมุกขมัวลงทุกที และที่แน่ๆ เธอกลัวการที่จะต้องอยู่ลำพังกับชายหนุ่ม ที่มีใจให้กันอย่างมากมาย  

“ มานอนห่มผ้ากันเถอะ เพลงหนาวไม่ใช่เหรอ “ ชายหนุ่มเอ่ยบอก และเดินเข้ามาใกล้ เพลงพิณส่ายหน้าน้อยๆ ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

“ เอ่อ.........เพลงยังไม่อยากนอนน่ะวิญย์ “ เธอเอ่ยบอก แล้วพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ  

ชวิญย์มองร่างบาง ในกางเกงขาสั้นสีแดงเพลง และเสื้อยืดคอกลมสีดำ ปักการ์ตูนตัวโตไว้ที่หน้าอก ผมยาวรวบรัดเป็นหางม้าไว้ด้านหลัง ใบหน้าสวยใส ปราศจากเครื่องสำอาง เพลงพิณยังเหมือนสาวน้อยม.ปลาย ที่น่ารักน่ามอง สายตาตื่นๆเมื่อเขาเดินเข้าใกล้ และยิ้มแหยๆ

“ เอ่อ........ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วยล่ะ วิญย์จำได้นะ ว่าเราเคยอยู่ในเต้นท์เดียวกัน เมื่อเราไปค่ายอาสาปลูกป่ากันไง แต่เรานอนคนละมุมกัน วันนี้เราก็นอนคนละมุมเตียงก็ได้นี่ ดีมั้ย.......” เขาเท้าความและเอ่ยชวนเชิญ ด้วยสีหน้ายิ้มเยือน

“ บ้าเหอะ.........วันนั้นนอนกันตั้งแปดคน ไม่ได้นอนสองคนนี่ “

“ กลัวใจตัวเองเหรอ ถ้าเพลงจะกอด จะเบียดบ้าง วิญย์ก็ไม่ถือหรอกน่า วิญย์ไม่ค่อยหวงตัวนักหรอก มามะ.....” เขาเอ่ยยั่วด้วยรอยยิ้มเย้า พร้อมทั้งพยักหน้า

“ นายวิญย์.......ทะเล้นได้ทุกสถานการณ์เลยนะ “ เพลงพิณตวาดเสียงเขียว หน้างอคว่ำ

เพลงพิณ.........มองเขาท่ามกลางความขมุกขมัวในห้อง และแสงจากเปลวเทียนวิบไหว ชวิญย์ร่างสมาร์ท ในกางเกงขาสั้นแค่เข่าสีขาว กับเสื้อยืดคอกลมสีน้ำเงินสบายๆ เครื่องหน้าเข้มกับผิวขาว ที่เขาจัดได้ว่าเป็นบุรุษเพศที่หล่อมาก แมวมองมาทาบทามให้เขาเดินแบบบ้าง เทสน์หน้ากล้องบ้าง แต่ชวิญย์ปฏิเสธวงการนี้

“ เพลง.........มองวิญย์ อย่างกับวิญย์เป็นฆาตกร ฆ่าข่มขืนแน่ะ  วิญย์นอนละ.........ถ้าวิญย์หลับ เพลงก็อยู่คนเดียวนะจ้ะยาหยี ผีหลอกไม่รู้ด้วยหึๆๆ “

เขาเอ่ยพร้อมทั้งไหวไหล่  กระโดดขึ้นเตียง สอดตัวเองลงในผ้าห่ม ด้วยอากาศที่เย็นลงจริงๆ และกางเกงขาสั้นกับเสื้อตัวเดียวที่สวมอยู่ ไม่ได้ช่วยอะไรได้เลย เพลงพิณข้าไปในห้องน้ำ หาผ้าขนหนูที่มีจัดไว้สำหรับผลัดอาบน้ำ มาคลุมกายไว้ และเดินไปนั่งขดตัวอยู่บนโซฟา ชวิญย์มองเธอพร้อมทั้งถอนหายใจ ลุกเดินมานั่งลงข้างๆ และรวบกายบางมากอดไว้

“ เพลงจ๋ากลัววิญย์รังแกเหรอ  มานอนห่มผ้ากันดีกว่านะ หนาวออก........ตัวเย็นเฉียบออกอย่างนี้ อย่าดื้อๆ.........คนติดเกาะด้วยกันสองคน ยังไงๆมันก็ไม่พ้นกันหรอกน่า หึๆ “ เขาเอ่ยเย้าด้วยเสียงหัวเราะ

มือบางๆกำทุบลงบนไหล่เขา “ อั่ก!!!นายวิญย์ เพลงกลัวจะตายอยู่แล้ว ยังพูดอะไรก็ไม่รู้ ฟังเสียงคลื่นสิน่ากลัวออก “

“ โอ๋ๆๆๆคนดี กลัวคลื่นก็ไม่บอก ไปนอนห่มผ้ากอดกันเถอะ วิญย์หนาวชะมัดเลย หลับเอาแรงไว้ก็ดีนะเพลง นะๆๆ “

อ้อมกอดอุ่นกับมือหนา ที่ทาบบนหลังเธอเบาๆ รั้งร่างบางที่เย็นเฉียบ ลุกเดินไปที่เตียงนอน เธอจำยอมด้วยความหนาว เพราะอากาศที่เย็นเยือกลงทุกที จนกายบางเริ่มสั่นสะท้าน ทั้งสองสอดกายลงในผ้าห่ม อ้อมแขนหนาสอดรับร่างเธอไว้ในอ้อมกอดอุ่น รั้งกายเธอแนบและซุกหน้าไว้กับซอกคอเขา กลิ่นกายจากบุรุษเพศ ทำให้ใจสาวเต้นระทึก

“ วิญย์.........อย่ากอดแน่นสิ หายใจไม่ออกนะ “

“ เพลง.........ตัวเพลงสั่นจ้ะ กลัววิญย์เหรอ “ เสียงแผ่วเอ่ยถาม

เธอไม่ได้ตอบ แต่ใจสั่นระทึก จนเหมือนหัวใจ จะหลุดออกมานอกอก มือหนานุ่มละไล้บนแผ่นหลังเบาๆเหมือนจะปลอบประโลม จมูกโด่งเลื่อนมาเคลียแก้มเบาๆ และจดลงบนเปลือกตา

“ เราจะหลับกันดีมั้ย “ เขาเอ่ยถาม ทั้งที่ประสาททุกส่วนตื่นเพริดขึ้น

“ เพลงไม่ง่วง  เพลงกลัวฝนน่ะจ้ะ ดูเหมือนฝนจะแรงขึ้น คลื่นก็แรงมาก จนเพลงนึกถึงซึนามิน่ะวิญย์ “ เสียงเอ่ยสะท้าน

“ หึๆ เพลงไม่เคยอยู่ใกล้ทะเล ก็กลัวอย่างนี้แหละ วิญย์อยู่จนชินแล้ว เวลามีพายุทะเลคลั่งมันน่ากลัว ยิ่งอยู่ในเรือนะเพลง ยิ่งน่ากลัวมากเลยละ เรือมันเอียงไปเอียงมา และกระแทกลง จนเหมือนมันจมวูบลงใต้ทะเล แล้วก็ลอยขึ้นสูงเหนือคลื่น วิญย์เคยไปกับพ่อ แล้วติดพายุอยู่ในกลางทะเล ตอนนั้นยังเด็กอยู่เลย วิญย์กลัวมากเลยละ “ เขาเอ่ยเล่า

“ วิญย์จะค่ำอยู่แล้วมั้ง เราจะค้างกันที่นี่เหรอ “ เธอเอ่ยถามเบาๆ

“ ถ้าฝนไม่หยุดก็ต้องค้างจ้ะ นอนกอดกับวิญย์ไม่เห็นเป็นไรเลย วิญย์ไม่รังแกหรอกน่า ถ้าไม่จำเป็นหึๆ “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งหัวเราะในลำคอ

“ ถ้าวิญย์รังแกเพลง เพลงจะโกรธ และก็เลิกคบกับวิญย์เลยละ “เสียงเอ่ยขู่จริงจังดังที่ข้างหูเขา

“ อ้าว.......ถ้าเป็นเมียวิญย์แล้ว จะเลิกคบวิญย์ได้ยังไงล่ะ หึๆๆ “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งหัวเราะ

“ ทะลึ่ง.........”

เธอโถมทุบลงบนอกเขาอย่างงอนๆ แล้วพลิกกายหันหลังให้ด้วยความอาย ทำให้ชายหนุ่มเข้ากอดเธอไว้นิ่งๆ หัวใจเขาเต้นระทึกกับร่างบาง ที่หอมกรุ่นกลิ่นอายสาว ทั้งรักทั้งปรารถนา กำลังเป็นความรู้สึกที่เข้าจู่โจมเขา ทั้งที่พยายามข่มใจเต็มที่แล้ว แต่เขาก็ไม่ต้องการหักหาญน้ำใจ สาวน้อยผู้ใสซื่อบริสุทธิ์ ที่เขาเฝ้ารักมาแสนนาน และในที่สุด ก็ต่างคนต่างหลับไป และทั้งคู่มาตกใจตื่น เมื่อสายฟ้าผ่าฟาดเปรี้ยง จนพื้นดินสะเทือน เพลงพิณหวีดร้องและหันมากอดชวิญย์ไว้แน่น

“ ฮือๆๆๆวิญย์........เพลงกลัว เพลงกลัวจ้ะ “

ชวิญย์กอดร่างสั่นสะท้านนั้นไว้แน่น เธอซุกหน้าลงกับอกกว้าง สายฟ้ายังฟาดลงมาเป็นสายสว่างวาบเข้ามาในห้อง ฟ้าร้องคราง เสียงฟ้ายังเปรี๊ยะเปรี้ยงอยู่ตลอดเวลา กายแนบกายที่ชายหนุ่มรู้สึกว่า กล้ามเนื้อบนกายเขาตึงเขม็งไปทุกส่วน และเมื่อไม่อาจอดใจ มือหนาเชยคางเธอขึ้น และจดริมฝีปากลงจูบ และเป็นจูบแรกที่มีให้กันและกัน หวานหวาม เนิ่นนานและช่างดื่มด่ำ ซ่านซึ้งลงในหัวใจ ของหนุ่มสาวทั้งคู่จนเกินรำพัน

มือหนาโลมไล้ลงบนเนื้อนวล ร่างบางระริกสะท้านหวิวไหว เมื่อเขาถอนริมฝีปาก และลงไซ้ซอนใบหน้า ลงบนซอกคอและริมแก้มเบาๆ ละเลื่อนลงมาถึงเนินอก แขนหนาโอบกอดสอดรัด รั้งร่างบางไว้ด้วยอารมณ์เสน่หา ความรักพาหัวใจ สองดวงกระเจิดกระเจิงลอยละล่อง จนไม่อาจฉุดรั้ง

“ พอแล้ววิญย์ พอแล้ว “ เสียงปรามแผ่วแข่งกับสายฝน

“ เพลงจ๋า.......วิญย์หยุดไม่ได้ เป็นของวิญย์เถอะนะ “เสียงวอนแผ่วงึมงำอยู่ริมแก้ม ริมฝีปากจดจูบพรมลงบนใบหู ละไล้บนเปลือกตา คิ้ว คาง และจดลงบนริมฝีปากอีกครั้ง ไฟรักลุกโชนจนกายร้อนเร่า ทาบทากายหนาลงบนเรือนกายเนียน ที่เพลิงพิณรู้แล้วว่า กล้ามเนื้อบนกายเขาแข็งแกร่ง จนใจเธอสั่นระทึก มือบางเผลอไผลทาบทาบนอกกว้างรับจูบจากริมฝีปากอุ่นอย่างลืมตัว ด้วยไฟรักที่ลุกโชนจนท่วมใจ

“ เพลงจ๋า........วิญย์รักเพลงมากนะ “ เขาเอ่ยเสียงแผ่วกระเศ่า ขบเม้มริมฝีปากลงบนใบหูเธอเบาๆ  

“ ไม่ได้จ้ะวิญย์ อย่าเพิ่งเลยนะ เพลงกลัว “ เสียงห้ามแผ่วหวิว มือบางดันอกเขาออก

“ เพลงจ๋าเราจะรีบแต่งงานกัน ให้เร็วที่สุดนะจ้ะ เป็นของวิญย์ เถอะนะเพลง วิญย์ทนไม่ได้จริงๆ “

ชายหนุ่มเอ่ยอ้อนเสียงกระเส่า ทั้งที่รุกรานเธออย่างหนักหน่วง ทั้งระดมจูบ ทั้งลูบไล้บนเรือนกาย ด้วยแรงปรารถนาดึงเสื้อยืดตัวเล็กๆนั้นออกจากายบาง ที่ทำให้สาวน้อยถึงกับกายสั่นสะท้าน เมื่อเขาจดใบหน้าลงระหว่างอก เฟ้นฟอนอย่างลืมตัว

“ วิญย์....... วิญย์.......” เสียงเรียกชื่อเขาแผ่วระริก  

รักและปรารถนาเป็นของคู่กัน ที่ไม่มีคู่รักคู่ใดในโลก จะปฏิเสธได้เลย มือบางแตะอยู่บนอกเปลือย เมื่อเขาทาบทากายลงบนร่างงาม เธอหวานจนเกินกว่าที่เขาจะห้ามใจ และเขาก็เร่าร้อนเกินกว่าที่เธอจะห้ามปราม จมูกโด่งละไล้ ลงบนเรือนกายไร้อาภรณ์ ที่เขาบรรจงถอด ทุกอย่างที่กีดขวางออก เทียนที่เพียงส่องแสงสลัว วูบไหว เงาหนาทาบทาบนผนัง เผยให้เห็นสรีระงดงาม ดุจรูปปั้นของเทพบุรุษกรีก ที่ผงาดกายอวดความแข็งแกร่ง ที่หญิงสาวถึงกับต้องหลับตาใจสั่นระริก .........

* ชวิญย์เจียนขาดใจ กับความหอมหวาน งดงามดังกุหลาบแรกแย้ม ที่เขาจำต้องจำแลงร่างเป็นภมร ลงเชยชมซอกซอนกายลง ในกลีบดอกอย่างหลงใหล หลับตาดื่มด่ำกับเกสรอันยวนใจ อย่างลืมตัวลืมตน ไม่ได้ยลสิ่งใดหรือได้ยินเสียง ร้องห้ามปรามที่ดังระรัว กุหลาบดอกงามสั่นระริก ที่เขาจำต้องจับตรึงไว้แน่น เลือดในกายหนุ่มเดือดพล่าน และในยามนี้ ไม่มีสิ่งใดในโลก จะมาฉุดรั้งเขาไว้ได้อีกแล้ว   

หญิงสาวไม่เคยผ่านเกมโลกีย์ ถูกรุกรานปลุกธรรมชาติในกาย จนสมองอึงอล ทั้งหวาดหวั่น ทั้งสับสน ใจรัวระทึก ร่างสะท้านบิดเร่า หมดแรงเหมือนจะเป็นลม เมื่อเนื้อเนียน สัมผัสกับกายที่อุดมด้วยมัดกล้าม ที่ทาบกายลงกอดรัด ริมฝีปากที่เขาจดบดเบียดครั้งแล้วครั้งเล่า ส่งผ่านความรักจากรสสัมผัส ที่ซ่านซึ้งลงในหัวใจ ฝ่ามือหนาที่ระรานบนเรือนกาย มิว่างเว้นไซ้ซอน กลิ่นกายจากบุรุษเพศ รัดรึงใจให้โหยหา เสียงประโลมใจ แผ่วหวานแว่วเข้าในโสตประสาท

“ เพลงจ๋า.........เราจะเป็นของกันและกันนะจ๊ะ“

เพลงพิณจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ว่าเธอตอบเขาออกไปหรือไม่ รู้แต่ว่าเขาจดริมฝีปาก ระไล้ดังจะดื่มด่ำความหอมหวานจากกายเธออีกครั้ง  ที่ทำให้เธอสั่นสะท้าน และเมื่อเขาเลื่อนกายขึ้น กกกอดรัดรึงกายเธอ เพลงพิณรู้ในวินาทีนั้นกับบสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น สัญชาติญานทำให้เธอดันอกกว้างไว้ และกระถดกายหนี เผยอริมฝีปากเรียกชื่อเขา มือบางจิกเกร็งลงบนต้นแขนหนา

“ วิญย์..........วิญย์อย่า..........”

เสียงฟ้าครืนครั่น กลบเสียงกรีดร้องจนสิ้น ความพยายามของชายหนุ่ม ที่จะพาเธอฝ่าคลื่นลม ที่กำลังบ้าคลั่ง ช่างยากเย็นกว่าสิ่งใดๆในโลก ที่เขาเคยทำ ร่างงามสั่นระริกอิดเอื้อนหนี เมื่อความเจ็บปวดแผ่ซ่าน ลงทุกอณูของเรือนกาย จนชายหนุ่มจำต้องหยุดปฏิบัติการรัก เพลงพิณส่ายหน้าน้อยๆ ดังจะไล่ความเจ็บปวด ครางในลำคอเบาๆที่เหมือนกายเจียนจะปริแตก น้ำตารินซึมลง และกัดริมฝีปากตนเองไว้แน่น ชวิญย์ก้มลงจูบแก้มเบาๆ เอ่ยเสียงพร่าประโลมใจ

“ เพลงจ๋าวิญย์รักเพลงนะจ๊ะ “

เสียงลมพัดวู่หวิว พาคลื่นเข้าทะยอย ซัดหาดทรายเบาๆ และเริ่มรุนแรงขึ้นเป็นลำดับ เสียงกรีดหวีดหวิวจากเกลียวคลื่น ดังเหมือนจะขาดใจ สายลมพัดหวน จนกิ่งไผ่ไหวระริก ลมกระโชกเข้าโถม เมื่อถึงที่สุดที่จะทานทน ทั้งถี่กระชั้นและเร่งเร้า เสียงกรีดร้องคร่ำครวญ เพรียกหาเจียนจะขาดใจดังขึ้น แข่งกับเสียงสายฝน

“ วิญย์...........วิญย์ “

ห้วงเวลาแห่งวิกฤติของหญิงสาว ผ่านไปแล้ว ความรู้สึกใหม่ของคนทั้งคู่ เข้าครอบครองจิตใจ .........การเป็นของกันและกันเกิดความรู้สึก ในความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ความผูกพันทางกาย ผสมผสานกับความรักในหัวใจเป็นความรู้สึกรักที่ดื่มด่ำ เขาตระกองกอดร่างบาง ที่สะเทือนเบาๆด้วยแรงสะอื้น และยังคงร้องไห้กระซิกๆ กำมือทุบลงบนอกเขา ทำให้ชวิญย์จับข้อมมือเธอไว้ พรมริมฝีปากลงจดจูบ ซับน้ำตาบนแก้ม พึมพำเอ่ย

“ เพลงจ๋า..........อย่าเสียใจเลยนะจ๊ะ .ต่อไปนี้เราสองคน จะผูกพันกันตลอดไป วิญย์ไม่ได้ทำ เพราะความเห็นแก่ตัวนะ แต่วิญย์ทำเพราะวิญย์รักเพลง วิญย์กลัวว่าวิญย์จะเสียเพลงไป วิญย์โง่เอง ที่ทนมองดูเพลงอยู่ถึงสี่ปี ทั้งที่รักเพลงแทบขาดใจ วิญย์ไม่รู้อนาคตข้างหน้า แต่วิญย์แน่ใจว่าพีไม่มีวันปล่อยเพลงหรอก วิญย์กินนอนอยู่กับพีมาหลายปี วิญย์รู้นิสัยเพื่อนดีที่สุด เพียงแต่วิญย์ไม่ได้ถือสา ความเห็นแก่ตัวของเพื่อนเท่านั้น “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งไล้ปลายมือ ลงบนแก้มนวลเบาๆ

เพลงพิณนิ่งเงียบ เธอเชื่อในคำพูดของชวิญย์ รพีภัทรขัดขวางเธอกับชวิญย์ทุกอย่าง แบบมีชั้นเชิงที่จะทำให้ชวิญย์ดูเลวร้ายในสายตาของเธอ และบางครั้งออกอาการไม่พอใจ ที่เธอกับชวิญย์ต้องทำกิจกรรมคู่กัน และหาเรื่องโจมตีลับหลังชวิญย์ ให้เธอรับรู้อยู่เสมอ เสียงเขาที่เอ่ยถึงชวิญย์ ที่เธอยังจำได้ดีถึงครั้งหนึ่ง ที่ทำให้เธอโกรธรพีภัทรมาก  

“ เพลง........เชื่อมั้ย......เมื่อคืนไอ้วิญย์ กลับบ้านเกือบสว่าง มาถึงก็หลับอยู่ที่โซฟา ท่าทางจะหมดแรงสงสัยจะเพลียจัด แล้วมันยังทำซองถุงยางอนามัย ตกจากกระเป๋าเสื้อ สงสัยจะไปเล่นเกม กับแม่เอมมี่มาละ “ เขาเอ่ยเล่าด้วยสุ้มเสียงเยาะหยัน ที่เพลงพิณรู้สึกไม่น่าฟังนัก จนเธอต้องชักสีหน้าไม่พอใจ และเอ่ยปราม

“ พี.........พูดอย่างนี้ได้ยังไง พีเพียงแต่คาดเดา ไม่เห็นสักหน่อย เดี๋ยวเพื่อนจะเสียหายนะ เอมมี่เขาเป็นผู้หญิง พีอย่าพูดอย่างนี้อีกนะไม่ดีเลย “

เขายังเบะปากไหวไหล่นิดหนึ่ง ก่อนจะเอ่ย “ ก็พีอิจฉาไอ้วิญย์มันนี่ มันมีผู้หญิงมาให้คั่วตั้งเยอะแยะ ไอ้เวรนี่มันโคตรเจ้าชู้เลยนะเพลง มีใครต่อใครไปทั่ว แต่พีคั่วกับเพลงคนเดียวนะ “ ประโยคท้ายเขาเอ่ยด้วยเสียงประจบ

“ ถ้าพียังพูดเรื่องวิญย์แบบนี้อีก เพลงจะไม่พูดด้วยแล้วละ และเพลงก็ไม่ได้คั่วกับพีนะ จำไว้ว่าเพลงเป็นเพื่อนกับพี เราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น “ เธอเอ่ยด้วยสีหน้าไม่พอใจ ย้ำความสัมพันธ์ด้วยสีหน้าจริงจัง

“ ก็พีเพียงแต่บอกเรื่องไอ้วิญย์ให้ฟังเท่านั้น ทำไมเพลงต้องโกรธด้วยล่ะ หรือเห็นว่าไอ้วิญย์มันดีกว่าพี “

“ วิญย์ก็คือวิญย์ และเป็นชีวิตของวิญย์ ที่เราไม่ควรไปก้าวก่ายเรื่องของเขา เราเป็นเพื่อนกัน เพลงไม่อยากให้พีพูดถึงเพื่อนแบบนี้ มันไม่แฟร์กับวิญย์ ที่เราจะเอาเขามาพูดลับหลัง และเพลงก็ไม่ได้สนใจ หรอกนะว่าใครดีกว่ากัน “ และจากนั้นเธอก็ไม่พูดกับรพีภัทรอีกเลย ถึงแม้เขาจะตามเฝ้าง้องอน และชวิญย์ก็ถูกส่งมาเป็นทนายแก้ต่าง และมาดักเธอก่อนกลับบ้าน และเหตุการณ์นั้น เธอก็ได้รู้ความกะล่อนของรพีภัทร  

“  เพลงจ๋า.........เพลงสุดสวยคนดีที่น่าร้ากกกก......ที่ซู๊ดดดด “ เขาลากเสียงยาว ด้วยรอยยิ้มทะเล้น ก่อนจะเอ่ยถาม “  เพลงโกรธไอ้พีด้วยเรื่องอะไร เล่าแจ้งแถลงไข ให้ชวิญย์ฟังหน่อยได้มั้ยจ๊ะ “ เขาดักหน้าเธอและก้มตัวสูงๆลงมาเอ่ยถาม  

เธอจำได้ว่าย้อนถามเขา พร้อมทั้งค้อนให้ “ แล้วนายมาเสนอหน้า ถามเพลงทำไม ก็ไปถามนายพีดูสิ “

“ ก็ไอ้พีมันบอกว่าเพลงงอน เพราะหึงมันกับรุ่นน้องน่ะ ไอ้พีมันไม่มีอะไรกับใครหรอกนะ มันมีเพลงคนเดียวจ้ะ วิญย์รับประกันความชัวร์ “ เขายื่นหน้ามาเอ่ย พร้อมทั้งฉีกยิ้มกว้าง จนเห็นแก้มบุ๋มน่ารักทั้งสองข้างของเขา

เธอชี้หน้าตนเองและเอ่ยยาวเหยียด “ ฉันนี่น่ะหึง ไปถามเพื่อนนายดูสิ  ว่าบ้าไปเหรอเปล่า บอกนายพีด้วยนะว่าอย่ามาสตรอ ฉันไม่เคยรักนายพี แล้วทำไมฉันต้องหึง แล้วนายก็อย่าเสนอหน้า มาเป็นทูตสันถวไมตรี เพราะฉันจะพลอยหมั่นไส้ ไม่พูดกับนายอีกคนหนึ่งด้วย “

เขายิ้มแหยๆเมื่อเห็นเธอมีท่าทางโกรธจริงๆ และยังทำท่าจะเดินหนี ทำให้ชวิญย์ยกหนังสือในมือออกกั้นไว้ และเสนอหน้าทะเล้นเอ่ยถาม

“ เอ่อ.........แม่ยอดขมองอิ่มของวิญย์  ถ้าแม่ไม่รักเจ้าพี แล้วแม่คุณรักใครล่ะ วิญย์เหรอเปล่าจ๊ะ “

“ ไอ้นายวิญย์..........ทะลึ่งทะเล้นนักนะ ฉันจะไปฟ้องแฟนนาย “

เขายิ้มพราวยั่ว พร้อมทั้งยื่นหน้ามาเอ่ยถาม “ ฟ้องคนไหนล่ะจ๊ะ วิญย์มีแฟนคลับ ตั้งเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าคน รอเพลงอีกคนหนึ่งก็ครบหมื่นน่ะ ว่าไงล่ะจ๊ะ จะเป็นคนที่หมื่นของวิญย์มั้ย “

“ ทะลึ่ง “

เธอจำได้ว่าสะบัดเสียงใส่เขา และหันหลังให้ เพราะไม่อยากต่อล้อต่อเถียง กับเขาอีก ชวิญย์ก็วิ่งอ้อมมาดักหน้าไว้ทันที

“ เพลง........วิญย์ขอโทษแทนพีก็ได้นะ อย่าไปโกรธมันเลยน่า มันเครียดจนนอนซม บ่นแต่ปวดหัว จนวิญย์ต้องคอยพยาบาล หายาให้มันกิน มันเป็นจริงๆ วิญย์ไม่ได้หลอกนะเพลง วันนี้มันยังมาเรียนไม่ไหวเลย สงสัยจะเครียดจัด วิญย์สงสารมันน่ะ อย่าโกรธมันเลยนะ เชื่อวิญย์เถอะนะ นะ นะ “ เขาทำเสียงอ้อน สีหน้าเว้าวอนอย่างน่าขัน

“ นายอย่ามาเป็นทนายหน้าหอ แก้ต่างให้เพื่อนเลย ฉันอยากดีฉันก็ดีเอง ไปให้พ้นหน้าฉันได้แล้ว บอกนายพีด้วยละกัน ว่าอย่าเพิ่งตาย “

และเมื่อเธอเดินหนี เสียงลอยลมมาทันที “ ไอ้พีเอ้ยยยย..........แฟนนายแรงส์จริง จริ้ง “ และเธอก็หันมาค้อนขวับให้อีกรอบหนึ่ง

มือหนาเอื้อมมาเชยคางเธอ เอ่ยถาม “ เพลง.........โกรธวิญย์มากเหรอจ๊ะ  วิญย์รู้ว่าวิญย์ผิด วิญย์จะรีบไปบอกคุณแม่ให้มาสู่ขอเพลง เพลงอย่าคิดมากนะ พูดกับวิญย์หน่อยสิ  เพลงเงียบอย่างนี้ วิญย์ไม่สบายใจเลยน่ะ นะจ๊ะ พูดหน่อยนะ ด่าก็ได้อ่ะ........ตบก็ได้นะ “ เขาเอ่ยออด จับมือเธอไปตบบนแก้มตนเอง

เพลงพิณยังคงนิ่งเงียบและนิ่งคิด..........ชวิญย์ที่เรียกว่าเป็นเดือนของมหา’ลัย และความเป็นดาวของเรา ที่เหมือนเป็นคู่ขวัญ ที่ใครๆก็เชียร์ให้รักกัน มาตั้งแต่ปีหนึ่ง เขาชอบทอดสายตาหวาน และแอบส่งยิ้มมาให้เสมอ และเขาคนเดียว ที่ทำให้เราเขินอาย และต้องแก้มร้อนเมินหนี ความเป็นหนุ่มหล่ออารมณ์ดี มีมนุษย์สัมพันธ์ดีเยี่ยม และยังมีความสามารถพิเศษ เล่นดนตรีร้องเพลงได้ ทำให้เขาเป็นที่ชื่นชมของสาวๆ ทั้งสาวรุ่นน้องและทุกรุ่นก็ว่าได้ ยามที่เรากับเขาต้อง ร่วมกิจกรรมร้องเพลง หรือว่าเล่นละครด้วยกัน ความใกล้ชิดที่บางครั้ง เขาก็ทะเล้นกระซิบบอก..........วันนี้เพลงสวยชะมัดเลย ..........วันนี้หัวใจวิญย์จะละลายแล้วละ.........และทุกถ้อยคำที่เขามีให้

เธอปลื้มและไม่เคยลืมเลือน แต่รพีภัทรที่เข้ามาในชีวิต เหมือนจะเข้ามาแทรกอยู่ตรงกลาง อย่างเงียบเชียบ และแสดงออกถึงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ขึ้นเรื่อยๆตามวันเวลา และทำให้เขาและเรา  กลายเป็นมีคนมาคั่นระหว่างกลาง อย่างชัดเจนขึ้นทุกที เขามองเราอย่างไม่เข้าใจ และหมางเมินในตอนแรก และเราก็มองเขาอย่างอาวรณ์ เมื่อเขามีผู้หญิงมากมายรายล้อม แต่หัวใจที่ต่างมีให้กัน ก็รู้กันอยู่ในทีเสมอมา แต่เหมือนมีกรรมมาบังที่ไม่เคยแม้จะมีโอกาส ที่จะเอื้อนเอ่ยความในใจต่อกัน มีเพียงเพื่อนๆที่ก็รู้ และพลอยอึดอัดไปด้วย ป่านนี้นายพีคงฟาดงวงฟาดงา กับเพื่อนๆตามนิสัยเอาแต่ใจแล้วสินะ ...........

 

รุ่งขึ้นเช้าของวันใหม่ ท้องทะเลก็ยังคงคลุ้มคลั่ง พายุยังคงถล่มในหลายๆจังหวัด อย่างไม่มีทีท่าจะสงบ ท้องฟ้ายังอึมครึมมืดครึ้ม ฝนยังตกหนักลงมาขาดสาย รพีภัทรทอดมองท้องทะเล ด้วยความเป็นทุกข์ทั้งคืน เช่นเดียวกับเพื่อนๆทุกคน ที่ห่วงคนทั้งคู่ จนต่างก็นั่งกอดเข่า มองหน้ากันเงียบๆ ไม่มีทางใดเลย ที่จะรู้ว่าเพื่อนปลอดภัย ในเมื่อทั้งสองคนไม่ได้นำโทรศัพท์ติดตัวไปด้วย และสัญญานโทรศัพท์ก็ขาดๆหายๆ

รพีภัทรอาละวาดก่นด่า ลมฟ้าลมฝน และมาลงที่ชวิญย์  ผุดลุกผุดนั่ง หายใจฟืดฟาด จนเพื่อนๆต้องปล่อยให้เขาเป็นไป และจนเหมือนเขาจะหมดฤทธิ์ และซึมเซื่องลง ค้นหายาในกระเป๋าเสื้อผ้าออกมากิน และหลับไปเมื่อค่อนสว่าง รัชนีและเพื่อนสาว หยิบผ้าห่ม มาห่มให้รพีภัทรอีกชั้นหนึ่ง เมื่อร่างเขางอขด ด้วยความหนาวเย็น

“ เฮ้อพายุยังแรงอยู่เลย และยังไม่มีทีท่าจะสงบด้วย.........ทำไมมันซวยจังวะ .เซ็งเป็ดว่ะ แล้วเราจะทำยังไงกันดีวะนี่ จะรออยู่อย่างนี้หรือไง ทำอะไรก็ไม่ได้ ทรมานใจชิบเลยว่ะ “ เพื่อนชายคนหนึ่ง เปิดประตูเข้ามา ด้วยท่าทางหนาวสั่น เอ่ยขึ้นพร้อมทั้งเสียง ที่เขาพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ

“ นั่นสิ..........เราแจ้งตำรวจน้ำไปแล้ว แต่เขาก็บอกว่าตอนนี้ยังทำอะไรไม่ได้หรอก ทางกรุงเทพฯเขาก็กำลังส่งเรือรบมาช่วยนะ พวกที่ติดอยู่ตามเกาะ เขาบอกเป็นช่วงวันหยุด ที่มีนักท่องเที่ยว ติดอยู่ตามเกาะกันเยอะแยะ หลายเกาะเลยละ “ ขวัญใจเอ่ยขึ้น

“ ติดอยู่ตามเกาะมันก็โอเคน่ะ แต่ไม่รู้ว่าติดหรือเปล่านี่สิมันแย่ จะโทรไปบอกพ่อแม่ของ ทั้งไอ้วิญย์กับเพลงดีมั้ยนะ ช่วยคิดหน่อยสิ “ เพื่อนชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ด้วยสีหน้าขมวดมุ่น

“ ฉันโทรไปหาพ่อยัยเพลงตั้งหลายรอบแล้ว แต่แกไม่รับสายน่ะ ส่วนแม่ของวิญย์ แกก็บอกว่าให้พวกเราช่วยส่งข่าวบอกแกด้วย แกกำลังหาคนดูงานแทน แล้วจะรีบมาน่ะ ได้ยินเสียงแกร้องไห้ แล้วฉันก็ไม่อยากโทรไปอีกเลยว่ะ“ รัชนีเอ่ยตอบเพื่อนชาย ที่เพิ่งกลับเข้ามา

สายมากแล้ว ที่รพีภัทรนอนเงียบ จนเพื่อนต้องปลุกขึ้นให้ ทานอาหารเช้า แต่เขาได้แต่ลืมตา และร้องออกมาด้วยเสียงแผ่ว

“ ช่วยโทรไปบอกเตี่ยให้ฉันหน่อย ว่าฉันไม่ไหวแล้ว “

ทุกคนที่นั่งอยู่ไม่ห่างนัก มองไปที่เขา และหันมาส่ายหน้ากันน้อยๆ อย่างระอา รัชนีเพ่งมองสีหน้าของรพีภัทรที่ซีดเผือด และปิดเปลือกตาลง มือเขาขยุ้มผ้าปูที่นอนกำไว้แน่น สีหน้าเขาทรมาน รัชนีขมวดคิ้วมุ่นเข้าหากัน กระเถิบเข้าไปใกล้  เพื่อนชายคนหนึ่ง จับบ่ารพีภัทรเขย่า และเอ่ยกระเซ้าขึ้น

“ เฮ้ยไอ้พี........เรื่องแค่นี้ทำเป็นนอนซม ถ้ายัยเพลงเขาจะรักกับไอ้วิญย์ มึงก็ทำใจเถอะวะ มึงหาผู้หญิงได้เป็นร้อยอยู่แล้วละน่า แล้วนี่จะโทรไปฟ้องเตี่ยเหรอไงวะ ทำเป็นเด็กไปได้ “

เขาลืมตาขึ้นเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว “ รัช.........รัช........ช่วยด้วย.”

รัชนีก้มลงไปใกล้เพื่อนหนุ่ม แตะหลังมือลงบนหน้าผากเขา แล้วมีสีหน้าตกใจ รพีภัทรไม่ได้ตัวร้อนเป็นไข้อย่างที่คิด แต่เขาตัวเย็นเฉียบ ปากซีดขาว กำมือไว้กับริมหมอนแน่น จนรัชนีใจหายวาบร้องถาม

“ พี.........พี นายเป็นอะไรอ่ะ ทำไมตัวเย็นเฉียบขนาดนี้ล่ะ “

“ โทรบอกเตี่ยให้หน่อย ฉันกำลังจะตายแล้ว ปวดหัวเหลือเกินเร็วๆ “

รัชนีตาเหลือกหันมาเอ่ยกับเพื่อนๆ “ พีเป็นอะไรก็ไม่รู้ว่ะ ตัวเย็นเฉียบเลย หน้าซีดมากด้วยนะ “  

เพื่อนๆทุกคนจึงกรูกันเข้ามาห้อมล้อมเขา ร่างหนาถูกจับพลิกขึ้น แต่ทุกคนก็ยิ่งตกใจ เมื่อร่างเขาเกร็งแน่น ความโกลาหลจึงเกิดขึ้น รัชนีรีบโทรไปหาเตี่ยของรพีภัทรทันที และปลายสายรีบบอก ให้พาลูกชายส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด และด่วนที่สุด และบอกโรคของลูกชาย ที่รัชนีถึงกับหน้าซีดเผือดมือไม้สั่น


* เหตุการณ์ที่จะเกิดนับจากนี้ ชวิญย์และเพลงพิณ จะเป็นอย่างไร รพีภัทรล่ะจะเป็นยังไงบ้าง เขาจะยินยอมงั้นหรือ มาติดตาม ความเข้มข้นของเรื่องนี้กันค่ะพี่บุษรับรองความสนุก (ขอโม้สักหน่อยจ้าอิๆ )*

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 3 : รักและปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2903 , โพส : 20 , Rating : 100% / 17 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 20 : ความคิดเห็นที่ 72
มาเมนท์ให้กำลังใจ คุณแม่บุษ สุดสวย (เรียกแม่ แต่อายุบอกให้เรียกพี่)
Name : bambanimma < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bambanimma [ IP : 58.9.89.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2554 / 19:24
# 19 : ความคิดเห็นที่ 71
เหมาะสมดีคะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 118.172.236.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2554 / 17:52
# 18 : ความคิดเห็นที่ 70
เหมาะสมดีคะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 118.172.236.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2554 / 17:52
# 17 : ความคิดเห็นที่ 69
ตาพีเป็นโรคอะไรน่ะ เริ่มสงสาร ส่งรัชนีไปดูแลช่วยดามหัวใจเสียหน่อยเถอะค่ะพี่บุษ อิอิ
PS.   " จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง"
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.212.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2554 / 21:10
# 16 : ความคิดเห็นที่ 68
นายพีเป็นไรรอลุ้นค่ะ
PS.  Could have been forever now we have reached the end~
Name : 『SugarCafe』 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 『SugarCafe』 [ IP : 125.27.209.172 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2554 / 07:35
# 15 : ความคิดเห็นที่ 67
นายพีเป็นโรคอะไรอ่ะ อย่างนี้เพลงกับวิญช์ต้องแยกออกจากกันแน่ๆเลย

สู้ๆนะค่ะพี่บุษ
Name : cornetto-milk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cornetto-milk [ IP : 61.7.132.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2554 / 21:32
# 14 : ความคิดเห็นที่ 66
ลุ้นต่อค่ะพี่บุษ
Name : plalawan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ plalawan [ IP : 118.172.201.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2554 / 20:39
# 13 : ความคิดเห็นที่ 65

ปัญหาที่จะแยกวิชญ์ กับ เพลงออกจากกัน เกิดขึ้นแล้ว ทั้งคู่จะทำอย่างไร

รอไรเตอร์มา up ต่อ
PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 208.48.53.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2554 / 19:34
# 12 : ความคิดเห็นที่ 64
นายพีจะทำให้คู่เพลงกับวิชต้องแยกกันเพราะต้องเสียสละหรือเปล่าคะเนี่ย
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.11.9.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2554 / 18:55
# 11 : ความคิดเห็นที่ 63
วิชคงไม่แคล้วป็นผู้เสียสละ พีออกอาการป่วยหนักขนาดนี้ น้องเพลงต้องหวานอมขมกลืนแน่ๆๆ ความที่เราดีเกินไป คิดถึงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ โดยเฉพาะคนอื่นในที่นี้คือ เพื่อนรัก เราต้องยอมที่จะเจ็บปวด รับมือให้ได้นะน้องเพลง พี่วิช
Name : ปาล์ม ปาม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปาล์ม   ปาม [ IP : 118.174.206.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2554 / 15:54
# 10 : ความคิดเห็นที่ 62
เพลงคงไม่รอดมือนายวิชญ์เป็นแน่ ....รอไรเตอร์มา up ต่อ
PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 208.48.53.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2554 / 19:21
# 9 : ความคิดเห็นที่ 61
ถูกต้องแล้วค่ะไรเตอร์ ที่ตัดตอนเลิฟซีนออกไปเลย แค่นี้ก็รู้แล้วค่ะว่าวิชรักเพลงแค่ไหน 555
Name : ตาล แฟนใหม่ [ IP : 118.174.206.80 ]

วันที่: 30 มีนาคม 2554 / 16:18
# 8 : ความคิดเห็นที่ 60

น้องเพลงอย่ายอมนะคะ


PS.  Could have been forever now we have reached the end~
Name : 『SugarCafe』 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 『SugarCafe』 [ IP : 125.27.211.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2554 / 08:45
# 7 : ความคิดเห็นที่ 59
 พี่บุษค่ะ..มีชื่อ หฤทัยด้วยค่ะ..บรรทัดที่ 23 ค่ะ..
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 182.53.179.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2554 / 20:01
# 6 : ความคิดเห็นที่ 58
นายวิญจะหยุดตัวเองได้หรอ เป็นกำลังใจให้พี่บุษค่ะ
Name : plalawan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ plalawan [ IP : 118.172.202.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2554 / 19:36
# 5 : ความคิดเห็นที่ 57
เอาช้างมาช่วยฉุด...จะอยู่ไหมนี้ อยากให้เพลงรู้สึกตัวขึ้นมาว่ากำลังทำอะไรอยู่

เนื้อเรื่องเริ่มสนุกแล้วค่ะ  ...รอไรเตอร์มา up ต่อ
PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 208.48.53.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2554 / 18:29
# 4 : ความคิดเห็นที่ 56
พี่บุษ ค้างอย่างแรงงงงงงงงงง
Name : akira [ IP : 110.169.46.238 ]

วันที่: 29 มีนาคม 2554 / 16:41
# 3 : ความคิดเห็นที่ 55
พีไม่ไหวจะเคลียร์พูดก็ไม่เพราะ เฮ้อออ
คนเขารักกันน่ะ ถ้าเกิดอะไรเลยเถิด ก็ทำอะไรไม่ได้นะนายพี เหอะๆ
PS.   " จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง"
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 182.53.84.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2554 / 14:15
# 2 : ความคิดเห็นที่ 54
มาให้กำลังใจพี่บุษเช่นกันค่ะ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 210.246.186.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2554 / 09:24
# 1 : ความคิดเห็นที่ 53
ูสู้ๆค่ะคุณบุษ รอๆๆ
Name : cornetto-milk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cornetto-milk [ IP : 61.7.185.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2554 / 08:45
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android