คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น

ตอนที่ 2 : สารภาพรัก อัพ100%


     อัพเดท 26 มี.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวานสามเส้า หวานซึ้ง ........
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 6 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 34,416
373 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 84 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 2 : สารภาพรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2476 , โพส : 12 , Rating : 100% / 17 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 2 สารภาพรัก อัพ100%

 

เพลงที่ตรงใจเหมือนเป็นคำถาม และคำตอบ อยู่ในเนื้อเพลงนั้น ที่เขาทอดสายตา บอกความในหัวใจ เป็นความซาบซึ้งที่ทำให้เพลงพิณ ทอดสายตามองสบตาเขา และสะเทิ้นเมินหนี ด้วยแก้มที่ก่ำแดง

   รัชนีใช้ศอกกระทุ้งเพลงพิณ เอ่ยกระซิบ  “ เพลง........นายวิญย์หวานซะ.........ปลื้มเหรอเปล่า “

“ ยัยชะนีทะลึ่ง “ เพลิงพิณกระซิบตอบเพื่อนเขินๆ

“ เฮ้อ........เสียดายเวลาตั้งหลายปี ที่เธอกับนายวิญย์ น่าจะหวานแหววกันมานานแล้วนะ “

รัชนีเอ่ยด้วยเสียงที่ทอดอ่อน และทำให้เพื่อนสาวก็รู้สึกเช่นนั้น ทำไมนะเวลาที่ผ่านมา ที่มีเสียงเชียร์เงียบๆจากเพื่อนๆมาตลอด ยามที่เล่นละครด้วยกัน ร้องเพลงคู่กันในโอกาสต่างๆ ทุกกิจกรรมที่ไม่เคยคลาดกันสักงานเดียว สายตาที่บังเอิญต้องทอดสบกัน จะด้วยบทละคร หรือความจงใจก็ตาม ที่ไม่อาจปิดบังความในใจที่มีต่อกันได้เลย แต่กลับต้องเก็บทุกอย่างไว้ในใจ ที่ไม่สามรถแสดงอะไรออกมาได้ ถึงแม้บางครั้งจะเล่นหรือหยอกเย้ากัน ก็ทำได้แค่ฉันท์เพื่อน เมื่อมีสายตาที่จับผิดและไม่พอใจ ของรพีภัทร คอยส่งจับจ้องอยู่เสมอ              

“ เพลง..........ถามจริงๆ ระหว่าง พีกับวิญย์ ใครดีกว่ากัน บอกฉันหน่อยสิ นะ.........นะ “ รัชนีกระเซ้ากระซี้กระซิบถาม

“ เขาก็ดีทั้งสองคนไม่ใช่เหรอ “ เธอไม่ตอบแต่กลับย้อนถาม

รัชนีเอ่ยขึ้นอีก “ งั้นถามว่า........เธอชอบใครมากกว่ากัน แต่ก็เนอะ ......ฉันรู้แล้วว่าเธอต้องชอบนายวิญย์มากกว่าใช่มั้ยล่ะ ใครๆก็รู้ทั้งนั้น มีคนแกล้งไม่รู้อยู่คนเดียวก็คือนายพี “

“ ฮื้อ........ยัยชะนีพูดมาก “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งจิกเล็บ ลงบนเนื้อแน่นของเพื่อนสาว ที่ร้องเสียงดังลั่นออกมาทันที

ชวิญย์หันมาเอ่ยถามเพื่อนสาว “ โดนอะไรกัดเหรอรัช “

รัชนีลูบแขนตรงที่โดนเล็บจิกป้อยๆ โน้มกายป้องปาก ไปกระซิบที่ข้างหูชวิญย์ “ ยัยเพลง.......เขาเขินเพลงที่นายร้อง บอกความในใจน่ะสิ  ดูสิหยิกฉันเสียเขียวแล้วมั้งนี่ “

ชวิญย์จึงทอดสายตาหวานพราว มองใบหน้าที่แดงจัดของเพลงพิณ และทำให้เธอเสก้มลงหยิบแก้วน้ำส้มขึ้นดื่ม เมินหน้าออกไปมองท้องทะเล และทำให้เขาก้มหน้าลง กรีดสายกีร์ต้าในมือเบาๆ เอ่ยถามอย่างเกรงว่ารพีภัทรจะสังเกตุเห็น

“ เพลง........ชอบเพลงนี้มั้ย วิญย์กำลังค้นใจของใครบางคนอยู่นะ “

“ มีหลายสาวให้วิญย์ค้น และเพลงก็เห็นว่าค้นกันมาตั้งนานแล้ว วิญย์ยังไม่พบใจใครอีกเหรอ “ เธอเอ่ยถามพร้อมทั้งปรายตามองหน้าเขานิดหนึ่ง และเมินหนี

“ วิญย์ไม่เคยสนใจ ที่จะค้นหาใจของใคร เท่ากับใจของเพลงเลยนะจ้ะ “

“ แล้วจะเชื่อ “ เธอเอ่ยแดกดันขึ้นเบาๆ

“ แล้วสักวันวิญย์จะทำให้เพลงเชื่อ “

เธอหันมาปรายตามองเขา ค้อนให้น้อยๆ ชวิญย์ยื่นริมฝีปาก ทำท่าส่งจูบให้ ด้วยสีหน้ายิ้มทะเล้น ที่ทำให้เพลงพิณ หันมาทุบเขาอัก!หนึ่ง แต่เขาก็ทำอีก และรีบเบี่ยงกายหนี เมื่อเพลงพิณหันมาโถมทุบอย่างจริงจัง

“ นี่ๆๆๆๆนายวิญย์บ้า “ และทำให้รพีภัทร ซึ่งถูกขวัญใจประกบไว้ที่เตาย่าง มองมาและตะโกนถาม

“ ไอ้วิญย์.........แกล้งอะไรเพลงอีกล่ะ “แต่ชวิญย์ทำเป็นไม่ยิน กรีดปลายนิ้วลงบนสายกีร์ต้า และลุกขึ้นร้องเพลงมันๆ และยังแอบทำหน้า ส่งจูบล้อเลียนเธออีก เมื่อเพื่อนๆลุกขึ้นมาเต้น  

และแผนการร้ายของสาวๆก็สำเร็จ เมื่อรพีภัทรเริ่มเมาได้ที่ และเซแซ่ดๆเข้ามานั่งแทรกกายลง ระหว่างเพลงพิณ และชวิญย์  เอ่ยด้วยเสียงอ้อแอ้

“ เพลงไปเดินเล่นชายหาดกับพีมั้ย ไปนะ........นะ “

“ ไม่เอา พีไปนอนได้แล้ว เมาอย่างนี้ แล้วจะเดินไหวซะที่ไหนล่ะ “เพลงพิณเอ่ยบ่น  

“ งั้นให้พีนอนหนุนตักเพลงนะ  “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งทำท่าจะเอนกายลง

“ ไม่ได้จ้ะพี ไปนอนในห้องดีกว่านะ เดี๋ยวหลับแล้วลุกไม่ไหว เพื่อนก็เมากันหมด แล้วใครจะหามล่ะ ให้วิญย์พาไปนอนดีกว่านะพีนะ อย่าดื้อสิ “เธอเอ่ยพร้อมทั้งผลักร่างสมาร์ท ของรพีภัทรขึ้น แต่เขาประคองตัวไม่ได้แล้ว ทำให้ชวิญย์ต้องเข้ามาประคองเพื่อน

แล้วรพีภัทรซึ่งคออ่อนก็ร่วง จนเพื่อนชายและชวิญย์ ต้องหามเข้าไปนอนในห้อง สาวๆก็ทำท่าแตะมือกัน เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผน เพื่อนบางคู่ที่เป็นคู่รักกัน ก็เริ่มออกเดินเคียงคู่กันไปตามชายหาด รัชนีเดินไปตักอาหารใส่จาน มานั่งเคี้ยวตุ้ยๆ และกระซิบที่ข้างหูชวิญย์ ซึ่งกลับมานั่งลงที่เดิม

“ นี่นายบื้อ.........ชวนเพลงไปเดินเล่นชายหาดสิ ฉันเคลียทางสะดวกให้แล้ว ยังทึ่มอยู่อีก ไปสิ.......สารภาพรักเสียเลยนะวุ้ย  “

“ขอบใจจ้ะคุณรัชนี แม่ยอดรักของชวิญย์ “ เขากระซิบตอบเพื่อนสาว

“ ทะลึ่ง........แล้วนายช่วยบอกแบบนี้ กับยัยเพลงด้วยนะ ไม่ใช่เขินซะล่ะ แต่ท่าทางนายหน้าด้านออก คงไม่เขินหรอกมั้ง “ รัชนีเอ่ยกระซิบพร้อมทั้งปิดปากหัวเราะคิกๆ 

“ เขินสิ.........บอกรักสาว ทำไมจะไม่เขินล่ะ ขอน้ำหน้าทนสักกรึ๊บสิรัช วิญย์จะได้หน้าหนาขึ้นอีกนิดน่ะ “ เขาเอ่ยด้วยเสียงเบาๆ พร้อมทั้งเอื้อมมือไปหยิบแก้วเหล้า แต่โดนรัชนีตีมือเผลียะให้ และดันหน้าเพื่อนหนุ่มให้หันไปมองเพลงพิณ ที่นั่งหันหลังและหยิบกีร์ต้า มากรีดเล็บลงบนสายเล่น และแอบแหนบเนื้อ ที่ต้นแขนเพื่อนหนุ่มกระตุ้นเตือน เมื่อเห็นเขาเพียงแต่ยิ้มทะเล้น และทอดสายตามองไปที่เพลงพิณนิ่งๆ ชวิญย์จึงยื่นหน้าไปยิ้มหวานให้เพลงพิณ

“ เอ่อ.........เพลง ไปเดินเล่นที่ชายหาดกันมั้ย วันนี้พระจันทร์เต็มดวงสวยเชียวละไปนะ........“ เขาเอ่ยชวนด้วยเสียงประจบ  พร้อมทั้งลุกขึ้นยืนส่งมือให้จับ  เพลงพิณส่งมือให้เขา และลุกขึ้นยืน พร้อมทั้งส่งมือมาเรียกเพื่อนๆ

“ รัช ขวัญ สินี ไปเดินเล่นกัน จะได้ย่อย เดี๋ยวจะได้มาทานต่อ ไปจ้ะ........ “

ทุกคนปฏิเสธทันที ขวัญใจเพื่อนสาวร่างสูงผอม เอ่ยกระเซ้าให้นิดหนึ่ง “ เดินเล่นกินลมชมจันทร์ เขาไม่ไปเป็นฝูงหรอกจ้ะยัยเพลง และพวกฉันสามคน ก็จะนอนชมจันทร์อยู่ตรงนี้ เชิญเธอเถอะจ้ะ ไม่ต้องเขินเพื่อนหรอกอิๆ “

เพลงพิณวิ่งกลับมาที่เพื่อนๆ และโถมเข้าหา นั่งลงอย่างเขินอาย “ เพลงไม่ไปแล้ว “

“ ทำไมล่ะยัยเพลง ไปสิ.......วิญย์เขาคอย  “

“ ก็อยากล้อทำไมล่ะ “เธอเอ่ยเขินๆ  

ชวิญย์เดินมาส่งมือให้อีก “ เพลง.........วิญย์มีเรื่องจะคุยกับเพลงไปกับวิญย์นะ “

ทั้งสองเดินเอื่อยๆ เรียบริมทะเลมาเรื่อยๆ เสียงคลื่นซัดสาด เข้ากระแทกโถมชายฝั่งเบาๆ หัวใจของสองหนุ่มสาวเอิบสุข ต่างชี้ชวนกันชมจันทร์ ชวิญย์ยกไฟฉายกระบอกจิ๋ว กราดแสงไปตามพื้นทราย

“ เพลงเห็นปูลมมั้ย เยอะเลย “ เขาดึงมือเธอให้นั่งลง ชี้ชวนให้ดูปูตัวเล็กๆที่วิ่งพราวอยู่บนพื้นทราย ทั้งสองคุกเข่าลงบนพื้นทรายครู่หนึ่ง ชวิญย์จึงชวนให้เธอเดินต่อ และต่างก็มีท่าทางอึดอัด ขัดเขินเงียบกันอยู่พักหนึ่ง และชวิญย์ก็ตัดสินใจ จับมือเธอมากุม เอ่ยขึ้นเบาๆ

“ เพลง........วิญย์รักเพลงนะ รักมาตลอดเวลาสี่ปี่เลยละ เพลงล่ะ........ บอกวิญย์ได้มั้ยว่า เพลงคิดยังไงกับวิญย์ เราใจตรงกันเหรอเปล่า “ เขาเอ่ยถามพร้อมทั้งหยุดเดิน และหันมาเชยคางเธอขึ้น

“ ถ้าวิญย์คิดอย่างนั้นกับเพลง แล้วทำไมเพิ่งมาบอกเพลงล่ะ “ เธอเอ่ยคล้ายจะพ้อขึ้น

“ เพลง..........มันสายเกินไปใช่มั้ย ที่วิญย์เอ่ยคำนี้ออกมาในตอนนี้ “

“ มันไม่ได้สายหรอกนะ เพียงแต่........เพลงมีความรู้สึกว่า เราสองคน ทำไมถึงเพิ่งจะมาพูดเรื่องนี้กันในตอนนี้ ตอนที่เราอาจจะต้องจากกันไปแสนไกล เพราะเพลงกำลังคิดว่าจะไปต่อโทที่อเมริกา แต่ก็ขอคุณพ่ออยู่น่ะ ท่านยังไม่ให้คำตอบเลยจ้ะวิญย์ “

“ เพลง..........ที่วิญย์ไม่กล้าพูดกับเพลง ไม่กล้าบอกอะไร ก็เพราะคำว่าเพื่อนมันค้ำคอวิญย์ไว้ ในเมื่อนายพีเคยถามวิญย์ว่า รักเพลงเหรอเปล่า และพีก็ไม่ได้รอคำตอบ บอกว่าสำหรับเพลง พีขอได้มั้ย ซึ่งมันทำให้วิญย์พูดไม่ออกบอกไม่ถูก เพราะวิญย์ก็ยังไม่ได้พูดกับเพลงเรื่องนี้ เราเพียงแต่เข้าใจกัน จากสายตากันเท่านั้น วิญญ์ก็เลยเหมือนกลายเป็น ตกปากรับคำเพื่อนไปโดยปริยาย ซึ่งวิญญ์ก็เจ็บเสมอมานะเพลง แล้วเพลงจะไปเมืองนอกจริงๆเหรอ “

“ เพลงอยากไป เพราะเอ่อ........เพลงกับพีจะได้ห่างกัน เพลงอึดอัดกับพีมากนะ แต่พีก็ดีกับเพลงมากจนเพลงก็เหมือนกับวิญย์ ที่พูดไม่ออกน่ะจ้ะ “ เธอเปิดเผยความในใจ ออกมาเป็นครั้งแรกกับเขา

“ แต่วิญย์ไม่อยากให้เพลงไปต่างประเทศ ไม่อยากจากกันแบบนี้นะเพลง “

“ วิญย์..........แต่เพลงคงต้องไปนะจ๊ะ  เพราะพีเขาพูดว่า จะให้เตี่ยมาสู่ขอเพลง เพลงก็เลยบอกพีว่าให้เขารอ ให้เพลงเรียนจบกลับมาก่อน เพราะเพลงรู้ว่าเตี่ยของพี  ไม่ให้พีไปต่างประเทศ และเขาจะต้องกลับไปช่วยเตี่ยบริหารงานที่บ้านเขาที่ตรังน่ะ เพลงก็เลยคิดว่าการห่างกันไกลๆ ทุกอย่างมันก็จะจบลงด้วยกาลเวลา ไปในตัวของมันในที่สุดน่ะจ้ะ “ เธอเอ่ยบอกความคับข้องใจให้เขาฟัง

“ เพลง.......บอกให้วิญย์ชื่นใจสักคำได้มั้ย ว่าเพลงรักวิญย์ “เสียงเขาอ้อนออดเอ่ยถาม

ใบหน้าสวยคมซึ้ง ก้มสายตาลงหลบ สายตาคมกล้าที่จับจ้อง จนเขาต้องเชยคางเธอขึ้น เอ่ยเสียงแผ่ว

“ บอกวิญย์สิจ๊ะเพลง “

“ วิญย์ก็รู้อยู่แก่ใจแล้วนี่จ๊ะ ว่าเพลงรักวิญย์ “ เธอเอ่ยด้วยสีหน้าเขินจัด เมินสายตาหนี และทำให้อ้อมแขนหนาค่อยๆโอบร่างบางเข้ามาแนบกาย ที่ยิ่งทำให้กายบางเขินอายมากขึ้น และดันอกเขาออกเบาๆ แต่วงแขนแข็งแรง กลับกระชับแน่น มือเขากดลงบนเรือนผมเธอ ให้ซบลงบนไหล่ เอ่ยบอกเบาๆ

“ เพลงจ๋า.........วิญย์รักเพลงนะจ๊ะ  แต่งงานกับวิญย์นะ และวิญย์ก็ไม่ให้เพลงไปเมืองนอกจ้ะ วิญย์ทนคิดถึงเพลงไม่ได้  “ เขาเอ่ยแล้วกอดเธอไว้แน่น

“ วิญย์........แล้วเราจะบอกพียังไงล่ะ เพลงคิดไม่ออกจ้ะ “ เธอเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียง ที่ชายหนุ่มรู้ว่าเธอเป็นกังวล

“ เราควรจะเห็นแก่ตัวกับเรื่องนี้ใช่มั้ย บอกวิญย์สิ “

“ หมายความว่ายังไงจ๊ะวิญย์  “เธอเอ่ยถามพร้อมกับมองหน้าชวิญย์  ท่ามกลางความมืดสลัว ที่มีเพียงแสงจันทร์ กระจ่าง และเสียงคลื่นที่กระทบฝั่งเบาๆ  

เขาถอนหายใจออกมา อย่างหนักหน่วง และเอ่ยขึ้น “ วิญย์คิดว่าเราควรจะ แสดงออกให้พีรู้ ว่าเรารักกัน “

“ วิญย์........วิญย์แน่ใจเหรอว่า วิญย์ทำได้น่ะ “ เธอเอ่ยถามอย่างไม่อยากเชื่อ เพราะรู้ว่าชวิญย์เป็นคนที่รักเพื่อน เกรงใจเพื่อน และคำถามของเพลงพิณ ก็เป็นคำถามที่เขา ก็ถามตนเองอยู่เช่นกัน

“ เพลง........วิญย์ก็ไม่รู้นะ ว่าจะทำได้เหรอเปล่า แต่เราควรจะต้องทำ ดีกว่าที่จะปล่อยให้มันเป็นไปอย่างนี้ จนเราสามคน จะยิ่งเหมือนเดินหลงทางไปเรื่อยๆ เราสองคนเห็นทางแล้ว ที่จะเดินไปด้วยกันใช่มั้ยเพลง เราควรทำให้มันชัดเจนให้พีเห็น  หรือว่าเพลงก็บอกรักพีด้วย  “ เขาเอ่ยถามในประโยคท้าย และนิ่งมองหน้าเธอรอคำตอบ

*เธอรีบสั่นหน้าและปฏิเสธทันที “ เปล่านะวิญย์ เพลงไม่เคยบอกรักพีเลย แต่พีก็ตีขลุมทุกอย่าง อย่างที่เขาทำกับวิญย์ เพลงก็บอกเขาอยู่เสมอ ว่าเราเพลงรักเขาเหมือนเพื่อน เรื่องอื่นให้อนาคตเป็นเครื่องตัดสิน เพลงไม่ได้ต้องการ ให้พีมาทำดีกับเพลง เทคแคร์เพลงแบบนี้  แต่เพลงไม่รู้จะทำยังไง ในเมื่อเขาก็ทำเหมือนไม่ฟังอะไร และเขาก็ไม่ได้ล่วงเกิน ไม่ได้เร่งเร้า เพียงแต่เข้าจะครอบครองเพลง ทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของเพลง แบบที่วิญย์เห็น เพลงอึดอัดมาตลอดเวลาจ้ะวิญย์ “

ชวิญย์นิ่งคิด ........รพีภัทร มีนิสัยเอาแต่ใจตัวเอง เพราะครอบครัวเขา ตามใจทุกอย่างด้วยเป็นลูกผู้ชายเพียงคนเดียวของคหบดีใหญ่ ที่ร่ำรวยมาก และไม่เคยยอมรับความจริง เรื่องนี้ ทั้งๆที่เขารู้ทุกอย่างดี และคอยหวาดระแวงเขากับเพลงพิณ  แต่นิสัยด้านอื่นของรพีภัทร  ก็ทำให้ชวิญย์และเพื่อนๆทุกคน ยอมรับเขาได้ ในความมีน้ำใจ ช่วยเหลือเพื่อนฝูง แต่เรื่องความรักนี่สิ........มันเป็นเรื่องของจิตใจ เป็นชีวิตทั้งชีวิต ที่ไม่อาจให้อะไรมาบงการบัญชาให้เบี่ยงเบนไปได้

“ วิญย์..........เรื่องของเราที่ผ่านมา เพราะเราสองคนไม่เคยเปิดใจคุยกัน เพลงเห็นวิญย์ มีคนอื่นตั้งหลายคน เพลงไม่รู้ว่าวิญย์คิดยังไงกับเพลงกันแน่ และพีก็ไม่เคยถอยห่างจากเพลงเลย “เธอเอ่ยบอกเขาด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

“ เพลง.........วิญย์เชื่อนะว่าเพลงมองออก ว่าวิญย์ไม่เคยให้ใจกับใครนอกจากเพลง แต่เราสองคนอาจจะถูกชะตากรรมเล่นตลก ที่เราต่างก็ยอมให้คนอื่น มาขวางกั้นเราไว้ ทั้งที่เรารักกันจิตใจจดจ่อหากัน “

“ วิญย์ ........เพลงเจ็บช้ำยาม ที่วิญย์ควงคนอื่น และวิญย์ก็ไม่เคยทำอะไรให้ชัดเจน กับเรื่องของเรา หรือจะทำให้พีเข้าใจ วิญย์นิ่งเฉยปล่อยให้ทุกอย่าง เป็นไป  แล้วจะให้เพลงทำยังไง ในเมื่อเพลงเป็นผู้หญิง  “เธอเอ่ยบอกเขาด้วยเสียงเครือ    

“ เพลงจ๋า........เรื่องนี้วิญย์ผิดเอง ที่ไม่พูดกับพีให้ รู้เรื่องแต่แรก ที่วิญย์น่าจะบอกเพื่อนว่า ใครดีใครได้ หรือว่าแล้วแต่คนกลาง ประมาณนั้น แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร ที่จะไปคิดถึง สิ่งที่ผ่านมาหรอกนะเพลง  เราควรที่จะคิดถึงอนาคตดีกว่า วิญย์ว่าเราควรหาทางบอกพี ด้วยการกระทำ เราจะให้เขาเห็นว่าเรารักกัน และเราก็จะเริ่มทำให้เขาเห็น ตั้งแต่พรุ่งนี้ ดีมั้ยจ๊ะเพลง “ เขาเอ่ยและขอความเห็นจากเธอ

ชวิญย์เอ่ยบอก  และมองหน้าเพลงพิณนิ่งๆ ต่างคนต่างก็มีความรู้สึกเดียวกัน คือไม่แน่ใจว่าจะทำได้หรือไม่ แต่เพลงพิณก็พยักหน้า

“ เพลงคิดว่าถึงเวลาแล้ว ที่เราควรต้องทำอะไรให้ชัดเจน ดีกว่าที่เราจะต้องอึดอัดอยู่อย่างนี้ เพียงแต่ว่าเราสองคน จะทำได้เหรอเปล่าเท่านั้น เพลงกลัวว่าวิญย์กับพี จะมีปัญหากัน ในเมื่อพีกับวิญย์ ก็อยู่บ้านเดียวกันด้วยน่ะจ้ะ “

“ นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอกนะเพลง  ถ้าถึงที่สุดแล้ว วิญย์ก็จะคุยกับพีอย่างลูกผู้ชาย เพราะถ้าวิญย์เป็นพี วิญย์ก็จะยอมรับทุกอย่างที่เป็นไป เพราะเราไม่อาจฝืนใจใคร ให้รักเราได้ วิญย์คิดอย่างนั้นนะ “ เขาเอ่ยอย่างที่ตัดสินใจแล้ว และต่างก็กอดกันไว้ ด้วยหัวใจที่โหยหากันมาแสนนาน

 

เช้าวันรุ่งขึ้นรพีภัทรลุกขึ้นด้วยสมองมึนตึ๊บ สิ่งแรกที่เขาคิดถึงคือเพลงพิณ และรีบเข้าห้องน้ำจัดการกับตัวเอง และเห็นว่าห้องทั้งห้องไม่มีใครอยู่เลย เมื่อมองนาฬิกาที่ข้อมมือ ก็รู้สึกตกใจ ที่มันสายพอสมควรแล้ว และเมื่อเขาออกมายืนที่หน้าห้องพัก หัวใจก็กระตุกวูบ เมื่อเห็นเพลงพิณ และชวิญย์ วิ่งไล่กันอยู่ที่ชายทะเล ชวิญย์กำลังเบี่ยงกายหลบ เมื่อเพลงพิณ กำมือวิ่งเข้าหา และหันมาเต้นออกสไตลืล็อคยั่วเย้า เมื่อเพลงพิณวิ่งเข้าหา เขาก็รวบตัวกอดไว้ ทำให้เพลงพิณดิ้นรนจากอ้อมกอด และชวิญย์ก็เหมือนจะไม่ยอมปล่อย รัดร่างที่ดิ้นรนไว้แน่น เสียงกรีดของเพลงพิณแว่วมาตามลม

“ วิญย์ปล่อยเพลงนะ ปล่อยสิ........ “

“ ไม่ปล่อย จะรัดให้ขาดใจเลยยยย “ เสียงของชวิญย์ดังลั่น

“ วิญย์บ้า วิญย์บ้า “ เสียงเพลงพิณกรีดใส่ แต่ปนมาด้วยเสียงหัวเราะ

รพีภัทรตะโกนลงไปทันที “ ไอ้วิญย์ ปล่องเพลงนะโว้ย “

เสียงเขาดังลั่น แต่ดูเหมือนทั้งสองจะไม่ได้ยิน เมื่อเพลงพิณเบี่ยงกายวิ่งหนี และชวิญย์ก็ออกวิ่งไล่ไกลไปเรื่อยๆอย่างรวดเร็ว ที่ทำให้รพีภัทรรีบวิ่งลงบันได ไปที่ชายหาดวิ่งตามไป พร้อมทั้งตะโกนเรียก แต่เขาก็เห็นร่างของคนทั้งสองวิ่งไล่ กันไปบนสะพานเทียบเรือ และเพียงครู่เดียว ก็เห็นว่าชวิญย์และเพลงพิณ  เช่าเรือเร็วขับออกไปด้วยกัน รพีภัทรย่นหัวคิ้วเข้าหากัน สีหน้าขมวดมุ่น และเตะทรายจนฟุ้งกระจายอย่างระบายอารมณ์

เพื่อนสาวที่แอบมองเหตุการณ์ ต่างหันมามองหน้ากันรัชนีเอ่ยขึ้น “ ลมเพชรหึงมันเริ่มก่อตัวแล้วละสิ “

ขวัญใจไหวไหล่น้อยๆก่อนจะเอ่ย  “ เรื่องของหัวใจใครจะห้ามได้ล่ะ นายพีอยากไม่เคยยอมรับความจริง ตีลูกกันเขาทั้งสองคน มาเป็นปีๆแล้วนี่ เรียนจบกันแล้ว ต่อไปนี้ชีวิตต่างคนต่างก็ต้องแยกย้ายกันไป เห็นความจริงตอนนี้เสียก็ยังดีกว่าน่ะ เพราะความจริงยัยเพลง เขาก็ปฏิเสธตัวเองมาตลอด แต่พีไม่ยอมรับความจริง ก็ต้องหัดยอมรับได้แล้วละ ถึงเวลาแล้วนี่ “

“ เฮ้อน่าสงสารนายพีเหมือนกันนะ เล่นตีลูกกันเขามาเป็นปีๆ เขาจะคุยกันก็เข้าขวางกลาง บางทีก็ยังพูดลับหลังนายวิญย์ให้ยัยเพลงฟัง ว่านายวิญย์ไปรับไปส่งคนโน้นคนนี้ สวีทกันอย่างนั้นอย่างนี้ และฉันจับได้หลายหนเลยนะ ว่านายวิญย์เขาไม่ได้ไปรับไปส่งใครเสียหน่อย พีนิสัยไม่ดีตรงนี้ ฉันว่าเขาไม่แฟร์ เหมือนนายวิญย์ว่ะ “สินีเอ่ยขึ้น 

รัชนีเอยเห็นด้วยกับสินี “ เออใช่..........นายพีดีหมดทุกอย่าง แต่ก็อย่างที่เธอว่าน่ะแหล่ะ เรื่องยัยเพลงเขาไม่แฟร์ ที่ทำให้ฉันกลายเป็นสงสารนายวิญย์ พีชอบแทงหลังเพื่อน ทำให้ยัยเพลงเข้าใจนายวิญย์ผิดบ่อยๆ ยัยเพลงน่ะเสียใจนะ เวลาที่นายพีบอกว่าเห็นวิญย์กับคนนั้นคนนี้ เพราะนายวิญย์รู้อยู่เต็มอก ว่ายัยเพลงรักวิญย์ แล้วคราวนี้จะทำยังไงกันนะ สองคนนั่นเขาทำท่าไม่แคร์อะไรแล้วนี่ “

“ เฮ้อ.........คนสวยเลือกได้ก็ดีไปอย่างหนึ่งนะ มีแต่คนรุมรัก “ ขวัญใจเอ่ยขึ้น

“ รักแบบสามเศร้า เราสามคนแบบนี้น่ะเหรอดี เรื่องมันเพิ่งเริ่มต้นนะยะหล่อน นายพีน่ะคงจะยอมง่ายๆหรอก รักยัยเพลงออกปานนั้น แล้วก็เอาแต่ใจตัวเองเป็นที่ที่สุด นายวิญย์ยอมเป็นเบี้ยล่าง เพราะรักเพื่อนเกรงใจเพื่อนมาตลอด แต่ก็เนอะ........มิตรภาพระหว่างเพื่อน กับความรัก ที่คนเราก็ต้องเลือกทำไงได้ล่ะ “ สินีเอ่ยด้วยท่าทางหนักใจ

“ เฮ้ย........พวกเราเข้าห้องเถอะ  ซึนามิกำลังจะเข้าถล่มชายฝั่งแล้วละ “ รัชนีเอ่ยชวนเพื่อน เมื่อเห็นร่างของรพีภัทร ที่ทำท่าฮึดฮัดขัดใจ เตะโน่นเตะนี่เดินกลับขึ้นมา

ทั้งสามทำทีเป็นนั่งคุยกัน ไม่รู้ไม่ชี้รัชนีร้องทักทายขึ้น “ อ้าว.........ตื่นแล้วเหรอพี ทานอะไรเหรอยัง พวกเราไปทานเช้าที่รีสอร์ทมา ไปทานเสียสิพี  เขาเก็บสิบโมงนะจ๊ะ “

“ ไม่หิว ........” เขาสะบัดเสียงตอบ ที่ทำให้รัชนีปรายสายตาค้อนขวับ กระแทกเสียงถาม

“ เป็นอะไรไปล่ะยะ มาทำเสียงแบบนี้ใส่ฉันน่ะ นายพีบ้า “

“ พวกเธอทำไมไม่ดูแลเพลงล่ะ เพลงถูกเจ้าวิญย์มันแกล้งอยู่ที่ชายหาด เสร็จแล้วยังฉุดลากเพลงลงเรือไปอีก ไอ้วิญย์นี่มันเลวจริงๆ  “

ทั้งสามสาวมองหน้ากันนิดหนึ่ง เมื่อรพีภัทรพูดเกินความจริงไปหน่อย ที่บอกว่าชวิญย์ฉุดลากเพลงลงเรือไป ทั้งที่ทุกคนก็เห็น รัชนีอดหมั่นไส้ไม่ได้จึงโต้กลับ

“ นี่ยัยเพลง ไม่ใช่เด็กนะยะ ที่ใครจะต้องไปดูแลเขาน่ะ และนายวิญย์ก็เพื่อนเหมือนกัน เขาสองคนก็สนิทกันมาตั้งนานแล้ว ใครจะฉุดคร่าไปได้ล่ะ เมื่อคืนนายเมาจนไม่รู้เหนือรู้ใต้ เขาสองคนก็เดินคุยกัน ไม่เห็นนายวิญย์จะต้องไปฉุดคร่าอะไรนี่ “

“ อะไรนะ.........เมื่อคืนไอ้วิญย์มันพาเพลงไปคุยเหรอ คุยที่ไหน “ เขากระชากเสียงถาม

“ ไม่รู้เว้ย........ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี่ ถามจริงๆนายพี นายจะเป็นเดือดเป็นร้อนอะไร เพื่อนๆกันทั้งนั้นแหละ อย่าทำอย่างนี้น่ะ เพลงมันอึดอัดนะ “รัชนีเอ่ยอย่างเหลืออดกับท่าทีของรพีภัทร

“ พวกเธออย่าทำเป็นไขสือ ไม่รู้อะไรเลยน่า พวกเธอก็รู้ว่าฉันกับเพลงรักกัน “

“ นี่นายพี.........รักเหรอไม่รักไม่รู้ แต่นายต้องยอมรับความจริงบ้างว่า ยัยเพลงเขายังมีสิทธิ์ ที่จะทำอะไรก็ได้ เพราะเขายังไม่ได้แต่งงานกับนาย และนายวิญย์ก็เป็นเพื่อนนาย เราทั้งหมดเป็นเพื่อนกัน หัดใจกว้างเสียบ้างสิพี นายวิญย์เขาไม่เห็นทำท่าแบบนายเลย อย่าให้เพลงมันเกิดเปรียบเทียบน่า “

รพีภัทรไม่อาจเถียงคำใดออกมาได้ เพราะรัชนีและเพื่อนๆรู้ดีว่า เพลงพิณคบเขาในฐานะเพื่อน และเพียงแต่มีการล้อเลียนกันสนุกๆบ้างเท่านั้น แต่จริงจังแล้วเขากับเพลงพิณเลื่อนลอยมากเหลือเกิน เพราะเธอไม่เคยยอมรับอะไรจากเขาเลย รพีภัทรเริ่มคร่ำครวญในใจ.........เพลง........เพลงใจร้ายกับพีมากนะ ทำไมล่ะพีไม่ดีตรงไหน ที่เพลงไม่เคยให้ความหวังอะไรพีเลย  เพราะเพลงรักเจ้าวิญย์งั้นหรือเพลง.........ไม่จริงใช่มั้ยเพลง.........เพลงไม่ได้รักมันใช่มั้ย พีจะต้องถามเพลง ถามเจ้าวิญย์ให้ได้ ว่าตกลงแล้ว เราสามคนจะเอายังไง .........รพีภัทรมีสีหน้าเจ็บแค้น หายใจถี่ๆ ยกมือขึ้นเท้าเอว พ่นลมหายใจออกมาพรืดหนึ่ง ก่อนจะเดินออกไป

 

ชวิญย์ขับเรือไปที่ท้ายเกาะ ที่เจ้าของเรือแนะนำว่าน้ำใส จนมองเห็นปะการัง และแนะนำให้เขาไปจอดเรือชมได้ เพลงพิณแก้มแดงจัด เมื่อยืนโต้ลมและแสงแดด มากับชวิญย์ เขาจอดเรือห่างจากชายฝั่ง น้ำนิ่งใสเหมือนกระจก จนมองเห็นท้องทะเลที่ไม่ลึกนัก ทั้งปลาดาว หอยเม่น และปะการังที่พริ้วไหว อยู่ใต้น้ำ ปลาทะเลตัวเล็กเป็นฝูงว่ายฉวัดเฉวียน พรูกันไปมาเป็นหมู่ ที่ทั้งคู่ต่างชี้ชวนกันชม

เพลงพิณเงยมองนก ที่ร่อนลงโฉบเหยื่อ และส่งเสียงกรีด เมื่อเห็นปลาดิ้นกระแด่ว ในปากจงอยปาก

“ วิญย์ดูนกสิ.......มันเก่งมากเลย มันจับปลาได้ด้วยละ “

“ เพลง “ เขาเรียก และรีบยื่นหน้าไปที่ข้างแก้ม เมื่อเพลงพิณหันมา แก้มเธอจึงชนเข้ากับจมูกเขาอย่างจัง หนุ่มเจ้าเล่ห์ยิ้ม จนตาหวานพราว เมื่อมือบางๆกำทุบเขาอย่างเก้อเขิน แก้มแดงก่ำจนถึงใบหู

“ นี่แน่ะ.......วิญย์บ้า.......” เธอเอ่ยพร้อมทั้งค้อนให้ และกัดริมฝีปากตนเองไว้แน่น ชวิญย์จับข้อมือของเธอไว้

 

“ เพลงจ๋า........วิญย์จะย้ายไปอยู่คอนโด และจะกลับไปบ้าน ไปบอกแม่ว่าวิญย์จะไม่ต่อโท วิญย์จะให้คุณแม่มาขอเพลง เราจะแต่งงานกัน และวิญย์จะเปิดบริษัททัวร์เป็นของเราเอง ขอรถจากบริษัทของคุณแม่สักห้าคัน แบ่งมาที่บริษัทเราในกรุงเทพฯ แล้วเราค่อยๆขยายกิจการของเราเอง วิญย์คิดเมื่อคืนนี้เองนะเพลง “ เขาวาดฝันให้เธอฟัง

“ วิญย์เคยบอกว่าจะกลับไปทำทัวร์กับคุณแม่ไม่ใช่เหรอ “

“ ก็ตอนที่บอกน่ะ วิญย์อกหักนี่จ๊ะเพลง วิญย์คิดไปร้อยแปดน่ะแหละ อยากจะไปไหนๆ เรื่อยเปื่อย อยากจะไปเมืองนอก อยากจะไปทำงานที่ขั้วโลกหนือ อยากจะเข้าป่า ไปเป็นฤษีเลยด้วยนะหึๆ “

“ กะล่อน เพลงไม่เชื่อหรอก วิญย์ควงสาวไม่ซ้ำหน้า เพลงเห็นตั้งหลายหน คนอื่นก็บอกบ่อยๆ “

“ เพลงจ๋า.........วิญย์ก็ทำกิจกรรมไปตามคำเชิญน่ะจ้ะ รุ่นน้องบ้าง เพื่อนกันบ้าง โดยมากก็เพื่อนกันทั้งนั้น แต่ใครจะคิดอะไรกับวิญย์ วิญย์ก็ห้ามไม่ได้หรอกนะ และถ้าวิญย์รักใครมีใคร จะมัวแต่แอบมองเพลงทำไมล่ะ “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งเชยคางเธอขึ้น

“ แต่งงานกับวิญย์นะจ๊ะ วิญย์จะได้ไปบอกคุณแม่ “

“ เรายังเด็กกันอยู่เลยนะวิญย์ “

“ ใครบอกว่าเรายังเด็กล่ะ เราน่าจะมีเด็กได้แล้วมากกว่านะจ๊ะ “ เขาเอ่ยเย้าพร้อมทั้งหัวเราะ ทำสีหน้ายั่วเย้า ที่ทำให้เพลงพิณเขินอาย และเข้าโถมทุบเขา

“ วิญย์บ้า.......วิญย์ทะลึ่ง “จึงถูกอ้อมแขนแข็งแรงรวบกายไปกอดไว้ และแอบหอมแก้มเบาๆ ที่ทำให้เพลงพิณรีบซุกหน้าลงกับอกเขา ยกมือขึ้นปิดแก้มไว้  

 ทั้งสองตกอยู่ในห้วงรัก ที่ต่างก็เหมือนเพิ่งค้นพบ หัวใจของกันและกัน สองมือของชายหนุ่ม ประคองใบหน้าสวยขึ้น สายตาเขาเปี่ยมรักทอดมองหน้าเธอ เพลงพิณสบตา ที่บอกความในใจอย่างเก้อเขิน โดยไม่ได้สังเกตุเลยว่าลมฟ้าลมฝนได้ก่อตัวขึ้นรอบกาย มืดทะมึน ลมแรงจัดขึ้นเรื่อยๆ จนชวิญย์รู้สึกตกใจ

“ ตายละ........เราต้องเอาเรือเข้าฝั่งแล้วละเพลง ทั้งลมทั้งฝนเลย “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งสตาร์ทเครื่องเรือ ขับเข้าไปที่เกาะซึ่งอยู่ไม่ห่างนัก และวนรอบเกาะเพื่อหาท่าเทียบเรือ

“ วิญย์.......เพลงกลัว ทำไมลมแรงอย่างนี้ล่ะ “ เพลงพิณเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกตระหนก กับพายุฝนในทะเล ที่เห็นฝนพราวขาวตกเป็นสายไกลๆ ลมพัดวู่หวิวแรงจัดขึ้นเรื่อยๆ

“ อย่าตกใจสิเพลง ไม่เป็นหรอกไรนะ .......” ชวิญย์รีบนำเรือเข้าเทียบท่า อย่างผู้ที่ชำนาญการ เขารีบกระโดดขึ้นไปใช้เชือกผูกเรือ และยื่นมือมาให้เธอจับโหนตัวขึ้นมา

“ เพลงขึ้นมาเร็ว ฝนกำลังไล่มา จะถึงเราแล้วละ เร็ว........”เพลงพิณโหนตัวขึ้นไป ชวิญย์พาเธอ ออกวิ่งไปไปตามสะพานท่าเทียบเรือของรีสอร์ท

 

เพื่อนทั้งหมดเข้ามาจับเจ่า รวมกลุ่มกันอยู่ในห้องใหญ่ ทุกคนมีสีหน้าวิตกกังวล เมื่อมองออกไปทางหน้าต่างกระจก ทั้งฟ้าและฝนยังคงตกกระหน่ำไม่หยุด ตั้งแต่ก่อนเที่ยง จนเย็นมากแล้ว พายุก็แรงจัดพัดทุกอย่าง บนชายหาดปลิวว่อน ต้นสนริมทะเลโยกไกว อย่างน่ากลัวว่ามันจะโค่นลง เสียงฟ้าคำราม และฟาดสายแปลบปลาบลงมาอย่างน่ากลัว และเมื่อฟังพยากรอากาศ ทุกคนก็ยิ่งมีสีหน้าที่แย่ลงตามๆกัน เมื่อมีประกาศถึงพายุฝนฟ้าคะนอง ห้ามเรือเล็กออกจากฝั่ง ในช่วงสองสามวันนี้อย่างเด็ดขาด

รพีภัทรมีท่าทางเคร่งเครียด ยืนทอดสายตามองออกไป ผ่านกระจกหน้าต่างห้องพัก และหันมาเอ่ย

“ ฮึ่ย.........ไอ้วิญย์ ไอ้นี่มันระยำจริงๆ พาเพลงไปอย่างนี้ได้ยังไงวะ แล้วจะทำยังไงวะนี่ เรือเป็นอะไร ล่มหรือเปล่าก็ไม่รู้ ทั้งลมทั้งฝนเลย แล้วจะทำยังไงกันดีล่ะ โทรแจ้งตำรวจน้ำดีมั้ย นี่มันหลายชั่วโมงแล้วนะเนี่ย “

เพื่อนชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น “ ฉันถามคนงานที่รีสอร์ทแล้ว เขาบอกว่าพายุอย่างนี้ เรืออะไรก็ออกไปตามไม่ได้หรอก เรือประมงเขายังไม่ให้ออกทะเลเลย  ไอ้เจ้าของเรือที่ไอ้วิญย์เช่าไป เขาบอกว่าไอ้วิญย์น่าจะขึ้นเกาะทัน บนเกาะนั้นมีรีสอร์ท คงไม่เป็นไรหรอก “

“ แล้วถ้ามันโง่เข้าฝั่งไม่ทันล่ะ เพลงจะเป็นยังไง แมร่งบ้าชิบ “ รพีภัทรก่นด่าพร้อมทั้งสบถ

“ แต่เราว่าวิญย์เขาเอาตัวรอดได้น่า นายวิญย์ลูกทะเล แม่เขาก็มีรีสอร์ทติดทะเล มีเรือตั้งหลายลำ ทำทัวร์ทั้งทางบกทางทะเล เขาคงเอาตัวรอดได้น่า คนเราพอเห็นลมฟ้าลมฝน มันก็ต้องหาทางหนีทีไล่ คิดบวกไว้ก่อนน่ะพี “รัชนีเอ่ยปลอบใจทุกคนและตัวเองด้วย

“ แมร่งเอ้ย.........บ้าชะมัดเลย ไอ้วิญย์........ไอ้เวรนี่มันวอนโดนกรทืบซะแล้ว ให้กลับมาก่อนเถอะมึง ฮึ่ม!.......” รพีภัทรเอ่ยพร้อมทั้งคำรามในคอ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จนรัชนีรู้สึกทนไม่ได้ โพล่งขึ้นอย่างไม่รักษาน้ำใจรพีภัทรอีกต่อไป  

“ นายพี..........ฉันว่านายเลิกหึงไอ้วิญย์มันได้แล้วนะ นายจะมาก่นด่าเพื่อนได้ยังไงล่ะ ธรรมชาติมันวิปริตขนาดนี้ ใครจะอยากให้มันเกิด ฉันถามนายจริงๆเถอะ นายคบกับไอ้วิญย์มันมา สนิทกับมันมากกว่าใครเสียอีก นายไม่คิดจะห่วงมันบ้างเลยเหรอไง หึงไม่เข้าท่า ถ้านายวิญย์เขาจะแย่งเพลงไปจากนาย เขาแย่งไปเสียนานแล้ว และถ้าเขาจะรักกัน นายก็ควรจะเสียสละ ไม่ใช่รักอย่างเห็นแก่ตัวแบบนี้ มันก็เพื่อนทั้งสองคนละวะ “

“ พวกเธอรู้เห็นเป็นใจเรื่องนี้ใช่มั้ยล่ะ “ รพีภัทรแสดงอารมณ์พาลออกมาทันที

“ นายพีอย่ามาพูดหมาๆแบบนี้นะ คนเขารักกัน และไปด้วยกัน จะให้ใครไปห้ามได้ล่ะ นายหัดยอมรับความจริงบ้างเถอะ ว่าสองคนนี่เขารักกัน และฉันจะบอกให้ก็ได้ ว่าเมื่อคืนเขาได้เปิดใจคุยกันแล้ว “ รัชนีโมโหโพล่งออกมาทันที

“ รัช! อย่ามาพูดมั่วอย่างนี้นะ  เพลงกับฉันกำลังจะแต่งงานกัน ฉันให้เตี่ยพูดกับคุณพ่อของเพลงแล้วด้วย ผู้ใหญ่โทรคุยกันแล้ว เมื่อวานนี้เอง เพียงแต่ฉันยังไม่ได้บอกเพลงเท่านั้น และฉันก็กะจะบอกเขาเมื่อคืนนี้ ถ้าฉันไม่เมา ฉันก็บอกเพลงไปแล้วละ  “ รพีภัทรร่ายยาวออกมาทันที

“ เชอะ........มันก็เรื่องของนายนี่ ฉันไม่สนหรอก คนอย่างนายมันชอบตีขลุม ทำมึนอยู่แล้วนี่ ยัยเพลงมันรู้ว่านายทำแบบนี้ มันคงปลื้มหรอกนะ  “ รัชนีแดกดันเสียงแหว

“ ใช่.......มันก็เรื่องของฉันกับเพลง ไม่เกี่ยวกับคนอื่นนี่ “

เพื่อนชายคนหนึ่ง จึงต้องรีบห้ามทัพ ที่ศึกครั้งนี้ทำท่าจะรุนแรง ขึ้นตามลำดับ“ เฮ้ย......พอเถอะว่ะ หยุดทั้งสองคนน่ะแหละ จะทะเลาะกันไปทำไมวะ ไม่ใช่เรื่องเสียหน่อย ไอ้พีก็หยุดพล่ามเสียที ยัยรัชก็หยุดเถียงกับมันได้แล้ว นี่ก็ห้าโมงเย็นแล้วนะ ไปหาอะไรกินกันดีกว่าว่ะ วิ่งไปที่ห้องอาหารกันเถอะ กลางวันก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องกันเลย ไป.........“ 


*อะไรจะเกิดต่อไปนับจากนี้ จะหวานหรือขม มาตามให้กำลังใจกันค่ะ อย่าลืมเข้ามาให้กำลังใจพี่บุษ ด้วยนะคะ ในขณะที่กำลังห่อเหี่ยว กับยาชูกำลังเหลือเกิน*  

   

 

 

 

  



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 2 : สารภาพรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2476 , โพส : 12 , Rating : 100% / 17 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 52
พีนี่ตีขลุมเก่งจริง ๆ เลย แต่ทั้งนี้ตัวเพลงกะวิญย์เองก็ไม่ทำอะไร ๆ ให้ชัดเจนนิ
Name : ศกุนิชญ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ศกุนิชญ์ [ IP : 110.174.236.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2554 / 04:00
# 11 : ความคิดเห็นที่ 51
มาทักทายอีกตอนแล้วค่ะ คุณแม่ วันละนิด จิตแจ่มใส
Name : bambanimma < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bambanimma [ IP : 61.90.81.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2554 / 14:32
# 10 : ความคิดเห็นที่ 50

ศึกชิงนางได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว แต่รู้สึกไม่ดีกับนายพีเลย ตีขลุมพยายามล้อมให้เพลงยอมรับว่ารักเขา


PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 208.48.53.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2554 / 18:14
# 9 : ความคิดเห็นที่ 49
คนเขารักกัน เสียสละให้เขาไปเถอะ  รักเขาข้างเดียวน่ะมันแห้งเหี่ยวตายนะเออ บังคับเอาตัวเขามาได้ แต่ใจเขาก็คงไม่ตามมาด้วยหรอก อย่าเห็นแก่ตัวนักเลย รักเขาจริงต้องอยากเห็นคนที่รักมีความสุขสิ
PS.   " จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง"
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 182.53.84.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2554 / 13:58
# 8 : ความคิดเห็นที่ 48
รอนะจ๊ะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 223.206.245.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2554 / 14:48
# 7 : ความคิดเห็นที่ 47
พียอมรับความจริงซะนะ
PS.  Could have been forever now we have reached the end~
Name : 『SugarCafe』 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 『SugarCafe』 [ IP : 182.53.89.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มีนาคม 2554 / 23:49
# 6 : ความคิดเห็นที่ 46
นายพีนิสัยอย่างนี้ไม่ควรค่าแก่การที่นายวิญย์เสียสละให้เลย
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.251.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มีนาคม 2554 / 19:39
# 5 : ความคิดเห็นที่ 45
สู้ ๆ นะค่ะพี่บุษ.. 
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 118.173.149.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มีนาคม 2554 / 19:01
# 4 : ความคิดเห็นที่ 44
เอาใจช่วยทั้งคู่ให้กล้าๆๆหน่อยจ้า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดจ้า
Name : tookta12 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tookta12 [ IP : 118.174.207.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มีนาคม 2554 / 12:09
# 3 : ความคิดเห็นที่ 43
สงสารพีเหมือนกันน่ะ แต่ก็น่ะความรักมันห้ามกันไม่ได้
Name : to' [ IP : 125.27.217.198 ]

วันที่: 26 มีนาคม 2554 / 10:02
# 2 : ความคิดเห็นที่ 42

เพลงน่าจะบอกพีนานแล้วปล่อยให้พีเข้าใจผิดอยู่ได้


PS.  Could have been forever now we have reached the end~
Name : 『SugarCafe』 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 『SugarCafe』 [ IP : 101.108.164.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2554 / 23:24
# 1 : ความคิดเห็นที่ 41
การแสดงให้พีรู้ก็ดีเหมือนกันพีจะได้รู้ไม่ทึกทักเอาเอง
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 115.87.180.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2554 / 22:05
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android