คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น

ตอนที่ 18 : ความรักของแม่อัพ100%


     อัพเดท 21 ก.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวานสามเส้า หวานซึ้ง ........
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 6 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 34,416
373 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 84 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 18 : ความรักของแม่อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1693 , โพส : 11 , Rating : 96% / 17 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



 

ชวิญย์และเพลงพิณ (เครดิตตามภาพนะคะ)

       


        ตอนที่ 18 รักของแม่ อัพ100%

 

รัชนีทอดสายตาเหม่อมอง ออกไปบนท้องถนน อย่างไม่มีจุดหมาย และเข้าภวังค์ จริงสินะ.........ตั้งแต่รพีภัทรจากไป เพลงพิณก็โหมทำงาน ด้านการออกแบบแทนเขา เธอเก็บความเศร้าสร้อยไว้เงียบเชียบ จนท้องแก่ก็ยังทำงาน และบอกเพื่อนๆว่า


       “ เพลงอยากให้บริษัทของเรามั่นคง สมกับที่พีเขาอยากเห็น วิญญาณพีเขาจะได้มีความสุข และถ้ามีน้องๆมาขอฝึกงานก็รับเขาไว้ก็ดีนะ พวกเราจะได้ถ่ายทอด ประสบการณ์ให้น้องๆด้วยน่ะ เพลงจะให้เงินเดือนเขาในระหว่างฝึกงานเองนะ “


       และเมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพัง เธอเอ่ยถามเพลงพิณตรงๆ
“ เพลงอย่าหาว่าฉันสอดรู้สอดเห็นเลยนะ ในฐานะเพื่อน ฉันขอถามเธอตรงๆสักคำได้มั้ย ว่าตกลงเธอรักพีด้วยเหรอเปล่า “


      เพลงพิณหัวเราะขึ้นเบาๆ ก่อนจะตอบด้วยสีหน้ายิ้มเยือนบางๆ
“ รักสิรัช.........เพลงรักพีเหมือนที่เคยรักมาตลอดสี่ปีที่เรียนด้วยกัน และยิ่งเห็นใจที่เขามีความรักที่มั่นคง ทำทุกอย่างให้เพลง โดยที่เขาก็ไม่ได้อะไรตอบแทน จากเพลงเลยแม้แต่น้อย เพลงทำให้เขาได้ทุกอย่างเพื่อเพื่อน มิตรภาพที่ไม่มีวันตาย ทุกครั้งที่เพลงกอดเขา เพลงก็รู้สึกว่าเขาคือเพื่อนคนหนึ่ง ที่ต้องการความรักความจริงใจ และถ้าเราจะต้องเช็ดน้ำตาให้เพื่อน ดูแลเพื่อนผู้แสนดีคนหนึ่ง ในวาระสุดท้ายของชีวิต มันก็เป็นรักเป็นมิตรภาพ ที่บริสุทธิ์ที่สุดของมนุษย์ ที่พึงมีให้กันนะรัช “


       “ แต่บางพฤติกรรมของพีก็ทำให้ฉัน รู้สึกไม่ดีที่เขาเห็นแก่ตัวเกินไปน่ะเพลง “


       “ รัช...คนที่รู้ตัวว่ากำลังจะตายน่ะ น่าสงสารมากนะ เขาไขว่คว้าหาลมหายใจสุดท้าย ลองคิดถึงตัวเราสิ ว่าจะเป็นยังไง ที่ต้องต่อสู้กับความเจ็บปวดทรมานเพียงลำพัง เขาเคยแข็งแรงทำอะไรได้ปรกติ แต่หลังจากกลับมาจากโรงพยาบาลคราวหลัง ก็หมดสรรถภาพทุกอย่าง และได้แต่มองคนอื่นที่มีสุขภาพแข็งแรง เขาทรมานทั้งใจทั้งกาย เพลงเข้าใจเขานะรัช และมันก็กลายเป็นความสงสาร ความเห็นใจ ” คำของเพลงพิณ ทำให้เธอเข้าใจความรู้สึกของเพื่อนรัก เธอรู้ว่าเพลงพิณนั้น มีอารมณ์ละเอียดอ่อนมาก เธอสัมผัสได้ถึงจิตใจคนอื่น


       “ เพลง........แล้วกับวิญย์ล่ะ ขอโทษนะที่ฉันถาม และอาจจะทำให้เธอสะเทือนใจน่ะ “


       เพลงพิณนิ่งก้มหน้าลงน้อยๆจนเห็นเพียงแผงขนตาหนา ที่กระพริบไล่น้ำตาที่ซึมขึ้น ยกมือวางบนท้องที่สูงขึ้นด้วยครรภ์แก่มากแล้ว เธอนิ่งไปนานพอสมควร ก่อนที่จะเอ่ยด้วยเสียงเครือแผ่วลง

 
      
“ รัช.......เพลงรักวิญย์มาก เราเคยคุยกันเราเคยเข้าใจกัน เขารู้ดีว่าเพลงรักเขามากแค่ไหน และเพลงก็รู้ว่าวิญย์ก็รักพี เขาผูกพันกินนอนมาด้วยกัน เราสองลำบากใจกันมาก เราหาทางออกและตกลงกันหลายครั้ง แต่ในที่สุดเพลงก็ต้องเลือกเพื่อน ในเมื่อเพื่อนเหลือเวลาอีกไม่นานนัก  “


       “ แต่วิญย์แคร์เรื่องลูกมากนะเพลง “


       “ รัช......เขาไม่แม้จะอยู่รอฟังเพลงสักคำ หรือว่ารอดูอาการของพีก่อน แล้วตัดช่องน้อยแต่พอตัวไปจากเมียและลูกและก็เพื่อน ฉันก็เสียใจนะที่เราจากกันแบบนี้ พีเองก็รู้ตัวนะว่าเขาผิด เขาอยากพบวิญย์มาก และถ้าวิญย์จะไม่ด่วนตัดสินใจทำอย่างนี้ วิญย์ก็จะได้ยินพีขอโทษ “


       เสียงคุณทวีสินทำลายภวังค์ขึ้น
“ ตอนนี้น้องรัชน่าจะทำตัวให้ว่างได้แล้วนะครับ ตอนนี้รีสอร์ตของพี่ก็เรียบร้อยแล้วนะ มีน้องวศินคอยเก็บงานเล็กๆน้อยๆอยู่บ้าง พี่อยากชวนน้องรัชไปดูความสำเร็จน่ะครับ และอาจจะมีอะไรแนะนำพี่ ก่อนจะเปิดอย่างเป็นทางการ  ตอนนี้เราก็มีแขกเข้าพักแล้วนะครับ “


       “ อืม.......เป็นอาทิตย์หน้าดีกว่านะคะ รัชขอเคลียงานสักสองสามวันน่ะค่ะ “


       “ จะอยู่เลี้ยงหลาน แล้วไม่อยากไปเหรอเปล่า พี่อ้อนวอนตั้งแต่เริ่มตบแต่ง จนเรียบร้อยแล้ว น้องรัชก็ยังใจร้ายกับพี่อีก ไปดูหน่อยเถอะนะ ว่าน้องชอบหรือไม่ชอบตรงไหน จะได้ปรับเปลี่ยนไงล่ะ เพราะยังไงๆน้องก็จะต้องเข้าไปบริหารงานที่นั่นกับพี่ นะไปหน่อยนะ “ คุณทวีสินเอ่ยตีขลุม ทำให้รัชนีเอ่ยด้วยเสียงขันๆ


       “ แน่ใจเหรอคะ ที่จะให้รัชไปช่วยบริหาร รัชโหดโฉดเถื่อนนะคะ ไม่มีคำว่าปรานีค่ะ “


       “ พี่รู้แล้วละจ๊ะ ว่าน้องโหดขนาดไหน แต่คนมันร้ากเนี่ยยยยย “ เขาลากเสียงยาวล้อเลียนเย้าเธอ


       “ ผู้ชายแรกๆ ก็รักอย่างนี้แหละ รัชเห็นนายวิญย์น่ะรักเพลงจะตาย บทจะทิ้งก็เปิดก้นไปง่ายๆ ยอมรับค่ะว่ากลัวมาก เห็นแล้วเข็ดขยาด  “ เธอเอ่ยพาดพิงไปถึงชวิญย์


       “ น้องรัช........เรื่องนี้พี่ว่าไม่มีใครผิดหรอกนะจ๊ะ อย่าไปโทษใครเลย มันเป็นเรื่องของกฎแห่งกรรม ที่เขาสามคนเคยร่วมสร้างกันมา และก็มาตามชดใช้กัน ทำให้ต้องพลัดพรากจากกัน อีกคนจากเป็น อีกคนจากตาย และถ้าเขาสองคนเป็นเนื้อคู่ที่ได้ร่วมสร้างกันมา เขาก็จะได้กลับมาอยู่ด้วยกัน คนเราหลีกลี้หนีอะไรก็อาจจะหนีพ้น แต่หนีเวรกรรมไม่พ้นหรอกนะ ไม่ว่าจะหนีไปอยู่มุมไหนของโลกเชื่อพี่สิ “


       “ สาธุ.......ค่ะท่านมหาวี รัชต้องติดกัณเทศน์ด้วยมั้ยคะเนี่ย “ รัชนีเอ่ยพร้อมทั้งยกมือพนม ทำเสียงล้อเลียน


       “ ห่ะๆๆๆ น้องรัชรู้มั้ยทำไมพี่ ถึงเชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม เพราะเด็กๆน่ะพี่ถูกยายบังคับ ให้ไปวัดฟังเทศน์ เวลาที่ท่านไปถืออุโบสถ พี่ก็ต้องหอบเสื่อหอบหมอนตามหลังไปให้ และท่านก็บังคับให้นั่งฟังเทศน์ พี่ก็หลับบ้างตื่นบ้างตามประสาเด็ก แต่เกิดซึมซาบเข้ามาโดยไม่รู้ตัวน่ะ “ เขาเล่าประวัติให้เธอฟัง และบ่อยๆในหลายแง่มุม ทำให้รัชนีรู้สึกวางใจเขาขึ้นเป็นลำดับ แต่เธอก็จะพิสูจน์เขาให้ถ่องแท้เสียก่อน

 

ภาพของเพลิงพิณ ที่เพิ่งฟื้นหลังจากการผ่าตัดน่าสงสารนัก เธอยังอ่อนเพลียและอยู่ในท่าทางเบลอๆ แต่ก็พยายามฝืนยิ้มและหลับตานิ่งๆ และบอกว่าปวดแผล ลูกน้อยยังอยู่ในคอกใสๆเล็กๆข้างเตียงในห้องนั้น โดยมีพยาบาลที่จ้างพิเศษคอยดูแล บรรดาเพื่อนๆต่างก็กรี๊ดกร้าดกับเจ้าหนู ที่ยังดูไม่ออกว่าเหมือนใคร แต่ก็น่ารักน่าชังนัก และหลังจากที่เธอแข็งแรง แผลผ่าตัดเป็นที่พอใจของแพทย์ เธอก็ได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้ ทุกคนจึงเห่อหลานเป็นพิเศษ และเฝ้าแวะเวียนอยู่กับเพลงและเจ้าตัวเล็กตลอดเวลา ต่างก็ขึ้นๆลงๆ เล่นกับหลานบ้าง ไปคุยกับคุณแม่มือใหม่บ้าง และบรรดาเพื่อนสาว ก็เปิดตำราเลี้ยงหลานกัน เป็นที่สนุกสนาน และทำให้เพลงพิณได้ยิ้มได้หัวเราะเสียงใส แย้มยิ้มด้วยสีหน้ามีความสุข พูดคุยกับเพื่อนๆและเล่นลูกน้อย เหมือนได้เล่นกับตุ๊กตา ทำให้เพื่อนๆคลายความกังวล ที่กลัวว่าเพลงพิณจะเครียด กับการเป็นซิงเกิ้ลมัม จึงไม่มีใครรู้เลยว่า ยามที่เธออยู่เพียงลำพังกับลูก เธอจมอยู่กับความเจ็บช้ำเพียงไร  


       เพลงพิณหยิบจดหมายที่พับไว้เรียบร้อย เป็นกระดาษชิ้นเล็กๆจากสมุดโน๊ต ของชวิญย์ที่เขียนทิ้งไว้บนหมอน ก่อนที่เขาจะจากไป และเธอได้อ่านมันทุกวัน จนกระทั่งรพีภัทรจากไป และจนกระทั่งเธอคลอด และวันนี้เธอก็หยิบมันออกมาจากใต้หมอน และอ่านข้อความนั้นอีกครั้ง และข้อความสั้นๆในกระดาษแผ่นนั้น เป็นความรู้สึกทั้งหมดทั้งมวลในขณะนั้นของเขา ที่กำลังสับสนขัดแย้งและน้อยใจ ซึ่งทำให้เธอเจ็บปวด เรียกน้ำตาทุกครั้งที่ได้อ่าน แต่มันก็เป็นแรงผลักดัน ที่ทำให้เธอเกิดทิฐิมานะขึ้นในหัวใจ


       เพลงที่รักของวิญย์........


      ในเมื่อเพลงเลือกพี วิญย์ก็จะไม่อยู่ให้เพลงเห็นวิญย์อีก วิญย์อาจจะผิดก็ได้ที่ทำอย่างนี้ แต่วิญย์รักเพลงมากเกินไป และหวังมากเกินไป มันเป็นความเก็บกดในใจที่มากมายนัก ที่เราไม่มีทางออก และลูกก็เป็นทางออกของเรา แต่เพลงเลือกพี ซึ่งมันก็อาจจะเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ที่เราควรจะทำในฐานะของความเป็นเพื่อน ซึ่งวิญย์ก็พยายามที่จะเข้าใจ แต่วิญย์อาจจะเลวเกินไปก็ได้นะ ที่ในที่สุดแล้ววิญย์ก็ทนต่อไปอีกไม่ได้ วิญย์รักเพลงรักลูกมากเหลือเกิน ดูแลตัวเองและลูกให้ดี สักวันหนึ่งเราคงได้พบกัน วิญย์สัญญาว่าจะไม่มีใคร และจะรักเพลงเพียงคนเดียวเท่านั้น .......ลาก่อนนะเพลง.......

                                                   เพลงเป็นดวงใจของวิญย์เสมอ

                                                                    ชวิญย์.........

จดหมายฉบับนี้ ที่เธออ่านแทบทุกวัน และอ่านด้วยรอยน้ำตา ทั้งเจ็บปวด ทั้งโหยหาอาลัย เธอกอดลูกน้อยไว้ในอ้อมแขน ก้มลงหอมแก้มเบาๆ เอ่ยบอกกับลูกน้อย ด้วยเสียงสะอื้น และรอยน้ำตา


       “ น้องของแม่........แม่จะเลี้ยงลูก ด้วยสองมือแม่เองนะจ๊ะ และจะเป็นทั้งแม่และพ่อให้หนู แม่จะเข้มแข็งอดทน จะเลี้ยงลูกให้เป็นคนดี เป็นเด็กดีของแม่นะลูก เราจะมีกันสองคน แม่จะทำทุกอย่างเพื่อลูกจ้ะ แม่รู้แล้วว่าความรักของพ่อแม่ ที่มีต่อลูกเป็นยังไง ยิ่งใหญ่แค่ไหน และถึงหนูจะไม่มีพ่อ ก็ไม่ต้องเสียใจหรอกนะ แม่จะเลี้ยงหนู ให้มีความสุข อบอุ่น เท่าที่แม่จะให้ลูกได้จ้ะ ฮือๆๆ “ เพลงพิณเอ่ยด้วยเสียงสะอื้น จากริมฝีปากที่สั่นระริก และเม้มเก็บกลืนหยาดน้ำตา บนริมฝีปากตนเอง


       รัชนีเดินขึ้นมาและบังเอิญเห็นภาพนั้น เธอรีบแนบกายกับประตูที่แง้มไว้ นิ่งฟังความในใจของเพื่อน และปิดปากตนเอง วิ่งกลับลงมาในห้องทานอาหารที่เพื่อนๆนั่งทานกันอยู่ ปล่อยเสียงสะอื้นระบายความสะเทือนใจ ออกมาทันที


       “ ฉันสงสารยัยเพลง เพลงทำหน้าชื่นฝืนยิ้มต่อหน้าพวกเรา แต่มันไม่ใช่ จริงๆแล้ว เขาเจ็บปวดทุกข์ทรมาน ฉันทนไม่ได้แล้ว ฉันอยากรู้ว่านายวิญย์อยู่ที่ไหน ใครติดต่อกับมันได้ ช่วยบอกฉันหน่อยได้มั้ย ฉันอยากจะรู้ว่าตอนนี้ มันไปเสวยสุขอยู่ที่กับใคร ถึงไม่คิดจะติดต่อกลับมาหาลูกหาเมียบ้าง มันจะให้ยัยเพลงเป็นผู้เสียสละอยู่คนเดียวงั้นเหรอ  มันร่วมสร้างมันก็ต้อง ร่วมรับผิดชอบด้วยสิ หรือว่ามันจะไม่รับผิด รับแต่ชอบก็บอกมา ฉันอยากรู้หัวใจของมัน ฮือๆๆๆ “


       สินีเดินมาโอบร่างเพื่อน ที่สะเทือนด้วยแรงสะอื้น ไปนั่งลงข้างกาย และทั้งคู่ก็กอดกันร้องไห้ ขวัญใจรู้สึกสะเทือนใจขึ้นทันที กับคำของเพื่อน จึงจ้องหน้าสามีและตั้ม เอ่ยถามขึ้น


       “ กร.......ตั้ม........วิญย์อยู่ที่ไหน มีใครโทรไปบอกวิญย์เหรอยัง วันนี้ห้ามอมพะนำไว้อีกนะ เพราะพวกเราแน่ใจว่าพวกนายต้องรู้ ต้องติดต่อกัน เป็นไปไม่ได้ที่วิญย์จะไม่ติดต่อใครเลย บอกมาได้แล้ว ไม่สงสารยัยเพลงเลยเหรอไงล่ะ “


       ทั้งสองหนุ่มหันมามองหน้ากัน และนิ่งเงียบไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา และยังทำท่าอึดอัด ตั้มทำท่าจะลุกขึ้นเดินหนี แต่สินีจ้องเขาอยู่แล้ว รีบลุกพรวดเข้ามาจับแขนเขาไว้แน่น


       “ นายตั้ม.........ถ้านายไม่พูด ไม่บอกอะไรเรื่องนายวิญย์ นายก็ไม่ต้องมาพูดกับฉันอีก จำไว้เลย...... “ สินียื่นคำขาด


       “ โธ่ๆๆๆสินี เรากำลังเอ่อ.......อินเลิฟกันแล้วน้า ตั้มไม่เห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยนี่ “ เขาบ่นออดๆ


       “ นี่นายตั้มอย่ามั่ว ฉันยังไม่ได้อินเลิฟ กับนายซักหน่อย และถ้านายยิ่งทำปิดๆบังๆเรื่องนี้ ฉันสาบานว่าจะเกลียดนายอีกด้วย เพราะในเมื่อเพื่อนไม่ช่วยเพื่อน นายมันก็กากสำหรับฉัน “ สินีเอ่ยแรงขึ้นเป็นลำดับ


       “ เฮ้........สินีจ๋า เห็นตั้มเป็นกากเลยเหรอ “ เขาเอ่ยด้วยสีหน้าแหยๆ


       “ ไม่อยากเป็นกาก ก็เป็นตรงข้ามกับกากสิ กล้าน่ะทำเป็นมั้ย มันทำไมจะต้องปกปิดด้วยล่ะ ไปคิดคนเดียวเงียบๆไป ว่าอยากเป็นกากเหรอเปล่า แล้วกล้าค่อยมาพูดกัน “ สินียอกย้อนร่ายยาว และออกปากไล่ พร้อมทั้งดันร่างเขาแรงๆ สะบัดกายหนีกลับมานั่งข้างรัชนี ที่นั่งเหม่ออย่าง ที่ยังรู้สึกสะเทือนใจ กับภาพและคำพูดของเพื่อนรัก


       ขวัญใจก็หันขวับมา จ้องหน้าวิกรเขม็ง และเอ่ยขึ้น
“ และถ้ากรไม่บอกขวัญ คืนนี้ก็นอนนอกห้อง เพราะขวัญถือว่า มีความลับกับเมียไม่ต้องมาร่วมห้องร่วมหอ นอนด้วยกันอีก “


       “ อ้าว........มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย ตกลงกรถูกเลขท้ายสามตัวด้วยเหรอ อะไรว้า.......ไม่รู้เรื่องด้วยซะหน่อย ” วิกรเอ่ยบ่นพึมพำ


       มือของเมียรักจิกลงบนแขนเสื้อ ออกแรงกระตุก
“ บอกมานะกร ว่านายวิญย์อยู่ที่ไหน แล้วติดต่ออะไรกับกรบ้าง เพราะขวัญเชื่อว่ากรต้องรู้ดี และกรบอกวิญย์เหรอยัง เรื่องที่เพลงคลอดแล้วน่ะ บอกขวัญสิกร บอกสิ........“


       *วิกรกลืนน้ำลายดังเอื๊อก และทำสีหน้ากล้ำกลืน แต่สายตาข่มขู่ และเสียงคาดคั้นของเมียรัก ก็ทำให้เขาต้องพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ย


       “ เอ่อ........ก็กรไม่อยากผิดคำพูดกับเพื่อนนี่จ๊ะ “ วิกรแย้มพรายขึ้นแล้วนิดหนึ่ง และหันไปมองตั้มเหมือนจะหารือ ซึ่งทำให้ทุกคนมองตามสายตาของวิกรไปที่ตั้มด้วย ทำให้ตั้มแยกยิ้มแหยๆ และหันมามองนุ้ยที่เขม่นมองหน้าเขาด้วยแววตาจับจ้องนิ่งๆ ที่ทำให้ตั้มรีบเมินหนี และมองสบตากับวิกรอีกครั้ง และเห็นเพื่อนรักพยักหน้าน้อยๆ ด้วยสีหน้าแหยๆ  ตั้มจึงเปิดปากเอ่ยรัวเร็วออกมา


       “ เอ่อ........ก็ไอ้วิญย์มันรู้แล้วน่ะแหะๆ ตั้มโทรบอกมันเองแหละ แล้วมันก็โคตรจะดีใจเลย เอ่อ.......แล้วมันก็อยากจะมาหาลูกมันเมียมัน จนใจจะขาดแล้ว มันชักดิ้นชักงอ จนจะขอดรอปเรียนเลยนะ แต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะ ดรอปเหรอเปล่า เพราะตั้มบอกว่าให้มันเรียนให้จบก่อนค่อยมาก็ได้ “


       “ ไอ้ตั้ม.......ไอ้บ้า........พูดได้หมาตลอด เรียนจบก็อีกเป็นปีเลยน่ะสิ แนะนำดีจังเลยนะแกน่ะ น่าให้รางวัลจังเลยว่ะ สินีแกไปให้รางวัลที่รักของแกหน่อยสิ .......“ รัชนียื่นหน้าก่นด่าตั้มทันที และหันมาพยักหน้าเอ่ยกับสินี


       ตั้มรีบโบกมือและรีบเอ่ยเสียงลั่น
“ ไม่ๆๆๆไม่ใช่ ฉันหมายถึงจบเทอมนี้น่ะ อีกสองเดือน มันก็จะปิดปลายภาค หรืออะไรสักอย่างหนึ่งนี่แหละ  “


       สินีลุกปราดไปที่ตั้ม เขย่าแขนเขาเบาๆ
“ ตั้ม.......ตั้มจ๋า ตั้มโคตรน่ารักเลย แล้วตกลงนายวิญย์บอกอะไรอีกจ๊ะ เล่ามาให้หมดสิอยากรู้น่ะ “ สินีเอ่ยถามเสียงหวานจ๋อย ทำให้ตั้มผงะกายมาข้างหลังนิดหนึ่ง เบิ่งตาและจ้องหน้าสินี ทำท่าอย่างไม่อยากเชื่อหูตนเอง


       “ เอ่อ.......ตะกี้เรียกตั้มว่าอะไรนะจ๊ะ สินีเรียกตั้มจ๋าใช่มั้ย ตั้มฟังไม่ผิดใช่มั้ยจ๊ะ “ ตั้มเอ่ยถามด้วยสีหน้าหวานรัก ยื่นหน้าทะเล้นมาประจบ ด้วยท่าทางอี๋อ๋อ


       “ ฟังผิด .......ฉันพูดว่าไอ้ตั้มบ้า แล้วไง........จะเล่ามั้ยเล่าเนี่ย “ สินีเอ่ยออกมาอย่างหมั่นไส้ทันที


       “ ไม่เล่า “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งหมุนกายหนี แต่โดนเหนี่ยวคอเสื้อกระชากกลับมา ทำให้ตั้มฉวยโอกาสหันขวับมารวบร่างบางไปกอดไว้แน่นทันที สินีจึงดิ้นรนฮึดฮัดขัดขืน แต่ทำร้ายเขาไม่ถนัดเ พราะตั้มรู้ทาง และรัดแขนเธอไว้แน่น


       “ ไอ้ตั้มปล่อยนะ บอกให้ปล่อย ปล่อยสิ.......แกกำลังฉวยโอกาสลวนลามฉันนะ ”


       “ เฮ้ย........รำคาญไอ้สองคนนี่จังเลยแฮะ แกไปโอ้โลมกันที่อื่นไป กรนายเล่าดีกว่าว่ะ “ รัชนีเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งส่ายหน้า จิ๊ปากขึ้นอย่างรำคาญ


       “ ไอ้วิญย์มันอยากกลับมาตั้งนานแล้วละ ตั้งแต่รู้ว่าพีตาย แต่มันก็ไม่กล้าเพราะมันไปเร่งเร้าให้แม่มันส่งไปเรียน แล้วจะกลับมากลางคัน ทั้งที่เพิ่งจะเรียนไปไม่เท่าไหร่ กลัวแม่มันด่าน่ะ แล้วมันก็ไม่กล้ากลับมาสู้หน้าเพลง มันรู้ตัวว่ามันผิดน่ะ “


       “ แล้วทำไมมันไม่ไม่โทรหาเพลงล่ะ โทรให้เขาชื่นใจได้ฟังเสียงสักหน่อยก็ยังดีนี่  “


       “ เพลงไม่เคยเปิดโทรศัพท์เลยนะ เมลล์มาก็ไม่เคยตอบกลับ ไอ้วิญย์มันก็เลยยิ่งไม่กล้าน่ะ มันเครียดมันรำพึงรำพัน อยากกลับเผลอๆจะเรียนไม่จบซะก็ไม่รู้ คนมันหมดกะจิตจกะใจ จะอยู่แล้วด้วยน่ะ  “ วิกรเอ่ยเล่า


       “ อืมใช่........ ยัยเพลงไม่ใช้มือถือมานานแล้ว ฉันก็คิดเหมือนกัน ว่าเพราะเขาไม่อยากจะติดต่อกับนายวิญย์ และไม่อยากติดต่อกับใครอีกเลย แต่ฉันก็ไม่อยากซักเขา ปล่อยให้เขาทำใจสักพักหนึ่งก่อน และอีกอย่างหนึ่งก็ไม่ได้ใช้คอมพ์เครื่องของเขาด้วยนี่ และมาใช้คอมพ์ของพีแทนตั้งนานแล้ว จะเป็นไปได้มั้ยว่า....ยัยเพลงไม่เคยเปิดเมลล์ดูเลยน่ะ “ รัชนีเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าครุ่นคิด


       “ หรือว่าอาจจะเปิดดูเมลล์ ในเครื่องของพี แต่ไม่ยอมตอบกลับ เพราะยัยเพลง เกลียดโกรธนายวิญย์ จนตัดใจได้แล้ว “ ขวัญใจเอ่ยคาดเดาขึ้น


       “ ใช่ๆฉันว่าแหงเลยละ เพลงต้องตัดใจจากไอ้วิญย์แล้ว ฉันบอกกับไอ้วิญย์ว่าจะส่งโทรศัพท์ฉัน ให้มันพูดกับเพลง ไอ้วิญย์มันก็ไม่กล้าน่ะ และตัวมันก็ยังกลัวว่า การปฏิเสธของเพลง จะทำให้มันแย่ยิ่งกว่านี้ คนมันอยู่ต่างประเทศมันเหงา มันคิดมากอยู่แล้วด้วย ฉันก็เลยบอกกับไอ้วิญย์ ให้มันหาเมียฝรั่งซะเลยน่ะ “ ตั้มยังยื่นหน้ามาเอ่ย ทั้งที่ยังรวบกายของสินีไว้แน่น


       “ ไอ้ตั้ม.......ไอ้คนปากเสีย ปากอย่างแกเนี่ย ต้องโดนไม้เบสบอลฟาดปากสักทีหนึ่ง แทนที่จะเชียร์ให้เขาดีกัน เจือกยุให้รำตำให้รั่วเสียนี่ ยัยสินีแกอย่าเอาไอ้ตั้มทำผัวเป็นอันขาดเลยนะ ฉันขอห้ามเด็ดขาด “ รัชนีหันไปก่นด่าอาฆาต


       “ ล้อเล่นนนน ใครจะพูดอย่างนั้นล่ะ ฉันรักหลานเหมือนกันนะ อยากให้ไอ้ตัวเล็กมันเจอพ่อจะตาย ฉันเชียร์ให้มันรีบกลับซะด้วยซ้ำนะรัช สินีจ๋า.......ตั้มพูดเล่นนะจ้ะ ตั้มน่ารักออกเนาะ รักตั้มนะ.......นะ “ เขาเอ่ยอ้อนกับร่างบาง ที่ผลักไสเขาเบาๆ กลบเกลื่อนความเขินอาย


       “ แล้วรัชพอจะรู้ใจเพลงเหรอเปล่าล่ะ ว่าเพลงคิดยังไงกับวิญย์ โกรธ เกลียด ตัดเป็นตัดตาย เหรอว่ายังไง “ วิกรเอ่ยถามขึ้น


       “ พวกเราก็รู้ดีนี่นา ว่ายัยเพลงน่ะ  เป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง และก็ขี้เกรงใจ บางทีก็กลัวว่าเพื่อนจะเป็นห่วง ไม่ค่อยพูดอะไรให้คนอื่นร้อนใจ แต่ฉันก็เคยถามเขาถึงวิญย์นะ เขาบอกว่าเกินกว่าคำว่ารัก ซึ่งมันก็คงเรียกว่ารักมากๆมั้ง และฉันคิดว่าถ้าเขาจะโกรธ ก็อาจจะโกรธตรงที่วิญย์ไม่อยู่รออะไร แต่หนีไปซะดื้อๆไม่บอกไม่กล่าว ถ้าเป็นฉัน ฉันก็โกรธว่ะ ก็เห็นๆอยู่ว่ามันเป็นเรื่องเฉพาะหน้า ที่ถูกเตี่ยพีพาไป จะรออีกสักนิดจะตายเหรอไงล่ะ “ รัชนีเอ่ยพร้อมทั้งพ่นลมหายใจพรืดหนึ่งออกมา


       “ แล้วเพลงจะยอมดีกับวิญย์มั้ยล่ะรัช ไอ้วิญย์มันก็ใกล้จะตายอยู่ที่โน่นแล้วนะ คนเรามันพลาดไปแล้วนี่ แต่จะว่าไป มันก็ไปเพราะอารมณ์ชั่วแล่นน่ะรัช “ วิกรเอ่ยแทนเพื่อน


       “ ชั่วแล่นอะไรยะ ชั่วแล่นจนถึงกับหนีไปเรียนต่างประเทศน่ะเหรอ ไม่ใช่สมัครเรียนอนุบาลนะกร มันไปแบบไตร่ตรอง ตัดสินใจและคิดว่าดีแล้วละย่ะ “


       “ นี่รัช........ฉันว่าเธอต้องหัดเห็นใจผู้ชายด้วยนะ ผู้ชายก็มีหัวใจ เจ็บปวดเป็นเหมือนกัน ไอ้วิญย์มันแค่จากไปหลบเลียแผลใจหรอกน่า แต่มันโคตรรักเพลงเลยนะ ตอนที่มันพูดกับฉัน ฉันรู้ว่ามันน่ะร้องไห้ด้วยนะ “ ตั้มยื่นหน้ามาเอ่ย ทั้งที่ยังยึดข้อมือสินีไว้ไม่ปล่อย


       “ จริงเหรอตั้ม น่าสงสารวิญย์จัง “ สินีหยุดต่อกร และเอ่ยถามทั้งที่ยังโดนจับข้อมือไว้แน่น


       “ โอเคจบ.......ไม่ต้องเถียงกัน.พี่วีบอกว่าเรื่องนี้ไม่มีใครผิด มันเป็นเรื่องของเวรกรรมน่ะ เรามาช่วยหาทางให้เขาพบกัน และก็ดีกันดีกว่าว่ะ “ รัชนีเอ่ยสรุปเพราะรู้ว่าเถียงกันไป ก็หาจุดจบของเรื่องนี้ไม่ได้ ในเมื่อทุกคน ก็ไม่รู้จะเข้าข้างใครดี วิเคราะห์ไม่ได้ว่าใครผิดใครถูก เพราะต่างก็เข้าใจในสถานการณ์ ของทั้งสองฝ่ายในขณะนั้นดี


       “ เราต้องช่วยกันวางแผนนะรัช ไม่งั้นดูท่าทางเพลง อาจจะไม่ยอมดีด้วยง่ายๆแน่เลย ผู้หญิงยิ่งชอบคิดเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยากอยู่ด้วย “ ตั้มออกความเห็น

 
      
สินีรีบสะบัดข้อมือออกเมื่อตั้มเผลอ และยกมือขึ้นบิดแก้มทั้งสองข้างของตั้มทันที
“ อึ๋ยยยยย หมั่นไส้ ปากดีนัก ชอบว่าผู้หญิง นี่ๆๆๆ “


       ตั้มรวบกายสินีเข้ากอดและ ฉกปลายจมูกหอมแก้มสินีทันที
“ กรี๊ดๆๆๆไอ้บ้าๆๆๆ ไอ้ทะลึ่ง นายไม่ต้องมาพูดกับฉันอีกนะ อือๆๆๆ “ สินีผลักอกเขาออกอย่างแรง ทั้งโกรธทั้งอายทำเสียงอือๆ ในลำคอแก้มแดงจัด ยกฝ่ามือถูแก้มแรงๆ แล้วออกวิ่งหนีออกจากห้องนั้นไป  


       รัชนีเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางที่เริ่มรำคาญ แต่อีกใจหนึ่งก็ขัน ท่าทางของสินี ที่อายจนแก้มแดงไปถึงใบหู

 
      
“ เออแยกไปซะคนหนึ่งก็ดีว่ะ แมร่งเอ้ย.......จะคุยอะไรเป็นการเป็นงาน มันสองคนป่วนทุกทีเลย ฉันอยากจะรู้จังแฮะ ว่าถ้าไอ้สองคนนี่มัน ถ้าเป็นผัวเมียกันจริงๆ จะยังกัดกันอย่างนี้เหรอเปล่าวะ เซ็งเป็ดว่ะ “


       “ แต่กรว่าไม่หรอกรัช พอมันเป็นผัวเมียกันจริงๆ มันก็ไปแอบกัดกันเงียบๆมากกว่าน่ะ เชื่อกรสิ แต่คราวนี้ที่แน่ๆยัยสินีต้องโกรธมึงแน่เลยละไอ้ตั้ม ที่ไปหอมแก้มเขาต่อหน้าประชาชี สมน้ำหน้าสอนไม่จำ ชอบทำประเจิดประเจ้อ ห่ะๆๆๆ “ วิกรเอ่ยกับรัชนีและหันไปสมน้ำหน้าเพื่อนรัก


       “ ก็มันลืมตัวนี่หว่า งั้นฉันไปตามง้อเขาก่อนนะ “


       ตั้มทำท่าจะออกเดิน แต่รัชนีคว้าแขนเขาไว้
“ อย่าเพิ่งไปไอ้ตัวดี แกยังมีเวลาง้อยัยสินีอีกทั้งชาติ ตอนนี้พวกเราจะต้องมาวางแผน อย่างที่แกแนะนำ และเอาเบอร์โทรไอ้นายวิญย์มาให้ฉันด้วย  “

 

สินีขึ้นมาหาเพลงพิณบนห้องนอน นั่งลงข้างเธอที่มีอุ้มลูกน้อยไว้ในอ้อมแขน เอื้อมมือไปแตะแขนเล็กๆนุ่มๆเล่น ด้วยรอยยิ้มเยือนมีความสุข


       “ ตาน้อง........หลับปุ๋ยทั้งวันทั้งคืนเลย เด็กเล็กๆนอนนานจังเลยเนอะเพลง แล้วเวลาลูกหลับทำไมเพลงไม่พักผ่อนเสียบ้างล่ะ “ สินีเอ่ยถามเพื่อนรัก และลอบมองหน้าเพลงพิณ สำรวจร่องรอย ที่รัชนีถึงกับลงไปร้องไห้


       “ เพลงกอดลูกไว้ แล้วรู้สึกอบอุ่นมีความสุข เหมือนเขาเป็นสิ่งสุดท้ายในชีวิต ที่เพลงเหลืออยู่ เขาเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ทำให้เพลงรู้สึกว่า โลกใบนี้ไม่ได้โหดร้ายกับเพลง จนเกินไปนักน่ะจ้ะสินี “ เสียงเอ่ยเศร้าสร้อย แต่สีหน้าฝืนยิ้มแช่มชื่น


        สินีมองหน้าเพื่อนรักด้วยสายตาอาทร และตัดสินใจเอ่ยถาม
“ เอ่อ.......ถ้าวิญย์จะกลับมาหาเธอและลูกอีกล่ะ เธอจะยอมรับเขามั้ย ขอโทษนะเพลง ถ้าคำถามฉันทำให้เธอสะเทือนใจน่ะ “

 
      
“ สินี........เพลงทำใจได้แล้วกับทุกเรื่อง ไม่มีอะไรจะสะเทือนใจอีกแล้วละ “เพลงพิณคลี่ยิ้มออกมาน้อยๆ เอ่ยปลอบใจเพื่อน แต่ไม่ได้ตอบคำถาม ก้มลงทอดสายตามอง ลูกน้อยในอ้อมแขนเงียบๆ


       “ เพลง........ฉันคิดเอานะ ว่าถ้าวิญย์รู้ว่าเธอคลอดแล้ว เขาต้องกลับมาหาเธอกับลูกแน่เลย “ สินีเปรยขึ้นอีก


       “ เอ่อ........ตาน้องเขาไม่มีพ่อนะสินี พ่อเขาไม่เคยสนใจใยดีอะไรเขา เก้าเดือนเต็มๆเธอเคยเห็นพ่อเขาเหรอ เพลงบอกแล้วไง ว่าเพลงจะเป็นซิงเกิลมัม เพลงเข้มแข็งพอนะอย่าห่วงเพลงสิ  ผู้หญิงควรจะมีความหยิ่งในตัวเอง ในเมื่อเขาทิ้งไปได้ เราก็ต้องมีลมหายใจต่อไปให้ได้ เพลงจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างให้ลูก เป็นพ่อเป็นแม่สำหรับเขาให้ได้จ้ะ “ เพลงพินเอ่ยเรียบๆ


       “ แต่ฉันคิดว่าวิญย์ไม่ได้คิด จะทิ้งเพลงกับลูกเสียหน่อยนี่ เขาน่าจะพยายามติดต่อเพลงอยู่เหมือนกันนะ แต่เขาอาจจะไม่ได้รับคำตอบจากเพลง เขาก็เลยไม่กล้าน่ะ “ สินีเอ่ยหยั่งเสียง


       “ อย่าพูดเรื่องนี้เลยนะสินี ในเมื่อเขาก็คิดว่าเพลงเลือกพี เขาถึงได้ไปจากเพลง จากคนที่เขาบอกรัก ความรักมันก็แค่ความรู้สึกหนึ่ง ในหลายๆความรู้สึกของมนุษย์ ที่เกิดขึ้นได้ และก็มันก็สูญสลายลงไปได้เช่นกัน มันแค่อารมณ์หนึ่งของมนุษย์ ในระยะเวลาหนึ่งที่เกิดมีให้กับใครสักคนในขณะนั้น แต่พอเวลาเปลี่ยนใจคนก็เปลี่ยน ไม่ได้ยั่งยืนอะไรนี่ เขาก็ไปมีอนาคตใหม่ ที่เพลงก็ดีใจกับเขาด้วยนะ “ เธอเอ่ยด้วยเสียงที่เบาลง แต่ไม่ยอมสบตากับเพื่อน ซึ่งสินีสัมผัสได้ถึงความน้อยใจของเพื่อนรัก


       “ เพลงอย่าน้อยใจสิ คนเราในขณะที่กำลังมีปัญหา ที่อึดอัดขัดแย้งในใจมากมาย ก็อาจตัดสินใจพลาดได้นี่จ้ะ เธอกับนายวิญย์รักกันมาตั้งนาน ใครๆก็รู้ แม้แต่พีก็รู้ดี และตอนนี้เธอยังมีตาน้องอีกคนหนึ่ง ที่เป็นโซ่ทองคล้องใจ ที่เธอควรนึกถึงลูกเป็นอันดับแรกนะ “


       “ เธอพบเขาแล้วเหรอสินี “ เพลงพิณเอ่ยถาม พร้อมทั้งจ้องหน้าสินีนิ่งๆ ด้วยดวงตาที่ยังฉ่ำชื้นด้วยหยาดน้ำตา


       “ เออะ........ปะ........เปล่าจ้ะ ฉันเพียงแต่คิดว่ายังไงซะ พีก็ต้องกลับมาหาเธอ และตาน้องแน่ๆน่ะ “


       “ สินี...........ถ้าเธอแต่งงานแล้วท้อง เธอจะรู้ว่าผู้หญิงท้อง ต้องการใครกันที่อยู่เคียงข้าง เก้าเดือนที่ทุกข์ทรมานทั้งใจ ทั้งกายเพียงลำพัง ทั้งๆที่เขารู้ว่าเพลง มีเขาเป็นที่พึ่งสุดท้าย มีเขาเพียงคนเดียว เขาใจร้ายกับเพลงกับลูกมากนะสินี เพลงเสียใจมากที่เขาทำอย่างนี้ เพลงไม่อยากพูดถึงเขาอีกแล้ว .........ฮือๆๆ “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งกระชับลูกขึ้นกอดไว้แนบอกและสะอื้นไห้


       รัชนีเดินถือจานใส่ผลไม้เข้ามาเห็นภาพนั้น และรีบเดินเลี่ยงไปที่เตียงนอนของเพลงพิณ แอบนำโทรศัพท์มือถือ สอดเข้าไว้ที่ใต้หมอนของเพื่อนไว้อย่างรวดเร็ว และเดินเข้ามาเอ่ยกับสินี


       “ สินี.......ไอ้ตั้มตามหาหล่อนอยู่จ้ะ ลงไปจัดการเคลียปัญหาหัวใจของแกได้แล้ว ฉันอยากให้แกเคลียกับมันให้จบเสียที วันธรรมดาทำงาน แกจะได้ไม่ต้องกัดกัน ฉันโคตรรำคาญ “


       รัชนีเอ่ยพร้อมทั้งขยิบตาให้สินีนิดหนึ่ง บุ้ยหน้าให้สินีออกไป และนั่งลงข้างๆเพลงพิณ ทำสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้วางจานผลไม้ลงที่โต๊ะกระจกเล็กๆ  


       “ เพลงทานผลไม้นะ ฉันทำมาให้จ้ะ อย่าคิดอะไรมากสิเพลง เธอจำไว้นะเธอเป็นที่รักของทุกคนเสมอ ไม่มีใครลืมเธอได้หรอกนะ จงอภัยให้กับสิ่งที่ผ่านมา เพื่อวันข้างหน้าที่ยังมีอีกยาวนานนะเพลง “

       รัชนีเอ่ยพร้อมทั้งลูบหลังเพื่อน ที่ยังสะเทือนเบาๆด้วยแรงสะอื้น และมองนาฬิกาที่ผนังห้องของเพลงพิณ กะเวลาและภาวนาให้เพลงพิณ รับโทรศัพท์ของชวิญย์ และรีบเอ่ยขอตัวเพื่อนกลับออกมาตามแผน


      “ เอ่อ........ฉันไปทำความสะอาดห้องก่อนนะเพลง พักผ่อนเสียบ้างนะจ๊ะ แล้วเพลงแข็งแรงเราจะไปเที่ยวสระบุรีกันจ้ะ วันนี้ฉันกับสินีจะไปซื้อรถเข็นให้ตาน้อง แล้วถ้าเพลงจะสั่งซื้ออะไรก็จดไว้นะจ๊ะ “ 

*
ทั้งคู่จะได้พูดคุยกันหรือไม่ มาติดตามลุ้นกันค่ะ *

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
พิษสวาทหวาม ตอนที่27/100% ธราธรพับลิเคชั่น ตอนที่ 18 : ความรักของแม่อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1693 , โพส : 11 , Rating : 96% / 17 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 11 : ความคิดเห็นที่ 278
 555 นั่นจิ คนเขียนนี่ ถ้าทางจะจิ้นไปซะไกลขนาดนะนี่
ดูเป็นจริง เป็นตุ เป็นตะ ถึงกับ พิมพ์ชื่อ  อุรัสยา  บอกว่า เพิ่งฟื้นหลังจากผ่าตัด    
ฮาเป็นบ้าเลย อิ อิ  
คือ ถ้าได้ไปทำเป็นละครนี่ ยังงัย ก็ต้อง น้องญาญ่า เป็นนางเอกคู่กะพี่แบร์รี่ เท่านั้นใช่มั้ยค่ะ
ไม่งั้นไม่ขายลิขสิทธิ์ให้แน่ๆ หุ หุ
แต่เรื่องต่อไป คุณบุษบาพาฝัน ช่วยจิ้น แบบ แก่น เซี้ยว เปรี้ยว ซ่าส์ หวานมดขึ้นไปเลยได้มั้ย
ไม่เอาแบบโศกเศร้าได้มั้ยค่ะ มันทำร้ายจิตใจ คนอ่านมากเลยอ่ะ T_T 
อ่านไป น้ำตาไหลพรากๆ จน แฟนด่าว่าจะบ้าเหรอเธอ อ่านนิยาย ก็ร้องไห้ได้ด้วย ยัยเว่อร์   
PS.  ชีวิตนั้นสั้นนัก ทำทุกวันให้สดใสไร้ทุกข์ สุขใจ เพราะไร้โรคา
Name : pinnaja < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pinnaja [ IP : 125.27.25.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2554 / 12:38
# 10 : ความคิดเห็นที่ 277

ขอเป็นกำลังใจให้นายวิชญ์ โทรกลับมาหาเพลงเถอะ

รอไรเตอร์มา up ต่อ


PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 101.109.161.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2554 / 21:22
# 9 : ความคิดเห็นที่ 276
โอ๊ยๆๆ มาหยอดอีกแล้วครับท่าน  อย่ารู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : นกฮู้ก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นกฮู้ก [ IP : 92.24.47.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2554 / 00:17
# 8 : ความคิดเห็นที่ 275
ต่างคนก็ต่างทุกข์ขอให้เข้าใจกันเร็วๆนะเพื่อลูกและตัวเอง
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.11.160.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2554 / 22:16
# 7 : ความคิดเห็นที่ 274
วิญจะรู้หรือยังนะว่าเพลงคลอดลูกแล้วมารอลุ้นค่ะ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.11.160.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2554 / 15:04
# 6 : ความคิดเห็นที่ 273
พี่บุษจ้า มาเร็วๆนะจ๊ะ จะขาดใจอยู่แล้ว
Name : แฟน Mike He < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แฟน Mike He [ IP : 113.53.8.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2554 / 08:12
# 5 : ความคิดเห็นที่ 272
มันยังเศร้าค่ะ เม้นไม่ออก ลุ้นค่ะ รอตอนต่อไป วิชคงมาหาลุกนะคะ
Name : ตาล แฟนใหม่ [ IP : 125.24.154.174 ]

วันที่: 12 สิงหาคม 2554 / 22:12
# 4 : ความคิดเห็นที่ 271

คงจะดีน่ะที่รัชนีจะได้แฟนอย่างพี่ทวีสิน เพราะคนหนึ่งอารมย์โหด โฉด แรง แต่ชายอีก1คน จะคอยกัน เป็นที่ปรึกษา ให้คำแนะนำที่ดี ...... เพื่อนชายทั้งคู่ของนายวิชย์กรุณาบอกความจริงให้รัช และเพื่อนๆๆ ได้รู้ว่าวิชย์รู้หรือหยังว่าเพลงออกน้องแล้ว และตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน .......มารอลุ้นตอนหน้าค่ะ ......


PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 101.108.45.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 สิงหาคม 2554 / 14:39
# 3 : ความคิดเห็นที่ 270
ลุ้นค่ะจะบอกหรือไม่บอก

PS.   ขอบคุณสำหรับนิยาย ขอเป็นพลังและกำลังใจให้ไรเตอร์ค่ะ
Name : muLaTAE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ muLaTAE [ IP : 27.130.93.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 สิงหาคม 2554 / 14:34
# 2 : ความคิดเห็นที่ 269

เศร้าได้อีก เมื่อไรพ่อวิญย์จะออกโรงชะที แล้วลูกชายชื่ออะรัย ป้านกฮู้กอยากรู้จ้า

Name : นกฮู้ก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นกฮู้ก [ IP : 89.243.32.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 สิงหาคม 2554 / 13:32
# 1 : ความคิดเห็นที่ 268
รีบๆอัพนะค่ะ กำลังสนุกกมากกกค่ะ ลุ้นนๆๆค่ะ ว่าแต่พี่เขียนชื่อผิดนะค่ะ คงสับสนระหว่าง อุรัสยา กับ เพลงพิณ 5555 สู้ๆๆๆค่ะ :D
Name : manee [ IP : 110.169.157.168 ]

วันที่: 12 สิงหาคม 2554 / 13:11
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android