คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ร่ายเพลิงรัก ( ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์ )ตอนที่41/100%

ตอนที่ 1 : อุบัติเหตุ อัพ100%


     อัพเดท 10 ก.พ. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักสีเทา
Tags: รักหวานของสาวไฮโซ กับปลัดบ้านนอก อุปสรรคมากมาย ที่ต้องฝ่าฟันเพื่อพิสูจน์รักแท้
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 99% [ 13 mem(s) ]
This month views : 7 Overall : 71,039
1,037 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 117 คน ]

[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ร่ายเพลิงรัก ( ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์ )ตอนที่41/100% ตอนที่ 1 : อุบัติเหตุ อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5013 , โพส : 22 , Rating : 98% / 25 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 1 อุบัติเหตุ อัพ60%

 

อธิปเหยียบเบรค.......เอี๊ยด ! เสียงลั่นถนน ที่จู่ๆมีร่างของหญิงสาว ที่พรวดออกมาจากฟุตปาธ วิ่งตัดหน้ากระชั้นชิด และถึงเขาจะเบรคจนตัวโก่ง แต่ร่างเธอก็ยังกระแทกกับกันชน และกระดอนลงกับพื้นถนน ร่างนั้นฟุบอยู่ที่หน้ารถ ยวดยานบนท้องถนนยามดึก เริ่มจอดชลอดูกันเรียงเป็นตับ ทั้งจากทางฝั่งของเขา และถนนฝั่งตรงข้าม ชายหนุ่มใจหายวาบ วิ่งพรวดลงจากรถ ถลันไปที่ร่างของหญิงสาว ที่ฟุบอยู่กับพื้นถนน จับร่างเธอหงายขึ้น เลือดจากเหนือคิ้วข้างซ้าย รินไหลลงเลอะใบหน้า ไทยมุงเริ่มวิ่งเข้ามายืนดู และเริ่มวิพากษ์วิจารณ์

“ ตายมั้ยเนี่ย “

“ ตายมั้ง เงียบเชียว  “

“ โถ........ลูกใครเมียใครกันนะ น่าสงสารจัง “ เสียงที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด แต่จำต้องเงยหน้าขึ้นถาม

            “ บอกผมหน่อยครับ ว่าโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด อยู่ตรงไหน “

ชายผู้หนึ่งเอ่ยบอก พร้อมทั้งยกมือชี้ไปข้างหน้า “ นี่ครับคุณ เลยแยกแล้วเลี้ยวซ้ายไปนิด มีโรงพยาบาลเอกชนอยู่ครับ รีบไปเถอะครับ อาการท่าจะหนักเสียด้วยสิ “

คำพูดของชายคนนั้น ทำให้เขาใจแป้ว อธิปช้อนร่างบางที่อ่อนระทวยไม่ไหวติง เข้าไว้ในอ้อมแขน พร้อมทั้งหยิบกระเป๋าถือของเธอผู้นั้น ขึ้นคล้องไหล่ ชายผู้นั้นรีบไปเปิดประตูรถให้ เขาวางเธอผู้นั้นลงบนเบาะหน้า และวิ่งมาประจำที่คนขับ เหยียบคันเร่งจนรถพุ่งทะยานออกไปทันที และสบถอยู่ในใจ ซวยชิบ ........ทำไมถึงได้ซวยขนาดนี้วะ เจ้าหล่อนวิ่งพรวดพราดมาจากไหนก็ไม่รู้ จู่ๆก็โผล่พรวดลงมาบนถนน เหมือนจะวิ่งหนีใครมา เราเบรคทันก็บุญแล้ว.......เฮ้อ.......เวรแท้ๆ

เพียงแค่สิบห้านาทีรถก็วิ่งปราด เข้าเทียบหน้าตึกโรงพยาบาล พนักงานที่เกร่อยู่แถวนั้น วิ่งเข้ามาเปิดประตูรถให้ พอเห็นร่างคนเจ็บ ก็รีบไปนำเตียงเข็นมาเทียบทันที เขารีบเปิดประตูรถ ช้อนร่างบางนั้นวางบนเตียงเข็น  

“ เธอถูกรถผมเฉี่ยวครับ ช่วยหน่อยครับ “

พนักงานชายของโรงพยาบาล รีบเข็นเตียงเธอไปที่ห้องฉุกเฉิน ชายหนุ่มละล้าละลัง แต่ต้องกลับไปที่รถ และวนไปหาที่จอด แล้วเดินกลับมา หญิงสาวเข้าไปอยู่ในห้องฉุนเฉิน ซึ่งยังไม่อนุญาตให้เข้าไปดู ทำให้เขาเดินหงุดหงิดงุ่นง่านอยู่หน้าห้อง.......... เป็นอะไรมากเหรอเปล่าวะนี่ ที่แน่ๆเจ้าหล่อนหัวแตกเลือดอาบ แต่เราก็แน่ใจนะ ว่าไม่ถึงกับชน หรือว่าจะชนวะ เขาจิ้ปากถอนหายใจ อย่างหงุดหงิด......... เจ้าหล่อนต่างหาก ที่วิ่งมาชนรถเรา จะรีบไปไหนกันนะ หรืออยากฆ่าตัวตาย โธ่เอ้ย.......บ้าชะมัดเลย เขาครุ่นคิดอย่างหงุดหงิด ถอนหายใจหลายเฮือก

เกือบชั่วโมงแห่งการรอคอย ที่แสนจะอึดอัดทรมาน พยาบาลก็เปิดประตูห้องฉุกเฉินออกมาเอ่ยถาม

“ คุณเป็นญาติคนเจ็บใช่มั้ยคะ คุณผู้หญิงที่ถูกรถชนน่ะค่ะ “

“ เอ่อครับ เธอเป็นยังไงบ้างครับ  “

“ เราได้เอ๊กซเรย์ที่ศีรษะแล้วนะคะ ไม่พบเลือดคั่งหรือสิ่งผิดปรกติ แต่คุณหมอก็ต้องขอดูอาการก่อนค่ะ  แล้วก็อาจจะต้องตรวจคลื่นสมองด้วยค่ะ ส่วนอื่นเธอมีรอยเขียวช้ำ ที่ต้นขาขวาน่ะค่ะ  “

“ ขาหักเหรอครับ “

“ เอ็กซเรย์แล้ว ไม่หักหรอกค่ะ เพียงแต่ช้ำมากเพราะแรงกระแทกน่ะค่ะ เธอฟื้นแล้วละค่ะ แต่คุณหมอฉีดยาแก้ปวดให้ ก็เลยหลับลงไปอีกน่ะค่ะ  แต่เราก็เย็บแผลที่เหนือคิ้ว ฉีดยากันบาดทะยัก ให้เรียบร้อยแล้วค่ะ และจะย้ายเธอไปพักที่ห้องพิเศษเลยค่ะ อีกสักพักก็คงตื่นน่ะค่ะ และตอนนี้ทางโรงพยาบาล ต้องขอให้ญาติคนเจ็บไปติดต่อที่แผนกการเงินก่อนนะคะ เชิญชั้นสองเลยค่ะ “

“ เอ่อครับ........ได้ครับ “ เขารับคำและออกเดิน และกดลิฟท์ขึ้นไปชั้นสอง พร้อมทั้งผ่อนลมหายใจออกมานิ่งคิด .......ค่อยยังชั่วหน่อย ที่เจ้าหล่อนอาการไม่หนัก และเราคงต้องภาวนา ว่าอย่าเกิดทรุดหนักไปกว่านี้เลย .......

ชายหนุ่มไปจัดการกับเรื่องรับเป็นเจ้าของไข้ แสดงบัตรข้าราชการให้ดู กรอกบัตรอะไรต่อมิอะไรอยู่ครู่ใหญ่ และเพียงแต่ไม่สามารถ ระบุชื่อคนเจ็บได้เท่านั้น เจ้าหน้าที่บอกเบอร์ห้องพิเศษ  อธิป.........เดินขึ้นลิฟท์กดไปชั้นที่พยาบาลบอก เข้าไปห้องพิเศษคนไข้ พร้อมทั้งสะพายกระเป๋าถือ ของเธอผู้นั้นไว้ด้วยที่ไหล่ พยาบาลเข้ามาขอซักประวัติคนไข้อีกครั้ง

“ เอ่อ..........คุณพยาบาลครับ ผมเป็นคนเฉี่ยวเธอ และผมก็ยังไม่ทราบ ว่าเธอเป็นใครเลย คงต้องรอให้ฟื้นดีก่อนน่ะครับ “

พยาบาลรับคำเบาๆและเดินกลับออกไป เขาจึงเดินไปที่เตียงคนไข้  มองหน้าของสาวน้อยที่หลับตาพริ้ม มีผ้ากลอสปิดแผลไว้ที่เหนือคิ้ว อธิปบอกกับตัวเอง..........ยังเด็กอยู่เลยนี่หว่า สวยซะด้วย  ชื่อเรียงเสียงไรกันนะ เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าถือของเธอดังขึ้น เราจะหยิบมารับดีมั้ยนะ ถ้าไปหยิบของในกระเป๋าของเธอ มันคงจะเป็นการละลาบละล้วงเกินเหรอเปล่า กระโหลกก็ไม่ร้าว เดี๋ยวก็คงฟื้นมั้ง เขายืนหันรีหันขวาง มองเธออยู่ครู่หนึ่ง และนั่งลงเก้าอี้ข้างเตียง ยกข้อมือขึ้นดูเวลา ตีหนึ่งกว่าแล้ว และเขาก็เริ่มง่วงงุนจนที่สุด และนั่งสัปหงกและจำต้องพาดแขนไว้กับข้างเตียง ซบหน้าตนเองหลับสนิท

หญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้น  ความเจ็บเริ่มถาโถมเข้าใส่ทันที เธอยกมือขึ้นแตะ ส่วนที่เจ็บตึงเหนือคิ้ว และกวาดตามองไปรอบๆห้อง หมอบอกว่าเราถูกรถชน ที่นี่ห้องพิเศษสินะ ตายละ.......เราอยู่คนเดียวด้วยเหรอนี่ เธอคิดและกวาดตามองไปรอบๆห้อง อย่างหวาดๆ และสายตาก็ไปเจอร่างของชายหนุ่ม ที่นั่งหลับ ซบหน้าอยู่ที่เก้าอี้ข้างเตียงอย่างตกใจ ส่งเสียงกรี๊ดออกมาทันที

“ นี่.........นายใช่มั้ย ที่ขับรถชนฉันน่ะ “

ชายหนุ่มตาสว่าง สะดุ้งขึ้นนิดหนึ่ง ลืมตามองหน้าหญิงสาว ที่เธอพยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่เธอเพียงแต่ขยับและนิ่วหน้าอย่างทรมาน เลื่อนมือไปแตะที่โคนขาตนเองไว้

“ นายทำฉันหัวแตกขาหัก ขับรถประสาอะไรไม่ได้ดูคนเลยเหรอไง ขับรถโดยประมาท ทำให้ผู้อื่นบาดเจ็บสาหัส นายต้องติดคุก ติดมันสักยี่สิบปี ให้แก่ตายในคุกเลย “ เสียงแหวๆดังลั่นห้อง พร้อมทั้งนิ่วหน้า ยกมือขึ้นแตะแผลที่เหนือคิ้วไว้ น้ำตาเธอซึมรินลง

“ อ๊ะ........ด่าฉอดๆ นี่เหรอสาหัส ทำไมไม่ถามตัวเองดูบ้างล่ะคุณ ว่าคุณวิ่งทะเร่อทะร่ามาจากไหน วิ่งราวใครมาเหรอเปล่าก็ไม่รู้ คุณวิ่งมาชนรถผม แล้วยังมายัดเยียดข้อหาให้อีก รู้อย่างนี้ให้นอนแอ้งแม้ง อยู่ข้างถนนแล้วขับรถหนีไปซะก็ดีหรอก “ เขาโต้กลับทันที

สาวน้อยยกมือขึ้น ชี้หน้าเขาอย่างโกรธจัด เอ่ยด้วยเสียงสะอื้น “ ฮือๆๆ นายทำฉันกระโหลกร้าว เหรอเปล่าก็ไม่รู้ ยังมาพูดแมวๆแบบนี้อีก “ 

“ คนกระโหลกร้าวน่ะ คงไม่พูดน้ำไหลไฟดับอย่างนี้ หรอกค๊ณณณณ “ เขาลากเสียงยาวหัวเราะขำๆ ในสีหน้าท่าทางเอาเรื่องของสาวน้อย ที่ยกมือขึ้นปาดน้ำตาไปด้วย เถียงไปด้วย

“ นายก็ลองมาเจ็บอย่างฉันดูบบ้างเซ่ ฉันเจ็บจนจะตายแล้วนะ ขาก็หักขยับตัวก็ไม่ได้ ซวยชะมัดเลย ฮือๆๆๆ “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งนิ่วหน้า กัดริมฝีปากตนเอง อย่างเจ็บปวดร้องไห้ฮือๆออกมา เหมือนเด็กๆ น้ำตาไหลพราก และสะอื้นจนกายสะเทือน จนชายหนุ่มใจอ่อนยวบ เอ่ยเสียงอ่อยลง

“ หมอบอกว่าไม่หักซะหน่อย มันคงเคล็ดขัดยอกน่ะคุณ  “

“ รู้ดีนักนะ นายมาเป็นฉันเหรอไงล่ะ ฉันเจ็บมากนะ ไม่หักแล้วทำไมมันเจ็บอย่างนี้ล่ะ ขยับขายังไม่ได้เลยน่ะ ต้องหักแน่ๆเลย  อู๊ยยยย..........“ เธอพยายามขยับตัว แล้วร้องครางเสียงดัง ด้วยสีหน้าเจ็บปวด

“ คุณก็อย่าเพิ่งขยับสิ  มันอาจจะกำลังระบม คงกระแทกกับกันชนน่ะ “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งลุกพรวดขึ้นยกสองมือขึ้นร้องห้าม  

“ โธ่เอ๊ย..........แล้วฉันจะทำยังไงล่ะ ขาก็เดินไม่ได้อย่างนี้ จะไปไหนได้ล่ะ  “

“ ไม่กี่วันก็หายน่า เดี๋ยวหมอเขาตรวจดูสมอง ว่าเอ๋อเหรอเปล่า ถ้าไม่เอ๋อ นอนพักสักอาทิตย์สองอาทิตย์ ก็ไปได้โลดแล้วละ “

“ ไอ้บ้า ไอ้คนบ้า นายอย่ามาพูดคำนี้กับฉันนะ ฮือๆๆๆฉันไม่ได้เอ๋อนะ ฉันไม่ได้เอ๋อออออ ฮือๆๆๆ “

อธิปรู้สึกตกใจที่เธอกรีดเสียงด่า และร้องไห้โฮ อย่างแค้นเคืองกับคำว่าเอ๋อของเขา และสะอึกสะอื้นไม่ยอมหยุด จนเขาต้องเดินเข้าไปจนใกล้ มองร่างบางที่สะเทือน ด้วยแรงสะอื้น ก้มหน้าลงเอ่ยขอโทษ

“ เอ่อ........โอเคๆๆ ผมขอโทษ เอ่อ........มีเสียงโทรศัพท์ของคุณ เข้ามาตั้งหลายหน แต่ผมไม่กล้ารับ คุณจะโทรไปบอกที่บ้านคุณก็ได้นะ อ่ะ..........กระเป๋าคุณ “ เขาส่งกระเป๋าถือให้เธอ

 

*หญิงสาวรับกระเป๋าไปกอดไว้ และควานลงไป หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูเบอร์ แต่ก็ไม่โทรกลับ และเก็บไว้ตามเดิม ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจนัก .........เจ้าหล่อนไม่ยอมโทรไปบอกญาติ หรือว่าหนีสามีมาเที่ยวผับกับกิ๊ก แต่อาจจะยังไม่น่ามีสามีหรอกน่า ยังเด็กอยู่เลยนี่ น่าจะหนีพ่อแม่มาเที่ยวมากกว่า คงกลัวโดนทำโทษน่ะสิ เลยยังไม่กล้าโทร ........นอนนิ่งเงียบ น้ำตารินไหล ลงบนหมอน........หรือว่าจะเจ็บมากกันนะ

อธิปเริ่มมองพิจารณาเธออีกครั้ง .........เจ้าหล่อนคงอายุยี่สิบต้นๆ ผิวขาวอมชมพูบอบบาง ใบหน้าเรียวหน้าผากโค้งมน ตากลมโตสวย จมูกแหลมเชิดรั้นขึ้นน้อยๆ รับกับริมฝีปากสวยอิ่มเต็ม แก้มใสๆนวลเนียน รวมแล้วเจ้าหล่อน จัดว่าสวยน่ารักไปหมด แต่ท่าทางจะเฮี้ยวไม่ใช่ย่อยทีเดียว

“ มองอะไร........ประสงค์ร้ายเหรอไง หรือคิดจะลวนลาม อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะ “ เธอปาดน้ำตาที่รินพรากแล้ว จ้องหน้าเขาเขม็งเอ่ยเสียงเข้มขู่ พร้อมกับยกมือขึ้นชี้หน้าเขา มองอธิปด้วยสีหน้าที่เริ่มไม่ไว้ใจ เมื่อเห็นสายตาที่เขา เพ่งพิจารณามองเธอ

“ เออแฮะ.........หาเรื่องเอาซะดื้อๆ กะจะยัดเยียดข้อหา กระทำชำเราให้ด้วยเหรอคุณ คงคิดว่าจะเรียกเงินเป็นค่าทำขวัญเยอะๆสินะ บอกได้เลย ว่าผมเป็นมนุษย์เงินเดือน ไม่มีเงินให้คุณเรียกมากมายนักหรอกคร๊าบ “ เขาเอ่ยด้วยสีหน้าขันๆยั่วเย้า ยิ้มเย้ยบางๆ

“ ไอ้ๆๆๆไอ้บ้า ฮือๆๆๆ นายอย่ามาพูดแบบนี้นะ นายกำลังดูถูกฉัน หาว่าฉันแกล้งเจ็บ หาว่าฉันใส่ความ ฉันยังไม่ได้พูดเรื่องกระทำชำเราสักหน่อย แสดงว่านายต้องคิดมิดีมิร้ายใช่มั้ยล่ะ ไอ้คนเลวไอ้คนผีทะเล หื่นเหรอไง ถึงฉันเจ็บฉันก็สู้นะ “ หญิงสาวใส่ฉอดๆไม่ยั้ง และยังกวาดตามองไปรอบๆ เหมือนจะหาอาวุธเป็นเครื่องทุ่นแรงสู้กับเขา

“ อ้าว นี่คุณ.........ก็ผมแค่มอง ว่าคุณเจ็บมากขนาดไหนเห็นร้องไห้ไม่หยุด แต่คุณหาว่าผมประสงค์ร้าย คิดจะลวนลาม คุณคิดก่อนนะครับ แสดงว่าคุณต้องคิดมิดีมิร้ายกับผมแน่เลย ใช่มั้ยล่ะ “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งทำสีหน้ากวนๆยั่ว

“ กรี๊ดๆๆๆ ไอ้บ้าๆๆ ไอ้คนลามก พูดจาสกปรก ฉันนี่น่ะเหรอ จะคิดมิดีมิร้ายกับนาย บ้าไปเหรอเปล่า นายเป็นคนมาจ้องหน้าฉันก่อนทำไมล่ะ “ หญิงสาวกรีดเสียงใส่ ด้วยสีหน้าท่าทางโกรธจัด เพราะเมื่อเอ่ยจบเธอกัดริมฝีปากตนเองไว้แน่น ร้องไห้ฮือๆๆออกมา และควานหาของในกระเป๋าถือ หยิบกล่องหมากฝรั่งขว้างมาที่เขาทันที

อธิปหลบวูบ และหยิบกล่องหมากฝั่งขึ้นมา แกะและโยนใส่ปาก “ ขอบคุณครับกำลังเหงาปากอยู่ทีเดียว สักเม็ดมั้ยล่ะคุณ........ อารมณ์เสีย อย่าปล่อยให้เสียต้องเคี้ยว........หมากฝรั่ง “ เขาร้องเพลงโฆษณาหมากฝรั่งยั่วเย้าเธอ

“ ฮือๆๆๆ ไอ้คนทะลึ่ง นายมายั่วคนเจ็บงั้นเหรอ นายมันใจร้าย ทำฉันจนเจ็บอย่างนี้ ยังอารมณ์ดีร้องเพลงได้อีก ฉันขอแช่งให้นายเจ็บกว่าฉันอีกร้อยเท่า “ เธอเอ่ยแช่งเขา ด้วยเสียงสะอื้นเหมือนเด็กๆ

 อ้าว.........ก็เห็นร้องไห้เหมือนเด็กสามขวบ ก็เลยร้องเพลงให้ฟัง เผื่อจะอารมณ์ดีไงล่ะ ตกลงผมผิดเหรอ แล้วจะให้ผมทำยังไงบ้างล่ะ  ผมง่วงชะมัดเลยนะ ขอกลับไปนอนบ้านก่อนได้มั้ย “ เขายื่นหน้ากวนๆมาถาม

“ อ๋อ........นายขับรถชนคน แล้วคิดจะหนีใช่มั้ย ฉันจะได้โทรเรียกตำรวจ มาจับไว้ซะก่อนเลย “ เธอเอ่ยแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทำท่าจะกดเบอร์

เขารีบเดินเข้ามาใกล้และเอ่ยด้วย “ เฮ้..........นี่คุณ........ถ้าผมจะหนีนะ ผมหนีไปตั้งแต่คุณยังไม่ฟื้น นอนน้ำลายไหลยืดแล้วละ “

“ อ้ายยยยย......อย่ามาพูดมั่วนะ คนอย่างฉันไม่เคยหลับ น้ำลายไหลหรอก ไอ้บ้า“ หญิงสาวแผดเสียงใส่ พร้อมทั้งยกฝ่ามือขึ้น ทาบบนแผลเหนือคิ้วไว้ อย่างรู้สึกเจ็บ

เขาแกล้งหัวเราะและยักไหล่น้อยๆ “ หึๆๆ อืม.......สลบไสลไม่ได้สติ ยังรู้ว่าไม่ได้น้ำลายไหล คนอย่างนี้ต้องถ่ายรูปไว้ให้ดู ถึงจะเถียงไม่ออก แหม........ลืมชักภาพช็อตเด็ด ไว้ยืนยันเสียด้วยสิ  “

“ ฮือๆๆๆ โอ๊ย.........ปวดหัว ไม่เถียงด้วยแล้ว ถ้าฉันกระโหลกร้าว นายติดคุกแน่ และก็อย่าคิดหนีนะ ฉันมีพ่อเป็นตำรวจ และฉันก็ไม่ไหวแล้ว ฉันง่วงฉันอยากหลับ “ หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างที่รู้สึก ด้วยฤทธิ์ยาแก้ปวดยังซึมอยู่ในกระแสเลือด  

“ นี่ๆๆๆคุณอย่าเพิ่งหลับ ผมจะขอกลับไปนอนก่อนได้มั้ย พรุ่งนี้เช้ามาใหม่ รับรองไม่หนี ผมให้บัตรไว้กับโรงพยาบาลแล้วละ คุณก็จะได้นอนพักด้วยไงล่ะ ผมง่วงจนจะยืนหลับได้แล้วนะคุณ “

“ ไม่ได้เป็นอันขาด ถ้านายง่วงนายก็นอนที่โซฟาโน่น เขามีสำหรับให้คนนอนเฝ้า ฉันไม่นอนโรงพยาบาลคนเดียวเป็นอันขาด “ หญิงสาวเอ่ยยืนยันเสียงแข็ง

“ โธ่.........กลัวผีก็ไม่บอก หึๆ “ เขาเอ่ยด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ ในลำคออย่างขันๆ

“ อย่าพูดคำนี้ให้ฉันได้ยินเป็นอันขาดนะ ฉันเคืองจริงๆด้วย “

“ คำว่าผีน่ะเหรอ “ เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้เอ่ยคำว่าผี ยั่วขึ้นอีก

“ ฮือๆๆๆบอกว่าอย่าพูดไงล่ะ บ้าเหรอเปล่า นายแกล้งฉันเหรอ  ฉันเจ็บนะแล้วก็อยากนอน หมอคงฉีดยาอะไร ให้ฉันสักอย่างหนึ่ง ฉันง่วง ฉันไม่สบาย ฉันเป็นคนป่วย นายต้องเฝ้าฉัน เพราะนายทำให้ฉันเป็นแบบนี้ “ เธอโอดครวญยาวเหยียด พร้อมทั้งยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาบนแก้ม  

“ ก็ได้........แล้วทำไมถึงไม่โทร ไปบอกใครที่บ้านล่ะ เดี๋ยวพ่อ แม่ หรือว่าสามี อาจจะเป็นห่วงนะคุณ “

“ ปากมอม.........ฉันยังไม่ได้แต่งงานนะ และฉันก็ยังไม่มีอารมณ์ จะโทรคุยกับใคร ฉันปวดแผล ฉันอยากนอน แล้วจำไว้นะว่าฉันตื่นขึ้นมา ฉันต้องพบนาย ถ้านายหนี ฉันจะเอาเรื่องนาย ให้ถึงที่สุด และจะตามไปเอาเรื่องนาย จนสุดหล้าฟ้าเขียวเลยจำไว้ แล้วเอากุญแจรถนายมานี่  เร็ว.......“ เจ้าหล่อนทั้งด่า ทั้งขู่คาดคั้น ยื่นมือมาทวงกุญแจรถ

“ โอเคๆๆ นอนๆ ไม่ต้องขู่ขนาดนี้หรอก กลัวจะแย่อยู่แล้ว  “ เขาเอ่ยแดกดัน แล้วเดินไปล้มกายนอน บนโซฟาตัวยาวที่มี หมอนและผ้าห่มวางอยู่ด้วย และหลับสนิทลงแทบจะในทันที

ค่อนสว่างเขาได้ยินเสียง พูดของเธอ แต่นอนนิ่งฟังเงียบๆ “ ชื่อ หฤทัย ภวอนันทร ค่ะ อายุ22 “ เธอเอ่ยบอกชื่อบิดามารดา ที่อยู่ และประวัติส่วนตัว ที่ทำให้เขาถึงกับสยองในใจ ลูกคนมียศฐาบรรดาศักดิ์ เสียด้วยสิเรา ซวยแล้วมั้ยล่ะ ถึงว่าสิ......เจ้าหล่อนถึงได้ขี้วีนขนาดนี้ ลูกคนเดียวของคุณหญิงซะด้วยนี่ .........

พยาบาลออกไปแล้ว เขาได้ยินเสียงเธอร้องครางเบาๆ จึงลุกเดินไปหา และเห็นเธอกำลังพยายามขยับตัว

“ เป็นยังไงบ้างจะลุกเหรอ ลุกได้มั้ย “

“ กดรีโมทให้หน่อย ฉันเมื่อยหลังจังเลย “ เขากดรีโมทให้หัวเตียงตั้งขึ้น

“ คุณหิวมั้ย จะทานอะไรเหรอเปล่าจะไปซื้อให้  “ เขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา ที่บอกเวลาตีห้า เธอส่ายหน้าน้อยๆถอนหายใจออกมาเบาๆนิ่วหน้า และแตะแผลที่เหนือคิ้วไว้นิดหนึ่ง

“ จะโทรบอกทางบ้านคุณมั้ยล่ะ ผมโทรบอกให้ก็ได้นะ จะได้มีคนทราบไงล่ะ เดี๋ยวญาติคุณก็ห่วงแย่หรอก หรือว่าจะโทรแจ้งความก็โทร  เช้าแล้วนะครับ ผมจะได้รู้ว่าจะต้องทำอะไรบ้าง  ผมต้องไปอบรมด้วยน่ะ “

“ ทำไม.......นิสัยไม่ดีเหรอ ถึงต้องโดนอบรมน่ะ “ เธอถามอย่างรวนๆขึ้น

“ รมณ์เสียแต่เช้าเลยเหรอ ผู้หญิงขี้วีนน่ะแก่เร็วนะครับ “ เขาเอ่ยยั่วพร้อมทั้งอมยิ้มไว้น้อยๆ

หน้าสวยหันขวับมาจ้องหน้าเขาทันที  “ นายเริ่มยั่วฉันใช่มั้ย “

“ เอ่อเปล่าครับ ผมเพียงแต่พูดความจริง แล้วไง.........จะเอายังไงล่ะครับ จะให้ผมเฝ้าอยู่อย่างนี้เหรอ “

หญิงสาวมองหน้าเขานิ่งๆ  ผู้ชายหน้าคม ตาสวย อายุไม่เกินยี่สิบห้ายี่สิบหก ท่าทางจะเจ้าชู้ไม่เบา แววตาระยิบระยับ หวานกรุ้มกริ่ม มีรอยยิ้มกวนๆจากริมฝีปากหยักสวย เครื่องหน้ารับกันอย่างเหมาะเจาะ แบบคนหล่อเข้ม และยังขาวสูง หุ่นสมาร์ท มาดแมน ป่านนี้เมียคงตามให้ควั่กแล้วมั้ง หรือไม่ก็คงโทรไปสตรอเบอรี่ เรียบร้อยแล้วสินะ

“ นี่คุณ.........ฉันถามตรงๆ ช่วยตอบตรงๆได้มั้ย “

“ ได้เลยครับ ผมไม่มีเรื่องอะไรจะโกหกนี่ “

“ คุณชื่ออะไร นามสกุลอะไร ทำงานอะไร ประวัติส่วนตัวล่ะ เล่ามา.....”

 “ ผมชื่อนายอธิป นามสกุล โรจนรัตน์ เป็นปลัดอำเภอบ้านนอก มาอบรมที่กรุงเทพฯ มีรถเก่าแก่อยู่คันหนึง ที่คุณวิ่งมาชนมันเมื่อคืนนี้ไงล่ะ  ชีวิตผมก็มีแค่นี้แหละ จะบีบคอให้ตาย ก็ไม่มีจะให้หรอก มีเงินเก็บอยู่ในแบงค์ พอเป็นค่ารักษาคุณ หรืออาจจะไม่พอด้วยซ้ำ ถ้าโรงพยาบาล เรียกเป็นแสน ผมก็คงวิ่งไปหากู้เขา หรือว่าขายอีแก่ไปน่ะคุณ “ เขาเอ่ยเล่าด้วยท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไร

หญิงสาวมองหน้าเขานิ่งๆ เหมือนจะค้นหาความจริง ในสีหน้าและแววตาของเขา ทำให้เขานั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียง ยื่นหน้าไปจนใกล้

“ นี่คุณ........ผมรู้ว่ายังไงๆ ผมก็ผิดทุกประตูอยู่แล้วละ แต่ถ้าจะเรียกค่าทำขวัญ อะไรมากมาย ผมไม่มีให้คุณหรอกนะ มีเท่าที่บอกนี่แหละ เพราะผมเพิ่งจบเพิ่งบรรจุทำงานได้แค่สองปี เงินเดือนก็แค่พอใช้น่ะ  “ เขาเอ่ยเล่ายาวเหยียด

“ แล้วจะทำยังไง ถ้าเกิดคุณแม่ฉัน เรียกร้องอะไรจากคุณ เพราะถ้าฉันเจ็บอย่างนี้ คุณแม่ฉันคงไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น “

“ จะเรียกสักเท่าไหร่ละครับคุณ จะถึงกับขูดเลือดจากปูเลยเหรอไงล่ะครับ คุณก็น่าจะเห็นนะว่าผมไม่ได้ขับเบนซ์หรือว่าบีเอ็มสักหน่อยนี่ “

 

“ ฉันน่ะไม่อยากเอาเรื่องคุณหรอก แต่คุณแม่ฉัน ต้องไม่ยอมแน่เลย ฉันสงสารครอบครัวคุณ ลูกเมียคุณจะเดือดร้อนไปด้วย “

เขาคลี่ยิ้มออกมาและอดยั่วไม่ได้ “ อืม.........ก็ใจดีมีเมตตาเหมือนกันแฮะ นึกว่าจะสวยแต่ใจดำเสียอีก “

“ เริ่มยั่วใช่มั้ย ปากดีแบบนี้ ก็รอพูดกับคุณแม่ฉันก็แล้วกัน “ เสียงตวาดแหว ปากงอนเชิดขึ้นทันที  

“ โถๆๆๆคุณหฤทัย คงไม่ใจดำกับข้าราชการจนๆอย่างผมหรอกน่า ผมยั่วเย้าคลายเครียดเท่านั้นเอง ผมรู้ว่าคนสวยๆก็ต้องใจดีมีเมตตาอยู่แล้ว และคุณก็ต้องรู้ตัวว่า คุณทำให้ผมต้องมารับเคราะห์ โดยที่ผมไม่ได้ตั้งใจแบบนี้จริงมั้ยคุณ “ เขายื่นหน้ามาเอ่ยด้วยรอยยิ้มยั่วอีก

“ เชอะ........กะล่อนจังเลยนะ นายน่ะผิดฉันไม่ผิด ถ้านายไม่รับผิดกับฉันตอนนี้ ฉันก็จะให้นายตกลง กับคุณแม่ฉันก็แล้วกัน ว่าไงรับผิดกับฉันซะดีๆ “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งสะบัดหน้าเชิดขึ้น

“ ได้ทีขี่แพะไล่เลยสินะ โอเคผมผิด ที่ขับรถเฉี่ยวชนคุณ จนคุณได้รับบาดเจ็บ พอใจมั้ยครับ คุณหฤทัยใจร้าย “ เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มกวนๆ ยักคิ้วให้เธอแผล่บหนึ่ง ที่ทำให้หฤทัย รู้สึกหมั่นไส้เขาเป็นที่สุด

“ ดี..........ที่รับสารภาพ และไม่ต้องแก้ตัวอะไรอีก เพระฉันบันทึกคำพูดของคุณไว้แล้ว “ เธอเอ่ยจบยกโทรศัพท์ให้ดู ว่าได้บันทึกคำพูดเขาไว้แล้ว อธิปส่ายหน้า พ่นลมหายใจออกมา ที่หลงกลเสาวน้อยเข้าอย่างจัง ทั้งนึกเคืองตัวเอง จนนึกอยากจะเขกกระโหลกตัวเองสักโป๊กหนึ่งนัก และยังนึกขันในความเจ้าเล่ห์ของสาวน้อย

“ แล้วไงอีก สุดยอดเจ้าเล่ห์ นับถือๆๆ “ เขาแดกดันขึ้น พร้อมกับมองหน้าสวยๆที่คลี่ยิ้ม อย่างผู้ชนะ อวดไรฟันสวย ตาหวานพราวยั่วเย้าเขาอย่างน่ารัก จนเขามองเพลิน

“ นี่คุณ.........แล้วคุณจะต้องขอบใจฉัน ที่ตกลงกับฉันได้ตรงนี้ ก่อนที่คุณจะเจอกับคุณแม่ฉัน “ เธอยื่นหน้าสวยมาเอ่ย ด้วยสีหน้าที่เป็นต่อ

“ คุณจะเรียกเงินตัดหน้า คุณแม่คุณเหรอ ได้เลย........ถ้าเรียกมากนัก ก็เอาอีแก่ผมไป เพราะผมมีสมบัติอยู่แค่นั้น หามีอะไรอีกไม่ และก็มีชีวิตกับหัวใจ อยากได้ก็จะให้ดีมั้ยคุณ ..........” เขาเอ่ยพร้อมทั้งหลิ่วตายั่ว  

“ ทะลึ่ง “

“ บอกมาสิคร๊าบ.........ผมตกลงกับคุณ ก็คงจะดีกว่า เพราะคุณก็รู้ตัวดี ว่าคุณก็ผิดด้วย จริงมั้ย “

“ ได้เลย คุณต้องรับใช้ฉัน ขับรถ ทำสวน วิ่งไปซื้อโอเลี้ยง ให้ฉันโอเค “ เธอเชิดหน้าขึ้นเอ่ย พร้อมทั้งปรายตายิ้มในสีหน้ายั่วเย้า อย่างได้ที

“ เฮ้........คุณ ผมมาอบรม หยุดแค่เสาร์อาทิตย์นะ จะไปรับใช้ตอนไหนล่ะครับ “

“ คุณเลิกจากอบรมบ่มนิสัยแย่ๆ กี่โมงก็แล้วแต่ น่าจะตามเวลาราชการจริงมั้ย แล้วก็เชิญมารับใช้ฉัน เดือนหนึ่งก็แล้วกัน ฉันใจดีอยู่แล้วละ เอ่อ......และก็ทุกวันไม่มีวันหยุด โอเค..........”

สีหน้ายิ้มหยันของชายหนุ่มมองเธอ ก่อนจะเอ่ย “ ผมยังมีทางเลือกอื่นเหรอไงล่ะ ถ้าไม่ตกลงน่ะ “

“ เอาอย่างนี้นะ เดี๋ยวฉันจะโทรตามคุณแม่ฉันมา แล้วคุณก็ฟังท่านก็แล้วกัน แล้วเลือกเอาดีกว่า ว่าจะเลือกข้อเสนอไหน ของฉันหรือของคุณแม่ฉัน “ เธอเชิดหน้าขึ้นเอ่ย และกดโทรศัพท์โทรออกไปที่บ้านทันที

และเพียงครึ่งชั่วโมงกว่า หญิงวัยกลางคน ที่คงแต่งกายอย่างเร่งรีบ แต่ก็มองออกว่าสุดไฮโซ ด้วยแหวนเพชรวงโต ในนิ้วเรียวยาว ส่องแสงวูบวาบ และยังสวยพริ้งอย่างเช่นสาวใหญ่ วัยสี่สิบกระรัติปลายๆ ที่มีหญิงรับใช้เปิดประตูให้ และก้าวฉับๆเข้ามา พร้อมกับส่งเสียงกรี๊ดออกมาทันทีที่เห็นลูกสาว นอนแบ่บอยู่เตียง

“ ต๊ายลูกแม่ ลูกจ๋า........ลูกเป็นยังไงบ้าง ใครทำลูกแม่อย่างนี้ เจ็บมากมั้ยลูก เจ็บตรงไหนบ้าง “ เธอพูดจบตรงเข้ากอดลูกสาว ลูบหน้าลูบหลัง จดริมฝีปากลงจูบหน้าผากหญิงสาวเบาๆ  และกวาดสายตาเข้มดุมองมาที่เขา

“ นายเหรอเปล่า ที่ขับรถชนลูกสาวฉัน นายรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร ฉันคุณหญิงอารียา ภวอนันทร นายขับรถประมาทแบบนี้ ทำให้คนบาดเจ็บสาหัส เราจะไปพูดกันที่โรงพัก ฉันเรียกนายหมดตัวแน่ ไม่งั้นก็เชิญเข้าไปกินข้าวในคุกได้เลย ดูสิ.....ลูกฉันจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ โถ.......ลูกเป็นยังไงบ้างบอกแม่สิ ...........” 

*มาให้กำลังใจอธิป ปลัดบ้านนอกรูปหล่อกันค่ะ ว่าจะรับข้อเสนอไปเป็นคนรับใช้ของสาวน้อยจอมเจ้าเล่ห์หรือไม่ *

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ร่ายเพลิงรัก ( ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์ )ตอนที่41/100% ตอนที่ 1 : อุบัติเหตุ อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5013 , โพส : 22 , Rating : 98% / 25 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 22 : ความคิดเห็นที่ 118
สนุกมากเลยค่ะ
Name : suzumiya-haruhi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ suzumiya-haruhi [ IP : 110.49.248.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2554 / 00:17
# 21 : ความคิดเห็นที่ 117
ขอโทษที่เข้ามาอ่านช้า แต่จะเร่งเลยนะคะ เรื่องสนุกคะ
PS.  ติดใจจีงเข้ามาทักทาย ตินิดเพราะรักเธอ
Name : nunpanu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nunpanu [ IP : 125.24.27.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2554 / 17:14
# 20 : ความคิดเห็นที่ 116

ลูกสาวมาทักทายแล้วนะคะคุณแม่
ตอนแรก คุณหฤทัยว่าร้ายแล้ว  เจอคุณหญิงแม่ยิ่งแล้วใหญ่ ^o^///

Name : bambanimma < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bambanimma [ IP : 58.9.80.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2554 / 15:20
# 19 : ความคิดเห็นที่ 115
เพิ่งหลงเข้ามาอ่าน สนุกๆ น่าติดตามดีคะ

แต่นางเอกขี้วีนจนน่ารำคาญ - -
PS.  It's not too hard to find some love but it's also not easy to make that love to be forever
Name : KaiNuii ✿ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaiNuii ✿ [ IP : 118.172.241.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 14:36
# 18 : ความคิดเห็นที่ 114

ลูกว่าวีนเจอแม่ไปแทบหงายท้อง 55555

ได้ฤกษ์มาอ่านแล้วค่ะ อิอิ


PS.   " จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง"
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 182.53.85.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2554 / 12:00
# 17 : ความคิดเห็นที่ 113
ขำสุดๆๆเลยค่ะพี่ 555555555555
Name : Eternal-Yunho < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eternal-Yunho [ IP : 223.205.172.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2554 / 11:00
# 16 : ความคิดเห็นที่ 112

เอ่อ....ชอบจัง
ชอบตรงที่พระเอกเป็นปลัดอำเภอนี่แหละ....
เหมือนเค้าเลยตัวเอ้ง....กิ้วๆ

Name : rmuay151 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rmuay151 [ IP : 182.53.115.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:26
# 15 : ความคิดเห็นที่ 111

เรื่องนี้น่าสนใจมากก  ใสๆดีจัง ชอบบบบ

Name : prawpraw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ prawpraw [ IP : 124.122.243.161 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:17
# 14 : ความคิดเห็นที่ 110
สนุกมากค่ะพี่บุษ
อธิปสู้ ๆ นะ
PS.  If you come here. you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 118.172.106.114 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:33
# 13 : ความคิดเห็นที่ 109
น่าสนใจคะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 223.206.85.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:27
# 12 : ความคิดเห็นที่ 108
โหคุณแม่จะเรียกจนหมดตัวเลยเหรอ
PS.  มาเม้มท์ให้แล้วนะ สู้ ๆ
Name : ตะบองเพชรจิ๋ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตะบองเพชรจิ๋ว [ IP : 125.25.190.216 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:09
# 11 : ความคิดเห็นที่ 107
 เห้อๆๆๆๆ   รอตอนต่อไปคร้า
PS.  
Name : ช่อช้องนาง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ช่อช้องนาง [ IP : 180.180.106.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:28
# 10 : ความคิดเห็นที่ 106

ปลัดของเราคงต้องเลือกแล้ว ระหว่างจะไปเป็นคนใช้ของคนหนูหรือ จะตามไปพูดกันที่โรงพักตามที่คุณหญิงแม่อารียาได้บอก
เริ่มสนุกแล้วซิ ฮิ ฮิ

รอไรเตอร์มา up ต่อ
PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 208.48.53.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:07
# 9 : ความคิดเห็นที่ 105

เริ่มเรื่องก็สนุกแล้ว อ่านแล้วยิ้มไปด้วยเลยนะ
จะรออ่านต่อนะ
ปล ชอบเรื่องของน้องอิงอร กับ พี่แทน มากเลยนะ

Name : cattycall < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cattycall [ IP : 118.172.24.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:50
# 8 : ความคิดเห็นที่ 104
อิอิ เริ่มเรื่องก็หนุกแล้วค่ะพี่บูษ แหมแสบได้ใจทั้งคู่เลย
Name : plalawan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ plalawan [ IP : 125.25.203.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:15
# 7 : ความคิดเห็นที่ 103
อ่านตอนแรกก็สนุกแล้วชวนติดตามจริงๆเลย


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:35
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.64.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:48
# 6 : ความคิดเห็นที่ 102

ได้อ่านชื่อเรื่องสนุกแน่เลย...รอไรเตอร์มา up ต่อน่ะ
Name : tungkn 4841 [ IP : 208.48.53.2 ]

วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:16
# 5 : ความคิดเห็นที่ 101
เปิดมาก็เจ้าเล่ห์เชียวนะ สงสัยปลัดบ้านนอกเสียทั้งตัวและหัวใจให้แน่ๆๆ 5555
Name : ปาล์ม ปาม [ IP : 118.172.208.84 ]

วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 16:20
# 4 : ความคิดเห็นที่ 100
อิมเมจโดนใจค่ะ เจ๋งจริง
Name : madame fabric < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ madame fabric [ IP : 158.108.95.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:14
# 3 : ความคิดเห็นที่ 99
ชอบจังปลัดบ้านนอก เล่นเอาเราคิดถึงเรื่อปุลากง ของโสภาค แต่เรื่องนั้นพระเอกไปเป็นตำรวจบ้านนอกค่ะ เปิดเรื่องได้ประทับใจแล้วค่ะ จะรอดูคุณหนูขาวีน ไฮโซด้วยหรือเปล่าคะ ต้องสนุกแน่ๆๆ
Name : ตาล แฟนใหม่ [ IP : 118.172.208.84 ]

วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:17
# 2 : ความคิดเห็นที่ 98
แค่เปิดเรื่องก็เห็นเค้าความสนุก ของคุณหนูขาวีน กับ ปลัดบ้านนอกแล้วค่ะ5555
Name : tookta12 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tookta12 [ IP : 118.172.208.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:11
# 1 : ความคิดเห็นที่ 97
ขอทำสถิติค่ะไรเตอร์ เข้ามาเม้นเป็นคนแรกของเรื่องนี้ ดูน่าสนุกนะคะ รอตอนต่อไปค่ะ พึ่งตอนแรกยังเม้นไม่ออกค่ะ
Name : ปาล์ม ปาม [ IP : 118.174.209.119 ]

วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:06
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android