คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ.

ตอนที่ 9 : เหตุการณ์พลิกผัน อัพ100%


     อัพเดท 5 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน โรแมนติค
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 5 mem(s) ]
This month views : 9 Overall : 63,743
743 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 103 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 9 : เหตุการณ์พลิกผัน อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2784 , โพส : 19 , Rating : 99% / 24 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 9 เหตุการณ์พลิกผัน  อัพ100%

 

เสียงเครื่องเรือแล่นเข้ามาใกล้ พร้อมทั้งไฟดวงใหญ่ของสปอร์ตไลท์ฉายกราด ที่ทำให้ชานนท์ลุกพรวดขึ้นอย่างตกใจ

“ แคธมีเรือมา พวกไหนก็ไม่รู้ “

เขารีบพาเธอวิ่งจากริมหาด เข้าไปหลบในป่าละเมาะ  เรือเร็วลำนั้นที่คนบนฝั่งไม่สามารถมองเห็นได้ว่ามีคนบนเรือกี่คน และเป็นใคร เรือลำที่นอนอยู่ด้วยกัน ก็ถูกไฟส่องสาดเข้าไป สำรวจตรวจตรา

กายบางในอ้อมแขนเขาสั่นสะท้าน ด้วยความหวาดหวั่นสุดขีด เสียงเธอสั่นรัว “ ชานนท์คะ ฉันกลัวค่ะ เราจะต้องจากกันใช่มั้ยคะ ต้องเป็นพวกของเฮ็นรี่แน่ๆค่ะ “

เขาเองก็ใจเต้นระทึก และมองหาทางหนีทีไล่ มีทางหนีคลื่นซึนามิขึ้นไปบนเนินเขา ที่มีป้ายปักไว้ ถ้าจะหนีขึ้นไปในตอนนี้ล่ะ จะทันมั้ยนะ เรือลำใหญ่ที่มองเห็นเสากระโดงสีขาวมีไฟติดไว้สูง ตามมาอีกลำ ซึ่งในที่สุดแล้ว เกาะเล็กๆแห่งนี้ ก็คงจะถูกคนทั้งหมดเข้าค้น เรื่องทางรอดคงไม่ต้องคิดแล้วสินะ แต่ก็ต้องลองเสี่ยง ดีกว่าที่จะยอมจำนนอย่างง่ายดาย ซึ่งมันไม่ใช่วิสัยของเขา

“ แคธรีน........เราจะลัดเลาะป่าตรงนี้ แล้ววิ่งขึ้นไปบนเนินเขาโน่น มันเป็นทางขึ้นเขา ที่เขาทำไว้หนีคลื่นซึนามิน่ะ ไปเถอะที่รัก คนเราต้องสู้ จนลมหายใจสุดท้ายไม่ใช่เหรอ “

เขาพาเธอค่อยๆลัดเลาะไปในป่าละเมาะ เพื่อไปที่ทางขึ้นเขา แสงไฟกราดไปมาทั่วเกาะอีกครั้ง ที่ทำให้เขาต้องหมอบลงกับพื้น มีคนขึ้นฝั่งที่พอมองเห็นเป็นเงาตะคุ่มๆ มากมายหลายสิบคน ที่ทำให้แคธรีนเอ่ยบอกเขา

“ ชานนท์คะยอมเขาเถอะค่ะ เราไม่มีทางหนีแล้ว ฉันจะขอให้เขาปล่อยคุณไป แต่ถ้าเขาจะทำร้ายคุณ ฉันก็จะยอมตายค่ะ ถ้าคุณเจ็บฉันก็จะเจ็บด้วย “

คำกล่าวของแคธรีน ทำให้เขาซึ้งใจนัก จูบเบาๆบนหน้าผากเธอ เขาก็รู้ว่าไม่มีทางใดที่จะรอดอีกแล้ว เกาะเล็กๆแค่นี้ และถ้าเขาจะพาแคธรีนหนีขึ้นไปบนเขา ที่มืดสนิท ที่เขาก็ไม่รู้ว่าจะมีอันตรายอะไรรออยู่ เขาเป็นห่วงเธอ และไม่อยากเสี่ยง เพราะยังไงก็คงไม่พ้น  

ทั้งสองเข้ากอดกันไว้ “ แคธผมรักคุณนะที่รัก “ เขาเอ่ยพร้อมหอมแก้มทั้งสองข้าง ขอบตาเขาร้อนผ่าวขึ้นเมื่อรู้ว่าจะได้เวลาที่ต้องจากกัน

“ ฉันรักคุณค่ะชานนท์ ฉันจะหนีมาหาคุณให้ได้ รอฉันนะคะ ฉันจะออกไปหาพวกเขาเอง แต่คุณอย่าออกไป หาที่ซ่อนตัวให้พ้น ซ่อนตัวให้เงียบที่สุด เขาได้ตัวฉันแล้ว เขาอาจจะไม่ตามหาคุณก็ได้ค่ะ คุณรีบหนีไปสิคะ ฉันเป็นห่วงคุณนะคะไปสิคะ ........  “ เสียงเครือเอ่ยเร่งเร้า ด้วยรอยสะอื้นกระซิกๆ

“ไม่นะแคธ ไม่นะ......... “ เสียงเขาสะท้านกอดร่างบาง ที่สะเทือนด้วยแรงสะอื้นไว้แนบอก

แสงไฟสปอร์ตไลท์ดวงใหญ่ กราดฉายมาจากเรือ และยังไฟฉายจากผู้ที่บุกรุกขึ้นมาบนเกาะ สาดไฟทั่วทุกทิศทุกทาง แคธรีนพยายามดันอกเขาออก

 “ ปล่อยฉันสิคะ และคุณรีบหนีไป ได้โปรดเถอะค่ะชานนท์ เขาไม่ทำอะไรฉัน แต่ถ้าเขาพบคุณเขาจะทำร้ายคุณ ฉันทนไม่ได้นะคะ ได้โปรดปล่อยฉันเถอะค่ะ ฉันสัญญาว่าฉันจะกลับมาหาคุณ นะคะ “ เธออ้อนวอนเขาด้วยเสียงสะอื้นและน้ำตาที่ร่วงพรูพราย

“ แคธรีน.........ผมทำอย่างนั้นไม่ได้ ผมจะเห็นคุณจากไปต่อหน้าต่อตาโดยไม่ทำอะไรเลยได้ยังไง คุณเป็นเมียผมนะ ผมจะบอกพวกมันว่า คุณเป็นเมียผมนะแคธ “

แคธรีนส่ายหน้าน้อยๆ สะอื้นไห้อย่างหนัก เธอเป็นห่วงเขายิ่งกว่าตัวเอง แต่เธอก็รู้ว่าเขารักเธอ และมีความเป็นสุภาพบุรุษเต็มร้อย ที่ไม่สามารถจะเอาตัวรอดไปตามลำพังได้ แสงไฟกราดมาตรงที่ทั้งคู่หลบอยู่ และเหมือนจะโฟกัสนิ่งๆ ที่ทำให้ชานนท์จับเธอคว่ำลงกับพื้น แคธรีนตัดสินใจในนาทีนั้น พรวดหนีจากเขาวิ่งออกไปที่ชายหาดทันที  อย่างที่ชานนท์ตกใจสุดขีด เสียงภาษาไทยร้องตะโกนลั่น มาจากผู้บุกรุก

“ หยุดนะอย่าหนี “ พร้อมทั้งเสียงปืนที่ยิงสกัด เขาเห็นร่างของแคธรีน ที่ไฟกราดมาหยุดนิ่งตรงที่เธอ ร่างบางทรุดลงไปกองกับพื้นทราย ที่ทำให้เขาถลันไปที่เธอโดยไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เขาประคองร่างที่แน่นิ่งของเมียรัก ไว้ในอ้อมแขน น้ำเหนียวๆที่แสงไฟส่องจ้ามา ทำให้เขาเห็นเลือด

“ แคธ.......แคธรีน เลือด........คุณถูกยิง แคธรีนนนน “ เขาเอ่ยอย่างตกใจร้องเรียเธอเสียงลั่น เขย่าร่างที่ระทวยอ่อนหลับตาพริ้มเบาๆ ใจเขาเหมือนจะขาด แสงที่ส่องจ้ามาทำให้เขาไม่เห็นอะไรอีกเลย รู้แต่ว่ามีเสียงวิ่งมาตามพื้นทรายตรงมาที่เขา และเขาก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว นอกจากร่างของเมียรัก น้ำตาลูกผู้ชายซึมลง และซบหน้าลงบนเรือนผมนุ่มสลวย ครางรำพัน

“ แคธรีนอย่าตายนะที่รัก ผมรักคุณนะ ผมรักคุณ พูดกับผมสิแคธ “

 

ชานนท์นั่งอยู่ข้างเตียงพยาบาล  มองร่างเมียรักที่นอนนิ่งไม่ไหวติงมาถึงสามวัน ด้วยหัวใจที่ทรมานเหมือนเจียนจะขาด แม้เครื่องช่วยชีวิตทุกอย่างจะปลดออกไปแล้ว เหลือเพียงสายน้ำเกลือเท่านั้น หลังจากที่ออกมาจากห้องไอซียู สภาพตัวเองที่ไม่ได้ใส่ใจ ก็โทรมจนดูไม่ได้ เสียงเคาะประตูห้อง น้องสาวเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วยพิเศษ ทอดมองหน้าพี่ชายนิดหนึ่ง และก้มหน้ามองร่างพี่สะใภ้ทั่วกาย แล้วรั้งแขนพี่ชายไปนั่งที่โซฟาตัวยาว เอ่ยด้วยเสียงเบาๆ

“ พี่นนท์คะ  คุณแม่เป็นห่วงพี่นนท์นะคะ ให้มณมาดูพี่ เฝ้าเธอแทนพี่ ให้พี่กลับไปบ้านบ้างน่ะค่ะ ตอนนี้งานที่บริษัท ที่พี่ติดต่อไว้ ยุ่งวุ่นวายไปหมดเลยนะคะ ออเดอร์ที่ส่งมาทางพี่ทางบริษัทก็ไม่ได้รับ เราก็ไม่ได้ส่งของจนบางที่โวยวายกลับมา พี่หายไปตั้งเกือบสองอาทิตย์ ไม่รู้อะไรเป็นอะไร บางที่เขาเมลล์กลับมาต่อว่า บางรายก็ยกเลิกสัญญา ยกเลิกการสั่งของทั้งหมด พี่จะมานั่งอยู่อย่างนี้ไม่ได้นะคะ เพราะข้อมูลบางอย่าง พี่ก็ไม่ได้สำรองไว้ให้มณด้วยน่ะ ค่ะ “ น้องสาวเอ่ยเล่ายาวเหยียด

“ เอาโน๊ตบุ๊คที่รถเธอ มาให้พี่ก็แล้วกัน เดี๋ยววันนี้พี่จะทำงานส่งให้ เดี๋ยวพี่จะเมลล์ไปชี้แจงเอง บอกคุณแม่ด้วยว่าพี่ขอโทษ พี่โทรไปหาคุณแม่ท่านก็ไม่รับ จะให้ทำยังไงล่ะ  “

มณทิชาสาวน้อยร่างระหง หน้าตาคมขำ มีส่วนละม้ายพี่ชายที่ดวงตา และจมูกโด่งเป็นสันสวย ทำท่าถอนหายใจ มองหน้าพี่ชาย ก่อนจะเอ่ย

 “ มณเข้าใจพี่นะคะ แต่พี่ก็น่าจะรู้ว่า คุณแม่ไม่ยอมเข้าใจ ไม่รับโทรศัพท์ เพราะยังงอนพี่อยู่น่ะค่ะ แล้วพี่นนท์ก็รู้ว่า คุณแม่อยากให้พี่แต่งงานกับยัยพร้อมใจ พอมารู้ว่พี่พาเมียมา ก็ลมจับไปแปดตลบเลยละค่ะ “

“ ของอย่างนี้จะมาบังคับกันได้ยังไงล่ะ แล้วแกกับนายบุญสิทธิ์ล่ะ คุณแม่ก็บังคับแกอยู่ไม่ใช่เหรอ “

“ ก็มณถึงรู้ไงคะ ว่าพี่ถูกบังคับแล้วเป็นยังไง มณไม่แต่งกับนายบ้านั่นหรอกค่ะ เราสองคนต้องมาร่วมมือกันต่อต้านเรื่องนี้ แบบอารยขัดขืนดีมั้ยคะ  “ เธอยกมือขึ้นแท๊กทีมกับพี่ชาย ที่คลี่ยิ้มออกมาได้นิดหนึ่ง

“ ว่าแต่ว่าแฟนพี่สวยชะมัดเลย ขนาดไม่รู้สึกตัว ป่วยขนาดนี้ ยังสวยมากๆ สวยแบบนางเอกหนังอายเลยละค่ะ พี่ไปคว้ามาได้ยังไงล่ะ หรือว่าไปดักฉุดเขามา ถึงได้เกิดเรื่องเกิดราวแบบนี้น่ะ “

“ เรื่องมันยาวน่ะ และที่เกิดเรื่องนี้ ก็เพราะมันเป็นการเข้าใจผิดกันน่ะ ที่ตำรวจตามผู้ร้ายค้ายามา และแคธรีนวิ่งออกไป เพราะกลัวว่าพี่จะถูกทำร้าย ถึงได้โดนกระสุนของตำรวจ ดีนะที่ไม่โดนที่สำคัญ ไม่งั้นเขาจะมาตายแทนพี่น่ะสิ “

“ แล้วพี่ไปทำอะไรที่เกาะนั่นล่ะคะ “

“ อืม........ก็ไปฮันนีมูนไงล่ะ แล้วพี่เล่าให้ฟังทีหลังละกัน “ เขายังไม่กล้าเล่าเรื่องทั้งหมดให้ใครฟัง ด้วยความสับสนกับปัญหาที่รุมโถมเข้ามา จนตัวเองก็สับสน ด้วยคำถามที่ตั้งขึ้นในใจ ว่าเขาจะทำยังไงต่อไป

“ ยัยพร้อมใจ........เขามารอพี่ที่บ้าน เขาอยากพบพี่จนตัวสั่นแล้วนะคะ ท่าทางหรูเริ่ดเชิดหยิ่งจนน่าตบ ถือว่าเป็นลูกเจ้าสัวใหญ่ วางท่าชะมัดเลย แต่คุณแม่อยากได้เขามาเป็นสะใภ้ โอ๋เสียจนออกหน้าออกตา แล้วพี่จะทำยังไงคะ คุณแม่ไม่มีทางรับแฟนพี่หรอก เพราะเจ้าสัวพ่อของยัยพร้อมน่ะ เขาจะมาลงทุนกับเรา คุณแม่ไปชวนเขาไว้น่ะค่ะ เห็นว่าจะใช้เงินกี่ร้อยล้าน เขาก็โอเคนะคะ  ส่วนคุณพ่อก็ไม่ออกความเห็นตามเคย คงไม่อยากทะเลาะกับคุณแม่ ส่วนพี่พัฒน์ก็หนีคุณแม่ไปอยู่ที่  เรือนทดลอง ไม่ค่อยกลับมาบ้าน กลัวโดนจับคลุมถุงขนมอิๆๆ “ น้องสาวเอ่ยเยาวเหยียด พร้อมทั้งหัวเราะคิกคัก แบบสาวอารมณ์ดี

พี่ชายพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะเอ่ย “ พี่ไม่เคยคิดจะแต่งงานกับพร้อมใจนะ ถ้าอยากเข้าหุ้นลงทุนอะไร ก็แล้วแต่ผู้ใหญ่คุยกัน ไม่เกี่ยวกับพี่ เพราะงานแค่นี้ก็ล้นมือจนทำไม่ไหวแล้ว “

“ ก็เขาจะมาเข้าหุ้นด้วย ก็เพราะเขาอยากจะเกี่ยวกับพี่ไงคะ คุณแม่ก็อยากจะให้พี่เกี่ยวยัยพร้อม มาทำเมียจนจะแย่อยู่แล้ว ยัยพร้อมเขาเอาใจคุณแม่เราสารพัด กลับมาจากปารีสซื้อกระเป๋าหลุยส์ ใบละเป็นแสนมาฝาก ซื้อกระเช้าผลไม้ มาประเคนให้ อาหารการกินเป็นแบบห่อ แบบกล่อง เป็นทิวเป็นแถวใส่ท้ายรถมา บางทีก็ให้คนขับรถ ขับเอาอะไรต่ออะไรมาส่ง กลายเป็นพร้อมใจเดลิเวอรี่สำหรับบ้านเราไปแล้วนะคะ สงสัยพี่นนท์จะต้องเกี่ยวเข้าจนได้ “

“ เสียใจฉันมีเมียแล้ว “

น้องสาวจับปลายคางพี่ชาย แล้วจับเอียงซ้ายเอียงขวา “ อืม.........อย่างนี้เขาเรียกว่าหล่อเลือกได้สินะคะ เป็นพี่เป็นน้องกันมาตั้งนาน เพิ่งจะสังเกตุนะเนี่ย ว่าพี่ชายเราหล่อขั้นเทพ ถึงว่าสิ........ยัยพร้อมใจ ถึงยินยอมพร้อมใจพร้อมกายทุ่มทุน อยากได้เทพบุตรสุดหล่อ ที่ชื่อชานนท์ไปนอนกอด เคียงกายอิๆ “ น้องสาวเอ่ยหยอกเย้าพี่ชาย พร้อมทั้งหัวเราะคิกๆ

“ ทะลึ่งนักนะเราน่ะ ไปเอาโน๊ตบุ๊คมาสิ พี่จะได้ทำงาน “

“ แต่คุณแม่จะให้พี่กลับไปบ้านนะคะ มณจะเอาเสื้อผ้ามาให้พี่เปลี่ยน ยังไม่ยอมเลยค่ะ พี่ต้องกลับบ้านไปก่อน แล้วค่อยมาใหม่ค่ะ น้องจะดูพี่สะใภ้ให้ “

“ ไม่ละ เดี๋ยวเขาฟื้นมาไม่เจอพี่ เขาจะใจเสีย  พี่สงสารเขา เขาไม่รู้จักใครเลย ไม่คุ้นเคยกับอะไรสักอย่าง เขาเกิดที่อังกฤษ เติบโตที่นั่น และไม่เคยมาเมืองไทย “

“ แล้วเขาพูดไทยได้มั้ยคะ “

คำถามของน้องสาวทำให้ชานนท์นิ่งเงียบ อืม.......จริงสินะ.........แล้วแคธรีนพูดไทยได้มั้ยนะ เพราะเขาก็ใช้ภาษาอังกฤษกับเธอมาตลอด และก็ไม่เคยถามเลยสักครั้ง ว่าเธอรู้ภาษาไทยแค่ไหน ฟังออกมั้ย หรือว่าพูดได้หรือเปล่า .........

“ พี่ไม่ได้ถามเลยสักครั้ง เราพูดกันแต่ภาษาอังกฤษน่ะ “

“ แหม........คงใช้แต่ภาษากายสินะคะ ไม่ถามไม่ไถ่อะไรบ้างเล้ย “ น้องสาวเอ่ยเย้า ด้วยสีหน้าทะเล้น

“ ยัยมณ เป็นสาวเป็นนาง พูดจาอะไรน่าเกลียด แก่แดดเกินไปแล้วนะเราน่ะ “

“ พี่นนท์คะ......น้องอายุยี่สิบหกแล้ว จบปริญญาโทมาจากอเมริกา อย่างมณนี่เขาไม่เรียกแก่แดดแล้วค๊า......เขาเรียกว่าแก่เกินแกง.และจะแอบบอกพี่นนท์นิดหนึ่ง มณมีแฟนแล้วด้วย แต่ไม่ให้คุณแม่รู้ อิๆๆ “

สิ่งที่เขาหนักใจก็เรื่องมารดา และยังเฮ็นรี่ ที่เขาแน่ใจว่า เหตุการณ์ครั้งนี้ จะต้องรู้ถึงเศรษฐีชราไม่ช้าก็เร็ว เขาต้องระแวดระวังไปหมดทุกด้าน และจะทำยังไงดี......... เขาเริ่มคิดหนักขึ้นอีก และเดินไปก้มมองร่างเมียรัก จูบแผ่วลงบนแก้มเธอ ที่น้องสาวมองกริยาอ่อนโยนของพี่ชาย ที่มีต่อภรรยา ก็รู้ว่าพี่ชายรักผู้หญิงคนนี้นัก แต่มารดาก็เสียงแข็งโกรธกริ้วอาละวาด และยังจะยื่นคำขาดให้พี่ชายเลิก ทั้งที่ยังไม่เห็นหน้าลูกสะใภ้ด้วยซ้ำ  

 

*น้องสาวกลับลงไปที่รถ นำโน๊ตบุ๊คมาให้ และโบกมือลากลับออกไป ชานนท์ก้มลงมองใบหน้าของเมียรัก จับมือเธอมาแนบแก้ม ด้วยแสนสงสาร เขาประจักษ์แล้วว่แคธรีนใจคอเด็ดเดี่ยวนัก อย่างที่เขาคาดไม่ถึง  เธอรักเขา กลัวว่าคนของเฮ็นรี่จะทำร้ายเขา หวังจะให้จบเรื่องลงที่เธอ  กระสุนที่เฉียดแขนไม่สาหัสนัก แต่จากเกาะมาถึงโรงพยาบาล ที่ทำให้เธอเสียเลือดไปมากมาย จนอาการโคม่า วันกับคืน ที่เขาไม่งีบหลับลงแม้แต่ชั่วโมงเดียว ในเมื่อหมอบอกว่าความดันเธอต่ำมาก อาการเข้าขั้นวิกฤติ น้ำตาลูกผู้ชาย รินลงหลายครั้งหลายหน ภาวนากับสิ่งศักสิทธิ์ ให้เธอรอดปลอดภัย ด้วยหัวใจที่ทุกข์ อย่างแสนสาหัส  และเมื่อเธอพ้นขีดอันตราย ความหวาดหวั่นว่าเฮ็นรี่จะล่วงรู้ ทำให้เขาจ้างเครื่องบินพยาบาล พากลับมาเข้าโรงพยาบาลในกรุงเทพฯทันที

“ แคธรีน.......ฟื้นเสียทีสิ ลืมตามองผมสิที่รัก ผมทรมานใจมากเหลือเกินนะ  เวรกรรมอะไรที่ทำให้เราสองคนต้องเป็นอย่างนี้ “

เสียงเขาเครือสะท้าน ถอนหายใจด้วยความหนักอึ้งในอก จนอยากให้มันห่างหายไปบ้าง  เพราะในช่วงสามวันที่ผ่านมา เขาถอนหายใจอย่างหนักหน่วงแบบนี้เป็นร้อยๆครั้ง ตอนอยู่ที่ภูเก็ต เขาต้องอ้อนวอนอธิบายให้ตำรวจเข้าใจ  เล่าทุกอย่างให้ตำรวจฟังเรื่องเฮ็นรี่ เพราะตำรวจก็จำเธอได้เช่นกัน และดีที่ตำรวจเป็นคนยิงผิดตัว ทำให้จำยอมกับคำร้องขอของเขา ในเมื่อเฮ็นรี่ก็ตั้งรางวัลไว้ สำหรับคนที่พบแคธรีน เขาจึงจำต้องรีบร้อนพาเธอ บินกลับมากรุงเทพฯทั้งที่ยังไม่ฟื้น

 

แคธรีนอยู่กับความฝันอันแสนสุข กายเบาสบายอยู่บนปุยเมฆ อันอ่อนนุ่ม ที่ห่อหุ้มเรือนกาย ไม่มีความทุกข์ใดๆอยู่ในอก ไม่ต้องหวาดกลัว ไม่เจ็บปวด และพ้นจากบ่วงพันธนาการแล้วทั้งปวง ลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเป็นทุกข์อย่างใหญ่หลวง ลืมความรักความปรารถนา และแย้มยิ้มอยู่กับดวงดาว ที่พริบพราวหยอกเย้ายามค่ำคืน สองมือช้อนละอองดาว ที่พราวระยิบระยับไว้ในอุ้งมือ ยามเมื่อท้องฟ้าสว่าง ก็ชมแสงสีทองงดงาม ที่ทอดทาลงมาอาบกายอุ่นสบาย เสียงเรียกชื่อเธอแผ่วพริ้ว ลอยมาจากสุดปลายฟ้าอันไกลโพ้น ที่เธอนิ่งฟัง เสียงคร่ำครวญด้วยความโศกเศร้า แผ่วๆดังเข้ามาใกล้ และวูบหายไปเป็นครั้งคราวใบหน้าของชายอันเป็นที่รัก ปรากฎอยู่ข้างหน้า ความปิติเอิบซ่าน ความทรงจำมากมาย กลับคืนมา

 เธอรู้สึกว่าริมฝีปากเธอ ถูกจดลงด้วยริมฝีปากอุ่นเบาๆ น้ำอุ่นๆหยดหนึ่ง หยดลงลงต้องใบหน้า เหมือนจะเรียกความรู้สึกให้กลับมา เธอพยายามลืมตาที่รู้สึกว่า เปลือกตาตนเองหนักอึ้ง ปรือตาเผยอขึ้นเบาๆ ดวงตาคู่สวยที่เธอหลงใหลคลอคลองด้วยหยาดน้ำ เลือนลางและเริ่มชัดเจน ขึ้นทีละน้อยอยู่ตรงหน้า ทำให้เธอต้องยิ้มเยือนออกมาบางๆ สองมือพยายามที่จะยกประคองใบหน้าเขา แต่ความเจ็บแล่นถาโถมเข้าจับหัวใจ จนต้องร้องครางหลับตาลงแน่นอีกครั้ง

“ โอ๊ย........ “ เสียงร้องครางเบาๆรอดออกมาจากริมฝีปากซีดเซียว

“ แคธรีน.........คุณรู้สึกตัวแล้วใช่มั้ย ผมดีใจเหลือเกิน ผมดีใจนะที่รัก ลืมตามองผมสิ  มองผมสิครับ “

ดวงตาสวยพยายามเผยอขึ้นน้อยๆ  แผงขนตาหนากระพริบถี่ๆ  “ ชานนท์ .........ที่ไหนคะนี่ ฉันเป็นอะไร เจ็บที่แขนเหลือเกิน “ เสียงภาษาอังกฤษแผ่วๆออกมาจากลำคอ  

“  แคธรีน........แคธ .......แคธ ฟื้นเสียทีนะที่รัก  ผมดีใจเหลือเกินที่คุณฟื้น “ เสียงสะท้านรำพันความในใจ  

“ ฉันเป็นอะไรคะชานนท์ “

“ คุณถูกยิงเฉี่ยวที่แขน ที่เกาะคืนนั้นไงล่ะ พวกที่เราเห็นไม่ใช่พวกของเฮ็นรี่ แต่เป็นตำรวจที่มาตามจับผู้ร้ายค้ายาเสพติดสองคนที่หนีมา มันเป็นการเข้าใจผิดน่ะแคธ  คุณเสียเลือดมากอาการไม่ดีเลย และพอพ้นขีดอันตราย ผมก็รีบพาคุณมากรุงเทพฯ กลัวข่าวจะรั่วไปถึงเฮ็นรี่น่ะ “

เธอแย้มเยือนออกมานิดหนึ่ง พยายามยกมือขึ้นแตะใบหน้าเขา “ ทำไมไม่โกนหนวดโกนเคราเสียบ้างคะ คุณเหมือนโจรแล้วนะคะ  “

“ ที่รัก........ผมห่วงคุณจนไม่อยากได้อยากดีอะไรทั้งนั้น ผมทรมานใจ และได้แต่โทษตัวเอง ที่ทำให้คุณเจ็บ “ เขาเอ่ยบอกเธอด้วยสีหน้าที่เจ็บปวด สายตาที่แสดงความเสียใจ

“ อย่าคิดมากสิคะ ฉันตายแทนคุณได้ค่ะ ชีวิตฉันมีคุณคนเดียว ฉันทำเพื่อคุณได้ทุกอย่าง ฉันรักคุณมากนะคะชานนท์ และฉันก็รอใครอีกคนหนึ่ง ให้เขามาอยู่กับเราสองคนไงคะ “

เขาคลี่ยิ้มออกมและหัวเราะหึๆในลำคอ “ ครับ........เราจะรอเขา “

 

ชานนท์พาแคธรีนเข้าบ้าน เมื่อหมออนุญาติให้กลับได้ ชีวิตใหม่ของเธอในเมืองไทย ในครอบครัวของสามีได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ตึกใหญ่ที่มีมารดาบิดา และน้องสาวของชานนท์พำนักอยู่ ส่วนตัวเขามีตึกหลังเล็กๆ ซึ่งอยู่ในบริเวณเดียวกับตึกใหญ่อยู่ต่างหาก เรือนหลังเล็กน่ารักน่าอยู่ ที่แคธรีนรู้สึกอบอุ่น ในความเป็นส่วนตัว เงียบสงบ รายล้อมด้วยไม้ประดับ  

“ บ้านคุณน่ารักน่าอยู่มากเลยค่ะ “

“ ดีใจนะครับที่แคธชอบ ตอนนี้เป็นบ้านคุณด้วยจ๊ะ ไม่ใช่บ้านผมคนเดียวแล้วน้า.........นอนพักก่อนนะ หน้าคุณยังเซียวมากอยู่เลย “ เขาประคองแคธรีนให้นอนลง บนเตียงนอนเล่น จูบแก้มเธอเบาๆ พร้อมทั้งเอ่ยบอก “ เดี๋ยวผมจะไปอาบน้ำโกนหนวดให้สะอาดเอี่ยม คุณจะได้สบายตาดีมั้ย “

“ แบบนี้ก็หล่อเท่ไปอีกแบบหนึ่งค่ะ หึๆ “ เธอยกมือแตะแก้มไล้ลงบนเคราเขียวครึ้ม หัวเราะเบาๆ

“ แล้วผมอาบน้ำให้นะ คุณหมอไม่ให้น้ำโดนแผลนะรู้มั้ย  “

“ ฉันทำให้คุณลำบากหลายอย่างเลยนะคะ “

“ อย่าพูดอย่างนี้สิที่รัก ผมไม่เห็นลำบากเลย อยากทำทุกอยากให้เมีย รักเมียมากๆรู้มั้ย “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งจุมพิตลงบนหน้าผากโค้งมนเบาๆ ก่อนจะเอ่ยต่อ “ แล้วเย็นนี้ผมจะพาคุณ ไปกราบคุณพ่อคุณแม่บนตึกนะที่รัก ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ ไปที่บริษัทกันหมดน่ะ “

“ แต่ฉันไม่มีเสื้อผ้า ที่จะสวมใส่ไปพบใครเลยนะคะ ฉันมีบัตรเครดิตอยู่ในกระเป๋าเล็กๆนั่นน่ะค่ะ เราพอจะสั่งซื้อเสื้อผ้าให้มาส่งได้มั้ยคะ “  

“ แคธ.........เก็บเงินของคุณไว้นะครับ ที่นี่เมืองไทย สามีต้องดูแลทุกอย่างให้ภรรยา เราจะใช้เงินกระเป๋าเดียวกัน ไม่มีการต้องแชร์เงินกันหรอกนะ เรื่องเสื้อผ้าลองหาดูในอินเทอร์เน็ต น่าจะได้นะ ผมไม่มีความรู้เรื่องของผู้หญิงเลย ไม่ก็ต้องลองถามน้องสาวดูก่อน ยัยมณน่าจะรู้  เดี๋ยวผมจัดการให้นะ อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ “  

แคธรีนแย้มยิ้มออกมาทันที กับคำพูดของสามี และหลับสนิทไปด้วยความที่เธอยังอ่อนเพลียนัก  ที่ทำให้เขาค่อยๆช้อนกายเธอ อุ้มขึ้นไปบนห้องนอน เธอยิ่งรู้สึกซาบซึ้งกับความรัก ความอ่อนโยน ดูแลเอาใจใส่ ที่เขามีให้ เธออบอุ่น และบอกกับตนเอง........นี่แหละคือสิ่งที่เธอโหยหาจากใครสักคน มาชั่วชีวิต และในระหว่างที่เธอหลับชานนท์ก้จัดการโทรบอกให้น้องสาว จัดการเรื่องเสื้อผ้า เครื่องใช้ เครื่องสำอาง มาให้พร้อมสรรพ

 

คุณพิมพรรณมารดาของชานนท์ กลับมาจากบริษัทในตอนเย็นของวันนั้น พร้อมทั้งคุณชำนาญผู้เป็นสามี มณทิชาถูกเรียกมานั่งในห้องรับแขก และเริ่มสอบสวนลูกสาวก่อนเป็นอันดับแรก

“ พี่ชายแกเขาพานังเมียมาแล้วใช่มั้ยยัยมณ  “

“ ค่ะคุณแม่ “

ลูกสาวเอ่ยตอบพร้อมทั้งมองสีหน้ามารดา ที่ขมวดคิ้วนิ่วหน้า จนเห็นรอยยับย่นที่หางตาที่เริ่มปรากฏให้เห็น ด้วยวัยหกสิบต้นๆ ร่างท้วมขาวในเสื้อผ้าเรียบหรูสมวัย ใบหน้าสวยเมคอัพจนยังดูพริ้งพราว แต่แววตาของมารดากำลังฉายแววกราดเกรี้ยวนัก

“ แล้วที่แกกลับมาตั้งแต่เที่ยงนี่ มาต้อนรับนังพี่สะใภ้แกเหรอไงล่ะ “ เสียงประชดถาม พร้อมทั้งสายตาคาดคั้น มองมาที่ลูกสาวอย่างไม่สบอารมณ์

“ เปล่านี่คะ มณยังไม่ได้เห็นพี่แคธเลย เขายังนอนแบ่บอยู่บนห้อง เพียงแต่ไปช้อปซื้อเสื้อผ้าให้เธอ เพราะพี่นนท์ขอร้องน่ะค่ะ และมณก็เพิ่งจะกลับมาเมื่อกี้นี้เอง “

“ แหม.......ดูแกจะเห่อไปกับพี่แกด้วยนะเนี่ย ใครใช้ให้แกไปยุ่งกับแม่นั่น ฉันไม่ได้นับญาติกับมันนะ “ มารดาหันมากราดเกรี้ยวใส่

มณทิชาเริ่มหน้าบึ้งขึ้นน้อยๆ ปรายตามองบิดาเหมือนจะขอความช่วยเหลือ ทานทอดกายพิงพนักโซฟาฟังเงียบๆ และยกน้ำเย็นในแก้ว ที่เด็กรับใช้นำมาวางให้ขึ้นดื่ม สีหน้าบิดาเรียบเฉย สบตากับลูกสาว เหมือนจะบอกว่าช่วยอะไรไม่ได้ ตัวใครตัวมันประมาณนั้น

“ มณไม่ได้เห่ออะไรหรอกนะคะ แต่สงสารพี่นนท์ พี่นนท์เหนื่อย ไม่ได้หลับได้นอน และขอร้องให้มณช่วย มณจะไม่ช่วยได้ยังไงล่ะคะ “ ลูกสาวเอ่ยเสียงอ่อยๆ

“ เป็นไงนังแหม่มของแก พี่แกไปคว้ามาจากไหนล่ะ งามหน้าฉันนัก แล้วจะให้ฉันอธิบายกับหนูพร้อมเขายังไง ฉันบอกเขาไปแล้วว่า เที่ยวนี้ถ้าตาชานนท์กลับมา จะไปสู่ขอทาบทามเขากับท่านเจ้าสัว ฉันไม่โดนถอนหงอกเหรอไงล่ะ “ มารดายกมือขึ้นชี้ไปบนศีรษะตนเอง

ชานนท์เดินเข้ามาในห้องรับแขกในขณะนั้นพอดี และได้ยินทุกคำของมารดา เขายกมือไหว้ทำความเคารพบิดา และมารดาก่อนจะเอ่ย

“ คุณแม่ครับ........ยัยมณไม่รู้อะไรอย่าไปว่าน้องเลยครับ คุณแม่ถามผมดีกว่าครับ และเรื่องพร้อมใจน่ะ คุณแม่ก็ทราบดีว่า ผมปฏิเสธมาตลอด ผมไม่ได้ชอบพอรักใคร่อะไรเขาเลยนะครับ “

มารดาตวัดสายตาค้อนขวับ เอ่ยเสียงเขียวขึ้น “ ใช่ซี้........แกมันตาต่ำ คนดีๆสูงส่งอย่างแม่พร้อมน่ะ แกไม่แลหรอก ไปเที่ยวคว้านังแหม่มข้างถนนที่ไหนมาล่ะ ไม่มีหัวนอนปลายตีน เสื้อผ้ายังไม่มีจะใส่ทุเรศทุรัง แล้วไง........ใครเขาตามล่ามาล่ะ หรือว่าแกไปฉกอีตัวมา จากซ่องไหนจนพวกแมงดา มันตามมาฆ่ามาแกง ดีนะที่มันไม่ยิงแกอีกคนหนึ่งน่ะ “

คุณชำนาญสามีเอ่ยขัดขึ้นด้วยเสียงเนิบๆ “ นี่คุณพิม.......ให้ลูกมันเล่าดีกว่ามั้ง ไม่รู้อะไรแล้ว พูดจาคาดการณ์เสียเลวร้ายขนาดนี้ ไม่น่าฟังเลยนะ ยังไงๆนังหนูนั่น มันก็มาเป็นเมียลูกเราแล้ว คุณจะด่าทอให้มันได้อะไรขึ้นมาล่ะ “

“ คุณพี่........ไม่ต้องเข้าข้างตานนท์นะคะ ลูกชายไปคว้าใครมาเป็นสะใภ้ คุณพี่ก็ยอมงั้นเหรอคะ แล้วพ่อลูกชายของคุณ มันก็ต้องหลงนังคนนี้ ดูสิมันไม่เคยจริงจังกับใครสักคน แล้วมายินยอมกับนังคนนี้ แสดงว่านังนี่มันต้องเจนจัด จนจับตานนท์อยู่หมัดแบบนี้ อิฉันจะให้ตานนท์เลิกกับแม่นี่ ยังไงตานนท์ก็ต้องแต่งกับยัยพร้อมค่ะ คุณ “ คุณพิมพรรณหันไปแหว เป็นชุดใส่สามีทันที

“ ไร้เหตุผลสิ้นดี อยากทำอะไรก็ทำเถอะ ผมไม่ยุ่งดีกว่า “ คุณชำนาญเอ่ยจบลุกขึ้นยืน และเอ่ยขึ้นกับลูกชาย “ ก็ตามใจแม่แกหน่อยสิตานนท์ เขาอยากได้ลูกสะใภ้รวยๆน่ะ ถ้าแม่พร้อมเขายอมเป็นเมียน้อย แกก็เอามันทั้งสองคนนั่นแหละ “ ท่านเอ่ยประชดภรรยาจบ แล้วเดินออกไปจากห้องรับแขกทันที โดยมีสายตากราดเกรี้ยว ของภรรยาที่ค้อนจนตาคว่ำไล่หลังไป

มารดาหันขวับมาไล่เลียงลูกชายทันที “ ว่าไงตานนท์ แกต้องพานังนั่นไปส่งบ้านส่งเมืองของมัน เอามาจากไหนก็ไปส่งที่นั่นเข้าใจมั้ย และแกจะต้องหมั้นกับแม่พร้อม เร็วที่สุด เพราะฉันพูดไปแล้ว “

“ ถ้าคุณแม่บังคับผมอย่างนี้ ผมก็จะไม่อยู่ที่นี่  ผมรักแคธรีน และเขาไม่มีใคร เขามีผมคนเดียวเท่านั้น เขาเป็นคนที่ผมจะรักเขาได้อย่างหมดใจ และผมก็จะไม่แต่งงานกับคนที่ผมไม่รัก ผมอายุจะสามสิบแล้ว ผมรู้ว่าใครดีหรือไม่ดี แคธรีนไม่ได้เป็นผู้หญิง อย่างที่คุณแม่คิดนะครับ ขอร้องเถอะครับอย่าบังคับผมเรื่องนี้ “ เขาเอ่ยด้วยเสียงเรียบๆ สีหน้าขรึมๆไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมา แต่คุณพิมพรรณก็รู้ว่าลูกชาย พูดจริงทำจริง เสียงจึงอ่อนลง

“ ตานนท์........แต่แม่จะเสียผู้ใหญ่นะลูก แม่พูดกับหนูพร้อมเขาเป็นมั่นเป็นเหมาะ เขารักนนท์มากนะลูกนะ นนท์ก็เห็นว่าเขาคอยนนท์มาตั้งนานแล้ว เห็นใจเขาหน่อยสิลูก “

“ แต่ผมต้องเห็นใจแคธรีนครับคุณแม่ เขาเป็นของผม ฝากชีวิตไว้กับผม เขามีผมคนเดียวในโลกนะครับคุณแม่ และผมก็รักเขาสงสารเขามาก จะให้ผมเสือกไสไล่ส่งเมียไปอยู่ที่ไหนล่ะครับ เขาเป็นผู้หญิงนะครับ สงสารเขาเถอะครับคุณแม่ คุณพ่อเขาเสียและอยู่กับเม่เลี้ยง ฝรั่งเขาไม่มีความสัมพันธ์ เหมือนคนไทยนะครับ อย่าให้เขามาเจอแม่ผัวรังเกียจอีกคนหนึ่งเลยครับ “ เขาเอ่ยจบผลุนผลันลุกขึ้นเดินออกมา พร้อมทั้งมณทิชาก็พรวดพราดตามหลังพี่ชายออกมาด้วย เพราะไม่อยากอยู่รองรับอารมณ์มารดา ที่คงต้องระบายกับเธอต่ออีกแน่ๆ    

 

* มาเป็นกำลังใจให้ชานนท์และแคธรีนกันค่ะ และมาช่วยกันส่งกำลังใจมาให้พี่บุษด้วยนะคะ แก้ไปแล้วหนึ่งรอบ ยังต้องแก้อีกถึงจะปลดแบน จะทำยังไงดีเอ่ย เพราะพี่บุษก็ว่ามันซอฟแล้ว ลบไปทั้งตอนทิ้งเลยดีมั้ย.......ระบายอารมณ์เครียดๆน่ะค่ะน้องๆปวดหมองจัง*



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 9 : เหตุการณ์พลิกผัน อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2784 , โพส : 19 , Rating : 99% / 24 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 19 : ความคิดเห็นที่ 455
โอ้ววว หมดจากตาแก่นั่น มาเจอยัยแก่นี้ ชีแรงด้วย อ่า
PS.  รักมิใช่รางวัลเพื่อตอบแทนความดี...
Name : aoistar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 183.89.21.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 23:15
# 18 : ความคิดเห็นที่ 242
น่าเห็นใจคะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 223.207.155.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2553 / 18:10
# 17 : ความคิดเห็นที่ 187
 ดูท่าทางคุณพ่อของชานนท์คงจะมีความยุติธรรมให้บ้างหรอก
Name : Rheinfall < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rheinfall [ IP : 79.199.220.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 / 01:55
# 16 : ความคิดเห็นที่ 169
P' Bou ka why don't you go post love scene in hongsamut ka!!??
PS.  It is me ตัวกิน PALA
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.109.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2553 / 08:28
# 15 : ความคิดเห็นที่ 156

สงสารคู่นี้จังเลย

เป็นกำลังใจให้พี่บุษนะคะคนกดแบนคงไว้ผมซอยแสกกลางแล้วก็พันผ้าแถบอ่ะแบบรับไม่ได้เลยกดแบน อิ อิ

Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 124.120.36.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 12:03
# 14 : ความคิดเห็นที่ 155
 รอต่อคร่า
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 223.204.218.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 01:16
# 13 : ความคิดเห็นที่ 154
ต้องขอโทษด้วยค่ะ พอดีมัวแต่ไปหลงแสงสีหาทางเข้าบ้านคุณบุษไม่เจอ 555 ว่าไปนั่น ยังไม่ทันได้อ่านเลยได้กินเครื่องดื่มบำรุงกำลังแล้วเหรอคะ เฮ้อ! ใครนะใคร ใจร้ายจริง ๆ คุณไม่อยากอ่านก็ผ่านเลยไปซิคะ มาทำแบบนี้ทำไมทำร้ายจิตใจทั้งคนอ่านคนอื่น ๆ รวมทั้งไรท์เตอร์ที่ต้องเค้นสมองมากมายแค่ไหน ถึงจะแต่งออกมาให้อ่านได้ ขอร้องเถอะค่ะ อย่าทำอีกเลยเพราะปกติภาษาคุณบุษถึงจะเข้าพระเข้านางก็ไม่ได้เข้าข่ายติดเรท ถ้าคุณไม่อยากอ่านก็ปล่อยให้คนอื่นได้อ่านเถอะค่ะ ถ้าไม่มีบทเข้าพระเข้านางเลย นิยายมันก็เหมือนขาดอะไรไปนะคะ ยอมรับเลยค่ะเดี๋ยวนี้เลิกซื้อนิยายแปลไปแล้ว เพราะฉากเข้าพระเข้านางจืดชืดมาก หลังจากบางหน่วยงานของไทยเข้มกับหนังสือแปล มันก็ขาดอรรถรสไปเลย เป็นกำลังใจให้พี่บุษเสมอนะคะ สู้ ๆ ค่ะ
Name : tulip [ IP : 183.89.103.87 ]

วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 22:47
# 12 : ความคิดเห็นที่ 152

เจอศึกแม่ผัวลูกสะใภ้ซะงั้น 



ปล. ไม่ได้เข้าไม่กี่วันตกข่าวซะงั้น ใครแบน นิสัยไม่ดี เลิฟซีนพี่บุษออกจะสวยงามเปรียบเทียบดูดี ไม่ได้น่าเกลียดซักนิด อ่านให้เป็นศิลปะไม่ได้หรือไงกันพวกนี้ มองเป็นอะไรกัน เฮ้ออๆ ข้อง ?? ว่ามาอ่านกันทำเพื่ออออ อ่านแล้วแบน เสียอารมณ์แทนแบบนี้ อย่าไปใส่ใจค่ะพี่บุษ ผึ้งเป็นกำลังใจให้เสมอ ^^


PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.214.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 18:11
# 11 : ความคิดเห็นที่ 149
คุณแม่สามีใจร้ายอ่ะ (เหมือนชีวิตจริงเลยง่ะ)
Name : เรนนี่ [ IP : 118.172.236.63 ]

วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 13:33
# 10 : ความคิดเห็นที่ 148
สู้ ๆ นะค่ะพี่บุษ
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 118.173.153.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 13:09
# 9 : ความคิดเห็นที่ 147
เลิฟซีนต่อไป คุณบุษก็ละไว้ซิคะ ให้แฟนคลับไปหาอ่านตอนเป็นเล่มแล้วค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ พึ่งซื้อปราฏิหารย์รักของคุณเขตพนามาอ่านค่ะ สนุกมาก จากแฟนคลับสูงวัย
Name : กรรณิการ์ [ IP : 118.172.214.245 ]

วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 13:06
# 8 : ความคิดเห็นที่ 143

วันนี้เข้ามาตกใจหมดเลย ตัวแดงใหญ่ อย่างนี้ไม่มีอะไรแบนแน่ๆๆๆ ไรเตอร์ก็อินเทรนด์กับเขาเหมือนกันได้ยาบำรุงกับเขาด้วย ฮิ ฮิ สู้ สู้ น่ะค่ะ เอากำลังใจมาฝากน่ะ

รอ up เสมอ
Name : tungkn4841 [ IP : 125.25.187.65 ]

วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 01:25
# 7 : ความคิดเห็นที่ 142
เป็นกำลังให้น๊าคร๊า 
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 117.47.191.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 00:58
# 6 : ความคิดเห็นที่ 140
งานเข้าพี่บุษแล้วเป็นกำลังใจให้แก้แบนนะคะ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.92.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 / 18:41
# 5 : ความคิดเห็นที่ 139

พี่บุษสู้ๆ แก้แบนเร็วๆนะคะ


PS.  เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด (ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาBlythe)
Name : ม่านเมฆา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ม่านเมฆา [ IP : 125.27.74.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 / 15:59
# 4 : ความคิดเห็นที่ 138
อุปสรรคของทั้งคู่มีรอบด้านเลย จะฝ่าฟันไปได้หรือปล่าว
รอไรเตอร์มา up ต่อ
Name : tungkn4841 [ IP : 125.24.190.73 ]

วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 / 01:31
# 3 : ความคิดเห็นที่ 137
มีอุปสรรคเข้ามาให้แก้อีกแล้วสงสารคู่นี้จังค่ะ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 61.90.76.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 / 20:37
# 2 : ความคิดเห็นที่ 136
น่าสงสารแคธจัง เรื่องของพี่บุษเนี้ยชอบทรมารนางเอกของเราทุกทีเลยอ่ะ
แต่เราก็ยังติดตามอ่านอย่างเหนียวแน่น กิกิกิ
Name : Rainam13 < My.iD > [ IP : 124.122.95.208 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 / 20:16
# 1 : ความคิดเห็นที่ 135
ติดตามต่อไปค้า
PS.  ขอเพิ่มเติมรักได้มั้ย อยู่อย่างนี้ ให้แต่ละนาทีมีแต่ความใส่ใจ หยุดที่เธอแล้ว แต่ไม่หยุดเพิ่มเติม ความรักที่ให้ไป
Name : nah bfc love P' Bie makmai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nah bfc love P' Bie makmai [ IP : 115.87.123.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 / 19:54
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android