คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ.

ตอนที่ 7 : แสนเสน่หา อัพ100%


     อัพเดท 5 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน โรแมนติค
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 5 mem(s) ]
This month views : 9 Overall : 63,743
743 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 103 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 7 : แสนเสน่หา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3402 , โพส : 21 , Rating : 99% / 16 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 7 แสนเสน่หา อัพ100 %

 

เฮ็นรี่เศรษฐีชรามองสภาพลูกน้อง ที่แต่ละคนสะบักสะบอม เดินเข้ามาในห้อง และมายืนก้มหน้าเงียบ แก้มที่มีรอยยับย่นของชายชรา ดูเหมือนจะกระตุกถี่ๆขึ้น สีหน้าเขาเครียดขึ้ง ดวงตาคมดุจเหยี่ยวระริกวาว มือสั่นสะท้านกำเข้าหากัน กราดสายตามองลูกน้องและจับจ้องไปที่ทุกคน ตวาดถามออกมาด้วยเสียงเกรี้ยวกราด

 “ พวกไหนจับแคธรีนไป “

ชายร่างหนา ผมสีอ่อน โครงหน้าเหลี่ยม เอ่ยตอบ “  ผมไม่ทราบครับท่าน มีพวกมาเฟียรัสเซีย ที่เข้ามารุมทำร้ายพวกเราก่อน โดยที่เราไม่รู้ตัวเลย และกระชากคุณแคธรีนไป แต่ยังมีคนไทยอีกกลุ่มเข้ามา ชกต่อยกับพวกมัน ที่ทำให้พวกเราสับสนไม่รู้ใครเป็นใคร ชุลมุนไปหมดครับท่าน และในช่วงชุลมุนคุณแคธรีนก็ถูกผู้ชายคนหนึ่ง กระชากเธอพาหนีไป ซึ่งน่าจะเป็นกลุ่มคนไทย ที่มาทีหลังน่ะครับ  ผมยิงปืนขึ้นฟ้าขู่ แต่คนที่พาคุณแคธรีน ก็พาวิ่งไปในฝูงคนที่ริมหาดพาหายไปครับ “

“ บัดซบ........คนไทยงั้นหรือ แคธรีนติดต่อกับคนไทยงั้นหรือ ไม่น่าเป็นไปได้ หรือว่าเป็นพวกมาเฟียคนไทยบนเกาะนี้ เข้ามาสวมรอยไอ้พวกรัสเซียวะ พวกมึงออกไปสืบให้ได้ ติดสินบนทุกหน่วยงานของรัฐที่นี่ และออกไปหาข่าวให้ทั่วเกาะ ปริ้นท์รูปของแคธรีนออกมา และไปแจ้งความ ขอดูกล้องวงจรปิดตามสนามบิน ท่าเรือ ท่ารถ ตามโรงแรมตามรีสอร์ททุกที่ อัดเงินคนในท้องที่นี่เข้าไป ให้พวกมันช่วยออกตาม พวกแกต้องตามแคธรีนมาให้ได้ เร็วที่สุด ถ้ารู้ว่าเป็นพวกไหนจัดการเก็บมันทันที “ เขาออกคำสั่งด้วยเสียงเรียบเย็น สีหน้าเหี้ยมเกรียม  กายของชายชราสั่นเทิ้ม

 

ไวน์แดงในแก้วสวย ถูกชนกันดังกิ๊ก! แคธรีนจิบเพียงให้รสของมันซ่านลงในลำคอ และความที่ไม่คุ้นเคยทำให้เพียงไม่กี่จิบ เธอก็แก้มแดงกล่ำ จนชานนท์ต้องไล้มือลงบนแก้มสวยเบาๆ ตามลงด้วยปลายจมูก

“ แก้มคุณแดง ตาคุณหวานเยิ้มแล้วรู้มั้ย เมาเหรอยังครับ “

“ คงยังมั้งคะ รู้สึกแต่ว่าแก้มร้อนไปหมดเลยค่ะ คุณมอมเหล้าฉันเหรอคะชานนท์ หึๆ “ เธอเอ่ยด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ตาสวยหวานทอดมองหน้าเขา

ทั้งสองสบตากันนิ่งๆ ถ่ายทอดความรู้สึกให้กันได้รับรู้ ทั้งคู่พยายามตัดความกังวลออกไปจากหัวใจ เขาพาเธอลุกขึ้นยืน โอบประคองร่างบางไว้ในวงแขน และคล้องแขนไว้กับเอวเธอ ทำให้แคธรีนต้องยกแขนโอบรอบคอเขาไว้ เขาขยับพาเธอเต้นรำ กระซิบที่ริมแก้มนวล

“ เรามาเต้นรำกัน ด้วยเสียงเพลงจากธรรมชาตินะครับ ผมมีความสุข จนรู้สึกว่าท้องฟ้ายามค่ำคืน สวยกว่าทุกวันที่ผมเคยเห็นมาชั่วชีวิต “ เขารำพันเบาๆ

“ คุณเป็นผู้ชายที่โรแมนติคมากค่ะชานนท์ รักคุณเหลือเกินค่ะ “ เธอเอ่ยบอกและจูบที่ใบหูเขาเบาๆ กายแนบกาย และเสียดสีกันเบาๆ ชายหนุ่มพรมจูบลงบนซอกคอ ละเรื่อยลงบนเนินอกเบาๆ หญิงสาวจูบเขาแผ่วที่ริมแก้ม เม้มริมฝีปากลงบนใบหูเขา กัดเบาๆอย่างหยอกเอิน

“ ไปนอนดูดาวกันดีกว่านะที่รัก “

เมื่อได้ลงนอนอิงแอบแนบชิดกันที่ระเบียง ชมดาวที่พริบพราวเกลื่อนฟ้า และฟังเสียงคลื่นที่เข้าซัดฝั่ง ลมทะเลพัดผะแผ่วผิวกาย กับบรรยากาศแสนจะโรแมนติค เป็นคืนแรกที่ทั้งคู่ได้มีโอกาส ได้แนบชิดกันโดยไม่ต้องกังวลถึงเวลา ร่างบางที่มีผ้าพันบาติคผืนนุ่ม ห่มแบบกระโจมอกไว้เพียงผืนเดียว ซบกายลงอิงแอบอกอุ่น ที่เอนพิงกายบนเบาะรองนอน เขาเปลือยอกอวดความแมน ให้เธอไล้ปลายนิ้วลงบนรอนกล้ามเล่นเบาๆ และหัวเราะคิกๆ

“ หุ่นคุณสุดยอดเลยค่ะ ฉันหลงคุณจัง “

เขาจับมือบางของเธอมาจดจูบ และไล้ปลายคางสากๆลงหลังมือเธอเบาๆ เอ่ยเสียงเสียงแผ่ว “ แคธรีน........ผมอยากจะบอกกับคุณว่า คืนนี้ผมมีความรู้สึก เหมือนกับว่า เป็นคืนวันฮันนีมูนของเรา รู้สึกเหมือนชีวิตมีอิสระ เปี่ยมสุขจนบอกไม่ถูกน่ะ “

“ ก็คิดสิคะว่าเรากำลังมาฮันนีมูนกัน “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งช้อนสายตาขึ้นมองเขา ทั้งคู่ต่างสบตากันนิ่งๆ แคธรีนยอมรับกับใจตนเอง ว่าเธอหลงใหลดวงตาคู่สวยของเขานัก ดวงตาที่บอกความรู้สึกทุกอย่างได้แทนคำพูด ตั้งแต่วันแรกที่ได้สบสายตากับเขา

“ แคธรีน........ผมไม่เคยคิดจะแต่งงานกับใคร ผมไม่ชอบการผูกมัด ผมชอบท่องเที่ยวไปเรื่อยเปื่อยไม่เคยคิดจะมีครอบครัว ผมใช้ชีวิตที่อิสระมาตลอด ตั้งแต่มีคุณความคิดผมก็เปลี่ยนไป อยากครอบครองคุณไว้เป็นของผม มีคุณเคียงข้างในทุกหนทุกแห่ง ผมบอกตรงๆนะแคธ ว่าผมไม่เคยคิดจริงจังกับผู้หญิงคนไหนเลย “

“ คุณคงมีผู้หญิงมากมายสินะคะ “

“ ก็ทำนองนั้นนะ แต่ผมไม่เคยรักใครต้องการใคร แบบที่จะต้องอยู่ด้วยกัน และผมก็ถามตัวเองมาตลอดสองสามวันตั้งแต่ที่พบคุณ ว่าทำไมผมถึงต้องรัก ทำไมถึงต้องการคุณ มากมายขนาดนี้ด้วยนะ “

             “ แล้วได้คำตอบเหรอยังคะ “เธอเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มหวานพราว

“ หึๆๆ ก็ความรักมันไม่มีเหตุผล ไม่ใช่เหรอครับ ให้เราหายังไง ทุกอย่างที่ออกมาจากความรู้สึก มันก็กลายเป็นคำตอบ จะถามว่ารักเพราะดวงตาสวยเศร้า เว้าวอนคู่นี้งั้นหรือ หรือว่ารักเพราะคุณแสนสวยขนาดนี้ใช่มั้ย หรือว่ารักเพราะสงสารหรือเปล่า หรือว่ารักเพราะเซ็กส์ที่มีให้กัน เพราะคำถามมันก็กลายเป็นคำตอบไปหมด “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งจดริมฝีปากจูบลงบนเปลือกตาเธอ

แคธรีนคลี่ยิ้มสวย มองเขาด้วยสายตาหวานรัก ไล้ฝ่ามือบางลงบนอกกว้าง เผยอกายขึ้นจุมพิต ลงบนปุ่มสีน้ำตาลบนอกเขาเบาๆอย่างหยอกเย้า  และขึ้นคร่อมร่างบนตักเขา ยกสองมือขึ้นประคองแก้มเขาไว้ จดจูบบดเบียดลงบนริมฝีปากอุ่นนิ่งนานดื่มด่ำ เหมือนเป็นรางวัลกับถ้วยคำแสนหวาน สองแขนแข็งแรงจึงโอบกอดรอบกายบางไว้แนบกาย รักละมุนกรุ่นหัวใจ ที่ต่างก็ค่อยๆบรรจงให้มันเกิด

สองมือหนาประคองใบหน้างาม เอ่ยถามด้วยสายตาหวานวิบวับ “ ที่รักบอกความรู้สึกของคุณ ที่มีต่อผมสิแคธ ผมอยากรู้ บอกได้มั้ย “

“ ชานนท์คะรักของฉัน คืออยากเห็นคุณมีความสุขค่ะ ทุกๆอย่างที่ฉันจะให้กับคุณได้ ฉันจะสรรหาให้คุณค่ะ พอใจมั้ยคะ ฉันคิดอย่างนี้จริงๆนะคะ “

“ ขอบคุณนะที่รัก เป็นนิยามความรักที่ซาบซึ้งที่สุดครับ “

“ สอนให้ฉันรักคุณสิคะ เราจะมีความสุข ในคืนฮันนีมูนด้วยกัน ฉันรักคุณปรารถนาคุณเหลือเกินค่ะ “ เธอกระซิบบอกเขาที่ริมแก้มสากๆ

เสียงกระเส่าแผ่วต่ำเอ่ยบอกเธอเบาๆ ที่ริมแก้ม “ แคธรีนรักผมอย่าง ที่หัวใจคุณปรารถนาสิครับ ผมตื่นเต้นนะที่รัก “

แคธรีนปลดปมผ้าที่อกออก และมันหล่นลงมากองที่เอว บัวคู่งามชูชันงดงาม ที่ทำให้ชานนท์ ถึงกลับระทึกขึ้นในอก เขาตื่นเต้นจริงๆอย่างที่พูด เมื่อแคธรีนต้องการจะรักเขา เธอเหมือนจะเพียรตอบแทนให้เขาพึงพอใจ  เสน่ห์ในเรือนกายเธอ ก็ทำให้เขาแทบคลั่ง แม้เพียงได้สัมผัสด้วยสายตา อกเปลือยสล้างตรงหน้าคัดเคร่งเต็มตึง ที่ทำให้กล้ามเนื้อในกายเขา เครียดขมึงขึ้นทันที สองมือตะโบมโลมลง เธอหลับตาพริ้ม แหงนหงายกายให้เชาเชยชม ชายหนุ่มถึงกับต้องจดริมฝีปากลงโลมเลียม และดื่มด่ำลงอย่างลืมตัว สองมือหนาประคองไว้อย่างทะนุถนอม แต่ความเต็มตึง ทำให้อารมณ์เขาเตลิดเพริด และเมื่อไม่อาจหยุดยั้ง อารมณ์หวานหวาม กลับกอบกำขยำขยี้ ที่ทำให้ร่างบางถึงกับต้องครางเบาๆออกมา

“ ชานนท์........”

ร่างอรชรอ้อนแอ้น ที่เปล่าเปลือยงดงาม เมื่อถูกทาบทาด้วยแสงสีส้มสลัว ของโคมไฟริมระเบียง ที่นั่งคร่อมอยู่บนกายเขา อิดเอื้อนเบือนกายน้อยๆ เมื่อเขาไม่หยุดที่จะดื่มด่ำ หญิงสาวรู้สึกถึงกล้ามเนื้อในกายเขา กระตุกเกร็ง ที่ทำให้เธอแก้มแดงก่ำร้อนวูบวาบ

“ รักผมสิครับ ผมทนไม่ไหว “

เขาเอ่ยเสียงพร่า ขยับกายที่พันไว้ด้วย ผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว กายบางระริก ใจสั่นสะท้านปลดผ้าที่พันกายนั้นออกให้ เลื่อนกายลงสำรวจจุมพิต ริมฝีปากลงพรม บนอกกว้างระเรื่อยลงบน มัดกล้ามหน้าท้อง และเลื่อนลงบนหน้าขาที่แข็งแกร่ง ดื่มด่ำกับสรีระอันงดงามของชายหนุ่ม จู่โจมรุกรานเขาด้วยเรียวปากสวย มือหนาขยุ้มลงต้นแขนเธอบีบเกร็งไว้แน่น

“ แคธ......แคธ........ผมจะขาดใจ “ เสียงแหบพร่าสั่นสะท้าน แต่เธอไม่อาจหยุดลงทัณฑ์กลั่นแกล้ง กายของนักโทษชายกระตุก ร้องครางในลำคอ อย่างนึกไม่ถึงว่า เธอจะอำมหิตที่ลงโทษเขา อย่างหนักหน่วงเพียงนี้   

เมื่อใจเจียนจะขาดรอน ร้องปรามเมื่อสุดทานทน สองมือต้องประคองแก้มนวลไว้ “ แคธผมทนไม่ได้ ได้โปรดรักผมเถอะที่รัก“

เขารั้งกายบางเธอขึ้น ประคองร่างงามลงบนกายเขา  ความอุ่นซ่านแทรกผ่าน เข้าไปถึงหัวใจ ที่ทำให้กายบางเข้ากอดกายหนารัดไว้แน่น เธอร้องครางในลำคอออกมาเบาๆ

“ แคธ........คุณหวานเหลือเกิน “ เสียงเขาแผ่วละเมอ

สองมือบางประคองแก้มเขาจดจูบ ขยับกายตามจังหวะของหัวใจที่เต้นระทึก มือหนาละไล้เปะปะ บีบกระชับลงบนหนั่นเนื้อ เสียงคลื่นที่โถมกระแทกเข้าซัดฝั่ง เริ่มถี่กระชั้น ตามแรงลมที่โหมพัด บัวงามกระเพื่อมไหวระริก จนต้องสองมือหนาต้องประคอง กอบกำบดปลายนิ้ว ชานนท์กำลังจะทนต่อไม่ได้ สีหน้าเขาทรมานกัดฟันกรอด และเผลอร้องคราง อย่างไม่อาจห้ามได้

คลื่นไม่หยุดถาโถม และเร่งกระชั้นรุนแรงขึ้นทุกที เสียงครางเรียกชื่อเขาระรัว “ชานนท์ .......ชานนท์ “ กายสวยระริกไหว ใบหน้างามบ่งบอก ความทรมานอันแสนหฤหรรษ์ ดวงตาคู่สวยหวานเยิ้ม ริมฝีปากอิ่มเผยอครางครวญ

“ ที่รักให้ผมรักเถอะนะ “ เสียงกระซิบกระเส่าแผ่วโหย เหมือนจะขาดใจ จับเอวบางไว้แน่นไม่ให้ขยับและกลับกระหวัดร่างบางลง

คลื่นลมกลับแปรปรวน โถมกระหน่ำเข้าซัดฝั่ง อย่างแรงเร้าหนักหน่วง จนกายสะท้านสะเทือนไหว เสียงจากเกลียวคลื่น ครางครวญเหมือนจะขาดใจ แข่งกับเสียงสายลม ที่กรีดร้องหวีดหวิว และเร้าเร่ง ความรู้สึกที่ต่างมีให้กัน เป็นที่สุดของความสุขที่ต่างก็ไม่เคยเกิด ขึ้นในใจตนเองเลยสักครั้ง เพราะทั้งรักและปรารถนาได้ผสมผสานกันเป็นหนึ่งเดียวในหัวใจ

ชานนท์กอดร่างบาง ที่เขาแสนเสน่หาไว้ในอ้อมแขน เมื่อเธอนอนหลับสนิท นิ่งมองใบหน้าสวยไล้ลงปลายมือลงบนแก้มนวลเบาๆ และเริ่มรำพึงในใจ........ ถ้าต้องจากกันจริงๆ จะด้วยเหตุใดก็ตาม เขาจะทนได้งั้นหรือ เมื่อครู่ที่เพื่อนโทรมาบอก ถึงความเคลื่อนไหวของเฮ็นรี่ ที่ส่งคนไปสะกัดทั้งสนามบิน ท่ารถ และมีรูปของแคธรีนส่งให้กับตำรวจ แจ้งว่าถูกลักพา และพรุ่งนี้การค้นหา จะเข้มข้นอย่างที่สุด เขาจะพาเธอหนีไปทางไหนกันนะ แต่ทางเดียวที่เพื่อนแนะนำไว้ เขาจะต้องเสี่ยงแน่  เพราะเป็นทางเดียวที่จะเห็นทางที่จะรอดไปได้

 

ชานนท์ไล้มือหนาลงบนแผ่นหลังเบาๆ เหมือนจะกล่อมให้เธอหลับ มองเธออย่างแสนสงสาร ที่คงทั้งเหนื่อยและตื่นกลัว เขาห่มผ้าให้ร่างบาง และค่อยๆเลื่อนกาย ลุกขึ้นมาแต่งตัวและเดินมาที่ล๊อบบี้ของรีสอร์ท ที่เขาคิดว่าเขาจะรอเวลาอะไรไม่ได้อีกแล้ว พรุ่งนี้เช้าจะต้องมีการค้นหาเขาและเธอ และคืนนี้บนเกาะก็คง จะมีการค้นหากันอย่างโกลาหลแน่ ชานนท์เดินเอื่อยๆอย่างครุ่นคิด........เราต้องหาคนช่วย

เขาเดินมาถึงล๊อบบี้ที่ยังคงเปิดไฟสว่างไสว มีเด็กหนุ่มพนักงานของรีสอร์ท เข้าเวรอยู่ที่ฟร้อนท์เพียงคนเดียว เขาจึงเดินเข้าไปตีสนิทชวนคุยถามโน่นนี่ เกี่ยวกับดินฟ้าอากาศ แขกที่มาท่องเที่ยว การทำงานของเขา และวกมาเลียบเคียง    

“ เอ่อ........แล้วน้องชายเป็นคนท้องที่ ที่นี่หรือเปล่า “

“ อ๋อครับ ผมเป็นคนสุราษฎร์ครับ “

“ แต่งงานหรือยังล่ะ “

“ ยังเลยครับ แต่ผมมีแฟน ก็กำลังทำงานหาเงินไปแต่งอยู่ครับ มันเป็นการรอคอยเวลา รอความพร้อมน่ะครับคุณ แต่คนจนมันพร้อมยากสักหน่อย เพราะถ้าขาดเงิน ก็ขาดไปหมดทุกอย่างแหละครับ ความทรมานเพราะความรักนี่แย่จริงๆเลยนะครับ เพราะพ่อแม่เขาก็อยากได้ลูกเขย ที่ทำให้ลูกสาวเขาสบาย แต่เราก็มีแต่เงินเดือนเท่านี้ ทำไงได้ล่ะครับ ผมยังไม่รู้เลยครับ ว่าแฟนผมเขาจะรอผมไหวเหรอเปล่า “ เด็กหนุ่มเอ่ยรำพึงรำพัน เหมือนจะปรับทุกข์ ด้วยสายตาที่หม่นเศร้า แววตาเศร้าสลดลง

“ ความรักมันทำให้คนเป็นทุกข์ และเป็นสุขได้ในเวลาเดียวกัน ฉันก็เหมือนกันนะน้องชาย ทุกข์จนนอนไม่หลับไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครเลยละ “ ชานนท์เข้าเรื่องของเขาทันที

“ เอ่อ.......ขอโทษนะครับ คุณน่ะเหรอครับทุกข์ แฟนคุณสวยอย่างกับนางเอกหนังฝรั่ง ท่าทางคุณก็ออกจะรวย มาพักค้างคืนที่นี่ห้องละตั้งหมื่นกว่าบาท และคุณทั้งสองคนก็ดู ออกจากสวีตหวาน แล้วจะทุกข์เรื่องความรัก ทุกข์ยังไงครับ ผมเดาไม่ออกเลย “ เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้าฉงน

“ นี่น้องชาย ฉันก็มีปัญหาคล้ายๆกับน้องชายน่ะแหละ แต่รู้สึกว่ามันจะหนักกว่าเสียอีกน่ะ คือพ่อของแฟนฉันน่ะรวยมาก เป็นฝรั่งที่มีอิทธิพล และเขารังเกียจฉัน ที่เทียบฐานะแล้วฉันก็เป็นผู้ชายจนๆ คนหนึ่งในสายตามหาเศรษฐีอย่างเขา แต่เราสองคนน่ะรักกัน ฉันพาเขาหนีมา และยังไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ จะหนีรอดเหรอเปล่าเลย  ถ้าฉันถูกเขาจับได้ละก็ เขาคงเก็บฉันแน่ๆ “

“ โอโฮ........อย่างนี้ก็แย่เลยสิคุณ แล้วคุณจะทำยังไงล่ะครับ “

“ นั่นสิ ฉันก็คิดอยู่นี่ไงล่ะ น้องชายมีทางช่วยฉันมั้ยล่ะ หาทางพาฉันไปจากที่นี่ ที่ไม่ใช่ทางรถ แต่เป็นทางเรือ ฉันจะให้น้องชายหมื่นหนึ่ง หาทางพาฉันกับแฟนหนีไปหน่อย น่าจะก่อนเช้านี้น่ะได้มั้ยล่ะ น้องชายก็เห็นนะว่าฉันไม่มีเสื้อผ้า หรืออะไรติดตัวมาเลย เพราะฉันหนีมาจริงๆ “

เด็กหนุ่มมองเขาอย่างพิจารณา จนทั่วตัวด้วยท่าทางนิ่งคิด ทำให้ชานนท์เอ่ยขึ้น “ น้องชายไม่ต้องกลัวว่าฉัน จะทำผิดกฎหมายหนีมาหรอกนะ ฉันให้นายดูบัตรประจำตัวได้ทุกอย่างเลย ทั้งของฉันของแฟนฉัน หนังสือเดินทาง ทุกอย่างมีครบเลยละน้องชาย ช่วยฉันหน่อยเถอะนะ  “

เด็กหนุ่มนิ่งเงียบด้วยท่าทางครุ่นคิด อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “ ผมคิดว่าคุณน่าจะต้องหาที่ซ่อนตัวก่อน ถ้าเขามีอิทธิพลมากละก็ เกาะแค่นี้เขาเจอคุณแน่ เพราะถ้าเขาให้คนในพื้นที่ตามหาด้วย ถ้าทั้งตำรวจด้วยละก็ คุณท่าจะรอดยาก ถ้าเขารวยขนาดมหาเศรษฐี เงินเขาซื้อทุกอย่างได้เสมอนะครับคุณ “

“ นั่นน่ะสิน้องชาย แล้วไอ้ที่ซ่อนตัว ฉันจะไปหาที่ไหนล่ะ ฉันไม่รู้จักใครในพื้นที่ที่นี่เลยนะ “

“ ตีสี่ผมจะออกเวร ผมจะพาคุณไปอยู่ที่เกาะ หมู่บ้านชาวเล ผมมีลุงอยู่ที่นั่น คุณอยู่ต้องอยู่ที่นั่นสักสองสามวันให้พวกเขานึกว่า คุณหนีออกนอกพื้นที่ไปแล้ว และหาทางไปกับเรือประมงไปขึ้นที่จังหวัดอื่นก็น่าจะปลอดภัยกว่านะครับ “

คำของเด็กหนุ่มทำให้เข้าล็อคที่เพื่อนบอกไว้ ว่าเขาน่าจะหนีไปทางเรือ เพราะทางบกไม่รอดแน่ ด้วยแคธรีนเป็นเป้าหมาย ที่สะดุดตาคนที่สุด ที่เขาและเธอจะไม่มีทางรอด

“ ผมจะช่วยคุณ เราต้องเริ่มแผนแล้วครับ “ เด็กหนุ่มปราดไปที่สมุดรายชื่อผู้เข้าพัก และเทน้ำลงไป ทำให้เหมือนว่ามีน้ำหก และใช้นิ้วถูลงบนชื่อเขาเบาๆ ที่ลงชื่อไว้และชื่ออื่นด้วย เพื่อไม่ให้เป็นพิรุธ และหาผ้ามาซับลงไปผึ่งไว้ เงยหน้าบอกเขา “ ผมเคยเห็นตำรวจมาขอตรวจครับ เวลาที่เขาค้นหาใครสักคน ถ้าพ่อตาคุณแจ้งความ ตำรวจต้องมาตรวจ หรือไม่ก็โทรมาเชคข้อมูลแน่ๆครับ “

“ เอ่อคุณครับ ในรีสอร์ทนี่มีพวกอาหารแห้ง นม ขนม ที่คุณน่าจะซื้อติดมือไปบ้าง เผื่อแฟนคุณอาจจะกินอะไรลำบากน่ะครับ “

ชานนท์ใจชื้นขึ้นทันที ที่เด็กหนุ่มรับปากช่วย เพราะการหนีที่ผิดแผน ที่เพื่อนเตรียมรถไว้ถึงสองคัน เพื่อเปลี่ยนสลับในการหนี กลับต้องถูกล้มเลิกทุกอย่าง ซึ่งทำให้เขาหนักใจที่สุด เพราะเขาจะเป็นคนที่โดนเก็บ อย่างที่แคธรีนก็รู้ เพียงแต่เขาไม่อยากพูดอะไร ให้เธอต้องหวาดหวั่นไปมากกว่านี้ ชานนท์ไม่สามารถข่มตาให้หลับได้อีก และค่อนสว่างที่เขาปลุกแคธรีนให้รีบเตรียมตัว

“ เราจะไปไหนกันหรือคะชานนท์ ยังไม่สว่างเลยนี่คะ “

“ แคธรีน มีคนช่วยเรา เราต้องไปอยู่ตามหมู่บ้านชาวประมง เขาบอกว่าเป็นเกาะของพวกชาวเล เราจะอยู่โรงแรมหรือว่ารีสอร์ทไม่ได้ วันนี้พวกเขาต้องค้นหาเรา อย่างที่เรียกว่าแทบพลิกแผ่นดินแน่ อดทนสักสองสามวันนะที่รัก “

“ ฉันจะอดทนค่ะชานนท์ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะจะลำบากแค่ไหนก็ไม่เป็นไร หรอกค่ะ “

อากาศเย็นจนหนาวเหน็บ ด้วยลมจากทะเลค่อนรุ่ง ที่เธอและชานนท์นั่งมากลางลำเรือ ที่ออกแล่นมาในทะเล เด็กหนุ่มที่บอกว่าเขาชื่อเสริม ขับเรือท้องแบนพาเขาและแคธรีน เรียบริมฝั่งและครู่ใหญ่ก็พาแล่นตัดคลื่นตรงไปที่เกาะเล็กๆข้างหน้า ที่เริ่มจะพอมองเห็นรำไร ชานนท์กอดร่างบาง ที่ใช้ผ้าบาติคผืนนั้นห่มกายมาด้วย เธอสั่นสะท้านน้อยๆ แต่ก็หันมายิ้มให้เขา สอดมือโอบกอดเขาไว้ ที่ต่างคนเหมือนจะพยายามต่างปลอบใจกัน ด้วยสีหน้าแช่มชื่น แต่ในใจต่างก็นึกหวาดหวั่นนัก

เรือแล่นมาเกือบชั่วโมง และมาจอดเทียบท่า ก็เกือบจะสว่างแล้ว แสงสีทองเริ่มจับขอบฟ้างดงาม เด็กหนุ่มพาคนทั้งคู่เดินเท้า เข้าไปในหมู่บ้านของชาวเล ที่ปลูกบ้านเรือนเรียงรายอยู่ริมหาด และบางครอบครัวก็อยู่อาศัยในเรือ ที่ปักหลักและผูกเรือไว้ ไม่ห่างฝั่งมากนัก  เด็กหนุ่มผิวเข้มพาไปหาญาติซึ่งเป็นชายชรา และเหมือนจะเป็นหัวหน้าผู้อาวุโส เล่าทุกอย่างที่ชานนท์เล่า ถ่ายทอดเป็นภาษาพื้นเมือง ให้ตาเฒ่าเฮงฟัง และน้ำใจของคนพื้นบ้าน ที่รู้ว่าชาวต่างชาติ หมายเอาชีวิตคนไทยด้วยกัน แกรีบอาสาเข้าช่วยทันที รีบพาลงจากเรือนพัก ที่ปลูกสร้างง่ายๆติดริมทะเล พาเดินเรียบชายหาด และชี้มือไปที่เรือลำใหญ่ ที่สร้างจากแผ่นกระดาน มีหลังคาอยู่กลางลำเรือ ที่ผูกอยู่กับหลัก ที่ปักไว้ห่างจากชายหาดไม่มากนัก  

“ พวกคุณต้องลงไปอยู่ในเรือนั่น ถึงจะปลอดภัย เพราะอาจมีการมาค้น และบางวันก็มีนักท่องเที่ยว ขึ้นมาเที่ยวบ้างเหมือนกัน เรือลำนี้เป็นเรือของพวกฝรั่ง มาขอซื้อไว้จากพวกเรา พวกเขามาทำงานวิจัย อีกสองเดือนเขาถึงจะกลับมาอีก พออยู่ได้น่ะคุณ เพราะพวกเขาจ้างให้พวกเราดูแลไว้ให้ และก็ทิ้งพวกเครื่องนอน พวกสัมภาระเอาไว้ด้วยน่ะ พวกฝรั่งพวกนี้ ชอบมาศึกษาธรรมชาติใต้ทะเล และชอบใช้ชีวิตอยู่อย่างพวกเรา และคุณสองคนต้องรอ อีกสองวันจะมีเรือประมงออกจากท่านี่ ตอนนี้พวกลูกเรือ ก็กำลังเตรียมของลงเรือ รอไต้ก๋งที่แกติดธุระ อยู่ที่พุนพินบ้านแกน่ะ ถ้าอย่างเร็วก็น่าจะเป็นพรุ่งนี้ละคุณ “ ตาเฒ่าเฮงเอ่ยอธิบาย

ชานนท์หันมามองแคธรีน” เราต้องลงอยู่ในเรือนั่น คุณต้องอดทนนะที่รัก เพราะบนฝั่งไม่น่าจะปลอดภัย “ หญิงสาวหันมาพยักหน้าน้อยๆ คลี่ยิ้มและเอ่ยออกมาให้เขาสบายใจ

“ ฉันชอบค่ะน่าสนุกดีออกนะคะ “

เรือแบบชาวเล ที่มีหลังคากลางลำเรือ คล้ายจะมุงด้วยเปลือกไม้ เป็นหลังคาที่ครอบต่ำ ลงมาถึงข้างลำเรือ ที่เป็นแผ่นกระดาน ที่มองเข้าไปมืดสนิท มองไม่เห็นอะไร  ซึ่งก็น่าจะเป็นที่ปลอดภัยกว่าบนฝั่ง อย่างที่ตาเฒ่าเฮงบอก เขาว่าจ้างให้หาอาหารมาส่งให้ เด็กหนุ่มก็ยังรับอาสาว่าเขาจะมาทุกวัน หาอาหารมาให้ เขาซาบซึ้งกับน้ำใจของคนพื้นที่ที่นี่ อย่างที่สุด

“ เสริมฉันขอบใจนายมากนะที่ช่วยฉัน และให้ฉันกลับไปอย่างปลอดภัย ฉันจะไม่ลืมนาย และถ้าฉันจะช่วยอะไรนายได้บ้างในอนาคต ฉันจะช่วยทุกอย่าง แม้แต่เรื่องที่นายจะแต่งเมีย “ เขาตบบ่าเด็กหนุ่มเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม หัวเราะเบาๆ ด้วยท่าทางเย้าๆเขาสีหน้าของชานนท์แสดงความซาบซึ้งนัก เขานับเงินในกระเป๋าส่งให้นายเสริม และเฒ่าเฮง ตอบแทนน้ำใจ

เด็กหนุ่มเอ่ยอย่างอารี “ ผมว่าคุณเก็บเงินที่จะให้ผม ไว้ก่อนดีกว่านะครับ เพราะคุณอาจจะต้องให้ค่าเรือตังเก ที่คุณจะต้องอาศัยหนีไปจากที่นี่ เพราะเขาคงไม่รับบัตรเครดิตหรอกครับ ไว้คุณถึงกรุงเทพฯค่อยส่งมาให้ผมก็ได้ วันนี้ผมจะไปหาข่าวที่เกาะ และจะกลับมาบอกนะครับ ผมจะคอยช่วยคุณ เผื่อว่าพวกมันจะมาที่นี่ จะคอยดูทางหนีทีไล่ให้น่ะ เรามีทางหนีขึ้นเขา สำหรับหนีซึนามิ ถ้าจำเป็นผมจะพาหนีครับ แล้วยังไงเย็นๆผมจะไปหาซื้ออาหาร จากเกาะโน้นมาให้ คุณพาคุณผู้หญิงลงไปนอนเอาแรงเถอะครับ “ เด็กหนุ่มเอ่ยด้วยรอยยิ้มเยือนอวดฟันขาว ที่ตัดกับสีผิวของเขา และคำพูดของเด็กหนุ่มก็แข็งขันนัก ที่ยังห่วงใยเขาและแคธรีน ชานนท์รีบยัดเงินใส่มือให้เขา

“ ฉันยังพอมีเงินสดอยู่บ้างน่ะ นายเอาไว้ก่อนละกันไม่ต้องห่วงฉันหรอกนะ ขอบใจนายมากนะเสริม ฉันจะไม่ลืมบุญคุณนายเลย ช่วยฉันให้ตลอดรอดฝั่งก็แล้วกัน“  

“ เต็มที่อยู่แล้วครับ เพราะผมอาจจะไม่กลับไปทำงานแล้วละ รอดูสถานการณ์ก่อนน่ะครับ ท่าไม่ดีก็กลับไปบ้านดีกว่า ขี้เกียจโดนตำรวจเรียกไปสอบสวน “

จากความหรูหราบนเรือสำราญ กลับต้องมาใช้ชีวิตในเรือของชาวเลแคบๆ ที่ทั้งสองหนุ่มสาว เมื่อขึ้นมาบนเรือ แล้วต้องมานั่งมองหน้ากันอย่างขันๆ ในชะตาชีวิตของตนเอง เรือลำน้อยที่โยกไกวด้วยคลื่นลม กล่อมคนทั้งสองให้หลับใหลไปอย่างง่ายดาย และก่อนเที่ยง เครื่องบินที่เฮ็นรี่ จ้างก็ออกบินตะเวนหา ไปทั่วทั้งเกาะ และยังตามล่าทั้งเกาะเล็กเกาะน้อย ที่แคธรีนโผผวาเข้ากอดเขาไว้ เมื่อเครื่องบินโฉบลงต่ำ บินวนกลับไปกลับมาตามชายหาด คนบนเครื่องบินใช้กล้องส่องทางไกล ส่งกราดลงสำรวจ และเพียงไม่นานเรือเร็วสองลำ ก็แล่นมาที่เกาะ ชายร่างหนาสามคนชาวต่างชาติ ซึ่งแคธรีนจำได้ว่าเป็นลูกน้องของเฮ็นรี่ พร้อมด้วยตำรวจน้ำในเครื่องแบบ ก็เดินสำรวจไปตามบ้านเรือน มีตาเฒ่าเฮง ซึ่งเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน จำต้องพาคนทั้งหมด ออกสำรวจตรวจค้น ไปตามบ้านเรือน

ชานนท์จับร่างบาง ให้หมอบลงทาบกายลงกับที่นอนบางๆบนพื้นเรือ ทั้งคู่ใจเต้นระทึก เมื่อตำรวจน้ำที่เดินมาห้านาย ยืนอยู่ที่ริมหาดและชี้มือมาที่เรือ ลำที่เขาและแคธรีนหลบอยู่ และคงจะสงสัยเอ่ยถามพ่อเฒ่าเฮง ซึ่งทั้งคู่ก็ไม่ได้ยินว่าถามอะไร แต่ด้วยอากัปกริยา ก็พอจะรู้ว่าตำรวจอยากจะขอดูบนเรือ ผู้ที่มียศสูงคงจะสั่งลูกน้อง เพราะตำรวจสองนาย ทำการถอดรองเท้า และพับขากางเกงขึ้น เพื่อจะลุยน้ำมาที่เรือ ลูกน้องของเฮ็นรี่คนหนึ่ง ก็รีบถอดรองเท้าม้วนปลายขากางเกงขึ้นเดินตามมา

ชานนท์เริ่มใจเต้นระทึก แคธรีนมองหน้าเขานิ่งๆ น้ำตาเอ่อคลอ เอื้อมมือมาจับมือเขาไปแนบแก้มไว้ กายเธอสั่น หวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด เธอเข้ากอดเขาไว้แนบหน้าลงกับอกกว้าง ร้องไห้กระซิกๆเอ่ยอยู่กับอกเขา

 “ ชานนท์.........ฉันไม่กลัวแล้วละค่ะ ว่าเขาจะจับฉันได้  ฉันห่วงคุณมากกว่าค่ะ ถ้าเขาจับเราได้ แล้วเขาทำร้ายคุณ ฉันทนไม่ได้ค่ะ ฉันเสียใจ ฉันขอโทษ ที่ทำให้คุณต้องมาตก อยู่ในที่นั่งลำบากแบบนี้ “ เธอเอ่ยด้วยเสียงที่สะอื้น กายเธอสั่นเทิ้ม กอดเขาไว้แน่น

*ตอนหน้าจะได้รู้กันค่ะ ว่าชานนท์และแคธรีน จะตกอยู่ในที่นั่งลำบากหรือไม่ แคธรีนจะต้องกลับไปแต่งงานกับเฮ็นรี่มั้ย ทั้งคู่จะต้องจากกันทั้งที่รัก หรือว่าอะไรจะช่วยคนทั้งสองไว้ได้ มาช่วยกันเดาค่ะ*



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 7 : แสนเสน่หา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3402 , โพส : 21 , Rating : 99% / 16 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 21 : ความคิดเห็นที่ 741
ตามไปเอาใจช่วยชานนท์ตอนต่อไปดีกว่าค่ะ
PS.  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Name : จิรารัตน์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จิรารัตน์ [ IP : 125.27.243.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:30
# 20 : ความคิดเห็นที่ 145

ตอนนี้อัพครบ 100% มั๊ยอ่ะ เห็นข้างหน้า 60% เองอ่ะ

Name : rcn029 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rcn029 [ IP : 210.215.78.4 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 08:08
# 19 : ความคิดเห็นที่ 123

ไม่น๊า ต้องจับไม่ได้สิ แง๊


PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.218.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 / 19:38
# 18 : ความคิดเห็นที่ 119

เอาใจช่วย รชานนท์ + แคท ให้หนีรอดปลอดภัย ลุ้น ลุ้น

รอไรเตอร์มา up ต่อค่ะ
Name : tungkn4841 [ IP : 118.174.50.197 ]

วันที่: 31 ตุลาคม 2553 / 23:07
# 17 : ความคิดเห็นที่ 118
ขอให้ชานนท์กับแคทหนีรอดด้วยนะ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.49.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ตุลาคม 2553 / 18:29
# 16 : ความคิดเห็นที่ 117
ขอให้รอดปลอดภัยน๊า 
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 223.205.76.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ตุลาคม 2553 / 17:10
# 15 : ความคิดเห็นที่ 116
คุณบุษบาพาฝันขออ่านแค่นี้ดีมั๊ย
กลัวจังเลย กลัวชานนท์โดนซ้อมอ่ะ 
เฮ้อ ถึงอย่างไรก็แล้วแต่ ก็คงต้องอ่านต่อใช่ไหม 
บีบหัวใจจังเลย

PS.  ขอให้ภูมิใจในความเป็นไทย ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด เพื่อบ้านเมืองของเรา
Name : : นุช < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ : นุช [ IP : 180.180.191.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ตุลาคม 2553 / 15:18
# 14 : ความคิดเห็นที่ 115

หวานมาก ๆ สู้ ๆ นะคะ

Name : nootumsu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nootumsu [ IP : 222.123.238.144 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ตุลาคม 2553 / 11:57
# 13 : ความคิดเห็นที่ 114
ทั้งคู่ต้องช่วยกันเพื่อฟันฝ่าอุปสรรคไปให้ได้
รอไรเตอร์มา up ต่อ
Name : tungkn4841 [ IP : 72.37.171.20 ]

วันที่: 31 ตุลาคม 2553 / 02:42
# 12 : ความคิดเห็นที่ 113
หวานสุดๆค่ะ

ลุ้นให้รอดได้
PS.  เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด (ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาBlythe)
Name : ม่านเมฆา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ม่านเมฆา [ IP : 125.27.92.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2553 / 23:32
# 11 : ความคิดเห็นที่ 112
หนีให้รอดน๊า 
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 117.47.77.43 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2553 / 22:24
# 10 : ความคิดเห็นที่ 111
หนีให้รอดนะ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 110.168.147.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2553 / 18:29
# 9 : ความคิดเห็นที่ 109
หวานซะไม่มีเดียวก็เศร้า
Name : $_$ tang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ $_$  tang [ IP : 182.232.254.193 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2553 / 17:43
# 8 : ความคิดเห็นที่ 108

คุณบุษอ่านเรื่องนี้ต้องพกปืนด้วยหรือเปล่าคะ
มีแต่มาเฟียเต็มไปหมดเลย หุ หุ ล้อเล่นค่ะ


PS.  ขอให้ภูมิใจในความเป็นไทย ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด เพื่อบ้านเมืองของเรา
Name : : นุช < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ : นุช [ IP : 118.172.218.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2553 / 15:47
# 7 : ความคิดเห็นที่ 106
They are so hot and sweet naka I hope they can make it ka
PS.  It is me ตัวกิน PALA
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.122.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2553 / 09:23
# 6 : ความคิดเห็นที่ 105

เอาใจช่วยทั้งคู่ให้หนีรอดปลอดภัย เฒ่าหัวงูอย่างนายเฮนรี่

รอไรเตอร์ มา up ต่อค่ะ
Name : tungkn4841 [ IP : 125.24.248.132 ]

วันที่: 30 ตุลาคม 2553 / 03:10
# 5 : ความคิดเห็นที่ 103
ชานนท์พาแคธหนีให้ได้นะ เอาใจช่วย สู้ๆ
Name : Rainam13 < My.iD > [ IP : 110.168.85.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 21:40
# 4 : ความคิดเห็นที่ 100

พี่บุษต้องกลั่นแกล้งให้จากกันแน่เลย อย่าให้จากกันเลยนะคะ จะขาดใจ กระซิกๆ



ปล. แต่ตอนนี้หวานมากค่า เอาหวานมาล่อให้ดีใจหรือเปล่าก็ไม่รู้ หุหุ


PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.216.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 17:41
# 3 : ความคิดเห็นที่ 99
หวานซะด้วย
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 223.206.240.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 17:18
# 2 : ความคิดเห็นที่ 97
หวานกันซะ อิจฉาจังเลย
Name : ไอติม [ IP : 110.164.151.89 ]

วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 16:59
# 1 : ความคิดเห็นที่ 96
สู้ๆคะเฮียนนท์
Name : ไข่หวาน [ IP : 118.172.234.2 ]

วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 16:14
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android